ร้อยรักพันรบ (สนพ. Sugar Beat)

ตอนที่ 17 : บทที่ 5 อดีตที่เจ็บปวด (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 347 ครั้ง
    30 พ.ย. 61












สำหรับคนวัยห้าขวบเช่นเด็กชายพันรบ แม้จะยังไม่เข้าใจความหมายของวาจาเหน็บแนมนั้นอย่างลึกซึ้ง แต่เขาก็รู้สึกได้ว่ามันสร้างบาดแผลให้พ่อได้มากเพียงใด

ท่านน้ำตาคลอ ก้มหน้ารับคำด่าโดยที่ไม่เถียงอะไรสักคำ จากนั้นก็อุ้มเขาและจูงมือแม่ พากันเดินออกมาจากบ้านพิริยนารถโดยที่ไม่เหลียวหลังกลับไปมองคนแก่ใจร้ายสองคนนั้นอีกเลย

พอกลับมายังเชียงใหม่ ด้วยสถานการณ์ย่ำแย่ที่เกิดขึ้น พ่อเลยสั่งสมความเครียดไว้ในใจเป็นจำนวนมาก จนเกิดเป็นภาวะที่อันตรายต่อโรคหัวใจ และ...เสียไป

ส่วนแม่ก็ต้องพาพันรบย้ายบ้านจากเชียงใหม่ มาอยู่กับพันแสง ผู้เป็นพี่ชาย ที่เมืองสองแคว เวลานี้นี่เองที่แม่เริ่มกลับมาติดต่อกับเพื่อนเก่าอย่างแรมใจ ด้วยกำลังว้าวุ่นและคิดถึงมิตรภาพที่แสนดี

ความน่ารักของเพื่อนเก่าช่วยทำให้พรรณีกระชุ่มกระชวยหัวใจได้บ้าง...ทว่า เมื่อว่างคราใด พันรบก็มักจะเห็นแม่แอบไปร้องไห้คนเดียวเสมอ...จนท้ายที่สุด แม่ก็ป่วยเป็นไข้ใจ และเสียตามพ่อไป

ในตอนนั้นเขาอาจจะตัดพ้อแม่ที่ทิ้งเขาไว้คนเดียว แต่พอเติบโตขึ้นมา ก็เข้าใจได้ว่าความเข้มแข็งของมนุษย์นั้นต่างกัน...

ไม่ใช่ว่าแม่ไม่รักเขา แต่แม่แค่ยังตั้งรับความเสียใจและความสูญเสียที่ถาโถมเข้ามาได้ไม่ดีพอ ประกอบกับสุขภาพร่างกายที่ไม่ค่อยจะดีนัก เลยทำให้ทรุดลงอย่างรวดเร็ว จนยื้อชีวิตไว้ไม่ทัน...

“พอเสร็จจากงานเผาศพแม่ ลุงพันแสงก็ได้งานพ่อครัวที่ร้านอาหารในตัวเมืองเชียงใหม่พอดี ผมเลยได้กลับไปอยู่ที่เชียงใหม่อีกครั้ง และตอนนั้นแหละครับ...คุณทนายก่อเกียรติก็ตามไปเจอผม เขาบอกว่าเขาตามสืบเรื่องผมตามคำสั่งของ...คุณพิชัยยุทธ” พันรบเรียกคนสูงวัยอย่างห่างเหิน ไม่มีทางหลุดปากเรียกว่าคุณปู่เด็ดขาด

“ช่วงที่ต้องขาดการติดต่อกับป้าแรม ก็คือช่วงที่ลุงพันย้ายบ้านหนี เพราะรำคาญพวกเขานี่แหละครับพี่รัก ลุงพันเกลียดพวกเขามาก...”

พันรบยังจำวันนั้นได้ดี...วันที่พิชัยยุทธ ภารดี พิธาน และก่อเกียรติ พากันไปพบเขา แล้วก็โดนลุงไล่ตะเพิดจนหน้าม้านกันไปทั้งบาง

แม้คนแก่สองคนจะพยายามแก้ต่างด้วยคำว่า ‘ไม่รู้ว่าพ่อรบป่วย’ สักกี่ครั้ง มันก็ไม่อาจลบล้างความโกรธที่ฝังแน่นอยู่ในใจของพันรบได้...

และจากมูลเหตุนั้น...ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามยัดเยียดอะไรก็ตามที่พวกเขาคิดกันไปเองว่า พันรบต้องอยากได้ หรือควรจะได้...

