FIC GOT7 Break it down [MarkBam] Mpreg

ตอนที่ 5 : Break it down : 4 Escape 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,213
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    2 มี.ค. 58

-Escape-

 
แสงดวงตะวันสาดเข้าหน้าต่างผ่านมากระทบใบหน้าของร่างบาง ขยี้ตาด้วยความงัวเงีย แบมแบมพยายามจะลุกขึ้นจากเตียงเพื่อเข้าไปในห้องน้ำ ไม่ไหว ตอนนี้จะลุกยังทำไม่ไหว ขยับตัวลงนอนคิดหาวิธีออกไปจากที่นี่ 'ท้อง' คำพูดของมาร์คมันผุดขึ้นมาในหัว เขายังเรียนไม่จบ แต่เขาก็ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว บางทีถ้าทำตัวดีๆมาร์คอาจจะปล่อยเขาไปก็ได้
 
 
"แอ๊ด" เสียงเปิดประตู แบมแบมหันไปมอง พบมาร์คเดินเข้ามาพร้อมกับแม่บ้านที่ยกข้าวต้มมาวางที่หัวเตียง
 
 
"ทานอะไรสักหน่อยนะคะ คุณแบมแบม" ป้าแม่บ้านเอ่ยปากในขณะที่มาร์คกำลังยืนมองแบมแบมอยู่ แบมแบมหันไปยิ้มให้แม่บ้านพร้อมกับตักข้าวต้มกินจนหมดชาม มาร์คกำลังแปลกใจที่แบมแบมยอมกินข้าว 
 
 
"ป้ายกชามข้าวออกไปก่อน ผมมีเรื่องจะคุยกับแบมแบม" มาร์คมองดูแม่บ้านเก็บชามข้าวและน้ำไปจากห้อง มองแบมแบมด้วยความปะหลาดใจ
 
 
"หน้าผมมีอะไรติดหรอครับ" แบมแบมเอามือลูบหน้าตัวเอง แล้วยิ้มออกมาบางๆ มาร์คมองแบมแบมไม่ละสายตา พูดดีๆก็เป็นนะ
 
 
"ไม่มีอะไรหรอก แล้วเป็นไงบ้างยังเจ็บอยู่รึป่าว" มาร์คเดินเข้ามานั่งที่เตียง แบมแบมขยับตัวหลบ มาร์คจับที่เท้าเบาๆเพื่อดูแผล 
 
 
"อะ อ๊ะ จะ เจ็บ" เสียงของแบมแบมมันทำให้มาร์คใจสั่น เด็กอะไรอ่อยยันเสียง
 
 
"ใครให้ไปเดินเหยียบเศษกระเบื้องหละ เจ็บก็สมควรแล้ว" มาร์คพูดในขณะที่กำลังแกะผ้าพันแผลเพื่อทายาให้แบมแบม
 
 
"ถ้าฉันเชื่อฟังคุณทุกอย่าง คุณจะปล่อยฉันไปมั้ย" มาร์คหยุดทำแผลแล้วมองหน้าตาเว้าวอนของแบมแบม
 
 
"หึ อยากไปจากที่นี่งั้นหรอ มีลูกให้ฉันสักคนก่อนสิ แล้วฉันจะปล่อยนายไป" มาร์คพูดพลางทายาต่อ แบมแบมกำลังครุ่นคิดว่าตกลงสิ่วที่มาร์คต้องการคืออะไรกันแน่ ท้อง หรือ ลูก?
 
 
"คุณอยากได้ลูกงั้นหรือ" 
 
 
"ลูก? หึหึ ฉันไม่อยากได้เด็กหรอกนะ ฉันแค่อยากให้พี่นายอับอายที่น้องของตัวเองท้องไม่มีพ่อ" มาร์คหยุดทำแผลแล้วลุกขึ้นมานั่งข้างๆแบมแบม แปลกไปแล้วนะ แบมแบมไม่ด่าเขาสักคำแต่เด็กคนนั้นกลับทำหน้านิ่งใส่ ร่างบางแกะกระดุมทีละเม็ด พร้อมเหวี่ยงเสื้อออกจากตัว มาร์คมองแบมแบมด้วยความอึ้ง
 
