{Fic BTS} Legacy [KookV] #Legacykookv

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 140,476 Views

  • 7,426 Comments

  • 4,285 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    12,397

    Overall
    140,476

ตอนที่ 16 : บทที่ 16 ฉันเชื่อใจนาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3841
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 500 ครั้ง
    18 พ.ย. 61


บทที่สิบหก

ฉันเชื่อใจนาย

 

“วางก้ามดีนี่นา สกอร์เปียส นายทำแต้มไม่ได้เลยด้วยซ้ำหลังจากพอตเตอร์ถูกหามออกไป หรือใจสลายที่อัลบัสที่รักต้องโดนจับใส่เปลกันล่ะ” แพทริคยิ้มเยาะพลางหันเข้าหาสกอร์เปียสอย่างพร้อมสู้เต็มที่

“นายเองก็ปากกล้าใช่ย่อยนี่ แต่ฉันเห็นว่านายชอบใส่กางเกงในสีแดงนะ หรือจริงๆแล้วนายแอบมีแฟนอยู่กริฟฟินดอร์กันล่ะ แพทริค” สกอร์เปียสเลิกพลางถามด้วยน้ำเสียงกวนประสาท เด็กหนุ่มจับด้ามไม้กวาดเอาไว้แน่น ราวกับว่าเขาพร้อมจะใช้มันฟาดอีกฝ่ายทันทีหากอีกฝ่ายพูดจาไม่เข้าหูขึ้นมา

“นายพูดถึงฉันหรือพูดถึงวาเลอเรียส ฮามิลตันล่ะ ฉันได้ข่าวว่าเขามีแฟนอยู่กริฟฟินดอร์” แพทริคเหลือบสายตามามองวาเลอเรียสที่กำลังขมวดคิ้วใส่เขาอยู่อีกทาง

“นายนี่ช่างมีสกิลในการลากคนอื่นๆเข้ามาเกี่ยวทั้งที่เขาไม่ได้เกี่ยวเสมอเลยนะ” ดันแคนมือหนึ่งจับไหล่สกอร์เปียส มืออีกข้างจับไหล่เกรเซียสเอาไว้แน่นพลางจ้องตาแพทริคด้วยความไม่ชอบใจ “พวกเราแพ้ แต่แพ้อย่างมีเกียรติและศักดิ์ศรีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้แล้ว ถ้านายไม่พอใจ นัดต่อไปก็ลงเล่นเองไปเลย อ้อ ถ้านายสามารถเกาะอยู่บนไม้กวาดได้นายเกินสองนาทีได้น่ะนะ”

“แก อย่าคิดว่าเป็นพรีเฟ็กแล้วฉันจะต้องคอยก้มหัวให้แกนะ” แพทริคควักไม้กายสิทธิ์ออกมาแล้ว “ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์ของสลิธีริน ไอ้เลือดสีโคลนที่ได้เป็นถึงพรีเฟ็กของบ้านอย่างแก มันคือความอัปยศของสลิธีริน!

“อีเวอร์เต สตาตัม!” สกอร์เปียสไม่รู้หยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาตอนไหน แต่เขาได้ฟาดคาถาใส่แพทริคไปแล้วด้วยสีหน้าโกรธแค้น ราวกับที่แพทริคต่อว่าอย่างหยาบคายนั้นไม่ใช่กัปตันทีมของเขา แต่เป็นตัวเขาเอง

ร่างของแพทริคล้มคะมำลงบนพื้น สีหน้าเหมือนถูกบางอย่างกระทืบอย่างรุนแรง ลูกน้องของเขาควักไม้กายสิทธิ์ออกมาทันที

“เอกซ์เปลล์ลิอาร์มัส!

คราวนี้ดันแคนลงมือด้วยตัวเองแล้ว หน้าของเขาเป็นสีเขียว คำพูดของแพทริคครั้งนี้แรงเกินกว่าที่เขาจะอดทนได้อีกต่อไป ไม้กายสิทธิ์ของพวกเด็กปีสี่ลอยหวือปลิวไปอีกทาง ฝูงชนเริ่มกรูกันเข้ามาทางนี้แล้ว

แพทริคลุกขึ้นมายืนก่อนจะทุ่มตัวใส่สกอร์เปียสจนไม้กายสิทธิ์กระเด็นหลุดจากมือ พวกเขาลงไปต่อสู้กันที่พื้นด้วยหมัดและเท้า นักกีฬาควิดดิชกับเด็กปีสี่ลูกน้องของแพทริคตรงเข้ามะรุมมะตุ้มกัน โดยพวกวาเลอเรียสได้แต่ยืนมองตาโตอยู่ด้านข้าง

เกรเซียสขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด เขาเองก็ชักไม้กายสิทธิ์ออกมา ดวงตาทั้งสองข้างวาวโรจน์ในตอนที่ตะโกนว่า “อิมเปดิเมนต้า!

