{Fic BTS} Legacy [KookV] #Legacykookv

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 139,912 Views

  • 7,412 Comments

  • 4,275 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11,833

    Overall
    139,912

ตอนที่ 50 : บทที่ 7 ชั้นเรียนพยากรณ์ศาสตร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3122
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 601 ครั้ง
    17 ธ.ค. 61


บทที่เจ็ด

ชั้นเรียนพยากรณ์ศาสตร์

 

“วาโล!” ภาพของเด็กหนุ่มหน้าตาดีในชุดคลุมของบ้านกริฟฟินดอร์ที่มานั่งอยู่บนโต๊ะประจำบ้านสลิธีรินนั้นเป็นสิ่งที่เด็กนักเรียนตั้งแต่ชั้นปีที่สองขึ้นไปเห็นจนชินตาแล้ว ทว่ามันกลับยังเป็นภาพที่ชวนให้ประหลาดใจอย่างยิ่งยวดในสายตาของเด็กปีหนึ่งที่เพิ่งเข้ามาใหม่อยู่ดี พวกเขาต้องกะพริบตาซ้ำ จากนั้นก็สะกิดถามรุ่นพี่คนอื่นๆว่าเด็กหนุ่มที่ทำตัวได้แหวกธรรมเนียมระหว่างบ้านคนนั้นเป็นใครกัน

พวกรุ่นพี่ทั้งหลายก็จะแจกแจงให้ฟังด้วยความหวังดีว่า “อ๋อ หมอนั่นชื่อคีแรน เฮอนันเดซ ปีสามบ้านกริฟฟินดอร์ ฉายาคีแรนเด็กประหลาด ก็อย่างที่พวกนายเห็น เขาตามจีบวาเลอเรียส ฮามิลตันของบ้านสลิธีรินอยู่ และวาเลอเรียส ฮามิลตันคนนั้นก็เป็นคนที่สุดยอดมากๆเลยล่ะ เอ้อ ถ้าไม่มีวาเลอเรียส คีแรนก็ไม่มีวันได้นั่งร่วมโต๊ะกับเด็กสลิธีรินหรอก”

“ว่าไง” วาเลอเรียสทักคีแรนเสียงเนือยพลางขยับที่ให้อีกฝ่ายนั่งลงข้างๆเขา เด็กหนุ่มปาดแยมลงบนขนมปังปิ้งอย่างเบื่อหน่าย เป็นท่าทางที่คีแรนเห็นแล้วรู้สึกว่าเขาต้องรีบทำอะไรสักอย่าง วาเลอเรียสช่วงนี้ค่อนข้างเอื่อยเฉื่อยจนน่าตกใจจริงๆ บางทีคีแรนก็สงสัยว่าเขาโดยคนพยายามฆ่าติดๆกันหลายครั้งจนเริ่มหมดไฟแล้วหรือเปล่า

“นายได้ตารางเรียนหรือยัง” เด็กหนุ่มรีบควานหาหัวข้อมาชวนวาเลอเรียสคุยเท่าที่พอจะนึกออกทันที

“ยัง วันนี้ยังไม่เห็นซลักฮอร์นมาแจกตารางเลย” วาเลอเรียสตอบ

“นี่ คาบแรกของวันนี้ เราเรียนวิชาพยากรณ์ศาสตร์ด้วยกันล่ะ” คีแรนควักใบตารางเรียนออกมาให้วาเลอเรียสดูอย่างร่าเริง และมันก็ได้ผล วาเลอเรียสมีท่าทางกระตือรือร้นขึ้นมาทันทีพลางรับตารางเรียนของเขาไปดู “โฮ่ ปีนี้เรียนกับนายเยอะจังแฮะ”

“ไม่ดีเหรอ” คีแรนถามยิ้มๆ

ความจริงแล้วเป็นเขาต่างหากที่จงใจลงเรียนวิชาเลือกเดียวกับวาเลอเรียสทั้งหมด ส่วนวิชาหลักอื่นๆนั้นก็แล้วแต่อาจารย์จะจัดสรร ทว่าโชคดีจริงๆที่ดูเหมือนว่าส่วนใหญ่เขาล้วนแต่ได้เรียนกับวาเลอเรียส ทำให้ดูเหมือนตารางเรียนนั้นเป็นตารางเรียนแสนวิเศษไปเลย

“งี้ฉันก็ต้องถูกนายตามประกบติดเกือบตลอดเลยน่ะสิ” วาเลอเรียสกล่าวอย่างไม่จริงจังนัก ราวกับเขาเองก็ไม่ได้ถือสาการประกบตามติดเขาของคีแรนมานานแล้ว พลางส่งตารางเรียนคืนให้อีกฝ่าย มีตารางเรียนของคีแรนอยู่ เขาก็พอจะรู้แล้วว่าตัวเองต้องไปเข้าเรียนวิชาอะไรวันไหนบ้าง

