{Fic BTS} Legacy [KookV] #Legacykookv

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 139,907 Views

  • 7,412 Comments

  • 4,275 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11,828

    Overall
    139,907

ตอนที่ 53 : บทที่ 10 เรื่องของจิตใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2998
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 481 ครั้ง
    20 ม.ค. 62


บทที่สิบ

เรื่องของจิตใจ

 

“การเคลื่อนที่ของดวงดาว หรือพูดอีกแบบก็คือการโคจรของดาวบนฟากฟ้า เป็นหนึ่งในวิธีที่เราสามารถนำมาใช้ทำนายอนาคต เรียกว่าโหราศาสตร์”

หลังการรอคอยกว่าครึ่งเทอมของวาเลอเรียส ในที่สุดทรีลอว์นีย์ก็ได้ฤกษ์พูดถึงศาสตร์แขนงที่วาเลอเรียสรอคอยเสียที นับตั้งแต่วันที่กล่าวคำพยากรณ์เกี่ยวกับตัวเขาจนมันแพร่สะพัดไปทั่วทั้งโรงเรียน แม้ทรีลอว์นีย์จะไม่ได้รู้ตัวเลยว่าทำอะไรลงไป แต่เธอกลับยืดอกรับอย่างเต็มที่ถึงคำชื่นชมที่นักเรียนมีต่อเธอ รวมไปถึงจำนวนนักเรียนในห้องเรียนที่ดูจะมากกว่าเก่าเกือบเท่าตัวจนเธอแทบจะต้องขอเพิ่มตารางสอนของตัวเองอีกคาบ แต่โชคดีที่อาจารย์ใหญ่ไม่ได้อนุมัติ

ทุกครั้งที่พบหน้าวาเลอเรียส ศาสตราจารย์ผู้สอนวิชาพยากรณ์ศาสตร์จะต้องเริ่มต้นชั้นเรียนโดยการเรียกวาเลอเรียสออกไปเป็นคนสาธิตให้ทุกคนดู ไม่ว่าจะเป็นการอ่านใบชา...ที่วาเลอเรียสยืนยันว่าเขามองเห็นเป็นรูปเหรียญตราอะไรสักอย่าง แต่ทรีลอว์นีย์เชื่อว่ามันคือลางหายนะและดำมืดของอนาคตเขา การดูไพ่ทาโร่ต์...ที่วาเลอเรียสตีความหมายว่าเขาจะประสบความสำเร็จในหลายๆด้าน แต่ทรีลอว์นีย์เชื่อว่าเขาจะต้องได้เป็นเจ้าแห่งศาสตร์มืดคนต่อไปอย่างแน่นอน...

และหลังจากที่ศาสตราจารย์มักกอนนากัลถามเขาครบสามหนว่าจะไม่ถอนรายวิชาตัวนี้แน่ใช่ไหม อาจารย์ใหญ่ก็ตัดสินใจปล่อยเลยตามเลยกับข่าวลือต่างๆนานาเกี่ยวกับตัวเขาที่ลามไปทั่วโรงเรียน พอดีกับที่ทรีลอว์นีย์เข้าสู่การสอนภาคทฤษฎีอีกครั้ง และวาเลอเรียสคาดหวังว่าเธอจะไม่เรียกเขาออกไปหน้าชั้นให้พยายามทำนายอะไรอีก

“โหราศาสตร์เกิดจากการเก็บรวบรวมข้อมูล ทำสถิติ ประมวลเหตุการณ์ เป็นศาสตร์ที่เก่าแก่อย่างหนึ่งของโลก และไม่ใช่อะไรที่ฉันถนัดเอาเสียเลย รู้ไหม แต่ไม่เป็นอะไรหรอก เพราะฉันมีญาณหยั่งรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าเป็นพรสวรรค์ติดตัวอยู่แล้ว” ทรีลอว์นีย์ยังคงจุดกำยานประหลาดทำให้เกิดควันสีแดงลอยไปทั่วห้องเช่นเคย วาเลอเรียสเปิดหนังสือหน้าที่เกี่ยวกับเรื่องของดวงดาวทิ้งเอาไว้บนโต๊ะ พลางเท้าคางมองดูทรีลอว์นีย์กางมือกางไม้อธิบายเกริ่นเรื่องการดูดาวอีกหลายนาที

