เล่ห์ร้ายครองรัก (สนพ. Sugar Beat)

ตอนที่ 63 : บทที่ 18 เครือขวัญ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37,224
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 321 ครั้ง
    9 ก.ย. 62











“ถ้าคุกกี้ไปนอนกับคุณย่าให้บ่อยกว่าเดิม คุณพ่อกับแม่เค้กจะได้กินกันมากกว่าเดิม แล้วน้องไอติมก็จะมาเร็วๆ ใช่ไหมคะ!

เจื้อยแจ้วแล้วก็หัวเราะคิกคัก คนอื่นๆ ก็พากันขำเอ็นดูหนูน้อย ยกเว้นอมราภรณ์และอัมราที่เอาแต่เบ้ปากหมั่นไส้ ไม่อยากจะอยู่ร่วมเป็นสักขีพยานความสุขของพวกคนที่ตัวเองไม่ชอบอีกต่อไป อมราภรณ์เลยขอตัว

“ฉันกับลูกขอตัวก่อนนะคะคุณแม่...อัน อ้น ไปกันเถอะ”

เธอลุกขึ้นขืน อัมราลุกตาม ส่วนอมรยังไม่ลุก เพราะใจจริง เขายังอยากอยู่ที่นี่ต่อ

“อาอ้นจะไปแล้วเหรอค้า คุกกี้ยังไม่อยากให้อาอ้นไปเลย”

เสียงออดอ้อนนั่นทำอมรใจอ่อนยวบ

“อ้น ไปกับแม่!

แต่เสียงเข้มของมารดา ก็ทำอมรหน้าเจื่อน และมองสลับไปมาระหว่างมารดากับคุกกี้ ลำบากใจจนต้องถอนใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อยกับตัวแสบสุดน่ารัก

“คุกกี้ เดี๋ยวอาไปก่อนนะ” หนูน้อยหน้างอง้ำ อมรเลยง้อ “เดี๋ยวเราค่อยหาเวลาเล่นกันอีกได้น่า วันนี้อาต้องไปก่อนนะ”

“ก็ได้ค่ะ อ้าอ้นต้องสอนคุกกี้ระบายสีอีกเยอะๆ เลยนะคะ”

พออมรพยักหน้ารับ หนูน้อยก็ยิ้มร่า โบกมือลาอมร ผู้ใหญ่พากันยิ้มตาม เอ็นดูสองอาหลานนัก ยิ่งอดิศรนั้นยิ่งยิ้มกว้างกว่าใคร ดีใจเหลือเกินที่ลูกชายยอมเปิดใจให้คนรอบข้างบ้าง

ทว่า...ยิ้มได้ไม่เท่าไร ก็ต้องหุบยิ้ม ต้องสลัดหัวเรียกสติตัวเองอีกครา...เพราะเมื่อครู่เขาดันเห็นครองรักเป็นเครือขวัญอีกแล้ว

 

เพราะอยากเปิดโอกาสให้พ่อตัว ตัวแสบเลยยอมไปนอนกับผู้เป็นย่าอย่างง่ายดาย แต่กว่าจะแยกกันได้ สามคนพ่อแม่ลูกก็ผลัดกันหอมแก้มเป็นสิบๆ ครั้ง  

พอสมใจแล้ว คนตัวน้อยก็ยิ้มร่ายกมือบ๊ายบายพร้อมสั่งส่งท้าย ‘รีบๆ ทำน้องไอติมเลยนะคะ!’

อรรถพยักหน้ารับอย่างแม่นมั่น พออยู่กันตามลำพังกับภรรยา ก็รีบพาคนร่างบางไปที่เตียงโดยพลัน แต่ก่อนที่จะดำเนินการทำน้องไอติม อรรถก็มีเรื่องสงสัยที่อยากคุยกับครองรักก่อน

“เค้ก...ก่อนที่จะแยกย้ายกันออกจากห้องโถง พี่ว่าน้าเล็กเขามองเค้กแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ พี่เกือบจะหึงเสียแล้ว”

“จะบ้าเหรอคะ หึงได้ไงเนี่ย!

