西施 ข้าเป็นบุตรีของตัวร้าย (ล็อคตอนแล้ว) EBOOK

ตอนที่ 28 : บทที่ ๒๗

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,313 ครั้ง
    16 พ.ค. 63

 

จื่ออี๋ไม่ได้ติดตามเสิ่นซีซือออกมา และเสิ่นซีซือก็ไม่ต้องการเช่นกัน นางกล่าวสองสามคำให้จื่ออี๋ดูแลเข่อเจียให้ดี เข่อเจียแม้จะถูกตบแต่ก็ยังสามารถอดทนได้ นางร้องไห้และกล่าวขออภัยเสิ่นซีซือหลายครั้ง แน่นอนว่าเสิ่นซีซือไม่โกรธแม้แต่น้อย นางรู้ดีว่าไม่ใช่ความผิดของเข่อเจีย หลังจากที่ช่วยเสี่ยวซือได้แล้วนางจะกลับมาชำระความให้อย่างแน่นอน

 

รถม้าตะบึงวิ่งผ่านถนนไปอย่างรวดเร็ว จุดหมายปลายทางคืออารามหย่งเหอ พระภิกษุรูปหนึ่งของอารามแห่งนี้ว่ากันว่ามีวิชาแพทย์สูงส่ง และจะรักษาคนที่ตนเองอยากรักษาเท่านั้น แม้แต่ราชวงศ์ก็ไม่สามารถบีบบังคับได้

 

เหมือนกับว่าอีกฝ่ายจะรู้อยู่แล้วว่าเสิ่นซีซือกำลังจะมา พระภิกษุยืนรอตรงบริเวณลานกว้าง สองมือยกขึ้นพนมอยู่ ท่าทางสงบเยือกเย็น เสิ่นซีซือที่เพิ่งจะมาถึงคุกเข่าลงตรงหน้าเขา

 

“ไต้ซือ…ได้โปรดช่วยเจ้าแมวของข้าด้วย” เสียงของนางสั่น อาภรณ์สีอ่อนของนางเปรอะเปื้อนทั้งฝนและโลหิต ใบหน้างดงามนั้นกำลังเอ่ยปากร้องขอความเมตตา

 

พระภิกษุปิดปากเงียบอยู่นานจากนั้นถอนหายใจหนึ่งครั้ง

 

“บอกให้คนของสีกาถอยออกไปก่อนเถิด อาตมามีหนึ่งเรื่องที่ต้องกล่าว”

 

“ฝูหยวน…เจ้าถอยไปก่อน” เสิ่นซีซือทำตามที่พระภิกษุผู้สูงส่งบอก ฝูหยวนนั้นที่บังฝนให้เสิ่นซีซืออยู่ตลอดพยักหน้า จากนั้นเดินถอยหลังออกไปไกล

 

ความเงียบทำให้เสิ่นซีซือยิ่งกังวล เหตุใดเขายังไม่ยอมช่วยอีก

 

“อาตมาไม่อาจช่วยมันได้”

 

“…”

 

“ผู้สร้าง…ไม่ต้องการให้อาตมาช่วยชีวิตมัน”

 

ผู้สร้าง?

 

ตัวของเสิ่นซีซือสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ ขบเขี้ยวด้วยความโมโหสุดจะกลั้น นางเงยหน้าขึ้นมาสบตากับพระภิกษุ ตวาดเสียงดังอย่างไม่เกรงกลัวบาปบุญคุณโทษ

 

“ผู้สร้าง! ผู้สร้างอะไร! นังนักเขียนปัญญาอ่อนนั่นน่ะหรือคือผู้สร้าง! ข้าขอถามท่าน ท่านจะปล่อยให้หนึ่งชีวิตที่ไม่ได้ทำอะไรผิดตายไปต่อหน้าต่อตารึ!”

