西施 ข้าเป็นบุตรีของตัวร้าย (ล็อคตอนแล้ว) EBOOK

ตอนที่ 25 : บทที่ ๒๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53,593
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,293 ครั้ง
    7 พ.ค. 63

กรี๊ดดดดดด ได้อันดับที่ 1 จากทุกหมวดเลยค่า ตกใจแรงมาก

เป็นเพราะนักอ่านเลยค่ะที่พาน้องมาถึงจุดนี้

ถ้าไม่มีนักอ่านก็ไม่มีไรท์ ไม่มีน้องซือมาถึงทุกวันนี้แน่นอน

เลิฟๆนะคะ

 

 

 

“เสี่ยวซือ เจ้าอยากได้ปลอกคอหรือไม่?” เสิ่นซีซือกล่าวกับเจ้าแมวในอ้อมกอดของตนเอง วันนี้นางเพิ่งจะกลับจากการฝึกซ้อมยิงธนู โดยมีบิดาอยู่เฝ้าตลอดเวลา

 

เพราะว่าวันนี้เป็นวันหยุดของเสิ่นอู๋เยี่ย โดยปกติบิดาไม่ได้มาดูนางตลอดเวลาแบบนี้หรอกนะ

 

ดูเหมือนว่าเสิ่นอู๋เยี่ยจะต้องเดินทางไปต่างเมืองเพื่อจัดการปัญหาบางอย่าง เขาไม่ได้บอกนาง นางจึงไม่คิดจะซักไซ้อะไรเพิ่ม ปัญหาบ้านเมืองในตอนนี้ยังคงสงบสุขดี

 

ชาวเฉิงฮั่นเข้ามาในแคว้นเป่ยเหลียงมากขึ้น และชาวเป่ยเหลียงก็เดินทางไปที่แคว้นเฉิงฮั่นมากขึ้นเช่นกัน

 

แต่ก็ไม่มากเท่าที่ชาวเฉิงฮั่นมาเยือนที่นี่ พวกเขาถือตนว่าตัวเองเก่งกาจ จึงไม่ค่อยจะเห็นหัวคนในแคว้นเป่ยเหลียงอยู่ในสายตานัก ว่ากันว่าชาวเฉิงฮั่นหนึ่งคนมีค่ามากกว่าชาวเป่ยเหลียงนับแสน

 

เพราะว่าพวกเขาอยู่ในช่วงเชื่อมสัมพันธ์ การทะเลาะเบาะแว้งกันจึงมีน้อยมาก ชาวเฉิงฮั่นบางคนก็ไม่ได้สนใจชาติกำเนิด ใช้ชีวิตและค้าขายในแคว้นเป่ยเหลียงเฉกเช่นพ่อค้าคนหนึ่ง

 

“ท่านพ่อจะกลับมาก่อนวันเกิดใช่ไหมเจ้าคะ”

 

“อืม”

 

เสิ่นซีซือตาวาว เช่นนั้นเสิ่นอู๋เยี่ยก็จะได้อยู่ในวันเกิดนางด้วย คิดถึงตรงนี้ก็มีความสุข พุ่งเข้าไปกอดบิดา เสิ่นอู๋เยี่ยเคยชินกับการถูกบุตรสาวกอดจึงกอดตอบ

 

“ถึงเวลาแล้วเจ้าค่ะนายท่านใหญ่” เสียงสาวใช้ข้างนอกทำให้พ่อลูกที่เล่นกันอยู่นั้นต้องผละออก เสิ่นอู๋เยี่ยแต่งตัวคล้ายนักเดินทาง เขาต้องเดินทางไปคารวะฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นก่อนจึงให้เสิ่นซีซือไปรออยู่หน้าจวนเพื่อส่งเขา

 

รอไม่นานนัก เสิ่นอู๋เยี่ยก็ขึ้นม้า เตรียมออกเดินทาง เขากำชับฝูหยวนเอาไว้ว่าให้ดูแลเสิ่นซีซือด้วย

 

ฝูหยวนไม่เคยพูด แต่พยักหน้ารับ เสิ่นซีซือคิดว่าเขาเป็นใบ้จึงแทบจะไม่ได้สนทนากับเขาเลย

 

“อย่าออกไปข้างนอกบ่อยนัก”

 

“เจ้าค่ะ”

 

เสิ่นซีซือพยักหน้ารับคำ จากนั้นคิดในใจ ถ้าไม่ออกไปนางจะเอาเงินที่ไหนซื้อผ้าไหมราคาดีมาปักผ้าห่มเพื่อเอาใจเขาล่ะ!

