西施 ข้าเป็นบุตรีของตัวร้าย (ล็อคตอนแล้ว) EBOOK

ตอนที่ 19 : บทที่ ๑๘

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58,209
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,672 ครั้ง
    4 พ.ค. 63

 

 

“เจ็บมือหรือไม่?”

 

ฟางลี่ผิงถามในขณะที่เสิ่นซีซือกำลังเหม่อลอย เสิ่นซีซือตื่นขึ้นมาตอนเช้าก็ไม่เห็นเสิ่นอู๋เยี่ยแล้ว จึงเดินมากินอาหารที่เรือนฟางลี่ผิง

 

“ไม่เจ็บเจ้าค่ะ” เสิ่นซีซือหันไปยิ้มให้ฟางลี่ผิง จากนั้นพุ่งเข้าไปนั่งใกล้ ๆ ฟางลี่ผิง หวังจะออดอ้อนเข้าไปกอดแต่ก็ยังไม่กล้า หากอีกฝ่ายตัวแข็งทื่อผลักนางออกขึ้นมา จะมองหน้ากันไม่ติดน่ะสิ

 

นางยังไม่แน่ใจว่าฟางลี่ผิงจริง ๆ รู้สึกแบบไหนกับนางกันแน่

 

เรื่องมารดาของนาง คนในเรือนนี้ไม่เคยกล่าวถึง คล้ายกับว่าฝังกลบมันลงไปในจุดที่ลึกที่สุด… และนางเองก็ไม่กล้าถามฟางลี่ผิงด้วย

 

นางไม่รู้เรื่องราวระหว่างมารดาของนางและฟางลี่ผิง นางเกิดทีหลังนั่นหมายความว่ามารดานางมาทีหลังหรือ?

 

แล้วเหตุใดฟางลี่ผิงจึงไม่โกรธเกลียดนางอย่างที่ควรจะเป็น

 

ฟางลี่ผิงมองเสิ่นซีซือ ในแววตาอัดแน่นไปด้วยความอ่อนโยนและเอ็นดู ยกมือขึ้นมาลูบหัวดรุณีน้อย จากนั้นจุมพิตหน้าผากหนึ่งครั้ง

 

เสิ่นซีซือหน้าแดง นางไม่เคยมีทั้งมารดาและบิดาที่อบอุ่น ฟางลี่ผิงทำให้นางรู้สึกเขินอาย แม้จะไม่ใช่มารดาแท้ ๆ

 

“การเล็งเป้าเป็นเรื่องสำคัญ แต่ต้องไปกับอย่างอื่นด้วย การยิงของเจ้าจะทรงพลังมากขึ้น” ฟางลี่ผิงกล่าวแนะนำออกมา

 

อย่างอื่นที่ว่านั่นหมายถึงอะไรกันนะ?

 

“ตั้งแต่ตำแหน่งการยืน ไปจนถึงการวางนิ้ว” ฟางลี่ผิงยังคงพูดต่อ“ดูให้ดี”

 

“ขอบคุณท่านแม่”

 

เสิ่นซีซือพยักหน้า จากนั้นลุกขึ้นเดินออกไปนอกเรือน เห็นเข่อเจียกับจื่ออี๋ที่อยู่ข้างกายทำหน้าเป็นห่วงก็หัวเราะ

 

“พวกเจ้ากังวลอะไรกัน?”

 

“คุณหนูคงจะเหนื่อยมากเลยใช่ไหมเจ้าคะ” จื่ออี๋กลั้นน้ำตา“บ่าวไม่อาจไปดูแลคุณหนูได้”

 

“เรื่องแค่นี้เอง พวกเจ้าร้องไห้ง่ายเกินไปแล้ว”

 

พักนี้นางไม่ค่อยจะได้อยู่กับสาวใช้เท่าไหร่นัก ตอนกลางคืนก็นอนกับเสิ่นอู๋เยี่ย ในห้องนั้นไม่จำเป็นต้องมีสาวใช้ปรนนิบัติ ส่วนช่วงกลางวันนางก็ตัวติดกับเสิ่นเซ่า

 

“คุณชายรองไปรอที่ลานฝึกแล้วเจ้าค่ะ”

 

“อื้อ!” เสิ่นซีซือโบกมือให้สาวใช้ทั้งสอง“ข้าไปก่อนนะ”

 

“คุณหนู…”

 

เข่อเจียกับจื่ออี๋หันมากอดกัน ทำท่าอยากจะร้องไห้ คุณหนูนะคุณหนู เหตุใดต้องหาเรื่องทรมานตัวเองแบบนี้ด้วย การยิงธนูขี่ม้า หากไม่เลือกสายบู๊ก็ไม่จำเป็นต้องเรียนด้วยซ้ำ

 

เพราะเข้าสู่วันที่สองของการฝึกแล้ว เสิ่นซีซือจึงพยายามเป็นอย่างมาก เสิ่นเซ่าที่มานั่งเฝ้าดูอยู่ก็มองเห็นความพยายาม

 

ครั้งนี้เดิมพันด้วยสำนักศึกษาเชียวนะ นางจะต้องออกไปเรียนให้ได้!

