[FIC DETECTIVE CONAN]ปริศนาด้ายที่มองไม่เห็น

ตอนที่ 3 : puzzle 3:โอกาส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 482
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    3 มิ.ย. 60


     ตอนเมื่อฉันได้สติก็พบว่าตนได้นอนอยู่บนเตียงสีขาวขนาดใหญ่กลางสวนที่ถูกจัดอย่างสวยงาม เมื่อกวาดสายตาไปรอบๆก็ได้เห็นผู้ชายสองคนยืนคุยกัน

     "อ่าวตื่นแล้วหรอ"หนึ่งในคนนั้นพูดเขามีผมสีขาวยาวระต้นคอดูมีราศี ฉันพยักหน้า 'หลับอยู่มั้ง' ฉันประชดในใจ
     "พวกคุณเป็นใคร แล้วทำไมฉันถึงได้อยู่ที่นี่"ฉันงงไปหมดแล้วทำไมเขาถึงรู้ชื่อเรา สับสนไปหมดแล้ว
     "ผมคือพระเจ้า ส่วนนี่คือองครักษ์ของผมน่ะ:9 สวนนี่คือพื้นที่ส่วนตัวของผมเอง:) ที่คุณได้มาอยู่ที่นี่เพราะเทพตนหนึ่งไปทำให้เส้นชะตาของเจ้าขาดทำให้คุณตายนั้นแหละ"พระเจ้าตอบกลับมา เข้าใจแล้วแต่ควรเลือกเทพที่ไม่ซุ่มซ่ามปะ
     "แล้วไงต่อคะ"ฉันถามเพราะไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องทำอะไรต่อไป 
      เขาดูประหลาดใจเล็กน้อย น่าจะเรื่องที่ฉันไม่สนว่าตัวเองตายแล้วมั้ง ก็นะฉันไม่ได้เป็นนางเอกนิยายสักหน่อยที่จะมานั้งร้องไห้ที่ว่าตัวเองตายแล้วก็นี่มันเป็นความเป็นจริงไม่ใช่รึไง
      "เอาเป็นว่าผมจะอธิบายเองละกันพวกเราไม่สามารถส่งคุณกลับไปได้ดังนั้นพวกผมจึงจะชดใช้โดยจะส่งคุณไปเกิดอีกโลกนึงแทนนั้นคือโลกที่สาม#DTTมันก็เหมือนการ์ตูนเรื่องโคนันน่ะ"มันมีโลกอื่นด้วยหรอ โคนันหรออืมการ์ตูนเนี่ยนะ
      "เดี๋ยวนะDTTที่ว่าเนี่ยการ์ตูนหรอ และก็ถ้าเทพทำใครตายนี่คุณให้โอกาสคนไปทั่วเลยหรอ"ฉันถาม ไม่งั้นฉันจะเกินเป็นตัวการ์ตูนแบบโอ๊ย
      "มันจะใช่ก็ใช่แต่มันไม่ได้เหมือนการ์ตูนที่คุณรู้จักเล็กน้อยน่ะพวกตัวการ์ตูนก็เหมือนกับพวกคอสเพลย์ที่หน้าเหมือนเท่านั้นเองส่วนคุณที่ตายเพราะอาจเป็นชะตาของคุณก็ได้"เขาอธิบาย 
      "อ่อแล้วก็คุณสามารถจะขออะไรผมก็ได้สามข้อเป็นพรน่ะ"พร? ขออะไรก็ได้ช่ะ อืมงั้นก็....
      "ขอให้เหมือนตัวเองในโลกก่อนรวมทุกอย่างนั้นแหละความทรงจำด้วยส่วนที่เหลือแล้วแต่คุณเถอะ"ฉันขอแค่นี้แหละมันสำคัญที่สุดสำหรับฉันแล้ว 
      "แน่ใจนะครับ"เขามองฉันแป๊ปนึง"งั้นผมให้สติปัญญาและความสามารถละกันอีกอันนึงเป็นแหวนสีดำใส่ไว้ที่สร้อยล่ะกันมันสามารถเปลี่ยนรูปร่างได้แล้วแต่เจ้าจะคิด สามารถเก็บของได้แต่ไม่สามารถเป็นของที่ใหญ่มาก เดี๋ยวตอนเกิดเจ้าก็จะได้รับเองแค่นี้แหละ เอาล่ะเธอไปได้แล้วอย่ากลับมาเจอกันเร็วนักล่ะ"พระเจ้าโบกมือให้ สติก็ดับลงแบบไม่ทันตั้งตัว 
     
      พอตื่นขึ้นมาก็พบว่าอยู่ในห้องในโรงพยาบาลมั้งอยู่ๆก็มีคนยื่นหน้ามามองเป็นชายอายุประมาณ20ปลายๆอีกคนกำลังอุ้มฉันเป็นผู้หญิงทั้งสองหน้าตาดีทั้งคู่ไม่ต้องเดาก็รู้พ่อแม่แน่ๆคนเป็นแม่มีเค้าโครงหน้าเก่าของเราสงสัยหน้าเราจะเหมือนเดิมใช่มั้ยจะได้ชินเหอะๆพ่อน่าจะเป็นคนเกาหลีส่วนแม่น่าจะลูกครึ่งญี่ปุ่นมั้ง
     "ฟานี่เอาชื่อเอาชื่ออะไรดีล่ะ"ในเมื่อโลกนี้เกิดใหม่เราก็ต้องเรียกว่าคุณพ่ออยู่แล้วเนอะ คุณพ่อพูดพลางเอานิ้วมาจิ้มแก้มฉันรู้สึกจักจี้เลยปัดมือออกส่วนพ่อหรอก็ขำไปตามระเบียบ
     "เจนนี่เป็นไงคะ ว่าไงลูก"แม่พูดแล้วยิ้ม ชื่อก็เหมือนเดิมฉันก็พอจะมีความสุขเล็กน้อยเลยยิ้มตอบ
     "ท่าทางลูกจะชอบนะยิ้มใหญ่เลย55"คุณพ่อพูด

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

สารภาพว่าแต่งไว้ยาวแต่ขี้เกียจพิมพ์ลงคอม5555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13 ความคิดเห็น

  1. #8 MayaL (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 09:49
    โอ้ย พระเจ้า!มันมี ซัมติงอ่ะ>~<
    #8
    0
  2. #7 Chotika31646 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 23:31
    รอน้าาาา
    #7
    0