{Fic BTS} Legacy [KookV] #Legacykookv

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 142,473 Views

  • 7,459 Comments

  • 4,340 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    14,394

    Overall
    142,473

ตอนที่ 4 : บทที่ 4 พิธีคัดสรร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5435
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 722 ครั้ง
    19 ก.ย. 61

บทที่สี่

พิธีคัดสรร

 

ปราสาทสีดำหลังใหญ่ตั้งเด่นตระหง่านอยู่บนยอดเขา แสงไฟสีส้มสาดแสงออกมาจากทางช่องหน้าต่างเสริมสร้างความยิ่งใหญ่อลังการของสถานที่แห่งนี้ได้เป็นอย่างดี วันนี้ท้องฟ้าเปิดโล่งเห็นหมู่ดาวกระจ่างตา วิวของภูเขาที่ด้านหลัง และผืนทะเลสาบกว้างใหญ่ราวกับกระจกขนาดยักษ์ ส่งผลให้จิตใจของเด็กปีหนึ่งผู้มาเยือนเป็นครั้งแรกต่างก็สั่นไหวและแสนประทับใจกับภาพที่กำลังมองเห็นอยู่นี้

รูเบอัส แฮกริด ชายร่างยักษ์หนวดเครารุงรังกวาดต้อนเด็กปีหนึ่งเข้าประตูโรงเรียน เด็กนักเรียนก้าวขึ้นไปตามบันได จนกระทั่งที่สุดปลายทางเดิน มีชายคนหนึ่งยืนอยู่ เขามีท่าทางตื่นเต้น ถูมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกันด้วยท่าทางประหม่า เมื่อเห็นกลุ่มเด็กปีหนึ่งเดินเข้ามา เขาก็สูดลมหายใจเข้าเรียกสติแล้วกล่าวว่า “สวัสดี นักเรียนปีหนึ่งทั้งหลาย ยินดีต้อนรับสู่ฮอกวอตส์”

“ฉันคือศาสตราจารย์เนวิลล์ ลองบัตท่อม มีหน้าที่อธิบายให้พวกเธอรู้ลำดับพิธีการของวันนี้ เรามีงานเลี้ยงรับวันเปิดเทอมจัดขึ้นภายในห้องโถงใหญ่ที่พวกเธอน่าจะได้เดินผ่านมาแล้วเมื่อครู่ และก่อนที่พวกเธอจะได้เข้าร่วมงานเลี้ยง พวกเธอจะต้องผ่านพิธีคัดสรรก่อน ซึ่งพิธีนี้คือการคัดพวกเธอเข้าบ้าน ซึ่งมีทั้งหมดสี่หลัง กริฟฟินดอร์ ฮัฟเฟิลพัฟ เรเวนคลอ และสลิธีริน บ้านเหล่านี้จะกลายเป็นเหมือนบ้านหลังที่สองของพวกเธอและสมาชิกในบ้านคนอื่นๆก็จะเป็นเหมือนสมาชิกในครอบครัว”

เขาบีบมือของตนเองอีกครั้งก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างรัวเร็วว่า “จำเอาไว้ว่ามีการสะสมแต้มระหว่างที่เรียนอยู่ที่นี่ ถ้าทำความดี หรือชนะการแข่งขันกีฬาควิชดิช บ้านของพวกเธอก็จะได้แต้ม แต่ถ้าละเมิดกฎหรือสร้างปัญหา ก็จะถูกหักแต้ม เมื่อถึงปลายเทอม บ้านที่แต้มสูงที่สุดจะได้รับรางวัลบ้านดีเด่น”

วาเลอเรียสสบตากับจามิล พวกเขาไม่ตื่นเต้นกับการคัดสรร แต่หวั่นเกรงการถูกเรียกชื่อต่อหน้าคนทั้งห้องโถง ทว่าคีแรนกลับถูไม้ถูมืออย่างตื่นเต้นอยู่ด้านข้างพวกเขา พลางชะเง้อไปทั่วจนวาเลอเรียสต้องถอนหายใจกล่าวว่า “อยู่นิ่งๆไม่เป็นหรือไงล่ะนาย”