 

ผู้ใดอยากจะหลบอยู่ในคอกก็หลบไปเถอะ นางขอออกไปสู่โลกภายนอกเยี่ยงหมาป่าที่เป็นผู้ล่า…ไม่ใช่สัตว์ตัวเล็กที่รอให้ผู้อื่นเขมือบ!

 

เส้นผมสีขาวปลิวไสว ลมพัดผ่าน มือเล็กง้างคันธนู ลงน้ำหนักกายอย่างที่ฝึกฝนมาหลายครั้ง

 

ฟึบ!

 

“ก็ยังไม่เข้าเป้า…”

 

เฮ้อ!

 

ยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด…

 

เพราะว่ายอมแพ้ไม่ได้ ตลอดเวลาสามวันนั้นเสิ่นซีซือไม่เคยหยุดพัก เมื่อถึงวันที่สี่ นางไม่ได้หักโหมเท่าเดิมแล้ว ผลลัพธ์ในการยิงก็ยังคงเป็นเข้าบ้าง ไม่เข้าบ้าง แน่นอนว่ามันย่อมดีกว่าวันแรกแน่นอน

 

ร่างนี้มีพรสวรรค์เหมือนกัน แต่มันอาจจะยังไม่พอ?

 

ไม่พอไม่ได้

 

ในวันพรุ่งนี้นางต้องยิงให้เข้าเป้าทั้งสิบเป้า

 

“ยอมแพ้ซะแล้วรึ?” เสิ่นเซ่าถามขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ

 

“ไม่เจ้าค่ะ” เสิ่นซีซือตอบเสียงนิ่ง“ข้าต้องพักบ้าง แรงแขนยังต้องเก็บไว้ใช้พรุ่งนี้”

 

“น้องสาวช่างฉลาดจริง ๆ!” เสิ่นเซ่ายิ้มกว้าง“วันนี้ข้าไม่อาจจะอยู่ด้วยได้ สำนักศึกษาเรียกตัวข้าแล้ว”

 

“พี่ชายรองไปเถิดเจ้าค่ะ มาเฝ้าข้าทุกวันก็อาจจะทำให้ท่านเสียการเรียนได้”

 

“เสียการเรียนอะไรกัน! อัจฉริยะแบบข้า เรื่องแค่นี้เล็กน้อยมาก”

 

เล็กน้อยรึ?... ใครที่นั่งอ่านหนังสือทั้งวี่ทั้งวันเพราะกลัวไม่ติดหนึ่งในห้าอันดับแรก

 

ก็เสิ่นเซ่าคนนี้นั่นแหละ!

 

เสิ่นเซ่านั้นรั้งตัวเองอยู่กับเสิ่นซีซืออยู่นาน จนกระทั่งเวลาอันสมควรจึงออกจากลานฝึกในที่ทำการหน่วยพยัคฆ์ไป เหลือเพียงเสิ่นซีซือผู้เดียว

 

บริเวณนี้ไม่อนุญาตให้ผู้อื่นเข้า เป็นที่ฝึกซ้อมสำหรับเสิ่นอู๋เยี่ยเพียงผู้เดียว แต่เพราะเรื่องที่เสิ่นซีซืออยากยิงธนู เสิ่นอู๋เยี่ยจึงอนุญาตให้เสิ่นซีซือกับเสิ่นเซ่าเข้ามาได้

 

เสิ่นซีซือเหม่อมองไปรอบ ๆ หลับตาลงรวบรวมสมาธิ

 

เช่นนั้นก็ต้องพิสูจน์…ว่าร่างกายนี้ทำอะไรได้มากกว่านี้หรือไม่!

 

นางใช้ผ้าผูกผมสีน้ำเงินของตนเองมัดดวงตา จากนั้นง้างคันธนูขึ้นมาเล็งไปที่เป้า สัมผัสคล้ายเฉียบคมมากขึ้น

 

ฟึบ!

