[FIC DETECTIVE CONAN]ปริศนาด้ายที่มองไม่เห็น

ตอนที่ 9 : Puzzle 09

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 95
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    29 ส.ค. 63

 

       “เอ้อ หนูรัน พาโคนันคุงไปอยู่ด้วยได้ไหม ไอฉันมันก็เป็นผู้ชายที่อยู่คนเดียวมาตั้งนาน จะให้ มาเลี้ยงเด็กก็คงยาก ฝากหน่อยได้ไหม” ด็อกเตอร์อากาสะพูดพลางเกาหัวแกรกๆ 



      “ได้ค่ะด็อกเตอร์ งั้นเราไปอยู่ด้วยกันสักพักนะจ้ะ โคนันคุง”รัน ลงไปนั่งยองๆ เพื่อพูดกับโคนัน



      “เจนนี่ งั้นฉันฝากเรื่องชินอิจิด้วยนะ เดี๋ยวฉันพาโคนันไปหาคุณพ่อก่อน”รันหันมาพูดกับเจนนี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ



      “อืม กลับดีๆ มืดแล้ว”เจนนี่พูด



   หลังจากที่รันกับโคนันออกไป เจนนี่ก็ยังคงจ้องด็อกเตอร์อากาสะอยู่



      “มะมะมีอะไรหรอ เจนนี่“ด็อกเตอร์อากาสะพูดพลางขำแห้งๆ 



      “จะบอกว่าไม่มีอะไร ก็ไม่ได้ใช่มั้ยล่ะคะ”เจนนี่เริ่มเดินไปที่ชั้นหนังสือแล้วหยิบหนังสือเล่มนึงออกมา



      “เอโดงาวะ,โคนัน ดอยส์ หรอ?” หลังจากเธอมองข้างหนังสือสักพัก “เลือกชื่อได้ดีนะคะว่าไหม”



      “ใช่มั้ยล่ะ พ่อแม่ของเด็กคนนั้นเซ้นส์ดีเหมือนกันนะ” เอาล่ะ เหงื่อออกท่วมตัวแล้วนะด็อกเตอร์อากาสะ



      “ด็อกเตอร์กับชินอิจิ คิดว่าจะปิดเรื่องนี้กับหนูได้จริงๆ เหรอคะ?”เจนนี่ว่าพลางสอดหนังสือเก็บเข้าชั้นตามเดิม เสร็จแล้วก็ชี้ไปยังกองเสื้อผ้ากับรองเท้าของชินอิจิ



      “คุ้นๆ นะคะว่ามั้ย:)”



      .


      .


      .


      .


      “ชินอิจิ ฉันขอโทษจริงๆ ไม่น่าเลย...”ด็อกเตอร์อากาสะพูด น้ำตาก็ซึมออกมาอีก โถ่ ไม่น่าเลยอากาสะ


      “งั้นหนูขอตัวกลับก่อนนะคะ”เจนนี่ค้อมตัวลง และเดินจากไป


      “ชินอิจิควรรู้ได้แล้ว ว่าไม่สามารถหลอกอะไรเจนนี่ได้ เฮ้อ คนแก่เหนื่อยเหลือเกิน เมื่อกี้เหมือนอายุไขจะลดลงไป1ปีเลยTT”






      “สวัสดียามเย็นน้องสาววว” อยากลองทายสักหน่อยไหม ว่าคนนี้คือใคร 












      โอเค คุณคงทายถูกแล้ว




      “มาทำไม”เจนนี่ถาม  ทัตสึกิ ที่ยืนรออยู่ตรงหน้าประตูบ้าน



      “มาหาเพราะคิดถึงไม่ได้หรอ;-;”



      “ฉันรู้ว่าพี่มียุ่ง ไม่สำคัญจริงพี่คงไม่มาอยู่ที่หน้าบ้านฉันหรอก”



      “โอเค พี่มีข่าวดีกับร้ายมาบอก”



      “เอาข่าวดีก่อน”



      “เจอหนอนแล้ว”



      “ข่าวร้าย?”



      “หนอนคนนั้นคือพี่เบลล์ และเขาหนีไปได้แล้ว”



      “อ่า ใกล้ตัวเลยนี่”เจนนี่พูด พลางกุมขมับ



      “พี่นี่อยากร้องไห้เลย ทำไมพี่เบลล์คนสวยต้องเป็นคนฝ่ายนั้นด้วยนะ” ทัตสึทำท่าซึม



      “รู้ว่าพี่เขาเป็นศัตรูก็เตรียมตัว ทิ้งอดีตที่เกี่ยวกับพี่เขาไปได้เลยทัตสึ อย่าให้ความรู้สึกส่วนตัวมาทำให้งานเสีย”



      “ไม่บอกก็รู้น่า พี่แก่กว่าเธอนะเจน!”



      “แค่เกิดก่อนไม่กี่ปีเองป้ะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13 ความคิดเห็น