“ก็มันตื่นเต้นนี่นา นี่ๆ ถ้าฉันได้อยู่สลิธีรินล่ะ” คีแรนถาม

“ไม่มีทาง” วาเลอเรียสสั่นศีรษะอย่างรวดเร็ว “ฉันยอมกินหมวกคัดสรรเลย ถ้าหากนายได้อยู่สลิธีริน”

“งั้นบ้านของนายก็คงจะไม่มีแต้มเหลือ เพราะนายกินสมบัติอันล้ำค่าของโลกเวทมนตร์อย่างหมวกของก็อดดริก กริฟฟินดอร์เข้าไปแล้ว” เด็กชายผมแดง ฮิวโก้ วีสลีย์ที่ยืนอยู่ติดๆกันหันมาเอ่ยยิ้มๆ

วาเลอเรียสเมินเขาโดยสมบูรณ์ เขาหันไปหาจามิลพลางเอ่ยว่า “ฉันหิวแล้ว”

“ฉันก็เหมือนกัน”

“เอาล่ะทุกคน ได้เวลาแล้ว” ศาสตราจารย์ลองบัตท่อมกล่าว “ตามฉันมาเลย”

เด็กปีหนึ่งพากันเดินเรียงแถวเข้าไปในห้องโถงใหญ่ สายตาของวาเลอเรียสถูกเพดานของห้องโถงที่แสดงภาพท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มีดวงดาวละลานตาเหมือนด้านนอกดึงดูดเอาไว้ เขารู้ว่ามันเกิดจากเวทมนตร์ แต่ก็กลับรู้สึกได้ราวกับว่าเป็นของจริง

นอกจากเพดานที่เหมือนท้องฟ้าสมจริงแล้ว ยังมีเทียนนับพันเล่มลอยอยู่กลางอากาศ ห้องโถงมีโต๊ะตัวยาวสี่ตัวสำหรับนักเรียนจากทั้งสี่บ้าน และปลายสุดห้องโถงมีโต๊ะยาวอีกตัวสำหรับอาจารย์ ร่างชาวมุกของผีนับสิบตัวลอยละล่องไปทั่ว

“มีผีด้วย! ใครบางคนอุทานขึ้น

ศาสตราจารย์ลองบัตท่อมยกแป้นสูงสี่ขาเข้ามา ก่อนที่เขาจะสะดุดเล็กน้อย คิ้วของแม่มดชราในชุดคลุมสีเขียวมรกตซึ่งนั่งอยู่ในตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ขมวดเข้าหากันทันที ทว่าศาสตราจารย์ลองบัตท่อมก็รีบทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาตั้งแป้นสูงเรียบร้อยแล้ววางหมวกพ่อมดทรงแหลมลงไป

วาเลอเรียสรู้ว่านี่คือหมวกคัดสรรที่เขาสาบานจะกินมันลงไปเมื่อครู่ ในตอนนั้นเองที่หมวกคัดสรรขยับ มันเผยส่วนที่เป็นปากของมัน เริ่มต้นร้องเพลงช้าๆออกมา

วาเลอเรียสไม่ได้ตั้งใจฟังหรอก เขาจับใจความได้ว่ามันกำลังเล่าถึงความเป็นมาของแต่ละบ้าน และพูดถึงจุดเด่นของแต่ละบ้านไปด้วย

บ้านกริฟฟินดอร์ ก่อตั้งโดยก็อดดริก กริฟฟินดอร์ ตราประจำบ้านคือรูปสิงโต สีประจำบ้านคือสีแดง-ทอง คุณสมบัติของนักเรียนบ้านนี้ก็คือมีความกล้าหาญ คุณธรรม ซื่อสัตย์และมีไหวพริบ รวมทั้งมีความชอบในความท้าทาย วาเลอเรียสรู้ว่าพวกคนดีมักจะได้อยู่ในบ้านนี้กัน

บ้านฮัฟเฟิลพัฟ ก่อตั้งโดยเฮลก้า ฮัฟเฟิลพัฟ ตราประจำบ้านคือรูปตัวแบดเจอร์ สีประจำบ้านคือสีเหลือง-ดำ คุณสมบัติของนักเรียนบ้านนี้คือมี ความซื่อสัตย์ ความยุติธรรม ความอดทน และมีความตั้งใจมุ่งมั่น

