{Fic BTS} Legacy [KookV] #Legacykookv

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 139,988 Views

  • 7,413 Comments

  • 4,278 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11,909

    Overall
    139,988

ตอนที่ 57 : บทที่ 14 สิ่งที่เผยตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2794
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 603 ครั้ง
    30 ธ.ค. 61


บทที่สิบสี่

สิ่งที่เผยตัว

 

วาเลอเรียส ฮามิลตันจุ่มปากกาลงในขวดหมึก เด็กหนุ่มรอจนหมึกซึมเข้าตัวปากกาจนพอดีแล้วจึงบรรจงดึงปากกาออกจากขวดอย่างระมัดระวังแล้วจรดปลายปากกาลงบนกระดาษ ตัวอักษรภาษาอังกฤษที่สวยงามเป็นระเบียบหลายแถวที่เรียงอยู่บนหน้ากระดาษก่อนหน้าเพิ่งจะเริ่มแห้ง ตัวอักษรแถวใหม่ก็ปรากฏขึ้นต่อๆกันจนหมึกแห้งไม่ทันแล้ว

“นายกะจะเขียนรายงานให้เสร็จในคืนนี้เลยเหรอ” จามิลเท้าคางมองญาติสนิทด้วยดวงตาหรี่ปรือ “พรุ่งนี้วันหยุดนะเพื่อน เราจะได้ไปเที่ยวฮอกส์มี๊ดกัน ฉันพนันกับเจ้าบ้าคีแรนของนายเอาไว้แล้วด้วยว่านกฮูกที่ไปรษณีย์น่ะมีร้อยกว่าตัว แต่หมอนั่นพนันว่ามีอยู่สามร้อยตัว”

วาเลอเรียสเงยหน้าขึ้นมองจามิล เอ่ยยิ้มๆว่า “มันมีสามร้อยตัว”

“ให้ตาย”

“นายก็รู้ว่าหมอนั่นดวงแข็ง พนันอะไรก็ชนะตลอด นายก็ยังจะไปพนันอยู่ได้ จนตอนนี้หมอนั่นจะเป็นถุงเงินถุงทองเดินได้อยู่แล้ว” วาเลอเรียสส่ายหน้าเมื่อนึกถึงเด็กหนุ่มบ้านกริฟฟินดอร์ที่เดี๋ยวนี้ไม่เพียงแต่จะกระเป๋าหนัก เขายังเดินไปไหนมาไหนโดยมีเสียงกรุ๊งกริ๊งตลอดเวลาอีกด้วย

มีอยู่ครั้งหนึ่ง เด็กปีหนึ่งบ้านสลิธีรินพยายามจะขโมยถุงใส่เงินของเขา ปรากฏว่าถูกคีแรนจับแขวนกลางอากาศหน้าห้องโถงใหญ่ ทำเอาไม่มีใครหน้าไหนกล้าไปยุ่งกับทองคำของเขาอีกเลย

“นายอย่าบอกพ่อฉันก็พอ” จามิลถอนหายใจพลางเอนตัวลงบนโซฟาหนังสีดำสุดหรูของห้องนั่งเล่นรวม “ว่าแต่นายจะเขียนให้เสร็จในคืนนี้จริงดิ”

“งานส่งวันจันทร์”

“แต่วันนี้วันพฤหัสบดี พรุ่งนี้เรามีทัศนศึกษาฮอกส์มี๊ด และนายจะยังมีเวลาว่างวันเสาร์-อาทิตย์ให้เขียนได้สบายๆ” จามิลชี้แจงช่วงเวลาว่างที่เพียงพอสำหรับทำการบ้านสักสี่วิชาโดยไม่ต้องเร่งรีบ ทว่าวาเลอเรียสกลับส่ายหน้ากล่าวว่า “วันเสาร์มีนัดกับทรีลอว์นีย์ วันอาทิตย์ช่วงบ่ายมีงานเลี้ยงสโมสรซลัก ฉันจะทำการบ้านให้เสร็จคืนนี้เลย ถ้านายง่วงมากจะไปนอนก่อนก็ได้ ฉันอยู่คนเดียวได้น่า”

