การเดินทางไนโลกอนิเมะ

ตอนที่ 17 : Ep 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    17 มิ.ย. 62

       ตอนนี้พวกเรากำลังยืนปรึกษากันอยู่ หรังจากที่ไรเดอร์ได้ใช้โฮกุของตัวเหงส่งเจ้าปลาหมึกนั้นไปไนเขตแดนของตัวเอง แต่การปรึกษาก็หยุดลงเพราะคิริซึงุโทรมาหาไอริสหรังจากนั้นก็เป็นไปตามเนื้อเรื่อง แลนเซอร์หักหอกทองของตัวเองออกเพื่อให้อาเธอเรียสามารถใช้โฮกุไนการกำจัดปลาหมึกนั้น

       ปั้งๆๆๆๆๆๆๆ เคร้งๆๆๆๆๆๆๆ

       เสียปืนกลที่ยิงออกมาจากเครื่องบินเจ็ทที่เบอร์เซอร์เกอร์ดำทำให้เป็นโฮกุของตัวเองยิงมาทางอาเธอเรีย อิสุกับแลนเซอร์เก้ามาข้างหน้าพร้อมกับใช้อาวุธไนมือไนการปัดกระสุนออก

       "ขอบใจเจ้ามาแลนเซอร์ อิสุ"อาเธอเรียพูดขึ้นพร้อมกับวิ่งออกไปบนน้ำ เบอร์เซอร์เกอร์ดำที่เห็นแบบนั้นก็ขับเครืองบินเจ็ทตามไป กิลกาเมสที่กำลังสู้กับเบอร์เซอร์เกอร์ดำอยู่ก็ขับเครืองบินของตัวเองตามไป แต่ก็ถูกเบอร์เซอร์เวอร์ดำใช้ความสามารถจนทำให้ยานที่กิลกาเมสอยู่ระเบิดตัวเอง

       "อะไรของ เจ้าเบอร์เซอร์เกอร์ดำนั้นกัน"เวลเวทพูดขึ้น 

       "พี่อิสุทำอะไรซักอย่างได้ไมค่ะ"ซากุระพูดขึ้นพร้อมเดินมาจับมือของอิสุ อิสุที่ได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้า แล้วเดินเข้าไปหาและเซอร์

       "เจ้ามีแผนงันรึ เบอร์เซอร์เกอร์"(ขออธิบายน่า อิสุเราจะถูกเรียกแค่ว่าเบอร์เซอร์เกอร์ ส่วนอีกคนจะมีคำว่าดำต่อถ่ายนะครับ)แลนเซอร์พูดขึ้น อิสุที่ได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้า

       "อร่า..อร่า"แลนเซอร์ถึงกับเอามือก่ายหน้าผากเพราะเขาไม่เข้าใจไนสิ่งที่อิสุกำลังจะสื่อ

       "นี้ซากุระจังช้วยแปลหน่อยสิ"เวลเวทเดินเข้าไปหาซากุระที่ตอนนี้ไอริสกับรังอุ้มอยู่

       "ค่ะ เขาบอกว่าเดียวเขาจะขว่างพี่แลนเซอร์ไปทางเบอร์เซอร์เกอร์ดำ แล้วให้พีแลนเซอร์ทำรายเครื่องนั้นค่ะ"ทุกคนที่ได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้าเข้าใจ ก่อนที่จะหยุดพยักหน้าแล้วหันมาถามคำถามเดียวกัน

       "นี้เจ้า/เธอ เข้าใจที่มันพูดด้วยหรอ!!?"ทุกคนตระโกนถามซากุระพร้อมๆกัน ซากุระที่ถูกถามก็ได้แต่พยักหน้าแล้วตอวว่าค่ะไป

        หรังจากที่ถามอะไรกันเส็ดแล้วอิสุก็เดินเข้าไปย่อตัวลงแบมือให้แลนเซอร์เดินขึ้นมา แลนเซอร์ที่เห็นแบบนั้นก็เดินขึ้นไปทันที่ อิสุที่เห็นว่าแลนเซอร์ขึ้นมาแล้วก็ตั้งท้้าเตรียมขว้างแลนเซอร์ออกไป ส่วนแลนเซอร์เองก็ย่อตัวลงเพื่อเตรียมตัว

        พออิสุกะระยะอะไรเสร็ดแล้วก็ทำการขว้างแลนเซอร์ตรงไปทางเครืองบินเจ็ทของเบอร์เซอร์เกอร์ทันที และด้วยความแรงจากการขว้างทำให้คนอื่นเห็นเป็นเหมือนเซ็นแดงๆทีกำลังพุ่งตรงไปทางเบอร์เซอร์เกอร์ด้วยความเร็วสูง

        "ข้าคงขอให้เจาพอแค่นี้นะ เจ้าอัศวินครั่ง"แลนเซอร์พูดขึ้นหรังจากที่เจ้าตัวรอยมาหยุดอยู่บนตัวเครืองบินพอดิบพอดี พร้อมๆปับการใช่หอกแถงเข้าไปที่ถังเก็บน้ำมันจนเครืองนั้นระเบิดออก

