FIC GOT7 Break it down [MarkBam] Mpreg

ตอนที่ 11 : Break it down : 10 Recoup 100% อ่าน talk กันจร้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,768
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    14 พ.ค. 58

-Recoup-

 

 

หลังจากที่ฮานิท้าพนันเรื่องแบมแบมมันกระตุ้นต่อมโกรธมาร์คได้เป็นอย่างดี เขาวิ่งตามแบมแบมไปติดๆ คนตัวเล็กหันหลังมามองด้วยสายตาที่ขุ่นมัว พลางคิดเล่นๆในใจว่าถ้าตอนนี้เขาไม่มีเจ้าตัวเล็กอยู่ในท้อง มาร์คก็คงจะไม่รับท้าพนันฮานิเหมือนกัน คนตัวเล็กเปิดประตูห้องนอนแล้วพยายามแทรกตัวเข้าไปเพื่อให้พ้นจากมาร์คให้เร็วที่สุด แต่มาร์คกลับจับลูกบิดประตูได้ทันพร้อมแทรกตัวเข้าไปในห้องของแบมแบมได้ทันเวลา

 

 

“ใครบอกให้คุณเข้ามา ออกไปเดี๋ยวนี้นะ” แบมแบมออกปากไล่

 

 

“แต่ที่นี่มันบ้านฉันนะ แบมแบม” มาร์คบอก แบมแบมมองหน้ามาร์คด้วยความโมโห ร่างเล็กเดินไปที่ประตูเพราะเขาเถียงมาร์คไม่ได้ ยังไม่ทันที่จะเปิดประตูมาร์คคว้าตัวแบมแบมแล้วอุ้มท่าเจ้าสาว แบมแบมเผลอกอดคอมาร์คด้วยความกลัว

 

 

“ทำบ้าอะไรของคุณ ปล่อยนะ” มาร์คมองหน้าแบมแบมด้วยความขบขัน นอกจากจะขี้โมโหตามประสาคนท้องแล้ว แก้มยังหน้าฟัดอีกต่างหาก

 

 

“อ้วนขึ้นรึป่าวเนี่ย” มาร์คพูดพลางก้มตัวลงไปจูบแก้มนิ่มเบาๆ

 

 

“จะอ้วนไม่อ้วนมันก็ไม่เกี่ยวกับคุณนี่” แบมแบมพูดด้วยสายตาน้อยใจ เพราะคิดเรื่องที่เกิดขึ้นมา มาร์คไม่เคยทำให้เขารู้สึกดีเลย มีแต่เอาคนอื่นมาเหยียบย่ำใจเขา แล้วตอนนี้จะมาทำดีเพื่ออะไรกัน คิดจะเอาลูกงั้นหรือ? แบมแบมเผลอร้องไห้ออกมาด้วยความเหนื่อย มาร์คเห็นน้ำตาที่ไหลออกจากแก้มใส เขาวางตัวแบมแบมลงบนเตียงเบาๆ

 

 

“คุณไม่ต้องมาทำดีกับแบมและลูกต่อไปแล้วนะ” สิ้นเสียงแบมแบม มาร์คมองหน้าร่างบางด้วยความอึ้ง คำพูดที่ทำให้มาร์คหน้าชามาเสียอย่างนั้น

 

 

“หมายความว่าไง แบมแบม”

 

 

“เราหย่ากันเถอะนะ แบมจะไปอยู่กับพี่ฮานิ” คำพูดของร่างบางมันเหมือนสายฟ้าฟาดมาที่กลางใจมาร์ค แบมแบมไม่ใช่ก้อนหินที่จะโดนกระทำแล้วไม่รู้สึกอะไร

 

 

“ไม่ได้นะ ฉันไม่ให้ไป อยากจะไปก็ไปแต่ตัว ลูกเอาไว้ที่นี่” มาร์คพูดไปเพราะหวังว่าแบมแบมจะล้มเลิกความคิดบ้าๆนั้นออกไป เขารู้ดีว่าแบมแบมรักลูกมากกว่าสิ่งอื่นใด

 

 

“แล้วถ้าไม่มีเด็กหละ แบมคงไปได้ใช่ไหม” มาร์คมองหน้าแบมแบมด้วยความงุนงง นี่เขาพลาดอะไรไปหรือเปล่า ทำไมคนตรงหน้าเขาดูเปลี่ยนไป

 

 

“น นายรู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา นายจะทำอะไรเขา นายมันไม่มีหัวใจเลยรึไง แบมแบม” มาร์คจับไหล่แบมแบมแน่น

 

 

“แบมก็คงจะเหมือนคุณ ที่ไม่มีหัวใจ” มาร์คอึ้งกับคำพูดของคนตัวเล็ก

 

 

“ฉันไม่มีวันให้นายทำอย่างนั้นแน่ นายกับลูกต้องอยู่กับฉันที่นี่” มาร์คเผลอบีบไหล่แบมแบมแน่น

 

 

“คุณจะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร ในเมื่อคุณก็มีเจสสิก้าอยู่ ถ้าอยากได้ลูกมากก็ไปขอจากเธอสิ” แบมแบมพูดพลางกลืนก้อนสะอึกลงไป มันเจ็บปวดที่ต้องให้มาร์คไป แต่มันยังดีกว่าถ้าทุกอย่างมันจบ

 

 

“เจสสิก้าเป็นแค่เพื่อนฉันนะแบมแบม”

 

 

“งั้นหรอ ก็คิดว่าเป็นมากกว่านั้น เห็นวางตัวซะไม่เห็นหัวกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน เด็กอนุบาลยังคิดได้เลยว่าเป็นอะไรกัน” แบมแบมผลักมาร์คออกไปจากตัวพลางลุกขึ้นจากเตียง มาร์คแอบยิ้มเบาๆ อันที่จริงแล้วแบมแบมก็คงหึงเขาแหละนะ

 

 

“จะไปไหน มานี่เลยนะ” มาร์คเดินเข้าไปหาแบมแบม เขากอดร่างบางจากข้างหลัง มือหน้าประสานลงที่หน้าท้องของคนตัวเล็กเบาๆ แบมแบมพยายามแกะมือหนานั้นออกแต่มาร์คยิ่งกอดแบมแบมแน่นขึ้น

