FIC GOT7 Break it down [MarkBam] Mpreg

ตอนที่ 12 : Break it down : 11 Lie 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    7 มิ.ย. 58

-Lie-
 
 
ร่างบางเดินออกมาจากห้องตรวจด้วยความอบอุ่นใจ ใครจะไปรู้ว่าการได้เป็นแม่ จะรู้สึกพิเศษขนาดนี้ แบมแบมหยิบแผ่นฟิล์มอัลตร้าซาวน์ออกมาดู นิ้วเล็กไล้ไปตามส่วนต่างๆ ของฟิล์มที่แสดงให้เห็นถึงใบหน้า ตา และหัวใจของลูกน้อย
 
 
"แบมแบม ไปทานข้าวกันเถอะ" ร่างบางเงยหน้าไปมองฮานิ
 
 
"ได้เลยครับพี่ฮานิ" แบมแบมเดินตามฮานิไปอย่างว่าง่าย จะว่าไปแล้ว ฮานิก็เป็นพี่สาวที่ดีเหมือนกันนะ 
 
 
"พี่อยากพูดกับแบมเรื่องมาร์คนะ" ฮานิเปรยออกมา
 
 
"แบมไม่อยากรู้เรื่องเขาแล้ว" แบมแบมเบี่ยงหน้าออกไปอีกทาง แต่ฮานิคว้ามือเล็กไว้
 
 
"ฟังพี่นะ มาร์คมัน..." 
 
 
Rrrrrrrrrrrrrrrr
 
 
"แบมขอรับโทรศัพท์ก่อนนะครับ พอดีคุณแม่โทรมา" แบมแบมยกมือถือขึ้นมาแนบหู
 
 
"ว่าไงครับคุณแม่" แบมแบมทักทายคุณนายอิม
 
 
'แม่จะโทรมาบอกข่าวดีจ๊ะลูกรัก' 
 
 
"ข่าวดีอะไรกันครับ" 
 
 
'จินยองคลอดน้องแล้ว น้องเป็นผู้หญิง' แบมแบมตาเปล่งประกายด้วยความดีใจ จนฮานิต้องหันไปมองแก้มใสๆนั้นอย่างปะหลาดใจ
 
 
"น้องชื่ออะไรครับแม่" 
 
 
'ยังไม่ได้ตั้งเลยลูก งั้นเดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะ' คุณนายอิมวางสายจากแบมแบมแล้ว ร่างบางหันไปมองฮานิด้วยสายตาดีใจ
 
 
"พี่ฮานิ พี่จินยองคลอดน้องแล้ว" ฮานิไม่ได้ทำท่าดีใจอะไรมากแต่ก็เข้าไปกอดและลูบหัวแบมแบมเบาๆ เพื่อเป็นการแสดงความยินดี
 
 
"ดีใจด้วยนะ เดี๋ยวน้องแบมไปนั่งรอในร้านก่อนนะ เดี๋ยวพี่มา" ฮานิจูงคุณแม่ไปยังร้านอาหารไทย แล้วค่อยๆปลีกตัวออกมา หยิบมือถือมนกระเป๋ากางเกงออกมาต่อสายไปยังปลายทาง
 
 
"ฮัลโหล ม๊า..." ยังไม่ทันที่จะได้พูด คุณนายต้วนก็สวนมาเสียก่อน
 
 
'ฮานิ นังเจสสิก้ามันเสนอหน้ามาอีกแล้ว'
 
 
"ม๊าไม่ต้องกังวลหรอก เดี๋ยวหนูกลับไปจัดการให้ แต่ตอนนี้หนูมีเรื่องจะบอก" 
 
 
'ว่ามา'
 
 
"จินยองคลอดลูกแล้ว หนูว่าน้องแบมคงอยากไปเยี่ยมจินยองกับลูกสักพัก หนู..."
 
 
'แกจะเอายังไงว่ามา....'
 
 
 
 
----------Beak It Down----------
 
 
รถคันหรูวิ่งเข้าไปเทียบในบ้านด้วยความเร็วสูง ฮานิเปิดประตูวิ่งทุลักทุเลเข้ามาในบ้าน เธอเดินเข้าไปยังห้องโถงของบ้านที่ประกอบไปด้วยมาร์ค เจสสิก้า และคุณนายต้วน ร่างบางก้มหัวให้มารดาพลางจ้องหน้าเจสสิก้าอย่างเอาจริง
 
 
เพี้ยะ
 
 
เสียงฝ่ามือเล็กฟาดเขาที่ใบหน้าของเจสสิก้าอย่างจัง
 
 
"เลว แกเอาตัวแบมแบมไปไว้ที่ไหน บอกฉันมาเดี๋ยวนี้นะ" ฮานิเขย่าตัวเจสสิก้า เจสสิก้ามองฮานิด้วยความมึนงง
 
 
"เธอพูดเรื่องอะไร" มาร์คถาม
 
 
"แบมแบมโดนลักพาตัวไป ตอนที่ฉันกำลังจะเดินเข้าไปในร้านอาหาร ฉันเห็นแบมแบมเดินออกมาน่าจะมาตามฉัน แต่กลับโดนจับตัวไป ทิ้งแต่นี่เอาไว้" ฮานิพูดพลางยื่นเอกสารตรวจครรภ์ ฟิล์มอัลตร้าซาวน์ให้มาร์ค ร่างสูงค่อยๆเปิดเอกสารนัดตรวจกับฟิล์มดู น้ำตาไหลออกมาจากตาคมด้วยความเจ็บปวด
 
