西施 ข้าเป็นบุตรีของตัวร้าย (ล็อคตอนแล้ว) EBOOK

ตอนที่ 20 : บทที่ ๑๙

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 62,014
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,832 ครั้ง
    12 พ.ค. 63

 

 

 

ขอบคุณพี่อะเมี้ยวโยโกะ

ที่ทำป้ายร่วมยินดีให้หญิงปิ้งนะคะ

กราบขอบพระคุณแนบลงบนตักรีดที่น่ารักทุกท่าน

น้องซือเดินทางมาถึง 10,000 แฟนคลับแล้ว

100,000 วิวด้วย โอ้มายก้อด

ด้วยความน่ารักและความออดอ้อนของท่านผู้อ่าน

ไรท์จะลดวันหยุด เหลือแค่วันพุธกับวันอาทิตย์ค่ะ

ขอบคุณน้า รักที่สู๊ดดด

 

 

 

 

 

 

 

 

ความสุขไม่ได้อยู่นานขนาดนั้น

 

อย่าได้หลงระเริงเป็นอันขาด

 

เสิ่นซีซือตื่นขึ้นมาในยามเช้า เพราะฝันร้ายทำให้นางลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนเสิ่นอู๋เยี่ย

 

ฝันร้ายที่ว่าคือได้กลับไปในโลกปัจจุบัน เปิดอ่านคอมเมนต์ของนักเขียนที่กล่าวว่า

 

ฉันจะทำอะไรกับชีวิตของเสิ่นซีซือก็ได้ ฉันจะฆ่าให้ตาย หรือแกล้งให้ตกระเบียง หรือถูกธรณีสูบ ฟ้าผ่าตาย หรือแม้กระทั่งยาพิษ!…อะไรก็ได้ขอแค่เสิ่นซีซือตายไปจากนิยายเรื่องนี้ก็พอ

 

นางคิดทบทวนถึงคำนี้อยู่พักใหญ่ เพราะอะไรนักเขียนต้องฆ่าเสิ่นซีซือด้วย ใช่เพราะว่าเพิ่มความเลวร้ายให้เสิ่นอู๋เยี่ยอย่างเดียวจริงหรือ?

 

หรือว่าร่างกายนี้มันพิเศษเกินไป

 

ประเด็นนี้เป็นไปได้ ความสามารถของเสิ่นซีซือไม่ธรรมดาเลย ทั้งใจเย็นและร่างกายแข็งแกร่ง อีกทั้งยังมีปริศนามากมายที่นางยังไม่ได้ลองค้นดู

 

น่าเสียดาย ตัวละครนี้เป็นดรุณีน้อย นางคงยังไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรได้บ้าง แต่ก็อยู่มาได้จนถึงตอนสมรสกับแคว้นเฉิงฮั่นเชียวนะ…

 

โอ้ย ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว!

 

“เจ้าตื่นแล้ว?” เสิ่นอู๋เยี่ยที่เพิ่งจะลืมตาตื่นขึ้นมานั้นพูดเสียงนิ่งแทรกขึ้นมา เสิ่นซีซือสะดุ้งด้วยความตกใจ หันมามองเสิ่นอู๋เยี่ย จากนั้นอธิบายเสียงอ้อน

 

“ข้าตื่นเพราะฝันร้ายเจ้าค่ะ...”

 

“ฝันอันใด?”

 

เสิ่นอู๋เยี่ยถาม เสิ่นซีซือจึงกล่าวตอบพร้อมรอยยิ้ม“ข้าฝันว่าข้าเสียท่านพ่อไป”

 

เสิ่นอู๋เยี่ยไม่ได้ตอบ ลูบหัวดรุณีน้อยแผ่วเบา เมื่อบุตรสาวเข้ามาหอมแก้มเหมือนปกติก็มีรอยยิ้มประดับขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะจางหายไปเมื่อนึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้

 

วันนี้เป็นวันที่ทั้งครอบครัวตระกูลเสิ่นจะทานอาหารร่วมกัน

 

โดยปกติแล้วแต่ละบ้านจะกำหนดวันต่างกัน โดยที่ของตระกูลเสิ่นนั้นจะเป็นวันแรกของเดือนใหม่ เสิ่นอู๋เยี่ยได้พบหน้ามารดาไม่บ่อยนัก กิจธุระในหนึ่งวันของเขามีมากมาย บางครั้งกว่าจะกลับจวนก็ดึกแล้ว เสิ่นซีซือหลายครั้งก็เผลอหลับไปก่อน

 

ทั้งสองอาบน้ำและผลัดเปลี่ยนอาภรณ์อย่างรวดเร็ว ไม่สมควรให้ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นรอนาน เมื่อครอบครัวสายหลักอยู่กันพร้อมหน้าก็เดินตรงไปทางเรือนของฮูหยินผู้เฒ่าทันที

 

น่าจะบอกว่าป่วย จะได้ไม่ต้องเข้าร่วม!

