พริ้งพราว

ตอนที่ 22 : บทที่ 6 งอแงแมนเบอร์สอง (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,816
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    13 ก.ย. 62











“มึงมั่วแล้ว เจ้าของเบอร์นี้ยังไม่มีผัว!” อีกฝ่ายโต้กลับด้วยน้ำเสียงขุ่นเขียวอย่างคนโมโหจัด “มึงเก็บโทรศัพท์เขาได้ หรือขโมยโทรศัพท์เขามา มึงสารภาพมาเสียดีๆ!

“ขโมยอะไรวะ กูรวยพอจนซื้อโทรศัพท์ร้อยเครื่องพันเครื่องได้เลยด้วยซ้ำ!

“ชะ...อวดรวยเสียด้วย มึงอย่ามาอวดรวยแข่งกับกู กูขอบอกให้มึงรู้ไว้ กูคือเทพด้านการอวดรวยและเปย์สาว กูคือเบอร์หนึ่งโว้ย!

“เฮอะ” จอมทัพส่งเสียงขึ้นจมูกข่มคนปลายสาย “มึงมันโลกแคบ ยังไม่เคยเจอคนเปย์เก่งตัวจริงสิท่า มึงรู้จักกูน้อยไป กูเนี่ย สายเปย์ตัวจริง เทพเหนือเทพ!

“นี่มึงกำลังจะบอกว่ามึงเปย์เก่งกว่ากูงั้นเหรอ!

“เออ” จอมทัพเหยียดยิ้มเย้ยประหนึ่งคนปลายสายมายืนอยู่ตรงหน้า “แล้วกูก็ขอใช้อำนาจแห่งการเป็นผัว ห้ามมึงโทรมาหาเขาอีก!               

“ผัวอะไรวะ กูไม่เชื่อ กูรู้จักเขามาเกือบสองปี กูไม่เคยเห็นผัวเขาสักคน มึงอย่ามาแอบอ้าง ไอ้หัวขโมยขี้โม้!

ทวนตามระยะเวลาที่คนปลายสายเอ่ยมา จอมทัพก็รู้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงช่วงเวลาที่ตนไม่ได้อยู่ในชีวิตของพริ้งพราว

“เออ ไม่แปลกที่เกือบสองปีมานี้ มึงไม่เคยเห็นกู เพราะกูกับเขามีช่วงที่ต้องห่างกันไป แต่ตอนนี้กูโผล่มาแสดงตัวแล้ว มึงรู้ไว้ด้วย ว่ากูเป็นผัวเขา!

“กูไม่เชื่อ มึงเอาโทรศัพท์ไปคืนเจ้าของเดี๋ยวนี้เลยนะ มึงบังอาจมาก มาขัดขวางไม่ให้กูได้คุยกับสุดที่รักของกู มึงอยากตายใช่ไหมวะ!

หนอย...สุดที่รักงั้นเหรอ

กล้าเรียกพริ้งพราว (ของกู!) ว่าสุดที่รักได้ยังไง!

“มึงนั่นแหละจะตาย” คนหวงสาวกระแทกเสียงโต้กลับด้วยความกรุ่นโกรธ “ตอนนี้มึงอยู่ที่ไหน มึงกับกูมาเจอกัน มาเคลียร์กันต่อหน้าหน่อยไหม!

“ได้...”

คนท้าทายขมวดคิ้ว เมื่อจู่ๆ คนปลายสายก็หยุดวาจาไว้แต่เพียงเท่านี้ ไม่โต้กลับมาอีก พอเอาโทรศัพท์ออกจากหู ก็ได้คำตอบว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น

“สงสัยแบตหมด” ชายหนุ่มเปรยอย่างขัดอกขัดใจเมื่อเห็นหน้าจอมืดดำสนิท ก่อนจะหันมองคนตัวจิ๋วในอ้อมแขน “พริกแกงน้อยคะ ทำไมแม่พริ้งถึงรู้จักคนบ้าห้าร้อยแบบนี้ได้เนี่ยลูก ไม่ได้การ พ่อต้องเคลียร์กับแม่พริ้งสักหน่อยละ”

แสบจิ๋วหัวเราะเริงร่า ยกมือตบหน้าจอมทัพดังแปะๆ ความสดใสของแกช่วยทำให้จอมทัพคลายความโมโหไปได้เปราะหนึ่ง แต่พอนึกถึงถ้อยคำกวนประสาทของหมอนั่น ความไม่สบอารมณ์ก็ผุดขึ้นมาให้ตนขุ่นเคืองอีกระลอก

ไอ้ฮอตอะไรนี่มันเป็นใครวะ อยากเจอมันจริงๆ!

 

กำลังล้างหน้าเพื่อคลายความเหนื่อยล้าจากการไปชอปปิงเสื้อผ้าให้ลูกสาวอยู่ดีๆ พริ้มเพราก็ต้องรีบจัดการตัวเองด้วยความว่องไวกว่าปกติ เพราะได้ยินเสียงโวยวายเอ็ดตะโรของสามีที่ดังอยู่ด้านนอก หญิงสาวรีบก้าวขาออกจากห้องน้ำ ร้องถามคนที่กำลังหน้ายุ่งจัด

“พี่ฮอต เกิดอะไรขึ้นคะ”

หฤทธิ์หันมาหาคนถาม รีบฟ้อง “พริ้มครับ เมื่อกี้พี่โทรหาเจ๊พริ้ง แต่มีไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้มารับสาย แสดงตัวว่าเป็นผัวเจ๊พริ้ง”

“หือ!

ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างตื่นตะลึง ทวนถามคนฟ้อง “พี่ฮอตแน่ใจนะคะว่าไม่ได้กดเบอร์ผิด”

“ไม่ผิดครับ” 

หฤทธิ์ยืนยัน ยื่นโทรศัพท์ให้พริ้มเพราดูประวัติการโทรออก พอเธอเห็นหน้าจอ ก็พบว่าเขาต่อสายไปหาพริ้งพราวจริงๆ 

“ไม่ผิดจริงด้วย”

“เห็นไหมล่ะ แล้วตอนนี้ก็ดันมีปัญหา โทรไม่ติด พี่นี่แทบบ้า ยังไม่ได้คุยกับสุดที่รักของเราเลยสักคำ!”

ดวงหน้าเข้มคมของคนติดลูกเคร่งเครียดขึ้นมาทันที ความคิดถึงที่อัดแน่นอยู่ในใจ ได้แปรเปลี่ยนมาเป็นความเคียดแค้นไปเรียบร้อยแล้ว

“ตอนแรกพี่มั่นใจว่ามันคือหัวขโมยโทรศัพท์เจ๊พริ้งแน่ๆ แต่ไม่ว่าจะไล่ต้อนยังไง หมอนั่นก็ยังยืนยันว่าตัวเองเป็นผัวเจ๊พริ้ง บอกด้วยว่ามีช่วงที่ต้องห่างกันไป”

“ช่วงไหนล่ะคะเนี่ย” พริ้มเพราเปรยงงๆ ไพล่นึกย้อนถึงอดีตที่ผ่านมา “ทุกช่วงชีวิตของพี่พริ้ง พริ้มแน่ใจว่าพี่พริ้งไม่เคยมีผัวสักช่วง”

“นั่นสิ เจ๊เขาจะมีผัวได้ไง อยู่บนคานทองนิเวศน์สบายใจเฉิบขนาดนั้น”

หฤทธิ์นินทาพี่เมียสุดแซ่บพร้อมรอยยิ้มขบขัน ตลอดระยะเวลาที่ตนได้เป็นน้องเขยของพริ้งพราว เธอไม่เคยเอ่ยถึงผู้ชายคนไหนในเชิงพิศวาสบาดใจเลยแม้แต่คนเดียว โมเมนต์คุยโทรศัพท์จีบกันกับใครก็หายาก ช่วงเวลาหวานแหววแบบคนมีความรักก็หามีไม่

“พี่อยากกลับไทยเดี๋ยวนี้เลยพริ้ม หมอนั่นพูดจาอ้อนบาทาพี่มาก ทั้งเกทับพี่ อวดรวยแข่งกับพี่ ท้าทายให้พี่ไปเจอ ตั้งท่าไฟท์กับพี่ หยามพี่มาก พี่ไม่ยอมเด็ดขาด!

“ใจเย็นๆ ก่อนนะคะพี่ฮอต” พริ้มเพราวอนขอด้วยน้ำเสียงหวานละมุน ดึงแขนพาเขาไปนั่งที่เตียงนุ่ม เขาเองก็รีบโอบกอดเอวบาง เอาหน้าซุกซบที่อกอุ่นของภรรยา

“เดี๋ยวรออีกสักพัก เราค่อยโทรไปใหม่นะคะพี่ฮอต ตอนนี้พี่ฮอตต้องสงบจิตสงบใจก่อนนะคะ” เธอค่อยๆ ตะล่อมกล่อมคนหัวร้อนให้สิ้นฤทธิ์ ลูบหลังปลอบโยนเขาเบาๆ พยายามไม่กวนตะกอนอารมณ์ฉุนเฉียวให้ขุ่นคลั่กขึ้นมาอีก

“พี่รู้สึกแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ครับพริ้ม”

“ยังไงคะ”

“เหมือนมันโหวงๆ ยังไงก็ไม่รู้”

หฤทธิ์เม้มปากขัดใจ ไม่รู้จะอธิบายให้ภรรยาเข้าใจได้อย่างไร ว่าเขากำลังกระวนกระวายเพราะความรู้สึกลึกๆ มันบอกว่า...เขาได้พบคู่แข่งที่สมน้ำสมเนื้อกันแล้ว

ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร ลางสังหรณ์ของลูกผู้ชายมันก็กำลังกระตุ้นให้เขาได้รู้ว่าตัวเองกำลังจะได้เปิดศึกชิง ‘ของสำคัญ’ กับหมอนั่นแน่นอน...











#ชิงพริกแกงกันเนอะ 5555555555555


 

 

 

 

 

 

 

 

 












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

4,543 ความคิดเห็น

  1. #4487 mama260238 (@mama260238) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 16:00
    อลลมานและ
    #4487
    1
    • #4487-1 พัพพุ (@puppukatty) (จากตอนที่ 22)
      13 กันยายน 2562 / 16:10
      วุ่นแน่แท้ค่า 5555
      #4487-1
  2. #4486 sitcha (@orasit) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 15:32
    55555. พ่อตัวจริง#พ่อตัวปลอม
    #4486
    1
    • #4486-1 พัพพุ (@puppukatty) (จากตอนที่ 22)
      13 กันยายน 2562 / 16:10
      เปิดศึกแพรบ 55555
      #4486-1
  3. #342 wayray (@wayray) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 18:35

    ป้าพริ้งงงงงง รีบกลับมาาาาา หมี่เหลืองล่ะจ้าาา 5555
    #342
    1
    • #342-1 พัพพุ (@puppukatty) (จากตอนที่ 22)
      10 เมษายน 2562 / 18:36
      สองพ่อไม่ยอมกันเลย 5555
      #342-1
  4. #341 booksrang (@booksrang) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 18:25
    ว๊าวววว วันนี้มาไว อิอิ
    #341
    1
    • #341-1 พัพพุ (@puppukatty) (จากตอนที่ 22)
      10 เมษายน 2562 / 18:26
      ไถ่โทษที่เมื่อวานมาดึก 55555
      #341-1