FIC GOT7 Break it down [MarkBam] Mpreg

ตอนที่ 7 : Break it down : 6 Begin 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,852
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    17 มี.ค. 58

-Begin-
 
 
ท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ก้อนเมฆที่สดใส แสงพระอาทิตย์อ่อนๆ ทุ่งหญ้าเจียวขจี แบมแบมเดินสูดอากาศบริสุทธิ์ รู้สึกดีจริงๆ นี่สินะความสุข ร่างบางหยุดเท้าเล็กไว้ที่โคนต้นใหม่ใหญ่ ค่อยๆนอนลงอย่างช้าๆ ผีเสื้อหลากหลายสีมาจากไหนกันนะ เอ๊ะนั้นมันหิ่งห้อยนี่หน่า ยิ้มให้กับภาพตรงหน้า นี่มันนานแค่ไหนนะที่ไม่เคยมีความสุขขนาดนี้
 
 
"เอ้า เจ้าหนูมานอนเล่นอะไรตรงนี้" แบมแบมเงยหน้าขึ้นไปมอง พบชายแก่ท่าทางใจดีกำลังมองเขาด้วยรอยยิ้ม แบมแบมลุกขึ้นมานั่งเอาหลังพิงต้นไม้
 
 
"เห็นอากาศมันน่านอนครับ เลยนอนเล่นพักสายตาหน่อย แล้วนี่คุณตาจะไปไหนให้ผมไปส่งมั้ยครับ" แบมแบมถามชายชรา ที่กำลังยิ้มให้เขาอยู่
 
 
"ไม่ได้ไปไหนหรอก แค่ผ่านมาเจอ เออนี่ รับนี่ไปสิ" ชายชรายื่นกล่องกำมะหยี่ให้แบมแบม เขารับมันมาพร้อมกับเปิดกล่องดู แบมแบมตาโตเมื่อได้เห็นแหวนเพชรเม็ดโตอยู่ในกล่อง เขาหยิบมันขึ้นมาใส่ด้วยความดีใจ
 
 
"สวยมั้ยครับ อ่าว คุณตาหายไปไหนซะแล้ว" แบมแบมไม่พบชายชราที่ให้แหวนเมื่อสักครู่ ร่างบางได้แต่เดินตามหาเพื่อจะคืนแหวนให้ แต่ไม่มีวี่แววของชายชราคนนั้นเลย
 
 
"คุณตาครับ คุณตาอยู่ไหน ผมจะคืนแหวนให้ครับ" ตะโกนเรียกชายชรา
 
 
"เฮือกก" แบมแบมสะดุ้งตื่นจากความฝัน เหงื่อเม็ดโตผุดอยู่เต็มหน้า มองมือใหญ่ที่กอดก่ายตนเองทำให้แบมแบมรู้ว่านี่แหละนรก ไม่ใช่สวรรค์แบบที่เขาฝัน แต่ภาพแหวนวงนั้นมันยังติดตาแบมแบมอยู่ ร่างบางมองนาฬิกานี่มันเพิ่งตีสามเองนะ ดึงมือของมาร์คออกจากเอวตัวเองแต่ร่างสูงยิ่งกอดแน่นกว่าเดิม
 
 
"หึ รังเกียจผัวคนนี้มากนักหรือไง" มาร์คกระซิบข้างๆหูแบมแบม
 
 
"ปล่อยสิ แบมอึดอัด" พยายามแกะมือมาร์คออกอีกครั้ง ร่างสูงพลิกตัวแบมแบมขึ้นมาข้างบน
 
 
"มาทวนความจำกันหน่อยดีมั้ย" มาร์คพลิกตัวแบมแบมลงมาข้างล่างอีกครั้ง มาร์คคร่อมตัวแบมแบมไว้ กำลังโน้มตัวลงไปจูบที่ซอกคอเบาๆ
 
 
"อะ อุ๊บ" แบมแบมรีบดันตัวมาร์คไปให้พ้นทาง วิ่งเข้าห้องน้ำไป ร่างบางนั่งเกาะขอบชักโครก เสียงอ้วกของแบมแบมทำให้มาร์คนั่งไม่ติด ลุกเดินเข้าห้องน้ำไปลูบหลังให้คนตัวเล็ก
 
 
"ดีขึ้นมั้ย" แบมแบมพยักหน้ารับ ร่างบางเปิดน้ำจากก๊อกมาล้างหน้าล้างตา จ้องมองกระจกที่สะท้อนตัวเอง เหนื่อยอะไรอย่างนี้ แค่เดินก็เหนื่อยแล้ว เรื่องงานบ้านเขาจะไหวไหม
 
 
"หน้าดูซีดๆไปนะ" มือหน้าจับหน้าแบมแบมเบาๆ มาร์คในมุมที่แบมแบมไม่เคยเห็น อ่อนโยนและดูละมุนมาก ถ้ามาร์คทำดีกับเขาบ่อยๆ เขาจะทำยังไงดีนะ ขนาดแค่นี้ยังอ่อนไหวซะแล้ว ไม่ได้นะ แบมแบม มาร์คต้วนเขาทำร้ายนายไว้เยอะนะ จะใจอ่อนไม่ได้
 
