西施 ข้าเป็นบุตรีของตัวร้าย (ล็อคตอนแล้ว) EBOOK

ตอนที่ 36 : บทที่ ๓๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46,047
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,250 ครั้ง
    26 พ.ค. 63

 

 

 

เสิ่นซีซือไม่ได้กลับมามือเปล่า นางได้ทาสชาวซีหูมาหนึ่งคน ในขณะที่นั่งรถม้ากลับ อีกฝ่ายถูกมัดมือมัดเท้าไว้เพราะกลัวจะหนี นางใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยด้วยสุ้มเสียงอ่อนโยน

 

“ไม่ต้องทำแบบนั้น เขาเจ็บมากพอแล้ว”

 

“แต่…” พลทหารพูดเหมือนไม่แน่ใจ ทาสซีหูคนนี้ดูอย่างไรก็พยายามหลบหนี หากพวกเขาไม่จับไว้ มันได้โอกาสซ้ำสอง มันจะไม่หนีหรอกหรือ

 

“พวกท่านมีกันถึงสามคน อย่างไรเขาก็หนีไปไม่ได้หรอก” นางย้ำอีกครั้งให้ทั้งสามมั่นใจ

 

สภาพย่ำแย่ขนาดนั้นจะหนีไปได้อย่างไร

 

รอจนรถม้ากลับมาถึงจวนตระกูลเสิ่น เสิ่นซินกับเสิ่นเซ่าปิดปากเงียบตลอดทางที่เดินมาส่งน้องสาวที่เรือน มองเจ้าทาสซีหูที่ก้าวเดินช้า ๆ ข้างหลังน้องสาวก็รู้สึกไม่ไว้ใจ

 

แม้อีกฝ่ายจะเป็นเด็กสิบขวบแต่ก็สูงมากกว่าเด็กสิบขวบทั่วไป ออกจะสูงกว่าเสิ่นเซ่านิดหน่อยด้วยซ้ำ

 

ปีนี้เสิ่นเซ่าอายุครบสิบสองปี ดูโตขึ้นกว่าตอนที่เสิ่นซีซือเพิ่งกลับจากชนบทมากพอสมควร เขาทั้งออกกำลังกายและฝึกวรยุทธ์ทำให้ร่างกายแข็งแรงและเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว

 

“คุณหนูกลับมาแล้วหรือเจ้าคะ…” เข่อเจียและจื่ออี๋ออกมาต้อนรับพร้อมกับอุ้มเสี่ยวซือออกมาด้วย

 

เจ้าแมวขนปุยเห็นเสิ่นซีซือก็ตะเกียกตะกายออกจากอ้อมแขนเข่อเจีย มันเดินมาพันแข้งพันขาเสิ่นซีซือไปมาคล้ายจะสื่อว่าคิดถึง

 

แต่พอนางจะจับมัน…

 

“วิ่งไปนู่นอีกแล้ว! นายท่าน กลับมาเถิดเจ้าค่ะ!” จื่ออี๋ร้องเสียงดัง เวลานายท่านวิ่งหนีทีไร เป็นนางที่ต้องไปจับทุกที

 

เสิ่นซีซือหัวเราะ จากนั้นหันไปพูดกับทาสซีหูที่เดินตามมาข้างหลัง เสิ่นซินกับเสิ่นเซ่าที่มีสีหน้าไม่สบอารมณ์อยู่แล้วก็ยิ่งไม่สบอารมณ์ขึ้นไปอีก

 

“เจ้าชื่ออะไร” เสียงถามของนางอ่อนโยนใจดี ทาสซีหูเงยหน้าขึ้นมาสบตากับนาง แววตาอ่อนล้า พูดคำเดิมซ้ำ

 

“ชื่อ…ชื่อ”

 

“ใช่ ชื่อ…ของเจ้า” เสิ่นซีซือพยักหน้า

 

ทาสซีหูคล้ายกำลังคิด จากนั้นเอ่ยตอบเสียงเบา

 

“เฮย…”

 

สีดำ?

