{Fic BTS} Legacy [KookV] #Legacykookv

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 139,224 Views

  • 7,402 Comments

  • 4,249 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11,145

    Overall
    139,224

ตอนที่ 7 : บทที่ 7 ห้องแห่งความลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 694 ครั้ง
    23 ก.ย. 61

บทที่เจ็ด

ห้องแห่งความลับ

 

“มันอยู่ที่ห้องน้ำหญิง ชั้นหนึ่ง ตรงระเบียงทางเดินที่ชอบมีน้ำท่วมนองออกมา” อัลบัสบอกสถานที่ที่เขารู้จักให้เพื่อนฟังด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลใจ “บอกฉันทีซิ ว่านายไม่ได้กำลังจะเข้าไปในนั้น”

“ใช่ ฉันกำลังจะเข้าไปในนั้น” เกรเซียสตอบตามตรง เขากับอัลบัสกำลังนั่งทำการบ้านอยู่ในห้องนั่งเล่นรวมตอนที่สกอร์เปียสเดินอาดๆมาจากหอพักหลังอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว

“พวกนายกำลังซุบซิบอะไรกัน” เขาถามเสียงดัง

“ก็..เรื่องนั้นไง” เกรเซียสกรอกตา “ที่เจมส์ พอตเตอร์กำลังตามจีบเซเรน เอสต้า เพื่อนร่วมชั้นของเราอยู่”

อัลบัสมองเกรเซียสด้วยสีหน้าเหลือเชื่อแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบตีหน้าเคร่งขรึมเมื่อสกอร์เปียสมองมา เขาพยักหน้าอย่างเคร่งเครียดพลางเอ่ยความลับของพี่ชายที่น่าจะไม่มีใครรู้ออกไป “ก็นั่นไง เขารู้จักกับเธอบนรถไฟเมื่อวันเปิดเทอม แล้ว..นายก็รู้ว่าเซเรนสวยแต่แสบมาก เธอเมินเขาอย่างสมบูรณ์แบบเลยล่ะ และแน่นอน..ไม่เคยมีสาวคนไหนเมินเจมส์ เขาเลยคิดจะเอาชนะเธอ”

อัลบัสอาจดูธรรมดาไปสักหน่อยสำหรับคนมีนามสกุลพอตเตอร์ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะโง่หรือหัวทึบ เขามองออกได้อย่างรวดเร็วว่าเกรเซียสไม่อยากให้สกอร์เปียสรู้เรื่องห้องแห่งความลับ และเขาก็ยังรู้ถึงเหตุผลด้วย

เพราะสกอร์เปียสคือตัวแสบชนิดที่เซเรนสามคนรวมกันยังเทียบไม่ติด!

เขาจะต้องขอตามไปด้วยแน่ ซึ่งนั่นอาจทำให้อะไรก็ตามที่เกรเซียสวางแผนไว้ล้มไม่เป็นท่า อัลบัสยังพอจะเดาออกอีกว่าเรื่องมันน่าจะเกี่ยวข้องกับความเป็นทายาทของสลิธีริน และเกรเซียสคงคิดจะเข้าไปตามหาอะไรบางอย่างในห้องแห่งความลับนั่น

“ถามจริง” สกอร์เปียสนิ่วหน้าเมื่อได้ยินเรื่องที่อัลบัสเล่า เขาเหลียวมองไปด้านหลังของตัวเอง ก่อนจะเห็นเด็กสาวผมดำคนหนึ่งกำลังเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นรวมพอดี เขาก้าวเข้าไปขวางหน้าเธอไว้ก่อนจะเอ่ยให้คนทั้งห้องได้ยินว่า “เอสต้า อัลบัสบอกว่าเจมส์ พอตเตอร์กำลังตามจีบเธออย่างงั้นเรอะ”

เกรเซียสสาบานได้ว่าวันรุ่งขึ้น ทั้งโรงเรียนจะรู้กันหมดว่าเจมส์ พอตเตอร์คิดจะทำอะไร

“เขาฆ่าฉันแน่ นายรู้ไหม” อัลบัสพูดอย่างขมขื่น “หาข้ออ้างที่ดีกว่านี้ไม่ได้แล้วเหรอไง”