 
"จะทำอะไร แบมแบม?" มาร์คจับข้อมือแบมแบม ร่างบางยิ้มบางๆกวนประสาท แม้จะไม่มีเรี้ยวแรง แบมแบมก็ยังฝืนทำว่าไม่เป็นอะไร
 
 
"อยากให้พี่แจบอมอายไม่ใช่หรอ ทำสิจะรออะไรหละ" 
 
 
"ปากดี หน้าซีดอย่างกับศพแบบนี้รักษาตัวให้หายก่อนดีกว่ามั้ย" มาร์คหยิบเสื้อตัวเก่าขึ้นมาใส่ให้แบมแบม
 
 
"ฉันยังไหว" แบมแบมลุกขึ้นมาจากเตียง พยายามฝืนตัวเองเดินไปที่ห้องน้ำ
 
 
"อ๊ะ" ร่างบางฝืนตัวเองไม่ไหวล้มลงที่พื้น มาร์คส่ายหัวในความดื้อเบาๆ เขาอุ้มร่างบางไปยังห้องน้ำ
 
 
"มานี่ เดี๋ยวฉันอาบน้ำให้" มาร์คเติมน้ำลงในอ่างอาบน้ำ
 
 
"ไม่เป็นไร อาบเองได้ ออกไปสิ" แบมแบมไล่ มาร์คไม่สนใจเขายังคงวุ่นกับการเติมน้ำ
 
 
"อย่าอวดเก่ง รีบๆหายแล้วรีบๆมารับกรรมแทนไอ้แจบอมซะ"

ต่อ


"ก็ได้ ฉันหายเมื่อไหร่จะสนองให้คุณอย่างสาสมใจเลย" แบมแบมเลื่อนมือปลดเสื้อผ้าออกเบาๆ มาร์คมองผิวเนียนด้วยสายตากระหาย แบมแบมกระตุกยิ้มพร้อมกับปลดกางเกงชิ้นสุดท้ายออก ดันตัวมาร์คออก พร้อมเดินลงในอ่างอาบน้ำ 
 
 
"ไม่ทันไรก็ยั่วกันซะละ อยากจะรู้จริงๆว่าถ้าหายแล้วจะขนาดไหน" มาร์คเลื่อนมือซุกซนไปรั้งท้ายทอยแบมแบม ริมฝีปากอวบถูกบดเบียดเข้าด้วยกัน ลิ้นตวัดเกี่ยวกันอย่างไม่มีใครยอมใคร มือเล็กโอบคอร่างใหญ่ไว้ เสียงจูบดังสนั่นไปทั่วห้องน้ำ มาร์คไม่ยอมหยุดเพราะแบมแบมตอบสนองเขาดีมากในวันนี้ 
 
 
"เอาเปรียบกันงั้นหรอ" แบมแบมถอดจูบ ริมฝีปากบวมเปล่งบ่งบอกถึงสิ่งที่เจอมา
 
 
"ก็น่า'เอา'เปรียบอยู่หรอกนะ" มาร์คเน้นเสียงคำว่าเอา แบมแบมสะดุ้งโหยงเมื่อมือใหญ่เลื่อนลงมาเค้นสะโพก หื่นจริงๆนะไอ้คนบ้า
 
 
"ออกไปสิมาร์ค แบมจะอาบน้ำแล้ว" คำพูดของแบมแบมมันทำให้มาร์คพอใจ ร่างสูงยิ้มร่า
 
 
"มันจะดีมากนะถ้าบนเตียงเราเรียกชื่อกันและกัน" มาร์คลูบใบหน้าแบมแบมเบาๆพร้อมเดินออกไปจากห้องน้ำโดยดี บนเตียงงั้นหรอ ฝันไปเถอะ แบมแบมคนนี้จะไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นอีกแล้ว เขาต้องหนี!!!
 