บ้านเรเวนคลอ ก่อตั้งโดยโรวีนา เรเวนคลอ ตราประจำบ้านคือรูปนกอินทรี สีประจำบ้านคือน้ำเงิน-เงิน คุณสมบัติของนักเรียนบ้านนี้ก็คือมีความฉลาดเฉลียว บุคลิกดีเยี่ยม และมีความคิดที่สร้างสรรค์

บ้านสลิธีริน ก่อตั้งโดยซัลลาซาร์ สลิธีริน ตราประจำบ้านคือรูปงู สีประจำบ้านคือสีเขียว-เงิน คุณสมบัติของนักเรียนบ้านนี้คือมีความฉลาดแบบแกมโกง มีความเด็ดขาดและเป็นผู้นำได้ เรียกได้ว่าเป็นขั้วตรงข้ามของกริฟฟินดอร์ และแน่นอนว่าส่วนใหญ่เด็กบ้านนี้นิสัยไม่ค่อยดี

ตระกูลฮามิลตันทั้งตระกูลจบการศึกษาจากบ้านนี้

 

 

หมวกคัดสรรนิ่งงันไปหลังจากร้องเพลงจนจบ ท่ามกลางเสียงปรบมือของนักเรียน ศาสตราจารย์ลองบัตท่อมก็เริ่มเรียกชื่อทุกคนตามลำดับตัวอักษร

“อะเดลี, นาตาชา”

เด็กผู้หญิงคนแรกที่ถูกเรียกชื่อเดินออกไป ศาสตราจารย์ลองบัตท่อมวางหมวกลงบนศีรษะของเธอ ไม่กี่วินาทีต่อมาหมวกก็ร้องว่า “ฮัฟเฟิลพัฟ!

นักเรียนจากบ้านฮัฟเฟิลพัฟส่งเสียงปรบมือต้อนรับสมาชิกใหม่ของบ้านด้วยความรื่นเริง บ้านอื่นๆต่างก็ชะเง้อคอรอคอยให้สมาชิกใหม่ของบ้านถูกคัดสรรเข้ามาเสียที

“ฟลินน์, เซเวียร์”

“กริฟฟินดอร์!

 “ฮามิลตัน, จามิล”

ทันทีที่ชื่อนี้ดังขึ้น ทั้งห้องโถงตกอยู่ในความเงียบอย่างฉับพลัน หลายคนชะเง้อคอมองจามิลขณะที่เขาเดินออกไปด้วยท่าทางสบายๆ แม้ว่าจริงๆแล้วเหงื่อจากมือของเขาจะเย็นเฉียบก็ตาม วาเลอเรียสมองเขานั่งลงบนแป้น และหมวกก็ตะโกนว่า “สลิธีริน!

ใช่แล้ว อย่างไร้ข้อกังขา วาเลอเรียสได้ยินใครบางคนจากบ้านสลิธีรินตะโกนว่า “ทายาทมาอีกคนแล้ว!

เขาสูดหายใจลึกตอนที่ศาสตราจารย์ลองบัตท่อมกล่าวต่อว่า “ฮามิลตัน, วาเลอเรียส”

เห็นได้ชัดว่านักเรียนฮอกวอตส์ไม่ได้เตรียมใจจะเจอคนนามสกุลฮามิลตันถึงสองคน เสียงฮือฮาจึงดังขึ้นมาอีกครั้ง วาเลอเรียสก้าวเดินออกไป แล้วนั่งลง ปล่อยให้หมวกใบใหญ่ครอบลงมาบดบังสายตาของเขาจากภาพในห้องโถง

เสียงของหมวกดังขึ้นที่ข้างหู มันอ่านใจคนได้ วาเลอเรียสรู้ข้อนี้ และเขารู้ว่าเสียงนี้จะมีแต่เขาที่ได้ยิน

“กล้าหาญ มุ่งมั่นเอามากๆ จิตใจดี ไม่เกี่ยงงาน ฉลาดและรอบคอบ มีความทะเยอทะยาน มีพรสวรรค์หลายด้าน และสามารถมองเห็นอนาคต จริงๆแล้วล่ะนะ เหมาะสมกับทุกบ้าน แต่..เจตนารมย์ที่จะพิสูจน์บางสิ่งอย่างแรงกล้านี้ อืม..ตัดสินใจยากจังเลย”

