西施 ข้าเป็นบุตรีของตัวร้าย (ล็อคตอนแล้ว) EBOOK

ตอนที่ 8 : บทที่ ๗

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55,416
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,450 ครั้ง
    6 พ.ค. 63

 

เจียวเหยียนเหวินและเจียวเหยียนเหยาบอกหลูฉินฉ่ายผู้เป็นมารดาว่าอยากจะพาคุณหนูสี่ตระกูลเสิ่น – เสิ่นซีซือ มาเที่ยวเล่นในจวนตระกูลสี หลูฉินฉ่ายนึกถึงสีผมสีขาวของนางก็รู้สึกไม่ดี แต่เมื่อถูกบุตรชายรบเร้าหลายครั้งจึงต้องจำใจตกปากรับคำ

 

กลับกันเจียวเหยียนป๋อผู้เป็นบิดาตอบรับอย่างง่ายดาย เขาเดินทางค้าขายมามาก เจอคนมาหลายรูปแบบ ทั้งคนจากแคว้นเฉิงฮั่นและหรั่นฮุ่ย ชนเผ่าหลายชนเผ่า รูปลักษณ์ภายนอกก็แค่นั้น จิตใจคนต่างหากที่ต้องดูให้ดี

 

วันนี้หลูฉินฉ่ายนั่งอยู่ในโถงใหญ่ มีบ่าวตระกูลสีคอยรับใช้และปรนนิบัติพัดวีเป็นอย่างดี

 

“วันนี้คุณชายใหญ่กับคุณชายรองจะพาคุณหนูสี่ตระกูลเสิ่นมาเที่ยวเล่น ฮูหยินเคยได้ยินเรื่องของนางในหมู่บ้านนี้บ้างหรือไม่เจ้าคะ?”

 

“เป็นอย่างไร?” หลูฉินฉ่ายถามสาวใช้ข้างตัว นางยิ้มจากนั้นเล่าตั้งแต่ครั้งแรกที่เสิ่นซีซือมาถึงหมู่บ้าน ท่าทางเอื่อยเฉื่อย โดนหลายคนรังแก จนกระทั่งไปถึงเหตุการณ์ที่ตลาดวันนั้น

 

“นางถึงกับปาไข่ไก่ใส่หน้าเด็กคนนั้นอย่างแรงเลยนะเจ้าคะ แล้วบอกว่าอาศัยอะไรมารังแกนาง! เป็นดรุณีน้อยที่ใจกล้ามากจริง ๆ เจ้าค่ะ”

 

“นางเป็นถึงบุตรีเพียงคนเดียวของเสิ่นอู๋เยี่ย พยัคฆ์ไม่มีทางออกลูกเป็นสุนัข...แน่นอนว่าคุณหนูสี่ย่อมต้องเป็นดรุณีน้อยที่เก่งกาจ” หลูฉินฉ่ายเห็นสาวใช้ตระกูลสีไม่ได้พูดถึงเสิ่นซีซือในแง่ร้าย สีหน้าจึงดีขึ้นมาเล็กน้อย

 

แต่ความจริงของโลกใบนี้นั้นโหดร้ายนัก

 

สตรีที่มีผมสีขาว หากไม่ใช่บุตรีของเสิ่นอู๋เยี่ย จะมีชีวิตรอดมาจนถึงตอนนี้ได้หรือ?

 

คงโดนจับเผาทั้งเป็นไปหลายชีวิตแล้ว

 

รอไม่นานนัก เจียวเหยียนเหวินและเจียวเหยียนเหยาก็มาพร้อมกับเสิ่นซีซือ เป็นสองพี่น้องที่เข้ามาคารวะมารดาของตนเองก่อน จากนั้นร่างเล็กของดรุณีน้อยในวัยเก้าขวบจึงเดินเข้ามาใกล้

 

เส้นผมสีขาวนั้นดูงดงามรับกับใบหน้าจิ้มลิ้ม นัยน์ตาสีเขียวมรกตของเสิ่นซีซือเป็นสิ่งที่เรียกว่างดงามที่สุดเลยก็ว่าได้ ทุกกิริยาย่างก้าวแม้จะไม่ได้ดูคล้ายคุณหนูตระกูลใหญ่ที่ถูกอบรมมาอย่างดี แต่ก็ดูมีมารยาทและน่ารักน่าชังสมกับเป็นเด็กน้อย