 

 

 

 

เวลานับตั้งแต่ที่เสิ่นปิงปิงถูกเสิ่นซีซือปาถ้วยชาใส่นั้นผ่านมาหลายเดือนแล้ว นางเฝ้ากักเก็บอารมณ์โกรธเอาไว้เพราะมารดารู้เรื่องที่นางปาใส่เสิ่นซีซือก่อนจึงต่อว่าและลงโทษกักบริเวณ

 

การถูกกักบริเวณทำให้นางก้าวร้าวยิ่งกว่าเดิม ทุกวันนางคล้ายกับว่าจะเสียสติ ความโกรธและเกลียดชังนั้นกัดกินหัวใจจนแทบจะไม่เหลือความรู้สึกอื่น!

 

เหตุผลที่นางเกลียดเสิ่นซีซือก็ไม่ได้มีอะไรมาก เพราะเสิ่นซีซือเป็นลูกสตรีไร้หัวนอนปลายเท้า มีเส้นผมคล้ายปีศาจ อีกทั้งยังเป็นบุตรีของเสิ่นอู๋เยี่ย…

 

คนที่ควรจะเป็นบุตรีของเสิ่นอู๋เยี่ยคือนางต่างหาก! คนที่ควรจะได้เสพสุขคือนางต่างหาก

 

เหตุใดมารดาจึงไม่แต่งกับท่านลุง เพราะอะไรกัน!

 

แม้ว่านางจะเป็นบุตรีของท่านพ่อที่เป็นขุนนาง แต่ก็ยังไม่สามารถเทียบได้กับบ้านสายหลัก ของดี ๆ บ้านสายหลักก็มักจะได้ไปหมด…เรื่องแบบนี้จะไม่ให้นางโมโหได้อย่างไร

 

“คุณหนูเจ้าคะ…” สาวใช้ของเสิ่นปิงปิงเข้ามารายงานความเป็นไปของจวน กล่าวถึงเสิ่นซีซือที่มักจะออกนอกจวนไปบ่อย ๆ

 

“อะไรนะ! นังปีศาจนั่นมันออกจากจวนไปอีกแล้วรึ!”เสิ่นปิงปิงไม่พอใจเสิ่นซีซืออย่างมาก ในขณะที่นางถูกกักบริเวณ นังปีศาจกลับมีโอกาสได้ออกไปข้างนอก ยอมไม่ได้เด็ดขาด!

 

นางไม่เข้าใจว่าทำไมมารดาต้องโกรธนางถึงเพียงนี้ โดยปกติที่นางรังแกเสิ่นซีซือก็ไม่มีใครกล้าห้าม อีกทั้งมารดาก็ยังไม่สนใจ บ้านสายสามก็เมินเฉย มีครั้งหนึ่งที่เสิ่นเยว่ห้ามปรามนาง นางก็ทะเลาะกับอีกฝ่ายจนเสิ่นเยว่เลิกห้ามนางไปเอง

 

สาวใช้เห็นอาการของเสิ่นปิงปิงก็รีบพูดต่อ แกล้งพูดให้ข้อมูลทั่วไป แต่แท้จริงกำลังชี้แนะให้ทำบางอย่างอยู่

 

“นายท่านใหญ่นำสัตว์เลี้ยงมาให้คุณหนูสี่ด้วยนะเจ้าคะ”

 

“อะไรกัน!”