“แต่ฉันเชื่อว่าพวกเธอทุกคนน่าจะเคยเกิดความสงสัย ว่าดวงดาวบนท้องฟ้ามีอิทธิพลต่อชีวิตของเราจริงอย่างนั้นหรือ ในฐานะของนักพยากรณ์ ฉันยืนยันว่าเราสามารถใช้ดวงดาวทำนายอนาคตได้ แต่ไม่แม่นยำเท่าวิธีการอื่นๆ”

คิ้วของวาเลอเรียสขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เขาสบตากับคีแรนที่หันมามองเป็นเชิงตั้งคำถาม ก่อนจะส่ายหน้าเล็กน้อยให้อีกฝ่าย แล้วพึมพำว่า “การดูดาวเป็นศาสตร์ที่ค่อนข้างแม่นยำ แต่คนตีความต่างหากที่ต้องตีให้เข้าใจ”

แม้จะบอกว่ารอคอยคาบเรียนนี้ ทว่าวาเลอเรียสก็ไม่ได้อยู่เฉยๆระหว่างที่ถูกบังคับให้เพ่งลูกแก้วหรืออ่านกากใบชา เขาใช้เวลาในห้องสมุดมากพอที่จะได้ศึกษาเรื่องเกี่ยวกับดวงดาวและโหราศาสตร์มาไม่น้อย สำหรับวาเลอเรียส การมานั่งเรียนในชั้นเรียนของทรีลอว์นีย์เป็นเหมือนการได้เรียนอย่างเป็นทางการตามเนื้อหาหลักสูตรของโรงเรียนก็เท่านั้น ใจจริงเขาอยากวิ่งไปหาพวกเซนทอร์ใจจะขาดแล้ว

เขาบังเอิญได้รู้จากอัลบัสว่าทรีลอว์นีย์กับฟีเรนซีเคยต้องแบ่งกันสอนวิชาพยากรณ์มาตลอด คนหนึ่งเน้นตีความแบบจินตนาการบนหอคอย อีกคนสอนในห้องเรียนจำลองป่าต้องห้ามให้เด็กมองดูดาว ดังนั้นเขาจึงไม่แปลกใจเลยที่ทรีลอว์นีย์จะแอนตี้โหราศาสตร์ขนาดนี้ นอกจากจะไม่ชอบฟีเรนซีแล้วเธอเองก็คงจะไม่เอาไหนในด้านนี้ด้วยเช่นกัน

“เรารู้ว่าจักรวาลเป็นสิ่งที่เคลื่อนไหวอยู่ตลอด มีความไม่แน่นอนสูงมาก ดังนั้นชะตาของเราจะผกผันตามดวงดาวได้ขนาดนั้นจริงหรือ เรื่องนั้นสุดที่ฉันจะสามารถให้คำตอบได้” ทรีลอว์นีย์กางแขนออกพลางส่ายหน้า “เอาล่ะ สิ่งที่สำคัญมากที่สุด ก่อนที่เราจะเข้าสู่บทเรียนของการทำนายชะตาชีวิตจากดวงดาว พวกเธอจะต้องเรียนรู้ก่อนว่าดวงดาวส่วนใหญ่มีชื่อเรียกแบบไหน และเป็นตัวแทนของอะไร แน่นอนล่ะว่าพวกเธอต้องเรียนวิชาดาราศาสตร์กันมาบ้างแล้วตอนปีหนึ่งปีสอง”

นักเรียนส่วนใหญ่พยักหน้ารับ แต่ก็ไม่ได้มีใครกระตือรือร้นจะยกมือตอบคำถาม วาเลอเรียสมีลางสังหรณ์อย่างรุนแรงว่างานกำลังจะเข้าเขาเร็วๆนี้อีกแล้ว