 
"เจสสิก้า ฉันไม่คิดว่าเธอจะเป็นคนแบบนี้นะ" มาร์คหันไปมองเจสสิก้าพลางตำหนิเธอ
 
 
"มาร์ค แม่ว่า.." คุณนายต้วนกำลังจะพูด
 
 
"ม๊าครับ ผมขอโทษ ผมผิดเองที่ไม่เชื่อแบมแบม"
 
 
"ฉันไม่ได้ทำนะคะมาร์ค ฉันเปล่านะ" เจสสิก้าพูด เธอหลบตามาร์คเพราะรู้ดีว่าเวลามาร์คโกรธจะเป็นยังไง
 
 
"ฉันอุส่าห์ให้อภัยเธอเรื่องที่เธอใส่ร้ายแบมแบมว่ามีอะไรกับเซฮุนแล้ว ยังมาเจอเรื่องรูปถ่ายที่เธอส่งไปให้แบมแบมอีก แล้วนี่เธอเล่นแรงไปหน่อยมั้ย? เธอก็รู้ว่าแบมแบมท้องอยู่แล้วเธอยังจะใจร้าย จับตัวเขาไปอีกหรอ จิตใจเธอทำด้วยอะไร" มาร์คเขย่าตัวเจสสิก้าแล้วผลักออกไปจากตัว
 
 
"มันหายไปก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ เราจะได้มาเริ่มใหม่ไง" เจสสิก้าบอก ร่างสูงกำมือแน่นด้วความโกรธ 
 
 
"ต่อให้โลกนี้มีคุณคนเดียวผมก็ไม่เอา แล้วก็บอกผมมาได้แล้วว่าเมียผมอยู่ไหน" มาร์คโมโหถึงขั้นตะคอก แต่เจสสิก้าไม่ยอมตอบ
 
 
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด" เจสสิก้ากรี๊ดและวิ่งออกจากบ้านไป ส่วนมาร์คกำลังคว้ากุญแจรถเพื่อไปตามหาแบมแบม
 
 
"ไม่ต้องไป" มาร์คหันหน้าไปมองต้นเสียง คุณนายต้วนยิ้มบางๆให้ลูกชาย
 
 
"เมียกับลูกผมนะม๊า ผมจะไปตามหาแบมแบม" มาร์คเตรียมจะออกไปจากบ้านเพื่อตามหาแบมแบม แต่อี้ผิงคว้ามือใหญ่นั้นไว้ เธอคิดไว้เสมอว่ามาร์คไม่ใช่คนใจร้ายอะไร แค่หูเบา เชื่อคนง่าย ปล่อยไปคงไม่ได้
 
 
"คนของม๊าบอกว่าเจอน้องแบมแล้ว" 
 
 
"จริงหรอครับม๊า เมียผมอยู่ไหน" มาร์คถามอี้ผิงด้วยน้ำเสียงดีใจ จะว่าไปแล้วให้เจอน้องแบมง่ายๆแกคงจะไม่เห็นค่าเขาอีก ให้น้องแบมไปอยู่ที่บ้านตัวเองสักพัก ลองศึกษาวิธีการเลี้ยงลูกจากจินยองคงจะดีกว่าให้ไอ้ลูกบ้านี่ก่อกวน
 
 
"ม๊าให้คนส่งน้องแบมไปอยู่แอลเอกับที่บ้านน้องแบมก่อน อยู่ที่นี่เกรงว่าจะไม่ปลอดภัย" ไม่ปลอดภัยบ้าอะไรหละ จะดัดสันดานแกต่างหาก ไอ้ลูกเวร
 
 
"ไม่เอานะม๊า ผมดูแลแบมแบมได้ ผมจะไปรับแบมแบมกลับบ้าน"
 
 
"เอ๊ะ ไอ้ลูกคนนี้ แกอยากให้นังเจสสิก้ามาจับน้องแบมไปอีกรอบหรือไง" คุณนายต้วนถามด้วยอารมณ์หงุดหงิด นอกจากจะโง่แล้วยังขี้เซ้าซี้อีก
 
 
"แล้วม๊าจะไปรับแบมแบมตอนไหน" มาร์คถามอี้ผิง ร่างสูงมองหน้าฮานิแล้วอมยิ้ม แกรอไปเถอะไอ้ลูกรัก ฉันยังไม่ให้น้องแบมกลับมาง่ายๆหรอก
 
 
"เออน่า เดือนสองเดือน" อี้ผิงพูด มาร์คมองหน้ามารดาด้วยความงงงวย 
 
 
"ม๊า สองเดือนมันนานไปนะ ผมเป็นห่วงลูก" อี้ผิงมองหน้ามาร์คอย่างขำๆ 
 
 
"แกเพิ่งจะเห็นค่าตอนเขาไม่อยู่หรอ หืม?" อี้ผิงถามมาร์คโดยที่ไม่คิดจะเอาคำตอบเพราะรู้ รู้ว่ายังไงแล้วลูกชายของเขาก็เห็นค่าเมียอยู่เสมอ เพียงแค่เห็นเมื่อสายแค่นั้นเอง
 
