พชรของขวัญ

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 พ่อไก่หน้าม่อ (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 157 ครั้ง
    24 ก.ย. 61







                                                       บทที่ 1
                                                  พ่อไก่หน้าม่อ


ในขณะที่ อรนุช ผู้จัดการหญิงร่างท้วมวัยกลางคนพร่ำบอกว่าสิ่งที่รีบมาแจ้งให้เธอรู้ตั้งแต่เช้าที่คอนโดนั้นคือข่าวดี

แต่สำหรับของขวัญ วาจาที่ว่า...

ขวัญ พี่มีข่าวดีจะบอก มีงานพรีเซ็นเตอร์ติดต่อเข้ามาใหม่ เป็นพรีเซ็นเตอร์แบรนด์เครื่องประดับของพีรากรุ๊ปน่ะ P Jewelry ไง

ประโยคนี้มันไม่ใช่ข่าวดีหรอก...นี่มันข่าวร้ายชัดๆ!

ดาราสาวรู้สึกแปลกๆ คิดว่ามันต้องเกี่ยวข้องกับพชร ผู้ชายที่เธอเพิ่งจบความสัมพันธ์ไปแน่ๆ เพราะเขาเป็นทายาทคนหนึ่งของพีรากรุ๊ปด้วย และถ้าเธอไม่ได้คิดไปเอง พชรต้องอยู่เบื้องหลังการจ้างงานเธอชัวร์เลย!

“พี่ว่าที่เขาเปลี่ยนพรีเซ็นเตอร์ ต้องเป็นเพราะข่าวฉาวของน้องดาราที่เป็นพรีเซ็นเตอร์คนเก่าแน่เลยขวัญ”

ของขวัญยิ้มเจื่อน ไม่ได้ตอบรับอะไร ด้วยกำลังหนักอกว่าเธอจะตัดสินใจอย่างไรดี 

จะให้อรนุชตกลงกับทางนั้นเพื่อรับงานนี้ดีหรือไม่ ถ้าไม่รับงานนี้ก็เท่ากับว่าเธอสูญเสียรายได้ไปเยอะ แต่ถ้ารับงานนี้ เธอก็ต้องวนเวียนเจอกับอีตานั่นแหงๆ

หญิงสาวไม่อยากเจอ ไม่อยากยุ่งกับเขาเลย ด้วยเพราะไม่รู้ว่าเขาจะโกรธไหมที่เธอบอกปัดความสัมพันธ์ที่กำลังดำเนินไปโดยที่เขาเป็นฝ่ายจีบเธออยู่

ทำไงได้ ของขวัญอึดอัด กลัวเขาปล้ำนี่นา เธอไม่เคยชอบเขาเลยตั้งแต่แรก แต่ที่เปิดโอกาสให้เขาจีบ มันเป็นเพราะเพื่อนๆ โดยแท้ ที่ยุเธอจนได้เรื่อง ส่วนเธอก็ไม่น่าบ้าจี้ทำตามคำยุเลย...

 

ย้อนไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อน...

ช่วงเวลาสี่ทุ่มกว่าๆ ที่ผับหรูชื่อดังแห่งหนึ่งในย่านโปรดปรานของเหล่านักเที่ยวทั้งหลาย

สาวเกาะอกสีดำแสนเซ็กซี่ กำลังเท้าคางนั่งฟังเพื่อนเพศที่สามพร่ำพรรณนาถึงความรักที่ไม่สมหวัง เหตุเพราะเพิ่งถูกแฟนหนุ่มบอกเลิกมา

“ทำไมเหรอขวัญ ฉันไม่ดีตรงไหน ทำไมมันต้องเลิกกับฉันด้วย ฮืออออ...ตุ๊ดเสียใจค่ะ”

“แกก็ไม่ใช่ไม่ดีหรอกกี้ แต่แกลองเพลาๆ เรื่องตามจิกตามหวงลงบ้างสิ เผื่อแฟนแกจะรำคาญน้อยลง” ของขวัญพยายามปลอบใจเกียรติดำรง พร้อมให้คำแนะนำไปพลาง แม้จะรู้ลึกๆ ว่าเพื่อนคงไม่ได้ซึมซับอะไรไปเลย

“ตอนจีบกันแรกๆ มันบอกรับได้ทุกอย่าง ไม่ว่าฉันจะมีข้อเสียอะไร ทีตอนนี้ทำมาเป็นรับไม่ได้ สลัด!