“คุณฮามิลตัน เชิญออกมาตรงนี้หน่อย บางทีเธออาจเป็นตัวอย่างที่ดีที่จะบอกเพื่อนๆของเธอได้ว่าดวงดาวสำคัญๆเป็นอย่างไรบ้างในช่วงนี้” ทรีลอว์นีย์เอ่ยจบก็ปรบมือหนึ่งที แล้วลูกแก้วประหลาดบนโต๊ะของเธอก็เปล่งแสงวาบ บนเพดานห้องก็ฉายภาพแผนที่ของดวงดาวออกมา

วาเลอเรียสลุกขึ้นยืนพลางถือหนังสือเดินออกไปที่หน้าชั้น เพื่อนร่วมชั้นเคยชินเสียแล้วกับการมีวาเลอเรียสเป็นหนูทดลองวิชาต่างๆในห้องเรียนนี้ บางคนถึงกับเชื่อเขามากกว่าเชื่อทรีลอว์นีย์เสียอีก

วาเลอเรียสเหลือบตาขึ้นมองเพดานห้อง หากให้พูดตามตรง เขามองไม่ออกด้วยซ้ำว่าดาวดวงไหนคืออะไร เขารู้ทุกอย่างแบบพื้นฐานเอามากๆ และน่าผิดหวังที่แทนที่ในคาบเรียนนี้เขาจะได้เรียนการดูดาวจากทรีลอว์นีย์ เขากลับเป็นฝ่ายต้องออกมาดูดาวทั้งๆที่ยังไม่ได้รับการสอนอะไรเลย

แต่การปล่อยให้ตัวเองหน้าแตกและถูกทรีลอว์นีย์ถอนหายใจบ่นว่าเขาไม่มีพรสวรรค์ไม่มีอยู่ในสมองของวาเลอเรียส ดังนั้นเขาจึงแสร้งทำเป็นก้มดูหนังสือแวบหนึ่งแล้วเงยหน้าเอ่ยว่า “ระยะนี้ดวงดาวที่ทอแสงเจิดจ้าที่สุดบนท้องฟ้ามีอยู่สองดวง หนึ่งคือดาวอังคาร สองคือดาวพฤหัส นับตั้งแต่หลายสิบปีก่อน ดาวอังคารโดดเด่นที่สุด บ่งบอกถึงภาวะสงคราม แต่ต่อมามันอ่อนแสงลง ดาวพฤหัสที่เป็นสัญลักษณ์ของความมั่นคง ยิ่งใหญ่โดดเด่นขึ้นมาแทนที่ แต่ดาวอังคารก็ไม่ได้จางแสงไปไหน ผมตีความว่าความยิ่งใหญ่และมั่นคงอาจจะกำลังใกล้จะมาถึง เพียงแต่ระหว่างนั้นอาจจะยังมีสงครามเล็กๆเกิดขึ้นอีกครั้งก่อน”

เอ่ยจบวาเลอเรียสก็หันไปมองทรีลอว์นีย์ หญิงชรากะพริบดวงตาปริบๆจ้องมองเขา เมื่อเสียงปรบมือของเพื่อนร่วมชั้นดังกระหึ่มขึ้นเธอก็ได้สะดุ้งรู้สึกตัวขึ้นมา ทรีลอว์นีย์ก้าวพรวดๆเข้ามาก้มดูหน้าหนังสือในมือของวาเลอเรียสราวกับคิดว่าเขาจดอะไรเอาไว้ เธอมองดูเหล่านักเรียนที่ปรมมือชื่นชมด้วยท่าทางร้อนรนก่อนจะเอ่ยว่า “ไม่จริงหรอก ไม่จริง”

เสียงปรบมือเบาลงจนกระทั่งเงียบหาย วาเลอเรียสเลิกคิ้วสูงมองเธอ ก่อนจะได้ยินทรีลอว์นีย์ประกาศว่า “จะไม่มีสงครามเกิดขึ้นอีกแล้ว โลกผู้วิเศษสงบลงนับตั้งแต่วันที่คนที่พวกเธอก็รู้ว่าใครตายไป และเราต่างรู้ดีว่าจะไม่มีสงครามเกิดขึ้นอีกแล้ว”