พัฒนาการของความสัมพันธ์ในข่วงนี้ไม่มีอะไรที่น่าตื่นตกใจมากไปกว่าความสัมพันธ์ฉันเพื่อนของวาเลอเรียสกับทรีลอว์นีย์อีกแล้ว ท่ามกลางความสับสนมึนงงของพวกนักเรียน ศาสตราจารย์มักกอนนากัลเป็นคนแรกที่รู้ว่าวาเลอเรียสนั้นสามารถทำอะไรได้ ดังนั้นแทนที่จะยกเลิกรายวิชาพยากรณ์ศาสตร์ที่ไม่มีคนเรียนไปเสีย เธอจึงทำให้มันกลายเป็นช่วงเวลาแลกเปลี่ยนความรู้กันระหว่างสองนักพยากรณ์ไปเสียเลย

จามิลเกาคางแกรกๆพลางเพ่งสายตามองวาเลอเรียส “นายกำลังมีแผนจะทำอะไร”

วาเลอเรียสตวัดปากกาเขียนบรรทัดสุดท้ายแล้วขึ้นย่อหน้าใหม่อย่างลื่นไหล “แผนล่อเสือออกจากถ้ำ”

“เกรเซียสบอกให้ฉันจับตาดูนายให้ดี เพราะนายจะต้องมีแผนอะไร ที่พยายามทำคนเดียวโดยไม่บอกพวกเราแน่” จามิลมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเคลือบแคลง “แต่ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมพอฉันถามนายก็พูดออกมาเองง่ายๆแบบนี้”

“เพราะฉันไม่เคยโกหกพวกนายไง แต่ถ้าพวกนายไม่ถาม ฉันก็จะไม่พูด” วาเลอเรียสตอบ “คืนนี้...สิ่งที่ซุ่มซ่อนตัวอยู่จะเผยตัวออกมา สิ่งนั้นไม่ปรากฏในแผนที่ของพวกพอตเตอร์ แต่สิ่งนั้นกลับมีความคิดให้เกรเซียสได้ยินได้”

“นายใช้คำว่า สิ่ง หรือนายคิดว่ามันไม่ใช่คน?” จามิลตาสว่างขึ้นมาทันที หลายวันมานี้เขาเริ่มจะจับทางได้แล้วว่าบางครั้งคำพูดลอยๆของวาเลอเรียสก็ยังถือว่าเป็นคำพยากรณ์ฉบับสั้นๆได้ การฟื้นคืนกลับมาของพลังในการหยั่งรู้ของวาเลอเรียสนั้นทำให้เขารู้อะไรหลายๆอย่างขึ้นมาได้ และแน่นอนว่ายังคงแม่นยำ แม้จะยังไม่สามารถควบคุมได้สมบูรณ์แบบเกรเซียสอายุถึงสิบห้าปีแล้วก็ตาม

“ไม่รู้เหมือนกันว่าใช่คนไหม แต่เดี๋ยวลองรอดูก็รู้เอง” วาเลอเรียสยักไหล่เอ่ย

“งั้นฉันไม่ไปนอนละ อยู่กับนายนี่แหละ” จามิลประกาศพลางถ่างตานั่งรอเป็นเพื่อนวาเลอเรียสทันที เด็กหนุ่มผมทองส่ายหน้าหัวเราะก่อนจะก้มหน้าทำการบ้านของตนเองต่อ ไม่ได้กังวลถึงสิ่งที่อาจบุกเข้ามาทำร้ายตนเองเลยแม้แต่น้อยจามิลเห็นท่าทางชิลล์เสียจนน่าเกลียดของอีกฝ่ายแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ สายตาเริ่มมองเนื้อหารายงานของเพื่อน กะว่าเดี๋ยวจะใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงตอนเขียนของตัวเองบ้าง

“จะว่าไป...” วาเลอเรียสเปรยขึ้นมาเมื่อพบว่าทั้งห้องนั่งเล่นตกอยู่ในความเงียบขึ้นมาอย่างกะทันหัน “นายคิดยังไงเรื่องเกรเซียสกับเจโรม”