 

“อาตมานั้นเกิดมาด้วยพลังของผู้สร้าง มิอาจทำสิ่งใดนอกเหนือความต้องการของนางได้” พระภิกษุตอบน้ำเสียงเจ็บปวด แม้จะสูงส่งทั้งกายใจแต่หากฝืนคำสั่งก็คล้ายกับเอาขาก้าวไปในนรก

 

เขาเองก็ไม่ได้ต้องการเห็นเดรัจฉานตัวนี้ตายไปแบบนี้ แต่เพราะว่าเขาไม่อาจช่วยเหลือมันได้ด้วยพลังที่ผู้สร้างมอบให้!

 

เสิ่นซีซือกัดปากตัวเองจนห้อเลือด เจ้าแมวที่อยู่ในอ้อมอกนั้น ลมหายใจและชีพจรของมันเบาบางลงทุกที นาฬิกาแห่งชีวิตคล้ายกำลังจะหยุดเดิน

 

นังนักเขียนเฮงซวย แน่จริงโผล่หัวออกมาสิ โผล่หัวออกมา!

 

สายลมพัดผ่านหน้านางไปวูบหนึ่ง

 

แววตาของพระภิกษุรูปนี้แปรเปลี่ยนเป็นไร้แวว คล้ายกับบุคคลที่ไม่ได้มีชีวิต เสียงของเขาเอ่ยยานคาง ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มแสยะน่ากลัว

 

“เจ้าคิดว่าจะฝืนชะตาได้หรือ”

 

เสิ่นซีซือเงยหน้าขึ้นมา แววตาสั่นระริก

 

ที่แท้…ที่แท้มันดูนางอยู่ตลอดจริง ๆ

 

นางอยากจะพุ่งเข้าไปตบอีกฝ่ายให้หน้าหัน แต่นังนักเขียนเวรนี่ดันสิงร่างพระภิกษุ หากนางเข้าไปตบตีก็มีแต่เสียกับเสีย

 

สารเลว! สมควรตาย! ต่ำช้า!

 

ใช้อำนาจข่มเหงคนที่อ่อนแอกว่า นางไม่ต่างจากหนูติดจั่น นางต้องสู้กับผู้ที่เป็นผู้สร้าง สู้กับโชคชะตาเฮงซวยบัดซบ!

 

“ถ้าไม่ใช่เพราะว่ากลัวข้าจะฝืนชะตาได้ เจ้าจะยื่นมือลงมาสอดรึ!” นางตอบไปอย่างไม่กลัวตาย

 

ผู้สร้างก็ผู้สร้าง จะนักเขียนหรือผีห่าซาตานที่ไหนก็ไม่กลัวแล้ว!

 

“ข้าน่ะรึ? ข้ากลัวเจ้าเปลี่ยนชะตา” อีกฝ่ายหัวเราะลั่น จากนั้นพูดย้ำอีกรอบ“มันสนุกดี ข้าก็เลยยื่นมือเข้ามายุ่งมากกว่าปกติ ไม่ได้หรือ?”

 

เห็นท่าทางไม่สำนึกอีกทั้งยังสนุกสนาน ความใจเย็นของเสิ่นซีซือหมดลงทันที คำพูดแปรเปลี่ยนกลายเป็นคนของยุคปัจจุบัน นึกถึงนิยายที่อ่านและสิ่งที่เกิดขึ้นก็รู้สึกโมโห ที่แท้ตัวการคือนังนักเขียน ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกโกรธ

 

“โชคชะตาชีวิตผู้อื่น ยื่นมือมากเกินไปฉันเรียกว่าสาระแน! ถ้าอยากให้ชีวิตของนางเอกราบรื่นก็ไปช่วยนางเอกสิ มายุ่งอะไรกับฝั่งตัวร้ายนัก เสิ่นอู๋เยี่ยทำอะไรผิด แล้วฉันทำอะไรผิดแกถึงต้องส่งฉันมาที่นี่ มาฆ่าให้ตายซ้ำแล้วซ้ำอีกน่ะเหรอ โกรธที่ฉันวิจารณ์นิยายแกมากขนาดนั้นเลยหรือไงนังนักเขียนประสาท! แกเป็นตัวเฮงซวยอะไรกันแน่ เล่นกับชีวิตคนอื่นขนาดนี้ เป็นเทพปีศาจอะไรแล้วยังไง สุดท้ายเนื้อแท้ก็เลว ชั่ว!”