“ก็นายคิดเรื่องนั้นในหัวพอดี” เกรเซียสเอ่ยยิ้มๆ เขาเห็นเซเรน เอสต้า กำลังเดินตามสกอร์เปียสเข้ามาหาพวกเขาที่โต๊ะ เด็กสาวหน้าตาสะสวยคนนี้จัดได้ว่าสนิทกับพวกเขาในระดับหนึ่งเลยทีเดียว ปีนี้ยังลงเรียนวิชาเลือกตัวเดียวกันอีกด้วย

“พี่ชายนายเพี้ยนไปแล้ว พอตเตอร์” เธอกล่าวเสียงห้วน “ฝากบอกเขาหน่อยว่าถ้าคราวหน้ามากวนฉันอีก ฉันจะสาปเขาไม่ก็สาดเขาด้วยน้ำยาพองตัว”

“ใจเย็น เซเรน” เกรเซียสปรามเธอด้วยน้ำเสียงขบขัน “ยังดีที่เขาชอบเธอ ไม่ใช่ตามแกล้งเธอเพราะเกลียดขี้หน้า”

“มันน่ารำคาญตรงที่มองด้วยตาตุ่มก็ยังรู้ว่าเขาไม่ได้ชอบฉันสักหน่อย” เซเรนเอ่ยอย่างหงุดหงิด เธอก้มลงมองการบ้านของทั้งสอง “เขาแค่อยากจะเอาชนะต่างหาก นี่ ขอฉันดูคำตอบข้อนี้ของพวกนายหน่อยสิ”

เกรเซียสยกกระดาษคำตอบของเขาให้เธอไป ก่อนที่เขาจะเอ่ยว่า “ฉันไปหาน้องชายแป๊บ พวกนายตามสบายนะ” เอ่ยจบเขาก็ปลีกตัวเองออกมา มุ่งหน้าไปยังห้องนอนของพวกน้องชาย ตอนที่เขาเข้าไปถึงจามิลกำลังสอนไอแซคเล่นหมากรุกพ่อมดอยู่บนพื้นห้อง ส่วนวาเลอเรียสกำลังนอนอ่านตำราอยู่บนเตียง ไม่มีวี่แววของอีสตันกับเอเดรียนอยู่ที่นี่

“อ้าว ไง เกรเซียส” จามิลทักพี่ชายเสียงใส เกรเซียสเลิกคิ้วให้เขาเป็นการทักตอบ ก่อนจะเดินเข้าไปหาวาเลอเรียสที่กำลังอ่านประวัติศาสตร์ฮอกวอตส์อยู่

“ฉันรู้แล้วว่ามันอยู่ที่ไหน” เสียงกระซิบที่ฟังไม่ได้ศัพท์ลอดออกมาจากปากของเกรเซียสเมื่อเขานั่งลงบนเตียงของญาติผู้น้อง เป็นเสียงกระซิบรอดริมฝีปากที่ให้ความรู้สึกทั้งลึกลับและชั่วร้าย วาเลอเรียสเงยหน้าขึ้นมองเขาก่อนจะตอบกลับด้วยภาษาเดียวกัน “ที่ไหนล่ะ”

“ห้องน้ำหญิงชั้นหนึ่งที่แปะป้ายชำรุด” เกรเซียสตอบ

ไอแซคลืมหมากรุกพ่อมดไปแล้ว เขาอ้าปากค้าง มองดูคนทั้งสองที่กำลังขู่ฟ่อใส่กันก่อนจะหันมาหาจามิล “พวกเขาพูดภาษางูกันอยู่เหรอ!