 
 
 
----------Break it down----------
 
 
ห้าวันแล้วที่แบมแบมไปอยู่กับมาร์ค แจบอมเดินใช้ความคิดว่าจะเข้าไปช่วยแบมแบมยังไงได้บ้าง พักนี้แม่กับพ่อก็เริ่มบ่นแล้วว่าติดต่อแบมแบมไม่ได้เลย เขาต้องโกหกไปว่าแบมแบมอยู่กับเพื่อน 
 
 
"กังวลเรื่องแบมแบมหรอ เดี๋ยวผมคุยกับมาร์คให้นะ" จินยองกำลังจะหยิบมือถือแต่มือหนารั้งไว้
 
 
"พี่ตัดสินใจแล้วว่าจะไปคุยกับไอ้มาร์คด้วยตัวเอง" แจบอมบีบมือจินยองเบาๆ จินยองคลี่ยิ้มออกมา
 
 
"งั้นไปกันเลยไหม" จินยองกุมมือสามีเพื่อเดินไปที่รถ
 
 
"เปล่าประโยขน์" สองสามีภรรยาหยุดเดินแล้วหันไปมองต้นเสียง
 
 
"แจ็คสัน หมายความว่าไงวะ" แจบอมเดินเข้ามาหาเพื่อนรักด้วยความงง
 
 
"มึงคิดว่ามาร์คจะคืนแบมแบมให้มึงง่ายๆหรอวะ" 
 
 
"เดี๋ยวนะ มึงรู้เรื่องนี้ได้ไง" แจบอมถามคนที่เพิ่งมา
 
 
"มีอะไรที่ไอ้มาร์คทำไปแล้วไม่บอกกูบ้างมั้ย? นาทีแรกที่กูรู้ว่ามันกับน้องแบม อย่างที่มึงรู้อะ กูช็อคมากไม่คิดว่ามันจะทำแบบนี้ กูว่ามันมากไป กูเลยมาหามึงวันนี้" 
 
 
"แล้วมึงจะให้กูทำไง" แจบอมถาม
 
 
"มึงอยู่เฉยๆ เดี๋ยวกูเตี๊ยมกับน้องแบมก่อน กูจะเอาเขาออกมาเอง" แจ็คสันพูดอย่างมั่นใจ
 
 
"แต่แม่กูเริ่มสงสัยแล้วนะ" แจบอมบอกแจ็คสัน หันมาตบไหล่แจบอมเบาๆ
 
 
"เชื่อใจกูสิ" 
 
 
---------Break it down----------
 
 
เข้าวันที่หกแล้วที่แบมแบมมาอยู่ที่บ้านมาร์ค แผลกระเบื้องบาดและแผลจากรอยเชือกตอนนี้เริ่มบางเบาลง แบมแบมเริ่มหาวิธีออกไปจากที่นี่ก่อนทุกอย่างจะจบที่เตียงเหมือนวันแรก ยอมรับว่าหลายวันมานี้ มาร์คทำดีกับเขามากขึ้น แต่มันไม่ใช่สิ่งที่แบมแบมต้องการ
 
 
"มานั่งทำอะไรตรงนี้ ออกไปกินข้าวได้แล้วแบมแบม" มาร์คเดินมาโอบไหล่แบมแบม เขานั่งอยู่ปลายเตียง
 
 
"มาร์คลงไปก่อนเลยเดี๋ยวแบมเดินตามไป" แบมแบมยังคงใช้ท่าทางออดอ้อนนั้นจนมาร์คตามใจ
 
 
"วันนี้มีคนจะแนะนำให้รู้จัก รีบตามมาหละ" แบมแบมไม่ตอบแค่พยักหน้าแทน มาร์คเดินออกไปจากห้องทิ้งให้แบมแบมงงว่าใครกัน แขกคนที่ว่า ร่างบางเดินลงบันไดไปยังห้องโถงรับแขก 
 
 
"ฟึ่บ" แบมแบมถูกบุคคลปริศนาดึงตัวหลบมุม
 
 
"อ๊ะ อ่าว พี่แจ็คมาได้ไง นี่อย่าบอกนะว่า" แบมแบมกำลังจะพูดต่อ
 
 
"อื้อ พี่นี่หละคนที่ไอ้มาร์คอยากให้แบมรู้จัก มันไม่รู้ว่าเรารู้จักกันมาก่อนเพราะงั้นแบมแสดงให้แนบเนียนนะ ส่วนเรื่องกลับบ้านพี่วางแผนไว้แล้วตามนี่นะ" แจ็คสันเริ่มเล่าแผนการณ์คร่าวๆ พร้อมกับยัดจดหมายของแจบอมให้แบมแบม
 