 
"ผม ... ผมยอมรับผิดทุกอย่าง ขอแค่ม๊าช่วยผมอีกครั้งนะครับ" มาร์คขอร้องมารดา อี้ผิงฟังคำเว้าวอนของลูกชายแต่นั่นไม่ได้ทำให้เธอใจอ่อน
 
 
"ฟังม๊านะมาร์ค ม๊าช่วยแกดึงน้องแบมมาหลายครั้งแล้ว และครั้งนี้ม๊าไม่อาจช่วยแกได้อีกแล้ว แกต้องลองพยายามช่วยตัวแกเองแล้วหละ เพราะน้องแบมบอกเองว่า น้องแบมจะไม่ขอทำตามใจใครแล้ว น้องแบมขอรักตัวเองและลูก แกรู้แล้วใช่มั้ยว่าคำว่าแม่ มันยิ่งใหญ่และเปลี่ยนคนได้มากแค่ไหน วันนี้เขาอาจจะรักแกมาก แต่ถ้าพรุ่งนี้เขายืนด้วยขาของเขาเองได้ วันนั้นแกจะไร้ค่าสำหรับเขา" อี้ผิงพูดเตือนใจมาร์ค เขาไม่เคยคิดเลยว่าสิ่งที่เขาคิดมันผิดจริงๆ 
 
 
"แล้วผมควรทำยังไง" มาร์คถามอี้ผิง ตอนนี้ในใจเขามีแต่ความรู้สึกผิดเต็มไปหมด
 
 
"แกควรปลาอยน้องแบมไปก่อน ให้เขาได้พักสักเดือนสองเดือน" มาร์คมองหน้าอี้ผิง สองเดือนหรอ แค่คิดก็ลงแดงแล้วนะ เข้าต้องตายเพราะคิดถึงแบมแบมกับตัวเล็กแน่ๆ
 
 
"สองเดือนนี้ผมโทรหาแบมแบมได้ไหมม๊า" ด้วยความที่มาร์คเข็ด ความที่เขาดื้อรั้นกับคุณนายต้วน ไม่ได้ทำให้แบมแบมรู้สึกดีมีแต่ทำให้ทุกอย่างพัง วันนี้เขาจะละทิฐิแล้วยอมรับตัวเองสักทีว่ารักแบมแบมกับตัวเล็กมากแค่ไหน
 
 
"ได้สิ แกลองโทรไปตอนนี้เลยก็ได้ แต่ฉันไม่รับประกันนะว่าถ้าแกพูดไม่ดีกับน้องแบม แล้วอะไรจะเกิดขึ้น" มาร์ครับฟังที่มารดาพูด ความจริงแล้วตอนนี้เขาไม่กล้าหือกับภรรยามากกว่า
 
 
"ขอบคุณมากนะม๊า ผมจะปรับปรุงตัวเพื่อแบมแบมกับตัวเล็ก" มาร์คโอบกอดมารดาเบาๆ เขาคิดเลยว่าตอนนี้ควรจะเชื่อผู้หญิงเจ้าแผนการคนนี้เข้าจริงๆแล้วสินะ
 
 
 
----------Break It Down----------
 
 
มาร์คเดินเข้ามาในห้องของแบมแบมด้วยความคิดถึง ร่างสูงหันไปมองรูปภาพที่ตั้งไว้ที่โต๊ะ รูปของแบมแบมกำลังยิ้มให้เขาอยู่ ร่างสูงนั่งลงที่เตียงเบาๆพลางหยิบรูปนั้นขึ้นมาดู มือใหญ่วางรูปไว้ที่เดิมแล้วเปิดลิ้นชักออกมา ตาคมจ้องมองไปยังสมุดเล่มเล็กที่อยู่ในลิ้นชัก สมุดสีม่วงอ่อนที่มีกลิ่นลาเวนเดอร์อ่อนๆลอยออกมา เขาเปิดสมุดนั้นออกมาช้าๆ และสิ่งที่ทำให้เขาคิดไม่ถึงคือข้อความในสมุดนั้น
 
 
'ทำไมมาร์คไม่ยอมฟังแบมบ้างเลยนะ หรือเป็นเพราะแบมไม่ดีจริงๆ' ร่างสูงอ่านข้อความตัดพ้อของภรรยา พร้อมกระดาษในสมุดที่มีรอยเหมือนโดนหยดน้ำ มาร์คใจกระตุกขึ้นมาทันที 
 
 
'วันนี้แม่เหนื่อยจังเลยลูก' ข้อความสั้นๆที่ทำให้มาร์คใจเสียขึ้นมาได้ เขาไม่รอช้ารีบกดเบอร์มือถือไปยังเบอร์ของอดีตคนรักอย่างจินยอง หวังว่าจะให้จินยองช่วยพูดกับแบมแบมให้เขาที เพราะถ้าขืนโทรไปโดยตรงอาจโดนด่ากลับมา
 
 
'สวัสดีครับ' เสียงปลายสายเอ่ยออกมา มาร์ครู้ได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่จินยอง แต่เป็นแบมแบม เมียเขาเอง!!! 
 