วาเลอเรียสขมวดคิ้วเข้าหากันโดยที่ไม่มีใครเห็น เขาไม่คิดว่ามันจะใช้เวลานานขนาดนี้

“ฉันไม่แน่ใจเลย เธอจะเป็นผู้นำที่ดีได้หากอยู่กริฟฟินดอร์ แน่นอนที่สุด เธออาจเป็นพ่อมดที่ฉลาดที่สุดคนหนึ่งของเรเวนคลอ หรือบางที..ความซื่อสัตย์และอ่อนโยนที่อยู่ลึกๆในใจของเธอจะทำให้เธอสร้างเกียรติประวัติแก่ฮัฟเฟิลพัฟอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ส่วนสลิธีริน ไร้ข้อกังขาว่าหนทางแห่งความรุ่งโรจน์ของเธอก็อยู่แถวๆนี้”

ขณะที่หมวกคัดสรรนิ่งงันไม่ไหวติงอยู่บนหัวของวาเลอเรียส ศาสตราจารย์ฟลิตวิกเอนกายเข้ากระซิบกับศาสตราจารย์มักกอลนากัลผู้เป็นอาจารย์ใหญ่ด้วยน้ำเสียงสงสัย

“คุณว่าเขาจะใช้เวลานานถึง5นาทีไหม มิเนอร์วา”

มิเนอร์วา มักกอนนากัลขมวดคิ้วเข้าหากัน เธอจับจ้องเด็กชายจากตระกูลฮามิลตันด้วยความประหลาดใจและสนใจอย่างชัดเจน

ปกติแล้วหมวกคัดสรรจะใช้เวลาในการคัดเด็กเข้าบ้าน ไม่ว่าจะยากเย็นแคไหน เขาจะใช้เวลาไม่เกินห้านาที ยกเว้นในกรณีของเธอเองเมื่อครั้งที่เธอเข้าเรียนที่ฮอกวอตส์ หมวกคัดสรรใช้เวลานานถึงหกนาทีในการเลือกคัดสรรบ้านของเธอระหว่างเรเวนคลอและกริฟฟินดอร์

ทว่าสุดท้ายเธอก็ได้อยู่กริฟฟินดอร์

วาเลอเรียส ฮามิลตันมีคุณสมบัติระดับไหน และหมวกคัดสรรจะใช้เวลานานแค่ไหนในการตัดสินใจ

“อืม...เลือกยาก เลือกยากจริงๆ”

“..ผมอยากอยู่สลิธิริน” วาเลอเรียสพึมพำอย่างมืดมน เขาไม่คิดว่าตัวเองจะเหมาะกับบ้านอื่นๆไปมากกว่าที่นี่ และเขาคงรู้สึกลำบากใจมากหากตัวเองได้อยู่บ้านเหล่านั้น แทนที่จะเป็นสลิธีรินเหมือนอย่างทุกคนในครอบครัว

“นั่นสินะ” หมวกคล้ายเห็นด้วยกับเขา “เธออาจมีคุณสมบัติพร้อมเพียงพอที่จะเข้าบ้านไหนก็ได้ แต่เพราะเธอเป็นศิษย์ของซัลลาซาร์ โอ้! จริงด้วยสินะ ใช่แล้ว เธอยิ่งใหญ่ได้ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน แต่คงภูมิใจกว่า ถ้ายิ่งใหญ่ได้โดยมีนามของซัลลาซาร์ สลิธีรินพ่วงท้าย งั้นก็ตามนั้น สลิธีริน!