 

อาภรณ์แม้จะไม่ได้ดูหรูหราแต่ก็ไม่ได้ดูเก่าเหมือนครั้งที่นางโดนรังแก เป็นอาภรณ์สีชมพูอ่อน พอสวมใส่แล้วคล้ายกับว่าเป็นดรุณีน้อยน่ารัก ติงมามาหาเสื้อผ้าอาภรณ์และดูแลเอาใจใส่เสิ่นซีซือดีขึ้น

 

“คารวะเจียวฮูหยินเจ้าค่ะ”

 

เสี่ยวซือซ้อมยิ้มมาหลายรอบแล้ว ครั้งนี้นางแย้มยิ้มอย่างงดงามที่สุด แม้ว่าหลูฉินฉ่ายจะอคติแค่ไหน แต่เมื่อดรุณีน้อยใสซื่ออยู่ตรงหน้า นางจะหักใจไม่เอ็นดูได้ลงหรือ?

 

“เหยียนเหวินกับเหยียนเหยาพูดถึงคุณหนูเสิ่นให้ข้าได้ฟังบ่อย ๆ วันนี้ได้พบ คุณหนูเสิ่นน่ารักอย่างที่บุตรชายทั้งสองของข้าบอกจริง ๆ” หลูฉินฉ่ายกล่าวชม ทำเอาเหยียนเหวินกับเหยียนเหยาต้องหลบตาไปทางอื่น มารดาเปิดเผยความลับของพวกเขาต่อหน้าผู้อื่นได้อย่างไร!

 

“เป็นพี่เหยียนเหวินและพี่เหยียนเหยาที่ช่วยดูแลข้า ข้าไม่อาจทำให้พวกเขาหนักใจเจ้าค่ะ” เสิ่นซีซือพูด

 

เสี่ยวซือใช้ชีวิตเป็นเสิ่นซีซือมาหลายสัปดาห์ การแสดงเป็นเด็กน้อยน่ารักยากเย็นกว่าการเย็นชาและร้ายกาจมาก ก็เหมือนกับการทำความดีและความชั่วนั่นแหละ…ความดีทำยาก ความชั่วทำง่าย!

 

“น้องซือกล่าวหนักเกินไปแล้ว พี่ชายใหญ่เพียงแค่อยากได้ถุงเงินปักฝีมือเจ้าเท่านั้นเอง” เหยียนเหยาพูด จากนั้นก็ถูกเหยียนเหวินรัดคอ เอามือปิดปาก

 

“ปากมากจริงๆ!” แม้เจียวเหยียนเหวินจะพูดคล้ายโมโห แต่ใบหน้ากลับขึ้นสีแดงระเรื่อ

 

เมื่อเห็นว่าเด็กทั้งสามคนสนิทกันดี หลูฉินฉ่ายก็ไม่กังวลอีก ท่าทางของเสิ่นซีซือก็ดูไม่มีพิษมีภัย จึงปล่อยให้เด็กทั้งสามคนเล่นด้วยกันต่อไป

 

เสิ่นซีซือนั้นรับปากเจียวเหยียนเหวินไว้ว่าจะปักถุงเงินให้อีกฝ่ายเพื่อเป็นค่าตอบแทนที่สอนเขียนอักษร และจะให้เมื่อตอนที่ถึงเมืองหลวงแล้ว เจียวเหยียนเหวินเองก็ดีใจ อย่างน้อยเขาก็มีข้ออ้างที่จะไปพบเสิ่นซีซือแล้วเมื่ออยู่ที่เมืองหลวง

 

“เจ้าต้องจับพู่กันแบบนี้”

 

เป็นเจียวเหยียนเหวินที่ช่วยให้เสิ่นซีซือจับพู่กันได้ถูกต้อง เข่อเจียและจื่ออี๋เห็นภาพสนิทสนมระหว่างคุณหนูกับคุณชายก็ยิ้มแก้มปริ… พวกนางอาจจะไม่ต้องกลัวเรื่องคุณหนูหาสามีไม่ได้แล้วก็ได้