หากมีใครถามวาเลอเรียสว่าตอนนี้คิดยังไงกับการตามติดเขาแทบทุกวันของคีแรน เด็กหนุ่มก็คงจะตอบอย่างเรียบง่ายว่า เคยชินแล้ว ชินกับความร่าเริง ชินกับความป้วนเปี้ยนอยู่รอบตัว ชินกับการมีอีกฝ่ายอยู่ใกล้ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่อีกฝ่ายมาใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวเขานานเกือบเดือน วาเลอเรียสรู้สึกเหมือนว่าตัวเองรู้จักกับคีแรนมานานพอๆกับที่รู้จักจามิลอย่างไรอย่างนั้น

ความสนิท ความไว้ใจที่พวกเขามีต่อกันมันแปลกประหลาด แต่ลึกๆแล้ววาเลอเรียสรู้ตัว ว่าตัวเขาเองชอบความรู้สึกเช่นนั้นไม่น้อยเลย

“พูดถึงวิชาพยากรณ์ศาสตร์แล้ว ฉันก็ไม่อยากจะขัดความตื่นเต้นของพวกนายหรอกนะ” หนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ของฮอกวอตส์ และหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เด็กนักเรียนทั้งโรงเรียนมองว่าวาเลอเรียสนั้นสุดยอดมากๆ มีที่มาจากคนคนนี้ แพทริก พาร์กินสัน หัวโจกตัวร้ายของสลิธีรินที่ใครต่อใครพากันพูดว่า เขาถูกวาเลอเรียสกำราบเสียจนอยู่หมัดแล้ว และเช้าวันนี้ยังได้มีคนเห็นพวกเขานั่งรับประทานอาหารเช้าใกล้กันอีกด้วย!

“แต่ทรีลอว์นีย์น่ะ เหมือนคนฟั่นเฟือนมากกว่าจะเป็นคนที่สามารถพยากรณ์ได้จริงๆ” แพทริกเผยรอยยิ้มเยาะเมื่อนึกถึงศาสตราจารย์ผู้สอนวิชาพยากรณ์ศาสตร์ที่เขาเคยเรียนด้วยมาก่อนแล้ว “ฉันลงเรียนไปได้ไม่นานก็ต้องขอถอนรายวิชาออก แน่นอนว่าแม้แต่เด็กบ้านเรเวนคลอยังค้นพบว่าป่วยการและเสียเวลาที่จะเรียนวิชานี้ต่อไป ฉันเลยแปลกใจมากตอนได้ยินว่านายเลือกลงเรียนวิชานี้ มันดูไม่เหมือนวิชาที่คนอย่างนายจะลงเรียนเลย นึกว่าจะไปลงพวกมักเกิ้ลศึกษาซะอีก”

“อยากลองอะไรที่มันแปลกใหม่ดู” วาเลอเรียสยักไหล่ ไม่ได้เก็บมาใส่ใจว่าคนอื่นจะมองวิชานี้ไร้สาระ เพราะลึกๆตัวเขาเองรู้ดีอยู่แล้วว่าวิชานี้คือวิชาที่เหมาะสมกับเขาที่สุด เพียงแต่เรื่องของทรีลอว์นีย์นั้นเขาเองก็เคยได้ยินมาบ้างแล้วจริงๆ

สมัยอยู่ฮอกวอตส์ ฮาดิพ่อของเขาลงเรียนวิชาดูแลสัตว์วิเศษ และวิชาตัวเลขมหัศจรรย์เพียงสองวิชาเท่านั้น ทั้งสองวิชาที่เขาเรียน เขาล้วนถ่ายทอดความรู้ส่วนใหญ่ให้วาเลอเรียสหมดแล้วตั้งแต่เด็ก ดังนั้นวาเลอเรียสจึงไม่ได้ใส่ใจสองวิชานี้นัก รวมทั้งวิชามักเกิ้ลศึกษาด้วย

เขาจะเรียนวิชามักเกิ้ลศึกษาไปทำไมในเมื่อพ่อของเขาจัดการส่งเขาไปนั่งเรียนกับพวกมักเกิ้ลมาแล้ว ประสบการณ์ตรงของเขายังสมจริงกว่าในห้องเรียนเสียอีก

