พริ้งพราว

ตอนที่ 41 : บทที่ 11 ศึกสองพ่อ (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,122
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 ก.ย. 62











              

             “กูไม่ได้แพ้ท้องแทนเมียมึง กูแพ้ท้องแทนเมียกู เมียเราคนละคนกันโว้ย กูไม่ได้หมายถึงคุณพริ้ง!

“อ้าว!” จอมทัพอุทาน ย่นคิ้วไม่เข้าใจ “แล้วมึงหมายถึงใครละวะ!

“กูหมายถึงคนนี้! หฤทธิ์สะบัดเสียงเข้ม รีบแก้ไขความเข้าใจผิดของอีกฝ่ายด้วยการดึงเมียที่เอาแต่หลบอยู่ข้างหลังตนเอง ให้มาเผชิญหน้ากับจอมทัพ

เธอหน้าเจื่อนอย่างหวั่นเกรงในความตึงเครียดของอีกฝ่าย ยิ้มแหยๆ เอ่ยทักทาย “เอ่อ...สวัสดีค่ะคุณไนท์”

“คุณเป็นใครครับ”

“หึ!” หฤทธิ์หัวเราะเย้ยเจ้าของสีหน้างุนงง แนะนำตัวแทนภรรยา “ขอเริ่มการแถลงความจริงให้อึ้งจนหงายหลังตึง นี่พริ้ม น้องสาวของคุณพริ้ง”

สถานะของเธอทำจอมทัพหน้าตื่น หันขวับไปพินิจพิเคราะห์ใบหน้าของสาวเจ้า พบว่าคล้ายพริ้งพราวอยู่หลายส่วน ทว่าเธอคนนี้กระเดียดไปทางน่ารักจิ้มลิ้ม

“เมียมึงคือน้องสาวพริ้ง แล้วยังไง”

“เมียกู...” หฤทธิ์กระตุกยิ้มมุมปาก ประกาศเสียงกร้าว “เป็นแม่แท้ๆ ของพริกแกงไง จะแล้วยังไงได้อีกล่ะวะ ไอ้ป้อขี้มโน!

“อะ...อะไรนะ!

“ป้าพริ้งเป็นป้า ไม่ใช่แม่ของพริกแกง!

เขาเหยียดยิ้มเย้ยคนที่กำลังอ้าปากหวอ ก่อนจะแถลงไขความจริงอย่างต่อเนื่อง “และเหนือกว่าการที่ป้าพริ้งไม่ใช่แม่ของพริกแกง คือป้าพริ้งไม่ใช่เมียมึง เหนือกว่าป้าพริ้งไม่ใช่เมียมึง คือป้าพริ้งไม่เคยเป็นเมียใคร ป้าเขาไม่เคยมีผัว เขาขึ้นคานมาตลอด!

“ไม่จริง กูไม่เชื่อ พริ้งให้มึงมาหลอกกูใช่ไหม!

จอมทัพแย้งเสียงหนัก พยายามปลอบใจตนเองว่าพริ้งพราวกำลังหาวิธีมาผลักเขาออกไปจากชีวิต ที่ไอ้บ้าห้าร้อยนี่พูด คือเรื่องโกหก...

“ป้าพริ้งไม่ได้ให้กูมาหลอก มึงนั่นแหละกำลังหลอกตัวเอง ยอมรับไม่ได้ใช่ไหมว่าสถานะทางครอบครัวที่ตัวเองกำลังอินจัด มันไม่มีอยู่ ทุกอย่างเป็นเรื่องสมมติ มึงเป็นแค่ผัวปลอมพ่อปลอม!

หฤทธิ์ไล่บี้สาดความจริงใส่จอมทัพ ระดมปล่อยหมัดไปยังคู่ต่อสู้โดยที่ไม่คิดจะสนใจว่าอีกฝ่ายกำลังตกอยู่ในสถานการณ์เพลี่ยงพล้ำเพียงใด พร้อมกันนั้นก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดพริ้งพราวจึงบอกความจริงไม่สำเร็จ

ก็ขนาดเขาร่ายยาวมาหลายบรรทัดแล้ว ตาลุงนี่ยังหาเหตุมาแย้งได้เสียอย่างนั้น

“ป้าเขานัดดินเนอร์แล้วใช่ไหมล่ะ” เขาถามหยั่งเชิง จอมทัพเองก็แสดงอาการชะงักแทนคำตอบ “นั่นแหละ เขาจะนัดให้เราเจอกันแบบสงบ แต่กูรอไม่ไหวโว้ย เห็นพ่อมโนมาหลงรักลูกสาวตัวเองแล้วมันหวง!

“แอ๊ะ!

คนที่ถูกหวงส่งเสียงใสแจ๋ว ยิ้มหวานเริงร่าให้หฤทธิ์ ช่วยดับความกรุ่นโกรธที่กำลังระอุอยู่ในห้องได้เปราะหนึ่ง

“พริกแกง ปะป๊าหวงหนูรักหนูมากที่สุดเลย รู้ไหมลูก ต่อไปไม่มาทำอะไรแผลงๆ กับป้าพริ้งอีกแล้วนะครับ”

ปะป๊าสุดห้าวออกคำสั่งกับลูกสาวตัวแสบ ในขณะที่ป้อสุดเข้มนั้นถึงคราวเข้มไม่ออก ใบหน้าหล่อเหลาซีดเผือดเหมือนไก่ต้ม กายสูงใหญ่เริ่มเซเพราะความเสียใจจนแทบจะทรงตัวไว้ไม่อยู่

“คุณไนท์...ที่คุณฮอตพูด คือเรื่องจริงครับ”

จอมทัพหันไปมองคนที่เอาแต่ยืนเงียบมานาน “หมายความว่ายังไงปิติ อย่าบอกนะ ว่ารู้เรื่องโกหกกับเขาด้วย!