“อ๋อ ช่าย” จามิลลากเสียงตอบ ท่าทางเหมือนสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องปกติที่ใครๆก็ทำกัน “ภาษาพาเซลล์”

“พวกนายทุกคนพูดได้เลยเหรอ ทุกคนเลยเหรอ” ไอแซคถามต่อด้วยความสงสัยระคนตื่นเต้น

“ก็..มันเป็นยีนส์เด่นของตระกูลน่ะ” จามิลตอบอ้อมๆ “บางตระกูลมีพวกพาเซลเมาท์เป็นยีนส์ด้อย แบบ..ถ้าปู่พูดได้หลานก็อาจพูดได้บ้าง แต่ของตระกูลฉันคือส่วนใหญ่พูดได้กันทุกคน ยกเว้นบางคนจริงๆที่พูดไม่ได้เลย แต่มันก็เกิดขึ้นน้อยมาก”

“และนั่นก็เป็นสาเหตุที่สลิธีรินพอใจรับต้นตระกูลเราเป็นลูกศิษย์ล่ะมั้ง” เกรเซียสเสริม ก่อนจะลุกขึ้นยืน “ฉันไปทำการบ้านต่อก่อนล่ะ”

หลังจากเกรเซียสจากไป วาเลอเรียสกับจามิลสบตากันแวบหนึ่ง พวกเขากลับไปทำกิจกรรมเดิมของตนเอง เฝ้ารอให้เวลาเที่ยงคืนดำเนินมาถึง

 

คืนนั้นวาเลอเรียสโบกไม้กายสิทธิ์ไปรอบห้องที่เพื่อนของเขากำลังหลับ เสกคาถาซ้ำให้ทุกคนง่วงเกินกว่าจะมีใครลุกหรือลืมตาขึ้นในกลางดึกแล้วไม่เห็นเขากับจามิลอยู่บนเตียง ก่อนที่เด็กทั้งสองจะเดินออกจากหอนอนของตัวเอง ลงไปยังห้องนั่งเล่นรวมที่ปลอดคน

ที่นั่นพี่ชายของพวกเขากำลังรออยู่แล้วในชุดคลุมสีดำสนิท

“ไปกันเถอะ” เกรเซียสบอก ก่อนจะนำน้องชายทั้งสองคนออกจากห้องนั่งเล่นรวม บรรยากาศฮอกวอตส์หลังเที่ยงคืนค่อนข้างวังเวง และแม้จะมีคบไฟจุดไว้ตลอดเส้นทาง ทว่ามันก็ยังแอบมืดอยู่ดีสำหรับคนที่ไม่คุ้นเคยทางอย่างจามิลกับวาเลอเรียส

โชคดีที่เกรเซียสคุ้นเคยเส้นทางดีพอและสามารถนำเขาไปได้แม้บันไดจะเลื่อนเปลี่ยนตำแหน่งไปหลายรอบก็ตาม พวกเขาต้องเดินอ้อมหลายชั้นฆ่าเวลาทั้งหลบภารโรงที่แก่จนแทบเดินไม่ไหวแต่ยังมีแรงวิ่งไล่จับเด็กและหลบผีที่ลอยไปมาตามทางเดิน พวกเขาบังเอิญพบบารอนเลือดเข้า แต่บารอนเลือดกลับไม่ว่าอะไรที่เห็นเด็กสลิธีรินออกมาเดินท่อมๆในปราสาท ดังนั้นพวกเขาจึงยังมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำชั้นหนึ่งต่อได้

น้ำกำลังเจิ่งนองพื้นตอนที่พวกเขาไปถึง

มันแปลกพิลึกในความคิดของเด็กชายทั้งสาม ที่จะต้องเดินเข้าไปในห้องน้ำหญิง แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกนอกจากเดินเข้าไปพิสูจน์ว่ามันใช่ทางเข้าห้องแห่งความลับจริงหรือไม่

เมื่อก้าวเข้าไป สิ่งแรกที่พวกเขาได้ยินคือเสียงสะอื้นไห้ของเด็กผู้หญิง

เด็กชายทั้งสามหันมองหน้ากันและกันราวกับจะขอความคิดเห็น เกรเซียสสั่นศรีษะเมื่อน้องทั้งสองของเขาทำท่าเหมือนจะเดินไปดู เขาลังเล ก่อนจะเอ่ยกระซิบเป็นภาษาพาเซลว่า “นั่นผี”

“ใครน่ะ! ทว่าผีที่เกรเซียสพูดถึงหูไวกว่าที่เขาคิด หรือบางทีอาจมีปฏิกริยาตอบสนองที่รุนแรงกับเสียงนี้เสียจนต้องรีบพุ่งออกมาจากห้องน้ำ แล้วพวกเขาก็พบผีเด็กผู้หญิงร่างเตี้ยผมฟูสวมแว่นตาหนาเตอะในชุดเครื่องแบบนักเรียนฮอกวอตส์

“พวกเธอ นักเรียนชาย..อีกแล้ว! ผีเด็กสาวคนนั้นกรีดร้องลั่น “ต้องการอะไรกันนักกันหนา!