ดังนั้นในปีนี้วาเลอเรียสจึงลงเรียนวิชาพยากรณ์ศาสตร์ที่เขาหมายมั่นปั้นมือมานาน วิชาอักษรรูน และวิชาการเล่นแร่แปรธาตุที่เปิดเพิ่มเติมในปีนี้ รูนเป็นศาสตร์เก่าแก่ แต่วาเลอเรียสรู้มาว่านักทำนายบางคนก็ใช้อักษรรูนในการทำนายอนาคต ดังนั้นเขาจึงคิดว่าวิชานี้น่าจะเป็นประโยชน์ ส่วนวิชาเล่นแร่แปรธาตุ วิชานี้จามิลชวนให้เขาลงเรียน พวกเขาคนหนึ่งเชี่ยวชาญสมุนไพร อีกคนหนึ่งเชี่ยวชาญการปรุงยา ดังนั้นการเล่นแร่แปรธาตุเองก็น่าจะเป็นอะไรที่เข้าท่าสำหรับพวกเขา

แม้แต่เกรเซียสยังพูดว่าหากปีเขามีเปิดสอนวิชานี้ เขาจะต้องลงเรียนแน่

ปีนี้เกรเซียสต้องเตรียมตัวกับการสอบวิชาพ่อมดระดับสามัญที่สำคัญมาก ดังนั้นแล้วจึงหายสาบสูญไปอยู่ในห้องสมุดกับพวกอัลบัสและสกอร์เปียส ก่อนไปเขากำชับกับจามิลเป็นล้านครั้งแล้วว่าต้องดูแลวาเลอเรียสให้ดี

จามิลเท้าคางลงบนโต๊ะ ถามแพทริกว่า “ว่าแต่ว่าคะแนน ว.พ.ร.ส.ของนายย่ำแย่ขนาดนั้น ปีนี้นายลงเรียนอะไรได้บ้างเนี่ย”

ขณะที่แพทริกถลึงตาให้เขาและเริ่มอวดอ้างภูมิความรู้กับเป้าหมายการทำงานหลังเรียนจบของเขาให้จามิลฟัง คีแรนก็สะกิดวาเลอเรียสแล้วถามว่า “นายคิดว่าศาสตราจารย์จะมีหนทางในการทำให้พลังพยากรณ์ของนายกลับมาไหม วาโล”

วาเลอเรียสชะงักไป เขาเองก็เคยคิดอยู่ว่าเขาจะสามารถนำเรื่องนี้มาปรึกษาอาจารย์ที่ฮอกวอตส์ได้หรือไม่ แต่พอได้ยินชื่อเสียงของศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์ เขาก็เริ่มไม่มั่นใจแล้ว จิตใจของเขาจึงเอนเอียงไปทางพวกเซนทอร์มากกว่าแม่มดนักพยากรณ์ท่านนี้

ไม่นานนักซลักฮอร์นก็เดินอุ้ยอ้ายเข้ามาในห้องโถงใหญ่ พวกวาเลอเรียสได้รับแจกตารางเรียน ซลักฮอร์นขยิบตาให้เขายิ้มๆ หลังจากส่งรอยยิ้มแห้งให้กับอาจารย์ประจำบ้าน วาเลอเรียสก็เดินรวมกลุ่มกับคีแรน ลิลี่ และฮิวโก้ไปยังหอคอยชั้นเรียนวิชาพยากรณ์ศาสตร์ จามิลโบกมือลาเขาไปเข้าเรียนวิชาการดูแลสัตว์วิเศษ มีเพียงเอเดรียนคนเดียวเท่านั้นที่เลือกลงวิชานี้และเดินตามหลังวาเลอเรียสมาเงียบๆ

ห้องเรียนวิชาพยากรณ์ศาสตร์ทำเอาพวกวาเลอเรียสต้องยืนอึ้งอยู่นานสองนาน กลิ่นเครื่องหอมที่ชวนให้รู้สึกเวียนหัวอบอวลไปทั่วห้อง ควันสีแดงลอยคละคลุ้งไปทั่วจนมองอะไรแทบไม่เห็น และหญิงสูงวัยที่ยืนยิ้มอย่างเซ่อซ่าอยู่กลางห้องเรียนก็ชวนให้วาเลอเรียสฝันสลายหนักกว่าเก่า โดยเฉพาะในยามที่สบเข้ากับดวงตาที่ถูกขยายขนาดให้ใหญ่เกินจริงจากแว่นของเธอเอง

“หาที่นั่งสิจ๊ะ เด็กๆ” เธอกล่ายพลางผายมืออย่างล่องลอยไปทางโต๊ะเรียน

คีแรนดึงวาเลอเรียสไปนั่งด้วยกัน วาเลอเรียสหยิบหนังสือเรียนออกมาจากกระเป๋าด้วยสีหน้าที่แข็งค้าง ลึกๆอดคิดไม่ได้ว่าตัวเองมาอยู่ผิดที่ผิดทางอย่างแรง