 

“หุบปาก”

 

“ฉันไม่หุบปากอะไรทั้งนั้น! นังนักเขียนโรคจิต!”

 

“น่ารำคาญจริงนังมนุษย์นี่” อีกฝ่ายพูดต่อ“เจ้าอยากรู้ไม่ใช่รึว่าทำไมเสิ่นอู๋เยี่ยถึงฆ่าเสิ่นซีซือ ใช้ชีวิตไปเรื่อย ๆ เจ้าก็จะเข้าใจเอง ยังไม่รู้พื้นเพอะไรก็ตัดสินไปก่อนแล้วเหมือนคนโง่ สติปัญญาเจ้าต่ำเตี้ยถึงเพียงนี้เลยรึ”

 

นางจะตัดสินเรื่องไหนต้องดูสาเหตุ แต่เรื่องที่นังนักเขียนนี่ยื่นมือเข้ามายุ่งในชีวิตนางในร่างเสิ่นซีซือ ไม่จำเป็นต้องดูสาเหตุด้วยซ้ำ

 

มันโรคจิตชัด ๆ!

 

เสิ่นซีซือสบตากับแววตาของอีกฝ่าย ไม่เข้าใจความคิดของนักเขียนเลยจริง ๆ

 

ในหัวตอนนี้มีแต่คำว่าทำไมเต็มไปหมด

 

เห็นสีหน้านางย่ำแย่และโกรธขึงเต็มทน พระภิกษุหัวเราะออกมา จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

 

“อันที่จริงข้าก็ชอบเจ้าอยู่บ้าง...ไม่งั้นก็คงไม่ลงมาเล่นกับเจ้าถึงขนาดนี้ เจ้าทำให้เรื่องนี้สนุกขึ้นเยอะ ความฉลาดของเจ้าและความพิเศษของเสิ่นซีซือเข้ากันได้ดี อีกทั้งตัวเจ้ายังแสดงละครหลอกล่อให้เสิ่นอู๋เยี่ยใจอ่อนได้ น่าเสียดาย ช่วงนี้ข้าอารมณ์ไม่ดี เรื่องสัมพันธ์ครอบครัว ดรุณีน้อยเติบโตอย่างงดงาม ข้าไม่อยากดู! ข้าอยากดูอะไรสนุก ๆ อย่างเช่น…การดิ้นรนหนีความตายของลูกสาวตัวร้าย เจ้าคิดว่าอย่างไร?”

 

เสิ่นซีซือหลับตาลง

 

เข้าใจแล้ว...เข้าใจแล้วจริง ๆ

 

ตอนนี้นางก็เป็นเพียงตัวละครหนึ่ง ตัวละครที่สร้างความบันเทิงใจให้ผู้อ่าน ตัวละครที่ต้องต่อสู้กับโชคชะตาแสนโหดร้าย

 

การเป็นนักอ่านที่ได้รับรู้เรื่องราวการต่อสู้ของตัวละครที่สู้กับพระเจ้า มันสนุกมากเลยทีเดียว

 

แต่การที่นางต้องมาเป็นตัวละครนั้นเองมันไม่สนุกเลยสักนิด

 

เสิ่นซีซืออยากจะร้องไห้ แต่ก็รู้ว่าเทพผู้สร้างชอบที่เห็นนางทุกข์ทนจึงได้แต่สะกดกลั้นอารมณ์ไว้ บอกตัวเองให้ใจเย็นซ้ำไปซ้ำมา

 

เมื่อคิดอย่างนั้น เสิ่นซีซือถอนหายใจ ถามอีกฝ่ายเสียงเรียบ

 

“เจ้าฆ่าเสิ่นซีซือทำไม”

 

“เจ้ายังไม่เชื่ออีกรึว่าเป็นเสิ่นอู๋เยี่ยตัดสินใจเอง”

 

“ไม่เชื่อเด็ดขาด เสิ่นอู๋เยี่ยรักเสิ่นซีซือมาก จะตัดใจฆ่าลงได้อย่างไร! อีกอย่าง…เจ้าเป็นนักเขียน เป็นคนสร้างเรื่องราวขึ้น เจ้าต้องเป็นคนที่ปูสถานการณ์ทุกอย่างให้มีจุดจบแบบนี้ เป็นความคิดเจ้าทั้งนั้น!”

