พริ้งพราว

ตอนที่ 21 : บทที่ 6 งอแงแมนเบอร์สอง (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    12 ก.ย. 62














“ห้ามสมมติอะไรแบบนี้อีกนะ ไม่งั้นผมจะโวยวายเป็นบ้าเป็นบอให้คุณดู!

ความดื้อรั้นเอาแต่ใจของเขาทำพริ้งพราวปวดหัวจนอยากจะเอามือนวดขมับ นอกจากตานี่จะเคยเป็นแรดแมนแล้ว...ตอนนี้เขายังกลายมาเป็น 'งอแงแมนเบอร์สอง' ต่อจากพ่อตัวจริงของยายหนูอีกด้วย

“แอ๊ะ”

เสียงของคนตัวจ้อยช่วยหยุดบทสนทนาตึงเครียดได้ฉับพลัน จอมทัพละสายตาจากคนงามล้ำ ก้มหน้าสบตาน้อยๆ ที่กำลังเขม้นมองตนกับพริ้งพราวสลับไปมา ราวกับกำลังส่งสารบอกให้ผู้ใหญ่หยุดทะเลาะกันอย่างไรอย่างนั้น

“อ๊ะ!” แกหันบ่นพริ้งพราว ทำปากจู๋ไม่พอใจสาวเจ้า “บู้ๆ!

“อ้าว ว่าแม่ทำไมคะ” เธออุทานทั้งสีหน้าเหลอหลา ก่อนจะตวัดค้อนวงโตใส่คนที่กำลังหัวเราะเย้ยกัน “แม่ก็แค่สมมติ ป้อหนูนั่นแหละ งอแงเกินเรื่อง”

“เกินเรื่องที่ไหน มาสมมติแบบนี้ ผมเป็นบ้าได้เลยนะ” ชายหนุ่มโต้กึ่งแก้ตัว มันเขี้ยวคนตัวเล็กจนอดใจไม่ไหว ยื่นหน้าเอาจมูกไปถูไถแก้มป่องน่าหอมสองฟอดใหญ่

“แม่พริ้งพูดจาไม่เข้าหูพ่อเลยลูก น่าลงโทษจริงๆ ยายหนูจะไม่ใช่ลูกพ่อได้ยังไงเนอะ”

“ป้อ!

การเรียกขานและท่าทางดีดดิ้นเริงร่าของแกสร้างความสุขให้จอมทัพจนชายหนุ่มไม่สามารถหุบยิ้มได้เลย เขาลูบผมอ่อนนุ่มสีดำที่ปกคลุมศีรษะเล็กๆ ด้วยความทะนุถนอม ชี้ชวนอวดพริ้งพราว “เห็นไหมพริ้ง คุณดูด้วยว่าลูกอยู่ทีมผม ถ้าคุณยังไม่เลิกพูดอะไรบ้าๆ คุณโดนลูกแบนของจริงแน่”

พริ้งพราวพ่นลมหายใจ ลอบกลอกตาหมั่นไส้คนหลงเด็ก พลันรู้สึกถึงความยุ่งยากในเบื้องหน้ายามเมื่อทำการคลี่คลายแผน ดูทรงแล้ว จอมทัพคงไม่เชื่อง่ายๆ เป็นแน่ว่าตัวเองไม่ใช่พ่อของพริกแกง

คนอื่นอาจจะตรวจดีเอ็นเอเพื่อพิสูจน์ว่าเป็นพ่อลูกกันหรือไม่ แต่กรณีของจอมทัพคงจะกลับกันโดยสิ้นเชิง เพราะเธออาจจะต้องให้เขาตรวจเพื่อยืนยันว่ายายหนูไม่ใช่ลูกเขาแทน

“คุณ...เป็นอะไรหรือเปล่า ปวดท้องเหรอ”

หญิงสาวขมวดคิ้วสงสัยขณะเอ่ยถามคนบนเตียงที่จู่ๆ ก็ยกมือมาลูบท้องพร้อมทำสีหน้าเหยเกเหมือนคนไม่สบาย

“ก็ไม่เชิงปวดท้อง...” จอมทัพยิ้มแหะ กระดากอายเหลือแสนที่ต้องมาหมดท่าต่อหน้าสาวเจ้า

“ไม่เชิงปวดท้อง แล้วตกลงเป็นอะไรคะ”

“ผม...หิวน่ะ”

พริ้งพราวหลุดยิ้ม ขันเจ้าของเสียงอ่อนอ่อยนัก...หิวจะตาย แต่ก็ยังไม่วายมีฟอร์มเต๊ะท่า

“อยากกินอะไรไหมล่ะ เดี๋ยวฉันลงไปซื้อให้ ถ้ารอให้ฉันทำ กว่าจะเสร็จ เกรงว่าคุณจะต้องหิ้วท้องรออีกพัก”