“โอ๊ะ เธอคนนั้น วันนี้จะเลือกทานอะไรต้องระวังหน่อยนะจ๊ะ มันไม่ดีต่อกระเพาะของเธอเลย”

“อ้า สาวน้อยคนนั้น ใช่แล้วเธอนั่นแหละ แม่ของเธอสบายดีไหมจ๊ะ”

ขณะมองดูศาสตรจารย์ทรีลอว์นีย์กล่าวทำนายทายทักเด็กนักเรียนไปเรื่อย วาเลอเรียสอดไม่ได้ที่จะคิดถึงฝูงเซนทอร์ ป่าต้องห้ามที่ให้กลิ่นอายลึกลับมีมนตร์ขลัง และการเผาใบเสจลงในกองไฟ เขานึกอย่างให้ทรีลอว์นีย์รีบๆสอนการดูดาวให้เขา หรือไม่ก็อยากให้พลังของพวกเองรีบกลับมา เขาจะได้มีอะไรไว้อวดอาจารย์หน่อยว่าเขาเห็นอนาคตได้

น่าเสียดายที่ทั้งสองอย่างที่เขาปรารถนานั้นไม่มีทางเป็นจริงได้ในเร็ววันนี้

ทรีลอว์นีย์เริ่มต้นสอนด้วยการเกริ่นปลอบใจเด็กนักเรียนว่า “ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีพรสวรรค์ในการมองเห็นอนาคต เพราะอย่างนั้นไม่ต้องเสียใจไปนะจ๊ะ หากพวกเธอจะยังมองเห็นอะไรไม่ชัดเจนนักหลังจากเรียนวิชานี้”

“นี่คือการออกตัว ใช่ไหมนะ” คีแรนกระซิบและวาเลอเรียสก็อดไม่ได้ที่จะพ่นลมหายใจออกมาแทนเสียงหัวเราะที่เขาต้องพยายามกลั้นเอาไว้ โชคร้ายที่เสียงพ่นลมหายใจแสนแผ่วเบาของเขากลับดึงดูดดวงตาคู่มหึมาให้เหลือบมาทางนี้ ตามมาด้วยร่างของเจ้าของที่เดินมาหยุดตรงหน้าเด็กหนุ่มทั้งสองก่อนจะทักว่า “พวกเธอดูไม่เหมือนคนที่จะสนใจในการพยากรณ์เลยนะจ๊ะ หนุ่มๆ”

“ตรงข้ามเลยครับ ศาสตราจารย์” วาเลอเรียสกระพริบตามองเธอ “พวกเราค่อนข้างสนใจในวิชานี้มากเลยทีเดียว ถึงพวกเราจะคิดว่าตัวเองไม่น่าจะมีพรสวรรค์ในวิชานี้ก็ตาม”

คีแรนหลิ่วตามองเขา พึมพำว่า “นี่ก็เป็นการออกตัวเหมือนกันสินะ”

วาเลอเรียสถองเขาไปหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้ และนั่นก็ทำให้ทรีลอว์นีย์เพ่งดวงตามองมาที่เขาหนักขึ้น “เธอ..เธอคือวาเลอเรียส ฮามิลตันใช่ไหม ทายาทคนสุดท้ายของสลิธีริน..”

“ผมคิดว่า..เป็นทายาทคนสุดท้องนะครับ ศาสตราจารย์” เอเดรียนที่นั่งอยู่เยื้องไปด้านหลังของวาเลอเรียสเอ่ยแย้งเสียงเรียบ

ทรีลอว์นีย์ทำเหมือนไม่ได้ยินเขา เธอเพ่งพินิจมองวาเลอเรียสอยู่นาน จนกระทั่งมีเด็กนักเรียนถามเธอว่าเมื่อไหร่พวกเขาจะเริ่มเรียน ศาสตราจารย์ทายาทนักพยากรณ์ชื่อดังจึงได้ผละจากไปยืนหน้าชั้นเรียนและเริ่มสอนเนื้อหาในวิชาของเธอ

“วิชาที่พวกเราจะเรียนกัน คือศาสตร์ทั้งหมดทั้งมวลเกี่ยวกับการทำนายอนาคต มันคือหนทางที่จะทำให้ดวงตาที่สามที่ถูกซุกซ่อนเอาไว้ของพวกเธอได้เปิดออกกว้าง มองออกไปยังกาลเวลาเบื้องหน้าที่ควรจะเป็นเพียงความลับ แต่โชคร้าย ที่แม้ว่าฉันจะสามารถสอนทฤษฎีเกี่ยวกับการพยากรณ์ให้พวกเธอมากแค่ไหน พวกเธอที่ไม่มีพรสวรรค์อาจมองอะไรไม่เห็นเลยก็ได้หลังเรียนจบเทอมแล้ว...”