 

หัวใจของนางกระตุกไปหนึ่งจังหวะ ความคิดในหัวประมวลผลอย่างรวดเร็ว จากนั้นกลับมาเป็นปกติ

 

เสิ่นซีซือเลิกคิ้วขึ้น นางรู้สึกไม่ชอบชื่อนี้เท่าไหร่นัก มันง่ายเกินไป ไม่เหมาะจะเป็นชื่อของมนุษย์

 

“แค่เฮยเท่านั้นหรือ? ไม่ได้ ๆ ข้าจะเลือกชื่อให้เจ้า เป็นอย่างไร?”

 

ทาสซีหูฟังที่นางพูดไม่ทัน อีกฝ่ายขมวดคิ้ว พยายามนึกถึงคำพูดนาง

 

“…ไม่มี…”

 

ไม่มีชื่อ

 

“จิ้นหยาง” เสิ่นซีซือเอ่ยปาก “เจ้า จิ้นหยาง ข้าเรียกเจ้า อาจิ้น”

 

“จิ้นหยาง” ทาสซีหูกระพริบตาปริบ ๆ พูดตามเสิ่นซีซือ

 

“ใช่”

 

“ข้า…จิ้นหยาง อาจิ้น”

 

“ใช่ๆ เก่งมาก!”

 

เสิ่นเซ่ากับเสิ่นซินมองสลับทั้งสองคนไปมา น้องสาวเขาเหมือนกับคนที่กำลังสอนเด็กหัดพูดอย่างไรอย่างนั้น

 

จริง ๆ เสิ่นซีซือรู้สึกสนุกและเอ็นดูคนตรงหน้าอยู่ไม่น้อย เขาก็เป็นเหมือนร่างนี้ แตกต่างจากคนอื่น แต่เพราะว่าเกิดมาเป็นชาวซีหู เป็นทาสชั้นต่ำที่สุด ต้องทุกข์ทนและถูกทรมาน

 

หากนางไม่ได้เกิดมาเป็นบุตรีของเสิ่นอู๋เยี่ย ชะตากรรมนางก็น่าจะเลวร้ายกว่านี้หลายสิบเท่า

 

“คุณหนู… บ่าวว่าให้อาจิ้นไปอาบน้ำเถิดเจ้าค่ะ” เข่อเจียบอกด้วยความหวังดี ตอนนี้เสิ่นอู๋เยี่ยกำลังรอเสิ่นซีซือไปร่วมมื้ออาหารเย็นอยู่

 

เสิ่นซีซือหันมามองจิ้นหยางหนึ่งครั้ง พยักหน้ารับ จากนั้นหันทิศทางไปที่เรือนของเสิ่นอู๋เยี่ย ยังไม่ลืมที่จะกำชับเข่อเจียและจื่ออี๋สองสามคำ

 

“ดูแลเขาดี ๆ ต่อไปนี้เขาต้องอยู่กับพวกเรา”

 

“เจ้าค่ะคุณหนู” เข่อเจียและจื่ออี๋ตอบรับพร้อมกัน

 

เสิ่นเซ่ากับเสิ่นซินเหลือบตามองจิ้นหยาง จากนั้นถอนหายใจเฮอะ

 

น้องสาวเขาถึงกับลงแรงคิดชื่อให้เจ้านี่! อีกทั้งยังบอกว่าเป็นคนของนาง ต้องอยู่กับนาง…เฮอะ

 

ขวางหูขวางตาจริง ๆ

 

ทาสซีหูไม่รู้ตัว เอาแต่เหม่อลอย คิดทบทวนชื่อของตัวเองไปมา จนกระทั่งคุณหนูที่ช่วยตนเองนั้นไม่อยู่แล้ว เหลือแต่สาวใช้สองคนกำลังยืนพิจารณาเขาอยู่

 

“อาจิ้น เจ้าอย่าคุกเข่าอีกเลย” จื่ออี๋พูดออกมา จากนั้นชี้ไปอีกทางหนึ่ง

 

เข่อเจียกลัวจิ้นหยางจะไม่เข้าใจ จึงพูดช้า ๆ ซ้ำอีกครั้ง 

 

“ใช่ ลุก…ลุกขึ้น ไปอาบน้ำ…อาบน้ำ”

 

“ข้าลืมไปเลยว่าเขาอาจจะฟังเราไม่รู้เรื่อง!... ไปอาบน้ำ แล้วมากินข้าวกัน…กันเถอะ!”

