พริ้งพราว

ตอนที่ 11 : บทที่ 3 เวอร์จิ้นไม่ปลอดภัย (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,207
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    9 ก.ย. 62














ปิติลอบกลืนน้ำลายดังเอื๊อก หลังจากได้ทราบข้อเท็จจริงจากปากของนักรบว่าการมาของพริ้งพราวนั้นไม่มีความบริสุทธิ์โปร่งใสเลยสักนิด

“โห ถ้าคุณไนท์รู้ว่าโดนหลอก คุณไนท์คิดบัญชีหนักแน่ครับคุณนบ”

เลขาหนุ่มเอ่ยเตือนคนที่ทำทีเรียกตนมาปรึกษาเรื่องงานและร่วมรับประทานอาหารเย็นที่ห้องส่วนตัวของร้านอาหารไทยใกล้บริษัท ก่อนจะมาเฉลยทีหลังว่าต้องการทราบปฏิกิริยาของจอมทัพที่มีต่อพริ้งพราว เขาเองก็เลยได้คำตอบแล้วเช่นกันว่าทำไมพริ้งพราวจึงเข้ามาถึงตัวเขาและเจ้านายได้อย่างง่ายดายนัก

ที่แท้ ก็เพราะได้ ‘ไส้ศึก’ ระดับบิ๊กปูทางให้เธอเดินเข้ามานี่เอง

“หนักก็หนัก ผมพร้อมจะรับผิดทุกอย่าง”

ท่าทางยักไหล่เมินคำเตือนของนักรบทำปิติถอนใจเฮือกใหญ่ จากการที่ได้ทำงานใกล้ชิดสองพี่น้องมานานพอจนทำให้ได้ยลอุปนิสัยส่วนตัวนอกเวลางานของทั้งคู่ เขาก็ไม่แปลกใจเลยที่น้องชายของเจ้านายจะทำเช่นนี้

จอมทัพอาจจะดุเข้มเผด็จการตามประสาพี่คนโต ทว่าในคราจะออกคำสั่งทางการงานแต่ละครั้ง เจ้านายจะใคร่ครวญวางแผนอย่างรอบคอบ เพื่อผลลัพธ์ที่ยืนยาวในอนาคต ปิติเองก็ยอมรับนับถือในจุดนี้ ยามที่โดนอีกฝ่ายเคร่งเครียดใส่ เขาเลยสามารถมองข้ามไปได้ ด้วยเข้าใจภาวะกดดันของการเป็นประธานบริษัทที่อีกฝ่ายต้องแบกรับ

ส่วนนักรบ ด้วยวัยที่ห่างจากเจ้านายถึงเก้าปี บุคลิกของอีกฝ่ายเลยจะค่อนไปทางน้องเล็กจอมรั้นเอาแต่ใจ คิดเร็วทำเร็ว แต่ไม่ค่อยได้มองภาพรวมในวงกว้างสักเท่าไร ในหลายๆ ครั้ง จอมทัพเลยต้องทำงานสองต่อ นอกจากงานของตัวเองแล้ว บางทีก็ต้องคอยมาจัดการแก้ปัญหาให้นักรบด้วย

“ตอนนี้คุณไนท์ดูจะหลงคุณหนูน้อยมาก เจอคุณหนูน้อยอ้อนให้อุ้ม ให้ป้อนนม จากผู้ชายเข้มดุเหมือนเสือ ก็กลายเป็นผู้ชายสายอ่อนโยนเฉยเลย”

ปิตินินทาจอมทัพพอกล้อมแกล้ม แม้จะรู้แล้วว่าเด็กคนนั้นไม่ใช่ลูกของเจ้านาย แต่พอนึกถึงท่าทางรีบร้อนออกจากบริษัทของคนที่เริ่มอินกับความเป็นพ่ออย่างชัดเจน เขาในฐานะเลขา ก็เลยยังรู้สึกว่าเด็กคนนั้นคือคุณหนูน้อยของตนอยู่ดี

“นี่ถ้ามารู้ทีหลังว่าคุณหนูน้อยไม่ใช่ลูกตัวเอง ผมไม่อยากจะนึกเลยว่าวันนั้นมันจะโลกาจะวินาศขนาดไหน เตรียมขนลุกรอเลยครับเนี่ย”

เลขาหนุ่มย่นคอห่อไหล่ด้วยความหวาดหวั่น ก่อนจะหันถามกลิกาที่นั่งตัวลีบอยู่ข้างนักรบ “แล้วคุณพริ้งจะมาหลอกคุณไนท์เพื่ออะไรเหรอครับ”

“คือ...เอ่อ...”

เห็นกลิกาก้มหน้าอึกอักไม่กล้าตอบตามประสาคนไม่มั่นใจในตัวเอง นักรบเลยตอบแทนคนรัก “คุณพริ้งหลอก เพื่อปูทางไปหาคุณแม่ผม”

ปิติเลิกคิ้วสงสัย “ไปหาคุณจ๋า...”