 

 

“ปล่อยนะ”

 

 

“คุยกันให้รู้เรื่องก่อน” มาร์คพลิกตัวแบมแบมมากอด ริมฝีปากร่างสูงจูบลงที่หน้าผากเบาๆ

 

 

“อย่าทำเป็นดีได้ไหม คุณไม่ได้รักแบมหรอก คุณแค่จะเอาชนะพี่ฮานิ ที่สำคัญคุณลืมไปแล้วหรอว่าแบมนอกใจคุณไปหาพี่เซฮุน เพราะงั้นปล่อยแบมไปเถอะนะ” ร่างบางพูดทั้งน้ำตา มาร์คเอานิ้วเกลี่ยน้ำตาออกจากแก้มใสเบาๆ

 

 

“ขอโทษ เรามาเริ่มกันใหม่ได้ไหม” มาร์คกอดแบมแบมเบาๆ แบมแบมร้องไห้สะอื้นออกมา มันเกือบจะทำให้แบมแบมเชื่อแล้วแต่ร่างบางกลับไปคิดถึงวันที่มาร์คขอโอกาสและวันที่มาร์คเอาเจสสิก้ามาทำร้ายเขา มาร์คคงไม่ได้ต้องการเขากับลูกจริงๆ เขาแค่จะเอาชนะพี่ฮานิ ร่างบางดิ้นขลุกขลักในอ้อมแขนมาร์ค จนมาร์คยอมปล่อยแบมแบมออกมาจากอ้อมแขน ร่างบางทิ้งตัวลงที่พื้นห้องพลางร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายมาร์ค

 

 

“ฮือ อึก”

 

 

“แบมแบมเป็นอะไรไป” มาร์คพยายามจะเข้าไปจับตัวแบมแบม แต่ร่างบางไม่ยอมให้มาร์คจับตัว

 

 

“ออกไปนะ ออกไป ฮือๆ” แบมแบมออกปากไล่มาร์ค

 

 

“แบมแบม ขอโทษ ขอโทษจริงๆ” มาร์คพยายามเข้าไปประคองตัวร่างบาง แต่แบมแบมไม่ยอมให้มาร์คเข้าใกล้ตัวเองเลย

 

 

“ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ห้ามคุณเข้าใกล้แบมเกิน 3 เมตร ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าแบมใจร้ายกับเด็ก” แบมแบมยืนขึ้นมาพร้อมประกาศให้มาร์คทราบ ร่างสูงรู้สึกชาไปหมดทั้งตัว

 

 

“ทำไม แบมแบม….” มาร์คจะถาม

 

 

“รวมถึงเจสสิก้าด้วย แล้วก็ ออกไปได้แล้วแบมจะพักผ่อน” แบมแบมพูด ร่างบางมองมาร์คด้วยสายตาโกรธเคือง เขายังมองแบมแบมจนแบมแบมทนไม่ไหวเดินออกไปจากห้องเอง

 

 

“โธ่เว้ย!! ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยวะ” มาร์คสบถออกมาเบาๆ

 

 

แกร้ก

 

เสียงเปิดประตูห้องทำเอามาร์คใจเต้นเพราะคิดว่าคนที่เข้ามาเป็นแบมแบม เขาหันไปด้วยจิตใจที่มีความหวัง แต่ดูเหมือนความหวังของเขามันจะพังลง

 

 

“มาทำไม” มาร์คส่งสายตาขุ่นเคืองไปหาฮานิ

 

 

“มาหาแบมแบม แต่สงสัยแบมแบมจะไม่อยู่” ฮานิส่งสายตาเยาะเย้ยมาให้มาร์ค เขามองมันด้วยความรำคาญ นี่ม๊าเขาคิดอะไรอยู่นะ ที่บ้านก็มีเรื่องยุ่งเหยิงพออยู่แล้ว ยังจะเอายัยนี่มากวนประสาทเขาอีก

 

 

“มาหาเมียฉันทำไม”

 

 

“เอาของมาเก็บที่ห้องไงหละ” ฮานิยิ้มร้าย พลางลากกระเป๋าเดินทางเข้ามาห้องแบมแบม

 

 

“ไม่ได้นะ ห้องมีตั้งเยอะแยะ อยากไปอยู่ห้องไหนก็ไปแต่ต้องไม่ใช่ห้องนี้” มาร์คจ้องหน้าฮานิอย่างเอาเรื่อง ฮานิแอบขำในใจ หวงซะจนฮานิคิดว่ามาร์คเป็นจงอางที่คอยหวงไข่

 

 

“งั้นให้แบมแบมตัดสินมั้ยหละ” ฮานิถามมาร์ค แต่เขากลับคิดว่าถ้าให้แบมแบมตอบ ร่างบางคงไม่เลือกเขาแน่นอน แต่ถ้าเป็นม๊า ม๊าอาจจะช่วยเขาก็ได้

 

 

“แต่ฉันว่าให้ม๊าตัดสินดีกว่า เพราะม๊าเป็นเจ้าของบ้าน” ฮานิคิดไว้ไม่มีผิด ว่าคนอย่างมาร์คต้องพึ่งม๊าอยู่ดี เรื่องอื่นเธอยอมรับว่ามาร์คเก่งและเฉียบขาด แต่พอมาเรื่องนี้ยอมกันไม่ได้เลยสินะ





ต่ออออออ



 

----------Break it down----------

 

 

อี้ผิงมองฮานิและมาร์คสลับกันไปมาด้วยความฉงน นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ทำไมสองพี่น้องถึงต้องโทรตามเธอด้วยนะ ที่แน่ๆคงไม่ใช่เรื่องเล็กๆแน่นอน

 

 

“ว่าไง โทรตามม๊ามามีเรื่องอะไรสำคัญหรือเปล่า หืม” อี้ผิงเอ่ยถามลูกๆทั้งสองที่นั่งอยู่คนละมุมโซฟา ตรงข้ามกับเธอ บางทีเธอก็รู้สึกเซ็งเล็กๆเพราะตอนที่มาร์คโทรหาเธอ เธอกำลังขับรถออกจากบ้านไปดูงานที่บริษัท