 
"มาร์คไปนอนเถอะ แบมไม่เป็นอะไรมากแล้ว" ร่างบางพูดเหมือนรู้ว่าถูกเป็นห่วง
 
 
"ก็ดีถ้างั้นหายไวๆหละ จะได้มาทำงานต่อ" มาร์คเดินไปยังเตียงใหญ่อย่างไม่ใยดีร่างบาง แบบนี้สินะที่เขาเรียกว่าความจริง มาร์คเห็นเขาเป็นแค่หุ่นกระป๋อง จะให้ทำอะไร พูดอะไรก็ยอมไปหมด ไม่กล้าแม้จะมีปากเสียงด้วยทช่างน่าสมเพชตัวเองเหลือเกิน
 
 
 
----------Break it down----------
 
 
มือเล็กกำลังหั่นชิ้นหมูลงหม้ออย่างสบายใจ เพราะได้รู้ข่าวจากอิมแจบอมมาว่าจินยองไปอัลตร้าซาวน์แล้วได้ลูกสาว ที่บ้านดีใจกันใหญ่ เขาไม่อยากจะคิดจริงๆว่าถ้าตอนนี้เขาอยู่ที่บ้านจะเป็นยังไงนะ คงเลือกเสื้อผ้าให้หลานตัวน้อยอยู่แน่ๆ แต่จะว่าไปแล้วพอนึกถึงจินยองแบมแบมกลับนึกถึงตัวเอง อาการอาเจียนเป็นมาทั้งอาทิตย์แล้ว จะว่าอาหารเป็นพิษมันก็ไม่น่าใช่ ปวดเมื่อย แล้วก็ชอบเหนื่อยด้วย หรือเขากำลังจะเป็นโรคหัวใจ แค่โรคหัวใจที่ไหนเขาอาเจียนกันหละ 
 
 
"คุณแบมแบมทำกับข้าวอยู่หรอ มาเดี๋ยวป้าช่วย" แม่บ้านต้มน้ำซุปพร้อมกับมองดูแบมแบมหั่นหมู
 
 
"กลิ่นน้ำซุปไม่ค่อยดีเลยนะครับ" แบมแบมเอามืออุดจมูก ป้าแม่บ้านเหล่ตามองด้วยสายตาปะหลาดใจ
 
 
"หอมจะตายไปค่ะ คุณแบมแบม นี่ไง ลองชิมหน่อยมั้ย?" แม่บ้านยื่นน้ำซุปจ่อไปที่ปากของแบมแบม ร่างบางรีบวิ่งเข้าไปอาเจียนในห้องน้ำ แม่บ้านรีบวิ่งเข้าไปดูแบมแบมในห้องน้ำ ลูบหลังให้ร่างบางอย่างเบามือ 
 
 
"เอ่อ เป็นแบบนี้มานานรึยังคะ" แม่บ้านถามอย่างชั่งใจ
 
 
"เป็นมาได้ช่วงหนึ่งแล้วหละครับ แต่ไม่เป็นไรแบมยังทำงานไหว ไปทำงานต่อดีกว่า" ร่างบางลุกขึ้นเดินช้าๆไปยังห้องครัวอีกครั้ง แม่บ้านเดินตามมาด้วยความสงสัย นี่ึคุณมาร์คไปทำอิท่าไหนให้คุณแบมแบมท้องละเนี่ย ขนาดเจ้าตัวยังไม่รู้ตัวเองเลย จะบอกไปดีไหมนะ
 
 
"คุณแบมแบมคะ ไปหาหมอกันไหม" แบมแบมมองหน้าแม่บ้านด้วยความฉงน
 
 
"เอ่อ แบมไม่ได้เป็นอะไรนะครับป้า แค่มึนๆ เหนื่อยๆ แค่นี้เอง" คำพูดของแบมแบมมันเริ่มทำให้แม่บ้านแน่ใจว่าแบมแบมกำลังมีนายน้อยอยู่ในท้องเข้าแล้ว
 
 
"ไปเถอะนะค่ะ เผื่อเป็นอะไรไปจะได้รักษาทัน" 
 
 
"เอาแบบนั้นก็ได้ครับ เดี๋ยวแบมไปเปลี่ยนเสื้อก่อนนะ" แบมแบมเข้าไปเปลี่ยนเสื้อที่ห้องนอน ใจของเขากำลังหวิวแปลกๆ ถ้าเขาเป็นอะไรร้ายแรงขึ้นมาหละจะทำยังไง แต่ถ้าเป็นก็คงดีสินะจะได้ตายๆไปให้พ้นๆจากที่ตรงนี้
 
 
เท้าเล็กก้าวลงมาจากบันได เสื้อสีชมพูคาดขาวกับกางเกงสีขาวทำให้แบมแบมดูสดใสขึ้นมาบ้าง แม่บ้านมองแบมแบมด้วยสายตาห่วงใย ค่อยๆประคองแบมแบมไปยังรถ
 
 
"แบมไม่ได้เป็นไรมากสักหน่อย แบมต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายพยุงป้า" แบมแบมพูดขณะที่ตัวเองเปิดประตูและดันตัวแม่บ้านไปในรถพร้อมกับตัวเองนั่งตามไปติดๆ
 
 
ณ โรงพยาบาล JYP
 
 
แบมแบมถูกส่งตัวไปยังห้องตรวจพิเศษ เขาเล่าอาการที่เป็นอยู่ให้คุณหมอซองแจฟัง คุณหมอวิเคราะห์อาการของแบมแบมได้ทันทีแต่เพื่อความแน่ใจคุณหมอจึงขออนุญาติเจาะเลือดเพื่อนำไปตรวจ แบมแบมนั่งรอผลตรวจเลือดด้วยใจจดจ่อ
 