 

หากเสี่ยวซือที่มาจากโลกปัจจุบันได้ยินความคิดของสาวใช้คงต้องหันไปกรี๊ดใส่เป็นแน่ ร่างนี้เป็นเด็กหญิงวัยเก้าขวบจะรีบหาสามีทำไมกัน

 

แต่โดยทั่วไปคุณหนูในตระกูลใหญ่ในวัยนี้ก็เริ่มมองหาคู่หมั้นกันแล้ว

 

ในความเป็นจริงแล้วไม่มีทางหรอกที่เสิ่นซีซือจะหาสามีไม่ได้ คนยุคใหม่เกิดขึ้นทุกวัน จิตใจคับแคบหรือใสสะอาดก็ต้องดูเป็นคน ๆ ไป บางคนไม่ถือสาด้วยซ้ำว่าเส้นผมจะเป็นสีอะไร ขอเพียงแค่งดงาม เก่งกาจ หรือถูกใจก็เพียงพอ

 

เมื่อเรียนเสร็จแล้ว เสิ่นซีซือขอตัวกลับจวน ไม่ได้อยู่ทานอาหารกับตระกูลเจียวเพราะรู้สึกเกรงใจหลูซื่อ เพิ่งจะมาวันแรกอย่าได้ถือวิสาสะอยู่นานนักเลย บางทีหลูซื่อก็อาจจะอยากพูดคุยอะไรกับบุตรชายทั้งสองด้วย

 

และวันนี้เสี่ยวซือมีภารกิจบางอย่างที่คิดจะทำ นางรอเวลาให้สาวใช้ทั้งสองหลับใหลเข้าสู่นิทรา เมื่อได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอก็ลืมตาขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิด

 

ร่างกายของเสิ่นซีซือในตอนกลางคืน…ไม่เหมือนกับตอนกลางวัน!

 

ร่างกายนี้มองเห็นภาพตอนกลางคืนชัดเจน แยกแยะออกว่าอะไรอยู่ตรงไหน เสี่ยวซือค่อนข้างที่จะประหลาดใจ เพราะเรี่ยวแรงในตอนกลางคืนก็มากขึ้นด้วย

 

นางลุกขึ้นจากเตียงนอนจากนั้นเดินออกไปทางประตูอย่างเงียบเชียบ เมื่อปิดประตูเรือนแล้ว สิ่งที่แปลกประหลาดมากที่สุดคือร่างกายของเสิ่นซีซือนั้นเปล่งกระกาย

 

สีผิวขาวกระทบกับแสงจันทร์ ส่องประกายเล็กน้อย ดูเด่นชัดในความมืดมิด โชคดีที่ตอนนี้ไม่มีใครตื่นขึ้นมา บริเวณหลังเรือนนี้ก็เป็นป่า

 

เสี่ยวซือต้องการพิสูจน์อะไรบางอย่างโดยการก้าวเดินเข้าไปในป่าลึก ร่างเล็กของดรุณีน้อยวัยเก้าขวบที่เปล่งประกายท่ามกลางแสงจันทร์ดูคล้ายเทพเซียน ทุกย่างก้าวนั้นก้าวอย่างเชื่องช้า จนกระทั่งมาหยุดอยู่ในป่าลึก

 

นางไม่กลัว

 

ใช่ ไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย

 

ทั้งที่ชาติก่อนที่เป็น‘เสี่ยวซือ’ ตัวเสี่ยวซือนั้นกลัวความมืดพอสมควร สถานการณ์แบบนี้ดูอย่างไรก็น่ากลัวอย่างที่สุด แล้วทำไมร่างนี้ยังใจเย็นได้อยู่อีก

 

ทำไมล่ะ?

 

เป็นคุณสมบัติของร่างเสิ่นซีซืองั้นรึ?