 

 

“ม๊าทำแบบนี้กับผมได้ไง ให้ยัยบ้านี่มานอนห้องเดียวกับแบมแบมทำไม” มาร์คโวยวาย

 

 

“อ่าว ก็เห็นว่าแกไม่อยากนอนกับแบมแบมนี่ ฉันก็เลยให้ฮานิไปนอนเป็นเพื่อนแบมแบม คนกำลังท้องกำลังไส้ให้อยู่คนเดียวได้ยังไงกันละห๊ะ” อี้ผิงแอบกัดมาร์ค ซึ่งคำพูดของเธอทำให้คุณพ่อหน้าเสียขึ้นมาทันที ผิดกับฮานิที่เอาแต่ยิ้มเยาะใส่มาร์ค

 

 

“แต่แบมแบมเป็นเมียผมนะ”

 

 

“แต่แกไม่สนใจเขาเองนี่” อี้ผิงเถียงพลางกรอกตาเยาะเย้ยมาร์ค

 

 

“ม๊าค่ะ ตกลงหนูจะนอนห้องน้องแบมนะค่ะม๊า” ฮานิเดินตรงไปนั่งข้างๆคุณนายต้วนพลางเอาหน้าถูไถที่ต้นแขนเป็นการออดอ้อน คุณนายต้วนหันมามองลูกรักอย่างฮานิอย่างเอ็นดูเธอลูบหัวฮานิเบาๆ มาร์คมองภาพนั้นด้วยความหมั่นไส้

 

 

“ได้สิจ๊ะฮานิ หนูไปนอนกับน้องแบมนะแล้วคอยดูแลลูกในท้องน้องแบมด้วย” อี้ผิงกรอกตามองมาร์คพลางยิ้มร้ายใส่

 

 

“ลูกของน้องแบมก็เหมือนลูกของหนู เพราะฉะนั้นหนูต้องดูแลน้องแบมกับลูกดีอยู่แล้วค่ะแม่”

 

 

“ใครลูกเธอห๊ะ ยัยทอม” มาร์คกำลังโมโห เขากระชากแขนฮานิออกจากอ้อมกอดของมารดา

 

 

“ตอนนี้เขาเป็นลูกแก แต่อีกไม่เกินสามเดือนเขาจะเป็นลูกฉัน” พูดจบฮานิผลักมาร์คออกไปจากตัวจนร่างสูงกระเด็นไปชนขอบโต๊ะ

 

 

“อ๊ะ ขอโทษนะ พอดีรีบ” ฮานิเดินขึ้นไปข้างบนห้องอย่างอารมณ์ดี มาร์คโมโหถึงขั้นจะเดินตามฮานิไป

 

 

“จะไปไหนอี้เอิน เรามีเรื่องต้องคุยกัน” มาร์คหันหน้ามามองมารดาด้วยความไม่สบอารมณ์ ยอมรับเลยว่าตอนนี้เขาหงุดหงิดมากถึงมากที่สุด

 

 

“ครับม๊า?” มาร์คถามด้วยความสงสัย อี้ผิงคลี่ยิ้มมาดนางพญาออกมาเล็กๆ

 

 

“พรุ่งนี้ชวนเจสสิก้ามาที่บ้านเราสิ”

 

 

“เอ่อ ม๊าให้ผมชวนเธอมาทำไมในเมื่อแม่ไม่ชอบเธอ” มาร์คถามด้วยความสงสัย อี้ผิงมองหน้ามาร์คคล้ายเป็นการบอกนัยๆ

 

 

“แกกับเขา ชอบพอกันไม่ใช่หรอ แม่จะพยายามยอมรับแม่นั่นให้ได้” มาร์คหรี่ตามองคุณนายต้วนด้วยความสงสัย ปกติแล้วม๊าเขาไม่ชอบเจสสิก้าจะตายไป อยู่ดีๆจะมายอมง่ายๆมันไม่ใช่คุณนายต้วน!

 

 

“ม๊าจะยอมรับเจสสิก้าได้จริงหรอ”

 

 

“ได้สิ ฉันก็อยากมีหลานหลายๆคนมาวิ่งเล่นในบ้าน ลูกแก ลูกฮานิ ถึงตอนนั้นฉันคงมีความสุขมากๆ” มาร์คใจกระตุกเมื่อม๊าพูดถึงลูกของฮานิ ยัยนั่นจะมีแฟนได้ไง ในเมื่อหล่อนไม่มีแฟน นี่อย่าบอกนะว่า…. ม๊าจะสนับสนุนให้ฮานิมารักกับแบมแบมจริงๆ

 

 

“ไม่นะม๊า แบมแบมเป็นเมียผมผมไม่มีวันยกให้ฮานิเด็ดขาด แล้วม๊าก็รู้ไว้ด้วยนะว่าผมกับเจสสิก้าเป็นแค่เพื่อนกัน” มาร์คเดินออกไปนอกบ้านด้วยความโมโห อี้ผิงแอบขำเบาๆ เธอยังไม่ได้บอกสักหน่อยว่าพ่อของลูกฮานิเป็นใคร ไอ้ลูกชายตัวดีคงคิดว่าเป็นแบมแบมไปแล้วสินะ แต่แกล้งมันแบบนี้ก็สนุกดี

 

 

 

 

หลังจากที่ไปหาหมอที่โรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว แบมแบมเดินเข้ามาข้างในตัวบ้านด้วยความเพลีย ร่างบางเผลอมองไปที่รูปครอบครัวของตระกูลต้วนพลางคิดถึงครอบครัวของตัวเอง ตอนนี้พี่จินยองจะเป็นยังไงบ้างนะ หลานของเขาคงใกล้จะออกมาดูโลกที่แสนโหดร้ายนี้แล้วสินะ

 

 

“น้องแบม” ร่างบางหันหน้าไปมองต้นเสียง

 

 

“ค ครับพี่ฮานิ” แบมแบมเผลอใจเต้นเวลาที่ฮานิเรียก แน่ละสิฮานิเป็นผู้หญิงที่ตรงสเป็คเขาไปทุกอย่าง

 

 