 
"ใจเย็นๆนะครับไม่ต้องตื่นเต้น" หมอซองแจจับที่ไหล่แบมแบมเบาๆ
 
 
"หมอพอจะวิเคราะห์อาการคร่าวๆของผมได้ใช่ไหมครับว่าผมเป็นอะไร"
 
 
"รอผลตรวจเลือดมาก่อนดีกว่านะครับ" หมอซองแจพยายามไม่ทำให้แบมแบมตกใจ
 
 
"ก๊อกๆ" 
 
 
"คุณหมอค่ะนี่ผลตรวจเลือดของคุณกันต์พิมุกต์ค่ะ" พยาบาลสาวยื่นเอกสารใบตรวจเลือดให้คุณหมอ เขาเปิดเอกสารดู มันเป็นไปอย่างที่เขาคิดจริงๆสะด้วยสิ
 
 
"ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ คุณตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้ว" สิ้นเสียงคุณหมอซองแจ แบมแบมน้ำตาไหลอาบแก้มออกมาโดยไม่รู้ตัว
 
 
"หมอ อย่าเล่นแบบนี้" แบมแบมกำลังหลอกตัวเองว่าสิ่งที่หมอพูดมันไม่ใช่เรื่องจริง
 
 
"นี่ครับ" หมอยื่นเอกสารใบยืนยันตรวจให้แบมแบมอ่าน เขารับมันมาด้วยมือที่สั่นเทา ในขณะที่หมอกำลังก้มหน้าก้มตาเขียนบัตรนัดตรวจ
 
 
"นี่บัตรนัดกับใบรับยานะครับ" หมอซองแจยื่นใบรับยาพร้อมเอกสารนัดตรวจให้แบมแบม แบมแบมรับเอกสารมาแล้วกำลังจะเดินออกจากห้องตรวจ
 
 
"คุณโชคดีมากนะที่ได้มีลูกมาอยู่ด้วย ดูแลเด็กดีๆหละ" แบมแบมหันกลับมายิ้มบางๆให้หมอซองแจ ร่างบางเดินเข้าไปรอคิวรับยา นี่คงเป็นวิธีทีจะทำให้เขาหลุดพ้นจากมาร์ค แต่ถ้าที่บ้านรู้หละ บ้านแตกแน่ๆ แล้วถ้าเขาบอกมาร์ค มาร์คจะทำร้ายเขากับลูกมั้ย ความเครียดเริ่มเกาะกุมในจิตใจร่างบาง
 
 
"คุณกันต์พิมุกต์เชิญรับยาค่ะ" แบมแบมเดินไปช่องรับยา เภสัชกรณ์กำลังอธิบายการกินยาแต่มันไม่เข้าหัวแบมแบมเลยสักนิด ร่างบางรับยากลับมาหาแม่บ้านที่นั่งรออยู่
 
 
"เป็นไงบ้างคะ หมอได้บอกรึป่าวว่ากี่เดือนแล้ว" สิ้นเสียงคำถามจากแม่บ้านแบมแบมหันไปจ้องหน้าอย่างตกใจ
 
 
"ป้ารู้ด้วยหรอครับว่าแบม เอ่อ แบมท้อง" 
 
 
"ทำไมจะไม่รู้ละคะ อาการออกซะขนาดนั้น รีบกลับบ้านไปบอกข่าวดีกับนายกันเถอะค่ะ" ป้าแม่บ้านยิ้มออกมาด้วยความดีใจแบมแบมรั้งแขนเธอไว้
 
 
"อย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้กับใครนะครับ นะ" ป้าแม่บ้านมองแบมแบมพร้อมกับพยักหน้าตกลง 
 
 
----------Break it down----------
 
 
"ไปไหนมา" มาร์คกำลังมองแบมแบมที่เดินเข้ามาในบ้านอย่างเอาเรื่อง แบมแบมกำห่อยาแน่นด้วยความโกรธ ยิ่งท้องอารมณ์ยิ่งแปรปรวนง่าย
 
 
"เรื่องของฉัน" การเปลี่ยนสรรพนามของแบมแบมทำให้มาร์คโมโห ร่างสูงจับข้อมือคนตัวเล็กด้วยความโกรธ แบมแบมสะบัดมือที่เกาะกุมทิ้ง
 
 
"ลืมไปแล้วหรอว่าฉันเป็นใคร?" ประโยคคำถามที่แบมแบมเกลียดที่สุด ร่างบางไม่อาจทนต่อการถากถางได้อีกต่อไป 
 
 
"จำไว้นะ ต้วนอี้เอิน จากวันนี้เป็นต้นไปนายไม่มีสิทธิ์ในตัวฉันกับลูก" ร่างบางปาถุงยาใส่หน้ามาร์คทั้งน้ำตา วิ่งขึ้นไปชั้นบนทั้งน้ำตา ปล่อยมาร์คให้ยืนนิ่งเหมือนถูกสาป ร่างสูงค่อยๆแกะถุงยาอ่านรายละเอียดยากับวันนัดตรวจครรภ์ นี่มันอะไรกันเนี่ย แบมแบมท้องงั้นหรอ มาร์ครีบวิ่งไปหาแบมแบมที่ห้อง ตอนนี้เขาต้องคุยกับแบมแบมให้รู้เรื่อง 
 