 
"...." มาร์คยังคงอึ้ง
 
 
'ฮัลโหล ฮัลโหล ถ้าไม่มีคนพูดผมขอวางสายนะครับ'
 
 
"เอ่อ แบมแบม นี่พี่เองนะ พี่มาร์ค" 
 
 
'.........'
 
 
"แบมแบม พี่ขอโทษ แบมจะโกรธจะเกลียดพี่ยังไงก็ได้นะ แต่พี่อยากให้แบมรู้ว่าพี่เป็นห่วง แบมกับตัวเล็กในท้องมากเลยนะ กลับมาบ้านเราเถอะนะ" มาร์คขอร้องภรรยา
 
 
'เจสสิก้าเธอคงไม่ยอมให้แบมกลับไปหรอก คุณก็ไปแต่งงานกับเธอสิ แบมดูแลตัวเล็กได้ ถ้าพร้อมหย่าเมื่อไหร่ก็โทรมาแล้วกัน' 
 
 
"แบมพี่รู้ทุกความจริงทุกอย่างแล้วนะ เจสสิก้าเป็นคนใส่ร้ายแบม แต่พี่จบความสัมพันธ์ทุกอย่างกับเธอแล้วนะ แบมกลับบ้านเราเถอะ"
 
 
'ก็ได้ แต่เมื่อไหร่แบมก็ตอบไม่ได้นะ อาจจะวันนี้ พรุ่งนี้ หรือรอลูกโตก่อน' 
 
 
"แบม พี่..." มาร์คกำลังจะพูด
 
 
'แค่นี้ก่อนนะ แบมต้องไปช่วยพี่จินยองเลี้ยงลูก'
 
 
"เดี๋ยวแบม พี่มีเรื่องจะถาม" มาร์ครีบห้ามคุณแม่ไม่ให้วางสาย
 
 
'ว่าไงครับ'
 
 
"ถ้าพี่ .. พี่จะโทรหาแบมกับตัวเล็กได้ไหม" มาร์คถาม เขาก็ไม่อยากเร่งรัดแบมแบม
 
 
'ก็แล้วแต่คุณเลยแล้วกัน แบมคงห้ามคุณไม่ได้' 
 
 
"ขอบคุณมากนะแบม พี่คิดถึงแบมมากจริงๆ" มาร์คเอ่ยความในใจออกไป แต่แบมแบมถือวิสาสะวางสายไปก่อน แต่ไม่เป็นไร แค่นี้มาร์คก็ดีใจมากพอแล้ว
 
 
 
หลังจากวางสายจากคุณพ่อของตัวเล็กแล้ว แบมแบมเดินเข้าไปยังเตียงคนไข้ของจินยอง ร่างบางมองดูคุณแม่คนสวยด้วยความปลาบปลื้ม ก่อนจะอุ้มเด็กน้อยข้างๆกายมาฟัดเล่น
 
 
แอ๊ด
 
 
เสียงประตูเปิดออกมาทำเอาแบมแบมตกใจเล็กน้อย ร่างบางหันตัวไปพบคุณนายอิม คุณนายอิมเห็นแบมแบมอุ้มตัวเล็กก็เผลอยิ้มออกมาเบาๆพลางเดินเข้าไปนั่งที่โซฟา สาวนอิมแจบอมที่ตามมาด้วยเดินไปขยี้หัวแบมอบมพร้อมกับหอมแก้มสาวน้อยในอ้อมแขนแบมแบมพลางเดินไปดูคุณแม่ที่ยังนอนหลับอยู่
 
 
"เป็นไงลูก น้องน่ารักใช่ไหมหละ?" อึนนาถาม แบมแบมพยักหน้าเบาๆพร้อมกับหอมแก้มตัวเล็ก
 
 
"แล้วนี่ตั้งชื่อตัวเล็กกันรึยังครับ" แบมแบมถาม อิมแจบอมหันมายิ้มเบาๆ
 
 
"ยังเลย พี่ยังไม่มีชื่อในสมองเลย ถามจินยองก็บอกแค่ว่าแล้วแต่พี่" แจบอมบอก อันที่จริงแล้วเขาสองคนมัวแต่ตื่นเต้นกับการคลอดลูกจนลืมตั้งชื่อตัวเล็กงั้น
 
 
"น้องแบมมีไอเดียชื่อหลานหรอลูก" อึนนาถาม แจบอมหันมามองด้วยความตื่นเต้น
 
 
"คุณพ่อชื่อแจบอม คุณแม่ชื่อจินยอง งั้นหนูชื่อน้องจัสมินดีไหมคะ?" แบมแบมถามหลาน ตัวเล็กคลี่ยิ้มเพื่อเป็นการตอบรับชื่อที่แบมแบมตั้งให้
 
 
"จัสมินหรอ พี่ว่าชื่อนี้ผ่านเลย คุณแม่ว่าไงครับ" แจบอมถามอึนนา
 
 
"แม่ชอบชื่อนี้นะ นี่แจบอมแกรีบโทรหาพ่อแกให้มาโรงพยาบาลเลยนะ เดี๋ยวแม่จะไปจัดการเรื่องชื่อของยายหนูให้" อึนนาเดินคว้ากระเป๋าออกไปจากห้องทันที แจบอมมองตามมารดาด้วยความขำ เห่อหลานเอาเสียมากๆ
 