“งงดิ แต่ก็นั่นแหละ เกรเซียสจะชอบใครมันก็เป็นเรื่องของเขา” จามิลเอ่ยอย่างไม่คิดอะไรมาก “ตั้งแต่เด็กยันโต หมอนั่นก็ทำตัวอึมครึมเสียเป็นส่วนใหญ่ สาเหตุหลักๆก็มาจากเรื่องพ่อกับแม่นั่นล่ะนะ เพราะงั้นหมอนั่นเลยถูกดึงดูดด้วยพลังด้านบวกได้ง่าย จะหลงเสน่ห์เด็กบ้านฮัฟเฟิลพัฟก็ไม่แปลกอะไร”

“คงถูกความคิดของหมอนั่นดึงดูดเอานั่นแหละนะ แพ้ทางคนดีใช่ไหมนะ พี่ชายของพวกเราน่ะ”

“ตามนั้นเลย”

วาเลอเรียสยกปากกาขึ้นเพื่อหยุดพักการเขียน เขามองจามิลยิ้มๆก่อนจะถามว่า ”แล้วนายกับโนเอลไปถึงไหนกันแล้วล่ะ”

“นายเคยบอกว่าเห็นอนาคตของฉันกับหมอนั่นนี่นา” จามิลกระโดดมานั่งเบียดบนเก้าอี้ตัวเดียวกับวาเลอเรียส “บอกได้ไหมอ่ะ ว่าเป็นยังไง”

“ระหว่างที่นายประมาทคิดว่าเขาจะตกหลุมนายง่ายๆ นายก็ดันตาถั่วมองไม่เห็นหลุมที่หมอนั่นขุดเอาไว้เสียอย่างนั้น ระวังตัวและหัวใจไว้หน่อย จามิล ฮามิลตัน เพราะโนเอล ไพรส์เป็นพ่อมดที่ฉลาดที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา”

จามิลมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีที่ได้ยินวาเลอเรียสเอ่ยเช่นนั้น ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงบางอย่างก็ดังขึ้น วาเลอเรียสชะงักก่อนจะเก็บขวดหมึกและปากกาเข้าที่ด้วยท่าทางใจเย็น เด็กหนุ่มยังล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าแล้วหยิบผ้าคลุมล่องหนที่อัลบัสให้เขายืมให้ยาวๆออกมาโยนให้จามิลด้วย

“คลุมไว้ ถ้ามีนายอยู่ด้วยมันจะไม่ปรากฏตัวหรอก”

จามิลพยักหน้ารับพลางเหวี่ยงผ้าคลุมขึ้นคลุมร่างกายของเขาไว้ทันที เด็กหนุ่มทั้งสองกลั้นลมหายใจรอคอย

เสียงที่ดังขึ้นนั้น คล้ายการเดินลากขา คล้ายการคืบคลาน วาเลอเรียสก้มหน้าอยู่เหนือหนังสือเรียนเล่มหนึ่งที่เขากำลังแสร้งทำเป็นก้มลงอ่านหลอกๆ จามิลที่นั่งอยู่ข้างเขายกมือขึ้นปิดปากเอาไว้เพื่อกลั้นเสียง เป็นเวลาเกือบตีสี่แล้วที่เสียงนี้ดังขึ้น

วาเลอเรียสค่อยๆยันตัวลุกขึ้นยืนพร้อมกับไม้กายสิทธิ์ที่ถูกถือเตรียมเอาไว้ในมือแล้ว ห้องนั่งเล่นรวมมืดสลัวแสงไฟมีเพียงบริเวณที่เขากับจามิลอยู่ แต่เด็กหนุ่มมั่นใจว่าบางสิ่งที่รุกล้ำเข้ามาในห้องนั่งเล่นรวมจะต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งในเงามืดแน่