วาเลอเรียสลืมตาขึ้นเมื่อหมวกถูกยกออกไป มักกอนนากัลป์เม้มริมฝีปากเข้าด้วยกัน เธอคาดว่าวาเลอเรียสใช้เวลาน่าจะใกล้เคียงหรือเลยห้านาทีมาเล็กน้อย แต่ที่แน่ๆ แม้เธอจะรู้เรื่องของตระกูลฮามิลตันมาเหมือนเช่นคนอื่นๆ เธอก็แอบหวังอยู่ลึกๆว่าบางที วาเลอเรียส ฮามิลตัน อาจได้อยู่กริฟฟินดอร์ บ้านเก่าของเธอเอง

เมื่อวาเลอเรียสก้าวลงจากแป้น เด็กปีหนึ่งที่ยังไม่ได้รับการคัดสรรก็แหวกทางให้เขาได้เดินตรงไปยังโต๊ะของสลิธิริน เสียงเฮจากบ้านสลิธีรินยังดังอยู่เลยตอนที่เขานั่งลงไปแล้ว ใครบางคนยังตะโกนต่อมา “ทายาทคนที่สาม!

 จามิลกระซิบถามว่า “ทำไมนานจัง”

“เฮอนันเดซ, คีแรน”

วาเลอเรียสมองไปทางคนที่ประกาศตัวว่าจะเป็นเพื่อนกับเขาแม้ว่าจะอยู่คนละบ้านก็ตาม ไม่นานเขาก็ถูกส่งไปยังโต๊ะของกริฟฟินนดอร์ตามคาด คีแรนมองมาทางเขาก่อนจะส่งรอยยิ้มให้ แล้วนั่งลงที่โต๊ะประจำบ้านของตัวเอง

“ที่นานก็เพราะว่าหมวกชวนคุย” นี่คือคำตอบของวาเลอเรียส

เมื่อการคัดสรรสิ้นสุดลง ศาสตราจารย์มักกอนนากัลก็ก้าวขึ้นมายืนบนแท่นพิธี เธออมยิ้มที่มุมปาก ท่าทางปลาบปลื้มไม่น้อยกับการได้มายืนในตำแหน่งนี้อีกครั้ง แม้ว่าเธอจะเป็นอาจารย์ใหญ่ของฮอกวอตส์มานานถึงยี่สิบปีแล้วก็ตาม เธอกระแอมเล็กน้อยก่อนจะกล่าวว่า “ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ของฮอกวอตส์ และสำหรับนักเรียนปีโตทั้งหลาย ขอต้อนรับกลับบ้าน”

เสียงปรบมือดังกระหึ่มขึ้นทันที วาเลอเรียสเองก็ปรบมือให้เธอ เขาอดรู้สึกไม่ได้ว่าเสียงของเธอให้ความรู้สึกอบอุ่นบางอย่างซึมแทรกเข้าสู่จิตใจของเขาเมื่อได้ยิน

“ปีการศึกษาใหม่ของฮอกวอตส์เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ฉันมีเรื่องจะแจ้งให้ทราบอยู่ไม่กี่เรื่องหรอก รู้ว่าพวกเธอน่ะหิวกันแล้ว” เธอผายมือไปด้วยขณะพูดล้อเล่น นักเรียนหัวเราะออกมาเบาๆพลางตั้งใจฟังสิ่งที่เธอจะพูด “มีข่าวมากมายในโลกนี้ที่อาจไม่ได้เป็นความจริง ดังนั้นฉันขอเสนอแนะว่า ไม่ว่าพวกเธอได้ยินเรื่องราวอะไรมา จงใช้วิจารณญาณอย่างเต็มเปี่ยมในการฟังและวิเคราะห์เนื้อหาเหล่านั้น ก่อนจะปักใจเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์ เรื่องต่อมาขอแจ้งให้นักเรียนชั้นปีที่หนึ่งทราบ ว่าป่าต้องห้ามนั้นคือเขตที่ห้ามไม่ให้นักเรียนเข้าไป และห้ามใช้เวทมนตร์บนระเบียงทางเดินในช่วงพักระหว่างวิชา เท่านี้แหละ เชิญสนุกกันได้”

สิ้นเสียงของมักกอนนากัลป์ อาหารหลากชนิดก็ปรากฏขึ้นมาบนโต๊ะทันที เกรเซียส สกอร์เปียส ลากอัลบัสตรงเข้ามาหาพวกเขา พลางไล่เด็กปีหนึ่งคนอื่นๆให้ขยับไป จากนั้นแทรกตัวลงนั่งข้างทั้งสอง จามิลเลิกคิ้วสูงขณะเอ่ยว่า “ปกติอยู่โรงเรียนเป็นคนแบบนี้นี่เอง เกรเซียส”

