ชีวิตสงบๆ(?)ของมังกรมันเป็นแบบนี้หรือ

ตอนที่ 3 : Ep 3 (รี)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    19 ธ.ค. 63

หลังจากที่ต้องอยู่ในสภาพบุฟเฟ่ต์ให้กับเหล่าภูตจนพวกเขาพอใจกันแล้ว เฮเว่นก็เริ่มเปิดคำถามที่เขาสงใสมากที่สุดกับพวกภูตทันที่

 

"ค่ะ จริงๆแล้วป่าแห่งนี้เป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์และเต็มไปด้วยพลังเวทย์ แต่เมื้อสองสามเดือนก่อนตั้งแต่พวกมนุษย์เขามาในป่านี้ จู่ๆพระเวทย์ที่เคยมีอยู่ก็ค่อยๆจางหายไป"มีอาที่หายกลัวเฮเว่นแล้วพูดขึ้นคณะนั้งแกว่งขาอยู่บนเขาของเฮเว่น

 

"แต่ท่าเทียบกับป่าของที่อื่นแล้วในตอนนี้ป่าของที่นี้มีพลังเวทย์ที่มากที่สุดแล้วนะครับ ท้าไม่รวมป่าของต้นไม้โลก"แซมภูตเพศชายที่มีความกล้าในการทำความรู้จักกับเฮเว่นพูดขึ้นคณะบินอยู่ข้างๆ

 

ส่วนภูตตัวอื่นๆก็บินวนไปมารอบๆตัวของเฮเว่นบางตัวก็นั่งบนหลังหรือบินเล่นไปมาไกล้ๆ โดยคราวนี้จุดมุ่งหมายต่อไปของเขาก็คือการไปที่อยู่ของพวกภูตที่ไม่สามารถบินออกมาหาพลังเวทย์ได้ด้วยตังเอง ตามคำของร้องของพวกเขา

 

"อืม...ท้างั้นพอข้าให้พลังเวทย์กับเพื่อนๆของพวกเจ้าจนพอใจกันแล้วก็ช่วยพาข้า ไปตรงจุดที่พวกมนุษย์นั้นเดินทางไปหน่อยก็แล้วกันนะ"ท้ามันเป็นไปตามที่เขาคิดพวกมนุษย์คงกำลังคิดแพนการใหญ่อะไรอยู่แน่นอน เขาคงต้องรองไปสำรวดดูก่อนว่ามันจะเป็นเรื่องดีหรือไม่ เพราะยังไงซะป่านี้ก็เป็นบ้านผมแล้วนี่นา

 

"โอเค ค่าาาา"

 

"พวกเราจะนำทางให้เอง"

 

"เซื่อใจพวกเราได้เลย"

 

"หึหึ งั้นหรอขอบใจพวกเจ้ามากนะ"ไม่รู้ทำไมพอผมพูดแบบนั้นออกไปจู่ๆพวกภูตที่อยู่รอบๆก็เกิดอาการนิ้งสงัดขึ้นมา"พวกเจาเป็นอะไรกันนะ"จนเฮเว่นต่องเอ่ยทาม

 

"เปล่าหรอกค่ะ...ก็แค่คุณไม่เหมือนกับพวกมังกรชั้นสูงตัวอื่นๆ ที่เหล่าผู้อาวุโสบอกมา...ระมั้งค่ะ"มีอาที่นั้งอยู่บนเขาของเฮเว่นพูดขึ้นก่อนเจ้าตัวจะบินออกมา นั้งอยู่ที่ส่วนปลายของจมูกเขา

 

"ใช้แล้วระครับ คุณไม่เหมือนกับมังกรชั้นสูงตัวอื่นๆเลย ส่วนใหญ่แล้วพวกเขาจะเป็นห่วงเรื่องศักดิ์ศรีและหยิ่งทะนง จนไม่คิดที่จะสนใจหรือสนทนากับเผ่าพันธุ์อื่นเลยครับ"

 

….นั้นสินะท่าเป็นมังกรปกติที่ไม่ได้มีจิตและความคิดเหมือนผมมาเกิดใหม่แบบผมแล้ว ก็คงจะไม่สนใจใยดีอะไรกับพวกเขานักหรอกนะ ศักดิ์ศรีงั้นหรอ…ผมทิ้งมันไปตั้งแต่ชาติที่แล้วแล้วระ

 

"อา ข้าไม่เถียงพวกเจ้าหรอนะ ข้าก็แค่เป็นมังกรที่แปลกประหลาดที่ไม่ได้สนใจในศักดิ์ศรีบ้าบออะไรนั้น...ก็แค่นั้นเอง"เฮเว่นพูดขึ้นคณะมองขึ้นไปบนท้องฟ้าสีส้มแดงที่แสดงให้เห็นถึงช้วยเวลาที่ยามรัตติกาลนั้นกำจะมาเยือนแล้ว

.

.

.

.

.