 
"มีอีกเรื่องนึงนะ แบมโทรหาคุณนายซะ คุณนายเริ่มสงสัยละ" แจ็คสันยื่นมือถือพร้อมสายชาร์จให้แบมแบม 
 
 
"เอ๊ะ นี่มัน"
 
 
"เอาขึ้นไปเก็บก่อนเร็วก่อนที่ไอ้มาร์คมันจะเห็นแบม พี่จะไปถ่วงเวลามันไว้ก่อน" แบมแบมพยักหน้ารับ ส่วนแจ็คสันเดินไปหามาร์คที่ห้องโถงเพื่อถ่วงเวลา
 



"ไงมาร์ค" แจ็คสันเดินเนียนเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ มาร์คแสยะยิ้มใส่ 
 
 
"มีคนอยากจะแนะนำให้รู้จัก" มาร์คยิ้มบางๆมองหน้าแจ็คสัน แจ็คสันทำหน้างงตามแผน
 
 
"ใครกัน สำคัญขนาดกูต้องรู้จักเลยหรอ" 
 
 
"ไม่สำคัญเท่าไหร่หรอก แค่อยากให้มึงรู้จักเด็กกูไว้ หรือมึงจะลองเอาไปเล่นสักวันไหมหละ" แจ็คสันกำมือแน่นด้วยความโกรธ ทำแบบนี้ได้ยังไงกัน ทำอย่างกับแบมแบมเป็นสิ่งของ เลว!
 
 
"มึงก็รู้ กูไม่ใช้ของร่วมกับใคร ว่าแต่มึงชอบใช้ของร่วมกับใครตั้งแต่ตอนไหน" แจ็คสันยังคงสืบความลับของมาร์คไปเรื่อยๆ มาร์คยังไม่สงสัยเขา
 
 
"กูไม่เคยใช้ของร่วมกับใครหรอกนะ แต่เผื่อมึงเห็นแล้วอยากได้..." 
 
 
"อยากได้อะไรกันหรอครับ สวัสดีครับคุณคงเป็นเพื่อนมาร์คสินะ ผมแบมแบม" แบมแบมยื่นมือไปหาแจ็คสัน แจ็คสันยิ้มมุมปากเบาๆพร้อมกลับเอื้อมมือไปจับมือนุ่มของแบมแบม เขาลากมือวนไปมาบนผ่ามือของแบมแบมทั้งคู่ต่างยิ้มให้กันด้วยสายตาพิศวาท ต่างกลับมาร์คที่มองสองมือนั้นด้วยความโกรธ ร่างสูงกระชากตัวแบมแบมมานั่งตัก
 
 
"ต่อหน้าผัวยังกล้าแรดขนาดนี้หรอ" มาร์คกระซิบข้างหูแบมแบม 
 
 
"ก็ผัวอยากให้เมียไปเป็นของเล่นให้เพื่อนไม่ใช่หรอ ก็ดีนะ เปลี่ยนบรรยากาศ" แบมแบมกระซิบตอบพร้อมยิ้มกวนๆใส่ ได้ยินเขาพูดกับแจ็คสันงั้นหรือ แบมแบมยืนขึ้นจากตักมาร์ค พร้อมนั่งลงเก้าอี้ข้างๆมาร์ค
 
 
"เอ่อ พี่ชื่อแจ็คสันนะครับเป็นเพื่อนมาร์ค ไว้ว่างๆ พี่จะพาไปบ้านพี่ดีมั้ย หืม" 
 
 
"ก็ดีนะครับ อะไรเดิมๆมันน่าเบื่อจะตายไป จริงมั้ยมาร์ค?" แบมแบมพูดกวนประสาทมาร์ค ตอนนี้มาร์คกำลังนั่งหัวเสีย มองสองคนนั้นคุยกันอยู่
 
 
"เออมาร์ค วันนี้ดื่มที่บาร์กันมั้ย" แจ็คสันถาม
 
 
"อือ ดีเหมือนกันกูเบื่อๆพอดี" มาร์คตอบ แจ็คสันมองหน้าแบมแบมเป็นเชิงว่าเริ่มแผนได้
 
