พริ้งพราว

ตอนที่ 26 : บทที่ 8 จุกปลอมหรือจะสู้จุกจริง (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,227
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    14 ก.ย. 62











                                                                    บทที่ 8
                                                       จุกปลอมหรือจะสู้จุกจริง


พริ้ม ช่วยหลอกล่อใช้ลูกอ้อนยั่วๆ น่ารักๆ ทำให้ผัวแกเคลิ้มจนลืมเรื่องผัวฉันไปก่อนได้ไหม

ได้อ่านข้อความที่ส่งมาจากพี่สาวสุดแซ่บเข้า คนที่นั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงนุ่มของโรงแรมดังในเมืองโตเกียว ก็หน้าตื่นตาเหลือก ก่อนจะเหลือบมองไปทางสามีที่กำลังนั่งดูเสื้อผ้าตัวเล็กน่ารักของลูกแมวน้อยอยู่ที่พื้นข้างเตียง ปั้นสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด ไม่ให้สามีจับสังเกตได้ว่าเธอกำลังตกใจ ในขณะที่นิ้วก็รัวข้อความถามพี่สาว

ตกลงพี่พริ้งมีผัวจริงๆ เหรอคะ!’

อืม แต่เป็นผัวปลอมนะ

ผัวปลอม?’

เยส ผัวปลอม ที่คิดว่าตัวเองคือผัวจริง

คืออะไรอะพี่พริ้ง พริ้มงงนะคะ พี่พริ้งทำอะไรอยู่เนี่ย!’

เอาน่า เดี๋ยวพี่จะเล่าทุกอย่างให้ฟัง แต่ตอนนี้ ช่วยทำให้พี่รอดพ้นจากความหัวร้อนของผัวแกไปก่อนได้ไหม ต่อให้พี่อธิบายยังไง ฮอตก็คงไม่ยอมแน่ๆ

คิ้วบางได้รูปขมวดมุ่น เริ่มสงสัยตามสามีอยู่เหมือนกัน แต่เพราะไว้ใจในตัวพริ้งพราว ความสงสัยเลยแปรเปลี่ยนเป็นความเชื่อมั่น คิดว่าพี่สาวคงมีเหตุผลของตัวเอง

“พริ้มครับ ลองโทรหาป้าพริ้งอีกทีเร็ว ตอนนี้คงจะโทรติดแล้วมั้ง”

เธอสะดุ้งเฮือก ลอบกลืนน้ำลายระงับความหวาดหวั่น สูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ ท่องคำที่ทำให้เกิดพลังอันแรงกล้า...เพื่อพี่พริ้งสุดที่รัก...เพื่อพี่พริ้งสุดที่รัก

“ลองโทรเร็วครับ พี่คิดถึงลูกใจจะขาดแล้ว อยากรู้เรื่องไอ้คนที่บังอาจมาอวดรวยแข่งกับพี่ด้วย!

หฤทธิ์กัดฟันกรอด แววตาวาววับเดือดดาลเมื่อนึกถึงหมอนั่น ก่อนจะเลิกคิ้วเอะใจที่พริ้มเพรายังไม่ตอบรับคำขอตน รีบยกตัวจากพื้น มานั่งบนเตียงกับภรรยาตัวน้อย

เธอกำลังยิ้มหวานน้ำตาลเรียกแม่ มือน้อยค่อยๆ แกะกระดุมเสื้อจนเผยให้เห็นก้อนเนื้ออวบอิ่ม...

“พี่ฮอตขา เราไปอาบน้ำด้วยกันนะคะ”

 

ปากน้อยสีชมพูระเรื่อที่กำลังดูดจุกนมดังจ๊วบๆ ช่างน่ารักน่าเอ็นดูจนจอมทัพต้องยอมทำตัวเป็นผู้ใหญ่งอแง ด้วยอยากยืดเวลาเพื่อที่จะได้อยู่กับสองสาวอีกนิด หลังจากโดนพริ้งพราวออกปากไล่มาแล้วสามครั้งถ้วน

“พริ้งนี่ขยันไล่ผมจริงนะ ผมอยากอยู่กับพริ้งกับพริกแกงน้อย พริ้งเข้าใจบ้างไหม”

“เข้าใจ แต่ตอนนี้หมดโปรแล้ว กลับได้แล้วย่ะ”

“ไม่เอา ผมไม่กลับ!