 
"แบมแบม" มาร์คพึมพำเบาๆ เสียงจากในห้องน้ำทำให้มาร์ครู้ว่าแบมแบมกำลังอาเจียน ร่างบางเดินออกมาจากห้องน้ำโดยที่ดวงตาทั้งคู่แดงกล่ำ มาร์คเดินเข้าไปจับแขนแบมแบม
 
 
"ปล่อย" คำสั้นๆที่ตอนนี้ช่างมีอิทธิพลกับมาร์ค เขาค่อยๆเลื่อนมือตัวเองออกจากแบมแบม
 
 
"เราต้องคุยกันเรื่องลูกนะแบมแบม" 
 
 
"ยังต้องคุยอะไรกันอีก คุณปล่อยแบมไปได้แล้ว เกมส์ของคุณมันจบลงแล้ว คุณชนะแล้ว แบมทำให้ที่บ้านอับอายแล้ว พอใจแล้วสินะ อึก" น้ำตาไหลออกมาด้วยความเหนื่อย แบมแบมทั้งเหนื่อยทั้งเครียด ปวดหัวไปหมด ในขณะที่มาร์คดึงแบมแบมเข้ามากอด จิงอยู่ที่เขาอยากให้แจบอมอับอาย แต่ตอนนี้เขาไม่อยากให้แบมแบมไปจากเขา
 
 
"ถ้าอับอายก็อยู่ที่นี่สิ รอลูกคลอดก่อนค่อยกลับ" ร่างบางผละจากอ้อมกอดมองหน้ามาร์คอย่างเอาเรื่อง จะเอาลูกไปจากเขางั้นหรอ ฝันไปเถอะ แบมแบมผลักมาร์คออกจากตัว
 
 
"ฉันจะกลับบ้าน ถึงอับอายแน่ไหนแต่ฉันจะไม่ยอมให้ลูกอยู่กับคุณเด็ดขาด" มาร์คสาบานได้เลยว่าแบมแบมกำลังเข้าใจสิ่งที่เขาพูดผิด เขาเพียงอยากจะบอกให้อยู่ด้วยกันที่นี่นะแต่การสื่อสารมันทำให้คำพูดเขาติดลบ
 
 
"นายต้องอยู่ที่นี่" มาร์คพูดเสียงแข็ง แต่ใครว่าแบมแบมจะยอมมาร์ค ร่างบางคว้าโทรศัพท์ในลิ้นชักกดหาแจบอม แต่มาร์คคว้ามันไว้และปามันลงพื้น
 
 
"ทำอะไร ทำไมนายต้องทำแบบนี้กับฉันด้วย อึก ฉัน ฉันเหนื่อยนะมาร์ค ปล่อยฉันไปสักทีเถอะ อึก" ร่างบางนั่งกอดขามาร์ค น้ำตาที่ชุ่มขากางเกงมาร์คทำให้มาร์คใจหาย นี่เขาเลวขนาดนั้นเลยหรอ
 
 
"แบมแบม ลุกขึ้นมาก่อน" มาร์คจับแบมแบมลุกขึ้น เอาอีกแล้ว หน้าเริ่มซีดตัวเริ่มรุมอีกแล้ว แบมแบมปรือตามามองมาร์คพร้อมกับสติที่ดับวูบไป
 
 
"แบมแบม แบมแบม โธ่เว้ย จงอินตามแจ็คสันมาที่บ้านด่วน" มาร์คตะโกนสั่งจงอิน พลางอุ้มร่างบางวางลงอย่างเบามือที่เตียงนอน นี่เขาควรจะทำยังไงดีนะ



 
-----------Break it down----------
 
 
"มึงว่ายังไงนะ แบมแบมท้องงั้นหรอ" แจ็คสันมองร่างบางนอนหมดสติบนเตียง แต่เขาพูดออกมาเสียงดังจนมาร์คจ้องตาเขม็ง
 
 
"เบาๆสิวะ เดี๋ยวแบมแบมตื่น" มาร์คบอกแจ็คสัน พลางเดินไปดึงผ้าห่มมาคลุมปิดตัวแบมแบม
 
 
"มึงทำแบบนี้ได้ไงวะมาร์ค ชีวิตหนึ่งที่กำลังจะเกิดมามันไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ" 
 
 
"กูไม่คิดว่าแบมแบมจะท้องจริงๆ กูแค่อยากจะยั่วให้ไอ้แจบอมโกรธ" มาร์คพูดในขณะที่กำลังเอื้อมมือไปเกลี่ยปอยผมของแบมแบมไม่ให้ปรกหน้า เขาลุกขึ้นมาลากแจ็คสันออกมาคุยนอกห้อง
 
 
"แบมแบมท้องแล้วมึงก็ควรจะปล่อยเขาไปได้แล้วนะมาร์ค กูเชื่อว่าแจบอมมันจะดูแลเด็กได้" แจ็คสันลองเกลี้ยกล่อมมาร์คเพื่อให้แบมแบมหลุดพ้นจากพันธนาการของมาร์ค ท้องก็น่าสงสารมากพอแล้ว ยิ่งมาเจอพ่อแบบไอ้มาร์ค ลูกโตมาจะเป็นยังไงวะเนี่ย
 
