เล่ห์ร้ายครองรัก (สนพ. Sugar Beat)

ตอนที่ 23 : บทที่ 7 ใครใดเล่าจะร้ายเท่าคุณทวด (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,191
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 322 ครั้ง
    20 ส.ค. 62











                                                                  บทที่ 7
                                                 ใครใดเล่าจะร้ายเท่าคุณทวด

หลังจากเสร็จสิ้นการประชุมของคณะผู้บริหารโรงพยาบาลอัศวเรศ ก่อนที่สองน้าหลานจะออกจากห้องประชุมตามคณะผู้บริหารคนอื่นๆ และแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตน อรรถก็ขอคุยกับอดิศรเป็นการส่วนตัวถึงหัวข้อการประชุมหัวข้อหนึ่งที่ตนไม่เห็นด้วย นั่นก็คือ...การเปลี่ยนผู้บริหารของโรงพยาบาลจากอดิศรมาเป็นตน

“ผมไม่เป็นนะครับน้าเล็ก ผมไม่รับตำแหน่งนี้”

“ทำไมล่ะอรรถ อรรถคือทายาทตัวจริงของตระกูลอัศวเรศ อรรถสมควรมาอยู่ตรงนี้แทนน้า”

คนเป็นหลานถอนใจ “ทำไมน้าเล็กต้องกดตัวเองให้ต่ำกว่าผมด้วยครับ น้าเล็กคือน้าของผมนะครับ”

“อรรถก็รู้ว่าน้า...ไม่ใช่”

“ทางสายเลือดไม่ใช่ แต่ทางใจใช่ครับ ทำไมน้าเล็กต้องมองว่าตัวเองคือคนนอกตระกูลด้วยครับ คุณยาย แม่ผม และตัวผม ไม่เคยคิดว่าน้าเล็กคือคนนอกเลย มีแต่น้าเล็กที่ชอบคิดว่าตัวเองคือคนนอก”

“....”

“ในตอนนี้...คนที่เหมาะสมกับการเป็นผู้บริหารของโรงพยาบาลอัศวเรศก็มีแค่น้าเล็กเท่านั้นแหละครับ น้าเล็กคือศัลยแพทย์มือหนึ่งของที่นี่ แถมยังบริหารงานจนโรงพยาบาลอัศวเรศของเราก้าวเข้าสู่การเป็นโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำของประเทศ”

“แต่น้าว่า...”

พอน้าตั้งท่าจะแย้ง อรรถเลยรีบเอ่ยดักทาง “นอกจากที่น้าอัมจะคอยบอกอ้นกับอันว่าไม่ใช่หลานแท้ๆ ของคุณยายแล้ว ก็เพราะน้าเล็กชอบกดตัวเองแบบนี้ด้วย อ้นกับอันถึงคอยแต่จะพูดประชดประชันคุณยาย”

“แล้วอรรถจะให้น้าทำยังไง...สำหรับน้า คุณแม่คือผู้มีพระคุณ คือคนชุบชีวิตน้า น้าสำนึกตรงนี้ น้าเลยไม่อยากให้ลูกลืมกำพืดของพ่อ แล้วหลงระเริงไปว่าตัวเลิศเลอ จนลืมว่าถ้าไม่เพราะคุณย่า พวกเขาจะไม่มีวันนี้ จุดประสงค์หลักๆ ที่น้าคอยย้ำเรื่องนี้ ก็เพราะอยากให้ลูกรู้สำนึกเหมือนน้า และตอบแทนพระคุณท่านด้วย แล้วอรรถดูลูกน้าทำสิ ไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรกันเลย”

“ทำไมไม่ลองเปิดใจคุยกับลูกบ้างล่ะครับ”

“คุยกันทีไร ทะเลาะกันทุกที โดนแม่เขาตามใจจนเสียคนหมดแล้ว”

