'GOT7’➹SF/OS➹ Whisper S T O R Y (MARKBAM)

ตอนที่ 1 : ★*...ฟ้า. . .*★ (สิบเปอร์เซนต์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 89
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ธ.ค. 57



 


 

MARK X BAMBAM

Episodes (1/1)

R PG18

Author BMine





 

★*...ฟ้า. . .*

 

มากกว่าฟ้า  มากกว่าดาว

ความรักของฉันที่มีให้เธอ

 

 

            ความเงียบอันน่าอึดอัดเกิดขึ้นตลอดทางเดินกลับบ้าน  เด็กชายในชุดนักเรียนมัธยมปลายสภาพหลุดลุ่ยยกหลังมือขึ้นปาดเลือดตรงริมฝีปาก  ความเจ็บแปลบตรงซี่โครงเริ่มเล่นงานหนักขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้ต้องยกมือขึ้นมากุมท้อง  ในอุณหภูมิหนาวเหน็บติดลบของเดือนธันวาคมยิ่งเพิ่มความยากลำบากให้แก่การหายใจเมื่อภายในจมูกของเขาเต็มไปด้วยเลือดแห้งเกรอะกรัง  จนลากขาต่อไปไม่ไหวจึงต้องหยุดเดิน 

 

 

            คนโตกว่าซึ่งเป็นฝ่ายเดินนำอยู่รับรู้ได้ถึงเสียงฝีเท้าซึ่งหยุดนิ่งของคนเบื้องหลัง  เขาเอี้ยวตัวกลับไปมองและพบว่าผู้มีวัยวุฒิเป็นน้องชายก้มงอตัว  เท้ามือทั้งสองข้างลงบนเข่าและหอบหายใจในสภาพเหนื่อยอ่อน  ด้วยสภาพภูมิประเทศของประเทศเกาหลีใต้เป็นเนินสูง  บ้านของพวกเขาอยู่บนเนินสูงถัดไปอีกและจากสภาพร่างกายของเด็กชายผู้เพิ่งผ่านสมรภูมิอันธพาลของเด็กวัยเดียวกันทำให้เหนื่อยหอบเป็นพิเศษ

 

 

            “ตามมา”น้ำเสียงเรียบนิ่งเช่นเดียวกับใบหน้าเฉยชา  เป็นคำสั่งเผด็จการด้วยลักษณะเสียงทุ้มต่ำที่ไม่อาจขัดขืน  คนเย็นชาดั่งภูเขาน้ำแข็งไม่เคยละลายและไร้ซึ่งความเห็นใจเสมอในทุกเรื่องของคนเด็กกว่า 

 

 

            แบมแบมเงยหน้ามองฝ่ายนั้นด้วยสีหน้าเจ็บใจแต่พบเพียงแค่แผ่นหลังไหวๆ กำลังเดินห่างจากเขาไปทุกที

 

 

            “รอหน่อยจะตายหรือไง”แบมแบมตะโกนได้ไม่เต็มเสียงนักเพราะเจ็บปากซึ่งเพิ่งเอาไปรับหมัดเต็มๆ จากอริตัวร้ายต่างโรงเรียน  เขาเห็นพี่ชายชะงักแล้วหันกลับมามองอย่างรำคาญ  มองเหมือนเขาเป็นตัวปัญหาสร้างเรื่องตลอดเวลา  สายตา  สีหน้าแบบนั้นทำให้แบมแบมเกลียดเสมอ  เกลียดจนพร้อมจะทำทุกอย่างให้อีกฝ่ายทุกข์ใจ

 

            อะไรที่เขาคนนั้นไม่ชอบ  แบมแบมทำหมดทุกอย่าง  ก็เหมือนกับลูกศรที่ชี้ไปคนละทาง  ลูกศรของมาร์คพุ่งไปในทางไหน  แบมแบมจะวาดลูกศรของตัวเองพุ่งไปในทิศทางตรงข้ามและมันจะทำให้มาร์คทุกข์ใจ  ร้อนรน  กระวนกระวายเมื่อแบมแบมไม่ไปตามทิศทางเดียวกันกับเขา

 

 

            “ไม่รอ  เดินให้ไว  อย่ามาสำออย”มาร์คว่า

 

 

            “ไม่ได้สำออยแต่คนกำลังเจ็บอยู่นะเห็นไหม?  เพิ่งไปโดนตีนมาสิบกว่าคู่นะเว้ย  จะให้เดินเร็วเหมือนควายถึกแบบพี่ได้ยังไงล่ะ”

 

 