“นายควรจะปล่อยให้พวกเราทำความรู้จักกับเด็กปีหนึ่งคนอื่นๆ” วาเลอเรียสบอกสกอร์เปียสที่นั่งลงข้างเขา ทั้งคู่ดูคล้ายญาติกันมากกว่าพวกเกรเซียสเสียอีก

“ก็จริง แต่พวกนายไปทำความรู้จักกันวันอื่นก็ได้ ใช่ไหมล่ะ” เขาหันไปถามเด็กปีหนึ่งที่เมื่อครู่ถูกเขาเบียดไปอย่างต้องการความคิดเห็น วาเลอเรียสจำได้ว่าอีกฝ่ายชื่อเอเดรียน แลมเบิร์ต อีกฝ่ายมองเขากลับอย่างเงียบขรึมก่อนจะพยักหน้ารับ แล้วตั้งใจหั่นสเต็กต่อไป

“นายได้คุยกับหมวดคัดสรรใช่ไหม วาเลอเรียส” อัลบัส พอตเตอร์ถามเขา

“เรียกฉันว่าวาลก็ได้ และใช่ ฉันได้คุยกับหมวก”

“มันบอกว่ายังไงบ้าง” อัลบัสอยากรู้

“บอกว่าฉันจะไปอยู่บ้านไหนก็ได้ในสี่บ้าน เลยตัดสินใจลำบาก” วาเลอเรียสตอบตามตรง

“แล้วนายก็เลือกสลิธีริน?” อัลบัสคล้ายเดาออกว่าวาเลอเรียสน่าจะเลือกแบบนี้ เขาถอนหายใจ พึมพำว่า “ตอนนั้นฉันก็เลือกได้แท้ๆ ฉันจะอยู่กริฟฟินดอร์ก็ได้ แต่ฉันก็เลือกที่นี่ ตอนนั้นไม่รู้คิดอะไรอยู่ แต่ว่า..ฉันคิดว่าตอนนั้น ฉันน่าจะเชื่อว่าตัวเองสามารถพิสูจน์ให้ใครต่อใครเห็นได้ว่าสลิธีรินก็มีคนดีเหมือนกัน”

“แต่แผนของนายพัง เพราะนายมาเป็นเพื่อนกับสกอร์เปียสไงล่ะ” เกรเซียสบอกเขา

“นั่นสินะ” อัลบัสเห็นด้วย “ฉันน่าจะเลือกกริฟฟินดอร์ซะ แล้วทุบนายด้วยไม้บีตเตอร์ให้ตกจากไม้กวาดในเกมควิชดิช”

“ฝันไปเหอะ” สกอร์เปียสตอบด้วยน้ำเสียงชั่วร้าย “นายไม่มีวันชนะฉันได้ในควิชดิช”

เสียงโห่ดังขึ้นทันทีจากนักเรียนปีอื่นๆที่รู้จักกับพวกเขาอยู่แล้ว เด็กปีหนึ่งสลิธีรินหันมองสกอร์เปียสด้วยสายตาเทิดทูน ไม่นานนักพวกนักเรียนปีสามคนอื่นๆก็มาลากทั้งสามไป ทิ้งเด็กปีหนึ่งเอาไว้ด้วยกันอีกครั้ง

“นายสนิทกับเขาเหรอ มัลฟอยคนนั้น” เด็กชายที่ชื่อเอเดรียนหันมาถามวาเลอเรียสด้วยน้ำเสียงสุภาพ “เขามีชื่อเสียงที่ไม่ดีทั้งตระกูล”

“เรามีญาติไม่มากหรอกที่รุ่นราวคราวเดียวกัน และอยู่ในแวดวงของพวก..อืม..”