วาเลอเรียสโบกไม้กายสิทธิ์ แสงไฟในห้องนั่งเล่นรวมสว่างพรึบ และเขาก็เห็นร่างขาวซีดสามร่างอยู่ห่างจากที่เขายืนอยู่ไปไม่ไกล ผิวของพวกเขาซีดจนแทบจะเป็นสีเทา ร่างกายแห้งกรอบมีเพียงหนังบางๆหุ้มกระดูก ดวงตาลึกโหลเป็นสีขาวเทาไร้ประกาย เมื่อพบเจอวาเลอเรียส พวกมันส่งเสียงร้องที่แปลกประหลาดแล้วกรูกันเข้ามา

“สตูเปฟาย!” จามิลโยนผ้าคลุมล่องหนทิ้งไป เขาตะโกนร่ายคาถาสะกดนิ่ง ทว่านั่นกลับทำให้ร่างนั้นหยุดชะงักไปชั่วคราวแล้วมุ่งหน้าเข้ามาใหม่

วาเลอเรียสดึงจามิลให้วิ่งถอยห่างออกมาเพื่อสร้างระยะ เขาเอ่ยเสียงรัวเร็วว่า “อินเฟอไร!

ถึงกับเป็นอินเฟอไรสามตัว!

“ระวัง!” จามิลฉุดแขนวาเลอเรียส “เราต้องใช้ไฟ”

วาเลอเรียสตั้งสติแล้ววาดไม้กายสิทธิ์ “อินเซนดิโอ!

คาถาของวาเลอเรียสสัมผัสโดนอินเฟอไรตัวหนึ่ง เปลวไฟลุกท่วมตัวมันตั้งแต่หัวจรดเท้า เสียงหวีดร้องของอินเฟอไรปลุกนักเรียนบ้านสลิธีรินทั้งหอนอนขึ้นมาทันที พวกอีสตันที่ไม่เห็นวาเลอเรียสกับจามิลในห้องนอนพุ่งเข้ามาในห้องนั่งเล่นรวมเป็นกลุ่มแรก ก่อนจะต้องอ้าปากค้างกับภาพที่เห็น

วาเลอเรียสกับจามิลไม่มีเวลาอธิบาย พวกเขาต่างก็ร่ายคาถาจุดไฟอีกครั้ง เผวลักาอินเฟอไรอีกสองตัวทันที เสียงแผดร้องสยดสยองดังลั่นไปทั่ว ดันแคนที่เข้ามาเห็นรีบแจกงานพรีเฟ็ก เขาส่งคนไปแจ้งซลักฮอร์นและอาจารย์ใหญ่ พร้อมทั้งให้พรีเฟ็กที่เหลือพานักเรียนปีหนึ่งและสองกลับเข้าห้องนอนของตัวเอง

“ทำไมมันยังไม่ตาย” ไอแซคถาม เขาหลบอยู่หลังอีสตัน ใบหน้าขาวซีดพอๆกับอินเฟอไร

“ไฟยังไม่แรงพอ” เอเดรียนตอบ พลางมองดูวาเลอเรียสยืนหรี่ตามองอินเฟอไร จากนั้นพวกเขาก็เห็นทายาทแห่งสลิธีรินยกไม้กายสิทธิ์ขึ้นอีกครั้ง เปลวไฟสีน้ำเงินพุ่งวูบออกมาจากไม้กายสิทธิ์ของเขา คราวนี้มันเผาร่างผีดิบเหล่านั้นจากสลายกลายเป็นผุยผงไปได้อย่างรวดเร็ว

“พวกมันเข้ามาได้ยังไง” ใครบางคนถามขึ้น และเสียงพูดคุยถกเถียงกันก็ดังกระหึ่มขึ้นมาในทันที เกรเซียสเบียดผู้คนเข้ามาหาน้องชายทั้งสอง พลางเอ่ยเสียงเบาว่า “มิน่าพวกมันถึงไม่ปรากฏในแผนที่ แผนที่นั่นแสดงพ่อมด แต่มันไม่แสดงสัตว์วิเศษหรือสิ่งที่ไม่มีชีวิต”

“แต่เกรเซียส แล้วความคิดนั่นที่นายได้ยินล่ะ มันไม่มีทางเป็นความคิดของพวกมันได้ เพราะพวกมันไม่มีชีวิต” จามิลท้วงเสียงเบา

“อินเฟอไรคือศพที่ถูกปลุกให้คืนชีพได้ด้วยศาสตร์มืด” วาเลอเรียสกล่าวช้าๆ “พ่อมดศาสตร์มืดเท่านั้นที่จะชุบเลี้ยงและบงการให้พวกมันทำตามคำสั่งได้”

“แปลว่าที่ฉันได้ยินเป็นความคิดของพ่อมดที่สร้างพวกมัน?”