 

ธนูดอกแรกพุ่งเข้าไปที่กลางเป้า เสิ่นซีซือดึงผ้าปิดตาตนเองออก จากนั้นกระตุกยิ้มมุมปาก

 

 

 

 

วันที่ห้ามาถึงอย่างรวดเร็ว ในยามเช้าเสิ่นอู๋เยี่ยก็พาเสิ่นซีซือมาถึงลานฝึกรวมของหน่วยพยัคฆ์ เป้าทั้งสิบถูกตั้งวางตระหง่านอยู่กลางสนาม เหล่าพลทหารต่างเฝ้ารอคอย ได้ข่าวว่าคุณหนูสี่ถึงกับออกปากเองว่าต้องการยิงธนู

 

“ท่านพ่อ!”

 

“ลูกเจ้ามาแล้ว” เฟิงหย่งเองก็คือหนึ่งในคนที่มารอชมเช่นกัน ได้ยินเสียงเสิ่นซีซือก่อนจะเห็นตัวเสียอีก

 

ร่างเล็กของนางวิ่งเข้ามาหาเสิ่นอู๋เยี่ย ผมสีขาวถูกรวบมัดเรียบร้อยเป็นระเบียบ อาภรณ์เสื้อผ้าก็เป็นแบบสตรีที่ใช้ยามเรียนวรยุทธ์ เปลี่ยนความงดงามอ่อนหวานเป็นความแข็งแกร่งได้อย่างดี

 

เสิ่นอู๋เยี่ยเห็นผ้าสีดำในมือนางก็ขมวดคิ้ว

 

“ท่านพ่อ ข้าต้องการปิดตายิงเจ้าค่ะ”

 

แววตาของเสิ่นอู๋เยี่ยแปรเปลี่ยนไปแวบเดียว จากนั้นก็กลับมาปกติ เขาผูกปิดตาให้บุตรสาวอย่างรวดเร็ว ย่อตัวลงเล็กน้อยก็เสร็จ เหล่าพลทหารกลืนน้ำลายอึกหนึ่ง

 

คุณหนูจะผยองเกินไปหรือไม่

 

แล้วทำไมท่านแม่ทัพยังไม่ห้ามนางอีก ไม่กลัวจะขายหน้าเลยรึ!

 

ยังไม่จบเท่านั้น เสิ่นซีซือยังเอ่ยคำขอหนึ่งออกมาอีก

 

“หากข้ายิงเข้าเป้าทุกเป้า ท่านพ่อ…” นางกวักมือเรียกเสิ่นอู๋เยี่ย จากนั้นกระซิบเสียงเบา“ต้องหอมแก้มข้านะเจ้าคะ…”

 

หลงรักเลยล่ะสิ ลูกสาวขี้อ้อนแบบนี้หาได้ที่ไหนบ้าง!

 

เสิ่นซีซือไม่รู้ว่าใบหน้าของเสิ่นอู๋เยี่ยแสดงอาการอย่างไร หันหลังจากนั้นง้างคันธนู ชั่วพริบตาเดียวลูกธนูก็ปักเข้ากลางเป้าอย่างจัง

 

ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นตกใจ เสิ่นซีซือไม่รอช้า นางจัดการยิงธนูติดกันแปดดอก เสียงลูกธนูวิ่งผ่านลมช่างเสนาะหู และเมื่อมันประทับลงกลางเป้าช่างเป็นภาพที่งดงาม!

 

เมื่อถึงลูกสุดท้าย เสิ่นซีซือเหนี่ยวรั้งสายธนูมากกว่าครั้งที่ผ่านมา จากนั้นปล่อยให้มันพุ่งเข้าชนเป้าสุดท้ายอย่างแรง

 

ฟึบ!

 

เป้าธนูคล้ายถูกพละกำลังมหาศาล มันถอยร่นไปเล็กน้อย

 

เสิ่นซีซือดึงผ้าผูกตาออก จ้องมองเสิ่นอู๋เยี่ยที่กำลังมองนางอยู่เช่นกัน ใบหน้านั้นที่เคยสุขุมไร้อารมณ์ ตอนนี้มีรอยยิ้มเล็ก ๆ ประดับอยู่ หากไม่จ้องมองดี ๆ ก็คงไม่รู้ว่าเป็นรอยยิ้ม

 

แววตาที่สื่อออกมาว่าภูมิใจ…นางเพิ่งจะเคยได้รับเป็นครั้งแรก

 

เป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมเหลือเกิน

 

“ท่านพ่อ ท่านต้องทำตามสัญญานะเจ้าคะ!”