วาเลอเรียสกับคีแรนสบตากัน พวกเขาเข้าใจอีกฝ่ายได้ในทันที ว่าเรื่องที่คิดจะถามศาสตราจารย์เกี่ยวกับการที่พรสวรรค์ของวาเลอเรียสหายไปเป็นอันต้องถูกพับเก็บไว้ เพราะในสายตาของพวกเขาแล้ว ตัวศาสตราจารย์เองยังเหมือนคนที่ไม่รู้เลยว่าตกลงตัวเองมีพรสวรรค์จริงหรือไม่จริงกันแน่

หลังจากฟังทรีลอว์นีย์พล่ามอีกยาวเหยียดเรื่องคนที่ไม่มีพรสวรรค์และดันทุรังจะศึกษาการพยากรณ์ เธอก็สั่งให้นักเรียนไปอุ้มลูกแก้วออกมา และให้พวกเขานั่งจ้องมองมัน

คีแรนเท้าคางลงบนโต๊ะ สายตาไม่ได้จับจ้องไปที่ลูกแก้วเลย เพราะมันคอยแต่จะวนเวียนอยู่รอบวาเลอเรียสตลอดเวลา วาเลอเรียสที่พยายามตั้งสมาธิมองลูกแก้วอยู่หลายนาทีจึงเอ่ยขึ้นว่า “ไม่ต้องอ่านใจได้ก็รู้ว่านายมีเรื่องอยากพูด”

“ฉันก็ไม่ได้มีอะไรอยากพูดจริงจังหรอก นายก็รู้” คีแรนหัวเราะเบาๆ “ฉันก็แค่นั่งมองหน้านายเพลินๆ แบบว่าในที่สุดก็มีวิชาที่ได้นั่งเรียนด้วยกันจริงๆสักที ไม่มีจามิลมาคอยแทรกแซงด้วย”

“หมอนั่นรู้คงเสียใจตายเลย เขาชอบนายออกนะ” วาเลอเรียสกล่าวพลางพลิกตำราเรียนในมือไปด้วย พยายามหาว่าสิ่งที่เขาพอจะเดาสุ่มว่าตัวเองมองเห็นในลูกแก้วคืออะไร

“ฉันว่า...”

“มองเห็นอะไรกันบางไหมจ๊ะ หนุ่มๆ” ทรีลอว์นีย์โผล่มาที่โต๊ะของพวกเขาจนคีแรนสะดุ้งโหยง ขณะที่เขากำลังอึกอักอยู่นั้น วาเลอเรียสก็ปิดตำราเรียนดังปับ แล้วเอ่ยว่า “ผมมองเห็นรางร้ายครับ ศาสตราจารย์”

ทรีลอว์นีย์มีท่าทางสนใจขึ้นมาทันที “พูดต่อสิจ๊ะ พ่อหนุ่ม”

“ผมหาความหมายของมันในตำราเรียนไม่เจอ แต่อย่างแรกเลย ผมมองเห็นเงาสีดำคล้ายๆกับงูที่ขดเป็นวงกลม...” เมื่อวาเลอเรียสเอ่ยปากพูด คนทั้งชั้นเรียนก็หยุดพูดคุยและเงี่ยหูฟังเขาโดยอัตโนมัติ “ผมมองเห็นแสงสีเขียวสว่างจ้า มันคล้ายกับ เอ่อ แสงที่เกิดจากคำสาปพิฆาต”

“ใช่แล้ว ใช่เลยจ้ะ” ทรีลอว์นีย์พยักหน้าหงึกๆอย่างพออกพอใจ “สัญลักษณ์ของตระกูลเธอก็เป็นงู พวกเธอกำลังถูกปองร้ายจากใครบางคน เป็นการปองร้ายที่ถึงตาย ฉันคิดว่าเธอมีพรสวรรค์นะ ไหนบอกฉันซิ ว่าเธอมองเห็นอะไรอีก”

วาเลอเรียสเหลือบมองลูกแก้วพยากรณ์ เขาหรี่ตามองกลุ่มควันอยู่นาน ก่อนจะพึมพำว่า “ผมมองเห็นกองไฟและ...ฝูงเซนทอร์”

สีหน้าของทรีลอว์นีย์แข็งทื่อไปหลายอึดใจ เห็นได้ชัดว่าไม่ปลื้มเซนทอร์เลยแม้แต่น้อย จากนั้นเธอก็แสดงสีหน้าผิดหวังใส่วาเลอเรียสพลางถอนหายใจ “เหมือนจะมีพรสวรรค์ แต่ก็ยังเห็นอะไรไม่ชัดเจนพอนะจ๊ะ แต่ไม่ต้องห่วง ถ้าเธอเข้าเรียนต่อไป เธอจะต้องพัฒนาขึ้นได้อย่างแน่นอน”