วาเลอเรียสปิดหนังสือในมือดังปัง ทรีลอว์นีย์สะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ เด็กหนุ่มยกรอยยิ้มจางๆให้กับอาจารย์ของเขาก่อนจะเอ่ยว่า “อาจารย์รู้ไหมครับ ผมไม่เคยเจอใครที่แปลกเหมือนอาจารย์มาก่อนเลย อาจารย์บอกว่าคนเป็นนักพยากรณ์ต้องมีดวงตาและจิตใจที่เปิดกว้าง เพื่อที่ว่าจะมองออกไปได้ไกลถึงอนาคต แต่สิ่งที่ผมเห็นมาตลอดห้าสับดาห์ที่เรียนกับอาจารย์ คือความโลกแคบและวิสัยทัศน์ที่จำกัดเสียจนผมสงสัยว่าอาจารย์มองได้ไกลถึงหมู่บ้านฮอกส์มีดหรือเปล่า”

ทั้งชั้นเรียนอ้าปากค้าง มองดูวาเลอเรียสราวกับว่าเห็นผี ในขณะที่ทรีลอว์นีย์ยังตั้งสติไม่ทันว่าวาเลอเรียสเพิ่งจะพูดอะไรออกไป

“ทุกสิ่งที่ผมมองเห็นและตีความหมาย อาจารย์ปัดพวกมันทิ้งไปเหมือนคำพูดและการทำความเข้าใจของผมนั้นโง่งมและไร้ค่า มันไม่ใช่ว่าสิ่งที่ผมตีความไม่ถูกต้องหรือไม่เป็นจริง แต่ใจของอาจารย์เองที่คับแคบและอยากให้มันเป็นไปในอีกแบบหนึ่ง ทำให้ผมรู้สึกว่าอาจารย์ช่างไม่คู่ควรกับพรสวรรค์ที่สืบต่อมาจากบรรพบุรุษของอาจารย์เลย” วาเลอเรียสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาพลางยกมือทั้งสองข้างของเขาขึ้น ปล่อยให้หนังสือเรียนวิชาพยากรณ์ศาสตร์ร่วงลงกระแทกพื้นเสียงดัง “พอกันทีกับการถูกลบหลู่ทัศนคติผู้อื่นเสมอของคุณ ศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์ คุณมันจอมหลอกลวง และทั้งชีวิตนี้ผมเชื่อว่าคุณก็คงมีผลงานพยากรณ์ดีที่สุดแค่สามครั้งเท่านั้น สองครั้งเรื่องคุณพอตเตอร์ กับอีกหนึ่งครั้งเรื่องของผม หลังจากนี้คุณจะไม่ได้เปล่งคำพยากรณ์อะไรที่ยิ่งใหญ่อีกแล้วล่ะ”

เอ่ยจบเด็กหนุ่มก็ชักไม้กายสิทธิ์ออกมาเรียกกระเป๋าของเขาให้ลอยมาหา เด็กหนุ่มเหวี่ยงกระเป๋าสะพายขึ้นบ่า กวาดสายตาไปทางเอเดรียนและคีแรนก่อนจะถามว่า “จะนั่งอยู่นี่หรือจะไปกับฉัน”

คีแรนกับเอเดรียนผุดลุกขึ้นยืนทันทีโดยไม่ต้องคิด พวกเขาเก็บข้าวของแล้วเดินตามหลังวาเลอเรียสที่ออกจากห้องเรียนวิชาพยากรณ์ศาสตร์ไปอย่างสง่างาม ทิ้งศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์ที่ตัวสั่นระริกเอาไว้เบื้องหลัง

หลังความเงียบงันเกิดขึ้นนานหลายนาที เสียงขยับตัวเก็บข้าวของก็ดังขึ้นโดยรอบ นักเรียนอีกนับสิบคนต่างก็ทยอยลุกเดินออกจากห้องเรียนบนหอคอยไป จนกระทั่งในท้ายที่สุดไม่เหลือใครอีกเลย

 

“อาจารย์ใหญ่จะถอนวิชาให้นายมาตั้งนานแล้ว นายไม่ยอม วันนี้นายเดินออกมาเท่ๆเองเลยแบบนี้ก็ได้เหรอ” คีแรนถามเด็กหนุ่มผมทองที่เดินนำอยู่ด้านหน้าเขา ท่าทางเหมือนพร้อมสาปใครก็ตามที่เข้ามาถามเขาว่าไม่เรียนวิชาพยากรณ์ศาสตร์ต่อแล้วเหรอ