“นายหมายถึงพวกเลือดบริสุทธิ์”

“ใช่” วาเลอเรียสมองเอเดรียนด้วยความแปลกใจ เขาคิดว่าอีกฝ่ายจะเงียบขรึม แต่เมื่อได้คุยกัน เอเดรียนก็พูดจาเหมือนคนปกติ นั่นทำให้วาเลอเรียสค่อนข้างโล่งใจ “นาย เอเดรียนใช่ไหม”

“เอเดรียน แลมเบิร์ต” เอเดรียนแนะนำตัวพลางยื่นมือมาเขย่ากับวาเลอเรียส “ฉันเป็นลูกครึ่ง แต่ก็นั่นแหละ นายคงไม่ถือสาใช่ไหม ฉันเห็นนายคุยได้กับทุกคน ไม่เหมือนที่จินตนาการไว้ ตอนรู้ว่านามสกุลฮามิลตัน”

“นายคิดภาพพวกเราไว้แบบไหนเหรอ” จามิลถามด้วยความสนใจ

“แบบเขา” เอเดรียนชี้ไปทางสกอร์เปียส เด็กหลายคนที่นั่งอยู่รอบพวกเขาพยักหน้ารับโดยพร้อมเพรียงกันด้วยความเห็นด้วย จามิลกับวาเลอเรียสมองหน้ากัน ก่อนที่พวกเขาจะหลุดหัวเราะออกมา

“นายรู้ไหม เขาลือกันว่าบางครั้งหมวกคัดสรรก็ทำเรื่องผิดพลาดได้” เด็กชายอีกคนที่นั่งข้างจามิลเอ่ยขึ้น วาเลอเรียสจำได้ว่าเขาชื่อไอแซค “ยกตัวอย่างเช่นบางครั้งก็มีเด็กบ้านเรเวนคลอที่ดันสอบตกมันทุกวิชา หรือเด็กบ้านกริฟฟินดอร์ที่นิสัยขี้ขลาด นายว่าเป็นไปได้ไหม ที่จริงๆแล้วเด็กสลิธีรินก็จะมีคนดีกับเขาอยู่บ้าง”

วาเลอเรียสกับจามิลมองหน้ากัน ก่อนที่พวกเขาจะกล่าวพร้อมกันว่า “ซัลลาซาร์ สลิธีรินกล่าวเอาไว้ว่า เป็นผู้นำที่ฉลาดยากกว่าเป็นผู้นำที่กล้าหาญ และการเป็นคนดีไม่จำเป็นต้องหมายความเขานิสัยดีเป็นที่รัก

“พวกเราโตมากับคำสอนแบบนี้แหละ” จามิลปิดท้ายพร้อมรอยยิ้ม

 


Talk.

มาทันจริงๆด้วยยยย ไม่พูดเยอะ อัพก่อน เดี๋ยวเลยเที่ยงคืน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 722 ครั้ง

73 ความคิดเห็น

  1. #7422 ปงจี้ (@mayupong-111) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 18:05
    พอยกคำสอนขึ้นมาพูดก็คือรู้สึกหึกเหิมโดยไร้สาเหตุ แต่รู้สึกหึกเหิมจีง55555555555555555
    #7422
    0
  2. #7407 taetan06518 (@taetan06518) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 16:10
    ไรท์บรรยายได้เหมือนพาเราไปที่ฮอกวอตส์พร้อมกับพวกวาโลเลย อินสุดๆ
    #7407
    0
  3. #7136 Suchaa_12247 (@MingKwanKung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 03:05
    ได้ข้อคิดอีกแล้วว
    #7136
    0
  4. #6880 F_Jin1992_12_04 (@F_Jin1992_12_04) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 00:41
    เนวิล555 ขำเลยเป็นอาจารย์
    #6880
    0
  5. #6652 bulporn2018 (@bulporn2018) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 23:56

    ศาสตราจารย์เนวิลล์ ลองบัตท่อม ในนามของกางเกงในเมอร์ลินตัวที่หย่อนยานที่สุดอึ้งมาก ถ้าลองบัตท่อมสอนปรุงยาจะพีคกว่านี้อีก

    #6652
    0
  6. #6344 Ploysin_02 (@Stigma_ptp2002) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 10:43