แม้ทรีลอว์นีย์จะเอ่ยเช่นนั้น แต่สีหน้าของนักเรียนคนอื่นๆในห้อง บ่งบอกว่าพวกเขาเชื่อว่าวาเลอเรียสเห็นแบบนั้นจริงๆ แม้แต่คีแรนยังต้องกระซิบถามว่า “นายเห็นจริงๆเหรอ”

วาเลอเรียสยกรอยยิ้มมุมปาก ก่อนจะส่ายหน้าเล็กน้อย “เห็นแต่ควันน่ะสิ นายว่าอาจารย์แกถูกหลอกง่ายเกินไปหรือเปล่านะ”

คีแรนมองวาเลอเรียสด้วยสายตาประทับใจ เขาไม่เคยเห็นใครที่โกหกได้ลื่นไหลขนาดนี้มาก่อนเลย

ไม่สิ เพราะวาเลอเรียสไม่เคยโกหกต่างหาก เวลาที่เขาโกหกขึ้นมาจริงๆเลยไม่มีใครรู้สึกว่าเขากำลังพูดเรื่องโกหกเลยแม้แต่น้อย ช่างสมกับเป็นทายาทของสลิธีรินจริงๆ

“ศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์ครับ” เอเดรียนยกมือขึ้นสูง เมื่อทรีลอว์นีย์หันไปเขาก็เอ่ยว่า “ใครๆก็รู้ว่าวาเลอเรียสเป็นทายาทของสลิธีริน อาจารย์เป็นนักพยากรณ์ พอจะเห็นอะไรเกี่ยวกับอนาคตของเขาไหมครับ ที่ลือกันว่าเขาจะเป็นเจ้าแห่งศาสตร์มืดคนต่อไปน่ะ มันจริงหรือเปล่า”

วาเลอเรียสมองเอเดรียนแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปหาทรีลอว์นีย์ จากนั้นเขาก็พบว่าดวงตาคู่มหึมาจากหลังแว่นกำลังเบิกโพลงจ้องเขาอยู่ วาเลอเรียสไม่ชอบความรู้สึกอย่างนั้นเลยแม้แต่น้อย

ในตอนที่เขากำลังคิดจะเอ่ยอะไรอยู่นั้นเอง ทรีลอว์นีย์ก็ชี้นิ้วมาที่เขา เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบห้าวก้องกังวานไปทั่วทั้งชั้นเรียนว่า “ฮอกวอตส์จะตกอยู่ใต้เปลวเพลิงสีเงิน เมื่อยามที่ผู้ทรยศหวนคืนปราสาท ผู้ได้รับอำนาจแห่งการกำเนิดใหม่จะเปิดดวงตาแห่งเดลฟี พญางูจักกลืนกินหางของตนเอง และทายาทจะเป็นผู้ปกป้องสิ่งที่บรรพบุรุษของเขาสร้างไปชั่วลมหายใจของเขา”

ชั้นเรียนทั้งชั้นตกอยู่ในความเงียบ เด็กนักเรียนอ้าปากค้าง แม้แต่วาเลอเรียสก็ยังมองศาสตราจารย์ร่างผอมบางผู้ดูมีพลังมากกว่าก่อนหน้านี้ราวกับเป็นคนละคนพลางกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก

วินาทีต่อมาทรีลอว์นีย์ก็ขมวดคิ้ว เอ่ยว่า “พวกเธอตกใจเรื่องอะไรกันเหรอ ฉันพูดอะไรผิดไปอย่างนั้นหรือจ๊ะ?”

วาเลอเรียสสบตากับคีแรนทันที พวกเขารู้สึกอย่างแรงกล้าขึ้นมาพร้อมกัน ว่านี่คือคำทำนายที่แท้จริงเกี่ยวกับตัวของวาเลอเรียส และพวกเขาควรจะหาทางทำความเข้าใจมันให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

เอเดรียนที่นั่งอยู่ด้านหลังสะกิดไหล่วาเลอเรียส ก่อนจะยื่นกระดาษที่เขาจดคำทำนายของทรีลอว์นีย์แบบไม่ตกหล่นไปแม้แต่คำเดียวมาให้ วาเลอเรียสกล่าวขอบคุณพลางก้มลงอ่านมันอีกครั้ง