จามิลจับแขนวาเลอเรียสแน่น เขาไม่เคยเจอผีที่เกรี้ยวกราดขนาดนี้มาก่อนเลย ทว่าเกรเซียสสุขุมกว่าน้องชายมาก เขาขมวดคิ้วเอ่ยว่า “นักเรียนชายเข้ามาที่นี่บ่อยอย่างนั้นเหรอ เมอร์เทิล”

เกรเซียสเคยได้ยินเรื่องของผีเด็กผู้หญิงคนนี้ แต่น้องทั้งสองของเขาน่าจะยังไม่เคยได้ยิน เธอเป็นผีที่ตายในห้องน้ำแห่งนี้เมื่อราวเจ็ดสิบกว่าปีก่อน

เขายังไม่มีเวลาอธิบายให้พวกจามิลฟังว่าเด็กคนนี้ตายเพราะบาสิลิสก์

“ก็ไม่หรอก” เมอร์เทิลดูสงบลงเมื่อเกรเซียสมีท่าทางสุภาพต่อเธอ “มีแค่วันที่ฉันตายกับพวกแฮร์รี่ที่ชอบเข้ามา แล้วก็เดรโกผู้น่าสงสาร แต่..ก็นั่นแหละ ฉันไม่ได้เจอพวกเขานานแล้ว และผู้หญิงเองก็ไม่ค่อยเข้ามาใช้ห้องน้ำที่นี่ด้วย แล้วสรุปพวกเธอเข้ามาทำอะไร”

“เราจะไปห้องแห่งความลับ” วาเลอเรียสตอบเสียงเรียบ

“อีกแล้ว! เมอร์เทิลโอดครวญเสียงแหลม “มากี่ทีก็เพื่อเข้าไปในนั้น! กระโดดลงไปท่อหลังก๊อกน้ำนั่น! ที่ที่เจ้าตัวที่ฆ่าฉันนอนเป็นซาก!

วาเลอเรียสหันไปมองก๊อกน้ำที่เมอร์เทิลกรีดนิ้วชี้ทันที เขาเดินเข้าไปใกล้แล้วก็พบสัญลักษณ์รูปงูบนก๊อกน้ำอย่างรวดเร็ว “ทางเข้า ตรงนี้จริงๆสินะ”

“ตกลงพวกเธอเป็นใคร! เมอร์เทิลตะโกน “ถ้าไม่บอกฉันจะไปฟ้องพวกอาจารย์ว่าพวกเธอแอบเข้ามาในนี้เพื่อไปห้องแห่งความลับ”

“อย่านะ! จามิลร้องลั่น เขารีบปล่อยแขนของวาเลอเรียสแล้วถลาเข้าไปใกล้ผีสาว “พวกเรานามสกุลฮามิลตัน และในห้องนั้นก็มีของบางอย่างที่น่าจะทำให้เราช่วยครอบครัวพิสูจน์ได้ว่าพวกเราบริสุทธิ์จากข้อกล่าวหา เอางี้ไหมพี่สาว พี่สาวช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ แล้วพวกเรามาเป็นเพื่อนกัน ผมจะมาหาบ่อยๆเลย!