“กินข้าวมารึยัง” ฮานิถาม แบมแบมหลบสายตาคนตรงหน้าด้วยความปะหม่า ฮานิยิ้มออกมาเล็กน้อย เธอรู้ว่าแบมแบมนั้นรักมาร์คมากขนาดไหน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเด็กคนนี้จะไม่มีใจให้เธอนี่

 

 

“ย ยังเลยครับ” แบมแบมก้มหน้าเล็กน้อย ฮานิถือวิสาสะจับมือร่างบางเบาๆเพื่อพามาที่โต๊ะทานอาหาร ร่างบางเกร็งตัวเล็กน้อยแต่ยังเดินตามเธอไป ฮานิขยับเก้าอี้เล็กน้อยแล้วจับแบมแบมนั่งลง แบมแบมมองอาหารตรงหน้าด้วยความสงสัย มีทั้งปลาทอด สลัดผักเน้นถั่วกับผัก

 

 

“ไม่ต้องทำหน้าสงสัยหรอกจ๊ะ พี่เห็นว่าเราท้องจะเข้าเดือนที่ 4 แล้ว นี่เป็นอาหารที่จำเป็นนะ” ฮานิมองหน้าแบมแบมแถมพูดจริงจังใส่ แบมแบมจับช้อนขึ้นมาพลางก้มหน้าก้มตากิน จะว่าไปแล้วนอกจากอาหารนี้จะมีคุณค่าแล้วยังอร่อยอีกต่างหากนะ นี่ถ้ามาร์คใส่ใจเขาแบบนี้ก็คงจะดี แต่เขาจะคิดถึงผู้ชายใจร้ายคนนั้นอีกทำไมกัน

 

 

“ขอบคุณมากนครับพี่ฮานิ” แบมแบมหยุดกินทันทีหลังจากที่นึกถึงหน้ามาร์ค ฮานิมองหน้าแบมแบมพลางลูบแขนแบมแบมเบาๆ เธอเผลอมองริมฝีปากอวบของคุณแม่ยังสาวพลางปัดความคิดบ้าๆนั้นออกไป ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมมาร์คถึงได้ตกหลุมรักเด็กคนนี้อย่างง่ายดาย

 

 

“อ๊ะ นั่นอะไรติดปาก” ฮานิบอก พลางเลื่อนนิ้วเรียวมาที่มุมปากของแบมแบม ฮานิเผลอมือลูบไล้ลงที่คางมนของแบมแบมเบาๆพลางขยับหน้าเข้าไปใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน ปากเรียวสวยก้มประกบลงบนปากอิ่มของแบมแบมเบาๆ โดยที่ไม่ได้รุกล้ำแต่อย่างใด

 

 

“อะ อืม” แบมแบมครางออกมาในลำคอ แต่ก่อนที่ทุกอย่างมันจะไกลเกินกว่านั้น

 

 

“หยุดนะฮานิ นี่เธอกำลังทำบ้าอะไรอยู่” ฮานิผละริมผีปากสวยออกจากปากอิ่มของแบมแบม พลางมองมาร์คด้วยสายตาอันเบื่อหน่าย ขัดจังหวะเหลือเกิน!!!

 

 

“ก็เห็นอยู่ว่าทำอะไร แล้วจะถามทำไม” ฮานิถามมาร์ค

 

 

“อย่ามากวนประสาทฉันนะยัยบ้า แบมแบมเป็นเมียฉันเธอก็รู้” มาร์คกระแทกเสียงใส่ ฮานิมองหน้ามาร์คแบบไม่ยำเกรง หล่อนไม่ได้ตั้งใจจะกวนประสาทเขาหรอกนะ แต่ที่หล่อนทำไปมันเป็นเพียงแค่อารมณ์ชั่ววูบ หรือว่าหล่อนจะหลงรักแบมแบมเข้าเสียแล้ว?

 

 

“แกก็ไม่ได้ต้องการเขา ไม่ใช่หรอ?” สิ้นเสียงฮานิ แบมแบมมองหน้ามาร์คด้วยความเหนื่อยล้า ทุกๆเรื่องมันทำให้เขาไม่มีแรงที่จะก้าวเดิน ถ้าเขาไม่มีเจ้าตัวน้อยอยู่ในท้อง เขาคงคิดฆ่าตัวตายเพราะความไร้ค่าของตัวเองไปตั้งนานแล้ว

 

 

“แบมแบมและลูกคือสมบัติของฉัน เธอไม่มีสิทธิ์” มาร์คยังคงเถียงฮานิ โดยไม่สนใจว่าแบมแบมกำลังทำหน้ายังไงอยู่ ร่างบางรู้ซึ้งได้ทันทีว่ามาร์คไม่รัก

 

 

“แกเห็นเขาเป็นสมบัติ แต่ฉันเห็นว่าเขากับลูกมีความหมายในชีวิตฉัน เหตุผลแค่นี้มันพอที่จะให้แกถอยไหมมาร์ค” แบมแบมกำลังสับสนในสิ่งที่ฮานิพูด เขาดีใจจนแทบกลั้นมันออกมาไม่ไหว น้ำตาแห่งความดีใจที่อย่างน้อยๆ ผู้หญิงตัวเล็กๆตรงหน้าเขายังคงเห็นเขามีค่ามีความหมาย

 

 

“ไม่ ฉันไม่มีทางยกแบมแบมให้เธอ”

 

 

“ขอโทษนะคุณมาร์ค แบมไม่ใช่สิ่งของที่คุณจะยกให้ใครก็ได้หรือจะทิ้งตอนไม่ต้องการก็ได้ แบมเป็นคน มีหัวใจมีความรู้สึก แค่คุณไม่รักมันก็มากพอแล้ว อย่าทำแบบนี้อีกเลยนะ ปล่อยแบมไปเถอะ” แบมแบมกลั้นน้ำตาที่เอ่อคลอออกมา ฮานิใช้นิ้วโป้งปาดน้ำตาบนใบหน้าใสของแบมแบมพลางดึงร่างบางเข้ามากอด เธอลูบหลังแบมแบมเป็นการปลอบใจเบาๆ

 

 