 

เสี่ยวซือคิดอยู่นาน ได้ยินเสียงเลื้อยคลานผ่านพงหญ้าไปก็ไม่รู้สึกอะไร สิ่งมีชีวิตนั้นมันคงจะเป็นงูและแน่นอนว่ามันไม่กล้าเข้าใกล้เธอ

 

ร่างนี้พิเศษ

 

เสี่ยวซือยืนเหม่อมองท้องฟ้าอีกครั้ง เมื่อได้จ้องมองพระจันทร์เต็มดวงคล้ายกับว่าความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น นี่ถ้าจ้องอีกนิดนางจะไม่กลายเป็นมนุษย์หมาป่าแล้วหอนใช่ไหม?

 

ลมพัดผ่านหน้าไปหนึ่งครั้ง ร่างกายของเสิ่นซีซือไม่รู้ถึงความหนาวเหน็บ แต่ความโดดเดี่ยวนั้นไม่ว่าจะเป็นเสี่ยวซือหรือเสิ่นซีซือล้วนสนิทสนมกับมันเป็นอย่างดี

 

เสี่ยวซือไม่ค่อยจะมีเวลาคิดถึงอดีตเท่าไหร่นัก วัน ๆ หมกมุ่นอยู่กับการเตรียมพร้อมแผนการ การเรียนอักษร การปักผ้า พอมาคิดดูแล้วก็ยังแอบคิดถึงชีวิตที่สะดวกสบายในยุคปัจจุบันอยู่บ้างเหมือนกัน

 

อ้อ..นั่นเรียกว่าสบายแล้วใช่ไหม

 

ในอดีตนางมักจะชอบคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย เพราะนางใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว ป้าที่มักจะขลุกตัวอยู่กับหนังสือไม่ได้สนใจนางขนาดนั้น แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว

 

‘นาง’ มีเข่อเจีย มีจื่ออี๋ ทั้งสองไม่เคยปล่อยให้คุณหนูของตนเองเหม่อลอยไปไกล มักจะหาเรื่องสนุกมาเล่าให้ฟังเสมอ

 

เสิ่นซีซือยังคิดที่จะหาสาวใช้ที่อายุประมาณยี่สิบสามสิบสักหนึ่งคน ไปเมืองหลวงจะได้ไปทำธุระอะไรแทนตัวนางได้ เพราะงั้นคงต้องไปหาเองที่เมืองหลวง

 

แบบไหนก็ได้ ขอเพียงไม่ใช่คนของบ้านสายรอง สายสาม หรือของฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นก็พอ

 

นัยน์ตาสีเขียวมรกตที่กำลังเหม่อลอย จู่ ๆ ก็เปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว ร่างเล็กตวัดสายตาไปมองต้นไม้ต้นหนึ่งที่มีบุรุษผู้หนึ่งนั่งอยู่

 

ผมยาวสีดำขลับ ร่างกายสูงใหญ่ ผิวขาว

 

คนจากแคว้นเฉิงฮั่น

 

อีกฝ่ายรู้แล้วว่าดรุณีน้อยรับรู้ได้ถึงการมีอยู่ของตนเอง ใบหน้าหล่อเหลานั้นมีรอยยิ้มบาง ๆ อยู่ตลอดเวลา แต่ไม่ใช่รอยยิ้มผูกมิตรหรือจริงใจ

 

เสิ่นซีซือเรียกยิ้มนี้ว่ารอยยิ้มการค้า ปราศจากความจริงใจ เพียงยิ้มเพื่อให้ตนเองดูคล้ายกับว่าอารมณ์ดีอยู่เท่านั้น

 

นัยน์ตาสีแดงฉานของอีกฝ่ายเปล่งประกาย เขายังคงเป็นเด็กหนุ่มอยู่แต่ตัวสูงใหญ่ถึงเพียงนี้ ให้คาดเดาจากสายตาน่าจะสูงเกือบร้อยแปดสิบเซนติเมตรแล้ว

 

และหน้าตาก็หล่อเหลาร้ายกาจ!

 

ตัวละครลับที่ไหนอีกล่ะ?