          แต่เจ้าเบอร์เซอร์เกอร์เองก็ไม่ยอม มันจับไปที่ปืนกลที่ติดอยู่ไนเครืองบินแล้วดึงออกมาเตรียมที่จะยิงเข้าใส่อาเธอเรีย ส่วนอาเธอเรียที่เห็นแบบนั้นก็เตรียมตั้งรับทันที

          ฟิ้วๆๆ

          แต่ก่อนที่มันจะได้ยิงกลับมีเคียวขนาดเล็กสามอันรอยเข้าใส่ และเคียวอันสุดท้ายถูกลังเก็บกระสุนของปืนกลเข้าทำให้มันระเบิดออกมาเป็นสายฝนใส่เบอร์เซอร์เกอร์ทันที จนทำให้ร่างของมันจมน้ำไป

          ต่อจากนั้นก็เป็นไปตามเนื้อเรื่องคิริซึงุยิงพุแสงบอกจุดที่จะให้ไรเดอร์ปล่อยเจ้าสัตว์ทะเล พอไรเดอร์ปล่อยมันออกมาแล้วอาเธอเรียก็ยกดาบขึ้นพร้อมกับรวบรวมสมาธิ อิสุที่เห็นแบบนั้นก็หัวเราะไนรำคอ ก่อนที่รอบๆตัวของพวกเขาจะมีแสงเหมือนหิงห้อยรอยออกมา

          "แสงสว่างนี้มัน"เวลเวทพูดขึ้น

          "ว้าว~สวยจัง"ซากุระพูดขึ้นพร้อมๆกับเอามือไปสัมผัสกับแสงนั้น

          "เห้ยๆเป็นอะไรหรือป่าวเบอร์เซอร์เกอร์"เวลเวทพูดขึ้นเพราะตอนนี้ตัวของอิสุเริ่มการเป็นแสงสีทองสวยงาม อิสุที่เห็นแบบนั้นก็แค่ยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาดู แล้วก้มลงไปรูบหัวซากุระที่เดินมาเกราะตัวเขา

          "ดาบนั้นกำลังเปร่งประกาย ผ่านอดีตปัจจุบันและอนาคต สิงที่เหร่าทหารก้าไนสนามรบต่างแสวงหา ดังความฝันที่กอดเอาไว้ไรยามที่ไกล่ม้วยมรณา และต่างยกย่องเทิดทูนไนความภาพพูมและศรัทธาเอาแรงก้า ไนตอนนี้กะสัดผู้เกรียงไกจะขับขานนามที่แท้จริงของดาบนั้น"ไอริสพูดขึ้นท่ามกล้างความเงียบ"นามของดาบนั้นก็คือ"

          แสงสว่างไนตัวดาบของอาเธอเรียเริ่มเรืองแสงขึ้น จนเธอลืมตาออกมาแล้วจ้องไปที่ดาบบนมือด้วยความรู้สึกอันหรากหลาย

          ฟุบ 

          แต่แล้วก็ได้มีมือๆหนึ่งยื่นเขามาจับมือของเธอที่ถือดาบ อาเธอเรียที่เห็นแบบนั้นก็รีบหันไปทางที่มือนั่นยื้นออกมา ภาพที่เธอเห็นคือตัวตนของอิสุที่ตอนนี้กลับมาอยู่ไนสภาพร่างกานปกติ(สูงกว่าเซเบอร์ หัวคองเซเบอร์อยู่ตรงหัวไหล่)ที่ตอนนี้ไม่ได้มีหน้ากากปิดบัง...เส็นผมสีดำที่สพัดไปตามแรงรมดวงตาสีแดงดูหน้าหรงไหลที่กำลังส่งยิ้มมาให้เธอ

          อาเธอเรียที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มขึ้น จริงสิเธอยังมีเขาคนที่จะค่อยอยู่เคียงข้างเธอเสมอ คนที่คอยเป็นกำลังให้เธอ อยู่กับเธอไนเวลาที่สิ้นหวัง เปรียบเสมือนดาบและโล่ที่พร้อมจะสระชีวิตเพื่อเธอและ...เป็นเพื่องที่จะไม่มีวันทรยศเธอ

          เธอหรับตาลงแล้วลืมตาขึ้นด้วยสายตาที่แน่วแน่ขึ้นพร้อมๆกับกุมมือของอิสุที่กำลังจับดาบของเธออยู่

          "ขอบใจเจ้ามากนะที่อยู่เคียงข้างข้า"อาเธอเรียพูดขึ้นมาเบาๆแล้วกระซับดาบไนมือแน้น

          "เอกซ์แคลิเบอร์!!!!"

...........................................................ตอนนี่เอาแบบสั้นๆก่อนเลย(คิดไม่ออกแล้วอะ 555) ช้วงนี้ผมอาดจะหายไปนานนะครับไกลก็สอบกลางภาพของเทอมหนึ่งแล้ว งานร้นหัว แหะๆ
          
          

          
        

       
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

56 ความคิดเห็น

  1. #9 jame23797 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 01:25

    ง่วงจริง
    #9
    0