ทั้งสองฝ่ายที่กำลังตะลุมบอนกันถูกพลังบางอย่างพัดกระแทกให้แยกออกจากกันและกลิ้งไปคนละทางทันที พอดีกับที่พวกอาจารย์รีบเร่งมาถึงที่เกิดเหตุ ศาสตราจารย์มักกอนนากัลยังไม่ทันได้เอ่ยอะไร ศาสตราจารย์ซลักฮอร์นก็ตะโกนขึ้นมาทันที “วิวาทที่หน้าประตูปราสาท! พวกเธอทุกคนต้องถูกกักบริเวณ! ขายขี้หน้ายิ่งกว่าอะไรทั้งหมด เจ้าเด็กพวกนี้!

“และหักอีกสี่สิบแต้ม” ศาสตราจารย์ฟลิตวิกตะโกนเสียงแหลมขึ้นมาบ้าง

“ฮอเรซ ฉันไม่คิดว่าการจับกลุ่มเด็กกว่ายี่สิบคนที่ทะเลาะวิวาทกันไปกักบริเวณร่วมกันจะเป็นเรื่องที่เหมาะสม เราควรจะแบ่งพวกเขาออกเป็นสองกลุ่ม” ในที่สุดศาสตราจารย์มักกอนนากัลก็มีช่องว่างเอ่ยขึ้นมา เธอจิกตามองพวกเขาผ่านแว่นด้วยสายตาคมกริบ จนกระทั่งไปหยุดลงที่เกรเซียส “ศาสตราจารย์ฟลิตวิก ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าจะมีเด็กปีสามที่สามารถร่ายคาถานี้ได้อย่างทรงพลังขนาดนี้ และแม้เขาจะทำไปเพื่อช่วยเพื่อน แต่เขาก็จะต้องถูกกักบริเวณอยู่ดี รวมทั้งพวกเธอด้วยปีหนึ่งทั้งสี่คน”

วาเลอเรียสกับจามิลสบตากัน พวกเขาก้มหน้ายอมรับคำสั่งนั้น แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ผิดเต็มประตูก็ตาม

ไม่สิ...ดูเหมือนอีสตันจะไปร่วมวงต่อยเด็กปีสี่พวกนั้นด้วยตอนไหนก็ไม่รู้ และในมือของเอเดรียนก็มีไม้กายสิทธิ์อยู่ด้วย

กว่าพวกเขาจะได้ไปเยี่ยมอัลบัสก็เป็นเวลาหลังจากนั้นสิบห้านาที

เพื่อนของพวกเขานอนอยู่บนเตียง มีผ้าพันผ้าโปะเอาไว้บนไหล่ “ไม่ต้องห่วง แค่กระดูกหัวไหล่ร้าว มาดามพอมฟรีย์จัดการให้แล้ว แค่ยังปวดอยู่จากการช้ำแล้วก็ต้องนอนพัก”

ท่ามกลางสมาชิกทีมควิดดิชในเสื้อคลุมสีเขียวมรกต ยังมีเด็กหนุ่มในชุมคลุมสีแดงเพลิงอีกสองคนยืนแทรกอยู่ด้วย เจมส์ส่ายหน้าพลางส่งเสียงจุปากเอ่ยว่า “จุ๊ ๆ อัลน้องรัก แม่ต้องฆ่าฉันแน่ถ้ารู้ว่าฉันทำนายกระดูกหัวไหล่แตก”

“งั้นนายก็ไม่ควรจะทำแบบนั้นตั้งแต่แรก” เกรเซียสเอ่ยเสียงเย็นชา สายตาที่มองเจมส์เหมือนอยากทุบเขาให้กระดูกแตกตามไปอีกคน

“ไม่เอาน่า ดูเหมือนตอนนี้เราจะมีศัตรูคนเดียวกันแล้ว มาร่วมมือกันไม่ดีกว่าเหรอ” เจมส์กอดอกพลางกระโดดขึ้นนั่งบนเตียงอีกหลังที่ว่างอยู่ ท่าทางเหมือนเป็นเจ้าของห้องพยาบาย โชคดีที่มาดามพรอมฟรีย์กลับเข้าห้องทำงานไปแล้ว ไม่อย่างนั้นคราบสกปรกที่เขาฝากเอาไว้จะต้องโดนเธอบ่นหูชาแน่