 

เสิ่นซีซือไม่ได้ถามออกไปตรง ๆ ว่าเขาเป็นใคร ดึงสายตากลับมามองอย่างอื่นแทน

 

เขาไม่ได้อยู่คนเดียว น่าจะมีคนอื่นอีก แต่เสี่ยวซือไม่สนใจ ถึงเวลาที่ต้องกลับไปนอนแล้ว ร่างกายนี้ยังต้องการพักผ่อน

 

“นางมารน้อย” น้ำเสียงทุ้มนุ่มของอีกฝ่ายคล้ายกำลังหยอกล้อ แต่เสิ่นซีซือหลุบตามองพื้น

 

นางมารน้อยงั้นรึ?

 

ร่างเล็กหันกลับไปสบตา เห็นรอยยิ้มกับแววตาของอีกฝ่ายก็รู้สึกแปลกประหลาด จะโมโหก็คล้ายถูกกดดันเอาไว้ จะเขินอายก็ไม่ใช่

 

ที่เรียกว่านางมารน้อย เพราะสีผมหรือนิสัยชอบสวมหน้ากาก?

 

บุรุษหน้าตาหล่อเหลาร้ายกาจแบบนี้ ในโลกปัจจุบันก็ไม่มีทางหาเจอ น้ำเสียงของเขาคล้ายเต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์ คำที่กล่าวออกมาเต็มไปด้วยอำนาจและสิ่งที่ยั่วยวนให้หลงใหลได้โดยง่าย

 

“เจ้าทำให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาแล้ว”

 

เสิ่นซีซือที่ทำหน้าไม่สบอารมณ์ พอได้ยินคำนี้ก็ยิ้มกว้างยิ่งกว่าเดิมและรอยยิ้มของนางก็ปราศจากความจริงใจเช่นเดียวกัน

 

“เพียงคุณชายสุขสำราญใจก็พอแล้วเจ้าค่ะ”

 

ดรุณีน้อยย่อกายคารวะจากนั้นหันหลังเดินจากไป ปล่อยให้บุรุษในความมืดอยู่ที่เดิมที่ควรอยู่ ตัวเสิ่นซีซือเป็นถึงลูกสาวของเสิ่นอู๋เยี่ย หากคบค้าสมาคมกับคนแคว้นเฉิงฮั่น คงจะไม่มีผลดี

 

บุรุษนัยน์ตาสีแดงนั้นเอนตัวพิงกับต้นไม้ รอยยิ้มจางหายไปอย่างรวดเร็ว องค์รักษ์ทั้งสี่นายคุกเข่าอยู่เบื้องล่างนั้นก็อยู่ในความเงียบไม่ต่างกัน

 

ดรุณีน้อยผมสีขาว นัยน์ตาสีเขียวมรกต

 

เสิ่นซีซือ…

 

มุมปากของบุรุษนัยน์ตาสีแดงกระตุกยิ้มร้าย

 

น่าสนใจ

 

 

 

***พูดคุย

เปิดตัวเรือใหม่อีกแล้วเจ้าค่ะทุกคน

สำหรับพี่เหยียนเหวินน้องซือเป็นเหมือนดรุณีน้อยน่ารัก แต่กับคนนี้น้องคือ นางมารน้อย อุ้ย

เรื่องนี้หนุ่ม ๆ ค่อนข้างเยอะกว่าเรื่องที่แล้วนะ เพราะไรท์ชอบผู้ชายหล่อค่ะ ไม่มีอะไรมาก 5555555

ผู้ชายเยอะไม่ได้หมายความว่าบทจะเยอะนะคะ 555555555555555555 เ

หากคุณลงเรือถูกก่อนไรท์เฉลยพระเอก  มีสิทธิ์ลุ้นรับอีบุ๊คนะคะอิอิ

แต่ลงแล้วลงเลยนะคะ ลงผิดน้ำตาท่วมเรือ เรือจม ช่วยไม่ไหวจริงจริง

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.45K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,537 ความคิดเห็น