“ไม่เอาไม่ร้องนะ เดี๋ยวฮานิพาไปหาของอร่อยๆกินดีกว่านะ” ฮานิผละอ้อมแขนออกจากร่างของแบมแบม เธอใช้มือน้อยจับมือแบมแบมไว้พร้อมกับจูงแบมแบมให้พ้นจากมาร์ค

 

 

หมับ

 

 

“แบมว่าเราคุยกันแล้วนะว่าคุณต้องอยู่ห่างจากแบม 3 เมตรอย่างต่ำ” แบมแบมมองมือใหญ่ที่ถือวิสาสะคว้ามือเขาไว้ มาร์คมองมือเล็กนั้นด้วยความขุ่นมัว

 

 

“แบมคือ ” มาร์คกำลังจะพูดแต่แบมแบมสะบัดมือใหญ่นั้นทิ้ง แล้วเดินจากไป ร่างสูงกุมขมับด้วยความกลุ้ม กลุ้มใจที่ไม่สามารถบังคับแบมแบมได้เหมือนเคย กลุ้มใจที่แบมแบมไม่แคร์เขา กลุ้มใจที่ซักวันคนที่แบมแบมรักจะไม่ใช่เขาแต่เป็นฮานิ

 

 

มาร์คเดินออกมาจากนอกบ้านไปยังรถหรูด้วยความกระวนกระวายใจ ฮานิพาแบมแบมออกไปข้างนอก เขายอมรับว่าตอนนี้เริ่มเป็นห่วงคนตัวเล็กกับลูกมากขึ้น คว้ามือถือในกระเป๋ากางเกงโทรหาเบอร์ที่คุ้นเคยทันทีด้วยความร้อนใจ

 

 

ว่าไงครับเพื่อน

 

 

“มึงว่าไหมวะ กูมีเรื่องจะปรึกษา” มาร์คเอ่ยถามปลายสายด้วยน้ำเสียงร้อนรน

 

 

ว่างอยู่ๆ ขับรถมาหากูที่คลินิกแล้วกันสิ้นเสียงแจ็คสัน มาร์คกดวางสายและรีบออกรถไปยังคลินิกทันที

 

 

 

คลินิกWang

 

 

มาร์คเดินเปิดประตูคลินิกเข้าไปด้วยความร้อนใจ พนักงานสาวกล่าวสวัสดีพลางโทรแจ้งแจ็คสันว่ามาร์คมาถึงแล้ว เธอพามาร์คเข้าไปพบแจ็คสันยังห้องตรวจคนไข้

 

 

“มาหากูถึงที่คงไม่ใช่เพราะคิดถึงสินะ” แจ็คสันแซวมาร์ค

 

 

“คนยิ่งกลุ้มๆอยู่นะมึง อย่าเพิ่งกวนตีน” มาร์คพูดกระแทกเสียงใส่

 

 

“เรื่องแบมแบมหรอ” แจ็คสันแกล้งถาม อันที่จริงเขาก็รู้แหละ เพราะมาร์คจะมาหาเขาอยู่เรื่องเดียวจริงๆคือเรื่องของแบมแบม

 

 

“เออ ก็นั่นแหละ กูรู้สึกว่าเขาไม่ได้รักกูแล้ว” แจ็คสันหรี่ตามองด้วยความสงสัย แบมแบมเนี่ยนะจะไม่รักมาร์ค พูดเป็นเล่น!

 

 

“ทำไมมึงคิดแบบนั้นวะ”

 

 

“วันนี้แบมแบมจูบกับฮานิ” มาร์คเล่าไปกำมือแน่นเพราะความโกรธ

 

 

“ห๊ะ มึงจะบ้าหรอ ตาฝาดหรือเปล่า แบมแบมเขาท้องอยู่นะมึงจะไปทำเรื่องแบบนั้นได้ไง” แจ็คสันพูดตามความคิด แบมแบมเป็นคนที่ค่อนข้างมั่นคงกับมาร์คแม้มาร์คจะทำร้ายร่างบางแค่ไหน แบมแบมก็ไม่เคยตอบโต้ได้สักที แต่แจ็คสันคงลืมไปว่าความเจ็บสักวันมันจะกลายเป็นเกราะป้องกันตัวเอง

 

 

“เขาเหมือนไม่รักกูเลย ที่สำคัญถ้าสามเดือนนี้แบมแบมรักฮานิขึ้นมา กูต้องหย่ากับแบมแบมแล้วให้แบมแบมไปอยู่กับฮานิที่อเมริกา มึงว่ากูควรทำยังไงดีวะ” มาร์คพูดเสียงสั่น แจ็คสันลูบไหล่เพื่อนเบาๆเป็นการปลอบใจ เท่าที่เขารู้ฮานิเป็นพี่สาวมาร์ค ไอ้ครั้นจะมาแย่งเมียกันมันคงไม่ใช่ หรือม๊าจะเอาฮานิมาดัดนิสัยเพื่อนเขากันแน่

 

 

“กูว่ากูมีวิธี”









ต่อ อันนิดน้อย 555555




 

“วิธีอะไรของมึง ไหนบอกกูมา” มาร์คมองหน้าเพื่อนรักด้วยสายตามีความหวัง

 

 

“มึงไม่ต้องทำอะไรมากเลย นอกจากทำดีกับแบมแบม ดูแลเขาดีๆ” แจ็คสันพูดไปอมยิ้มไป ส่วนมาร์คยังคงทำหน้าเบื่อโลกอยู่ วิธีที่เขาจะต้องยอมเสียฟอร์มงั้นหรอ

 

 

“มึงไม่มีวิธีอื่นเลยรึไง”

 

 

“มีสิ” มาร์คหรี่ตามอง

 

 

“วิธีอะไรของมึงว่ามา” มาร์คมองแจ็คสัน เขาเดินมาใกล้ๆเพื่อนรักพลางตบไหล่เบาๆ

 

 

“ไปตายไง ไอ้โง่” สายตาคมของแจ็คสันมองมาร์คด้วยความโมโห แบมแบมออกจะรักมาร์คขนาดนั้น แค่มาร์คทำดีให้ออกมาจากใจ แบมแบมก็ให้อภัยแล้ว แต่นี่มาร์คกลับยังไม่ยอมทำ