“ฉันอดทนเพื่อเรียนพื้นฐานโหราศาสตร์ แต่นายก็เห็นแล้วนี่ เสียเวลาเปล่า ฉันอ่านเอาเองยังจะได้เรื่องเสียกว่า” วาเลอเรียสตอบอย่างอารมณ์ไม่ดี

“แต่นายดูเป็นจริงๆนี่ ใช่ไหม” กลับเป็นเอเดรียนที่เอ่ยถามขึ้นมา สายตาที่มองเพื่อนร่วมรุ่นบ่งบอกว่ารู้เท่าทัน “นายรู้และนายมีพรสวรรค์ในการเห็นอนาคตจริงใช่ไหมล่ะ ฉันรู้สึกได้ว่ามันเป็นความจริง สิ่งที่นายพูดหรือสิ่งที่นายเห็นเวลาทรีลอว์นีย์ให้นายออกไปสาธิต และฉันก็สัมผัสได้ว่าคนอื่นๆในห้องเรียนก็เชื่อนายมากกว่ายัยค้างคางสติเฟื่องนั่น”

“ใช่” วาเลอเรียสหยุดเดินกะทันหันจนเอเดรียนกับคีแรนแทบจะเดินเลยเขาไป เด็กหนุ่มมีสีหน้าเด็ดเดี่ยวในตอนที่เอ่ยย้ำอีกครั้งว่า “ใช่แล้ว นายพูดถูก ฉันมีพรสวรรค์ในการมองเห็นอนาคตจริงๆ พวกนายไปกันก่อนเลย ฉันมีที่ที่จะต้องไปสักหน่อย”

เอ่ยจบวาเลอเรียสก็หันหลังกลับทันที ทิ้งคีแรนกับเอเดรียนเอาไว้ให้ยืนงงอยู่กลางระเบียงทางเดิน ส่วนตัวเขานั้นก้าวฉับๆกลับไปยังห้องเรียนวิชาพยากรณ์ศาสตร์ที่ตอนนี้หลงเหลือเพียงทรีลอว์นีย์เพียงคนเดียว

หญิงชราผู้กำลังยืนเคว้งอยู่กลางห้องหันมามองเขาแวบหนึ่งก่อนจะหันกลับไปแล้วเอ่ยว่า “ฉันหลอกลวงคนมาทั้งชีวิตแล้ว คุณฮามิลตัน ที่แย่ยิ่งกว่าคือฉันหลอกลวงตัวเองเสมอว่าตัวเองคือนักพยากรณ์ที่มีพรสวรรค์มากกว่าคนอื่นๆ ทั้งๆที่แท้จริงแล้วฉันรู้ว่าที่ดัมเบิลดอร์จ้างฉันมาสอนที่นี่ก็เพราะว่าเขาต้องการปกป้องไม่ให้พวกชองคนที่เธอก็รู้ว่าใครจับตัวฉันไป ฉันเอ่ยคำพยากรณ์สำคัญๆโดยที่ฉันไม่เคยรู้ตัวเลย และมันน่าสมเพศที่มีพรสวรรค์อยู่แต่กลับใช้งานไม่ได้”

“ผมไม่ได้ย้อนกลับมาเพื่อฟังคุณกล่าวขอโทษหรือเล่าเรื่องเศร้าในอดีตของคุณหรอก ซีบิล ทรีลอว์นีย์” วาเลอเรียสเอ่ยอย่างเย็นชาพลางก้าวเข้ามาใกล้เธอ “ผมมาเพื่อบอกคุณว่าพรสวรรค์...อยู่กับเราเสมอ ขอแค่คุณควานหามันให้เจอและเข้มแข็งให้ได้มากกว่ามันก็เท่านั้นเอง”

ทรีลอว์นีย์เงยหน้าขึ้นมองเขา “เธอหมายความว่ายังไง”