 

ตอนนี้ทาสซีหูรู้แล้วว่าตัวเองชื่อจิ้นหยาง

 

เขามองพี่สาวทั้งสองตรงหน้ากำลังสนทนากัน เขาฟังออกเกือบทั้งหมดแต่จะให้พูดก็พูดไม่ถนัดนัก

 

สุดท้ายตัวเขาก็ถูกจับมาเป็นทาสจนได้

 

“อย่า…หดหู่… แบบนั้น… คุณหนูใจดี… คุณหนูใจดีมากๆ!” จื่ออี๋ปลอบใจเด็กน้อยตรงหน้า แม้เขาจะสูงพอ ๆ กับนางแล้วก็ตาม 

 

ใจดี?

 

ทาสซีหูเห็นคนตรงหน้าพยายามพูดเกี่ยวกับคุณหนูเมื่อสักครู่ น้ำเสียงของนางฟังดูแล้วอารมณ์ดี ไม่ใช่อาการของคนที่ถูกบังคับแม้แต่น้อย

 

พวกนางเป็นทาส เหตุใดจึงบอกว่าคุณหนูใจดี

 

ชาวซีหูไม่ยินยอมเป็นทาส พวกเขาเกิดมาก็ถูกสอนให้ต้องดิ้นรนเอาตัวรอด…บรรพบุรุษบอกว่าให้ตายอย่างไรก็ต้องหนีไปให้ได้ แคว้นเป่ยเหลียงป่าเถื่อนโหดร้าย แคว้นเฉิงฮั่นไม่เห็นหัวคน มีเพียงแคว้นหรั่นฮุ่ยที่พวกเขาพอจะไปได้เท่านั้น

 

จิ้นหยางหรือต้าเฮย…ทาสซีหูอย่างเขา ต้องการจะหนี!

 

แต่ตอนที่เข้ามา จวนแห่งนี้มีการป้องกันแน่นหนามาก ลำพังคนแบบเขาที่รู้เพียงแค่การใช้กำลังจะออกไปได้อย่างไร เขาคงต้องหาทางหนีทีไล่ไว้ก่อน

 

ที่เรือนนี้เขามองไม่เห็นบุรุษแม้แต่คนเดียว เขาจึงต้องเดินตามสองคนข้างหน้าไป จนกระทั่งเดินมาจนถึงเรือนแยกใกล้เคียง

 

“เจ้านอนที่นี่…นอน ที่นี่ และนี่ อาภรณ์…ของเจ้า ไปอาบน้ำ แล้วมา…ทำแผล” เข่อเจียพูดช้า ๆ เห็นรอยฟกช้ำบนตัวของทาสซีหูก็รู้สึกไม่ดี โชคดีที่เรือนบ่าวรับใช้ของพวกนางถูกสร้างมาให้อยู่ใกล้คุณหนู คุณหนูเลยให้เอายาแก้ฟกช้ำมาเก็บไว้

 

ตั้งแต่วันนั้นเสิ่นซีซือก็กำชับว่าเข่อเจียและจื่ออี๋จะต้องรู้จักป้องกันตัวเอง ผู้ใดกล้าตบ ให้ตบคืนสองเท่า อย่าได้ยอมเด็ดขาด

 

เข่อเจียยื่นอาภรณ์ให้จิ้นหยาง จิ้นหยางรับมาไว้ในมือ จากนั้นเดินไปตามทางที่พวกนางบอก

 

ช่วงนี้ใกล้จะเข้าหน้าหนาวแล้ว อากาศจึงเย็นเป็นพิเศษ แต่จิ้นหยางเป็นทาสชาวซีหู ชีวิตความเป็นอยู่แร้นแค้น น้ำหยดหนึ่งนับว่ามีค่ามาก พอเดินเข้ามาเจอถังน้ำใหญ่ ๆ ก็อดรู้สึกแปลกประหลาดไม่ได้

 

นางจะให้เขาอาบน้ำจริงๆหรือ? เป็นทาสต้องอาบน้ำด้วยรึ?