 

พระภิกษุที่มีแววตาคล้ายกับไร้ชีวิต แสดงสีหน้าเหม็นเบื่อ คล้ายกับว่าสุดจะทนกับคำพูดของดรุณีน้อยตรงหน้า

 

“ใช่ โลกนี้ข้าเป็นคนสร้างขึ้น ความชั่ว ความเลว หรือแม้กระทั่งความดี ข้าเป็นคนอยากให้มันเกิด! ข้าตั้งใจปูทางทุกอย่างให้เสิ่นอู๋เยี่ยฆ่าเสิ่นซีซือ...แต่เจ้าอย่าลืมว่าสุดท้ายเสิ่นอู๋เยี่ยก็เป็นคนเลือกเส้นทางนั้นเอง ข้าแค่ช่วยเพิ่มอะไรนิดหน่อยเท่านั้น”

 

“เพราะอะไร”

 

เหตุการณ์อะไรกันแน่ที่ทำให้เสิ่นอู๋เยี่ยถึงกับลงมือสังหารเสิ่นซีซือ!

 

“บอกตอนนี้ก็ไม่สนุกสิ!” ร่างของพระภิกษุหัวเราะลั่นคล้ายกับคนเสียสติ “ข้ามันเป็นนักเขียนโรคจิต เป็นคนวิปริต เทพผู้ชั่วช้าสามานย์ อย่างที่เจ้าพูด เพราะฉะนั้นทำให้ข้าสนุกสิ! หากข้าสนุก…”

 

ผู้สร้างในร่างของเจ้าพระภิกษุนั้นดูน่าเกลียดน่ากลัว รอยยิ้มแสยะคล้ายกับปีศาจนั้นหากผู้อื่นมาเห็นคงต้องหัวใจวายตายไปแล้ว

 

เสียงยานคางนั้นพูดต่อหนึ่งประโยค ทำเอาเสิ่นซีซือโกรธจนตัวสั่น

 

“ข้าอาจจะให้เจ้ากับมันรอดก็ได้”

 

มัน?

 

มันที่ว่า…หมายถึงเสี่ยวซือหรือเสิ่นอู๋เยี่ย

 

จนกระทั่งเจ้าอาวาสกลับมาเป็นเหมือนเดิม ร่างกายเขาสั่นเทิ้มและเอ่ยปากด้วยท่าทางทุกลักทุเล คล้ายกับว่ากำลังพยายามเค้นคำพูดออกมา

 

เขากำลังฝืนคำสั่ง!

 

“ตรงฝั่งข้างอาราม…สีกา...สามารถฝังมันได้”

 

“ฝังรึ?” เสิ่นซีซือหัวเราะคล้ายกำลังเสียสติ แค่นางต้องมาสู้กับนังนักเขียนที่ไม่รู้ว่าเป็นตัวบ้าอะไรก็หงุดหงิดพอแล้ว พระภิกษุรูปนี้นอกจากไม่ช่วยยังจะบอกให้นางไปฝังแมวอีก!“ท่านพูดออกมาได้อย่างไร!”