 

เหล่าพลทหารต่างสงสัยว่าสัญญาที่เสิ่นซีซือกล่าวถึงคืออะไร ดรุณีน้อยเดินเข้าไปใกล้บิดา จากนั้นเขย่งตัวคล้ายจะให้อีกฝ่ายอุ้ม

 

เสิ่นอู๋เยี่ยหัวเราะเสียงเบา จากนั้นอุ้มนางเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด ก้มลงไปหอมแก้มบุตรสาวหนึ่งครั้ง เห็นว่านางเขินอายก็กระแอมไอ จากนั้นมองไปทางอื่น

 

เสิ่นซีซือเองก็เห็นว่าใบหูของบิดาแดงระเรื่อ อีกทั้งยังแอบยิ้มแล้วมองไปทางอื่นอีก นางจึงหัวเราะคิกคัก

 

เหล่าพลทหารอ้าปากค้าง

 

ท่านแม่ทัพผู้โหดเหี้ยมในสนามรบ กับเสิ่นอู๋เยี่ยที่กำลังทำหน้าที่บิดา…ต่างกันราวกับฟ้าและเหว!

 

“ท่านพ่อ”

 

“…”

 

“ข้ารักท่านพ่อที่สุดเลยเจ้าค่ะ”

 

ใช่ รักมากเหลือเกิน!

 

เพราะนางไม่เคยมีบิดา

 

เมื่อได้มี ก็ไม่อาจจะยอมเสียอีกฝ่ายไปได้

 

เพราะฉะนั้นโชคชะตาของนางเอกที่พิฆาตบิดา นางจะทำลายมันทิ้งเอง!

 

คอมเมนต์ในนิยายเรื่องหนึ่งเคยกล่าวว่าตัวละครที่เข้ามาทำลายนิยายเรื่องนั้นช่างสารเลวเหลือเกิน มีสิทธิ์อะไรมาทำร้ายนางเอก นางเอกทำอะไรผิด

 

เสิ่นซีซือยกยิ้ม

 

ใครสนใจนางเอกล่ะ?

 

ก็นางเป็นบุตรีของตัวร้าย!

 

 

 

 

 

 

***พูดคุยกับไรท์ขี้เม้า

 

มีใครแอบรอเรื่องนี้อยู่บ้างมั้ยน้า 55555555555 ถ้ามีจะได้เขิน อิอิ

 

อะไรคือหอมแก้มเองเขินเอง คนโดนหอมยังไม่เขินเลยท่านพ่อ!!!!

 

ว่าแต่หนูต้องยิงธนูกี่ดอกคะ ถึงจะโดนหอมบ้าง

 

อยากจะเม้าท์เรื่องปม แต่ก็กลัวสปอย เอาเป็นว่าเดี๋ยวมันก็เฉลยค่ะว่าทำไมความสัมพันธ์ห่างเหินกันขนาดนี้ ทำไมฟางลี่ผิงถึงเห็นพ่อเป็นเหมือนสหายแล้ว รอกันก่อนจ้ะ เชิญจิบชารอ คนสวยต้องใจเย็นกันนะจ๊ะ

 

ขอบคุณคอมเมนต์น่ารัก ๆ ทุกคนเลยน้า และขอบคุณสำหรับคำแนะนำของทุกคนด้วยค่ะ ไรท์จะเก็บมาพัฒนาเสมอ

 

ขู่ระเบิดบ้าน ขู่ถือไม้ไรท์ไม่ว่า ไรท์ใส่เสื้อเกราะเลเวล3มาแล้ว อย่าจิกหัวด่าไรท์เหมือนไรท์เป็นอีเย็นก็พอ ไม่งั้นไรท์จะอัญเชิญแม่นางลีน่าจังมาประทับร่าง เท้าสะเอวแว้ดๆๆๆๆๆ

เมื่อโก๊ะตี๋ ล้อเลียน เป็นลีน่าจัง

 

ไรท์ลูกพระเจ้าตาก!!!!

 

(ใครจะเล่นลูกพระเจ้าซัก ลูกพระเจ้าเก็บ ลูกพระเจ้าพับเข้าตู้ พ๊ออออ!)

 

สุดท้ายนี้ เชิญต่อคิวแถว #ภรรยาปะป๊า ตามอัธยาศัยค่ะ อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.672K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,537 ความคิดเห็น

  1. #14414 SanNi_02 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 มีนาคม 2564 / 23:08
    ตั้งแต่เล็กจนโตของนางเอกอ่ะ ขอได้น่ะ ตอนสุดท้ายขอเป็นภาพพ่อลูกกอดกันแบบอบอุ่น มันจะดีมากเลย อยากให้เรื่องนี้เป็นโมเม้นครอบครัว น่าจะสุขน่าดู อิอิ
    #14,414
    0
  2. #14219 baby-m2 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 02:04
    อร๊ายยยย ท่านพ่อน่ารัก ท่านพ่อน่ารัก ท่านพ่อน่ารัก!!!
    #14,219
    0
  3. #12723 Aeypanrada9464 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 00:54
    น่ารักอ่ะป๊ะป๋าาาา อิอิ
    #12,723
    0
  4. #11858 chxrryies (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 11:24
    ฮื่อรักไรท์ ใจเหลวไปหม่ดแร้ววว🥺💗
    #11,858
    0
  5. #11095 dechimo1 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 16:10