 

นางคิดในหัวเมื่อเห็นภาพตรงหน้าคือเสิ่นปิงปิง

 

การจัดเรียงที่นั่งนั้นผู้ที่นั่งใกล้ฮูหยินผู้เฒ่าตรงหัวโต๊ะคือสะใภ้ใหญ่ฟางลี่ผิงและสะใภ้รองเผิงมู่เจีย ข้างกายทั้งสองคือเสิ่นอู๋เยี่ยและเสิ่นอู๋เย่า เสิ่นซีซือสังเกตท่านอาของตนเองจากนั้นก็ก้มหน้าลง

 

เป็นบุรุษที่ดูใจดีและหัวอ่อน เรื่องเผิงมู่เจียยังไม่รู้ แปลว่าคงเป็นคนที่ลุ่มหลงในรักพอสมควร เขาอยู่รอดในราชสำนักที่เต็มไปด้วยเฒ่าจิ้งจอกและอสรพิษได้อย่างไรกัน

 

ตรงแถวของเสิ่นอู๋เย่าเป็นครอบครัวสายสองและสามนั่งด้วยกัน ฝั่งของเสิ่นอู๋เยี่ยคือครอบครัวสายหลัก ตำแหน่งที่นางนั่งอยู่ก็ดันตรงข้ามกับเสิ่นปิงปิง มื้ออาหารจึงคล้ายกับเหมือนมียาขมอยู่ในปาก

 

มื้ออาหารดำเนินไปอย่างเงียบเชียบ จนกระทั่งมีบ่าวเข้ามาบอกข่าวว่าฮ่องเต้เรียกประชุมขุนนางอย่างเร่งด่วน เสิ่นอู๋เยี่ยและเสิ่นอู๋เย่าจึงต้องรีบไปก่อน ฟางลี่ผิงและเผิงมู่เจียก็ต้องไปช่วยสามีของตนผลัดเปลี่ยนอาภรณ์ ทำให้เหลือเพียงแค่นายท่านสามเสิ่นอู๋หยางกับจูจิ้นอิ๋งผู้เป็นภรรยา อนุของนายท่านสามนั้นไม่สามารถร่วมโต๊ะอาหารได้

 

เสิ่นอู๋หยางให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไป เขาเป็นบุรุษที่ดูไม่สนใจอะไรเลยทั้งสิ้น ในวัยเด็กคงเอาแต่ใจพอสมควร

 

เหมือนเสิ่นอู๋หยางจะรู้ถึงความคิดของเสิ่นซีซือ เงยหน้าขึ้นมาสบตานางพอดิบพอดี จากนั้นก็หันไปทางอื่น

 

คงไม่อยากมีเรื่องกับฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นที่กำลังทำหน้าบูดเบี้ยวไม่พอใจ เสิ่นซีซืออยากจะกลอกตามองฟ้าจริง ๆ!

 

เสิ่นซินกับเสิ่นเซ่าเป็นที่รักของฮูหยินผู้เฒ่ามาก และไม่กล้าขัดคำสั่งนางเท่าไหร่นัก เพราะฉะนั้นเมื่อมีเสิ่นซีซืออยู่ร่วมโต๊ะอาหารด้วย ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นทำหน้าไม่พอใจก็ไม่สามารถพูดอะไรได้

 

“ข้าได้ยินมาว่าเจ้าเรียนยิงธนู” จู่ ๆ ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นก็พูดออกมา

 

เสิ่นซีซือสัมผัสได้ถึงลางไม่ดี อีกนิดหน่อยก็จะจบมื้ออาหารอยู่แล้ว จะชวนคุยขึ้นมาทำไมกัน ตอนเสิ่นอู๋เยี่ยอยู่ไม่เห็นยายแก่จะปริปากเลยสักนิด

 