เฮเว่นใช้เวลาในการเดินทางไปประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่งทำให้ตอนนี้ทองฟ้ากายเป็นสีดำมีหมู่ดาวมากมาย ที่ถูกนำมาประดับอยู่เต็มท้องฟ้าโดยมีอัญมณีรูปวงกลมอันใหญ่เล็กสองอันถูกประดับเอาไว้อย่างเด่นชัดถึงสองดวง

 

"ยินดีตอนรับ"

 

"สู่หมู่บ้าน"

 

"ของพวกเรา"

 

เหล่าผู้นำทางตัวน้อยต่างสงเสียงร้องดีใจออกมาพร้อมๆกัน ร่างกายของพวกเขาที่เรืองแสงสีแตกต่างกันไปตาม ลักษณะธาตุของตัวเองกำลังพากันบินกลับเข้าไปในหมู่บ้านเหมือนหิ่งห้อยผู้นำทาง

 

เฮเว่นที่เห็นแบบนั้นก็หัวเราะในลำคอแล้วเดินตามแสงของผู้นำทางไปอย่างไม่รีบร้อน ต้นไม้ใบหญ้าต่างแหวกทางให้กับร่างสีเงินขนาดใหญ่ของเฮเว่นโดยทั้งหมดร้วนเป็นการกระทำของเหล่าผู้นำทางที่คอยเปิด เส้นทางรับสู่หมู่บ้านของภูต

 

"ทุกคนพวกเรากลับมาแล้ว!!"มีอาที่บินนำหน้าเพื่อนๆของเธอตะโกนขึ้นคณะบินเข้าไปเคาะประตูบ้านไม้ไชมินิตามบ้านต่างๆ เฮเว่นที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจดูเหมือนว่าเขาจะต้องเสียพลังเวทย์ออกไปเยอะอีกแล้ว แต่นี้ก็จะเป็นการเพิ่มพลังเวทย์ทางอ้อมเหมือนกัน(จากสกิลสุดยอดการฟื้นฟู)

 

เฮเว่นมองสำรวจพื้นที่รอบๆหมู่บ้าน พวกเขาสร้างบ้านขึ้นตามโครงต้นไม้บางตนก็เจราะเข้าไปในต้นไม้ทำเป็นที่อยู่อาศัย และมีสะพานไม้เล็กๆที่เซื้อมต่อกันไปหรือไมก็เป็นบ้านเห็นที่มีขนาดใหญ่

 

"ทะ..ท่านมังกร ท่านมีทุระอะไรกับหมู่บ้านของพวกเราหรือ"ภูตที่ดูมีอายุขัยมากที่สุดพูดขึ้นคณะนั่งตัวสั่นอยู่ตรงหน้า

 

เฮเว่นใช้สายตามองสำรวจตรงหน้าของเขามีทั้งภูตที่อายุมากกับพวกภูตเด็กๆ ซึ่งร่างกายของพวกเขานั้นผอมแห้งบางตัวถึงกับเกือบเป็นหนังหุ้มกระดูกเลย และแสงของพวกเขาที่เปล่งแสงออกมาก็เรืองรานเหมือนไฟที่พร้อมมอดดับได้ทุกเมื่อ

 

"ท้านปู่หนูบอกแล้วไงว่าเขาไม่ทำอะไรหรอก"มีอากับเพื่อนๆ(กลุ่มภูตตอนแรกๆ)ของเธอที่บินออกไปตามทุกคนในหมู่บ้านที่บินกลับเข้ามา

 

"อย่าที่ยัยหนูมีอาบอก ข้าแค่มาตามคำร้องขอเท้านั้น"เฮเวลก้มตัวลงมาพูดคุยกับพวกภูตอาวุโส และดูเหมือนมันจะได้ผลพวกเขาเริ่มลดความกังวลแต่ก็ยังคงระวังตัวกันอยู่ดี

 

"ค่ะ ไม่ต้องกลัวหรอกคุณปูเขาไม่ทำอะไรเราหรอก"มีอาพูดขค้นมาพร้อมๆกับบินเขาไปดึงมือของภูตอาวุโสให้ค่อยๆบิ้นขึ้นมาสัมพัส ที่หน้าของเขาตรงบริเวณที่เป็นจมูกที่ยืนออกไป

 

ภูตอาวุโสตนนั้นดูมีท่าทีกวาดกลัวอย่างมาก ภูตอาวุโสหรับตาแน่นด้วยความกลัวแต่พอเวลาผ่านไปสักพักจากความกลัวก็เปรียนไปเป็นความกล้า เฮเว่นที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มขึ้นมาก่อนจะปล่อยไอพลังเวทร์ออกมาให้พวกเขา

 

พอมีคนเปิดก็ย่อมมีคนตามเหล่าภูตที่เหลือที่เห็นว่าเฮเว่นไม่ทำร้ายอะไรพวกเข้า เหล่าภูตตัวน้อยก็เริ่มบินกันเขามาสัมผัสตัวของเฮเว่นเพื่อรับ คลื่นพลังเวทจากเขา

 

"ให้ตายสิเหมือนตัวเองจะกายเป็นบุฟเฟ่ต์เคลื่อนที่ไปจริงๆแล้วแหะ"

....................................................................................................................................................... จบไปแล้ว ผมบอกเลยว้าเรื่องนี้ผมคิดสด เขียนสดจึงอาดจะมีบางเรื่องที่ไม่สมเหตุสมผลไปบางก็ขอโทดด้วยนะครับแล้ว ก็คอมเม้นกันได้นะแต่ก็ไม่ด่่ากันน้าาาาา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น