เมอร์เทิลผงะไปคล้ายไม่เคยมีใครพูดจาแบบนี้กับเธอมาก่อน เธออึกอักลังเล สุดท้ายก็เอ่ยว่า “ก็ ก็ได้ เธอต้องรักษาสัญญานะ”

“แน่นอน” จามิลคลี่รอยยิ้มน่ารักเปี่ยมเสน่ห์ให้เธอ แล้วผีสาวก็ยิ้มตอบกลับมาอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้

ที่ด้านหลังของจามิล วาเลอเรียสส่งเสียงกระซิบขู่ฟ่อ แล้วทางเข้าสู่ห้องแห่งความลับก็เผยตัวออกมา อ่างล้างหน้าขยับออกไปด้วยกลไกของเวทมนตร์ เผยช่องวงกลมลักษณะเหมือนท่อขนาดใหญ่ที่กว้างขวางพอให้เด็กชายทั้งสามคนกระโดดลงไปพร้อมกัน

“มันจะเลอะเทอะหน่อยตอนลงไป เพราะมันเป็นท่อน้ำ” เมอร์เทิลเตือนเสียงหวาน ท่าทางเปลี่ยนจากตอนต้นราวกับหน้ามือเป็นหลังมือ “เดินทางปลอดภัยนะ ฮามิลตันทั้งสาม”

จามิลโบกมือลาเธอ ก่อนที่พวกเขาจะทยอยกันนั่งห้อยหาตรงปากทางแล้วสไลด์ตัวเองลงไป

วาเลอเรียสหลับตาปี๋เมื่อพวกเขาไถลลงไปทางต่อ ไม่ใช่เพราะว่าเขากลัว แต่ความเร็วจากการเคลื่อนที่ กลิ่นอับ และลมที่ปะทะหน้าทำให้เขาไม่อาจทนลืมตาอยู่ได้ จนกระทั่งถึงปากทาง พวกเขาก็กลิ้งกันลงไปในพื้นโคลนที่ทำเอาจามิลต้องร้องอี๋ดังลั่น

“เชื่อเขาเลย” เกรเซียสพูดเมื่อยืนขึ้นมาได้ “มันได้ผลกับผีด้วย!

จามิลที่ยังคงมีสีหน้ารับไม่ได้กับความสกปรกใต้ในนี้เผยสีหน้าที่ไร้ความน่ารักโดยสิ้นเชิงออกมาขณะที่ตอบ “ฉันก็เพิ่งรู้ แต่..ในเมื่อเสน่ห์ของฉันใช้กับผีได้ผล มันก็เป็นเรื่องที่ดีไม่ใช่เหรอ”

หากเกรเซียสมีความสามารถในการพินิจใจ และวาเลอเรียสมีความสามารถในการมองเห็นอนาคต จามิลก็มีความสามารถในการใช้มนตร์เสน่ห์ซึ่งเป็นพรสวรรค์ที่ติดตัวเขามาตั้งแต่เกิด

เขาสามารถทำให้ใครก็ตามที่เขาต้องการ รู้สึกรัก เอ็นดู สงสาร หรือกระทั่งลุ่มหลงในตัวของเขาได้และมันก็ทำท่าว่าจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆเมื่อเขาเติบโตขึ้น

“ว่าแต่ ที่นี่น่ะเหรอ ห้องแห่งความลับ” วาเลอเรียสเอ่ยพลางเดินไปอีกหลายก้าว เขาหยิบไม้กายสิทธิ์ขึ้นมาจุดไฟด้วยคาถาลูมอส จึงได้เห็นว่าที่ที่พวกเขายืนอยู่เป็นอุโมงค์หิน รอบข้างเป็นกำแพงสีดำที่ไม่ชวนให้รู้สึกอุ่นใจ ทุกครั้งที่ก้าวเท้าเดินจะเกิดเสียงดังจากความเฉอะแฉะที่ไม่เกิดความรู้สึกที่เป็นทางบวกเลยแม้แต่น้อย

“ฉันไม่มีความเห็นอะไรหรอก” เกรเซียสออกตัวพลางจุดไฟขึ้นมาบ้าง “มันถูกทิ้งร้างมานานตั้งกี่ปีแล้ว” เขาหรี่ตาลงเมื่อเห็นเศษกระดูกเล็กๆบนพื้น ไปจนถึงคราบที่บ่งบอกว่าครั้งหนึ่งเคยมีงูขนาดมหึมาอาศัยอยู่ที่นี่