  1. #13141 Dagulang (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 20:46
    เผ่ามิงค์ป่าววะ
    #13,141
    0
  2. #12717 Aeypanrada9464 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 23:41
    55555 คือ ชอบในนี้ตรงช่วงทอล์คของไรท์ โคตรฮา
    #12,717
    0
  3. #12263 nanggatc (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 15:48
    งื้อออออ พระเอกไหม ใช่ไหมนะ แงงงง
    #12,263
    0
  4. #12075 เฟยเฟิ่ง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 20:19
    ทำไมรู้สึกว่า ว่าที่สามีของน้องคือท่านอ๋องคนนั้น คนที่น้องเลิกอ่านตอนจะเปิดตัวอ่ะ ไม่หรอกอาจคิดไปเอง
    #12,075
    0
  5. #11312 Sriploy Ktn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 20:49
    น้องจะแปลงร่างแล้ว อยู่นานบ่ได้5555555
    #11,312
    0
  6. #11268 มากิริจัง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 21:13
    เห็นว่าพระเอกค่าตัวแพง
    คงไม่ใช่คนนี้มั้งค่ะ.. แต่ออร่าออกมาก

    ขอนั่งดูริมตลิ่งจะได้ลงเรือได้ถูก
    #11,268
    0
  7. #11049 Starry Moon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 02:45
    แกกก น้องไม่ได้เติมทรู แต่น้องแม่มพกแบล็คการ์ด เหมือนรูดทิ้งไว้ก่อนทะลุมา55555555555555
    #11,049
    0
  8. #11014 kamlinlinear (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 21:38
    พระเอกมาแน้วววววว คงไม่โผล่มาให้เห็นบ่อยๆ//ค่าตัวแพง
    #11,014
    0
  9. #11010 JADEMERIT (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 20:27

    หรือจะใช่? ใช่ใช่มั้ย?

    #11,010
    0
  10. #10968 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 22:09
    กรี้ดดดดดดดดพี่คะ พระเอกกกกก
    #10,968
    0
  11. #10565 แมวดื่อ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 14:27
    พระเอกคงมาแค่นี้แหละมั้ง? แล้วคงมาอีกทีตอนนางโตนั้นแหละ(อันนี้เดา😂)
    #10,565
    0
  12. #10564 แมวดื่อ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 14:26
    ม่ายยยยยยพี่เหวินของช้านนนน
    #10,564
    0
  13. #10487 Earn___ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 23:53
    อะ ออร่านี้มันพระเอกกกกก จอมมารน้อยอะไร้เขินนะ
    #10,487
    0
  14. #10087 sirinan panpoon. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 15:57
    คนนี้แหละพระเอกแน่เลย เดาว่าคงเป็นเซียวอ๋อง เดี๋ยวต้องได้เจอน้องอีกแน่นอน
    #10,087
    0
  15. #9919 Naruko (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 01:29
    เกือบก้าวลงลำนางมารน้อยล่ะ แต่ขอยั้งขาก่อน เดี๋ยวคดีพลิก
    #9,919
    0
  16. #9899 pop_zaza (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 14:06

    ใครหนอ

    #9,899
    0
  17. #9849 justjeen (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 11:23
    ถ้าถามว่าอยากหลุดเข้าไปในนิยายเรื่องไหนก็จะตอบว่าเรื่องนี้เพราะไรท์บอกว่าคนหล่อเยอะ
    #9,849
    0
  18. #9333 mufaii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 18:44
    เรือลำนี้น่าจะแล่นแรง

    อิอิ
    #9,333
    0
  19. #9024 chanchan123 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 23:45
    อูย ผู้มาอีกแล้ว เลือกเรือก่อน 555+
    #9,024
    0
  20. #8940 [F.S]Fang_041 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 10:51
    ลํานี้แหละ ชั้นว่าใช่!
    #8,940
    0
  21. #8930 MC_B (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 10:02
    เอาเรือหลายๆลำมาประกอบเป็นเรือลำใหญ่ได้มั้ยคะ 555555
    #8,930
    0
  22. #8804 wawa24 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 15:07
    ขอเหยียบหลายๆเรือได้ไหมคะ5555
    #8,804
    0
  23. #8546 yai nu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 23:59
    อุ๊ยยย
    #8,546
    0
  24. #8302 RiusL (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 09:07
    ต้องพระเอกเเล้วปะ55
    #8,302
    0
  25. #8103 ช้บขนมถ้วย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 21:18
    โหยยย คนนี้มาเหนือ
    #8,103
    0