“รู้ครับ แต่ผมคงบอกความจริงได้ไม่ดีเท่าคุณนบกับคุณก้อย พวกเขาน่าจะให้คำตอบคุณไนท์ได้เคลียร์ที่สุดครับ”

“นี่นบกับก้อยเกี่ยวด้วยงั้นเหรอ” คนหน้าหยกแค่นเสียงถาม โกรธแทบกระอักที่ตนเป็นคนโง่งมอยู่ผู้เดียว 

“ไปตามนบกับก้อยมาพบฉันเดี๋ยวนี้!

ปิติค้อมหัวรับคำสั่ง รีบร้อนรนออกจากห้อง เพื่อไปตามนักรบกับกลิกา ด้านคนออกคำสั่งก็ผ่อนลมหายใจระงับความโกรธเกรี้ยว เพื่อจะเอ่ยกับเจ้าตัวเล็กด้วยภาวะอารมณ์ที่เย็นที่สุด

“พริกแกงน้อย...หนูไม่ใช่ลูกป้อจริงๆ เหรอคะ”

แสบจิ๋วมองคนถาม ร้องเรียกเขา “ป้อ!

“พริกแกง ไม่โปรยเสน่ห์ใส่ตาลุงสิครับ” หฤทธิ์ถลึงตาห้าม “เดี๋ยวเขาก็ตัดใจจากหนูไม่ได้หรอก ห้ามเรียกป้ออีกนะ”

“ทำไมต้องดุพริกแกงน้อยด้วยฮะ”

ชายหนุ่มฉุนกึก แค่นเสียงเยาะๆ โต้กลับ “ลูกกู กูจะดุก็เรื่องของกูไหม”

“แต่กูก็รักพริกแกงน้อยมาก ถ้าปะป๊าอย่างมึงดุเขาต่อหน้ากู กูก็ทนไม่ได้!

“ทนไม่ได้แล้วมึงจะทำไม!

“กูก็จะแย่งพริกแกงน้อยมาเป็นลูกกูไง!

“ฝันไปเถอะ กูกับพริ้มทะนุถนอมดูแลลูกตั้งแต่เขายังอยู่ในท้อง เฝ้าดูแลฟูมฟักตั้งแต่แรกเกิดจนถึงตอนนี้ เรื่องอะไรจะให้พ่อปลอมอย่างมึงมาแย่งไปง่ายๆ!

สองหนุ่มสุดร้ายประจันหน้ากัน มีประกายไฟของความขุ่นเคืองที่นัยน์ตาของทั้งคู่ พริ้มเพราเองก็กังวลจนขนลุกชันไปทั่วร่าง กลัวนักว่าจะเกิดการลงไม้ลงมือกัน...

และในขณะที่ผู้ใหญ่กำลังตกอยู่ในภวังค์ของศึกแย่งลูกอยู่นั้น ชนวนเหตุอย่างคนตัวน้อยก็ยกมือขึ้นมาตบหน้าหฤทธิ์ดังแปะๆ

“ปะป๊า”

“ค้าบ ลูกสาวปะป๊า รักปะป๊าที่สุดใช่ไหมเรา” หฤทธิ์ยักคิ้วกวนประสาทคู่ต่อสู้ในทำนองเกทับว่าลูกสาวเลือกตน ก่อนจะต้องหุบยิ้มเพราะแกก็เรียกตาลุงเช่นกัน

“ป้อ”

“คะ” จอมทัพตอบรับคนตัวน้อย ยิ้มเย้ยกลับ “พริกแกงน้อยอยากมาเป็นลูกสาวป้อใช่ไหมเอ่ย ไม่อยากเป็นลูกคนบ้าห้าร้อยแล้วใช่ไหมคะ”

เจ้าตัวเล็กมองสองพ่อสลับไปมา ทำปากจู๋ขัดใจที่พวกเขาทะเลาะกันไม่จบสักที

“บู้ๆ!

ทั้งคู่ตาเหลือกสะดุ้งเฮือก ด้วยต่างก็รับรู้ว่าน้ำเสียงนี้กำลังบ่งบอกถึงความไม่พอใจของพริกแกง

แกหน้างอง้ำ ดีดดิ้นอยากออกจากอ้อมแขนหฤทธิ์ ชูมือหาพริ้มเพรา ในขณะที่คนเป็นแม่นั้นก็รับตัวแกมา หลุดขำขลุกขลักในลำคอ

สองพ่อ ต่อให้จะร้ายกันแค่ไหน แต่ยังไงก็ต้องมาสยบให้กรรมการตัวน้อยคนนี้อยู่ดีล่ะน้า!













#พริกแกงทำดีมากลู้กกกกกกกกกกกกก

 

 



4,528 ความคิดเห็น