 
"มึงคิดว่ากูจะปล่อยลูกกูไปงั้นหรอ หืม" มาร์คตั้งคำถามที่แจ็คสันได้คำตอบอยู่ในใจแล้ว เห็นมาร์คเป็นแบบนี้แต่เขารักเด็กเหมือนกันนะ 
 
 
"แล้วแบมแบมหละ" 
 
 
"กูไม่รู้เหมือนกัน" มาร์คตอบออกมาอย่างหน้าตาเฉย 
 
 
"ผลั่กกก" เสียงหมัดของแจ็คสันกระแทกเข้าที่หน้ามาร์คเต็มๆ เลือดไหลซึมออกมาที่มุมปาก มาร์คจับมุมปากตัวเองเบาๆ เขาไม่คิดตอบโต้แจ็คสันเลยสักนิด
 
 
"มึงมันเลว ถ้ามึงไม่อยากได้แม่ มึงก็ปล่อยเขาทั้งสองคนไป กูเชื่อว่าแบมแบมเขาเลี้ยงลูกได้ดีอยู่แล้ว เผลอๆอาจจะได้วิ่งเล่นกับลูกไอ้แจบอมด้วยก็ได้ ห่างกันแค่ห้าเดือนเองนี่" มาร์คหน้าบึ้งเพราะเสียงแดกดันของแจ็คสัน ให้ลูกเขาไปวิ่งเล่นกับลูกไอ้แจบอมงั้นหรอฝันไปรึป่าว 
 
 
"ไม่มีทาง" มาร์คพูดเสียงแข็ง
 
 
"มึงฟังกูนะ ตราบใดที่มึงยังทำตัวเดิมๆ มึงก็ยังไม่สมควรเป็นพ่อใครหรอก ปรับปรุงตัวเองบ้างนะ" แจ็คสันพูดออกมาด้วยความเอือม
 
 
"กูให้มึงมาดูอาการแบมแบมนะไม่ใช่มาด่ากู"
 
 
"ก็มันน่ามั้ยหละ ตอนนี้แบมแบมกำลังตั้งท้องอ่อนๆ ช่วงนี้อารมณ์จะแปรปรวนง่าย มึงไม่ต้องตกใจ แล้วพวกอาหารการกินก็คงต้องทำอาหารกลิ่นอ่อนๆแต่ให้มีสารอาหารให้ครบถ้วนเพราะเห็นมียาแก้อาเจียนด้วย อย่าไปกวนโมโหบ่อยหละ" มาร์คฟังอย่างตั้งใจ ก่อนจะพาแจ็คสันเข้าไปในห้องแบมแบม
 
 
"มึงควรบอกเรื่องนี้กับแจบอมนะ อย่างน้อยๆมึงกับมันก็เคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน" แจ็คสันพูดในขณะที่กำลังหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟา 
 
 
"ถ้ากูบอกมันตอนนี้มันก็ต้องมาเอาตัวแบมแบมกลับไป สู้ให้ท้องสักหกเจ็ดเดือนค่อยให้มันรู้ไม่ดีกว่าหรอ" มาร์คบอกแจ็คสัน มาร์คยังไม่รู้ว่าแบมแบมฟื้นมาตอนเขาพูดพอดี
 
 
"อึก ฮือ แค่นี้ยังอายไม่พอใช่มั้ย" แบมแบมกำมือด้วยความโกรธ น้ำตาไหลอาบเต็มสองแก้ม เรี่ยวแรงที่จะลุกขึ้นมาสู้กับมาร์คก็ไม่ค่อยจะมี ร่างบางกำลังเข้าใจว่ามาร์คกำลังใช้ลูกเขาเป็นเครื่องมือทำให้แจบอมเจ็บช้ำ
 
 
"อย่าเพิ่งมาอวดดีตอนนี้นะแบมแบม หลับตาไปซะ" มาร์คสั่งแบมแบม แจ็คสันกุมขมับด้วยความเครียด มาร์คกำลังทำให้แบมแบมเครียด มันมีผลต่อเด็กนะ ทำไมไม่ลดทิฐิลงบ้างวะ
 
 
"ไม่ ฉันจะไปหาพี่แจบอม ฉันจะกลับบ้าน" แบมแบมลุกขึ้นนั่งพร้อมทำท่าว่าจะลงจากเตียง มาร์ครีบเข้าไปรั้งตัวไว้ เออ เอาเข้าไป ห่วงลูกกันบ้างมั้ย ทั้งพ่อทั้งแม่เลย
 
 
"หยุดทั้งคู่แหละ มาร์คปล่อยตัวแบมแบมก่อน อายุครรภ์ยังน้อยมันอันตรายนะมึง" แจ็คสันพูดเสียงดัง มาร์คยอมปล่อยแบมแบมแค่โดยดี ส่วนแบมแบมเดินมานั่งบนเตียงเหมือนเดิม
 
 
"แบมอยากกลับบ้าน" แบมแบมพูดลอยๆออกมา แจ็คสันเข้าไปนั่งข้างๆพลางลูบไหล่ปลอบเบาๆ
 
 
"เมื่อกี้มึงบอกว่าจินยองท้องหกเจ็ดเดือนแล้วงั้นหรอ" มาร์คยิ้มร้ายออกมา แบมแบมมองด้วยความหวาดหวั่น
 