“เอ่อ แกด่าแฟนแกใช่มะ” ติณณา เพื่อนอีกคนที่มาด้วยกัน เอ่ยปากถามคนอกหักอย่างกล้าๆ กลัวๆ เนื่องจากเห็นเพื่อนกำลังอารมณ์รุนแรง

“เออ! และมันไม่ใช่แฟนฉันแล้วนังตาล มันคืออดีต ไม่ใช่ปัจจุบัน และไม่มีวันเป็นอนาคต...ฮือออออ”

คนถามถอนหายใจ “นึกว่าด่าพวกฉัน”

“ด่ามันนั่นแหละ ไอ้หน้า....”

“อย่านะนังกี้ อย่าหลุดคำอะไรออกมา แถวนี้ไม่มีกองเซนเซอร์นะแก” ของขวัญรีบห้ามก่อนจะมีคำหยาบประเภทใต้สะดือออกมาให้ได้ยิน แล้วปลอบอีก “อกหักแค่นี้ไม่เป็นไรหรอกน่า หน้าอย่างแกหาใหม่ได้สบาย” 

เกียรติดำรงเป็นเพศที่สามหน้าตาหล่อเหลา แต่งกายดูดี เป็นคนเจ้าสำอาง เพื่อนยังคงแต่งชาย เพราะไม่มีรสนิยมและความชอบที่จะมาอยากแต่งหญิง

“ใช่ๆ หาได้สบาย ดูอย่างฉันดิวะ ไม่ค่อยสวยแต่ยังมีแฟนได้เลย แถมแฟนยังรักยังหลงอีกต่างหาก” มลฤดี เพื่อนอีกคนในกลุ่มเอ่ยอย่างติดตลก เพื่อทำให้เกียรติดำรงอารมณ์ดีขึ้น

“ย่ะ! นังมล นังคนทำบุญมาดี แฟนรักแฟนหลงนะแก”

คนแฟนรักแฟนหลงยักไหล่ “แน่นอน”

“นังนี่ ฉันอยากให้แกปลอบ ไม่ได้อยากฟังแกอวดแฟนนะยะ!

มลฤดีหัวเราะแหะ “เออๆ ขอโทษๆ ฉันแค่อยากให้แกหายเศร้านี่หว่า”

“ขอบใจ แต่มันยังไม่หาย...ฮือ” เกียรติดำรงสะอื้นต่อไป

“อย่าเสียใจไปเลย ไม่ว่ายังไงคนเราก็ต้องอยู่คนเดียวให้ได้ ดูอย่างฉันสิ อยู่คนเดียวสบายใจจะตาย เราก็อยู่ของเรา ดูแลตัวเองไป ทำอะไรเพื่อตัวเอง พอเวลามีความรักแล้วมันจะสูญเสียความเป็นตัวเอง มันจะเป็นบ้า เหมือนแกตอนนี้นี่ไง”

“อ้าว นังขวัญ แกด่าฉันเรอะ!” คนบ้าในสายตาของขวัญแหวทันใด

“พูดจริงนี่”

เกียรติดำรงสะอื้นอีกครู่ พอหยุดได้ก็ถอนใจยาวครุ่นคิดในสิ่งที่ของขวัญบอก แล้วตอบกลับไป “ฉันเข้าใจที่แกพยายามจะสื่อนะขวัญ ไว้ฉันจะลองทำแบบแกนะ นังหญิงแกร่งเกินพิกัด”