“แพทริค พาร์กินสัน” ท่ามกลางสีหน้าไม่ชอบใจของทีมสลิธีริน วาเลอเรียสก็เอ่ยชื่อนี้ขึ้นมาลอยๆ ขณะที่ทุกคนเริ่มหันไปสนใจเขา เขาก็กล่าวว่า “เขากำลังทำให้สลิธีรินแตกแยกกันเอง”

สกอร์เปียสพึมพำบางอย่างประมาณว่า “พ่อของฉันต้องรู้เรื่องนี้” อยู่อีกด้านหนึ่ง

“ฉันต้องหาทางจัดการเขาให้ได้” ดันแคนให้สัญญา สีหน้ากลับมาสงบราบเรียบแล้วในตอนนี้ แต่ก็ยังดูไม่ค่อยพอใจอยู่ “ฉันยอมรับนะว่ามันแปลกที่ลูกมักเกิ้ลอย่างฉันจะได้เป็นพรีเฟ็กหรือกัปตันทีม แต่เขาก็ไม่มีสิทธิ์มาว่าฉันแบบนั้น ทั้งๆที่ตัวของเขาเองก็แค่ไอ้ไก่อ่อนที่ลูกน้องเยอะหน่อยเท่านั้นเอง”

“เพราะอะไรเขาถึงลูกน้องเยอะ” จามิลถามด้วยความอยากรู้ เขากับวาเลอเรียสเป็นเด็กปีหนึ่ง แน่นอนว่าไม่ได้รู้จักตื้นลึกหนาบางของคนคนนี้เท่าไหร่

“เพราะแม่ของเขารวย และเขาก็ชอบรังแกคนที่อ่อนแอกว่า ปีสี่พวกนั้นน่ะเป็นรุ่นที่เละเทะที่สุดที่เราเคยมีมา เหมือนเป็นรุ่นที่รวมพวกคนบ้าเอาไว้ด้วยกัน เกเร อันธพาล หยิ่งยโส และดูถูกคนอื่นไปทั่ว” ดันแคนกล่าว เขาชี้ที่สกอร์เปียสก่อนจะเอ่ยว่า “ตอนแรกฉันนึกว่าเขาก็จะเป็นแบบนั้น แต่ปรากฏว่าไม่ใช่ และไอ้เจ้าพาร์กินสันนั่นก็ทั้งกลัวทั้งเกลียดเขา”

สกอร์เปียสลูบรอยช้ำบนใบหน้าของตัวเองเบาๆ “ไม่รู้อะไรดลใจให้เขากล้าต่อยหน้าฉัน แต่ฉันไม่ปล่อยมันไว้แน่”

“เอาล่ะ พวกเธอ!” มาดามพรอมฟรีย์กลับมาจากห้องทำงานแล้ว เธอโบกมือไล่พวกนักกีฬาทั้งหมด “ออกไปได้แล้ว เขาต้องพักผ่อน และอย่ามาเสียงดังเอะอะกันที่หน้าประตูล่ะ!

ไม่นานนักพวกเขาก็ออกมายืนกองกันอยู่หน้าห้องพยาบาล ดันแคนโบกมือเรียกสมาชิกทีมควิดดิชไปประชุม ส่วนเจมส์กับจินก็กลับหอนอนของพวกเขาไปแล้ว เหลือเพียงสี่สหายปีหนึ่งของสลิธีรินที่ยืนมองหน้ากันอยู่

“หลังจากนี้...พวกเราคงอยู่ยากกันหน่อยแล้วล่ะนะ” จามิลเอ่ยยิ้มๆ ท่าทางไม่ได้กังวลเลยแม้แต่น้อย “เพราะดูเหมือนเราจะเป็นคนส่วนน้อย ที่ตั้งตัวเป็นศัตรูกับคนหมู่มากของบ้านสลิธีรินไปซะแล้ว”

“ไอแซค” วาเลอเรียสเรียกชื่อของเพื่อนร่วมห้องอีกคนของพวกเขาขึ้นมา

ไอแซคนั้นเริ่มทำตัวห่างเหินกับพวกวาเลอเรียสมาได้สักพักแล้ว ราวกับเขากลัวว่าจะไม่มีเพื่อนหรือถูกรังแก ทุกวันนี้เขาไปอยู่กับพวกเด็กปีหนึ่งคนอื่นๆ ไม่มาสุงสิงกับคนทั้งสี่ จะกลับมาก็ต่อเมื่อถึงเวลานอนแล้วเท่านั้น และเขาก็จะขึ้นเตียงนอนไปเลยโดยไม่สนใคร