“ดูนั่น ข้างหน้าเหมือนมีอะไรอยู่” จามิลชี้นิ้วไปด้านหน้า เมื่อพวกเขาเดินเข้าไปใกล้ จึงเห็นว่ามันเป็นกำแพงที่มีรูปงูสองตัวสลักอยู่ ดวงตาของพวกมันทำจากอัญมณีมรกตเรืองรอง จามิลวิจารณ์ว่า “นี่นายใช่ไหม วาโล”

วาเลอเรียสผู้มีดวงตาสีเขียวมรกตหันไปขมวดคิ้วใส่เพื่อนทันที “มีความสุขจริงนะนาย ไหนลองทำให้ฉันลุ่มหลงนายหน่อยสิ”

จามิลหัวเราะเสียงแห้ง “นายก็รู้ว่ามันใช้กับคนในตระกูลไม่ได้ผล”

“เปิด” เกรเซียสเมินน้องชายที่ออกนอกเรื่อง เขากล่าวภาษาพาเซลกับงูสองตัวนั้น กำแพงเลื่อนตัวเปิดออกในทันที เผยทางให้พวกเขาเข้าไปด้านใน

มันเป็นห้องโถงใหญ่ แสงจากคบไฟจากริมผนังช่วยให้ห้องนี้มีแสงสว่างกว่าอุโมงค์ด้านนอก เสาหินทุกต้นสลักลวดลายของงูพันอยู่รอบเสา บรรยากาศสีเขียวสลัวคล้ายห้องนั่งเล่นรวมของสลิธีรินที่อึมครึ้มกว่าและเปียกชื้นกว่าหลายเท่า

เด็กชายทั้งสามก้าวเดินไปเรื่อยๆพลางกวาดสายตามองโดยรอบ พวกเขาไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อยว่าพวกเขามาทำอะไรกันที่นี่ เพราะมันไม่น่าจะมีอะไรให้พวกเขาค้นหาเลยนอกจากโถงโล่งๆกับเสาหิน

จนกระทั่งสุดทาง พวกเขาก็ตั้งแหงนหน้าคาตั้งบ่า เพื่อที่จะมองรูปสลักที่ตั้งอยู่ให้ชัด

“นี่คือ..ซัลลาซาร์?” จามิลถามขึ้นมาลอยๆ

“ส่วนนั่นก็กระดูกบาสิลิสก์?” เกรเซียสเองก็สังเกตเห็นโครงกระดูกที่กองอยู่ตรงมุมห้องแล้ว เขายังคงขมวดคิ้วมุ่นพึมพำว่า “แล้วเราต้องหาอะไรอีกล่ะ”

“ที่นี่ไม่มีตรงไหนเหมือนห้องเรียนเลย วาโล” จามิลก้าวเข้ามาหาวาเลอเรียสที่กำลังยืนจ้องรูปปั้นของสลิธีรินอยู่ “นายกำลังมองหาอะไรเหรอ”

“ไม่แน่ใจเหมือนกัน” เขาเอ่ย ก่อนจะหลับตาลงแล้วนิ่งงันไป ไม่นานนักเม็ดเหงื่อก็ผุดพรายขึ้นเต็มใบหน้าของเขา

เกรเซียสขยับตามเข้ามายืนข้างจามิล พวกเขามองดูวาเลอเรียสอย่างรอคอย รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังมองหาภาพของอนาคตที่อาจมองเห็นได้อยู่ ส่วนใหญ่วาเลอเรียสจะมองเห็นเป็นภาพที่ไม่ปะติดปะต่อ แต่หากเขาทุ่มเทสมาธิตั้งใจจริงๆ เขาก็ยังพอจะสามารถมองเห็นอนาคตในส่วนที่เขาตั้งใจอยากจะเห็นได้ เพียงแต่มันจะเหนื่อยมากและต้องใช้เวลามากด้วย

ในที่สุด..หลังผ่านไปนานหลายนาที วาเลอเรียสก็ลืมตาขึ้นพร้อมกับร่างที่ซวนเซ จามิลประคองเขาเอาไว้ทันทีพลางถามว่า “เป็นยังไงบ้าง เห็นอะไรไหม”