 

คำถามในหัวผุดขึ้นมามากมาย เขายังเป็นแค่เด็กสิบขวบที่ถูกสอนมาว่าทาสซีหูนั้นให้แค่กิน จากนั้นทำงานสร้างวัดวาอาราม แบกของหนัก ทำงานทุกอย่างแลกกับอาหารประทังชีวิต

 

แต่ที่นี่กลับให้เขาอาบน้ำ

 

คิดถึงตรงนี้ก็รู้สึกเหมือนลำคอตีบตัน มันทั้งอึดอัดและอบอุ่นอยู่ในอก อีกทั้ง…เจ็บปวด

 

ในขณะที่เขาได้อาบน้ำ ได้สวมอาภรณ์อบอุ่น แฝดน้องของเขาจะเป็นอย่างไรบ้าง หนีออกไปได้แล้วจะยังรอเขาอยู่หรือไม่?

 

หลังจากนี้หนึ่งเดือน…เขากับแฝดน้องได้ตกลงกันไว้ว่าจะมาพบกันที่ประตูซ้ายของเมืองหลวง

 

“จิ้นหยาง อย่านานนัก เจ้าต้องกินข้าวนะ!” จื่ออี๋ตะโกนข้างนอกทำให้จิ้นหยางหลุดออกจากภวังค์

 

เขายังไม่คุ้นชินกับชื่อจิ้นหยางของตนเองเท่าไหร่นัก

 

โดยปกติเขาเป็นต้าเฮยและน้องชายเป็นเสี่ยวเฮย ไม่เคยจะได้รับชื่อแบบนี้มาก่อน

 

“ได้…ได้” เขาตอบออกไปช้า ๆ สองสามคำ ในใจรู้สึกประหม่า

 

เมื่ออาบน้ำชำระล้างร่างกายเรียบร้อยแล้ว เขาสวมใส่อาภรณ์เก้ ๆ กัง ๆ เดินออกมาพบกับจื่ออี๋และเข่อเจียที่ยืนรออยู่

 

“ดูดีขึ้นมากทีเดียว” เข่อเจียยิ้ม

 

“เยี่ยมมาก” จื่ออี๋ช่วยพูดเสริมความมั่นใจให้จิ้นหยาง เห็นเขาเกร็ง ๆ อยู่นางก็อยากให้เด็กคนนี้คุ้นชินกับพวกนาง

 

ทั้งสองคนกล่าวชม จิ้นหยางยิ้มเก้อเขิน เขาไม่รู้ต้องปฏิบัติตัวแบบไหนกับพวกนาง

 

“ต่อไปเจ้าเรียกข้า…พี่เข่อเจีย เรียกนางพี่จื่ออี๋”

 

“พี่…พี่เข่อเจีย?”

 

“ใช่แล้ว ปีนี้ข้าอายุสิบสามปีแล้ว”

 

จิ้นหยางพยักหน้า จดจำชื่อทั้งสองคนไว้ แม้ตอนนี้เขาจะพูดไม่ค่อยเก่งแต่ก็ฟังรู้เรื่อง อีกทั้งยังความจำดีพอสมควร

 

ทั้งสามคนไปกินอาหารที่เรือนพักของตนเอง เรือนนี้มีห้องแบ่งไว้เรียบร้อย เข่อเจียกับจื่ออี๋นอนด้วยกัน และห้องว่างก็ให้จิ้นหยางเป็นคนนอน

 

ในขณะที่รับประทานอาหาร จื่ออี๋ก็มักจะยกเรื่องทั่วไปมาคุยเสมอ ส่วนมากจะยกยอเสิ่นซีซือ ส่วนน้อยก็จะเป็นเรื่องที่ว่านายท่านเสี่ยวซือดื้อรั้นอย่างไร

 

“คุณหนูใกล้จะครบสิบขวบแล้ว คงต้องไปเรียนที่สำนักศึกษา ข้าเป็นห่วงคุณหนูเหลือเกิน” เข่อเจียพูด แค่คิดว่าคุณหนูต้องอยู่ท่ามกลางคุณหนูคุณชายมากมายจากตระกูลอื่น กลัวว่าคุณหนูจะถูกจ้องมองอย่างตัวประหลาด

