Our son ลูกของฉันกับเธอ

ตอนที่ 1 : บทนำ ผีเด็ก?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7086
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 223 ครั้ง
    5 ก.ค. 61





                                                                                
                                                                                บทนำ
                                                                                ผีเด็ก?

ฮือออออ ผีอำแหงๆ

นะโมตัสสะ ภะวะโต...อิติปิโส ภะคะวา...

แว้กกกกกกกกกกกก

ไอ้ส้ม! แกท่องบทสวดมนต์มั่วไปหมดแล้ว!

เอาใหม่...นะโมตัสสะ ขอพระเยซูคุ้มครอง ขอพระนารายณ์คุ้มกัน ขอพระ...

เย้ย นี่ใจคอแกจะขอความปลอดภัยจากทุกศาสนาเลยเรอะ!

บ่นตัวเองแล้ว ต้นส้มก็ยังคงหลับตาปี๋และสับสนวุ่นวายใจอยู่บนเตียงนอนของตัวเอง อันที่จริงเธอควรจะลืมตาตื่นได้แล้ว แต่เธอไม่กล้า!

ก็มันมีอะไรหนักๆ มารัดเธออยู่ และเธอคิดว่าน่าจะเป็น....ผี!

ซึ่งก็เป็นผีที่โคตรเฮี้ยน นี่มันเป็นเวลาเช้าแล้ว ปกติผีต้องกลัวแสงแดดไม่ใช่เรอะ!

ฮือออออออ...เอาไงดีๆ ลืมตาสู้กับผีเลยดีไหม

ไม่อ๊าวววววว 

เธอกลัวอ่ะ

แต่ถ้าไม่ลืมตา มัวแต่กลัวอย่างนี้ ผีมันก็ต้องคิดว่าเรากลัว และมันอาจจะเหิมเกริม หลอกเราต่อ

ถ้าเช่นนั้น ต้นส้มขอสู้!

เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาทีละนิด ๆ  ทว่าตัวยังคงแข็งทื่อ  แล้วภาพที่เห็นก็คือ...แขนอวบๆ ของผีกำลังกอดเธออยู่!

อ๋อยยยย...ผีกอดได้ด้วยอ่ะ

ต้นส้มค่อยๆ ขยับตัว ลุกขึ้นนั่ง แขนอวบของผีเลยร่วงหล่นลงไปจากตัวของเธอ พอเธอนั่งถนัดแล้วจึงค่อยหันมาพิจารณาผี...และผีที่ว่าคือ ผีเด็กอ้วน!

หญิงสาวเพ่งมองผีเด็กผู้ชายอ้วนกลมที่หลับอยู่บนเตียงของตัวเองแล้วยิ่งแปลกใจนัก...ผีหลับ กรนฟี้ๆ อีกต่างหาก ผีอะไรไม่มีจรรยาบรรณเอาเสียเลย  มาอู้งานหลับเช้ยยยย 

ปกติถ้าคนตื่นแล้ว ผีต้องเตรียมพร้อมหลอกไม่ใช่เรอะ!

แต่มันแปลกๆ ทำไมผีถึงดูเหมือนคนขนาดนี้  ดูมีเนื้อมีหนัง ไม่ใช่โปร่งแสงร่างทิพย์เหมือนที่เคยรู้มานี่หว่า

หญิงสาวค่อยๆ เอื้อมมือไปแตะแขนและลำตัวที่ใส่ชุดนอนลายการ์ตูนหมี แตะไปเรื่อยๆ จนลามไปถึงแก้มอ้วนๆ นั่น

โห เด้งดึ๋งๆ นุ่มมือชะมัด แถมยังอมชมพูน่าหอมที่สุด...นี่มันไม่ใช่ผีแล้วมั้งเนี่ย!

ทันใดนั้นเอง เปลือกตาของร่างที่หญิงสาวยังไม่เคลียร์ใจว่าเป็นผีหรือคนก็กระพริบๆ อยู่สองสามที แล้วเปิดขึ้นมาในที่สุด จากนั้นก็ยันตัวลุกขึ้นนั่ง พลางเอามือมาขยี้ตา ปากก็หาวหวอดๆ พอหยุดการกระทำทุกอย่างแล้วก็จ้องต้นส้มตาแป๋ว

จ้องทำไมเนี่ย

และขณะที่ต้นส้มกำลังจะเอ่ยปากถามว่าเด็กชายคนนี้เป็นผีหรือเป็นคน...อีกฝ่ายดันเอ่ยออกมาเสียก่อน

“คุณแม่ เช้าแล้วครับ ออลหิวแล้ว”

หา!

มะ...มะ..แม่!

ผีเด็ก เอ๊ย คงไม่ใช่ผีแล้วล่ะแบบนี้ คงเป็นคนนี่แหละ...ทำไมเด็กคนนี้เรียกเธอว่าแม่ล่ะ!

และชั่วขณะนั้นเอง เด็กชายตัวอ้วนก็ขยับเข้ามาใกล้ต้นส้ม จากนั้นก็เขย่าแขนเธอไปมา “คุณแม่ครับ ออลหิวแล้ว”

กรี๊ดดดดดด  หนูเป็นใคร  พี่ไม่ใช่แม่หนู!









#อ้วน หนูเป็นใครลูกกกกกกกก




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 223 ครั้ง

625 ความคิดเห็น

  1. #620 PonsudaMangkhang (@PonsudaMangkhang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 20:38
    น้องออลน่ารัก นางเอกก็น่ารักตลกดี
    #620
    0
  2. #611 Pin113205pin (@Pin113205pin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 20:38
    5555นางเอกเป็นคนตลก
    #611
    0
  3. #2 แซม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 15:54
    555 ชอบความคิดของไรท์ค่ะ สนุกไว้ก่อน.....
    #2
    1
    • #2-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 1)
      23 มกราคม 2560 / 16:36
      คือพุเชื่อเสมอว่า เราต้องเขียนอย่างมีความสุขน่ะค่ะ 5555555
      #2-1
  4. #1 Tato Aung (@tato-aung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 13:05
    รออ่านนะคะ
    #1
    1
    • #1-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 1)
      23 มกราคม 2560 / 13:16
      แอร๊ยยยยย รักๆๆๆๆๆ
      #1-1