 

“เป็นแมวเจ้าค่ะ ขนสีขาว ตาสีเขียวคล้ายกับคุณหนูสี่เลยเจ้าค่ะ คุณหนูสี่รักแมวตัวนั้นมาก เวลาออกไปข้างนอกก็ให้สาวใช้หนึ่งนางอยู่เฝ้าตลอด”

 

นัยน์ตาสีฟ้าของเสิ่นปิงปิงส่องประกาย

 

หากนางทำร้ายเสิ่นซีซือไม่ได้ ก็ต้องลงกับมัน!

 

“นางออกจากจวนยามใด?”

 

“ช่วงบ่ายเจ้าค่ะ ออกไปหนึ่งชั่วยามก็กลับมาแล้ว” สาวใช้ตอบ “นายท่านใหญ่ก็ไม่อยู่ที่จวนมาหลายวันแล้วเจ้าค่ะ คุณชายใหญ่เองก็ด้วย คุณชายรองไปสำนักศึกษากว่าจะกลับมาก็ช่วงเย็น ..ที่เรือนของคุณหนูสี่นอกจากสาวใช้กับแมวก็ไม่มีใครอยู่แล้ว”

 

“เช่นนั้น…พรุ่งนี้ ไปเรียกตัวเม่ยซีกับหลิงซีมา!”

 

ก็แค่สัตว์ตัวหนึ่ง หากนางทำมันตายแล้วอย่างไร? เสิ่นซีซือจะฆ่านางให้ตายด้วยรึ!

 

สาวใช้ของเสิ่นปิงปิงยิ้มเหี้ยม แววตาล่องลอยไร้แววนี้ ผู้อื่นไม่อาจมองเห็นหาก ‘ท่านผู้สร้าง’ ไม่อนุญาต

 

แม้ว่าการเป็นผู้สร้างจะสามารถทำได้มากมาย แต่ก็มีเรื่องที่ทำไม่ได้เช่นกัน…นางไม่สามารถควบคุมตัวละครที่มีที่มาที่ไปชัดเจนได้ เพราะฉะนั้นสาวใช้ไร้หัวนอนปลายเท้าจึงเป็น‘ตัวละครใช้แล้วทิ้ง’ ของผู้สร้าง

 

และแน่นอนว่าตัวละครใช้แล้วทิ้งนั้น สามารถมีอิทธิพลต่อความรู้สึกตัวละครหลักได้!

 

หากเสิ่นซีซือต้องการเอาชนะผู้สร้าง มีหลายเส้นทางให้เลือก

 

ขึ้นอยู่กับว่านางจะเลือกถูกหรือไม่

 

เพราะถ้าหากเลือกผิด ชีวิตก็ดับสิ้น…

 

ในขณะเดียวกัน...องค์หญิงเหวินฉิงผู้เป็นดั่งที่ยึดเหนี่ยวของฮ่องเต้จ้าวหลี่คังนั้นล้มป่วยลงอีกครั้ง ร่างกายขาวซีดคล้ายจะหมดลมนอนหายใจรวยรินอยู่บนเตียง

 

“ใครที่รู้วิชาแพทย์ เรียกเข้าวังมาให้หมด!” จ้าวหลี่คังออกคำสั่ง ไม่มีผู้ใดกล้าขัดขืน ประกาศเรียกตัวผู้มีวิชาแพทย์เข้าวังทันที

 

เป็นอย่างนี้หลายต่อหลายครั้ง

 

เพราะองค์หญิงเหวินฉิงนั้น อาการคล้ายจะอยู่ไม่สู้ตายขึ้นทุกที

 

นี่ก็เป็นข้อจำกัดอย่างหนึ่ง

 

หากผู้สร้างต้องการลงมาเล่นในโลกนี้ ก็เป็นเพียงแค่เศษเสี้ยววิญญาณที่แสนอ่อนแอเท่านั้น การที่มีชีวิตอยู่ได้ขนาดนี้‘นาง’ ก็แลกอะไรมามากมายเหมือนกัน

 

ใกล้ถึงเวลาละทิ้งร่างนี้แล้วกระมัง องค์หญิงเหวินฉิงหรือผู้สร้างครุ่นคิดในใจ

 