“เอ๊ะ” คนไล่จิ๊ปากขัดใจที่เขายังคงรั้นอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด พยายามตีสีหน้าเรียบดุเหมือนอาจารย์ฝ่ายปกครองที่กำลังกำราบนักเรียนชายหลังห้องจอมเกเร

“อย่าดื้อได้ไหม นี่มันใกล้เวลานอนของลูกแล้ว”

ชายหนุ่มทำหน้าง้ำ ทิ้งตัวนั่งข้างคนป้อนนมตัวเล็ก วอนขอเสียงอ่อน “ก็ให้ผมอยู่จนลูกหลับเลยไม่ได้เหรอ”

“ไม่ได้”

“ทำไมล่ะ!

“ไม่ต้องมาถาม ฉันบอกว่าไม่ได้ก็คือไม่ได้ เห็นฉันใจดีเข้าหน่อย ก็ทำเป็นเหลิง เล่นบทกระบึงกระบอนกับฉันใหญ่เลยนะยะ!

“พริ้งไม่เข้าใจคนติดลูกติดเมียบ้างเหรอ ผมติดพริ้งกับพริกแกงน้อยจนจะบ้าแล้วนะ ให้ผมกลับตอนนี้ ผมก็คิดถึงตายเลยสิ”

นั่น...อ่อยกันอีกแล้ว

พริ้งพราวเม้มปาก หันหน้าหนีเขา ไม่อยากสบตาคู่คมให้ใจสั่นไปมากกว่านี้

หลังจากเกิดซีนสวีตหวานชวนหวั่นไหวระหว่างกัน สายตาของจอมทัพก็แพรวพราววิบวับจนเธอขนลุกชันไปทั่วสรรพางค์ มีลางว่าเขากำลังเตรียมวางแผนตะครุบจับเธอกินทั้งตัว

ขืนปล่อยให้เขาอยู่จนยายหนูหลับ ไม่มีดวงตาน้อยๆ ที่คอยจ้องมองและมีพลังมากพอจนทำให้เขาเกรงใจไม่กล้าแผลงฤทธิ์ออกมา วิกฤติอันตรายคงมาเยือนช่องคลอดเธอในไม่ช้า

“พริ้ง...ผมไม่อยากกลับจริงๆ นะ อยากค้างกับพริ้งเลยด้วยซ้ำ”

เขาตัดพ้อเธอทั้งทางวาจาและนัยน์ตาไหววูบ แต่สาวเจ้าก็ยังคงใจแข็ง ไม่ตอบรับความต้องการของเขา ทำเอาชายหนุ่มเริ่มอยากจะเล่นบทฮึดฮัดโวยวายตามวิถีเสือร้าย ทว่าดวงตาแป๋วแหววที่กำลังเปล่งประกายสุขใจของคนตัวน้อยในอ้อมแขนพริ้งพราว ก็ช่วยหยุดพยัคฆ์หน้าหยกที่กำลังจะแปลงร่างเอาไว้ได้

“อร่อยไหมคะ ดูดเอาๆ เลยนะเรา”

เขายั่วเย้าเสียงเล็กเสียงน้อย มองเจ้าตัวจ้อยด้วยความรักใคร่อยู่ครู่หนึ่ง แล้วมันก็ช่วยไม่ได้เลยที่สายตาคู่คมจะเผลอซอกแซกจ้องความอวบอัดของสองเต้าที่แนบหน้าน้อยๆ อยู่...

“พริ้ง” ชายหนุ่มเรียกให้สาวเจ้าหันหน้ามาหา ก่อนจะแสร้งขมวดคิ้วตั้งข้อสังเกต “ทำไมพริ้งไม่ป้อนนมจากเต้าบ้าง ผมอยากเห็น”

“อยากเห็นอะไรมิทราบ!

