(All gun - ออลกัน) [{7st} รักไปได้ ไอ้คุณชายทั้ง7]

ตอนที่ 18 : ... SF 9 มาเฟีย.. เมียเฟีย..(1) ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 259
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    5 พ.ค. 59

มาเฟีย.. เมียเฟีย.. (1) ’

 

"นี่แหนะ นี่แหละ"

 

พลั้ก พลั่ก ตุ้บ ปั้ก!!

 

"ใช้นักใช่ไหม ฮะ! ใช้งานนักใช่ไหม!"

 

ปั้ก ปั้ก พลั่ก

 

"เอาแต่สั่ง เสียงก็ดัง หน้าก็โหด ไอ้ตี่เอ้ย!!!"

 

ตุบ ตุ้บ พลั่ก

 

"บอกว่ากูเป็นมือขวา แต่ไม่เคยเห็นให้จัดการใครเลย เป็นปีแล้ว เอาแต่ใช้ทำอะไรก็ไม่รู้ ไอ้หลอกลวง ไอ้วอก!"

 

 

ร่างบางของกันนภัทรทั้งแตะ ต่อย ศอก เข่า โหม่ง

.

.

.

กระสอบทราย จนสภาพยับเยิน ซึ่งตัวคนกระทำมันก็ไม่ได้ต่างกันเหงื่อโทรมกาย เสื้อกล้ามตัวบางเปียกโชก กางเกงมวยก็เช่นกัน แต่ดีที่กางเกงยังเป็นผ้าร่มยังสามารถปกปิดอะไรต่ออะไรได้อยู่

 

"หึ ไอ้เฮียโตโน่ ฝากไว้ก่อนเถอะ พรุ่งนี้นะมึง พรุ่งนี้...  พรุ่ง...  Zzz" ร่างบางพึมพำกับตัวเอง ก่อนเปลือกตาหนักอึ้งจะไม่สามารถทนต่อความเหนื่อยล้าได้อีกต่อไป ตาสวยๆของร่างบางถูกปกปิดด้วยเปลือกตา ขนตายาวสวยเป็นแพ ร่างบางนอนหลับไปกลางใต้ถุนบ้าน อกบางกระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ริมฝีปากอิ่มเผยอขึ้นน้อยๆ

 

ช่างเป็นภาพที่หน้าดูเสียนี่กระไร สำหรับคนที่กำลังแอบมองอยู่...? เนอะ~

 

 

กัน นภัทร อินทร์ใจเอื้อ มือขวาของ มาเฟีย เฮียโตโน่ ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ ได้ชื่อว่าเป็นมือขวา แต่ทว่าเฮียโตโน่กลับไม่ใช้งานกันนภัทรทำอะไรที่เปื้อนเลือดหรือโหดร้ายเลย วันๆนึงก็มีใช้ให้ไปซื้อกับข้าว ไปฝึกทำกับข้าว ทำงานบ้านบ้าง ชงกาแฟ เย็บผ้า ถักตุ๊กตา และเวลาว่างก็มานั้งที่ห้องของเขาเฉยๆ กันนภัทรจะชวนเฮียโตโน่คุยก็ไม่ได้ เพราะเฮียโตโน่ต้องใช้สมาธิกับงานต่างๆ พอได้โอกาสถามถึงเรื่องการต่อสู้หรือออหไปจัดการกับใคร เขาก็มักได้คำตอบว่า ให้ไปซ้อมมาให้มากพอก่อนเสมอ...

 

 

เช้าวันรุ่งขึ้น~

 

"เฮียโตโน่เรียกผม มีอะไรให้รับใช้หรอครับ" ร่างบางที่เมื่อคืนยังอัดๆๆ กระสอบทรายโตโน่ ซะเละน่วม มายืนดรียบร้อยเจี๋ยมเจี้ยม อยู่ต่อหน้าเฮียโตโน่ หัวหน้าแก๊งค์มาเฟีย ณ ขณะนี้

 

"วันนี้ ฉันอยากให้นาย... "

 

" ชงกาแฟ? ซื้อไอติม? หัดทำแกงส้ม? เย็บตุ๊กตาหมี? หรืออะไรดีครับ?" ร่างบางทำหน้าทำตากวนๆใส่หัวหน้าใหญ่ ลืมตัวไปชั่วขณะด้วยความรำคาณ แต่แล้วก็กลับมายืนเจี๋ยมเจี้ยมเหมือนเดิม

 

" ฉัน... ฉัน เอ่อ" ร่างสูงเองก็อึกอัก มองหน้าร่างบางแล้วพยายามจะพูดบางอย่าง

 

"นี่เฮียโตโน่ครับ ผมฝึกซ้อมมามากพอแล้ว ผมอยากที่จะ... "

 

" นายอยู่กับฉัน "

 

"................"