“เจ้าค่ะ”

 

“เรียนไปทำไม” ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นพูดเสียงเย้ยหยัน“เสียเวลาบุตรชายคนโตของข้าต้องคอยดูแลยังไม่พออีกรึ คิดจะหาเรื่องเรียกร้องความสนใจไปถึงเมื่อใด”

 

ความอิจฉาริษยาในใจของหญิงแก่นี่ช่างน่ากลัวเหลือเกิน จะมาหวงพ่อนางกับตัวนางเนี่ยนะ บัดซบเกินไปแล้ว

 

“ปัญญาชนย่อมอยู่คู่กับปัญญา การเรียนรู้ยิ่งก่อให้เกิดผลดีตามมาในชีวิตเจ้าค่ะ” เสิ่นซีซือตอบเสียงเรียบ แววตาไร้อารมณ์

 

ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นที่ไม่ชอบหน้านางอยู่แล้ว เห็นนางต่อปากต่อคำก็ยิ่งโมโหหนัก นางไม่พูดก็น่าโมโห พอพูดได้ก็น่ารำคาญ หญิงชราคว้าถ้วยชาใกล้ตัว เขวี้ยงใส่ดรุณีน้อยอย่างแรง

 

เพล้ง!

 

เสิ่นซีซือนางหลบหลีกได้ทันพอดี ถ้วยชานั้นผ่านตัวนางไปกระแทกกับพื้นจนแตก เสิ่นซินเห็นสถานการณ์ไม่ดีจึงรีบเอ่ยปากห้าม

 

“ท่านย่า…ใจเย็นก่อนเถิดขอรับ”

 

“หุบปาก เจ้าหลานชั่ว!” ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นเป็นคนโมโหง่าย ยิ่งนางอยู่ใกล้เสิ่นซีซือก็ยิ่งมีแต่ความรังเกียจ นังเด็กนี่ถือดีอะไรเข้ามาอยู่ในชีวิตของบุตรชายคนโตของนาง ทำให้เขาเสื่อมเสียเกียรติยศ ถูกผู้คนนินทามาตลอดหลายปี!

 

นางไม่ต้องการให้แต่งงานกับสตรีไร้หัวนอนปลายเท้า ไม่ต้องการให้ผูกพันกับหญิงปีศาจ แต่เสิ่นอู๋เยี่ยลูกรักกลับทำให้นางช้ำใจเหลือเกิน ทั้งที่นางทำทุกทางให้เขากับฟางลี่ผิงลงเอยกัน!

 

“ท่านแม่ ใจเย็นก่อนเถิดขอรับ” เสิ่นอู๋หยางกล่าวด้วยน้ำเสียงคล้ายปลอบประโลม เหลือบตามองเสิ่นซีซือจากนั้นรีบบอกให้นางก้มหน้าก้มตา อย่าได้สบตากับฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นให้โมโหเด็ดขาด

 

ไม่อยากมีเรื่องกับฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่น และไม่อยากให้เสิ่นซีซือเจ็บตัวด้วย

 

“ออกไปจากเรือนข้าซะ!” ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นไล่เสิ่นซีซือ นางโมโหมากจนรู้สึกหายใจไม่สะดวก เพียงแค่เห็นหน้าเสิ่นซีซือก็รู้สึกคล้ายกับว่าสามารถสังหารคนได้แล้ว ยิ่งได้ยินนังเด็กปีศาจเอ่ยปากพูดก็ยิ่งรู้สึกรังเกียจ

 

เสิ่นซีซือไม่รอเวลา นางลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังไม่ทำความเคารพ ก้าวออกไปจากโต๊ะเพียงสองก้าว เสียงถ้วยชาแตกก็ดังขึ้นอีกครั้ง

 

เพล้ง!

 

ครั้งนี้เศษแตกของมันกระเด็นบาดข้อเท้าของนางเล็กน้อย โลหิตสีแดงไหลซึมออกมาหนึ่งหยด แม้จะไม่ใช่แผลฉกรรจน์...มีหรือคนอย่างนางจะยอมให้ผู้อื่นมาทำร้ายได้ง่าย ๆ

 

เสิ่นซีซือชะงัก หันหลังกลับไปมอง

 

เสิ่นปิงปิง!

 

“ยังไม่ทำความเคารพท่านย่าอีกรึ! นังเด็กปีศาจ!”

 

ปีศาจ?