 

“พวกเราจะทำอันใดได้ คุณหนูอยากไป บ่าวอย่างเราห้ามได้หรือ”

 

“ข้ากลัวผู้อื่นจะรังแกคุณหนู”

 

ทั้งสองถกเถียงกันไปมา

 

จิ้นหยางคิดว่าคุณหนูคนนี้คงอ่อนแอมาก แม้แต่สาวใช้ก็ยังจะกลัวนางถูกรังแก ตอนที่ไปตลาดทาสนางก็ยังพกผู้ติดตามมามากมาย…

 

นางก็คงอยากให้เขามาคุ้มครองนางกระมัง

 

“อิ่มแล้วใช่หรือไม่” เข่อเจียถาม

 

จิ้นหยางพยักหน้า จากนั้นทั้งสามจึงช่วยกันเก็บกวาดทำความสะอาด เตรียมตัวเข้านอน เข่อเจียกำชับกับจิ้นหยางสองสามคำว่าพรุ่งนี้คุณหนูจะเรียกตัวไปอ่านเขียนอักษร

 

จิ้นหยางพยักหน้ารับ

 

เมื่อยามค่ำคืน กว่าจื่ออี๋และเข่อเจียจะหลับก็เป็นเวลาดึกมาก ทั้งสองคนคอยทำงานหลายอย่างให้เสิ่นซีซือไม่หยุดหย่อน พอได้พักผ่อนแล้วจึงหลับเป็นตาย แต่จิ้นหยางที่หลับไปตั้งนานแล้ว…กลับลืมตาขึ้นมาในความมืด

 

เขาต้องสำรวจจวนแห่งนี้ดูก่อน

 

อย่างไรก็ต้องหาทางหนีให้ได้

 

 

 

***พูดคุย

 

คนหล่อจะหนีแล้วค่ะ บอกแล้วนะ ใครหล่อๆในเรื่องนี้ไม่ธรรมดาแน่นอน 5555

 

เนื้อเรื่องในอีบุ๊คคือส่วนที่รีไรท์แล้วนะคะ มีเพิ่มฉากบางฉากด้วย 

ใครรออ่านในเว็บก็จะจบช้ากว่าช่วงที่ออกอีบุ๊คประมาณ 1-2 เดือน ไม่มีตอนพิเศษค่ะ 

เดี๋ยวไรท์จะทำตารางอัพให้หลังจากลงขายอีบุ๊คนะคะ --- ขอบคุณค่ะ 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.25K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,537 ความคิดเห็น

  1. #14417 SanNi_02 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 มีนาคม 2564 / 16:17
    ถ้าแกกล้าหนี ฉันจะเอามีดปาดคอแก กุรู้-เป้นห่วงน้อง แต่-ควรมีความกตัญญู เข้าใจ๊?
    #14,417
    0
  2. #10976 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 06:57
    กะแล้วว่าต้องเป็นแฝดนั้นแหละ ตอนนางเอกได้ยินชื่อเฮนอะไรนั้น
    #10,976
    0
  3. #10811 praaewaa (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 00:34
    แฝดดดดดดดดด ซีซือออออ แฝดลูก เค้ามีแฝดน้องงง
    #10,811
    0
  4. #10588 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 16:16
    เอ้าาาาา แฝดนี่!!!!!
    #10,588
    0
  5. #10524 Earn___ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 21:43
    เอ๊ะ เอ้า นี่แฝดนี่ เอ้าา เอ้าาาาาาาา
    #10,524
    0
  6. #10351 เมมฟิส (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 18:19
    อย่าให้อาจิ้งหนีได้น่ะ