ประโยคแรกๆเขายังไม่กล้าฟันธง แต่สองประโยคหลังนั้นมันบ่งบอกถึงอะไรที่เกี่ยวกับตัวของเขามากจริงๆ

พญางูจักกลืนกินหางของตนเอง

บังเอิญว่าที่ข้อมือของวาเลอเรียสมีงูอยู่ตัวหนึ่งที่พร้อมจะกินหางตัวเองทุกเมื่ออยู่พอดี

ทายาทจะเป็นผู้ปกป้องสิ่งที่บรรพบุรุษของเขาสร้างไปชั่วลมหายใจของเขา

แม้ไม่มั่นใจว่าสิ่งที่บรรพบุรุษสร้างนั้นหมายถึงอะไร แถมยังต้องปกป้องไปชั่วลมหายใจอีก แต่วาเลอเรียสก็ค่อนข้างแน่ใจว่า ทายาท ที่ว่า จะเป็นใครไปได้นอกจากทายาทแห่งสลิธีรินอย่างตัวเขาเอง

ฮอกวอตส์จะตกอยู่ใต้เปลวเพลิงสีเงิน เมื่อยามที่ผู้ทรยศหวนคืนปราสาท ผู้ได้รับอำนาจแห่งการกำเนิดใหม่จะเปิดดวงตาแห่งเดลฟี พญางูจักกลืนกินหางของตนเอง และทายาทจะเป็นผู้ปกป้องสิ่งที่บรรพบุรุษของเขาสร้างไปชั่วลมหายใจของเขา

คำทำนายบทนี้...ดูเหมือนจะเป็นตัวนำพาเรื่องยุ่งยากและปัญหาใหญ่มาหาเขาเร็วกว่าที่เขาคิดเอาไว้เสียแล้ว

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 601 ครั้ง

55 ความคิดเห็น

  1. #5854 PaiiKanj (@PaiiKanj) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:57
    ถ้าอาจารย์ใหญ่รู้ถึงคำทำนายจะขึ้นเงินเดือนให้ ศจ.ทรีลอว์นี่มั้ยค่ะ5555
    #5854
    0
  2. #5380 b9zazagtz (@b9zazagtz) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 23:51

    ถ้าถามว่ากูเดาอะไรถูกมั้ย ตอบได้อย่างไวเลยว่า..ไม่.....

    #5380
    0
  3. #5236 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 00:05
    ดวงตาแห่งเดลฟี? ในคืออะไรกันนะ
    #5236
    0
  4. #4912 tomyongsw (@GUNDAMZ) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 18:34
    ขอแซวคีแรนก่อน เขาให้มานั่งเรียน ไม่ใช่ให้มานั่งมองหน้าวาโลนะหนู เขาชอบเขาหลงจริงคนนี้5555555 มีซีนน่ารักกรุบกริบมาแทรกให้เขินอยู่ตลอดเลย ตัดภาพมาที่เรื่องจริงจัง ศาสตราจารย์ทำนายค่อนข้างตรง มันจะตรงกว่านี้ถ้าวาโลจำนิมิตของตัวเองก่อนที่พลังพิเศษจะหายไปได้ ที่ว่าฮอกวอตส์จะตกอยู่ในกองเพลิง ลุ้นเลยว่าอะไรจะเกิดขึ้น เรื่องพญางูกินหางอีก
    #4912
    0
  5. #4057 senprai (@prai335) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 15:59
    พญางูจักกินหางของตัวเอง แงง นี่อ่านถึงท่อนคำทำนายก็ขนลุกตามเลยนะ แบบนึกถึงกำลังที่วาใส่เลยอ่ะ
    #4057
    0
  6. #4043 22CM (@22CM) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 22:42
    โอ๊ยๆๆ ได้คำทำนายละ เอ้าทุกคนมาช่วยกันคิดวิเคราะห์กันเถอะ!
    #4043
    0
  7. #3850 @S_CB (@sutattacb) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 23:22
    ตื่นเต้น!

    ปล.ลางร้ายเขียนอย่างนี้นะคะ
    #3850
    0
  8. #3822 priyada013 (@priyada013) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 08:52
    ที่อาจารย์เรียกว่าทายาทคนสุดท้ายก็คือ วาเลอเรียสจะไม่มีลูกเพราะ.....แค่กๆ กริฟฟินดอร์
    #3822
    0
  9. #3819 Ono SEiJi (@ecrips) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 02:11
    ขนลุกอ่าาา ลุ้นไปหมดแล้ว
    #3819
    0
  10. #3673 Daduean (@nickname05) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 21:30
    เรื่องวุ่นๆจะมาหาน้องอีกแล้ว แต่ขนลุกเลยอ่านไป
    #3673
    0
  11. #3662 Lala_Land (@Lala_Land) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 17:22
    ตื่นเต้นเหมือนตอนได้อ่านแฮรรี่เลยค่ะ
    #3662
    0
  12. #3582 borivvy-kookie (@borivvy-kookie) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 17:24