 

 

“นี่กูมาขอคำปรึกษาจากมึงนะ” มาร์คลุกยืนขึ้น เขาพูดออกมาด้วยความโมโห

 

 

“กูช่วยมึงได้แค่นี้แหละ กูไม่สามารถบอกอะไรมึงได้มากกว่านี้แล้ว ถ้ายังไม่เชื่อกู มึงก็ปล่อยแบมแบมไปกับพี่สาวมึงเหอะ” แจ็คสันพูดแล้วเดินออกจากห้องปล่อยให้เพื่อนรักได้ขบคิดขึ้นมาบ้าง มาร์คเอาแต่ใจตัวเองจนติดเป็นนิสัย

 

 

มาร์คขับรถออกมาจากคลินิกของแจ็คสันอย่างขบคิด เขาควรที่จะทำดีกับแบมแบมอย่างนั้นสินะ ถึงแม้เขาจะโกรธเรื่องเซฮุนอยู่แต่ในใจลึกๆแล้วเขากลับคิดว่าคนอย่างแบมแบมไม่สามารถทำเรื่องอะไรแบบนั้นได้เลย หรือเขาควรจะทำดีกับแบมแบมสักครั้งนะ มาร์คขับรถเข้ามายังบ้านของเขา ร่างสูงลงจากรถพร้อมกับมองหาคนตัวเล็ก

 

 

“เห็นแบมแบมไหมครับ” มาร์คเอ่ยถามแม่บ้าน

 

 

“อ๋อ คุณแบมแบมนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องค่ะ” แม่บ้านตอบ มาร์คเดินขึ้นไปบนห้องนอนของแบมแบม เขาเคาะประตูเบาๆ แบมแบมเดินมาเปิดประตูแต่เมื่อเห็นว่าคนที่มาเคาะห้องเป็นใคร ร่างบางแทบจะปิดประตูหนี

 

 

“คุยกันก่อนสิ” มาร์คดันแบมแบมและตัวเองเข้าไปในห้องใหญ่

 

 

“ไม่ แบมไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ” แบมแบมเดินหนีมาร์ค ร่างสูงพยายามที่จะจับมือแบมแบม

 

 

“ขอร้องหละ ช่วยคุยดีๆกันสักครั้งเถอะนะ” แบมแบมยอมหยุดนิ่งอยู่กับที่เพื่อให้มาร์คได้พูดสิ่งที่อยากจะบอกออกมา

 

 

“มีอะไรก็พูดออกมา แบมไม่ได้มีเวลาว่างขนาดนั้น”

 

 

“วันนี้ฉันจะเข้ามานอนด้วยนะ” แบมแบมเลิกคิ้วขึ้นด้วยความงง มาร์คกินยาไม่เขย่าขวดรึไง

 

 

“ไม่ต้อง

 

 

“วันนี้ฮานิไปปาร์ตี้บ้านเพื่อน ฉันกลัวนายกับลูกเป็นอะไรไป” แบมแบมจ้องหน้ามาร์คเขม็ง เขางงมากที่คนตรงหน้าเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ มันไม่ใช่มาร์คเลยนะ




ต่อเลยจร้า



บมแบมเผลอมองหน้ามาร์คด้วยความงุนงง ช่วงนี้มาร์คทำตัวผีเข้าผีออก แบมแบมเริ่มจะสับสนแล้วนะว่ามาร์คมาดีหรือมาร้าย หรือเขาจะมีแผนการอะไรกันแน่


"คิดอะไรอยู่ คุณคิดจะหลอกให้แบมตายใจหรอ" แบมแบมผลักมาร์คออกเบาๆ ร่างสูงคว้ามือเล็กทั้งสองข้างไว้


"นี่ จะบอกอะไรให้นะแบมแบม ที่ฉันมาเพราะเป็นห่วง เข้าใจไหม" มาร์คพูดพลางจ้องหน้าคนตัวเล็ก แบมแบมขยับตัวหนีด้วยความกลัว


"ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ เราคุยกันแล้วนะว่าห้ามอยู่ใกล้แบมเกิน 3 เมตร ไม่งั้น..."


"ฉันรู้ว่าคนแบบนายไม่มีทางจะฆ่าลูกได้ลงคอหรอก คิดว่าฉันไม่รู้หรือไง ว่านายรักลูกมากแค่ไหน หันไปดูนั่นสิ คู่มือคุณแม่มือใหม่เต็มไปหมด หึหึ" มาร์คยิ่มเยาะร่างบาง แบมแบมหลบตาลงต่ำ มันก็จริงที่เขารักลูกมาก แต่มันผิดก็้เป็นเรื่องที่ต้องทำไม่ใช่หรอ แบมแบมปล่อยน่ำตาลงอาบสองแก้มสวยด้วยความรู้สึกต่างๆนาๆ ทั้งเสียใจ น้อยใจ ที่มาร์คเห็นความรักของเขาเป็นเรื่องตลก มาร์คมองหน้าแบมแบมด้วยความตกใจ เขาดึงตัวร่างบางเข้ามากอดเบาๆ สัมผัสได้ถึงหน้าท้องของแบมแบมกำลังชนกับแถบเป้ากางเกง 


"ขอโทษ อย่าร้องไห้เลยนะแบมแบม"


"ปล่อยแบมนะ แบมอึดอัด ปล่อย อึก" ร่างบางยังคงเปล่งเสียงออกมาสลับกับเสียงร้องไห้


"ไม่ปล่อย แล้วแบมต้องไปนอนได้แล้ว นะ" แบมแบมไม่ตอบ มาร์คถือวิสาสะอุ้มร่างบางไปยังเตียงนุ่ม เขาวางแบมแบมลงบนที่นอนอย่างเบามือ มาร์คขึ้นไปนอนกับแบมแบมบนเตียงใหญ่ เขารุ้ดีว่ายังไงแล้วร่างบางก็ต้องให้อภัยเขา แต่บางทีสิ่งที่มาร์คคิดมันอาจไม่ตรงกับที่แบมแบมคิดตอนนี้ก็ได้