วาเลอเรียสมองตอบเธอ ดวงตาสีเขียวของเขาเรืองแสงจางๆ ออกมาในตอนที่เขาเอ่ยว่า “คุณชอบใช้จิตวิทยาในการทายทักคนอื่น ทรีลอว์นีย์ คุณพูดจาโน้มน้าว อ้อมค้อม ให้คนอื่นรู้สึกว่าคำพูดของคุณมีน้ำหนักเสมอ แต่คุณคงไม่รู้ตัวว่ากระกระทำเช่นนั้นเป็นการดูหมิ่นพรสวรรค์ที่แท้จริงของคุณ ซึ่งผมไม่ต่อว่าคุณหรอก เพราะพรสวรรค์เหล่านั้นแท้จริงมีปัจจัยสำคัญที่สุดอยู่อย่างเดียวที่จะเรียกใช้ได้ คือจิตใจของคุณเอง ไม่อย่างนั้นก็คงไม่เรียกพยากรณ์ศาสตร์ว่าเป็นเวทมนตร์แขนงหนึ่งหรอก”

“หลังจากนี้อีกห้าปี คุณจะสามารถเกษียณและกลับไปใช้ชีวิตช่วงบั้นปลายของคุณได้ในหมู่บ้านฮอกส์มีด” วาเลอเรียสมองเธอด้วยดวงตาที่ยังเรืองแสงของเขา “ยุคสมัยกำลังมาถึงจุดเปลี่ยนแล้ว คุณเองก็ลองปรับเปลี่ยนวิสัยทัศน์ของคุณดูบ้างจะเป็นไร บางทีอาจมีเส้นทางที่ดีกว่าที่เป็นอยู่ในทุกวันนี้รออยู่ก็ได้ ทำไมไม่เริ่มจากการเลิกจิบเหล้าเชอร์รี่แล้วนั่งสมาธิดูล่ะ”

เอ่ยจบวาเลอเรียสก็หันหลังเดินออกจากห้องเรียนวิชาพยากรณ์ศาสตร์อีกครั้ง

วาเลอเรียสรู้ตัวว่าตัวเองเพิ่งจะพยากรณ์อนาคตออกไป และมันแตกต่างจากทุกครั้งที่เขาเคยทำ เขาไม่ได้มองเห็นนิมิตอันใกล้ว่าอะไรกำลังจะเกิด ไม่ได้ตั้งใจที่จะมองเห็นอนาคตของทรีลอว์นีย์ แต่บางสิ่งทำให้เขา รู้ สิ่งพวกนั้นขึ้นมาได้เองในห้วงของความคิด และเขาก็พูดมันออกไปด้วยความมั่นใจทั้งๆที่เขาจริงๆแล้วไม่เคยรู้เรื่องพวกนั้นมาก่อนเลย

มันเกิดขึ้นหลังจากที่วาเลอเรียสเกิดแรงฮึดขึ้นมาเมื่อครู่นี้

เขารู้ว่าตัวเองมีพรสวรรค์ และเขาเชื่อในพรสวรรค์ของตัวเองตลอดมา จนกระทั่งวันหนึ่งพลังของเขาหายไป ด้วยสาเหตุที่ทุกคนวิเคราะห์ตรงกันว่าเป็นปัญหาด้านจิตใจ

มาวันนี้ เขามั่นใจและภูมิใจแล้วในความสามารถที่เขาเคยมีในครอบครอง และในช่วงเวลานั้นเองที่เขากำลังรู้สึกอยู่นั้น ความรู้ทั้งหมดที่เขาพูดกับทรีลอว์นีย์ก็ผุดขึ้นมาในหัว วาเลอเรียสรู้สึกอย่างแรงกล้าว่าเขาจะต้องพูดมันออกไปให้อีกฝ่ายฟังให้ได้ เขาจึงรีบกลับมาที่นี่

วาเลอเรียสเข้าใจ มันคือคำพยากรณ์ ที่ไม่ได้สละสลวย ไม่ได้มีปริศนาอะไรให้แก้ไข แต่มันเป็นคำพยากรณ์ของแท้อย่างแน่นอน และเขามั่นใจว่ามันจะเป็นจริงตามนั้น

ที่สำคัญคือ...เขายังจำได้ในทุกถ้อยคำที่เขาพูดออกไป ไม่ได้ลืมไปเหมือนทรีลอว์นีย์เป็น

เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าสิ่งนั้นจะสามารถเกิดขึ้นได้อีกตอนไหน มันจะเป็นเหมือนของทรีลอว์นีย์ที่นานๆเกิดขึ้นครั้งหนึ่งหรือจะหายสาบสูญไปอีกตลอดกาล เขายังไม่รู้ด้วยว่านิมิตต่างๆของเขาจะกลับมาอีกหรือไม่

เด็กหนุ่มยกแขนขึ้นมามองดูนาฬิกา แต่แล้วกำไลสีเงินก็ดึงดูดสายตาของเขาให้มองไปแทน วาเลอเรียสมองดูโอโรโบรอสบนข้อมือของตัวเองอยู่นานจนกระทั่งถึงเวลาเลิกคาบเรียนที่แท้จริง และเหล่านักเรียนกรูกันออกจากห้องเรียนมาเต็มทางเดิน

“อัลบัส!” วาเลอเรียสคว้าแขนเด็กหนุ่มผมดำที่กำลังเดินผ่านมาเอาไว้แล้วเอ่ยด้วยเสียงกระซิบทันที “คืนนี้ฉันขอยืมไอ้นั่นของนายหน่อยสิ”

อัลบัสมองเขาอย่างงุนงง แต่ก็พยักหน้ารับทันทีโดยไม่ได้ถามอะไรมากมาย กลับเป็นเกรเซียส เซเรน และสกอร์เปียสที่เดินย้อนกลับมาหาพวกเขาแล้วมองด้วยสายตาสงสัย

สิ่งที่วาเลอเรียสทำคือหันไปสบตากับเกรเซียส พร้อมทั้งคิดในหัวว่า “คืนนี้ฉันจะไปหาพวกเซนทอร์”






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 481 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #5906 boahammock (@boahammock) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:43
    พลังตื่นอะเกนนน หลบหน่อยพ่อวาโลมาแล้วจ้าาาา
    #5906
    0
  2. #5857 PaiiKanj (@PaiiKanj) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:58
    เจ้าหนูวาโลคนเดิมกำลังกลับมาแล้ว~~ดีใจ
    #5857
    0
  3. #5245 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 08:33
    ยัยหนูคนเดิมของเรากำลังจะกลับมาแล้ววววว
    #5245
    0
  4. #5196 KTAETAE (@KTAETAE) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 15:41
    พลังน้องกลับมาแล้วแน่เลยจากที่บรรยายว่าดวงตาสีเขียวเรืองแสงออกมาจางๆนั่น
    #5196
    0
  5. #4915 tomyongsw (@GUNDAMZ) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 19:29
    ตอนนี้วาโลเท่มากอ่ะ.. ตอนที่โดนออกไปให้ดูดวงดาวแล้วพูดออกมาแบบนั่น รู้สึกเลยว่าเด็กคนนี่้เข้มแข็งและเชื่อมั่นในตัวเองมาก ที่สำคัญคคือตัวเองก็เก่งพอที่จะให้เชื่อด้วย นิมิตยังไม่กลับมาแต่ก็เริ่มพยากรณ์ได้แล้ว อยากให้ความสามารถของวาโลกลับมาไวๆ รีบไปเรียนกับเซนทอร์นะ
    #4915
    0
  6. #4877 ีUN-KNOWN (@SomedaysS) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 17:43
    ตอนน้องวาลพูดเสร็จแล้วเดินออกจากห้องนี่แบบอยากปรบมือให้มาก โคตรถูกใจอะบอกเลย