“พี่หญิง ดื่มเถิด” เป็นจ้าวหลี่คังที่พยุงพี่สาวของตนเองมาอยู่ในอ้อมอก ป้อนโลหิตสีสดให้นางดื่มด้วยความห่วงใย

 

องค์หญิงเหวินฉิงดื่มลงไปคล้ายกับว่ามันเป็นเพียงน้ำธรรมดา ร่างกายของนางดีขึ้นอย่างรวดเร็วเหมือนปาฏิหาริย์ น้ำเสียงที่ถามดูสดใสขึ้นเล็กน้อย

 

“ฝ่าบาท…มิใช่พวกนางตายหมดแล้วหรือเพคะ”

 

เหตุใดยังมีโลหิตเหลืออยู่อีกเล่า

 

“พี่หญิง ครั้งนั้นข้าใจร้อน แท้จริงยังไม่ได้ตายทั้งหมด”

 

จ้าวหลี่คังนึกถึงสถานที่ลึกลับในวังหลวง หากไม่ใช่องค์หญิงเหวินฉิงหรือคนสนิทของเขาก็ไม่มีใครหามันพบ

 

สถานที่ที่เต็มไปด้วยสตรีเส้นผมสีขาว ทั่วทั้งตัวมีรอยกรีดเพื่อรีดโลหิต ศพกองพะเนินสูงที่อยู่ในวังแห่งนี้ กลิ่นคาวเลือดหอมหวานคละคลุ้งไปทั่ว

 

ฮ่องเต้อย่างเขายังจำใบหน้างามนั้นได้ดี เพราะกว่าจะแย่งชิงตัวนางมาได้นั้นเสียคนไปไม่น้อยเลยทีเดียว

 

จ้าวหลี่คังแย้มยิ้มให้ผู้เป็นพี่สาวด้วยความเบิกบานใจ น้ำเสียงเจือปนไปด้วยความปิติยินดี

 

“มีหนึ่งนางไม่ยอมตาย”

 

 

 

 

 

 

 

***พูดคุย

 

 

นางไหน ใคร ใครไม่ยอมตายยยย!!!!

 

ในขณะที่น้องซือกำลังเป็นเศรษฐีตัวน้อย เก็บเงินซื้อผ้ามาถักให้ปะป๊า ก็มีการเคลื่อนไหวต่างๆอยู่เรื่อยๆ

 

ใครอยากกรี๊ด ไรท์ซื้อโอ่งให้นะคะ แล้วก็ก้มหน้าลงไปกรี๊ดได้เลย ใจเต้นตุบตับๆๆๆไปหมด


ใครที่บอกน้องแมวจะซวยหรือเปล่า เซนส์แรงไม่ไหวแล้ววว

 

อยากจะเม้ายาวๆ แต่ไรท์ไม่รู้จะเม้าอะไรดี สภาพตอนเขียนคือไม่หลินปิงก็หลินฮุ่ยแล้วค่ะ แพนด้าในงานปักปิ่นอาจจะเป็นไรท์เองก็เป็นได้

 

นักเขียนในเรื่องส่งวิญญาณไปเป็นองค์หญิง นักเขียนตัวจริงทะลุไปเป็นแพนด้า5555555

 

 

------

ส่วนข้างล่างอาจจะมีการสปอยเนื้อหา 55555555 ไรท์อยากเม้ามอยอะๆๆๆๆๆ มันแบบอึดอัด อยากบอก อยากเล่า ใครไม่ชอบอ่านสปอยล์กดออกได้เลยเด้ออ 

 

 

 

 

 

ตอนนี้อาจจะคลายข้อสงสัยในใจหลายๆคนได้ แต่ก็ยังไม่ชัดเจนมากอยู่ดี ว่าแบบเอ้าปะป๊าทำไมไม่ช่วยล่ะ คือจริงๆมันเป็นแค่ข่าวลือ+ข้อสงสัยของป๊าว่าคนที่จะหลบรอดสายตาป๊าพ้น คงมีแค่พวกราชวงศ์ และป๊ายังสะสมอำนาจไม่พอนั่นเองค่ะ 

เพราะงั้นมารอลุ้นว่าป๊ายังจะก่อกบฏอยู่อีกไหม น้องซือยังจะได้แต่งไปต่างแคว้นอีกไหม....แล้วคนที่ไม่ยอมตาย ใช่ม๊าหรือเปล่า?