"มาร์ค ออกไปเถอะ แบมไม่ชินที่ต้องมีคนมานอนข้างๆ" มาร์คขยับตัวเข้ากอดร่างบาง


"ง่วงแล้ว นอนกันเถอะนะแบม เดี๋ยวตัวเล็กในท้องจะไม่สบายเอานะ" มาร์คยังคงเนียนต่อไป แบมแบมส่ายหัวด้วยความเบื่อหน่าย มาร์คเป็นคนที่ไม่ฟังและไม่ยอมอะไรเลยจริงๆ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เขาคงแย่แน่ๆ



----------Break It Down----------


แบมแบมขยับตัวเมื่อได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นมา ร่างบางค่อยๆลืมตาเพื่อให้ตาได้ปรับแสง แรงสัมผัสที่แน่นไปทำให้แบมแบมโฟกัสสายตาไปที่จุดนั้น มือมาร์คยังคงกอดรัดเขาไว้จนแน่นราวกับว่ากลัวจะหายไป แต่นั่นไม่ได้ทำให้แบมแบมรู้สึกดี เขาค่อยๆแกะมือมาร์คออกและลุกไปเข้าห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย เพราะวันนี้เขาต้องไปหาหมอ 


"วันนี้แม่จะได้รู้แล้วนะว่าตัวเล็กเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย" แบมแบมค่อยๆลูบท้องเบาๆพลางคุบยกับลุกไปด้วย เขาเข้าใจความหมายของคำว่ารักจริงๆ ก็ตอนที่มีเจ้าตัวเล็กนี่แหละนะ เข้าใจเลยว่าทำไมคุณแม่ของเขาถึงได้ห่วงหวงเขานักหนา และเข้าใจเลยว่าทำไมคุณพ่อของเขาถึงได้คอยปกป้องเวลามีคนมาแกล้งเขา 


หลังจากที่ชำระร่างกายเสร็จแล้วมาร์ครีบเดินเข้าไปยังห้องของแบมแบมให้ทันเวลาก่อนที่แบมแบมจะไปโรงพยาบาล ก็จะอะไรเสียอีก ถ้าเขาไม่บังเอิญตื่นมาตอนแบมแบมแกะมือเขา และถ้าเขาไม่ถือวิสาสะค้นบัตรนัดตรวจครรภ์ของร่างบาง เขาคงแต่งตัวชิลๆแล้วออกไปทำงานแล้ว แต่นี่คือวันสำคัญ วันที่เขาจะได้เห็นหน้าและรู้เพศลูก เป็นอะไรที่ตื่นเต้นมากจริงๆ จะว่าไปแล้วเขานี่ก็ขี้เห่อเหมือนกันนะ


ก๊อก ก๊อก


"อ๊ะ ว่าไงครับ" แบมแบมเอ่ยถามมาร์คที่มาเคาะประตูห้อง หลังจากที่เขาอาบน้ำเสร็จก็ไม่เห็นคุณพ่อของเจ้าตัวเล็กนอนอยู่บนเตียง เขายังแอบคืดเลยว่าคงไปทำงานเสียแล้ว


"วันนี้ต้องไปหาหมอใช่ไหม" มาร์คถาม


"ครับ" ร่างบางตอบกลับ


"งั้นเดี๋ยวฉันไปหาหมอเป็นเพื่อน ได้ข่าวว่าจะอัลตราซาวน์..."


"ไม่ต้องลำบากหรอกครับ แบมจะไปหาหมอกับพี่ฮานิ เชิญคุณเอาเวลาอันมีค่าไปอยู่กับเจสสืก้าเถอะครับ" แบมแบมรั้งประตูห้องมาเพื่อจะปิด แต่มาร์คกลับดึงไว้


"บอกแล้วไงว่าเจสสิก้าเป็นแค่เพื่อน" มาร์คบอก


"หรอครับ" แบมแบมถามพลางเดินไปหยิบซองสีน้ำตาลออกมาพร้อมกับหยิบรูปถ่ายมา


"แล้วนี่มันอะไร เพื่อนกันแล้วทำไมเพื่อนคุณส่งของแบบนี้มาให้แบม" แบมแบมปารูปถ่ายของมาร์คและเจสสิก้าในอิริยสบทกอดึอ หอมแก้ม เดินเที่ยวกันใส่มาร์ค พลางเดินกระทบไหล่ออกไปหาฮานิทันที 










talk

ขอโทษที่หายไปเลยนะ ต่อจากนี้เราจะมาอัพทุกวัน วันละ 20 % 5555
ฝากคอมเม้นด้วยน้าทาา 

อิมัคมันจะเริ่มแผนง้อเมียมั้ย
หรือแบมจะเลือกฮานิคนแมน?


/////


มาแล้ววววว 55 หลังจากหายไป ไม่ได้หายไปไหนหรอกนะ หุหุ
พาร์ทนี้เป็นพาร์ทเอาคืนพี่มัค แต่ใครรอนังตัวร้ายโดนเอาคืนไว้ต้องรอ เรื่องนี้จะมีประมาณ 25 ตอนน้า
ขอบคุณรีดทุกคนครับบบบบบ







talk แบบจริงจังนะ

ไรท์เห็นยอดวิวกับคอมเม้นท์ที่เกินพันมาแล้วรู้สึกปริ่มจริงๆ 
คือตอนนี้จะบอกทุกคนว่าขอบคุณที่ติดตามกันนะ 
คอมเม้นของรีดนี่คือกำลังใจในการอัพฟิคเลย แต่ช่วงนี้ยุ่งนิดหน่อยแต่จะพยายามอัพ
วันนี้อาจจะไม่ได้อัพ แต่พรุ่งนี้จะพยายามให้ถึง 100% เพราะว่าง 55555
ยังไงก็ช่วยเปฺนกำลังใจให้กันด้วยนะ

ปล.จะมี SF แก้บนของพี่สาวมาลงด้วยนะ เร็วๆนี้ฝากติดตามด้วย 
ขอบคุณมากๆเลย ❤❤❤


เดี๋ยวนะ ฮานิแบม คือไรวะ งงตัวเองมาก 5555 
มัคเจอศึกหนักแล้วนะเว้ยยยยยยย
ใครถามถึงเจสนะ จะเอาชะ รอตอนหน้านะ 555555