ของขวัญยิ้มรับฉายา หากแต่คิดกับตัวเองในใจ...เราน่ะเหรอแกร่ง อ่อนแอสุดๆ สิไม่ว่า 

ที่ปลอบเพื่อนไปนั้น จริงๆ แล้วเธอไม่เคยเข้าถึงปัญหาความรักของเพื่อนได้เลย เพราะเธอไม่เคยมีความรัก เธอบอกกับทุกคนไปว่าเธอไม่อยากมีใคร เธออยู่คนเดียวได้ ขอดูแลตัวเองดีกว่า เพราะอย่างนั้น ในสายตาเพื่อนๆ เธอคือหญิงแกร่งแบบสุดๆ

ใครจะรู้ แท้จริงแล้ว...มันไม่ใช่แบบนั้นเลย

กระนั้นหญิงแกร่งในสายตาเพื่อนก็ยังเสนอทางรอดของหัวใจให้เพื่อนอีก “ตอนนี้แกก็อยู่แบบนี้ไปก่อนกี้ อย่าเพิ่งรีบมีใคร ลองใช้ชีวิตโสดดูสิ ดีนะแก มีอิสระ อยากทำอะไรก็ทำ ไม่ต้องมาคอยทะเลาะกับใคร...”

คนถูกชี้แนะยกมือขึ้นห้าม “พอๆ ฉันฟังแกพูดถึงข้อดีของชีวิตโสดเป็นรอบที่ล้านแล้ว ฟังจนแทบจะจำได้แล้วว่าแกจะพูดอะไรต่อ”

“แต่ว่านะขวัญเอ๊ย ถึงเวลามีความรักแล้วมันจะทุกข์ใจหรือวุ่นวายใจไปบ้าง แต่เวลาที่มันสุขน่ะ มันก็สุขสุดๆ เลยนะแก ไม่อยากมีหน่อยเหรอ” ติณณาเอ่ยแย้งทัศนคติของขวัญ เพื่อนคนนี้คิดแบบนี้และไม่ยอมมีแฟนสักที ทุกคนในกลุ่มล้วนแต่มีแฟนและเคยมีแฟน เหลือก็แต่ของขวัญที่ยังไม่เคยมีใคร ทั้งๆ ที่เพื่อนคนนี้สวยที่สุด ดึงดูดเพศตรงข้ามได้มากที่สุด

ทว่า...ผู้ชายก็มักจะเกร็งๆ กับของขวัญมากที่สุดด้วยเช่นกัน เนื่องจากเพื่อนแทบไม่ตอบสนองต่อการจีบของผู้ชายง่ายๆ เลย

“พวกแกมีไปกันเถอะ ฉันไม่มีหรอก” ของขวัญปฏิเสธ

“แกก็เป็นเสียอย่างนี้อะ แล้วเมื่อไรจะได้ลิ้มรสความสุขของความรัก”

“ไม่เอา ความรักนะไม่ใช่อาหาร ฉันไม่ต้องการลิ้มรสอะไรทั้งนั้น”

“แต่ฉันเห็นด้วยกับยัยตาลนะแก ถ้าแกเจอคนที่ใช่ ที่เขารักแก แกรักเขา มันจะสุขสุดๆ ความรู้สึกตอนนั้นมันจะทำให้แกอิ่มยิ่งกว่ากินอาหารเสียอีก” มลฤดีช่วยติณณาชักชวนเพื่อนคนสวยให้มีความรักด้วยอีกแรง

“ไม่เอา” ของขวัญยังคงยืนกราน “ฉันไม่อยากมี อยากอยู่คนเดียว”