“ใช่” วาเลอเรียสพยักหน้า “และแม้เจ้านายของพวกมันจะไม่ได้อยู่ในปราสาท แต่เชื่อว่าจะต้องอยู่ไม่ไกลจากปราสาทแน่”

ไม่กี่นาทีต่อมา ศาสตราจารย์มักกอนนากัล ศาสตราจารย์ซลักฮอร์น และ ศาสตราจารย์เนวิลล์ก็พุ่งเข้ามาในห้องนั่งเล่นรวมของบ้านสลิธีริน อาจารย์ใหญ่ของฮอกวอตส์มีหน้าเคร่งเครียดเสียจนไม่มีใครกล้าเอ่ยปากพูดอะไร เธอกวาดสายตาคมกริบไปยังสามพี่น้องฮามิลตัน

ดวงตาคู่นั้นจรดลงที่วาเลอเรียสเป็นพิเศษก่อนจะกล่าวว่า “ฉันจะไม่ถามหรอกนะ ว่าเด็กปีสามคนหนึ่งใช้ไฟอะไรถึงเผาอินเฟอไรเป็นเถ้าถ่านได้ เดาว่าคงเป็นคาถาที่รู้กันในหมู่สลิธีรินกระมัง แต่คุณฮามิลตัน เธอคิดว่าเจ้าอินเฟอไรเหล่านี้เข้ามาในปราสาทของเราได้อย่างไร”

วาเลอเรียสขมวดคิ้วกล่าวว่า “เรื่องนั้นผมไม่ทราบครับ ศาสตราจารย์ แต่หากให้ผมเดานะครับ ปราสาทของเรามีทางเข้าเยอะมาก ผมรู้ว่าศาสตราจารย์กับคุณพอตเตอร์ช่วยกันปิดตายทางลับทางเข้าออกในปราสาทหมดแล้ว ดังนั้นถ้าผมเป็นคนที่จะส่งอะไรบางอย่างเข้ามา ผมคงเหลือทางเลือกไม่มาก”

“แล้วทางเลือกนั้นคืออะไร”

 วาเลอเรียสมองไปยังบานหน้าต่างของห้องนั่งเล่นรวม ภาพทิวทัศน์ใต้ทะเลสาบยามเช้ามืดค่อยข้างดำมืดจนดูไม่ออกว่าเป็นเวลาเท่าไรแล้ว “ทะเลสาบของเรากว้างใหญ่ และผมบังเอิญรู้มาว่าท่อน้ำส่วนใหญ่ในปราล้วนแต่มีปากทางอยู่ในทะเลสาบ ดังนั้น...”

ศาสตราจารย์มักกอนนากัลจ้องวาเลอเรียสอยู่หลายอึดใจก่อนจะกล่าวว่า “ฉันว่าคงถึงเวลาแล้วที่เราจะเชิญผู้ปกครองของเธอมาพูดคุย เกี่ยวกับความปลอดภัยของตัวเธอเองและของนักเรียนคนอื่นๆในปราสาท ศาสตราจารย์ซลักฮอร์น ฉันอยากให้คุณปรึกษาวางแผนกับเด็กในบ้านของคุณให้ดีว่าจะจัดการกับข่าวที่จะกระจายไปในหมู่ผู้วิเศษในช่วงเช้าอย่างไร ศาสตราจารย์ลองบัตท่อม ฉันอยากให้เธอกับศาสตราจารย์โทมัส พาคุณฟิลซ์ลงไปร่ายคาถาที่ท่อระบายน้ำที่มีขนาดใหญ่พอที่จะมีอะไรรอดเข้ามาได้”