มาแล้ววงวง คิดถึงเค้ามั้ยยยย 55555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

1,338 ความคิดเห็น

  1. #1311 Tangthaii (@naveeganza) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 14:43
    อยากเห็นคนอิคนปากดี ปากแข็งอกแตกตายจริงๆ
    #1311
    0
  2. #1242 lalissa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 21:58
    ดูท่าทางจะโดนพิสูจน์อีกนานนะพี่มาร์ค

    สมควรโดนทำน้องร้องไห้หลายครั้ง

    ถึงทีตัวเองบ้าง

    เจสสิก้านี่ร้ายขึ้นเรื่อยๆ
    #1242
    0
  3. #1225 BB1a_38 (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2558 / 18:00
    สมพี่มาร์ค ดีมากน้องแบม ทำให้อพม กอแตกตายไปเลยยยย
    #1225
    0
  4. #1220 kanda_pluto (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2558 / 11:16
    เมื่อไหร่จะเข้าใจกันนะ¥_¥
    #1220
    0
  5. #1190 kungking (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 01:15
    ระหว่างเสียฟอร์มกับเสียเมียกะลูกนายเลือกอะไรมาร์ค
    #1190
    0
  6. #1187 n_mb (@new_tmtc) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 00:29
    งานเข้าแล้วนะมาร์คค สู้ๆเขาล่ะ
    #1187
    0
  7. #1168 BB1a_38 (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 10:24
    ร้ายจริง/ๆๆๆ ผญ นั่น !!! พี่ฮานิเผลอจูบน้องแบม งื้อออ
    #1168
    0
  8. #1141 chay12 (@chay12) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 04:27
    สมน้ำหน้าาา ผมนี่เชียร์ฮานิแบมเลยครับ #เดี๋ยวๆ
    #1141
    0
  9. #1138 realploy96 (@realploy96) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 15:20
    พี่มาร์คก็สมควรจะโดนแบบนี้ซะบ้างนะคะ 5555555
    #1138
    0
  10. #1126 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 16:04
    เกิดศัึกชิงนาง? ระหว่างพี่น้องแล้วววว อยากให้แบมเลือกฮานิอ่ะ #เลวจุงงง 55555 แล้วแบบเกลียดตอนทีิพี่มารื์คมาขอเริ่มต้นใหม่ คือไม่ใช่ป่ะวะ? ขอแล้วก้ทำตัวร้ายเหมือนเดิม ไม่เชื่อใจ ทำร้ายจิตใจตลอดด
    #1126
    0
  11. #1109 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2558 / 08:50
    สมอดเห็นลูกเลยมาร์ค
    #1109
    0
  12. #1099 Chibamie (@parpaa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 20:53
    สมและมาร์ค หึหึ
    #1099
    0
  13. #1097 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 20:46
    โดนแบมไม่สนใจบ้างเป็นไงล่ะรู้สึกอะไรบ้างยังพี่มาร์คส่วนยัยเจสนี่ก็น่าตบด้วยหนามทุเรียนจริงๆส่งรูปมาเย้ยแบม--;
    #1097
    0
  14. #1063 puipam (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2558 / 22:48
    อยากตบมาร์คสักสามสี่ทีหมั่นไส้ /อินมากไหมถามใจตัวเองดู55555
    #1063
    0
  15. #1061 Artitaya Tangmo (@tangmo-mb9397) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 12:17
    รุสึกอยากฆ่าเจสสิก้าจัง สมน้ำหน้ามาร์ค
    #1061
    0
  16. #1060 `MarkB (@blessini) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 23:00
    ไม่สนใจเค้าดีนัก พอตอนนี้เค้าไม่สนใจมั่งสมน้ำหน้าาาา
    #1060
    0
  17. #1059 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 22:52
    สมแล้วมาร์คอยากไม่สนใจแบมดีนักใช่ไหม เอาคืนหนัก ๆ เลยแบม
    #1059
    0
  18. #1058 k-rro (@evefiww) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 23:26
    กรี๊ดดดดดดด น่ารักมากเลยค่ะไรท์ คือตอบโจทย์และสนองนีดเราอย่างมาก คือเราชอบฮานิอ่ะ คือดีมาก ที่มีฮานิเข้ามาจัดการมาร์ค ปริ่มแรง ><
    #1058
    0
  19. #1057 HanHyuk 4ever!!*~ (@kannika8) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 22:41
    แบมเอาคืนมาร์คให้สะใจเลยนะ!!!
    #1057
    0
  20. #1056 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 00:01
    ใจอ่อนอีกแล้วสิเรา อ่อนไหวง่ายจัง 
    พูดถึงตัวเอง 55555555
     แหมมมม เรายังใจอ่อน แบมล่ะ ว่าไง
    #1056
    0
  21. #1055 ffpp (@ffpp) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 23:55
    สะใจมัคคึมากๆค่ะ รีบต่อไวๆนะคะ รออ่านอยู่นะคะ
    #1055
    0
  22. #1054 มาร์คแบมBL (@aom_ilhoon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 17:38
    สะใจอิมาร์คลึกๆ แต่ก็สงสารมากอะ ทำไงดีๆๆๆ
    #1054
    0
  23. #1053 Lee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 16:56
    สมน้ำหร้ามาร์คอ่ะ...น้องแบมให้พี่มันง้อนานๆนะยากหูเบาดีหนัก&#128548;&#128548;&#128548;&#128548;
    #1053
    0
  24. #1052 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 04:06
    รู้จักคำว่าทำดีป่าวพี่มาร์คทำดีอะทำดีทำดีจากใจอะเฮ้อพี่มาร์คนี่จริงๆแค่ง้อเมียทำดีกับเมียยังกลัวเสียฟอร์มเดี๋ยวก็เชียร์แบมให้พี่ฮานิจริงๆซะเลย
    #1052
    0
  25. #1051 แนน..IGot7 (@nansiraprapha56) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 01:44
    สรุปฮานิชอบแบม? อุ๊ปปปป หวังให้คำปรึกษาดีมาก 55555 จะรอต่อน้าาา สู้ๆจ้าาาา
    #1051
    0