เกียรติดำรงหายเศร้าจากการอกหักโดยพลัน แล้วเอ่ยกับของขวัญอย่างขัดอกขัดใจ “ถึงไม่อยากมีแฟนก็หัดบริหารเสน่ห์ไว้บ้างสิยะ! มีผู้ชายไว้คุยกรุบๆ หนุกหนานสักคนสิแก แกนี่มันทำตัวเสียชาติเกิดคนสวยจริงๆ แล้วก็ไอ้เรื่องชอบทำตัวป้าๆ เชยๆ อีก ถ้าวันนี้ฉันไม่จับแต่งตัว บังคับให้แกใส่ชุดเกาะอกสีดำมา แกก็คงใส่เสื้อยืด กระโปรงยาวถึงพื้นมาแน่เลย โอ๊ย หุ่นดี ขาเรียว หน้าท้องแบน นมบึ้ม สวยเซียะซะขนาดนี้ แต่ไม่ค่อยรู้จักโชว์ของเย้ายวนใจหนุ่มๆ!”

ของขวัญหัวเราะ แก้ต่างด้วย “ก็ความเป็นดาราของฉัน ฉันต้องแต่งตัวออกสื่อ ต้องเป๊ะต้องปังพอแล้วไงแก วันปกติฉันก็ขอสบายๆ เป็นตัวเองบ้างสิ”

และไอ้ชุดเดรสสั้นเกาะอกสีดำที่ใส่อยู่นี่ ถ้าไม่ใช่เพราะทางแบรนด์เสื้อผ้าส่งมาให้ใส่เวลาออกงานอีเวนต์ และต้องการให้เธอช่วยโปรโมตสินค้าให้เขา ของขวัญไม่มีทางซื้อมาไว้ในตู้เด็ดขาด

เกียรติดำรงบิดปากอย่างหมั่นไส้แกมอิจฉาคนหุ่นดี พลันเริ่มสังเกตเห็นว่าผู้ชายหลายคนในผับลอบมองเพื่อนตนอย่างสนอกสนใจ มุมปากเกียรติดำรงยกขึ้นอย่างนึกสนุก จากนั้นก็เสนอข้อต่อรองกับเพื่อนคนสวย “ขวัญ เอางี้ไหม ถ้าคืนนี้มีใครมาจีบแก แกต้องให้เขาจีบ ห้ามปฏิเสธ”

“ไม่ ทำไมฉันต้องทำอย่างนั้นด้วย”

เกียรติดำรงเลิกคิ้ว ท้าทายไป “แกเป็นอะไรเหรอขวัญ จีบแค่คืนนี้คืนเดียวเอง หรือแกกลัวจะตกหลุมรักเขา แล้วเป็นบ้าเหมือนที่แกว่าฉันใช่มะ”

“ไม่มีทาง ฉันไม่มีทางตกอยู่ในสภาพช้ำเลือดช้ำหนองแบบแกหรอกตุ๊ด”

“ดี ถ้าแกไม่กลัว งั้นถ้าใครมาจีบแกวันนี้ แกต้องให้เขาจีบนะ!

“ก็ได้ๆ” ของขวัญจำใจรับปากไป และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง พนักงานเสิร์ฟก็เดินเข้ามาที่โต๊ะของหญิงสาวและผองเพื่อน ยื่นถาดที่มีแก้วค็อกเทลมาใกล้ แล้วบอก “พี่คนหล่อๆ โต๊ะนั้น ฝากมาให้พี่คนสวยโต๊ะนี้ครับ”








#มาเล่าฝั่งนางเอกกันบ้างค่าาาา อิอิ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 157 ครั้ง

1,010 ความคิดเห็น

  1. #771 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 13:35

    ที่มาของการดูใจแล้วค่อยเลิกไปของนางเอก

    #771
    0
  2. #305 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 16:21
    งานหลักเลยหรอพี่เพชรเหล่สาวเนี่ย
    #305
    1
    • #305-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 3)
      7 มิถุนายน 2560 / 18:03
      งานหลักครับ 55
      #305-1