 
"พี่แจบอม แบมว่าจะไปหาหมอ" 
 
 
"หืม พี่เห็นแบมก็ปกติดี แล้วทำไมถึงจะไปหาหมอหละ ยังไม่ถึงกำหนดการนัดนี่นา" แจบอมมองแบมแบม พลางสะกิดคุณแม่ให้นั่งลง
 
 
"แบมรู้สึกเหมือนมีฟองอากาศวิ่งที่ท้อง แบมกลัวลูกเป็นอันตราย" แต่สิ้นเสียงแบมแบม แตบอมกลับหัวเราะออกมาเบาๆ
 
 
"เด็กโง่ นั่นนะมันเป็นสัญญาณบอกว่าตัวเล็กในท้องเรากำลังดิ้นอยู่" แบมแบมมองหน้าแจบอม
 
 
"เอ๋ พี่แจบอมรู้ได้ไง" 
 
 
"ก็ตอนที่จินยองท้องก็เป็นอาการเดียวกับแบม พี่ก็เลยพาเขาไปโรงพยาบาล จนได้รู้ว่าที่รู้สึกแบบนั้น เพราะตัวเล็กกำลังดิ้นไงหละ" แบมแบมยิ้มออกมาเบาๆพลางมองหน้าจัสมิน ร่างบางเขี่ยแก้มหลานสาวเล่นเบาๆ
 
 
"ยายหนูของอานี่ก็ซนมาตั้งแต่ในท้องสินะ" แจบอมคลี่ยิ้มออกมาเบาๆ
 
 
"อื้อ..." เสียงดังมาจากเตียงจนแจบอมต้องรีบเข้าไปดู จินยองค่อยๆลืมตาขึ้นมาช้าๆ จนไปเจอกับหน้าสามี เขาคลี่ยิ้มให้สามีเบาๆ
 
 
"เป็นไงบ้างที่รัก โอเคมั้ย เจ็บตรงไหนรึป่าว" แจบอมถาม
 
 
"โอเค ไม่เป็นไรแล้ว ลูกอยู่ไหนหรอ" จินยองถาม แต่เหลือบไปเห็นแบมแบมกำลังอุ้มลูกมาให้ตน
 
 
"นี่ครับ ยายหนูของพี่กำลังหลับสบายเลย" แบมแบมส่งลูกให้จินยอง
 
 
"น้องแบม มาได้ไง แล้วมาร์ค เอ่อ... พี่ขอโทษ" 
 
 
"ขอโทษแบมทำไมเล่าพี่ แบมอยากมาหาหลาน เดี๋ยวหลังจากนี้แบมจะช่วยพี่เลี้ยงหลานเอง" จินยองมองหน้าแจบอมอย่างมีข้อสงสัย
 
 
"แบม ทะเลาะกับมาร์คมาหรอ" แจบอมถาม
 
 
"อึก ปะ ป่าว" แบมแบมพูดทั้งน้ำตา จนแจบอมต้องเข้าไปปลอบ
 
 
"โอ๋ ไม่เอาไม่ร้องนะคนดี เดี๋ยวตัวเล็กก็พาลร้องไปด้วยหรอก" ร่างสูงเช็ดน้ำตาให้คนตัวเล็ก จินยองมองภาพนั้นยิ้มๆ ก่อนจะหันมาดูยายหนูที่ตอนนี้ตื่นมาตาใสแป๋ว จินยองถกเสื้อขึ้นมาพร้อมกับให้นมลูก
 
 
แอ๊ด
 
 
เสียงเปิดประตูดังเข้ามา แจบอมรีบเดินไปช่วยวอนบินถือของที่หอบมาอย่างพะรุงพะรัง เขาวางของไว้ที่โต๊ะหน้าโซฟา วอนบินเห็นแล้วว่ายายหนูกำลังกินนมอยู่จึงหันมาคุยกับแบมแบม
 
 
"แบมแบม ลูกเรากี่เดือนแล้ว" วอนบินชี้ไปที่ท้องกลม
 
 
"เอ่อ สี่เดือนแล้วครับคุณพ่อ" 
 
 
"นี่ พ่อมีร้านขายของเด็กอ่อนสวยๆเต็มไปหมดเลย ไปดูกันไหม" แบมแบมมองหน้าวอนบิน เขาไม่คิดว่าคุณพ่อเขาจะเห่อหลานเหมือนคุณแม่ไม่มีผิด แบมแบมหัวเราะออกมาเบาๆ
 
 
"ลูกคนนี้ ขำพ่ออีกแล้ว แล้วนี่ลูกเราตั้งชื่อหรือยัง?" 
 