    วาโลลูกแม่ หนูต้องแข็งแกร่งและโตไว ๆ นะลูก แม่เป็นกำลังใจให้

    #3582
    0
  13. #3570 AbsTxz_ (@AbsTxz_) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 21:57
    คืออ่านคำทำนายแล้วขนลลุกอ่าาาาา บับวาเลอเรียสจะต้องเจออะไรที่ยิ่งใหญและอันตรายแบบมากๆๆๆๆๆๆๆ
    #3570
    0
  14. #3554 MemoryCandypop (@Jjanine) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 15:45
    เมื่อรู้สึกว่าเกมของจริงเริ่มแล้วเลย ฮื่อ สนุก
    #3554
    0
  15. #3553 Rainy_taetae (@wa_runsiri) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 14:55
    ชักเริ่มกลัวแหะ
    #3553
    0
  16. #3479 LFNii (@Nnok2012) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 21:06
    คำพยากรณ์คือน่าอัวมากกกกกกก
    #3479
    0
  17. #3438 rapbit+ (@jukialol) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 19:19
    รู้มากก็เครียดแะเตรยมรับมือ ถ้า/ม่รู้ก้กระวนกระวาย เรื่องก็เข้มข้นตามลำดับ สู้ๆ นะคะ
    #3438
    0
  18. #3437 rapbit+ (@jukialol) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 19:19
    คำพยากรณ์นี่มีทั้งข้อดีและข้อเสียเลยนะ
    #3437
    0
  19. #3434 neuy03 (@hiari03) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 18:27
    หวังว่าจะไม่มีใครต้องเป็นอะไรก็พอ
    #3434
    0
  20. #3418 raina? (@numbea) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 13:32
    สงสารจามิล

    โดนน้องเขยหาว่าเป็นกขคซะแล้ว

    เนื้อเรื่องก็เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ เลย

    คำพยากรณ์​บทใหม่ของวาโลนี่กลัวตรงงูกินหางสุด

    มันต้องเกิดอะไรที่ร้ายแรงก่อนรึเปล่า

    เป็นห่วงเด็กๆ ฮื้อ
    #3418
    0
  21. #3381 Mm1204 (@Mm1204) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 23:16
    ชอบมากแต่ละฉากคือมีภาพผุดขึ้นมาในหัวตลอดทำให้รู้สึกเหมือนรอคอยแฮร์รี่ในแต่ละภาคเขียนได้สุดยอดมั่กๆ
    #3381
    0
  22. #3380 amoniee (@rossamonie) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 23:03
    โอ้ ดูลึกลับซับซ้อน เหมือนว่าจะต้องไขปริศนา ไขคำพยากรณ์ และมีภารกิจใหญ่หลวงและอันตรายมาให้เด็กๆทำนะเนี่ย อยากรู้แล้วว่าคำทำนายทั้งหมดมันหมายถึงอะไร และจะเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แทบทนรอไม่ไหวแล้วววววว ตื่นเต้นๆ
    #3380
    0
  23. #3379 mintmintzar (@mintmintzar) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 22:33
    เนื้อเรื่องเข้มข้นขึ้นทุกตอนเลยค่ะ แอบดีใจที่เขาทั้งสองจะได้เรียนด้วยกันบ่อยๆ5555
    #3379
    0
  24. #3377 lazymint (@lazymint) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 22:04
    ทำไมยิ่งอ่านยิ่งตื่นเต้นนนน ชอบภาษาที่ไรท์ใช้มากๆๆๆ มันทำให้เหมือนเราเข้าไปอยู่ในเรื่องจริงๆเลยค่ะ ปลื้มมั่กกก
    #3377
    0
  25. #3376 BaMbAm_12345 (@BaMbAm_12345) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 21:51
    คีแรนรุกหนักขึ้นเรื่อยๆเลย ฮื่ออออ เอ็นดูทั้งคู่เลยจริงๆ
    ปล.คนอ่านเรื่องนี้เยอะมากกกก และไรท์แต่งออกมาได้ดีสุดๆ เนื้อหาแต่ละตอนยาวมากเวอร์ แต่ไม่ค่อยมีคนเม้นกันเลย อยากให้ทุกคนเม้นกันเยอะๆนะคะ จะได้เป็นกำลังใจให้คุณไรท์เนอะ กว่าจะได้มาให้เราอ่านกันแต่ละตอนไม่ได้ง่ายๆเลย #สู้ๆนะคะไรท์
    #3376
    1