“ฉันเห็นพวกเราอยู่ในห้องอีกห้องหนึ่ง เต็มไปด้วยโต๊ะเรียนและชั้นหนังสือ..” วาเลอเรียสหอบแฮกพลางเอนตัวพิงร่างของจามิลอย่างเหนื่อยอ่อน เขาชี้มือตรงไปที่รูปปั้นของสลิธีริน “มันอยู่หลังรูปปั้นนี่ และฉันไม่รู้ว่าต้องบอกรหัสผ่านอะไรถึงจะเข้าไปได้”

“รหัสผ่าน...” เกรเซียสขมวดคิ้ว ดวงตาทอประกายครุ่นคิดแลดูเฉียบคมกว่าในยามปกติ เขาเงยหน้ามองสลิธีรินพลางพึมพำว่า “แน่นอนว่าต้องเป็นภาษาพาเซลล์ แต่..มันจะเป็นคำว่าอะไรล่ะ ฉันคิดไม่ออกเลย”

“ลองอันนี้ไหม” จามิลเสนอ “ทายาทแห่งสลิธีริน”

ไม่เกิดอะไรขึ้นหลังจากที่จามิลเอ่ย เด็กชายทั้งสามต่างก็เค้นสมองกันสุดฤทธิ์ และลองพูดอีกหลายคำ “สวัสดี ซัลลาซาร์” “บาสิสิสก์” “จงเปิดออก” และอีกหลายคำ แต่ก็ไม่เป็นผล

เนิ่นนานกว่าที่วาเลอเรียสจะมีแรงฟื้นคืนกลับมา เขานวดขมับของตนเองเล็กน้อย เอ่ยว่า “ไหนมาลองทบทวนดูก่อนไหม สลิธีรินให้ความสำคัญกับอะไรอีกบ้าง อะไรที่เป็นคุณสมบัติที่ลูกศิษย์ที่เขายอมรับควรจะมีแต่เรามองข้ามไป”

เพี๊ยะ!

เกรเซียสยกมือขึ้นตบหน้าผากของตัวเองอย่างแรง “ฉันนี่มันโง่จริงๆ อาจเพราะพวกเราไม่เห็นมันสำคัญ แต่สลิธรินเห็นว่ามันสำคัญก็ได้ มันต้องเป็น เลือดบริสุทธิ์ คำนี้แน่นอน”

แล้วเขาก็เอ่ยออกไปด้วยภาษาพาเซลล์ “เลือดบริสุทธิ์”

ทันใดนั้นเสียงครืนดังลั่นเหมือนฟ้าร้องก็ดังขึ้น แล้วรูปปั้นของสลิธีรินก็ค่อยๆเบี่ยงตัวออกไปอย่างช้าๆ เผยทางเข้าเล็กๆอีกเส้นหนึ่งออกมา เด็กชายทั้งสามมองหน้ากันอย่างลิงโลดใจ ก่อนที่พวกเขาจะเร่งฝีเท้าก้าวเข้าไปในนั้นกันอย่างรวดเร็ว

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 694 ครั้ง

69 ความคิดเห็น

  1. #7139 Suchaa_12247 (@MingKwanKung) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 03:42
    เลือดบริสุทธิ์! ฉลาดสมกับเป็นสลิธีริน ชั้นรักสามพี่น้องฮามิลตัน
    #7139
    0
  2. #6348 Ploysin_02 (@Stigma_ptp2002) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 11:29

    เกร็งจริงจังค่ะจังหวะนี้ ลุ้นนน

    #6348
    0
  3. #5917 Feungfooo (@Feungfooo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:37
    ลุ้นมากกกก หาทางเจอแล้ว ทุกคนฉลาดมาก แต่ฉลาดที่สุดก็คือไรท์
    #5917
    0
  4. #5724 PaiiKanj (@PaiiKanj) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:21
    เจ้า3พี่น้องฉลาดมากอ่ะ
    #5724
    0
  5. #5713 boahammock (@boahammock) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:22
    การคิดของวาลคือเฉียบแหลมมากกก /ลุกปรบมือ
    #5713
    0
  6. #5035 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:13
    ความสามารถแต่ละคนสุดยอดมากๆเลยแฮะ ชอบบบบบ
    #5035
    0
  7. #5033 BamBammiee (@BamBammiee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:00
    สนุกมากกค่ะ ไรท์สุดยอด 👍💛
    #5033
    0
  8. #4885 Booo_tata (@Booo_tata) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 19:55
    กะคือลุ้นมากกกกกตื่นเต้นไปหมด
    #4885
    0
  9. #4309 Yellow (@netty25) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 22:13
    ตื่นเต้นๆๆขอให้เจอ ;-;
    #4309
    0
  10. #3765 M49931 (@M49931) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 17:08
    สนุกมากกก
    #3765
    0
  11. #3655 chalitawunzen (@chalitawunzen) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 16:40