 
"งั้นเราไปกันเลยมั้ย" แจ็คสันถามมาร์ค มาร์คมองตามแบมแบม ที่กำลังเดินขึ้นห้องไปเงียบๆ แปลกตรงที่แบมแบมไม่ตาม ไม่หาทางหนีเลยงั้นหรือ แบบนี้เขาก็ไม่จำเป็นที่จะทิ้งลูกน้องไว้สินะ
 
 
"อื้ม เดี๋ยวกูตามจินกับจงอินไปด้วยแล้วกัน" มาร์คและแจ็คสันเดินขึ้นรถไปพร้อมกับจินและจงอิน แบมแบมมองรถคันหรูออกจากบ้านด้วยความโล่งใจ นี่มาร์คเอาคนออกไปจากบ้านเยอะเหมือนกัน คืนนี้เขากับแจบอมคงไม่ต้องเหนื่อยมากมาย ร่างบางคลี่กระดาษออกมาอ่านอีกครั้ง ถกผ้าปูที่นอนมัดติดกับผ้าห่ม แล้วเอาผ้าปูที่นอนผูกติดกับบานหน้าต่าง ระหว่างรอเวลาแบมแบมเดินหาวิดิโอคลิปของเขากับมาร์คทั่วห้อง ร่างบางเปิดในลิ้นชักไม่พบวิดิโอ มือเล็กทุบชั้นวางหนังสือด้วยความเจ็บใจ
 
 
"ตุบ" แบมแบมหันไปมองวัตถุที่ตกมาจากชั้นวางหนังสือ กล้องวิดีโอ แบมแบมเดินเข้าไปหยิบพร้อมเปิดกล้องวีดีโอนั้น ภาพตรงหน้าทำให้เขาแทบเป็นลม นี่มันมาร์คกับเขา ถอดเมมโมรี่ที่กล้องออกพร้อมดูนาฬิกา ได้เวลาที่เขาจะต้องไปจากนรกขุมนี้สักที หย่อนตัวไต่ลงมาตามผ้าปูที่นอนจากชั้นสองของบ้านจนมาถึงพื้น แบมแบมค่อยๆเดินหลบลูกน้องของมาร์คไปถึงจุดนัดพบ มีบันไดหย่อนลงมาให้เขาไต่ขึ้นไปได้อย่างสบาย แบมแบมไต่ตามบันไดไปถึงขอบรั้ว เขาเห็นแจบอมยืนยิ้มรอรับเขาอยู่ น้ำตาไหลออกมาแล้วกระโดดลงไปกอดแจบอมด้วยความคิดถึง
 
 
"พี่ขอโทษ ปลอดภัยแล้วนะกลับบ้านกันเถอะ" แบมแบมไม่พูดอะไรแต่กอดแจบอมไว้แน่นแล้วเดินเข้าไปในรถ 
 
 
 
----------Break it down----------
 
 
เสียงเพลงในผับดังกระหึ่ม พร้อมกับสาวๆที่มานั่งเรียงรายให้เขาเลือกแต่มันไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดี รางสังหรณ์ว่าจะเกิดเรื่องต่างๆมันเกิดขึ้นในหัว แค่คงเพราะเขาคิดมากนั่นแหละ
 
 
"ติ๊ด ติ๊ด" ร่างสูงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับ
 
 
"ว่าไง"
 
 
"แย่แล้วครับนาย คุณแบมแบมหนีไปแล้ว" มาร์คกำแก้วเหล้าแน่น หันหน้าไปมองจินและจงอินพร้อมกับบอกให้ไปตามหาแบมแบมกลับมาให้ได้
 
 
"นายครับผมว่า..." 
 
 
"ถ้าไปเอาตัวมันกลับมาไม่ได้ก็ไม่ต้องมาให้ฉันเห็นหน้า" สิ้นเสียงของมาร์ค จินและจงอินออกรถไปยังบ้านอิมแจบอมทันที ถึงมาร์คจะไม่ฉลาดเรื่องพวกนี้ แต่จงอินสามารถเดาได้ไม่ยากว่าจะเริ่มที้ตรงไหน รถคันหรูเลี้ยวเข้าไปในบ้านของแจบอม จินยองเดินออกมาจากห้องนอนด้วยความงัวเงีย แจบอมคงพาแบมแบมกลับมาแล้วสินะ แต่สิ่งที่เห็นตรงหน้่ากลับไม่ใช่
 