 
"มึงคิดจะทำอะไร" แจ็คสันกำมือแน่นด้วยความโกรธ ไม่คิดว่ามาร์คจะใช้วิธีสกปรกบังคับให้แบมแบมอยู่
 
 
"มึงก็รู้นี่ว่ากูทำได้ทุกอย่าง" 
 
 
"อึก แบม ... แบมยอมแล้วมาร์ค แบมไม่กลับบ้านแล้ว อือ" แบมแบมสะอื้นออกมา แจ็คสันถือวิสาสะคว้าร่างบางมากอด แต่มาร์คกลับดึงตัวแบมแบมออกมาจากอ้อมกอดของแจ็คสัน แบมแบมกำลังอยู่ในอ้อมกอดของมาร์คแทน
 
 
"มึงกลับไปได้แล้ว ผัวเมียเขาจะปรับความเข้าใจกัน" 
 
 
"มึงเอาอะไรมาพูด ห๊ะ มาร์ค" แจ็คสันเริ่มจะไม่อยากทน นับวันมาร์คยิ่งดูถูกแบมแบมมากขึ้น
 
 
"มึงจะเอาทะเบียนสมรสมั้ยหละ หึ" แจ็คสันยืนนิ่ง นี่คงเป็นอีกแผนการณ์หนึ่งของมันสินะ แบมแบมนี่ก็ตามมาร์คไม่เคยทันเลย ให้ตายสิ เรื่องนี้จะบอกแจบอมดีมั้ยนะ
 
 
"งะ งั้นกูกลับก่อนนะ แบมแบมพี่ไปนะ"  แจ็คสันกำลังคิดได้อย่างเดียวว่าต้องกลับไปตั้งหลัก


ต่อจร้า

 
 
แบมแบมมองแจ็คสันที่เดินออกไปนอกห้องด้วยตาละห้อย มาร์คมองหน้าคนในอ้อมกอด น้ำตาไหลรินอาบสองแก้มใสลงมา
 
 
"มองตามมันซะขนาดนั้นคิดอะไรกับมันอยู่รึไง" มาร์คคลายอ้อมกอด แล้วบีบไหล่ทั้งสองข้างของแบมแบมไว้
 
 
"แบมจะคิดอะไรกับใครมันก็ไม่ใช่เรื่องของมาร์ค" มาร์คมองหน้าแบมแบมอย่างเอาเรื่อง เขาเป็นผัวแบมแบมทั้งคนนะ 
 
 
"จะบอกอะไรให้นะ แจ็คสันมันฉลาดพอที่จะไม่เอาคนมีตำหนิแบบนาย ทำอะไรนึกถึงหน้าลูกในท้องบ้าง" มาร์คกระแทกเสียงเข้ามาใส่แบมแบม ร่างบางหน้าชาเพราะคำพูดของมาร์ค เหนื่อยเหลือเกิน อดทนกับคำพูดถากถางเพราะปกป้องหลานสาว แต่ลูกเขาหละ 
 
 
"มาร์ค แบมขอร้องหละ อึก แบมเหนื่อย สงสารแบมกับลูกเถอะนะ" ร่างบางกลั้นน้ำตา เสียงสั่นเครือมันบ่งบอกถึงจิตใจที่อ่อนแอได้เป็นอย่างดี 
 
 
"ถ้างั้น ก็ทำตามที่ฉันบอกทุกอย่างสิ" 
 
 
"จะให้แบมทำอะไรอีก แค่นี้ยังไม่พอหรอ" แบมแบมมองหน้ามาร์คด้วยความเหนื่อยใจ มาร์คหมุนตัวไปคว้าชามข้าวต้มที่แม่บ้านนำมาวางให้แบมแบมก่อนที่เเขาจะเข้ามาในห้อง มือใหญ่ค่อยๆตักข้าวต้มจ่อปากแบมแบม
 
 
"รีบๆกินสิ เดี๋ยวหายร้อนกันพอดี" ร่างบางยอมกินข้าวที่ถูกป้อนมา ไม่ใช่เพราะกลัวมาร์ค แต่เป็นเพราะห่วงลูกต่างหากหละ
 
 
"อ๊ะ" มาร์คส่งช้อนให้แบมแบมกินต่อเอง ว่าแล้วเชียวคนอย่างมาร์คหรือจะทำอะไรให้ใคร
 
 
"กินไปก่อน เดี๋ยวฉันจะไปเอานมมาให้นะ กินให้หมดหละ" มาร์คเดินออกไปยังห้องครัว แบมแบมมองตาม นี่เขากำลังทำอะไรอยู่นะ จะมาตกเป็นเบี้ยล่างให้มาร์คโขกสับทำไม เขาต้องพาลูกหนี แต่จะหนียังไงหละในเมื่อคนของมาร์คเฝ้าเต็มบ้านขนาดนี้ แต่ถ้าเขาหนีออกไปได้แม่ก็ต้องรู้เรื่องท้อง จะทำยังไงดีนะแบมแบม
 