“ใช่ เป้าหมายของพริ้งคือคุณแม่ ไม่ใช่พี่ไนท์ พี่ไนท์เป็นแค่ทางผ่าน เพื่อปูทางไปสู่การป่วนคุณแม่ผมโดยเฉพาะ”

นักรบยิ้มมุมปาก สมใจเหลือเกินที่แผนของพริ้งพราวเริ่มเข้าใกล้เส้นชัยมากขึ้นทุกที

เป็นครั้งแรกเลยที่นักรบเห็นจอมทัพเพลี่ยงพล้ำเพราะเกมที่คนอื่นเป็นผู้สร้างขึ้นมา มันช่างน่าอภิรมย์เสียจนอยากจะบันทึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ของตระกูลจิตรภากร ไม่นึกจริงๆ ว่าพี่ชายคนเก่งจะมาตกม้าตายง่ายๆ เพราะเด็กตัวน้อยที่ยังพูดไม่ได้ด้วยซ้ำ

คราที่กลิกามาขอข้อมูลส่วนตัวของจอมทัพ นักรบคาดคั้นจนได้ความว่าเพื่อนสาวคนสวยของเธอต้องการนำไปวิเคราะห์เจาะลึกหาวิธีเข้าใกล้จอมทัพ ซึ่งถ้ามารดาเมตตากลิกาบ้างสักนิด เขาก็คงจะค้านหัวชนฝา และโกรธพริ้งพราวที่คิดแผนเช่นนี้ขึ้นมา

แต่ด้วยความเครียดที่มารดากำลังต่อต้านผู้หญิงที่เขารัก ตั้งตนเป็นอุปสรรคที่เขายากจะต่อกรด้วย ชายหนุ่มเลยจำต้องทุ่มทุนยอมเป็นไส้ศึก ร่วมมือกับพริ้งพราว เพื่อให้เธอเป็นแกนนำพิทักษ์กลิกา ไปสู้กับมารดาให้

ทว่าเขาก็ไม่ได้อกตัญญูขนาดจะหวังผลในเชิงที่อยากจะให้มารดาวุ่นวายใจ แต่แค่อยากให้ท่านโฟกัสที่สะใภ้ปลอม จนละความสนใจต่อว่าที่สะใภ้จริง กลิกาจะได้อยู่ในฐานะคนรักเขาได้อย่างราบรื่นขึ้น

จากนี้ ก็มาลุ้นกันว่า...ผลลัพธ์ของแผนการนี้จะบรรลุไปถึงเป้าหมายที่พริ้งพราววางไว้หรือไม่ หรืออาจจะมีจุดเสี่ยงให้จอมทัพจับได้เสียก่อนที่เธอจะเข้าถึงตัวมารดา

 

คุณป้าสุดแซ่บอาจจะเคยชอบใจที่หลานสาวช่างรู้งาน ทำให้จอมทัพหลงรักหัวปักหัวปำ...แต่เธอก็ไม่คิดจริงๆ ว่าแกจะเข้ากับชายหนุ่มได้ดีจนถึงขั้นเบะปากหน้าจ๋อยยามที่เธอบอกว่าเขาต้องกลับแล้ว

จากที่คิดว่าจะให้จอมทัพอยู่ได้ไม่นาน ด้วยไม่อยากเพิ่มความเสี่ยงให้พรหมจรรย์ถูกเขาทำลาย แต่สุดท้าย ความสงสารหลานก็มีอำนาจมากกว่าความปลอดภัยของร่างกายตัวเอง เธอจึงต้องตกอยู่ในภาวะจำยอม ให้เขาอยู่ยาวจนกระทั่งยายหนูน้อยหลับปุ๋ยลงเสียก่อน

นี่ถ้าหฤทธิ์รู้ว่าลูกสาวสุดที่รักปันใจมาติดบิดาตัวปลอมคนนี้ด้วย น้องเขยเธอคงโกรธจนแทบอัดอกตาย

“คุณกลับไปได้แล้ว ฉันอยากพักผ่อนแบบส่วนตัวตามประสาแม่ลูก...ว้าย! หญิงสาวอุทานเสียงหลง หน้าตื่นตาโตที่จู่ๆ จอมทัพก็รวบตัวเธอไปกอดเสียแน่น

“คุณทำบ้าอะไรของคุณ!

เธอโวยลั่นห้อง ยกมือขึ้นมายันอกกว้างด้วยแรงเท่าที่ตนมี แต่ไม่ว่าจะพยายามยันเท่าไร ชายหนุ่มก็ไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด

“อย่าดังสิ เดี๋ยวลูกตื่น ไม่รู้ด้วยนะ”

ชายหนุ่มขู่เสียงพร่า กระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาคมกล้าทอประกายวาบหวามจนพริ้งพราวขนลุกชันไปทั่วสรรพางค์

ยามนี้...เขาไม่ใช่แค่ถูกใจเหยื่ออีกแล้ว

ไอร้อนที่เธอสัมผัสได้จากเรือนร่างสูงใหญ่ มันช่างลึกล้ำและเต็มไปด้วยความต้องการของเสือร้ายที่หมายจะ...

เผด็จศึก!













#เอาล้าวววววววววววววววววว



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

4,525 ความคิดเห็น

  1. #4471 ploysub (@ploybook) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 18:12
    รอคอยบทลงโทษที่หนักหน่วงเมื่อรู้ความจริง5555
    #4471
    1
    • #4471-1 พัพพุ (@puppukatty) (จากตอนที่ 11)
      9 กันยายน 2562 / 19:46
      หึหึ จิ๋วยิ้มมุมปาก 555
      #4471-1
  2. #110 AorawanJ (@AorawanJ) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 20:01
    ป้าพริ้งงงงง...ยอมไปเลยย5555
    #110
    1
    • #110-1 พัพพุ (@puppukatty) (จากตอนที่ 11)
      25 มีนาคม 2562 / 20:05
      โอ้ววววววววว ยอมดีมั้ย 5555
      #110-1