“จริงๆแล้ว ฉันจะไม่ว่าอะไรพวกนายหรอกนะ ถ้าหากพวกนายอยากจะ..ทิ้งพวกเราไว้สองคน” วาเลอเรียสหันไปเอ่ยกับอีสตันและเอเดรียน “การอยู่กับพวกเราจะทำให้นายสองคนโดนเล่นงานไปด้วย และฉันก็ไม่ได้อยากให้ใครต้องมาเดือดร้อนเพราะฉันหรือพี่น้องของฉัน”

“ไร้สาระน่า” อีสตันตัดบทเขาอย่างรวดเร็วด้วยน้ำเสียงรำคาญ “ใครจะไปสนเรื่องนั้นเล่า”

“ปกติฉันกับอีสตันไม่ค่อยมีความเห็นตรงกันหรอก แต่เรื่องนี้ฉันเห็นด้วยกับเขานะ” เอเดรียนเองก็กล่าวขึ้นมาบ้างด้วยน้ำเสียงราบเรียบจริงจังสไตล์เขา “ฉันไม่รู้ว่าไอแซคคิดยังไง หรือไปได้ยินอะไรมาถึงได้ทำตัวไม่อยากยุ่งกับพวกเรา แต่ฉันรู้ดีว่าตัวเองกำลังทำอะไร”

“แต่ว่า...”

“ฉันเชื่อใจนาย วาเลอเรียส” เอเดรียนประกาศ “และฉันเชื่อในสัญชาตญาณของตัวเอง สลิธีรินทุกคนอาจไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นผู้นำที่ดี แต่เรามีไหวพริบเอาตัวรอดดีอย่างไม่ต้องสงสัย ดังนั้นฉันรู้ว่าฉันควรจะเดินตามการนำของใคร”

วาเลอเรียสมองเขาอึ้งๆ ขณะที่จามิลยิ้มกว้าง

“ฉันเองก็มั่นใจว่าฉันไม่ได้เลือกติดตามผิดคนหรอก นายแค่ยังไม่ถึงเวลาที่จะแสดงตัวตน ตัวตนที่นายแสดงให้ฉันเห็นในคืนแรกที่หอนอนวันนั้น” อีสตันเดินเข้ามาใช้มือวางบนไหล่ของวาเลอเรียสเอาไว้ ก่อนจะยกยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยว่า “นายมันมีจิตวิญญาณแบบคนที่เป็นราชา วาเลอเรียส คือเป็นทั้งนักปกครองและนักรบได้ในคนคนเดียวกัน ส่วนฉันก็พร้อมจะเป็นอัศวินของนาย”

“ขอโทษทีนะ แต่ตระกูลนายคงไม่ได้เป็นพวกอัศวินหรอกใช่ไหม?” จามิลถามเสียงกลั้วหัวเราะเมื่อได้ยินคำพูดของอีสตัน ทว่าเด็กชายเจ้าของภาพลักษณ์นิสัยเกเรกลับหัวเราะแล้วตอบว่า “ถูกต้องแล้ว ตระกูลของฉันเป็นอัศวิน สืบเชื้อสายมาจากเซอร์อีสตัน และฉันก็ได้รับการตั้งชื่อตามเขา”

“ใครนะ?” จามิลย้อนถาม แต่อีสตันไม่ได้สนใจเขาแล้ว

“สรุปก็คือ ทำสิ่งที่นายสมควรทำไปเถอะ วาเลอเรียส ฮามิลตัน”  อีสตันสรุป “เราไม่ไปไหนหรอก และไม่ต้องเป็นห่วงอะไรเราด้วย นายน่าจะรู้นิสัยพวกเรากันเองดีอยู่แล้วว่าไม่ชอบให้ใครมาเป็นห่วง” เอ่ยจบเขาก็เดินล้วงกระเป๋าจากไปทันที ผ้าคลุมสีเขียวพาดอยู่บนไหล่ของเขาตกระพื้นแต่เขาก็ไม่ได้สนใจ