 
"พวกนาย มาได้ไง" จินยองถามจงอิน
 
 
"คุณจินยองยอมร่วมมือกับเราดีๆเถอะครับ ถ้าไม่อยากให้เด็กในท้องกำพร้าพ่อ" จินยองกัดปาก
 
 
"จินยองพี่พาแบมมาแล้ว..." แจบอมเดินเข้ามากับแบมแบมแต่ก็พบปืนจ่อที่ท้องของจินยอง
 
 
"ส่งคุณแบมแบมมาให้เราซะ ไม่งั้นเด็กตายแน่" เสียงเด็ดขาดของจงอิน ทำเอาแจบอมอึ้ง แบมแบมเข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้ดีว่าเขาควรทำยังไง เขาก็รักหลานเหมือนกัน
 
 
"ไปกันเถอะคุณจงอิน ผมไม่อยากเสียเวลา" แบมแบมเดินนำหน้าจงอินไป ลดปืนพร้อมกับเปิดประตูรถให้แบมแบมขึ้นรถพร้อมขับออกไปจากบ้านหลังใหญ่ 
 
 
รถเคลื่อนเข้ามายังบ้านของมาร์ค นรกอีกแล้ว นี่เขาต้องทนทุกข์ทรมานอีกนานไหมนะ รถถูกจอดเทียบทางขึ้นตัวบ้าน มาร์คกระชากแบมแบมลงมาจากรถด้วยความโกรธ
 
 
"มานี่" มาร์คลากแบมแบมเข้าบ้าน
 
 
"ปล่อยนะ มันเจ็บนะมาร์ค" แบมแบมพยายามแกะมือออก
 
 
"ห้ามใครรบกวนฉันที่ห้องจนกว่าฉันจะออกมาเอง ใครฝ่าฝืนคงรู้นะว่าจะเจออะไร" มาร์คหันไปสั่ง จิน จงอิน และคนอื่นๆ เขาลากแบมแบมขึ้นมาที่ห้องพร้อมเหวี่ยงลงที่เตียงพร้อมขึ้นคร่อมอย่างรวดเร็ว
 
 
"ปล่อยนะ ไอ้เลว"
 
 
"คิดว่าจะหนีฉันพ้นงั้นหรอ บอกแล้วว่าวิธีเดียวที่นายจะไปจากฉันได้คืออะไร" มาร์คพรมจูบลงที่ซอกคอ แบมแบมรับรู้ได้ถึงกลิ่นแอลกอฮอล์
 
 
"อย่านะ มาร์คปล่อยฉัน" แบมแบมยังคงร้องขอต่อไปเขายังจำความเจ็บครั้งแรกได้ดี
 
 
"ครั้งนี้ฉันจะไม่ทำให้นายเจ็บหรอกนะ หึหึ" ร่างสูงหยิบเม็ดยาในลิ้นชักออกมายัดใส่ปากแบมแบม
 
 
"อ่ะ" ร่างบางโดนบังคับให้กลืนยาเม็ดนั้นเข้าไปในกระเพาะ
 
 
"นี่มันยาอะไรกัน" แบมแบมถามมาร์ค
 
 
"ยาปลุกเซ็กซ์ไงหละที่รัก"
 
 



อิมาร์คโหดอีกละนะ ดีไม่ถึงสองนาที = =

ไรท์ไม่รู้เรื่อง อย่ามาตบกันนะ 5555555

เม้นๆๆๆๆมาๆ 


เดี๋ยวพรุ่งนี้มาสปอยส์นะ วันนี้ง่วงมาก



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

1,338 ความคิดเห็น

  1. #1305 Tangthaii (@naveeganza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 10:30
    หนีไม่พ้น T_______T
    #1305
    0
  2. #1285 มัคมัคคึ (@baronest) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 16:19
    เอาละไงแบมมม
    #1285
    0
  3. #1261 คาริน> (@jojokyu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 22:01
    ก็ถ้าแกจะโหดขนาดนี้นะมาร์คคึ
    #1261
    0
  4. #1236 lalissa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 20:50
    หนีไม่พ้นนนนน