“แต่ผมก็ไม่ยอมรับอะไรสักอย่างเลยครับพี่รัก ขออยู่แบบพันรบที่เป็นคนธรรมดา ดีกว่าจะต้องเป็นพันรบ หลานของพวกเขา...เป็นไงครับ ชีวิตผม ดราม่าไหม”

“เฮ้อ...” ร้อยรักถอนใจกับเรื่องราวที่ได้ทราบ สงสารพันรบจนแทบจะร้องไห้ “มิน่า...น้องรบถึงต่อต้านพวกเขาขนาดนี้ พี่ตกใจมากเลยตอนที่น้องรบโวยใส่คุณ ผอ. ไม่นึกจริงๆ ว่าน้องรบจะมีมุมพยศด้วย”

“แล้วพี่รักผิดหวังในตัวผมไหมครับ คิดว่าผมเป็นเด็กก้าวร้าวไหม”

“ไม่ผิดหวังหรอก  พี่เข้าใจได้...ไม่ว่ายังไง น้องรบก็คือน้องรบคนดีของพี่นะ”

พันรบถอนใจโล่งอกที่เธอยังมองว่าตนคือน้องรบคนดี ขืนเธอรู้สึกว่าเขาคือเด็กร้ายกาจ เธออาจจะไม่ให้ความเมตตาใกล้ชิดอย่างที่เป็นอยู่

“ว่าแต่...ที่หายไปวันนี้ คือหายไปเจอพวกเขามาใช่ไหม กลับมาถึงหน้าเศร้าขนาดนั้น”

“ครับ เขาเอาเรื่องงานของป้าแรมมาขู่ผม ผมเป็นห่วงป้าแรม ผมเลยต้องไป”

ร้อยรักเลิกคิ้ว พร้อมกันนั้นสมองก็ใคร่ครวญจนเข้าใจอะไรๆ อย่างแจ่มแจ้ง เธอตาวาวด้วยความโกรธที่แม่ต้องมาเดือดร้อนเพราะความต้องการของคนแก่ที่มัวแต่เต๊ะท่าอยู่ในบ้าน

“ที่ผมไม่ให้อภัยพวกเขา ไม่อยากข้องเกี่ยวกับพวกเขา มันไม่ใช่ว่าผมงอแง หรืออยากให้เขามาตามง้อ แต่มันเป็นเพราะผมเสียศรัทธาในตัวพวกเขาไปหมดแล้ว แถมยังไม่มีความผูกพัน ไม่มีสายใยที่เชื่อมกันไว้เลย ไม่ว่าพวกเขาจะอยากชดเชยให้ผมยังไง ผมก็ไม่อยากได้อะไรครับพี่รัก ผมจะสร้างทุกอย่างด้วยมือของผมเอง!

และนอกจากที่จะต่อต้านเพราะยังโกรธพวกเขาแล้ว ในเสี้ยวของความรู้สึกในใจมันยังมีความต้องการที่จะกู้หน้าให้พ่อด้วย

ท่านโดนดูถูกว่าเอาตัวไม่รอด...พันรบเลยจะมุ่งมั่นสร้างอนาคตให้ดี ลบคำสบประมาทที่พ่อเคยได้รับ และนำความสำเร็จมาสู้กับวาจาที่เสียดแทงศักดิ์ศรีของท่านจนยับเยิน

“พี่เชื่อว่ารบทำได้จ้ะ” ร้อยรักยิ้มบาง ยื่นมือไปแตะไหล่เขา เข้าใจความทะนงตนของเขาเป็นอย่างดี

งานนี้ทางฝั่งพิริยนารถผิดเต็มๆ

แม้จะมีความไม่รู้แฝงอยู่ แต่การเมินเฉยต่อความลำบากของพิชาน เพราะโกรธที่พิชานเลือกผู้หญิงที่รัก เลือกที่จะไปทำตามใจปรารถนา สำหรับร้อยรักแล้ว เธอคิดว่าพวกเขาไร้ซึ่งเหตุผลอันควรและใจร้ายเกินไป

หากพวกเขาอยากให้หลานรัก พวกเขาก็ต้องกู้ศรัทธาแห่งความเป็นปู่ย่าให้กลับคืนมาด้วยตัวเอง ต้องใช้ความพยายามที่จะเข้าหาหลานอย่างสุดความสามารถ ไม่ใช่มาแก้ตัวด้วยการบอกว่าตอนนั้นไม่รู้เรื่องอาการป่วยของพิชาน หรือเอาแต่เรียกร้องว่าทำไมหลานไม่รัก

บอกว่าจะชดเชยให้หลาน แต่กลับยังมีอีโก้สูงจัดจนต้องบีบให้หลานไปหาตัวเองด้วยวิธีที่ไม่เข้าท่าเอาเสียเลย

ตัวพิธาน ด้วยความเป็นลูกชาย ก็คงกระอักกระอ่วนอยู่เหมือนกัน เพราะคนผิดก็คือพ่อแม่ตัวเอง อีกทั้งก็คงรู้ดีว่าพ่อแม่ตัวเองเป็นอย่างไร เลยขอให้หลานชายเปิดใจให้คนแก่...ซึ่งเธอก็เข้าใจในเจตนาอันดีของเขา แต่เธอก็อยากให้เขามารับรู้ถึงความว้าเหว่เจ็บปวดของพันรบด้วย