เอเดรียนเองก็ทำท่าเตรียมพร้อมจะจากไป แต่แล้วเขาก็ชะงักแล้วหันมาเอ่ยว่า “ฉันคงยังไม่เคยบอกนาย นายรู้แค่ว่าฉันเป็นลูกครึ่ง แม่ของฉันเป็นมักเกิ้ล ส่วนพ่อของฉันเป็นพ่อมด เขาทำงานเป็นผู้ปิดปากเงียบในกองปริศนา แต่ก็นั่นแหละ..เขาไม่ได้ปิดปากเงียบกับฉัน เรื่องที่ว่าเคยเห็นชื่อของนายในหอพยากรณ์ มันถูกเขียนติดเอาไว้บนลูกแก้วลูกหนึ่ง และนั่นแปลว่า..นายมีดวงชะตาที่ยิ่งใหญ่รอนายอยู่”

วาเลอเรียสนิ่งค้าง เขามองแผ่นหลังของเอเดรียนเดินจากไป ก่อนจะหันมามองจามิลด้วยดวงตาที่ฉายประกายตกใจ “หมายความว่ายังไงที่ว่ามีชื่อฉันอยู่บนลูกแก้วพยากรณ์”

“ไม่รู้สิ มันก็หมายความว่านายมีคำทำนายเกี่ยวกับตัวนายเองมั้ง” จามิลเองก็มีท่าทางไม่สบายใจ แต่เขาก็ยังให้ความเห็นอย่างกวนประสาทอยู่ดี

“เรื่องนั้นฉันรู้น่า”

“คือ แหม จะว่าไงดีล่ะ ไอ้ฉันก็ไม่ใช่คนที่มีพลังในการพยากรณ์อย่างนายนะ และอ่านใจใครไม่ได้เหมือนเกรเซียสด้วย” จามิลเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะ “แต่ไอ้เรื่องที่ว่านายเป็นประเภทผู้ยิ่งใหญ่อะไรนั่น ฉันว่าฉันก็เห็นมานานแล้วนะ”

“...”

“เฮ้ อย่าเครียดน่า ไปหาคีแรนไป๊ จะได้อารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง” จามิลเอ่ย ก่อนจะชี้ไปทางเด็กชายผมสีน้ำตาลมะฮอกกานีที่วิ่งขึ้นบันไดมาพอดี ในมือของเขายังถือธงกริฟฟินดอร์อยู่เลย

“วาโล ฉันได้ยินว่านายเกิดเรื่อง?” คีแรนมาถึงก็โพล่งถามเสียงดัง จามิลกับวาเลอเรียสถึงกับต้องรีบปิดปากเขาแล้วลากออกไปให้ไกลจากห้องพยาบาล

“นายเอาไอ้ธงนั่นไปไกลๆสายตาหน่อยได้ไหม เห็นแล้วแสลงใจชะมัดเลย” จามิลบอกพลางส่งสายตาชิงชังไปทางธงกริฟฟินดอร์ในมือคีแรน อีกฝ่ายรีบเก็บธงเข้ากระเป๋าไปทันที ก่อนจะถามทั้งสองด้วยคำถามเดิมว่า “พวกนายเกิดเรื่องเหรอ”

“สลิธีรินตีกันเองน่ะ” วาเลอเรียสตอบสั้น

“อ้าว ทำไมล่ะ” คีแรนถาม

“พวกเขาไม่พอใจที่เราแพ้น่ะสิ” เด็กชายผมทองถอนหายใจ “โทษว่าอัลบัสผิด โทษว่าพวกผู้เล่นผิด ทั้งๆที่ จะว่าไงดีล่ะ กีฬามันก็มีแพ้มีชนะเป็นธรรมดานี่ กริฟฟินดอร์ก็ไม่ได้ทำอะไรผิด มันคือยุทธวิธีในการเล่น สลิธีรินก็ไม่ได้ห่วย มันเป็นเรื่องของ..ฉันก็ไม่อยากใช้คำนี้นะ มันเป็นเรื่องของการที่ทีมขาดนักกีฬาที่มีความสามารถ ตรงข้ามกับทีมบ้านนายที่มีแต่คนที่มีพรสวรรค์ในควิดดิช ดูอย่างร็อคแซม วีสลีย์ หรือเจมส์ พอตเตอร์ พวกเขาเป็นทายาท”

“แต่เกรเซียสเก่งมากๆเลยนะ” คีแรนชมจากใจ “กริฟฟินดอร์ทุกคนก็พูดแบบนี้ ยอมรับในฝีมือของเขาเลย”

“เขาก็คงรู้สึกดีขึ้นมาบ้างล่ะนะ ถ้าได้ยินความคิดพวกนั้น” จามิลถอนหายใจก่อนจะถูกวาเลอเรียสถองเข้าไปหนึ่งที