 

เสิ่นปิงปิงเหยียดยิ้มสะใจ นางรู้ดีว่าหากทำอะไรเสิ่นซีซือ ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นย่อมไม่โกรธ อีกทั้งยังสนับสนุนด้วย

 

“เสิ่นปิงปิงเจ้าทำเกินไปแล้ว!” เสิ่นเซ่ากล่าวออกมาด้วยความโกรธ แต่เมื่อหันไปเห็นสายตาของฮูหยินผู้เฒ่าก็ต้องปิดปาก กำหมัดแน่นด้วยความอดสู

 

ไม่ยุติธรรมเลย!

 

“ข้าจะทำความเคารพหรือไม่ ต้องให้เจ้ามาสั่งสอนด้วยรึ!” เสิ่นซีซือกล่าวเสียงอำมหิต“แม้กระทั่งท่านอาและอาสะใภ้สามก็ยังไม่กล้าสอดมือ เจ้าคิดว่าตนเองเป็นใคร”

 

“นังเด็กชั่ว! เจ้ากล้าต่อปากต่อคำขนาดนี้เชียวรึ วันนี้หากไม่ได้โบยเจ้าให้ตายข้าคงต้องรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต!” ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นด่าทอเสิ่นซีซืออีกครั้ง จากนั้นหันไปตวาดสาวใช้“ไปเอาไม้มา!”

 

“หากท่านย่าจะตีข้า ก็ให้ความยุติธรรมแก่ข้าด้วย ข้าลุกออกมาเพราะคำสั่งของท่านย่า เสิ่นปิงปิงถือดีอะไรมาทำร้ายข้า!”

 

เพราะฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นกำลังโกรธ นางจึงไม่มีเหตุผล ได้ยินคำพูดของเสิ่นซีซือและเสียงกระซิบจากบุตรชายคนเล็กที่กล่าวถึงเสิ่นอู๋เยี่ยก็สูดลมหายใจเข้าออกอย่างระงับอารมณ์

 

หากทำร้ายนังเด็กนี่ อู๋เยี่ยต้องเกลียดนางเป็นแน่!

 

“ไม่ลงโทษข้าแล้วหรือเจ้าคะ?” เสิ่นซีซือถาม

 

“ซือเอ๋อร์ เจ้าอย่าพูดจาเช่นนั้น” จูจิ้นอิ๋งกล่าวเตือน ไม่อยากให้ดรุณีน้อยต้องถูกดุด่าไปมากกว่านี้ หากเป็นตัวนางคงจะเดินออกไปโดยไม่หันหลังกลับมาต่อปากต่อคำแล้ว

 

เสิ่นซีซือไม่มีเหตุผลอะไรให้กลัวฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นอีกต่อไปแล้ว นางใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มาหลายเดือนรู้ดีว่าเสิ่นอู๋เยี่ยไม่ได้ให้ความสำคัญกับฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นนัก เขาปฏิบัติกับนางไม่ต่างอะไรกับคนแปลกหน้า

 

เทียบกับเสิ่นซีซือที่อยู่กับบิดาทุกวัน คุณค่าในใจมันต่างกัน

 

ฮูหยินผู้เฒ่าคิดว่าจะจัดการนางได้ง่ายดายเหมือนตอนที่ส่งไปชนบทรึ คิดผิดมหันต์!

 

นางมีเสิ่นอู๋เยี่ยหนุนหลัง อีกทั้งความเลวร้ายของเผิงมู่เจียกับเสิ่นปิงปิงยังอยู่ในกำมือนาง

 

หากเสิ่นปิงปิงยังกล้าล้ำเส้นอีก นางจะไม่ปรานีอีกต่อไป!

 

“ไสหัวไป!”

 

“หากข้าหันหลังกลับไปอีกคงถูกลอบกัด” เสิ่นซีซือกล่าว “ท่านย่าต้องลงโทษเสิ่นปิงปิง ข้าขอความยุติธรรม!”