    เอาไป เอาไป เอาใจไปได้เลย~
    #11,095
    0
  6. #11059 Starry Moon (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 03:49
    แม่ของพี่ใหญ่พี่รองไม่ได้รักกับปะป๊าถูกมะ เข้าใจความจำเป็นต้องแต่งงานมีลูกนะ คนจีนอะเนาะ รักจริงของปะป๊าก็อยู่ที่แม่น้อง ทั้งสามคนน่าจะเข้าใจความจำเป็นของกันและกันอีกต่างหาก
    #11,059
    0
  7. #10983 bang20647 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 11:52

    ท่านพ่อน่ารัก
    #10,983
    0
  8. #9656 stupidainol (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 17:58
    บางโมเมนก้อเยอะเกินไปค่ะเด่วจะกลายพันธุ์เปงสายดากเอานะคะ
    #9,656
    0
  9. #9039 chanchan123 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 10:53
    หลงคุณป๊าหนักมากตอนนี้บอกเลย
    #9,039
    0
  10. #8639 bobbyfowrer (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 01:29
    ฟินน่าเร่
    #8,639
    0
  11. #7778 annkannika (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 01:42
    แม่ใหญ่เป็นคนดีมาก เอาตรงๆไม่อยากให้แม่นางเอกกลับมาอะ สงสารแม่ใหญ่
    #7,778
    0
  12. #7555 Pupraw-T-P-E (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 00:39
    อยากให้คุณปะป๊าหอมบ้างจังเลย
    #7,555
    0
  13. #7192 Pummycherry (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 11:51
    ปะป๊างานดี รอแม่น้องกลับมาค่ะ สงสารจัง หรือแม่ของน้องจากไปแล้วจริงๆ
    #7,192
    0
  14. #7109 Sistel2 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 00:55

    น่ารักกกก

    #7,109
    0
  15. #6805 ก้อนสี (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 10:06
    ออหออ ใจเหลวไปหมด น่ารักนุบนิบมากก
    #6,805
    0
  16. #6592 PPruedee (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 16:42
    ทอร์คดักหมดแล้ว... //ปล่อยมุกลงทะเล
    #6,592
    0
  17. #5506 BNS13 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 05:13
    เดาว่าฟางลี่ผิงคือคนที่แม่ปะป๊าหามาให้แต่งกับลูกชายคนโตเพราะไม่ต้องการแม่น้องที่มีผมสีขาวนะ แล้วก็บ้านรองเราว่าแม่คุณหนูสามเล่นชู้............... ถ้าผิดอย่าซ้ำนะ เดี๋ยวเจ็บ ;-;

    ปล.น้องน่ารักกกกก
    #5,506
    0
  18. #5332 ppvs_ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 19:43
    ป๊ะป๋าน่ารักอะ ไม่อยากให้มีอะไรมาทำให้เสียใจเบย
    #5,332
    0
  19. #5260 Phz.news (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 00:28

    นุเขินไม่ไหวเเล้วแม่ฮืออ
    #5,260
    0
  20. #4624 nid348 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 01:57
    รักป๊ะป๋า...
    #4,624
    0
  21. #4512 Amarry (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 00:09
    โดนป๊ะป๋าตกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใครคิดรังแกป๊ะป๋า เราจะฟาดไม่เลี้ยงเลย!
    #4,512
    0
  22. #4499 Mumugoodbye (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 22:48
    ฉันโดนพ่อลูกคู่นี้ตกแล้วจ้าาา
    #4,499
    0
  23. #4120 bbiw1624 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 23:23
    ใครจะตายก็ได้ แต่ห้ามท่านพ่อ พี่ใหญ่ พี่รองตายเด็ดขาดนะคะไรต์ รีดรับไม่ไหว
    #4,120
    0
  24. #4113 pimminimin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 22:35
    ไม่ต้องมีพระเอกก้ได้ ขอแค่ท่านพ่อก้พอ. น่ารักอ่ะ. ชอบๆๆๆ
    #4,113
    0
  25. #4100 Numtanthitiya (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 21:15
    ฟินนนนนนนนนนนน
    #4,100
    0