“ได้ยินความคิด?” คีแรนเลิกคิ้ว

“ฉันหมายถึงความคิดเห็นน่ะ” จามิลรีบตามน้ำอย่างรวดเร็วพลางยิ้มหวานให้อีกฝ่าย พลังของเขาทำให้คีแรนหายสงสัยอย่างรวดเร็วแล้วกลับไปสนใจวาเลอเรียสตามเดิม

“คือ เอ่อ เดี๋ยวจะมีงานเลี้ยงในห้องนั่งเล่นรวม ฉันแค่แวะมาดูให้แน่ใจว่านายไม่ได้โดนอะไรร้ายแรง งั้นฉันไปก่อนนะ” คีแรนโบกมือลาก่อนจะวิ่งลงบันไดจากไป ทิ้งจามิลกับวาเลอเรียสเอาไว้ตามลำพังอีกครั้ง

“รู้สึกว่าเขาว่าง่ายขึ้นนะ” จามิลตั้งข้อสังเกต

“ไม่ล่ะ ไม่เห็นว่าง่ายตรงไหน” วาเลอเรียสสั่นศีรษะปฏิเสธความคิดนั้นอย่างแรง

“แล้วนายคิดจะทำยังไงต่อไป เรื่องแพทริค เรื่องพวกเอเดรียน” จามิลถามขณะที่พวกเขาเองก็มุ่งหน้ากลับไปยังห้องนั่งเล่นรวม ทางเดินไปยังบ้านพักของสลิธีรินเงียบเหงา ราวกับทุกคนถูกความพ่ายแพ้ในควิดดิชนัดแรกทำเอาหดหู่กันไปหมด

วาเลอเรียสหลุบตาลงมองพื้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามนั้น ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยประกายมุ่งมั่น ราวกับเขาได้ตัดสินใจเอาไว้แล้วว่าจะทำอะไร

“การพิจารณาคดีผ่านเมื่อไหร่ ฉันจะเผยธาตุแท้ของฉันแล้ว จามิล” วาเลอเรียสเอ่ยเสียงเรียบ “เมื่อไหร่ก็ตามที่ฉันมั่นใจว่าตระกูลของฉันจะไม่ถูกผลกระทบจากการทำอะไรของฉันที่โรงเรียน ฉันก็จะเลิกยอมก้มหัวหรือทำเป็นเฉยให้คนพวกนั้นมาพูดจาถากถางอีกแล้ว และที่สำคัญที่สุด..เพื่อตอบแทนความเชื่อใจของคนอื่นๆ ฉันจะไม่ทำให้พวกเขาผิดหวังหรือไร้จุดยืนที่นี่โดยเด็ดขาด”

จามิลหัวเราะชอบใจพลางตบหลังญาติของตัวเองดังป้าบ ร่างของวาเลอเรียสเซไปข้างหน้าหลายก้าวเลยทีเดียว

“แบบนี้สิ ถึงจะเป็นวาโลน้องชายผู้น่ารักและแก่แดดของฉัน อ้าว เฮ้! นั่นนายจะไปไหนน่ะ”

วาเลอเรียสผู้ที่คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันแน่นได้เดินไปหนีแล้ว บางทีจามิลก็รับมือยากกว่าคีแรนเสียอีก!

 



 Talk.

โย่ ทุกคน นี่ฟิคกุกวีแน่นอนค่ะ แต่ช่วยใจเย็นๆกันหน่อยนะคะ นอกจากพวกน้องๆเขาจะเพิ่งอายุสิบเอ็ดแล้ว ยังมีเนื้อหาอีกหลายภาคให้พวกเราได้พัฒนาความสัมพันธ์กันค่ะ

วันนี้หยุดงาน ก็เลยเขียนลงสองตอนเลย ดึกๆอาจมีอีกตอนก็ได้นะ ไม่แน่ๆ

//สำหรับนักอ่านที่เพิ่งมาอ่านเราเรื่องแรก ปกติเราอัพวันเว้นวันอยู่แล้วค่ะ ถ้าหายไปเหลืออาทิตย์ละตอนนี่แปลว่าเราเริ่มจะมีปัญหาชีวิตแล้วล่ะ55555 แบบขยันคือลงทุกวันวันละตอน ส่วนแบบบ้าคลั่งก็มีลงวันละหลายๆตอนแบบวันนี้เป็นต้น555555