 

“หากสีกาไปที่นั่น อาจจะ...ช่วย..มันได้”

 

เมื่อพูดจบ เขากระอักเลือดออกมาหนึ่งคำ เพราะเขาฝ่าฝืนลิขิตสวรรค์หรือที่เรียกว่า‘คำสั่งของผู้สร้าง’ ทำให้ตัวเองต้องถูกลงโทษ

 

หากเป็นตัวละครใช้แล้วทิ้งตัวอื่นก็คงไม่สามารถฝ่าฝืนคำสั่งของผู้สร้างได้ ความรู้สึกนึกคิดถูกปูมาให้ไม่สลับซับซ้อน เชื่อฟังเพียงผู้สร้างเท่านั้น แต่ตัวละครที่สามารถใช้วิชารักษาคน เป็นตัวละครช่วยเหลือที่เป็นถึงพระภิกษุ จิตใจสูงส่ง สุดท้ายก็ยอมเอ่ยปากบอกทางรอดสุดท้ายให้

 

เสิ่นซีซือเงยหน้าขึ้นมองฟ้า

 

นังเฮงซวยนี่มันมองดูนางมาตลอดเลยใช่ไหม? ดี ดี อยากสนุกใช่ไหม ได้เลย! ถ้าหากนางเจอนางเอกนิยายที่เป็นลูกรักของนักเขียนเมื่อไหร่...

 

...ตายเป็นตาย อะไรแย่งได้ก็จะแย่งมาให้หมด จะเอาเท้าถีบหน้าให้หายแค้น มารดาเจ้ามันเป็นสิ่งมีชีวิตสารเลวที่สุด เจ้ามันก็แค่โชคดีที่เกิดมาเป็นนางเอกเท่านั้นแหละ! นังลูกรักนักเขียน!

 

เสิ่นซีซือยอมทำตามคำแนะนำของพระภิกษุ เห็นอีกฝ่ายทรุดตัวลงกระอักเลือดก็เมินหน้าหนี เมื่อสักครู่เป็นผู้สร้างใช้ร่างเขาพูดคุยกับนาง แม้ว่าเขาจะยอมอ้าปากบอกทางสุดท้าย แต่เพราะความโกรธ นางไม่อาจจะฝืนใจตัวเองหันไปขอบคุณอีกฝ่ายได้จริง ๆ

 

ร่างเล็กรีบอุ้มเสี่ยวซือไปหาความหวังครั้งสุดท้าย

 

ไปพบกับ‘คน’ ที่จะช่วยเปลี่ยนโชคชะตาของนางไปตลอดกาล

 

 

 

 

 

***พูดคุย

 

ยื่นมือมากเกินไปเรียกว่าสาระแน นะคะทุกคน 55555555555 ใครคิดว่าน้องจะใจเย็น พูดคุยดีๆ ไม่จ้ะ ด่าแม่งเลย แค้น 5555555555 จะถีบหน้านางเอกด้วย

 

มารอดูว่าตอนเจอนางเอกนิยายจริง ๆ ในอีก 6 ปีข้างหน้า น้องจะได้ถีบจริงไหม

 

และตอนหน้าพระเอกมา และอาจจะโผล่มาบ่อยๆ

 

 

คือถ้าเขียนไม่ดี เขียนไม่สนุก ไม่ตรงใจใคร ก็บอกเรย (วิบัติเพื่อเสียง) ว่ามันเป็นจินตนาการของไรท์ ไรท์อยากเขียนแบบนี้อ่าตัวเอง ขอพื้นที่ให้ได้ละเลงจินตนาการได้ไหม 55555555555+

 

 

ใครอยากอ่านแนวไหน ข้อความลับมาได้นะ ไรท์แต่งเรื่องนี้จบก็อาจจะไม่รู้จะแต่งอะไรแล้ว เหมือนใช้สมองทั้งหมดที่มีไปหมดแล้ว ถ้าสงสัยว่าสมองได้แค่นี้เหรอ ขอบอกเลยว่า

 

 

แค่นี้แหละ!!! 555555555555555555555555 ชั้นดูฉลาดและเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ ม่ายยย

 

 

เม้ามอยได้ที่ #ข้าเป็นบุตรีของตัวร้าย

 

เพจ กวีหญิงกินปิ้งย่าง

ทวิตเตอร์ : @_kaweeying

 

 

ทอล์กข้างบนอารมณ์ดี ส่วนเพิ่มทอล์กนี่อารมณ์ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ ใครโอเคกดอ่านตอนต่อไปเลยค่ะ ส่วนใครที่คิดจะเมนต์ด่าไรท์ อ่านทอล์กนี้นะคะ