“ได้ครับ อาจารย์ใหญ่”

“ส่วนพวกเธอ ฮามิลตันทั้งสามคน” ศาสตราจารย์มักกอนนากัลป์หันมาหาเด็กหนุ่มทั้งสามคนอีกครั้ง “ตามฉันไปที่ห้องทำงานของฉัน เรามีเรื่องต้องพูดคุยกันยาวทีเดียว”

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 603 ครั้ง

73 ความคิดเห็น

  1. #5861 PaiiKanj (@PaiiKanj) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:43
    วาโลกับจามิลเท่ห์มากค่ะตอนนี้
    #5861
    0
  2. #5392 b9zazagtz (@b9zazagtz) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 18:20

    โอ้ยยยยย เรื่องอะไรอีกวะเนี่ยยย เครียดดด//กุมขมับ

    #5392
    0
  3. #5258 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 16:39
    กะแล้วเชียวว่าเช้าพวกนี้มันต้องไม่โผล่มาแค่ชื่อแน่ๆ
    #5258
    0
  4. #5138 _funfun_ (@_funfun_) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 00:25
    น่ากลัวอ่ะ
    #5138
    0
  5. #4921 tomyongsw (@GUNDAMZ) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 01:30
    ตอนนี้แบบ.. น่ากลัวมากกก แง้ อินเฟอไร... แล้วเข้ามาถึงห้องโถงเลยนะ คือมันแบบ เข้ามาได้ใกล้มากๆ แง้ เด็กๆไม่ปลอดภัยแล้วจริงๆ
    #4921
    0
  6. #4880 ีUN-KNOWN (@SomedaysS) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 18:55
    เพราะความอยากรู้ว่าอิเฟอไร คือตัวอะไรเลยไปถามอากู๋มา...ได้แต่อุทานว่าตรูไม่น่าเล๊ยยยยยยยยยย
    #4880
    0
  7. #4866 22CM (@22CM) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 12:22
    น้องงงมีความดูแลตัวเองได้ดี ขนาดเจออินเฟอไรก็ยังไม่สะดุ้งสะเทือนเลย นี่สิวาเลอเรียสของพวกเรา! 55555
    #4866
    0
  8. #4813 MCVL (@MCVL) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 23:06
    ตื่นเต้นอะะะะะ ชอบวาโลจัง
    #4813
    0
  9. #4787 Rainy_taetae (@wa_runsiri) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 10:13
    ชอบวาโลเก่งๆๆแบบนี้จังเลยค่ะ
    #4787
    0
  10. #4594 joeyza38 (@joeyza38) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 10:34
    ลุ้นขึ้นเรื่อยๆเลยอ่า งือออออออออตื่นเต้นๆ
    #4594
    0
  11. #4581 Preen14-07 (@Preen14-07) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 21:40
    ชอบความเสกคาถา ดูเท่ ดูเก่ง หลงง
    #4581
    0
  12. #4543 ่Airino (@matimon35) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 13:12
    น่ากลัวที่อินเฟอไรโผล่เข้ามาในปราสาทได้นะ ละพ่อมดเข้ามายังไง ตู้อันตธานหรือเปล่า
    #4543
    0
  13. #4439 panrudee02 (@panrudee02) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 21:56
    มีความตื่นเต้นและลุ้นไปพร้องๆกัน
    #4439
    0
  14. #4295 LFNii (@Nnok2012) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:13
    พี่เป็นปลื้มเมื่อเห็นน้องแข็งแกร่งขึ้น5555555555
    #4295
    0
  15. #4274 Taeiy (@35153barabara) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 18:05
    จริงๆนะ วาโลน้องดูโตมาก
    #4274
    0
  16. #4239 senprai (@prai335) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 03:18
    อ่านตอนตีสามปิดไฟนอนแล้วนึกภาพอินเฟอไรในฉากแบบโอ้โหขนลุกซู่เลย วาโลสุดยอดมากจริงๆ สติดีครบถ้วน ไม่มีความตะหนกตกใจ น้องรู้แล้วว่ามีอะไรกำลังมาหาแน่ๆ แต่ที่ไม่รู้คือ ไม่รู้ว่ามันคือตัวอะไรสินะ แต่เก่งมากคับบ ข้องใจมากว่าพ่อมดศาสตร์มืดคนนั้นเป็นใคร ทำไมรู้สึกว่าเขาวนเวียนอยู่ใกล้ๆ น้อง ใกล้มากจนตอนนั้นที่เกรเซียสได้ยินเสียงอ่ะ
    #4239
    0
  17. #4224 BaMbAm_12345 (@BaMbAm_12345) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 00:47
    วาโลก็ยังเป็นวาโล ยิ่งโตยิ่งเก่ง ตั้งสติได้ดีมากๆ หลงไปหมดแล้วลู๊กกกกก
    #4224
    0
  18. #4219 Lala_Land (@Lala_Land) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 23:43
    เเง่ววว อาจารย์ใหญ่จริงๆวางใจวาโลมากๆเลยนะ
    #4219
    0
  19. #4214 amoniee (@rossamonie) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 23:10
    วาเลอเรียสโคตรใจเย็นเลย ชอบบุคลิกแบบนี้มาก น้องวาโลดูสุขุม เยือกเย็น ตอนที่เสกไฟสีน้ำเงินนี่คือจินตนาการความเท่ของวาโลออกเลย คาถาที่ใช้ใช่ศาสตร์มืดใช่มั๊ยนะ