 

 

อะไรก็เป็นไปได้นะคะ 

 

***เรื่องราวในแคว้นเป่ยเหลียง ใน 'วีรกรรมจอมนางพบรัก' ไม่ได้กล่าวถึง เพราะเน้นแต่ความรักของตัวละครหลัก 

น้องนางเอกเราเลยไม่รู้ว่าจริงๆปะป๊าเป็นยังไงกันแน่ ก่อกบฏ ฆ่าลูก ฆ่าคน ทำม๊ายยยย ทั้งที่เป็นแม่ทัพคู่แผ่นดิน เต้ปกครองดี (ประชาชนไม่ได้ลำบาก) และปกป้องแคว้นมาตลอด ในความคิดน้องมันดูไร้ที่มาที่ไป นิยายเรื่องนี้จึงเหมือนมาสื่อว่า ปะป๊าเจออะไรมาบ้าง+น้องซือจะรอดได้ยังไงงง นั่นเองค่ะ 

 

 

หลายๆคนอาจจะไม่เชื่อว่าป๊าฆ่าลูกจริงเหรอในนิยาย ฆ่าจริงๆค่ะ และมีสาเหตุเด้อ ทางเลือกนี้มันอาจจะโหดร้าย แต่ถ้าต้องให้น้องไป........

 

พอ!!! สปอยล์เกินไปแล้วววว

 

#ปมเยอะจนสงสารคนอ่าน ต้องแง้มๆให้รู้บ้าง เดี๋ยวจะเครียด เพราะไรท์เคยอ่านอะไรแบบนี้แล้วอึดอัดเหมือนอกจะระเบิด แบบมันอยากรู้ไปหมดดดดดดดด 

 

ยุคโควิดแบบนี้ดูแลตัวเองกันด้วยนะคะ ไม่ป่วยไม่ไข้เด้อ ด้วยความปรารถนาดีจากไรท์

 

#SAVEรีด #SAVEน้องแมว #SAVEปะป๊า #SAVEน้องซือ #SAVEไรท์ 

 

 

 

 

#ข้าเป็นบุตรีของตัวร้าย #กวีหญิงกินปิ้งย่าง

TWITTER : @_kaweeying

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.293K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,536 ความคิดเห็น

  1. #14200 Kyungchu~ 😙 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 00:46
    ซื้อ ebook เลยงานนี้ น้องงงงงงงงงง
    #14,200
    0
  2. #12725 Aeypanrada9464 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 01:41
    แม่น้องซือ แน่ๆ
    #12,725
    0
  3. #12335 mmnichh (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 11:18
    อมก โหดร้ายมาก
    #12,335
    0
  4. #12269 Zzzm (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 22:53
    ไม่น้าาาาา อย่าทำน้อนนนนนนน
    #12,269
    0
  5. #12254 เด็กหญิงฮินาตะ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 12:55
    #saveไรท์ 55555
    #12,254
    0
  6. #11648 คิ้วอยู่ไหน ? (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 18:36
    พยายมหลบเลี่ยงสปอย 55555
    #11,648
    0
  7. #11645 MadeeChan (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 16:20
    คือที่พ่อฆ่า นางเอกเพราะไม่อยากให้น้องโดนเหมือนแม่เหรอ 😭😫😢
    #11,645
    0
  8. #11320 Sriploy Ktn (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 23:37
    ไม่อยากให้น้อนแมวตายเลย อยากเก็บทุกคนไว้555555555
    #11,320
    0
  9. #11021 JADEMERIT (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 00:49