 

"วันนี้.. ทั้งวัน"

 

"................ " ห้ะ!! ทั้งวันเลย จะบ้ากะละมังงานนี้ ใบ้รับประทาน เหน็บกินปากไปวันนึงเต็มๆแน่ๆ

 

" แต่วันนี้...  ฉันไม่มีงาน"

 

ฮึ?

 

"อยากจะคุยกับนายเฉยๆ คลายเครียดน่ะ"

 

"ครับ? "

 

" ฉันมีหลายอย่างที่อยากให้นายรู้ และเอ่อ... อีกหลายๆมุมของฉัน"

 

ฮะะะะะะะะะะ งง งงครับงง นี่เมื่อวานชาดำที่ผมเอาให้เฮียโตโน่กินมันใส่อะไรไว้รึเปล่า ลุคนี้คืออะไร ผมไม่เคยเห็น นี่ใครสิงเฮียโตโน่เนี่ย

 

"กัน.. มาใกล้ๆฉันสิ"

 

อืม.. ผมเดินเข้าไปหาเฮียโตโน่ แบบใกล้จริงๆตามที่เขาบอก เดี๋ยวไม่ถูกใจจะดุผมอีก

 

มีเพียงรอยยิ้มุูกใจของร่างสูงเท่านั้นเมื่อร่างบางเดินเข้ามาใกล้ มือหนาเลื่อนขึ้นมา ใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยไปมาบริเวณหน้าผากสวย

 

โฮรรรรรรรรร เฮียเป็นอะไร ต่อยผมเถอะ ตะโกนใส่หน้าผมก็ได้ อย่ามาทำอะไรแบบนี้เลย เฮียผีเข้าเหรอ ผมกลัวนะ

 

"กัน"

 

"ฮึ? "ร่างบางหลับตาตอบ น้ำตาจะไหลอยู่รอมร่อ

 

" ยั่วฉันสิ"

 

ว้อทททททททททททททททททททท จะบ้าเรอะ ไอ้โรคจิต ยั่วอาร้ายยยยย ยั่วโมโหใช่ไหม หมายถึงยั่วโมโหใช่ไหมมมม

 

"ยะ.. ยั่วโมโหหรอครับ"

 

"หึ... "ร่างสูงส่งเสียงตอบในลำคอ แล้วยิ้มอ่อนโยน

 

" ฉันเคยโกรธนายด้วยเหรอ" ร่างสูงละมือจากหน้าผากเนียน ลงมาที่พวงแก้มใสของร่างบางตรงหน้า ที่ตอนนี้ขึ้นสี ไม่รู้ว่าเพราะร้อน กลัว หรือเขินกันแน่

 

แหม... ไม่เคยมั้ง ตะโกนใส่หน้า น้ำลายกระเด็น จนต้องล้างหน้า วันละหกรอบทุกวัน ไม่งั้นป่านนี้ สิวขึ้นเต็มหน้าไปแล้ว

 

"นายน่ะดื้อดึง ถ้าไม่เสียงดังนายก็ตะเซ้าซี้ไม่เลิก ถ้าไม่ดุนายนายจะไม่หยุด"

 

"............. "

 

" มีอะไรอีก"

 

อื้มมมม... คิดก่อน จริงๆแล้ว นิสัยไม่ดีของเฮียก็ออกจะเยอะนะ แต่ตอนนี้ทำไมคิดไม่ค่อยออก รู้สึกเสียวแปลบๆยังไงไม่รู้แฮะ

 

แถวๆ

 

แถว..

 

หน้าอก...

 

เห้ยยยยยยยยยยย!!!!!

 

 

เดี๋ยววววววว ใจเย็นๆนะ นี่กูก็นึกอย่างเดียวไม่สนใจอะไรเลยใช่ไหม แหม่สมาธิดีจริงๆเลยกู เขากินนมจนเสื้อหายไปไหนแล้วไม่รู้ กูยังนึกบ้าบออะไรอยู่เลย โว้ยยยยยยยย กันนภัทร!!!

 

"หะ... อ้ะ!.. เฮีย  เดี๋ยว" จ้าาาา เสียงกระเส่าไปอีกนี่คิดดีแล้วใช่ไหมนี่พูดออกไปนี่ --____--

 

"อื้มมม อะไรเหรอ" เอาปากออกก่อนก็ได้ หิวมากไหม เดี๋ยวไปตลาดให้ เพียงแค่ปล่อยก่อน ปล่อยกูก่อน ไอ้เฮียโตโน่ววววว

 

"ว่ามาสิ" เออ เอาเหอะ หิวมากก็เชิญเลย ผมนี่แมนๆอยู่แล้ว เราไม่ใช่ผู้หญิงสักหน่อย จะมาขัดเขินอะไรเนอะ

 

"ผะ... ผมอยาก.. อ้าาา! " เอ้าาาา กูนี่ก็พูดดีๆสิโว้ย จะร้อง อ้าเอ้อ ทำไหม๊

 

" อยากอ้า? "

 

ไม่ช้ายยยยยยยยยยยยยยย

 

จะบ้าเรอะ อ้าเอ้อ อะไรเล่า

 

"ผะ.. ผมยะ..อ๊า! อยาก เตะ อ๊าา ต่อย อื้ออออ บ้าง"

 

เฮียโตโน่ละปากออกจากหน่มน้มผม-///////-(อายเหมือนกัน) แล้วจ้องหน้าผม เครียดๆ

 

สงสัยจะอิ่มแล้ว..