    ช่วงปีใหม่ก็มาอัพให้อ่านอีก ขยันจริงๆเลย อย่าลืมดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
    #4214
    0
  20. #4189 MindQueen (@Newtaddy) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 13:28
    ฮามินตัลนี้ เหมือนพวกพอตเตอร์สมัยเด็กเลยเนอะ5555555
    #4189
    1
    • #4189-1 MindQueen (@Newtaddy) (จากตอนที่ 57)
      31 ธันวาคม 2561 / 13:28
      *ฮามิลตัน อุ๊ย55555
      #4189-1
  21. #4156 Noeyoey (@Noeyoey) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 08:29
    โอ้มายก้อด ขอบคุณที่สองคนมีสติTT
    #4156
    0
  22. #4133 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 01:09
    อีตัวแบบนี้เราไม่ชอบเลย พวกที่เหมือนซอมบี้
    #4133
    0
  23. #4118 Ono SEiJi (@ecrips) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 00:09
    โอ๊ยยย ระทึกไปอี๊กกก นี่คือถ้าวาลไม่ได้พลังพยากรณ์คืนมาก่อนนี่เป็นอันซวยเลย
    #4118
    0
  24. #4117 kaTanghaeyo (@satang-hae-yo) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 23:22
    คิดไม่ถึงว่าจะเป็นอินเฟอไร วาลลูกกกกก ขอบคุณพลังพยากรณ์ที่ทำให้หนูต่อกรกับพวกงูผีได้ง่ายขึ้น เฮ้อออ สงสารน้อง เด็กอายุ13 จะต้องถูกเคี่ยวกรำมากเท่าไร ถึงเตรียมพร้อมกับสถานการณ์เสี่ยงตายแบบนี้ เก่งเหลือเกินวาลเอ้ย
    เปลวไฟสีน้ำเงินนี่เป็นศาสตร์มืดเหรอคะ เหมือนเราจำได้ว่าเฮอร์ไมโอนี่เคยใช้ไฟสีน้ำเงินเผาเสื้อคลุมสเนป เพื่อดึงความสนใจจากแฮร์รี่ตอนแข่งควิชดิชครั้งแรกตอนปี1นะ หรือแค่บังเอิญไฟสีเดียวกันเฉยๆ
    ยิ่งอ่านยิ่งอยากให้เล่ม3เล่ม4 ออกมาไวๆ งื้ออออ รอนะคะไรท์ขา <3
    #4117
    0
  25. #4116 seejay13 (@seejay13) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 23:00
    ถ้าคีแรนรู้ต้องรีบมาหาวาโลแน่ๆเลย
    #4116
    0