เสือหื่นแสร้งทำเป็นเอียงคอตาใสใส่คนโวย เอ่ยบอกเสมือนปราศจากนัยยะอะไร “ผมอยากเห็นลูกกินนมจากอกคุณ”

“อยากโดนแทงจริงๆ ใช่ไหม บอกแล้วไงว่าอย่ามาบ้ากามกับฉัน!

“บ้ากามอะไร ผมเปล่า ผมก็แค่อยากให้ลูกกินนมจากอกแม่ ลูกก็จะได้รับไออุ่นด้วยไง จุกปลอมหรือจะสู้จุกจริง”

เธอเบ้ปากหมั่นไส้ “ข้อแก้ตัวโง่ๆ สำหรับคนคิดชั่ว เชอะ”

“ชั่วอะไร ผมเห็นแววตาลูก ก็รู้แล้วว่าลูกอยากกินนมจากเต้า” พยัคฆ์หน้าหยกยิ้มตาพราว ยักคิ้วหาแนวร่วมตัวจิ๋ว “ใช่ไหมคะพริกแกงน้อย อยากกินนมจากเต้า อยากหม่ำนมจากอกแม่ ใช่ไหมคะ”

“แอ๊ะ!

“เนี่ย เห็นไหม ลูกแสดงออกให้รู้เลยนะว่าลูกอยากกินนมจากเต้า คุณจะเป็นแม่ใจร้าย ไม่ยอมทำตามความปรารถนาของลูกเหรอพริ้ง”

เธอค้อนตาคว่ำใส่เจ้าของนัยน์ตาแพรวพราว...ตาลุงหื่น ความปรารถนาของตัวเองชัดๆ!

“อ๊ะ!

“ยายหนู ไม่ต้องมาอ้อแอ้เป็นกองกำลังตัวจิ๋วเลยนะคะเราน่ะ ถ้าดื้อเหมือนคุณป้อ เดี๋ยวหนูจะโดนดุด้วยนะ”

คนตัวน้อยย่นคอกลัวน้ำเสียงหวานแฝงความดุของพริ้งพราว รีบเอาหน้าถูไถอกอุ่นออดอ้อนหนีความผิด ทว่าก็ยังแอบเหลือบมองจอมทัพราวกับจะบอกว่า ‘ตัวใครตัวมันนะคะคุณป้อ!’












#จิ๋วช่วยป้อด้วยสิลู้กกกกกกกกกกกก










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

4,529 ความคิดเห็น

  1. #4495 mama260238 (@mama260238) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 21:45
    น้องน่ารัก
    #4495
    1
  2. #4494 ohseedha (@rakna55) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 17:04
    จะลงให้อ่านจนจบรึป่าวค้ะ

    #รออีบุ้คคคคค
    #4494
    1
    • #4494-1 พัพพุ (@puppukatty) (จากตอนที่ 26)
      14 กันยายน 2562 / 17:27
      แหะๆ ลงไม่จบน้าาาา ปล. ขอบคุณที่รออีบุ๊กนะค้าาา อิอิ
      #4494-1
  3. #444 moofrist (@moofrist) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 23:30
    โครงการการหาลุงเขยของลูกแมวน้อยนี่ไม่น่าจะไกลเกินเอื้อมละ^*^
    #444
    1
    • #444-1 พัพพุ (@puppukatty) (จากตอนที่ 26)
      15 เมษายน 2562 / 23:36
      แอ้แอ๊ะ หนูทุ่มเต็มที่ค่ะ ลูกแมวน้อยกล่าววว
      #444-1
  4. #443 booksrang (@booksrang) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 23:29
    สนุกสมกับที่รอน้าคะ ฝันดีค่ะคุณพุ ☺️☺️
    #443
    1
    • #443-1 พัพพุ (@puppukatty) (จากตอนที่ 26)
      15 เมษายน 2562 / 23:31
      แหะๆ วันนี้นางมาซะดึกเลย 555 ฝันดีเช่นกันค่าาา
      #443-1