เนื้อหาภาคหนึ่งจะเน้นการปูเนื้อเรื่องเป็นหลัก พาทุกคนไปรู้จักตัวละคร มุมมอง ความคิด รู้จักครอบครัวและปูมหลัง แล้วภาคสองเป็นต้นไปมันถึงจะเป็นเนื้อหาจริงๆที่ตัวเอกของเราต้องเผชิญ เพราะงั้นเนื้อเรื่องมันจะยังไม่มีไคลแมกซ์อะไรมากนะคะ น้องยังเด็กอยู่ เราไม่อาจให้น้องถือไม้กายสิทธิ์ไปยิงคาถาสู้ใครเร็วๆนี้ได้เลยจริงๆค่ะ

และอย่ากลัวดราม่าค่ะ เราเหนื่อยกับดราม่ามาหลายเรื่องแล้ว มันจะไม่มีดราม่าอะไรหรอกค่ะ ถ้ามีก็นิดๆหน่อยๆเท่านั้นเอง ไม่เศร้า ไม่บีบใจแน่นอน

ส่วนเรื่องรวมเล่มมันจะผิดกฏหมายไหม อันนี้เราไม่ขอตอบละกันนะคะว่ามันผิดหรือไม่ผิด(กลัวโดนแคปอ้างอิงเวลาใครโดนเล่น5555) เพราะมุมมองแต่ละคนไม่เหมือนกัน เอาเป็นเราขอตั้งคำถามกลับแทนให้ลองคิดกันดูค่ะว่าเวลาซื้อสินค้าแฟนเมดทั้งหลายเรารู้สึกว่ามันผิดกฏหมายไหม เช่นซื้อโดจินตามงานอีเว้นท์ ซื้อพวงกุญแจแฟนอาร์ตหน้าคอน หรือซื้อสติ๊กเกอร์ลายBT21ที่ตามร้านในทวิตวาดใหม่แล้วทำขาย มันผิดกฏหมายไหม 

มันขึ้นอยู่กับความสบายใจของนักอ่านเลยค่ะ ว่าอยากได้เล่มไหม 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 500 ครั้ง

94 ความคิดเห็น

  1. #7129 Ploysin_02 (@Stigma_ptp2002) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 17:55
    ตลกตอนท้าย55555
    #7129
    0
  2. #6883 F_Jin1992_12_04 (@F_Jin1992_12_04) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 10:17
    หนุกอ่าาชอบสุดๆๆๆๆๆเป็นฟิคในแอปนี้ที่สุดที่สุดๆๆๆแล้ว😭😭😭😭👍👋
    #6883
    0
  3. #6539 pacific60cm (@pacific60cm) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 01:05
    เอ็นดูอีสตัน เดินไปเท่ๆแต่ผ้าคลุมลากพื้น น้องงงงงง
    #6539
    0
  4. #6497 Kookvคือที่สุด (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 01:20

    จิ้นสกอร์เปียสกับอัลบัสได้มั้ยเนี่ยยฟินนอ่าา

    #6497
    0
  5. #6068 Wilnot (@Wilnot) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 23:13
    จามิลชงเก่งง~~
    #6068
    0
  6. #5732 PaiiKanj (@PaiiKanj) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:09
    จามิลกวนน้องเก่ง~~5555
    #5732
    0
  7. #5416 Irin Rak taetae <3 (@Little_Sky) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 20:45
    แหนะ จามิล ชงเก่งงงง
    #5416
    0
  8. #5405 Booo_tata (@Booo_tata) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 23:56
    ฮือออน้องชอบบความวาโลมากเลยเป็นทั้งเด็กน้อยและแก่แดดคือเป็นผู้ใหญ่ในเวลาเดียวกันเหมือนที่จามิลบอก55555555
    #5405
    0
  9. #5332 b9zazagtz (@b9zazagtz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 19:47

    ขรรมประโยคของจามิล55555555555 แบบนี้สิ ถึงจะเป็นวาโลน้องชายผู้น่ารักและแก่แดด 55555555 สายตามันสะดุดตรง"แก่แดด" ทั้งบอกน่ารักทั้งแก่แดด ตกลงชมหรือด่า555555555

    #5332
    0
  10. #5099 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 19:36
    ที่จริงเราก็ชอบการเรื่อยๆเอื่อยๆแต่ก็มีอะไรให้ลุ้นและน่าติดตามอย่างนี้นะคะ
    เพราะเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องแรกที่อ่าน เลยเข้าใจสไตล์การเขียนของพี่แพทดีเลย เลยไม่ได้คิดจะโวยวายอะไร ยังไงก็ สู้ๆนะคะพี่แพท