    แแฝพี่อยูกับซือซือ

    อย่าบอกว่าแฝดน้องอยู่กับยัยนางเอกในนิยายน่ะ

    ให้อาจิ้งจงรักภักดีกับซือซือด้วย

    จะให้ดีมีแฝดน้องมาอยู่ร่วมด้วย
    #10,351
    0
  7. #10117 Ice'baba77 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 13:51
    กลัวแฝดพี่กับแฝดน้องได้อยู่คนละฝั่งมากก
    #10,117
    1
    • #10117-1 เมมฟิส(จากตอนที่ 36)
      14 กรกฎาคม 2563 / 18:19
      ใช่ๆกลัวว่าจะเป็นแบบนั้นมากๆ
      #10117-1
  8. #9154 chanchan123 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 01:30
    เอ้าน้องซือตั้งใจจะไปหาทาสแฝดแต่ได้จิ้นหยางมา แต่สรุปจิ้นหยางคือแฝดที่ตามหาแน่ ๆ แฝดน้องหนีไป แล้วจะยังไงถึงจะได้มาอยู่กับน้องซือ
    ขำพี่ชายทั้งสอง 555+
    #9,154
    0
  9. #9019 ManasananDoloh (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 15:15
    ได้แฝดพี่แล้ว ดีจุยย
    #9,019
    0
  10. #8988 MC_B (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:22
    คนหล่ออย่าพึ่งหนี ไปพาน้องชายมาอยู่ที่จวนด้วยก็ได้ เดี๋ยวจะเลี้ยงดูปูเสื่ออย่างดีเลย

    ปล.เก็บตังค์รออีบุ๊คเลยคะ ส่วนรูปเล่มอยากได้เหมือนกัน แต่ไม่รู้จะจองทันมั้ยอ่ะ งือออออออ
    #8,988
    0
  11. #8532 Thatsawan To Love (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 16:07
    คนหล่ออย่าพึ่งหนี อยู่กับน้องสบายที่สุดแล้วน้าาาาา
    #8,532
    0
  12. #8393 PiiProud (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 04:04
    จะหนีจริงหรอ
    #8,393
    0
  13. #8321 美丹 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 22:35

    แฝดคู่นี้ใช่มั้ยยยย

    อ่านแล้วรู้สึกสงสารชาวซีหูเพียงเพราะแตกต่างจากคนกลุ่มมาก ทำให้ชีวิตต้องเจออะไรที่เลวร้ายตั้งแต่เด็ก

    #8,321
    0
  14. #8320 Jewel_inlove (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 21:53
    รออีบุ๊คนะค๊า
    #8,320
    0
  15. #8315 ซาตาลครั่ง (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 19:49
    จิ้นหยางชื่อเหมือนนายเอก😊
    #8,315
    0
  16. #8313 swanwyy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 18:07
    น่าจับคนคิดจะหนีมาตีก้น!
    #8,313
    0
  17. #8312 Tomp (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 17:00

    อีบุ๊คอย่าแพงมากนักนะค่ะ จะคอยคะ

    #8,312
    0
  18. #8311 2312451412 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 14:53
    อยากได้อีบุ๊คแล้วง้าาาา
    #8,311
    0
  19. #8310 Greyxy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 13:18
    ไม่เคยเจอนิยายเรื่องไหนที่คนหล่อเยอะขนาดนี้เลย ถ้าแฝดมาอยู่ด้วยกันคือหล่อแบบแพคคู่
    #8,310
    0
  20. #8309 Aoy252541 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 13:02
    อยากได้หนังสือออ 😆
    #8,309
    0
  21. #8303 Attonobot (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 10:06
    อีบุ๊คราคาประมาณเท่าไหร่คะ จะได้เก็บเงินรอ
    #8,303
    0
  22. #8297 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 02:22

    หนีไปให้ได้นะ แล้วไปพาแฝดอีกคนกลับมาที่จวนนี้จร้า

    #8,297
    0
  23. #8292 chayada0002 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 00:06

    ใจจดใจจ่อรออีบุ๊คแล้วไรทท

    #8,292
    0
  24. #8290 I'm_desert (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 22:42
    จิ้นหยางไปต้องหนีหรอกกก จวนนี้เค้าไม่ทำร้ายเธอหรอกก
    #8,290
    0
  25. #8289 Kenna-Oh (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 22:39
    น้องซือจะไม่ปล่อยให้คนหล่อหนีหรอก!
    #8,289
    0