    สงสารน้องต้องไปรับกรรมที่ไม่ได้ทำ

    พี่มาร์คนี่ก็ไม่ปล่อยจริงๆ
    #1236
    0
  5. #1175 n_mb (@new_tmtc) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 17:11
    อิมาร์คใจร้ายตลอดดดด สงสารแบมมม
    #1175
    0
  6. #1161 BB1a_38 (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 09:07
    อพม !!!!!!!! ใจร้ายเกินไปแล้วววววว
    #1161
    0
  7. #1134 realploy96 (@realploy96) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 14:00
    คือน้องแบมมาง่ายไปง่ายมากเลย 5555 รอบนี้พี่มาร์คไม่ปล่อยไปง่ายๆแน่ๆเลย
    #1134
    0
  8. #1120 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 12:41
    โกรธอิพระเอกเหลือเกินนน หน้ามืดตามัวมากๆ ทำร้ายน้องตลอด!!! แบมหนีมาได้แปบเดียวเอง สงสารร อิมารื์คก้โหดตลอด!!!!
    #1120
    0
  9. #1088 Chibamie (@parpaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 23:35
    ทำไมเลวแบบนี้ เลววววววววววว
    #1088
    0
  10. #983 BJhwxx (@bnamep) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 13:02
    มาร์ควางยาาา สมใจเลยดิโห้ยยยย ใจร้ายอะ แบมอุส่าต์หนีไปได้แล้วนะ แต่ยอมเพราะจะพรากครอบครัวพี่ชาย โง้ยย เป็นน้องที่ดีมาก ฮื้มมม แล้วดูครั้งนี้ดิปล่อยในตั้งกี่รอบบบ ไม่ท้องให้มันรู้ไปปป
    #983
    0
  11. #928 b tacwaeq. (@bbaaaaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 19:20
    เป็นพระเอกจำเป็นต้องเลวขนาดนี้มั้ยมาร์คคคค
    #928
    0
  12. #919 MbmarkbaM (@accio) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 03:34
    พี่มาร์คตกลงแกเป็นอะไร มีใจให้แบมแล้งวใช่มั้ย ถถ
    #919
    0
  13. #911 ลูกพ่อธอร์แม่โลกิ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 19:35
    นึกไม่ออกเลยว่ามาร์คจะรับผลกรรมอย่างไง

    เพราะเลวเกิน5555
    #911
    0
  14. #866 poppylove (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 10:37
    ร้ายเสมอต้นเสมอปลายมากอิพี่มาร์ค
    #866
    0
  15. #835 Jiraput (@jirapatn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 00:33
    พี่มาร์คทำกับพี่แบมแบบนี้ได้ไงงงงง -..-
    #835
    0
  16. #785 My'Stery (@kannika12) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 21:07
    อี่แป้นจะเปนลมมม อี่พี่มาร์คร้ายยย
    #785
    0
  17. #746 Barbie_b (@Barbie_b) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 02:13
    เล่นยาปลุกเลยหรอต้วน แอร้ยย
    #746
    0
  18. #661 kungking (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 09:23
    ได้กลับไปหาพี่ไม่กี่นาทีต้องกลับมาหาผัวอีกละ
    #661
    0
  19. #457 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 03:30
    คือเรายังไม่เห็นความดีของมันอ่ะ ตรงไหน มันมีตรงไหนที่ดี!!!!!!! ชั่วทุกตรงอ่ะ!!!!!!
    #457
    0
  20. #442 Bee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 12:24
    ไรท์ขอ nc ค่ะ

    Wannabee555@gmail.com
    #442
    0
  21. #420 jackjinminv (@sudarat1916) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 17:49
    ดีได้เเปปเดียวเองนะอีพี่มาร์ค
    #420
    0
  22. #402 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 22:13
    เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า มาร์คดีไม่มีจริง แง่งงง
    #402
    0
  23. #398 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 20:57
    บอกได้คำเดียวเลยนะพี่มาร์ค "เลว"!!
    #398
    0
  24. #333 o 、g r a y (@0898764204) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 09:58
    โหดอีกละ สงสารตะหนูละเกินนน
    #333
    0
  25. #314 Ruriya Rungsawad (@film73) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 22:41
    สงสารแบมง่าาา
    #314
    0