    ปล. คำที่เราคิดว่าผิดนะคะ ต้องการปกป้องไม่ให้พวก "ของ" คนที่เธอก็รู้ว่าใคร หรือเปล่าคะ
    #4877
    0
  7. #4778 Tangthaii (@naveeganza) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 21:44
    พลังกลับมาแล้วแน่ ๆ
    #4778
    0
  8. #4538 ่Airino (@matimon35) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 12:36
    วาโลเท่มากจริงๆ ;-;
    #4538
    0
  9. #4321 Preen14-07 (@Preen14-07) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 23:25
    ตอนนี้วาโลดูเท่มากอะ แล้วพลังของวาโลกลับมาแต่เป็นรูปแบบอื่นหรือป่าว อีนี่ก็ไม่รู้แหะๆ สู้ๆนะคะไรท์
    #4321
    0
  10. #4267 Taeiy (@35153barabara) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 17:31
    วาเลนดูโตมาก
    #4267
    1
    • #4267-1 Taeiy (@35153barabara) (จากตอนที่ 53)
      1 มกราคม 2562 / 17:31
      *วาโลซิ
      #4267-1
  11. #4231 senprai (@prai335) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 02:32
    เหมือนน้องวาโลจะค้นเจอสิ่งที่หายไปแล้ว แงงงง เก่งมากคับ แต่จริงๆ สิ่งนั้นอยู่กับหนูมาตลอดสินะ แต่ต้องมีความรู้สึกด้วย พอรู้สึกถึงก็คือรู้แล้ว สู้ๆ นะหนู รอติดตามความสามารถที่คาดไม่ถึงอยู่เสมอออ
    #4231
    0
  12. #4195 BaMbAm_12345 (@BaMbAm_12345) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 15:32
    นี่นั่งยิ้มภูมิใจกับวาโลอย่างกับเป็นแม่น้องเลยทีเดียว55555
    #4195
    0
  13. #4021 LFNii (@Nnok2012) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 20:43
    พิ่ภูมิใจกับพรสวรรค์ของน้องเหลือเกิน ฮืออออ
    #4021
    0
  14. #3923 jazzysam9 (@jazzysam9) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 20:34
    เท่มากวาโล
    #3923
    0
  15. #3904 Doublet0108 (@zazaji) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 22:00
    วาโลเท่มากลูกกกกกก
    #3904
    0
  16. #3858 PPasavEE (@PPasavEE) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 14:38
    ไม่ค่อยได้เม้นอะไรมากแต่ก็คือกดโอนตังไปแล้ว... ; )
    #3858
    0
  17. #3852 @S_CB (@sutattacb) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 00:07
    สุดยอดด นี่เด็กสิบสามจริงป้ะเนี่ย 5555555
    #3852
    0
  18. #3793 neuy03 (@hiari03) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:02
    โอ้โหหหหห ลุกขึ้นตบมือให้น้องด้วยความนับถือ คือแบบพูดได้ตราตรึงใจมากกกกก ฉากเดินออกไปคือแบบเท่สุด ใครจะอยู่ก็อยู่แต่น้องจะไม่อยู่บาย
    #3793
    0
  19. #3785 หมีคีบแตะ •♢• (@-snc-) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 20:26
    อยากจะลุกปรบมือและโห่ร้องให้กับความสุดยอดของวาลอเรียสในวันนี้ คือแบบ ก๊อดดดดดดดดดด อมกกกกกกก สุดยอดมากชอบตอนที่วาโลเดินออกจากห้องเรียนมากคือแบบ รังสีความยิ่งใหญ่มันพุ่งออกมาจากตัววาโลเลย ขนลุกกกกกก
    #3785
    0
  20. #3779 someone_ssk (@someonessk) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 19:26
    ความสามรถที่แท้ทรูอยู่นี่แล้ววว
    #3779
    0
  21. #3708 amoniee (@rossamonie) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 01:54
    ว้าวววว เท่มาก เดินจากไปแบบคูลๆ แถมทิ้งท้ายไว้ได้แบบตราตรึง ปรบมือให้เลย ////
    #3708
    0
  22. #3685 soju95 (@soju95) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 23:57
    พูดได้คำเดียวเลยว่า อิน!!!!!
    #3685
    0
  23. #3678 Daduean (@nickname05) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 22:07
    น้องกำลังจะกลับมาาาาาา น้องจะไปหาเซนทอร์แล้ว!!
    #3678
    0
  24. #3677 mintmintzar (@mintmintzar) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 21:57
    วาโลเก่งมาก เท่สุดด หวังว่าอาจารย์ทรีลอว์นีย์จะเริ่มคิดได้แล้วนะ5555
    #3677
    0
  25. #3672 Iamkowhom (@Iamkowhom) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:53
    วาโลโครตเท่เลยยย
    #3672
    0