 
"แอ๊ด" เสียงประตูเปิดออกพร้อมกับร่างใหญ่ที่ถือนมแก้วหนึ่งมาให้แบมแบม
 
 
"ดื่มให้หมดแก้วนะ" มาร์คพูดในขณะที่ยื่นนมให้แบมแบม
 
 
"ไม่ต้องมาทำดีกับแบมก็ได้นะมาร์ค แบมไม่ได้ต้องการ" แบมแบมยื่นนมคืนให้มาร์ค
 
 
"ฉันไม่ได้ทำเพื่อนาย แต่ฉันทำเพื่อลูกต่างหากหละ" แบมแบมสะอึกกับคำพูดของมาร์ค เขาไม่เคยมีความสำคัญกับมาร์คเลยสินะ ลูกต่างหากทีมาร์คต้องการไม่ใช่เขา
 
 
"...." ร่างบางคว้านมในมือมาร์คมาดื่มจนหมด วางแก้วลงที่หัวเตียง
 
 
"พอใจคุณแล้วก็ออกไปสักที" ร่างบางมุดตัวลงในผ้าห่ม พลางครุ่นคิดถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น มาร์คมองตามแบมแบมด้วยความโกรธ เขาไม่ชอบที่แบมแบมไม่เรียกชื่อเขา 
 
 
"ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้ อย่าให้ใช้กำลังนะ" มาร์คจ้องแบมแบมกดเสียงแข็งแกมบังคับ กินแล้วนอนมันจะเป็นกรดไหลย้อนเอานะสิ ร่างบางยังคงนิ่งกับคำสั่งของมาร์ค มาร์คไม่อาจทนกับความดื้อของคุณแม่ได้เลย เขาค่อยๆพยุงร่างบางขึ้นมา แบมแบมมองด้วยความแปลกใจ
 
 
"กินแล้วนอนมันจะเป็นกรดไหลย้อนเอานะ" 
 
 
"อื้ม รู้แล้ว ปล่อยแบมก่อน" มาร์คยอมคลายมือออกจากแบมแบม เขาสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่สูงขึ้นจากผิวหนังของแบมแบม หน้าซีดอีกแล้ว
 
 
"นั่งอยู่ตรงนี้ก่อนนะ เหมือนนายจะมีไข้ เดี๋ยวฉันเช็ดตัวให้"
 
 
"ไม่ต้อง เดี๋ยวแบมทำเอง" ร่างบางพยายามขยับตัวเพื่อลงไปอาบน้ำ แค่มาร์คดึงแขนไว้
 
 
"อย่าดื้อได้ไหมแบมแบม เกิดลูกฉันเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง" แบมแบมหยุดทีจะเดินไปอาบน้ำ เขามองมาร์คกำลังหยิบกะลังมังละผ้าเดินเข้าไปในห้องน้ำ เขาไม่อาจห้ามมาร์คเรื่องไหนได้เลย ต้องยอมแบบนี้เรื่อยไปสินะ ภานาให้แจบอมรู้เรื่องเขาท้องสักที จะได้พาตัวเขาออกไปจากที่นี่สักที
 

-------------------

เอาไปก่อน 50 นะ
เม้นๆๆๆๆๆกันคร้าา
มาทายกันว่าลูกอิมัคเป็นเพศอะไร แอบบอกว่ามีใบ้ในเรื่องด้วย 55555

ใบ้ว่าความฝันบอกเพศลูกมัค
ลืมบอกไปว่าชายหวังเป็นคุณหมอ 55555


ดูแล้วคนโดนตบน่าจะเป็นไรท์ 5555555+ 
คนอ่านคงแบบ มึงพอ มึงเลิกทรมานน้องแบม 
แต่จะบอกว่าพระเอกปากแข็งนะ 
สรุปๆ คือพ่อแม่พระนางยังไม่ออกเลย ออกมามีงานงอกกว่านี้ 55
มีคนทายถูกด้วยเรื่องเพศลูก (แกเปิดทำนายฝันมาใช่มั้ย เหมือนชั้นเลย)


มีคนแอบถามว่าเมื่อไหร่จะรวมเล่ม บอกเลยว่านี่ยังไม่ถึง 1/4 ของเรื่องเลย
ร้องไห้แพรพ 55555555555555
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

1,338 ความคิดเห็น

  1. #1318 YURININICOMER (@YURININICOMER) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 19:58
    ตรวจเลือดนี่ทำให้รู้ได้ด้วยหรอคะ ว่าท้อง  ส่วนใหญ่จะตรวจที่ท้อวหรือ ปัสสาวะมากกว่านะคะ  มันกูเเทม่งเเทม่งยังไม่รู้อะค่ะ  ถ้าเปลี่ยนได้  หรือว่ามีข้อมูลเพิ่มเติมยังไงก็บอกด้วยนะคะขอบคุณค่ะ
    #1318
    1
    • #1318-1 LLLLLLLLLLLLLLLLLLLL. (@arun-l__yg) (จากตอนที่ 7)
      15 มิถุนายน 2560 / 19:58
      ตรวจการตั้งครรภ์มีหลายวิธีค่ะ การตรวจเลือดก็ทำให้รู้ได้เหมือนกันค่ะ แม่นยำกว่าด้วยค่ะ
      #1318-1
  2. #1307 Tangthaii (@naveeganza) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 11:58
    อยากจะพาน้องหนี T________T
    #1307
    0
  3. #1238 lalissa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 21:02
    เหตุผลแค่นี้