    โห้ยยย อ่านแล้ววางไม่ลงจริงๆ
    #3655
    0
  12. #3544 Fiercy Ottie (@otterf) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 20:57
    จามิลลลล น้องงง ถ้าพิเจอน้องพิจะไม่มองตาน้องงงงงงง!!!!
    #3544
    0
  13. #3368 MemoryCandypop (@Jjanine) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 20:11
    สุดยอดมาก ภาษาคือชนะเลิศ
    #3368
    0
  14. #3256 pnnx (@smilefinn12) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 10:15
    ชอบ เหมือนได้ไปด้วยกันเลยค่ะ555555
    #3256
    0
  15. #2915 Keam_IFNT (@keambm-969) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 22:57
    อืมมเหมือนได้ดูหนังจริงๆเลย
    #2915
    0
  16. #2777 SUCHA_ (@eyesuchanuch) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 22:32
    ฮาทิลตันกับห้องแห่งความลับ ภาค1 55555555555
    #2777
    0
  17. #2265 MissVae (@PieVae_b) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 18:42
    คิดถึงบรรยากาศในฮอกวอตซ์เลยค่าา
    #2265
    0
  18. #2204 raina? (@numbea) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 17:03
    อ่านแล้วขนลุก สัมผัสได้ถึงความลึกลับแบบแฮรี่

    ชอบมากเลย

    บรรยายเห็นภาพมากๆจนเหมือนเดินตามเด็กๆไปด้วยกัน

    ส่วนน้องจามิลนี่ออกแนวเจ้าชู้แต่เด็ก

    ความสามารถก็เหมาะกับครต.น้องด้วย

    ถ้าน้องโตคงจะ...

    แต่สามพี่น้องนี่อยู่ทีมเดียวกันคือเจ๋งไปเลย

    ทุกคนมีความสามารถต่างกันไปที่ส่งเสริมกันได้

    รักก
    #2204
    0
  19. #1673 0606Nira (@0606Nira) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 17:38
    "เลือดบริสุทธิ์" ขนลุกเลยค่าาาา สนุกมากเลยค่ะ 😆
    #1673
    0
  20. #1634 taetan06518 (@taetan06518) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 00:15
    อ่านเเล้วบรรยากาศของแฮร์รี่ลอยมาเลย
    #1634
    0
  21. #1249 fayfai2302 (@fayfai2302) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 22:38
    สุดยอดเลยค่ะไรต์ เขียนได้แบบเหมือนเราอ่านแฮร์รี่ภาคต่ออยู่เลย คือบรรยายดีมากก ไม่มีสะดุดเลยค่ะ ชอบมากๆ
    #1249
    0
  22. #1218 VLIEN7 (@ammonia69) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 19:34
    ยิ่งกว่าจินตนาการอีกค่ะ สุดยอดเลยตอนนี้
    #1218
    0
  23. #1192 Lala_Land (@Lala_Land) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 11:16
    ลุ้นนนนนน
    #1192
    0
  24. #1168 leemeso (@leemeso) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 09:08
    นี่มันรวมพลคนเก่งชัดๆเลยยย แต่น้องจามิลบอกมนต์เสน่ห์ใช่มั้ย.. นี่ฉันหลงน้องเพราะแบบนี้ด้วยรึเปล่าเนี่ยย พ่อหนุ่มน้อยน่ารักกก
    #1168
    0
  25. #834 Taeiy (@35153barabara) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 12:15
    อ่านตอนนี้เเล้วขนลุกกก
    #834
    0