    แอบหลุดขำตอนรู้ว่าใครเป็นอาจารย์ เนวิลลล5555555

    #6344
    0
  7. #6315 VAEHYUNG (@VAEHYUNG) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 16:45
    ลองบัตท่อมเป็นอาจาร์ย?? ก๊ากกกกกกก55555
    #6315
    0
  8. #5717 PaiiKanj (@PaiiKanj) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:04
    ชอบวาโลกับจามิลอ่ะ
    #5717
    0
  9. #4826 Booo_tata (@Booo_tata) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 01:33
    โคตรจะชอบเลยฮืออออเหมือนเข้าไปอยู่ในนั้นอ่ะ
    #4826
    0
  10. #3769 ILuvTh (@netnaparunganek) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 17:41
    เป็นนี่ก็อยู่สลิธีริน ชอบบ้านนี้อะมัลฟอยหล่อ5555555
    #3769
    0
  11. #3365 MemoryCandypop (@Jjanine) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 19:38
    ชอบมาดค่ะ
    #3365
    0
  12. #3255 pnnx (@smilefinn12) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 09:38
    จบสวยยย อินมากค่ะ
    #3255
    0
  13. #3025 นี่เราวาย (@mayparadise) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 22:33
    ไรท์ต้องศึกษามาอย่หนักแน่เลย เราอินสุดๆ
    #3025
    0
  14. #2911 Keam_IFNT (@keambm-969) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 22:19
    เง้ยยยยยย ชอบคำสอนตอนท้ายอะ
    #2911
    0
  15. #2774 SUCHA_ (@eyesuchanuch) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 21:34
    ไรท์เขียนดีมากจริงๆค่ะ เรารู้สึกเหมือนได้เดินตามขบวนเด็กปีหนึ่งเขาฮอกวอร์ต ภาพในหนังแต่ละช็อตมันเวียนเข้ามาในหัวเรื่อยๆ
    #2774
    0
  16. #2530 Fiercy Ottie (@otterf) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 20:28
    หูยยย เป็นคำสอนที่ดีมากค่ะ ดีสุดๆ
    #2530
    0
  17. #2227 MissVae (@PieVae_b) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 05:43
    ให้อารมณ์เหมือนได้เข้าฮอกวอตพร้อมๆกับวาโลเลย
    #2227
    0
  18. #2198 raina? (@numbea) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 14:51
    เป็นแก๊งที่น่่รักมากเลยอะ

    55

    คำบรรยายคือดีมากก ชอบมากเลย /จะบอกว่าชอบไปจนถึงตอนจบ
    #2198
    0
  19. #2187 FeRizErY (@mabuchi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 10:08
    โคตรเท่อะ
    #2187
    0
  20. #2107 PornchanokWiwit (@PornchanokWiwit) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 16:35
    ลุ้นมากเลยยยย ในใจลึกๆอยากให้อยู่กริฟฟินดอ เนื้อเรื่องสนุกมากเลยค่ะ อ่านแล้ววางไม่ได้เลย
    #2107
    0
  21. #1917 eieiohyayohyay (@euamm) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 01:42
    สนุกมากเลยค่ะ เนื้อเรื่องน่าติดตามไม่ยืดเยื้อหรือเร็วเกินไปด้วย เป็นกำลังใจให้นักเขียนนะคะ
    #1917
    0
  22. #1667 0606Nira (@0606Nira) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 15:45
    ประโยคจบเลิศมากค่ะลูกกกก 💜 สู้ๆนะคะะะะ
    #1667
    0
  23. #1460 psychoboi (@tokyoismamood) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 15:13

    อะโหหหหห เอาใจไปเลยวาโลกับจามิล พวกนายนี่มันสุดยอดมากก

    #1460
    0
  24. #1244 fayfai2302 (@fayfai2302) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 18:52
    คมมากๆ การเป็นคนดี ไม่จำเป็นต้องนิสัยดี เฉียบสุดดดด
    #1244
    0
  25. #1162 leemeso (@leemeso) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 08:37
    อยากถามคีแรนว่าหนูรู้จักตำว่าเหนื่อยมั้ยลูกหนูเอนเนอจี้เยอะมากก คือช่วงหมวกคัดสรรลุ้นตัวโก่งมากแบบถ้าน้องไม่ได้อยู่สลิธีรินคงร้องอะ น้องเหมาะที่จะอยู่สลิธีรินที่สุดแล้ว พอได้อยู่คือกรี๊ดในใจดังมากฮรื่อออ
    #1162
    0