 
"ยังเลยครับพ่อ แบมยังไม่ได้คิด" แบมแบมยิ้มออกมาเบาๆ
 
 
"รีบคิดไว้เสียสิ เดี๋ยวก็เป็นแบบพี่แกหรอก" วอนบินส่งสายตาไปหาแจบอม 
 
 
"คุณพ่ออ่ะ เผาผมทำไมกันครับ" แจบอมโวยวาย
 
 
"แต่พ่อเห็นคุณชาว์ลเขาเห่อหลานมากเตรียมตั้งชื่อหลานใหญ่เลย" แบมแบมงงขึ้นมาทันที เขาไม่คิดว่าคนนิ่งๆอย่างพ่อของมาร์คจะมาคิดชื่อลูกให้เขา
 
 
"แล้วคุณพ่อละครับ คิดว่าลูกแบมควรจะชื่ออะไรดี" แบมแบมแกล้งถาม วอนบินทำท่าครุ่นคิด 
 
 
"ขอกลับไปคิดก่อนแล้วกัน อ่าว จะไปไหนละแจบอม" 
 
 
"ไปทำธุระนิดหน่อยครับพ่อ เดี๋ยวฝากดูน้องแบมกับเมียผมด้วยนะครับ" แจบอมเปิดประตูห้องออกมา เขาไม่ได้คิดที่จะไปไหนหรอก เพียงแต่ต้องการโทรหามาร์คเพื่อคุยเรื่องแบมแบม ครั้งที่แล้วก็มากพอแล้วนะ เขาไม่อยากทน
 
 
'สวัสดีครับ'
 
 
"มาร์คใช่ไหม ฉันอิมแจบอมเองนะ" แจบอมพูดเสียงเรียบ ตั้งแต่จินยองท้องแก่เขาก็เริ่มเปลี่ยน ใจเย็นขึ้น โมโหน้อยลง ระดับความโกรธน้อยลง ถ้าเป็นเมื่อก่อนหรอ เขาคงจัดการมาร์คไปแล้ว
 
 
'ฉันขอโทษ' แจบอมแปลกใจไม่น้อย แต่วันนี้เขาไม่ได้ต้องการคุยเรื่องเก่าๆ เขาต้องคุยกับมาร์คเรื่องแบมแบม
 
 
"ฉันไม่ได้จะมาคุยเรื่องเก่าๆตอนนี้ฉันต้องการรู้ว่าทำไมนายปล่อยให้น้องฉันมาที่นี่คนเดียว หวังว่านายคงมีเหตุผลที่ดีพอนะ" 
 
 
'คือเรื่องทั้งหมดมันเกิดที่ฉันเอง คือเรื่องมันมีอยู่ว่า....' มาร์คเล่าเรื่องทุกอย่างให้แจบอมฟังจนหมด 
 
 
"นายรู้มั้ยว่าการเป็นพ่อคนมันวิเศษแค่ไหน ถ้านายยังหูเบาแบบนี้ นายจะเป็นเหมือนฉันตอนนั้น" แจบอมบอก มาร์คแปลกใจมากที่แจบอมไม่มีท่าทีว่าจะโกรธ
 
 
'ฉันสาบานไว้แล้วว่าจากนี้ไปฉันจะเชื่อใจแบมแบมคนเดียว แต่นายต้องช่วยฉันนะ' มาร์คขอร้อง แจบอมคิ้วขมวดขึ้นมาทันที ใจนึงก็ไม่อยากจะช่วย แต่ไม่ช่วยก็ไม่ได้ เพราะแบมแบมกำลังท้องโตขึ้นทุกวัน ถ้าไม่มีคนมาดูแลมันจะลำบากมากแน่ๆ
 
 
"ตกลง ฉันจะช่วยนายเอง แค่นี้แหละ" แจบอมวางมือถือพลางมองเข้าไปในห้องผ่านกระจกใสหน้าห้อง เห็นแบมแบมกำลังก้มลงเหมือนต้องใช้ความคิดอยู่ ร่างสูงเปิดประตูห้องเข้าไปใหม่
 
 
"อ่าว ทำธุระเสร็จแล้วหรอครับ" แบมแบมเอียงคอถาม
 
 
"เอ่อ พี่ทำธุระเสร็จแล้ว พี่ว่าจะไปส่งแบมที่บ้านนะกลับบ้านกันเถอะ พ่อครับฝากจินยองด้วยครับ" แจบอมยกตัวแบมแบมขึ้นมาแล้วจูงมือแบมแบมไปที่รถเพื่อไปส่ง
 
 
"น้องแบมนอนกี่โมง" แจบอมถามขณะอยู่ในรถ
 
 
"สี่ทุ่มแบมก็นอนแล้ว เดี๋ยวกลัวตัวเล็กไม่สบาย"
 
 
"งั้นหรอ เดี๋ยวพี่ซื้อขนมมาฝากนะ ตอนเช้าๆ" แบมแบมพยักหน้ารับ แจบอมเข้ามาส่งแบมแบมถึงห้องนอน เข้ากำชับให้แม่บ้านยกนมมาให้แบมแบมดื่ม ก่อนจะเดินออกมาจากตัวบ้านและส่ง sms ถึงสามีน้องแบม
 