 

“ลงโทษข้ารึ? เป็นเจ้าที่ไร้มารยาท หากข้าไม่สั่งสอนน้องสี่เช่นเจ้า ผู้ใดจะกล้ายื่นมือเข้ามา เจ้าคิดว่าตนเองเป็นบุตรีเพียงคนเดียวของท่านลุง แต่ลืมไปแล้วหรือว่าท่านย่าเองก็เป็นผู้อาวุโสของตระกูลเสิ่น หากเจ้าไม่มีความเคารพ อกตัญญู ทำพฤติกรรมเลวทรามเช่นนี้ ข้าไม่อาจจะเมินเฉยได้”

 

เสิ่นปิงปิงพูดยาวเหยียด ข้าง ๆ ของนางคือเสิ่นเยว่และเสิ่นมี่ ทั้งสองคนกำลังถอยห่างออกไปเรื่อย ๆ จนบริเวณรอบข้างว่างเปล่า

 

“อาว่าพวกเจ้ากลับไปพักผ่อนเถอะ” เสิ่นอู๋หยางกล่าวขึ้นแทรก เห็นท่าทีว่าทั้งสองจะไม่ยอมหยุดทะเลาะกันก็ต้องปรามบ้างแล้ว

 

เสิ่นซีซือก้าวเท้าเข้ามาใกล้บริเวณโต๊ะอย่างรวดเร็ว ยกแก้วชาขึ้นมาจากนั้นเขวี้ยงลงตรงหน้าอีกฝ่าย เสิ่นปิงปิงกรีดร้องยกแขนขึ้นมาบังกลัวว่าเศษแก้วจะโดนใบหน้าตนเอง เสียงดังเพล้งนั้นทำให้ทุกคนอ้าปากค้าง แม้กระทั่งฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นก็ยังพูดไม่ออก

 

เศษแหลมคมกระเด็นบาดแขนเสิ่นปิงปิงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่เพราะความตกใจทำให้ดรุณีน้อยตัวแข็ง ทำอะไรไม่ถูก

 

ตั้งแต่เกิดมานังเสิ่นซีซือไม่เคยกล้าตอบโต้นางมาก่อน!

 

“เจ้า…เจ้า เจ้ากล้า!” เสิ่นปิงปิงกรีดร้อง

 

เสิ่นซีซือยิ้ม หันไปสบตาฮูหยินผู้เฒ่า นัยน์ตาสีเขียวมรกตแววโรจน์คล้ายกับเสิ่นอู๋เยี่ยทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าหายใจไม่ออก นางกำลังกลัวอย่างสุดขีด…

 

เหตุใดจึงเปลี่ยนแปลงไปมากขนาดนี้?

 

“ทำสิ่งใดไว้ สิ่งนั้นย่อมสนองคืน!”

 

“…”

 

“หากเจ้าล้ำเส้นข้าอีก…”

 

เสิ่นซีซือไม่ได้พูดออกไป แต่หันหลังกลับ

 

หากกล้าล้ำเส้นนางอีก

 

นางจะหาทางกำจัดทิ้ง… แม้แต่มารดาของเสิ่นอู๋เยี่ยก็ไม่เว้น คอยดูก็แล้วกัน!

 

 

 

 

***พูดคุย

 

น้องซือกล่าวว่า "ก็มาดิค้าบบบบ" 555555555555555555555 กลัวที่ไหนอะ พ่อหนูเก่ง พ่อหนูหล่อ ที่สำคัญ พ่อรักหนูมากด้วย

 

ย้ำอีกทีว่าไม่ใช่การแก้แค้น ใครทำน้อง น้องทำคืนแน่ ฮึ่มๆ

 

ปาก้อนหินใส่คนอื่น แล้วคิดว่าจะได้ดอกไม้กลับคืนไปเรอะ!!! อย่าฝัน ถ้าได้ดอกไม้ คือคำด่าเท่านั้นค่ะ

 

มาดูกันว่าลูกสาวตัวน้อยน่ารักกับคุณแม่ผู้ยื่นมือมายุ่งกับชีวิตลูกชาย ใครจะชนะ /เปิดบ่อนพนัน 55555555555

 

ตอนนี้แอบบอกอะไรหลายอย่างเลยนะ จริงๆ ทำไมนักเขียนถึงฆ่าตัวละครนี้ ฮูหยินผู้เฒ่าทำอะไรปะป๊า มันใกล้เฉลยอยู่นะ อดใจไว้ก่อน

 

โปรดติดตามตอนต่อๆๆๆๆๆไปค่ะ

 