    วันนึงถ้าหมดเหตุผลที่น้องจะไป

    น้องคงไปแบบไม่รังเรเลย

    รั้งเค้าไว้แต่ไม่ทำดีกับลูกเมียเสียไปละจะรู้สึก

    #1238
    0
  4. #1181 n_mb (@new_tmtc) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 20:08
    แบมท้องอยู่นะ จะใจดีกับแบมบ้างไม่ได้เหรอมาร์คคค เลิกปากแข็งสักที
    #1181
    0
  5. #1164 BB1a_38 (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 09:27
    สงสารน้องบ้างไหมล่ะมาร์ค !!!!!
    #1164
    0
  6. #1136 realploy96 (@realploy96) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 14:14
    ท้องแล้ว แต่พ่อของลูกปากแข็งมากเลยค่ะ สงสารน้องแบม
    #1136
    0
  7. #1122 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 15:02
    มารื์คแกจะมีลัึกแล้วนะ รักลัึกแต่แม่ก้ถนอมหน่อยเถอะ จะทำตัวแบบนี้อีกนานแค่ไหน สงสารแบมมากๆ สงสารหลานด้วย
    #1122
    0
  8. #1090 Chibamie (@parpaa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 23:50
    มาร์คปล่อยแบมได้แล้วแหละะะ สงสารแบมมม
    #1090
    0
  9. #985 BJhwxx (@bnamep) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 15:24
    แอบเจ็บบบ มาร์คอย่าพูดว่าเพื่อลูกดิ เจ็บแทนแบมอะ ฮรือออ มาร์คใจร้าย เกลียดดด แบมเจ็บเราก็เจ็บ ฮรืออออ #อินจัด55555
    #985
    0
  10. #930 b tacwaeq. (@bbaaaaa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 19:39
    พี่มาร์คนางเมนส์ไม่มาหรออออออ
    #930
    0
  11. #921 MbmarkbaM (@accio) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 03:55
    อะไรเนี้ยมาร์ค -*- ตามอารมณ์ไม่ทันจริมๆ แต่อยากเห็นมาร์คทรมาณร้องไห้คร่ำครวญเพราะแบมอะ โธ่ถัง
    #921
    0
  12. #868 poppylove (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 11:03
    ขนาดแบมแบมท้องแล้ว อิพี่มาร์คก้ยังไม่เปลี่ยนนิสัยเลยยยย
    #868
    0
  13. #759 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 14:41
    โอ้ย มาร์คต้วน หวงอยู่นั้นแหละแต่ไม่ยอมทำตัวดีขึ้นสักเท่าไหร่ พูดดีๆกว่านี้หน่อยดิ เอะอะก็โมโหกลบเกลื่อน
    #759
    0
  14. #748 Barbie_b (@Barbie_b) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 02:43
    มาร์คอย่ารุนแรงได้ปร้าาาน้องท้องอยู่ โว้ะะะ 
    #748
    0
  15. #730 SugarMark (@lucifersunmin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 21:40
    ไม่มีทางไหนที่จะช่วยแบมได้แล้วอ่อ
    #730
    0
  16. #715 jaja_wanwisa (@jaja_wanwisa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 08:05
    น้องยูคหายไปไหนหรอไรท์ ?
    #715
    0
  17. #664 kungking (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 11:47
    มาร์คปากแข็งถ้าไม่อยากเสียทั้งเมียและลูกยอมอ่อนข้อให้

    ขุ่นแม่แบมซะดีๆ
    #664
    0
  18. #594 black_white_pearl (@blackpearlbua) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 12:43
    ลูกต้องเป็นตุ๊ด เฮ้ยยย ไม่ใช่ ผู้ชายแน่นอนนนนน
    #594
    0
  19. #497 baitoeytoey (@toeyjilapart) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 17:01
    สงสารแบม
    #497
    0
  20. #486 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 07:00
    พี่มาร์คพูดอะไรก็ถนอมน้ำใจน้องมันบ้างดิ==
    #486
    0
  21. #484 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 06:51
    พี่มาร์คพูดอะไรก็ถนอมน้ำใจน้องมันบ้างดิ==
    #484
    0
  22. #472 mwbbbi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 20:49
    ใจร้ายที่สุดนะอีพี่มาร์ค ><
    #472
    0
  23. #469 saiparn_eg (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 18:07
    พี่มาร์ค พี่ใจร้ายไปแหละพูดอาไรไม่เคยรักษาจิตใจของแบมเรย อย่ามาทำเปนห่วงลูกนะ ยังไงลูกพี่ก้ออยู่กับแบมนะจำไว้ด้วย และพี่ก้อหยุดทำร้ายแบมได้แหละสงสารแบมบ้างเหอะปล่อยแบมดิ
    #469
    0
  24. #465 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 15:06
    มาร์คนี่หมดคำพูดจริงๆ พูดแต่ละอย่างนี่ทำร้ายจิตใจแบมแบมเหลือเกิน
    ไรท์บอกนี่ยังไม่ถึง1/4 ของเรื่อง ร้องไห้แพรบบบ เหมือนกันคะ ร้องไห้ให้แบมแบม
    คือก็อยากอ่านเยอะๆนานๆ แต่อีกใจก็สงสารแบมแบม555
    #465
    0
  25. #461 KMT_SS (@KMT_SS) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 05:59
    อิมาร์คเกลียดมึงจริง เกลียดมึงมาก มึงต้องการลูกแต่ไม่ต้องการแม่มันเป็นไปไม่ได้หนอกโว๊ย
    #461
    0