ถึงจะมีลุงป้า...แต่เชื่อเถอะว่า ยังไงก็ไม่เหมือนการมีพ่อแม่

น้องรบของเธอต้องว้าเหว่มาตั้งแต่เด็ก อ้อมกอดพ่อแม่ที่เคยมี...ก็ไม่มีอีกแล้ว

การที่เธอเอ็นดูเขา มันเลยไม่ใช่แค่การเอ็นดูไปอย่างนั้นเอง แต่มันคือความรู้สึกสัตย์จริงจากใจ 

ไม่ว่าจะตอนนั้นหรือตอนนี้ ร้อยรักก็สัมผัสได้จริงๆ ว่าน้องน่าสงสาร

เพราะอย่างนั้น...เธอเลยขอเข้าข้างน้องรบของเธออย่างเต็มอัตราสูบ จะไม่ผลักไสไล่ส่งให้เขาไปเป็นคนของตระกูลนั้นโดยที่เขาไม่เต็มใจจะไปอยู่

“น้องรบ...ไม่ว่าที่ผ่านมาน้องรบจะว้าเหว่แค่ไหน แต่ต่อจากนี้ไป น้องรบจะไม่ต้องรู้สึกแบบนั้นอีกแล้วนะ พี่จะเป็นที่พักพิงให้รบเอง”

เธอบอกสิ่งที่เป็นความมุ่งหมายในใจด้วยน้ำเสียงนุ่มละมุน จนทำให้คนที่โหยหาความรักความอบอุ่นจากพ่อแม่น้ำตาคลอออกมา

“ถ้าน้องรบเดือดร้อนอะไร ไม่ว่าจะเรื่องการงานการเงิน พี่จะสนับสนุนน้องรบทุกอย่างเลยนะ...ถ้าเงินพี่ไม่พอ เดี๋ยวพี่ขอยืมพ่อกับแม่พี่ให้ก็ได้!

เอ่ยแล้วก็หัวเราะคิกคัก ส่วนพันรบก็ยิ้มขันในความร่าเริงของเธอ นึกอยากจะบอกไปเหลือเกินว่า...ถ้าเขาเดือดร้อนเพราะรักเธออยู่ อยากให้เธอมาเป็นภรรยา มาเป็นแม่ของตาหนู เธอจะสนับสนุนกันโดยการยกหัวใจของเธอมาให้เขา...จะได้ไหม

 









#แอร๊ยยยยยยยย เจ๊พัพพุยกให้ค่ะน้องรบขาาาา เอาไปเลยยยยยย





 


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 347 ครั้ง

1,102 ความคิดเห็น

  1. #196 WareeYupin (@WareeYupin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 10:16
    เริ่มต้นก็เศร้าน้ำตาคลอไปด้วย ตอนจบอะไรอะ!!!!
    #196
    1
    • #196-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 17)
      2 พฤศจิกายน 2561 / 10:21
      อยากได้พี่รักอะค้าบบบบ
      #196-1
  2. #163 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 20:17

    ขนาดเศร้าๆ ยังอยากจับพี่รักเป็นแม่ของตาหนูเลยด้วย

    #163
    1
    • #163-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 17)
      25 ตุลาคม 2561 / 20:54
      ความตั้งมั่นนี้ 5555
      #163-1
  3. #143 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 18:33
    ยังคงเป็นน้องรบของพี่รักเหมือนเดิม
    #143
    1
    • #143-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 17)
      22 ตุลาคม 2561 / 18:53
      น้องรบของพี่ อิอิ
      #143-1
  4. #140 oilspt (@opheliaspt) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 17:05
    สนุกมากค่ะ
    #140
    1
    • #140-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 17)
      21 ตุลาคม 2561 / 21:20
      ขอบคุณค่าาา
      #140-1
  5. #135 Bamdy_NK (@Bamdy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 19:51
    สงสารน้องรบ แต่ก็แอบหมันไส้ด้วย55555
    #135
    1
    • #135-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 17)
      21 ตุลาคม 2561 / 21:18
      ผมรักพี่รักอยู่ครับ อิอิ
      #135-1
  6. #134 สีเหลืองขนฟู (@Loogped) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 19:37
    ช่วงสุดท้ายถ้าพันรบพูดออกมานี่ ตาหนูอาจจะไม่ได้เกิด หรือไม่ก็เกิดช้ากว่าเดิมเป็นปีๆอ่ะ
    #134
    1
    • #134-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 17)
      21 ตุลาคม 2561 / 21:17
      ยังบอกตอนนี้ไม่ด้ายยย
      #134-1
  7. #133 suansailom (@suansailom) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 19:03
    พุพุชอบจิ้นนน อิอิ
    #133
    1
    • #133-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 17)
      21 ตุลาคม 2561 / 21:17
      555555555555 แม่นเลยยย
      #133-1