“ใช่ครับ น้าอัมเขาตามใจลูก สอนลูกในทางที่ผิด แต่ผมว่าน้าเล็กก็กดดันลูกเกินไป น้าเล็กคาดหวังอยากให้อ้นเป็นหมอในโรงพยาบาลอัศวเรศเพื่อตอบแทนพระคุณคุณยาย แต่น้าเล็กไม่เคยถามเขาเลยว่าอยากเป็นหมอไหม น้าเล็กไปยัดเยียดหน้าที่ให้ลูกจนมันหนักเกินไปสำหรับเขา ที่สำคัญ คุณยายเขาไม่ต้องการอะไรจากอ้นกับอันเลย ท่านก็แค่อยากให้หลานๆ มีความสุขในชีวิตแค่นั้นเอง อย่าไปว่าหรือกดดันอะไรลูกมากเลยครับ”

อดิศรเงียบงัน ด้วยเริ่มระลึกถึงการกระทำที่จ้องแต่จะดุด่าว่าลูกของตน

“ที่ผมพูดนี่ ก็ไม่ใช่ว่าเชี่ยวชาญหรือมีประสบการณ์ในความเป็นพ่ออะไรหรอกครับ เพราะผมเองก็เพิ่งเจอลูกได้ไม่กี่วัน และยังไม่ได้ทำหน้าที่พ่อเลยด้วยซ้ำ แต่ที่ผมพูดไป เพราะผมได้ตัวอย่างเล็กๆ น้อยๆ มาจากเค้กครับ”

“เค้ก?”

“แฟนเก่าผม แม่ของคุกกี้ คนที่ผมกำลังตามง้อครับ...เขารักลูก หวังดีกับลูก ไม่อยากให้ลูกกินไอศกรีมมาก แต่เขาก็ไม่อยากตึงกับลูกมากเกินไป เขาก็เลยคุยกับลูกตรงๆ บอกเหตุผลลูกว่าทำไมเขาถึงต้องจำกัดปริมาณการกินไอศกรีม สุดท้ายก็ผ่อนหนักผ่อนเบา จะลดความเข้มงวดลง ตามใจลูกบ้างในบางครั้ง”

อดิศรยิ้มกับวิธีการสอนของคนรักเก่าอรรถ ชื่นชมหล่อนด้วย “เค้กเขาเข้าใจต่อรองกับลูกนะ”

“ใช่ครับ ในขณะที่ผมดันลืมตัว พอรู้ว่าลูกอยากกิน ผมก็พาไปซื้อเลย เจอเค้กสวดยับเลยว่า...มีวิธีการอื่นอีกตั้งเยอะแยะที่ทำให้ลูกรักได้โดยที่ไม่ต้องตามใจลูกในเรื่องที่ไม่ควรตามใจ ผมนี่จ๋อยเลย” ถึงตรงนี้อรรถก็ขำ จากนั้นก็เอ่ยต่อ “เรื่องไอศกรีมที่ผมเล่า มันอาจจะดูเหมือนเป็นเรื่องเล็กๆ เด็กๆ แต่ผมอยากจะสื่อให้น้าเล็กรู้ว่า การคุยกับลูกตรงๆ คือวิธีการสื่อสารในครอบครัวที่ดีจริงๆ นะครับ เราจะได้รู้ว่าเขาคิดอะไร แล้วเราจะได้ช่วยเหลือหรือให้คำแนะนำเขาได้ตรงจุด”

“ขอบใจนะอรรถ ดูสิ น้าแก่ขนาดนี้แล้ว ยังต้องให้หลานมาสอน” อดิศรถอนใจในความเป็นพ่อที่ล้มเหลวของตน ก่อนจะเอ่ยถึงคนตัวน้อย “พาคุกกี้มาบ้านเราบ้างสิ น้าอยากเห็นลูกอรรถเหมือนกันนะ”