 
/อีก 15 นาที วิดีโอคอลไปได้เลยนะ เบอร์ 57xxxxxx/
 
 
ทางด้านแบมแบมเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย ร่างบางคิดมาตลอดเรื่องครอบครัว จะเลิกกับมาร์คดี หรือจะกลับไปคืนดีกัน แต่สิ่งที่แบมแบมแคร์มากที่สุดคือกลัว กลัวลูกเป็นเด็กมีปัญหา แบมแบมเดินออกมาจากห้องน้ำ สวมเสื้อแขนสั้นสีขาวกับกางเกงขาสั้น แน่นอนว่าแบมแบมต้องสั่งคนในบ้านให้ไปซื้อเสื้อตัวใหม่มาเพราะตัวเก่ามันคับไป ร่างบางเดินมานั่งลงที่เตียงก่อนจะหยิบหนังสือมาอ่าน
 
 
Rrrrrrr Rrrrrrrr
 
 
เสียงมือถือดังขึ้นมา แบมแบมเอื้อมมือไปรับสาย
 
 
'แบมแบม นี่พี่มาร์คเองนะ เปิดวิดีโอคอลคุยกัน' แบมแบมมองมือถือที่เพิ่งเปลี่ยนเบอร์ไป 
 
 
"พี่เอาเบอร์แบมมาจากไหน" 
 
 
'....' เสียงเงียบของมาร์คทำให้แบมแบมเอะใจ ตัด แม่ จินยอง พ่อ ไปได้เลย เหลือคนเดียวแต่ไม่น่าจะใช่พี่แจบอมนะ!!!
 
 
"ไม่ตอบก็ตามใจ งั้นแบมวางแล้วนะ"
 
 
'เดี๋ยวๆๆ พี่บอกแล้วๆ พี่ได้เบอร์มาจากแจบอม' จากพี่แจบอม แสดงว่าดีกันแล้ว?
 
 
"ก็แค่นั้น"
 
 
'เปิดกล้องหน่อยนะเมีย พี่คิดถึงแบมกับลูกใจจะขาด' มาร์คอ้อนจนแบมแบมเผลอยิ้มออกมา 
 
 
"ก็ได้" แบมแบมเปิดกล้องออกมา แต่ก็ต้องตกใจเล็กน้อยที่คนตรงหน้าดูทรุดโทรมลงไป มาร์คมองแบมแบมแล้วกลั้นขำเบาๆ
 
 
"หัวเราะอะไร" แบมแบมถาม
 
 
'หัวเราะคนอ้วน' มาร์คมองแบมแบมจิ๊ปากใส่ด้วยความเอ็นดู นี่ถ้าอยู่ใกล้คงได้ฟัดกันไปแล้ว
 
 
"คนอ้วนก็ทำให้คนผอมอิจฉาได้นะ ดูนี่สิ" แบมแบมเลิกเสื้อเผยท้องนูนๆให้มาร์คดู มาร์คเอื้อมมือไปจับหน้าจอเบาๆ
 
 
'ตัวเล็ก ป๊าขอโทษ' มาร์คพึมพำ แต่ใช่ว่าแบมแบมจะไม่ได้ยิน
 
 
"นี่วันนี้ตัวเล็กดิ้นด้วยแหละ" แบมแบมเอาเสื้อปิดท้องไว้และเล่าเรื่องลูกดิ้นให้มาร์คฟัง จนคนที่ฟังอยากจะไปหาร่างบางตอนนั้นเสียให้ได้
 
 
'แบมแบม กลับมาบ้านเราไหม เดี๋ยวพี่ไปรับ'
 
 
"แบมยังไม่พร้อมที่จะกลับไปที่นั่น" มาร์คพยักหน้ายอมรับ ใบหน้าที่เศร้าหมองนั้นทำให้แบมแบมนึกสนุก
 
 
"แต่ไม่ได้หมายความว่ามาร์คจะมาหาแบมไม่ได้" มาร์คเงยหน้าขึ้นมามองเพราะมีความหวัง
 
 
'หมายความว่าแบมให้มาร์คไปเจอได้แล้วใช่ไหม'
 
 
"ตัวเล็กง่วงแล้ว แบมไปนอนก่อนนะ แล้วกินข้าวเยอะหละ ฝันดีนะ" แบมแบมกดวางสายพร้อมด้วยรอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้า ก่อนจะเอนตัวลงที่นอน พร้อมกับลูบท้องเบาๆ
 
 
"ฝันดีนะลูกรัก"
 
 
ด้านมาร์คหลังจากวางสายจากภรรยาแล้ว เขากดเบอร์มือถือส่ง email ไปถึงอิมแจบอม
 
 
To jB
Topic -ได้คุยกับลูกด้วย-
แนบไฟล์ภาพ





Talk 

พาร์ทนี้ไม่มีอะไรมาก แค่คนขี้อวด 5555
ส่งรูปไปให้เขาดู ไม่ได้ดูเล้ยยย ว่าลูกเขาคลอดแล้ว 5555


 
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

1,338 ความคิดเห็น

  1. #1313 Tangthaii (@naveeganza) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 15:35
    มาร์ค ต้วน = คนขี้อวด
    #1313
    0
  2. #1267 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 00:06
    เออจิง 55555 แบมพร้อมให้อภัยมาร์คเสมอมั้งเนี่ย
    #1267
    0
  3. #1243 lalissa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 22:07
    ต้องขอบคุณพี่บีที่เตือนสติพี่มาร์คมัน