            “แล้วใครเขาขอร้องให้ไปนอนนับตีนไอ้พวกนั้น  นายหาเรื่องเอง  ชอบทำตัวเกเรหรืออยากเป็นอันธพาล?  ถ้าอยากเป็นอันธพาลก็ถอดชุดนักเรียนออก  ไม่ต้องเรียนหนังสือและออกจากบ้านไปซะ”

 

 

            “พี่ไม่มีสิทธิ์ไล่ผมออกจากบ้าน  ที่นั่นมันบ้านผม  แม่ของผม  ครอบครัวของผม  พี่เป็นแค่คนอื่นไม่มีสิทธิ์มาพูดกับลูกชายเจ้าของบ้านแบบนี้”

 

 

            “ลูกชายเจ้าของบ้านแบบนายเคยทำอะไรดีๆ ให้แม่บ้างไหม?  งานบ้านไม่ช่วย   เงินไม่เคยหาเข้าบ้าน  วันๆ ดีแต่ต่อยตีกับทำตัวมีปัญหา  แล้วที่บอกว่าฉันไม่มีสิทธิ์ไล่นายออกจากบ้าน  นายกำลังละเมออยู่หรือเปล่า  แหกตาดูว่าทั้งตัวนายมีชิ้นไหนบ้างที่ไม่ได้มาจากเงินของฉัน  บ้านที่นายอาศัยอยู่  ข้าวที่นายกิน  เงินที่แม่ให้นายไปโรงเรียนมันมาจากน้ำพักน้ำแรงของฉันทั้งนั้น   นายยังบังอาจมาพูดกับผู้มีพระคุณแบบนี้อีก”

 

 

            “พี่มันดีแต่ทวงบุญคุณ  เราไม่ได้ขอร้องให้พี่มาทำแบบนี้สักหน่อย  ไม่ได้เรียกร้องให้พี่มาอยู่บ้านเราหรือมาเลี้ยงครอบครัวเรา  ในเมื่อพี่บยอลตายไปแล้ว  พี่นั่นแหละออกจากบ้านเราไปซะที”

 

 

            เงียบ

 

 

            เสียงหอบหายใจของคนทั้งคู่กลายเป็นเสียงที่ดังที่สุดในเวลานี้  ต่างจากเมื่อคู่ที่เขาทั้งสองตะโกนใส่กันจนดังก้องถนน  มาร์คมองแบมแบมด้วยดวงตากร้าว  กำหมัดแน่นแล้วเข้าไปหาคนเด็กกว่าอย่างเอาเรื่อง  เด็กหนุ่มก้าวถอยหลังด้วยความกลัว  แม้จะชอบท้าทายมาร์คแต่เขายังห่างชั้นจากคนตรงหน้านัก  เมื่อถึงคราวเอาจริงทีไร  แบมแบมยังเป็นเด็กที่กลัวมาร์คเสมอ

 

 

            “ฉันไม่มีที่อื่นให้ไปอีกแล้ว  นอกจากครอบครัวของบยอลที่เป็นเหมือนครอบครัวเดียวของฉัน  นายอยากได้ยินแบบนี้ใช่ไหม?”

 

 

            “พี่มาร์ค”

 

 

            “แต่จำไว้นะแบมแบม  ครอบครัวของฉันมีแค่บยอลกับแม่เท่านั้น  ส่วนนาย….นายไม่ใช่”

 

 

            มาร์คทิ้งถ้อยคำไว้อย่างเจ็บแสบแล้วจากไป  ทิ้งให้แบมแบมหายใจไม่ออกเพราะดวงตาเจ็บปวดคู่นั้นของมาร์คซึ่งใช้จ้องมองเขาเหมือนคนแปลกหน้า  เด็กหนุ่มถึงกับหมดแรงแล้วนั่งลงกองกับพื้น  ยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตาซึ่งกำลังรินไหลออกมา  เขามันจอมหาเรื่อง  อยากได้ความรักจากมาร์คกลับทำในทิศทางตรงกันข้าม  อยากให้มาร์คหันมามองแต่เขาเรียกร้องความสนใจอย่างผิดวิธี

 

            แบมแบมทั้งรักและอิจฉาพี่สาวคนสวยที่ตายไป  แม้จากโลกนี้ไปกว่าห้าปีแต่ยังเป็นหนึ่งเดียวในหัวใจของมาร์คต้วนพี่เขยของเขาเอง

 

 

 

 

เอามาล่อ 10 เปอร์เซ็นต์   ถ้ามีคนอยากอ่านจะมาลงต่อ  อุอิ


© Tenpoints!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #3 YuKiNoMoUsOu (@o-mue-mudesu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 22:27
    จุกแทนแบมง่ะ งุ้ยยย ไมมาร์คพูดงี้คะน่าตบเล็กๆนะคะ
    #3
    0