“ก็น้าเล็กเขามองเค้กแปลกๆ จริงๆ นะ เหมือนเขามีอะไรในใจเลย”

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ อย่าหึงให้เสียสุขภาพจิตเลยนะคะ มาทำกิจกรรมส่งเสริมความรักกันดีกว่า...”

เขายิ้ม ดวงตาคมเปล่งประกายวิบวับ แกล้งถามทั้งรู้ความหมาย “ทำอะไรครับ”

ครองรักไม่ตอบคำถามด้วยวาจา แต่เลือกที่จะตอบด้วยการกระทำโดยการแกะกระดุมชุดนอนของตัวเอง เผยให้เขาเห็นอกอึ๋ม พออรรถตาวาวด้วยความพึงพอใจ ก็ยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูเขา

“มาทำน้องไอติมกันดีกว่าค่ะ สามีขา!


คนที่อรรถและครองรักเอ่ยถึงกำลังก่ายหน้าผากอยู่บนเตียง คิดไม่ตกกับสิ่งที่ตัวเองประสบ...พยายามคิดว่า เพราะคิดถึงเครือขวัญมากเกินไป เลยอาจจะส่งผลให้ตัวเองเห็นภาพซ้อนทับเช่นนั้น

แล้วมันก็ช่วยไม่ได้เลยที่ความคิดของอดิศรจะนึกย้อนไปยังสมัยหนุ่มๆ

อดิศรไปเป็นแพทย์ใช้ทุนอยู่ที่โรงพยาบาลซึ่งเครือขวัญพาพ่อของเธอมารักษาอาการป่วยจากโรคภัย เขาประทับใจในความกตัญญูของเธอมาก จนมีโอกาสได้พูดคุยกัน...เธออ่อนหวาน แสนดี จนเขาหลงใหล ตกหลุมรักไปทั้งใจ

พอเริ่มจีบ และสานสัมพันธ์กันไปเรื่อยๆ เครือขวัญก็ทำให้เขารู้สึกว่า เธอรักในตัวตนของเขา ไม่ได้สนใจเลยว่าเขาคืออดิศร อัศวเรศ

วันเวลาในช่วงนั้น มันเต็มไปด้วยความสุขกายสบายใจ และเริ่มวาดฝันถึงอนาคตที่จะมีร่วมกัน แต่พอเขาไปเกริ่นบอกมารดา ความสุขและความฝันนั้นต้องมีอันหยุดลง ท่านไม่เห็นด้วย เพราะจากความต่างของฐานะ เลยคิดว่าเครือขวัญอาจจะจับเขา และบังคับให้แต่งงานกับอมราภรณ์

ในเวลานั้น...อดิศรเลยต้องอยู่ในจุดที่สับสนระหว่างคำว่าความรักกับบุญคุณ

และในที่สุด อดิศรก็เลือกบุญคุณ  แล้วหันหลังให้ความรัก บอกเลิกเธอ ซึ่งดันตรงกับวันที่พ่อเธอเสียที่โรงพยาบาลพอดี 

แม้จะเจอเรื่องทุกข์หนักในเวลาเดียวกัน แต่เธอก็ไม่ยื้อ ไม่ว่าอะไรเขาสักคำ ไม่มีการตัดพ้ออะไร แล้วเดินจากไปทั้งน้ำตา

นับจากวันนั้น เวลาก็ผ่านมายี่สิบแปดปีแล้ว แต่เขาก็ยังไม่เคยลืมเธอได้เลย...

นึกแล้วก็ถอนใจกับชีวิตรักแสนรันทดของตนเอง ก่อนจะหันไปมองคนที่กำลังนอนหลับอยู่ข้างๆ กัน...แม้จะรู้ว่ากำลังผิดต่ออมราภรณ์ซึ่งเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของตน แต่เขาก็ยอมผิด ขอคิดถึงเธอคนนั้นให้คลายความห่วงหาอาวรณ์ได้สักนิดก็ยังดี...












#ดูท่าน้องไอติมจะมาเร็วๆ นี้แน่นอน พ่อแม่ขยันเบอร์นี้ 555555555

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 321 ครั้ง

5,229 ความคิดเห็น