    โอ๊ย เดธแฟล็กมาแต่ไกลเลย ม่ายน้าา


    #11,021
    0
  10. #10997 - Nusjung - (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 12:41
    แม่นางเอกแน่ ๆ จัดการเลย-วังทุเรศเนี่ย ก่อกบฏเลย แม่งเอ้ยยยย อย่างอินอ่ะ
    #10,997
    0
  11. #10973 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 23:23
    แม่นางเอกหรอ อมก.โหดร้ายทาด
    #10,973
    0
  12. #10808 praaewaa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 16:35
    สาระเลววววววววว!!!!! แม่น้องใช่มั้ย ใช่มั้ยยยยย ใช่เถอะนะ
    #10,808
    0
  13. #10766 Bao_Bao (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 15:12
    มะม๊าของน้องใช่มั้ย!!! ใช่มั้ยยยยยยย กริ๊ดดดดดดด ตัวลุ้นจนตัวจะระเบิดแล้วค่ะะะะ!!
    #10,766
    0
  14. #10570 แมวดื่อ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 23:11
    บังอาจ!!!คิดจะทำร้ายเจ้านายของพวกเราเหล่าทาสแมวงั้นรึ!

    หึ! ไม่รู้จักเจียมตัว
    #10,570
    0
  15. #10560 mrkomkai (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 21:26
    เอิ่ม มีแอบดาร์คด้วยฮะ
    #10,560
    0
  16. #10511 Earn___ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 15:17
    ต้องเป็นท่านแม่ของน้องแน่ๆๆๆๆๆๆ

    หึ้ย พวกราชวงศ์ช่างกระทำตัวต่ำช้านัก โดนปะป๊าฆ่าตายไปให้หมดซะ!!!!
    #10,511
    0
  17. #10479 hamnoy5503 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 22:15
    ผู้สร้างคนนั้นหรือจะสู้ผู้สร้างคนนี้ เหนือฟ้ายังมีฟ้า
    #10,479
    0
  18. #10474 haroopokky (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 18:29
    อย่าให้น้องแมวเป็นอะไรนะ ฮืออออออออออ
    #10,474
    0
  19. #10091 FuFar Maxx (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 00:57
    เดาๆ ว่าที่ป๊ะป๋าฆ่าน้องในนิยายเก่าคงเป็นเพราะอยากยุติการตามล่าเลือดที่พิเศษของเผ่าพันธุ์น้อง เพื่อหยุดอินักเขียนโรคจิตนั่น! 55555
    #10,091
    0
  20. #10078 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 21:26
    อะโห นังคนเขียนโรคจิตมากอะทำแบบนี้แล้วยังมีศพอีกในวัง บรื๋อออออออ~~~~~~~
    #10,078
    0
  21. #10027 fallinluvw/bed (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 08:47
    ถ้าคนที่ไม่ยอมตายเป็นหม่าม๊านี่จะสนับสนุนให้ป่าป๊าก่อกบฏแล้วนะ! ฆ่ามันค่ะ! มันทำหม่าม๊ามันจะทำน้อง!!
    #10,027
    1
    • #10027-1 เมมฟิส(จากตอนที่ 25)
      14 กรกฎาคม 2563 / 13:42
      เห็นด้วยสุดๆ
      #10027-1
  22. #9863 justjeen (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 15:55
    คนไรท์หนูอยากให้ไรท์กำจัดไรท์ในนิยายของไรท์เร็วๆจริงๆนะไรท์
    #9,863
    0
  23. #9669 Peonies-zz (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 03:31
    อ่านมาจนถึงตอนนี้พอจะเดาได้รางๆ รางๆจริงๆนะ แบบเลือนลางเลยอ่ะ555555
    #9,669
    0
  24. #9653 major.M (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 16:42
    จนถึงตอนนี้ก็ยังหวังให้แม่น้องยังไม่ตาย แงแอออ ;-;
    #9,653
    0
  25. #9645 Maji_2 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 15:24

    เเป็นแม่น้องชัวๆ เพราะอย่างงี้ป่าป๊าถึงเกลียดเชื่อพระวงศ์

    #9,645
    0