 

***เพิ่มทอล์ก 15/05/2020

กรุณามีมารยาทในการคอมเมนต์ด้วยค่ะ

ไรท์รับฟังฟีดแบคที่สุภาพ และติเพื่อก่อจริงๆค่ะ

เช่น เนื้อเรื่องเอื่อยเฉื่อย บรรยายซ้ำเกินไป

แต่ที่เม้นด่าปัญญาอ่อน ไม่สนุก ลาก่อน ลาขาด ไม่อ่านละ

คุณพูดอะไรคิดถึงใจคนอื่นบ้างหรือยังเอ่ย?

อะไร๊ อะไร๊ พูดทำไม ตู่ภพธรรรร ต้องการอะไรจากดิฉัน 

ดิฉันไม่ใช่ถังขยะ  และคนที่ปาขยะใส่คนอื่น ก็จะโดนปาคืนค่ะ

ไรท์รึป่าว ไรท์ไม่น่ารักรึป่าว มุแงงงงงง 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.313K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,537 ความคิดเห็น

  1. #13546 canidapa159357 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 08:03
    สนุกดีค่ะ..แหวกแนวจากเรื่องอื่นน่าติดตาม
    #13,546
    0
  2. #12959 ฮันนาห์ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 13:39
    นังนักเขียนโรคจิตเกลียดนักเชียวสงสารน้อง
    #12,959
    0
  3. #12726 Aeypanrada9464 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 01:56
    นังผู้สร้างมันเป็นใคร ยิ่งใหญ่มากรึ ???? น่าโมโห !
    #12,726
    0
  4. #11650 คิ้วอยู่ไหน ? (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 19:44
    สนุกมากค่ะไรท์
    #11,650
    0
  5. #11502 yellowpage (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 11:08
    แฟนตาซีแบบงง มันไม่สมเหตุสมผลตรงผู้สร้างเนี่ยแหละ ผู้สร้างก็คือนักเขียนละในโลกความเป็นจริงผู้สร้างคือเทพเซียนหรอ งง
    #11,502
    1
    • #11502-1 หญิงปิ้ง(จากตอนที่ 28)
      24 กันยายน 2563 / 12:52
      ผู้สร้างคือนักเขียนในโลกเก่านางเอกจ้ะ และตัวจริงเป็นเทพเนอะ เทพจะเป็นอะไรก็ได้ ในโลกไหนก็ได้จ้ะ

      ไม่สมเหตุสมผลตรงไหนคะ? ตรงเป็นเทพแล้วลงมายุ่งเรื่องมนุษย์สุ่มสี่สุ่มห้าได้ไง ก็จะบอกว่าสวรรค์ ระบบเทพของโลกใบนี้ไรท์คิดมาใหม่เองทั้งหมดนะคะ ไม่ใช่เทพเง็กเซียนฮ่องเต้แบบที่เคยเขียนกัน

      😘
      #11502-1
  6. #11063 Starry Moon (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 04:38
    สาระแน๊นัก!!!!!
    #11,063
    0
  7. #11026 TukTIkinlove (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 09:04
    แบบโอ้ยฉันอึดอัด E' ผู้สร้างเลว
    #11,026
    0
  8. #11025 mynameishiran (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 03:42
    น่ากลัวมากไรท์ ระทึกสุดด
    #11,025
    0
  9. #11023 JADEMERIT (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 01:23