เธอออกปากอาสา ด้วยไหนๆ เขาก็โชว์สกิลอาบน้ำให้ยายหนูได้อย่างผ่านฉลุย จะไล่เขาให้ไปหากินเอาเอง มันก็ดูจะแล้งน้ำใจจนเกินไป เดี๋ยวเขาจะว่าเอาได้ ว่าเธอเป็นคนสวยใจดำ

“เดี๋ยวลงไปซื้อด้วยกันก็ได้”

เธอส่ายหน้าปฏิเสธข้อเสนอ “อย่าเลยค่ะ ลูกอาบน้ำแล้ว ไม่อยากพาลูกไปเจอฝุ่นเจอควันอีก คุณอยู่กับลูกในห้องนี่แหละ ฉันไปแป๊บเดียว เดี๋ยวก็มาแล้ว”

เหตุผลที่เธอกล่าวมา ทำให้จอมทัพไม่สามารถอ้างอะไรได้อีก เขาพยักหน้ารับแต่โดยดี ก่อนจะล้วงเข้าไปในกางเกง หยิบกระเป๋าสตางค์ยี่ห้อดังที่ผลิตจากหนังวัวแท้เกรดพรีเมียมส่งให้สาวเจ้า

“เอามาให้ฉันทำไม”

พริ้งพราวเบ้หน้างุนงง คนส่งให้เองก็ขมวดคิ้วงงกับคำถาม “ก็ให้พริ้งเอาไปซื้อของไง”

“อ้อ...”

เธอลากเสียงตอบรับ ได้รู้อุปนิสัยอีกประการของจอมทัพไปโดยปริยาย...มีความ ‘ป๋า’ ไม่น้อยเลยแฮะตาลุงไนท์

“เอาไปเถอะ ขอให้ผมช่วยดูแลพริ้งกับลูกบ้างได้ไหม”

คำอ้อนวอนพร้อมแววตาไหววูบที่กำลังขอร้องกัน ช่วยหยุดปากที่กำลังจะปฏิเสธน้ำใจเขาได้อย่างชะงัดนัก มือบางยื่นมือไปรับกระเป๋าสตางค์ของเขามา ทำท่าจะเปิดออก แต่ก็โดนเสียงเรียบนิ่งขัดไว้

“เอาไปทั้งกระเป๋าเลยนั่นแหละ”

คร้านที่จะแย้งเขาได้ พริ้งพราวเลยจำยอมพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย สั่งทางสายตาให้เขาดูแลคนตัวน้อยให้ดี ก่อนจะเปิดประตูออกจากห้องไป

“แอ๊ะ!

“คะ” จอมทัพย่นจมูกหยอกเอินสุดที่รัก “พ่อเท่ไหมลูก พ่อจะเริ่มเข้ามาดูแลหนูกับแม่พริ้งแล้วนะครับ”

ราวกับถูกใจในคำมั่นนี้ คนตัวน้อยหัวเราะเอิ๊กอ๊ากดังกว่าทุกคราที่จอมทัพเคยได้ยิน...ดังจนเกือบจะกลบเสียงสายเรียกเข้าจากเครื่องมือสื่อสารของพริ้งพราวที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง

ชายหนุ่มรวบตัวพริกแกงน้อยมาอุ้มไว้แนบอก ก่อนจะลงจากเตียง เดินไปหยิบโทรศัพท์ของสาวเจ้าขึ้นมาดู...

ฮอต

อ่านดูก็รู้ ว่านี่เป็นชื่อของผู้ชาย...

“ใครวะ”

ถามกับตัวเองไป ก็คงไม่ได้คำตอบ ครั้นจะรอให้สาวเจ้ากลับมา ความหวงเมียเก่าก็เข้ามาคลอบคลุมพื้นที่ในอกจนมันคันยุบยิบไปทั้งใจ ลามไปยังมือที่ก็ไม่สามารถหักห้ามไว้ได้ ถือวิสาสะกดรับทันใด

“ฮัลโหล”

“หือ...เสียงผู้ชายที่ไหน เอ่อ ขออภัยด้วยนะครับ สงสัยผมกดเบอร์ผิดเอง ...” อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง ถึงค่อยตอบกลับมา “เอ้า ไม่ผิดนี่หว่า นี่คุณเป็นใครเนี่ย!

“คุณนั่นแหละเป็นใคร โทรหาเมียผมทำไม จะจีบเมียผมอีกคนเหรอไง!

“หา!” คนปลายสายอุทานตกใจ “เมีย เมียใคร มึงเป็นใครวะ!

พออีกฝ่ายขึ้นมึงขึ้นวะมา จอมทัพก็ฉุนกึก ประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงขัดเคือง “เมียกูไง เจ้าของเบอร์นี้มีผัวแล้ว ใครก็จีบไม่ได้!












#สองพ่อเริ่มปะทะกันล้าววววววววววววว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

4,500 ความคิดเห็น