“ถ้าน้าเล็กเจอ น้าเล็กต้องมึนกับความเจื้อยแจ้วไม่หยุดของแกแน่ครับ รู้ไหมครับ แกบอกว่าไม่อยากให้ผมเป็นพ่อ เพราะกลัวผมแย่งแม่มากอด แล้วตัวเองต้องนอนคนเดียว แถมยังเลียนแบบคำพูดของแม่แก บอกว่าผมไม่หล่อไม่อร่อย เลยไม่อยากให้ผมเป็นพ่อ”

อดิศรหัวเราะลั่นห้องประชุม “แค่ฟังเรื่องราว น้าก็มันเขี้ยวแล้วเนี่ย”

“ถ้าน้าเล็กเจอ น้าเล็กต้องตามใจตัวแสบแน่ครับ”

“งั้นก็พามาเจอน้าเร็วๆ นะ...ถ้านับตามศักดิ์ คุกกี้คือหลานปู่ใช่ไหม ปู่เล็ก เข้าท่าดีนะ”

อรรถหัวเราะ “ครับปู่เล็ก เจอฤทธิ์ตัวแสบเขาไป ปู่เล็กได้มึนแน่ครับ”

ปู่เล็กของคุกกี้หัวเราะ ก่อนจะขอตัวออกไปจากห้องประชุม ส่วนอรรถยังไม่ออก เพราะขอส่งข้อความจีบครองรักก่อน

เค้ก พี่ยังไม่ได้กินข้าวกลางวันเลย

รอไปชั่วครู่ เธอก็ตอบกลับมา

ก็ไปหาอะไรใส่ท้องสิ อย่าโง่!’

อืม...โดนด่าอีกแล้ว โดนเป็นกิจวัตรประจำวันเลยทีเดียว แต่กระนั้น อรรถก็ยังไม่เข็ด

ไม่เคยได้ยินเหรอ...ความรักทำให้คนโง่ได้

สะเหล่อมาก

อรรถไม่สนคำด่า ขอหวานส่งท้าย ‘เย็นนี้พี่อยากกินต้มยำเห็ดรวมจัง ทำให้กินหน่อยได้ไหมแม่เค้ก

อย่ามาขอ การกระทำนี้สงวนสิทธิ์ให้คุกกี้ได้แค่คนเดียวย่ะ!’

อีกไม่นานหรอก

อีกไม่นานอะไรมิทราบ!’

อีกไม่นานพี่จะขอได้...เพราะเค้กจะให้สิทธิ์ในการอ้อนขอกับพี่ซึ่งจะมาเป็น...สามีเค้ก

ติ๊ต่างสถานะให้ตนเองจนเธอก็ส่งสติกเกอร์แสดงความโกรธตอบกลับมา นึกขำด้วยว่าตนช่างจีบได้เสี่ยวจริงๆ แต่ก็นะ ยังไงก็ต้องจีบ จีบมันทั้งเสี่ยวๆ แบบนี้ทุกวันนี่แหละ เพราะอรรถถือคติว่า น้ำหยดลงหินทุกวัน หินมันยังกร่อน...แล้วหัวใจของครองรักจะไม่อ่อนได้อย่างไร!













#อิพ่อเต๊าะเมียตลอด 5555555



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 322 ครั้ง

5,229 ความคิดเห็น

  1. #5044 0846440061 (@0846440061) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 00:34
    อยากอ่านตอนน้าเล็กปรับความเข้าใจกับลูกจัง
    #5044
    1
    • #5044-1 พัพพุ (@puppukatty) (จากตอนที่ 23)
      27 กันยายน 2562 / 00:55
      อิอิ อ่านมาเรื่อยๆ เลยนะค้าาา มีเวลานี้แน่นอนค่า
      #5044-1
  2. #157 Kris-Ty (@beautykriss) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 20:17
    คุณทวดหลงเหลนนนน
    #157
    1
    • #157-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 23)
      6 เมษายน 2561 / 20:21
      หลงมาก 55555555555
      #157-1