    ทำไมขำตู่ภพธร

    #11,023
    0
  10. #10998 - Nusjung - (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 12:58
    จริงอยุ่ว่านางเอกวิจารณ์นิยายเรื่องนี้ตอนที่ยังอยุ่โลกเดิม แต่แทนที่จะปล่อยคำวิจารณ์นั้นแล้วรอให้คนอ่านได้เห็นเองตอนที่เรื่องทุกอย่างเฉลยกลับด่าแถมยังลากนางเอกเข้ามาในนิยายอีก โรคจิตมาก ๆ อ่ะ
    #10,998
    0
  11. #10986 lie_lie (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 23:14
    ไรท์! ไรท์ต้องจัดการนัดเขียนให้สุดๆนะไรท์ ;_; )
    #10,986
    0
  12. #10975 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 23:35
    พระเอกในโชคชะตาได้แน่เลย
    #10,975
    0
  13. #10748 cute-pukky (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 19:31
    ชอบแบบนี้ล่ะ ตาต่อตาฟันต่อฟัน ไรท์ต้องช่วยน้องซือเอาชนะนังนักเขียนโรคจิตให้ได้นะ
    #10,748
    0
  14. #10707 แขนลีบหมดแรง (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 12:37
    รู้แล้วว่าทำไมพ่อถึงฆ่าน้อง ที่ฆ่าเพราะตอนนั้นอาจจะปกป้องน้องจากการที่ฮ่องเต้ลักพาตัวไม่ได้ เพราะถ้าถูกลักพาตัวไปก็จะโดนกรีดเลือดเอามาให้องค์หญิงกิน มันคงทรมานมากกว่า พ่อเลยตัดสินใจฆ่าลูกของตัวเองแทน รึเปล่า?
    #10,707
    0
  15. #10581 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 14:52
    โรคจิตจริงๆ
    #10,581
    0
  16. #10561 111555999888Jo (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 12:39
    อยากอ่านแนวแฟนตาซี ซอมบี้มีพลังพิเศษด้วยค่าไรท์ชอบ
    #10,561
    0
  17. #10080 ก้อยจูปีเตอร์ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 18:53
    บทลงโทษนักเขียนที่สะใจสุดก็ คือ ไม่มีคนอ่านนี่แหละ สะใจสุดละ ไรท์ (หมายถึงนิยายในนิยายนะไรท์)

    55555อิน
    #10,080
    0
  18. #10053 chamee (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 16:09
    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #10,053
    0
  19. #10029 fallinluvw/bed (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 09:13
    นี่นับว่าเป็นตอนที่อ่านแล้วหัวร้อนที่สุดรึป่าวนะ
    #10,029
    0
  20. #9930 Naruko (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 14:17
    เดี๋ยวยื่นมือมาเพราะความสนุก ทำชะตาผู้อื่นวุ่นวายขนาดนี้ แน่ใจว่าไม่โดนทัณฑ์สวรรค์? ลืมไปป่ะ เสี่ยวซื่อที่ถูกดึงมาเจ้าไม่ได้เป็นผู้สร้างนะ ถ้านางไม่มีบ่วงเคราะห์แบบนี้ จะรอดโทษทัณฑ์ไหม
    #9,930
    0
  21. #9920 Ya- Yeeh (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 01:36
    นังผู้สร้างรึจะสู้ไรท์ของช้านนน จัดชุดใหญ่ไฟกระพริบไปเลยค่ะไรท์ เค้าจะรอดูจุดจบของมัน หมั่นไส้บังอาจรังแกอาซือเกินไปแล้วววว
    #9,920
    1
    • #9920-1 เมมฟิส(จากตอนที่ 28)
      14 กรกฎาคม 2563 / 14:39
      ใช่ๆไรท์จัดเลย😠😠😠😠เกลียดยัยผู้สร้าง
      #9920-1
  22. #9865 justjeen (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 16:21
    ไรท์!!!หนูจะไปตบอีผู้สร้างจนกว่าหัวมันจะหลุด!ไรท์ต้องช่วยหนูนะ!!!!!
    #9,865
    0
  23. #9667 bambam5347 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 23:50
    ตอนนี้คืออ่านละสงสารน้อง ไปมาๆ ตอนน้องบอกอยากจบหน้าผู้สร้างสักทีแต่มันดันไปสิงพระคือขำพรืดเลย555555
    #9,667
    0
  24. #9315 DreamWonder02 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 16:11
    ในใจคือกรี้ดอัดหน้าผู้สร้างไปแล้วอ่ะ
    #9,315
    0
  25. #9301 Pannmak (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 20:25

    รวมตีนรีดกับน้องด้วย

    #9,301
    0