    แล้วก็ ชอบสองอ.ที่เหลืออ่ะ น่ารักนะ ดูเรียบๆแต่ลืมไปว่ายังไงพวกนางก็เป็นสลิธีริน มันก็ต้องไม่ธรรมดาอยู่แล้วอ่ะ 55555
    #5099
    0
  11. #5098 Loveryoum (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 17:35

    ปรับรีไรท์อีกครั้งเราพร้อมซื้อเก็บมาไว้อ่านเลยค่ะ จะยาวกี่ร้อยหน้า ราคาเท่าไรก็ซื้อ สนุกจนหยุดอ่านไม่ได่จริงๆ พยายามเข้านะคะ สู้ๆ

    #5098
    0
  12. #5009 ChompunutEksuk (@ChompunutEksuk) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 14:29
    จามิลชงเก่งงงง&#8203; คีแรนสดใสน่ารักมากก
    #5009
    0
  13. #4745 jeenarin (@jeenarinoftaetae) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 14:45
    จามิลคือพูดถูกเลยว้าถ้าอยากอารมณ์ดีให้ไปหาคีแรน ชงเก่งงง
    #4745
    0
  14. #4357 Yellow (@netty25) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 02:10
    เจ้าคีแรนมาน้อยๆก็ทำให้เอ็นดูได้ .__. น้องอายุเท่าวาโลจีงมั้ยๆ เอ็นดูไปหม๊ดด (ถ้าเปิดเราจะตั้งใจเก็บเงินซื้อค่ะ)
    #4357
    0
  15. #3802 M49931 (@M49931) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 22:26
    ผ่านพิจารณาคดีเมื่อไหร่จะเห็นวาโลเผยธาตุแท้แล้วว น้องต้องเก่งมากแน่เลย
    #3802
    0
  16. #3536 Preen14-07 (@Preen14-07) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 18:50
    ว่าจะซื้อเล่มแล้วเอาไว้อ่านทีเดียว แต่มันหักห้ามใจไม่ได้!! กรี้ดดด มันสนุกมากกกกก
    #3536
    0
  17. #3306 Lala_Land (@Lala_Land) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 16:56
    เราเป็นแฟนฟิคของไรท์ค่ะ เเต่เกิดปัญหาก่อนหน้านี่มากมาย เพิ่งมาตามอ่าน รู้สึกต้องเร่งตามให้ทันซื้อเล่ม เเง้
    #3306
    0
  18. #3187 raina? (@numbea) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 16:53
    ฮื่อ ตั้งตารอตอนน้องเผยธาตุแท้&#8203;เลย
    #3187
    0
  19. #2924 Keam_IFNT (@keambm-969) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 16:15
    รอวันวาโลยิ่งใหญ่
    #2924
    0
  20. #2294 MinorA (@aun-aom) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 18:44
    เกรเซียสเก่งมากๆแล้ววว เอาเลยลูกวาเลอร์เซียสสส จัดการมันน!!!!!
    #2294
    0
  21. #1886 ChontichaLaorat (@ChontichaLaorat) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 11:11
    รอเล่มเลยค่ะ
    #1886
    0
  22. #1598 Genus_ (@jh1004) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 11:38
    รอเล่มเลยค่ะ คีแรนน่ารักมากเป็นห่วงวาโลทั้งๆที่มือก็ถือธงบ้านตัวเองอยู่น่ารักกก วลีประจำตระกูล พ่อฉันต้องรู้เรื่องนี้ เป๊ะมาก55555
    #1598
    0
  23. #1508 psychoboi (@tokyoismamood) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 02:46
    เกรเซียสเก่งมากแล้ววว สู้ๆนะทุกคนนน
    #1508
    0
  24. #1403 Kwanx_21 (@palida2455) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 07:00
    ถึงตอนนี้เจ้าหนูคีแรนจะมีบทน้อยเเต่น้องน่าเอ็นดูมากเลย แงงงง้ น้องรีบวิ่งมาดูเพื่อนทั้งๆที่มือก็ยังถือธงบ้านตัวเองอยู่เลย น้องงงงงงงงน่าเอ็นดูววววว /หยิกแก้ม
    #1403
    0
  25. #1247 danikJK (@dream-rose) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 20:07
    เหมือนวลีประจำตระกูลอ่ะ "พ่อฉันต้องรู้เรื่องนี้" คือเห็นประโยคนี้แล้วหน้าเดรโกลอยมาเลย5555555
    #1247
    0