ป.ล.เห็นนะว่าลงเรือบาปกันรัวๆ ถือไม้เรียวก็ไม่กลัวงั้นรึ ได้เลย!!! /เผา

ระทึก!ฟ้าผ่าไฟไหม้เรือยอร์ชกลางทะเลภูเก็ต – innnews

ป.ล.2 ลงจนจบเรื่องค่ะ ไม่หนีไปไหนแน่นอน 5555555 ไม่ติดสัญญาอะไรกับใครทั้งนั้น สัญญาเดียวคือสัญญาใจกับรีด รออยู่ดูตอนจบด้วยกันน้า ❤ รักนะคะ

 

ใครรออีบุ๊ค ไรท์ปั่นอยู่เด้อ ;-; ปกติเขียนวันละ 10+ ชั่วโมง นอน 4 แต่มาเฝ้ายายเลยไม่สะดวก ฮรืออ

 

ช่องทางติดต่อ

เฟสบุ๊ค : กวีหญิงกินปิ้งย่าง

ทวิตเตอร์ : @_kaweeying

 

เพิ่มทอล์ก  12/05/20

***ช่วงหลัง ๆ เนื้อเรื่องจะดราม่าขึ้น ด้วยความที่ปมเยอะ ใครไม่ชอบกรุณาอย่าคอมเมนต์ด่ากันเลยนะคะ มาเพิ่มทอล์กเพราะโดนเยอะอยู่ เม้นรำคาญบ้าง ไม่สนุกบ้าง ไม่อยากอ่านบ้าง ไรท์ก็ไม่ได้อยากอ่านคอมเมนต์แบบคุณเลยนะคะ ติเฉยๆ ไม่ได้ก่อให้เกิดอะไรเลย

คำพูดดี ๆ มีมากมายให้เลือกพูดค่ะ พูดไม่รักษาใจคนอื่น โลกไม่ได้หมุนรอบตัวคุณนะคะ โนดราม่าเนาะ ด่ามาด่าคืน ไม่ทนล่ะค่ะ 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.832K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,536 ความคิดเห็น

  1. #12316 natsinee2512 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 18:23
    สนุกมากค่ะมาอ่านรอบสองละเอ๊ะ!หรือรอบสามนะ😄😄ขอบคุณค่ะ
    #12,316
    0
  2. #12265 Wan_NY (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 20:48
    เลิศค่ะ!
    #12,265
    0
  3. #11950 Bewtii006 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 18:29
    ปรบมือค่ะๆๆๆ
    #11,950
    0
  4. #11897 Junekup (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 14:10
    วางยาอีแก่นั้นเลย
    #11,897
    0
  5. #11863 chxrryies (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 11:52
    ปังมากน้องงง
    #11,863
    0
  6. #11672 Pintipee13 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 16:47
    เริ่ดที่สุดลูกสาววว
    #11,672
    0
  7. #11316 Sriploy Ktn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 23:02
    น้องกร๊าวใจมากกกก
    #11,316
    0
  8. #11060 Starry Moon (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 03:55
    ฟาดมันเรยรูก!!!!
    #11,060
    0
  9. #11020 JADEMERIT (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 22:52