    ได้คุยกับลูกกับเมียหน้าบานเชียว

    ทำดีอย่างนี้ไปเรื่อยๆจะป็นพ่อคนละปรับปรุงตัวนะพี่มาร์คคึ

    #1243
    0
  4. #1226 BB1a_38 (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2558 / 18:12
    น้องแบมขี้ใจอ่อนนน ทำไมเหมือนจะดีกับมาร์คแล้วล่ะ 55 แต่ก็ดี แล้ววว :)
    #1226
    0
  5. #1217 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2558 / 08:33
    มาร์ค ต้วน คนขี้อวด นี่ญาติดีกับแจบอมถึงขนาดอวดรูปให้เค้าดูเลยเหรอแก
    #1217
    0
  6. #1213 BJhwxx (@bnamep) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2558 / 02:36
    อ๊ากกกก อิมาร์คคิดได้แล้ว เลิกหูเบาแล้ว นี่กำลังจะเป็นครอบครัวสุขสันต์กันแล้วใช่ไหม นี่อยากให้อิมาร์คมันพยายามมากกว่านี้ การกระทำสำคัญกว่าคำพูดย่ะ!! แบมเอาหนักๆนะลูก จัดหนักจัดเต็มอย่าเพิ่งไปยอมพ่อมันน
    #1213
    0
  7. #1204 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2558 / 03:07
    พี่มาร์คต้วนคนอวดเมีย55555555555
    #1204
    0
  8. #1203 realploy96 (@realploy96) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 00:20
    ขี้อวดอ่ะ หมั่นไส้ 5555555
    #1203
    0
  9. #1199 Chibamie (@parpaa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 11:18
    ได้ทีละไปอวดเค้าหรอพี่มาร์คค555555555
    #1199
    0
  10. #1193 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 23:13
    มาร์คแกขี้อวด 55555
    #1193
    0
  11. #1192 Saowanee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 12:11
    ถึงเวลาที่มาร์คต้องโดนซะมั่ง
    #1192
    0
  12. #1191 kungking (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 01:21
    สมน้ำหน้าอยากหูเบาไม่เชื่อแบมดีนัก
    #1191
    0
  13. #1188 n_mb (@new_tmtc) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 00:36
    มาร์คนี่เห็นแค่แบมตอนที่สายไปจริงๆนะ ไรท์มาต่อเร็วๆน้าา
    #1188
    0
  14. #1186 แนน..IGot7 (@nansiraprapha56) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 00:28
    ดี ชอบบบบบ มาร์คต้วนเป็นไงล้ะ พอเค้าไม่อยู่ล้ะคิดถึงพอเค้าอยู่ก็ทำเขาร้องไห้ มันน่าถีบจริงๆ **อุ๊ปปปปส์พิมอ่ะไรออกไปป่าวนะแมวพิมพ์ 55555 จะรอต่อน้าาาาา สู้ๆจ้าไรท์
    #1186
    0
  15. #1182 Tooktaja (@tooktaja) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 23:18
    น่าตบอิพี่มาร์ค
    #1182
    0
  16. #1180 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 19:58
    สมน้ำหน้าอิพี่มาร์ค เอาให้เข็ดเลยแบม
    #1180
    0
  17. #1179 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 19:57
    สมน้ำหน้าอิพี่มาร์ค แบมเอาให้เข็ด
    #1179
    0
  18. #1177 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 17:52
    น่าสงสารๆ สมน้ำหน้า เมื่อก่อนก็ให้โอกาสแต่ก็ทำอีก ขอให้แบมเล่นตัวหน่อยนะ
    #1177
    0
  19. #1176 Helena Kadian (@mint-fah) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 17:38
    ไม่รู้จะสงสารหรือด่าว่าสมควรดี 5555
    #1176
    0
  20. #1171 Malinn (@baitoeyhomii) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 15:39
    สมน้ำหน้าอิพี่มาร์คนะ แต่ว่าแบมก็อย่าใจแข็งกับพี่มาร์คมากนะแอบสงสาร 5555
    #1171
    0
  21. #1169 BB1a_38 (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 10:31
    โอ้ยยยยยสมน้ำหน้าอิพี่มาร์ค ชิส์ แบร่ๆๆๆให้น้องงอนนานๆเลยนะ
    #1169
    0
  22. #1163 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 09:17
    อีกพี่มัคมารัึู้ตัวตอนสายไป ดีนะที่แบมยังให้โทรหา ไม่งั้นคงได้ลงแดงตาย ดัดนิสัยไปเลย~~
    #1163
    0
  23. #1160 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 09:03
    น้องแบมคร๊าบอย่าใจแข็งนักเลยน๊าาาาาาาาาาาาาา สงสารคุณพ่อเจ้าตัวเล็กน่ะ
    #1160
    0
  24. #1158 KMT_SS (@KMT_SS) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 06:55
    โมโห ผชแบบมาร์คนี่จริงๆเลย
    #1158
    0
  25. #1157 Mew Doz'n (@nabthong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 06:37
    บอกเลยว่าสมน้ำหน้าค่ะ มาร์คทำแบมไว้เยอะโดนแบบนี้ก็ดี รอนะคะไรท์
    #1157
    0