    นี่น้องต้องสู้กับคนเขียนเรื่องจริงๆใช่มั้ยง่า ดูไร้หนทางมากๆแต่จบดีสินะคะ

    #11,020
    0
  10. #10940 WhiteDie (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 23:53
    อ้อ โอเคเราเข้าใจแล้วข้ามมาอ่านไขข้อสงสัยซะหลายตอน น้องก็คือลูกสาวเพียงคนเดียวของเสิ่นอู๋เยี่ยนั่นละเข้าใจละๆ
    #10,940
    0
  11. #10778 0938780776 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 01:40
    คือเราหยุดอ่านไม่ได้เลยจนมาถึงตอนนี้ที่สดุดกับทอล์กของไรท์ คือคนที่ไรท์บอกว่าเม้นว่ารำคาญเอย ไม่สนุกเอย นี่เขาเข้าไม่ถึงรึว่าอะไรคะ เราชอบภาษาการบรรยายของไรท์รวมถึงเนื้อเรื่องการดำเนินเรื่องต่างๆคือเพลินจนหยุดอ่านไม่ได้ เราว่าเรื่องนี้คือเรื่องที่ไรท์เขียนได้สนุกและถูกใจเราที่สุดตั้งแต่ตามอ่านนิยายของไรท์มาเลย เราเคยพยายามจะแต่งนิยายแต่ไม่สำเร็จเลยทราบดีว่าการจะเขียนนิยายสักเรื่องออกมาว่ายากแล้วแต่จะเขียนให้ถูกใจบรรยายให้ถูกใจคนดูคือยากกว่า แต่ไรท์ทำได้ คือเดอะเบสแล้วค่ะ เราเชื่อว่าคนที่เค้าไม่อคติเค้าจะเข้าใจ และควรให้เกียรติเนื้อเรื่องและพล็อตที่นักเขียนบรีฟไว้ล่วงหน้าแล้ว จะมาร้องเอาแต่ใจจะทำตามความเห็นตัวเองอย่างเดียวไม่ได้ ติเฉพาะเรื่องที่มันติได้แต่ไม่ถึงขนาดก้าวก่ายพื้นที่จินตนาการคนอื่น เวลาเราแต่งนิยายเราเลยไม่ค่อยอยากแต่งทีละตอนละลง แต่อยากแต่งจบทีเดียวเลยแล้วค่อยลง เพราะเวลาแต่งลงทีละตอน ส่วนนึงมันจะตันและหมดไฟเพราะคอมเม้นนี่ล่ะค่ะ ถ้าไรท์บางคนไม่แกร่งพอก็จะคล้อยตามจนเนื้อเรื่องออกทะเลยหลุดพล็อตที่ตัวเองร่างไว้ ซึ้งเราเลยชอบเม้นให้กำลังใจไรท์มากกว่า เพราะเมื่อมีกำลังใจก็จะมีไฟเมื่อมีไฟจินตนาการก็จะแล่นเลย เดี๋ยวพล็อตดีๆจะตามมาเอง เพราะงั้นสู้ต่อไปค่ะ ทุกอย่างในเรื่องนี้ตอนนี้กำลังดีทุกอย่างเลย ไปให้สุดเลยไม่ต้องกั๊กหรือเกร็งกับคอมเม้นใครละค่ะ มันดีย์สุดๆ..จากใจเลย
    #10,778
    2
    • #10778-2 ต้นรัก/ทิวากร(จากตอนที่ 20)
      1 สิงหาคม 2563 / 14:19
      เห็นด้วยค่ะ สู้ๆนะคะไรท์
      #10778-2
  12. #10764 Bao_Bao (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 13:50
    ปาหินมา ทางเราให้ดอกไม้กลับค่ะ....

    "Flower Golden"
    #10,764
    0
  13. #10507 Earn___ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 11:33
    นิยายเรื่องดีค่ะไรท์ สนุกมาก ปะป๊าน่ารัก เราอ่านเพลินมากเลย นิยายไรท์สนุกค่ะ //ส่งกำลังใจ ปิ้วๆ
    #10,507
    0
  14. #10506 Earn___ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 11:30
    ให้มันได้ยังงี้สิ
    #10,506
    0
  15. #10252 เมมฟิส (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 11:42
    เสี่ยวซือสุดยอดดดดดด...
    #10,252
    0
  16. #9907 gaia05 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 18:32
    สะใจมากอม่ โอ้ยยยยยยย

    ชอบนางงงง
    #9,907
    0
  17. #9904 pop_zaza (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 15:49

    สะใจมากเสี่ยวซือ ขอแบบนี้อีกเยอะๆ

    #9,904
    0
  18. #9776 แมวดมกาว'วว (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 17:53
    เผาเรือไปทำไม รีดเดอร์วิ่งบนน้ำได้ ลุย!
    #9,776
    0
  19. #9677 babyzing (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 12:57
    ชอบตอนไรท์เขียนทอร์ค ขอบคุณนะคะ
    #9,677
    0
  20. #9594 barsantan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 23:51
    เอาอีกๆ เปิดสงครามกับยัยเฒ่าไปเลย ยัยปิงปิงนี่แม่อยากจะเอาเท้าลูบหน้าจริงจริ้งงง
    #9,594
    0
  21. #9305 vviiwwyy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 22:59
    สะใจว๊อยยยย
    #9,305
    0
  22. #9041 chanchan123 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 15:53
    ถึงเวลาเอาคืน
    #9,041
    0
  23. #8964 MC_B (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 12:53
    พูดเรื่องสีตาไปเลยยยยยยยย
    #8,964
    0
  24. #8554 yai nu (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 11:24
    มันต้องแบบนี้!
    #8,554
    0
  25. #8539 saduhnat (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 20:25
    อันนี้คือชอบอ่ะ555
    #8,539
    0