 

"มันไม่เหมาะกับนาย นายจะเจ็บตัว"

 

"แต่ผม.. ฮ้าาา!!" อะไรอีกล่ะ กินนมนี่ยังพอว่านะ แต่สะดือนี่มันไม่ใช่! บ้าเรอะ ตรงนั้นมันมีอะไรให้กิน!!

 

"แต่อะไร" ร่างสูงถามทั้งที่ยังใช้ลิ้นเลียบริเวณสะดือของร่างบางอยู่ ทำให้คนโดนกระทำสั่นไหวไม่น้อย

 

"แต่ผมอยากเท่ห์ หะ... ฮ้า~ อ่ะ.. "

 

" ไม่ได้" เฮียโตโน่เสียงดัง ยืนขึ้นพูดกับผมดีๆ

 

"คล้องคอฉันสิ"

 

ฮะ? อะไรนะ แต่ก็ยอมทำตาม เอ้ะ! กูนี่อ่อยเหมือนกันนะ ไม่ใช่ดิ เฮียเขาสั่งมันเป็นคำสั่ง ก็ต้องทำ ถูกแล้ว

 

ตุ้บ

 

ร่างบางถูกวางบนเตียงของร่างสูง ร่างสูงยิ้มอ่อนโยนให้กับคนที่นอนอยู่ แขนเรียวยังคงคล้องคอของเขาไว้ แต่เขาไม่ได้นอนทับลงไปนะ มันจะหื่นเกินไปหน่อย...

 

"กัน.. "

 

" ครับ"

 

"เกลียดฉันเหรอ? หืมม" พูดอย่างเดียวก็ได้ ไม่ต้องซุกที่คอ อื้มมมม เสียวไปอีกดิ

 

"ปะ เปล่า ใครบอกเฮีย อื้มมมม ยะ อย่า" ทั้งหนวดทั้งฟันเลย เวรเอ้ย สติจะไม่เหลือแล้ว

 

"ฉันรู้นะ ว่านายเตะกระสอบทรายแทนฉันทุกวัน"

 

"อ้าาาา~ กะ ก็ใช่ ตะ แต่ ฮ้าา~~ มันก็แค่ มะ โมโห" พูดลำบากเหลือเกิน อย่ากัดสิวะ มันเสียวนะโว้ยยย

 

"ก็นึกว่าเกลียดฉัน"

 

"เปล่า" เฮ้ออ เสียงผม กระเส่ามากเข้าไปทุกทีๆ พอเท้อออออ จะทำอะไรผมเนี่ย นี่หน้าที่ใหม่ของผมเหรอ อ้าา~

 

"งั้น แต่งงานกับฉันนะ ได้ไหม"

 

..

 

.....

 

ห้ะ?

 

เหมือนได้ยินอะไรสักอย่างจากคนตรงหน้า

 

แต่ติดที่ว่าไอ้เฮียโตโน่มันงับเข้าที่อกผมอีกแล้ว คราวนี้รุนแรงกว่าทีแรกด้วย เสียวยันส่วนล่างเลย

 

มันพูดอะไรผมเลยยังฟังไม่รู้เรื่อง

 

"แต่งงานกับพี่นะกัน"

 

อ้ออออออ

 

นึกว่าอะไร โถ้ะ ใช้ซักผ้ายังยากกว่าเลย แค่แต่งพาน โถ่ๆ ผมเรียนมาแล้วเหอะ จะเอาพานธูปเทียนหรือพานดอกไม้อ่ะ

 

"พานแบบไหนครับ"

 

"เฮ้อออ กัน! " เฮียโตโน่หยุดขบกัด เงยหน้าขึ้นมาแล้วไปอยู่ปลายเท้าผม ยุ่งมุ่นอยู่กับการถอดกางเกงผม แต่ตอนนั้นผมยังมึนๆ นอนมองเฮียแกทำอะไรอย่างปกติสุขสุดๆ ก็แค่ถอดกางเกงง่ะ เราเป็นลูกน้องใช่ไหม จะขัดเจ้านายก็ไม่ได้

 

 

" ตกลงเอาพานอะไรครับ? "ผมถามย้ำ เอ้ะเฮียนี่!! รีบบอกมาดิ จะได้รีบไปซื้อของมาทำ มัวแต่เล่นอยู่อย่างนี้มันจะเสร็จช้านะเว่ย!!

 

" แต่งงาน ฉันขอนาย แต่งงาน"

 

อ้ออออออ ปั้ดโถ่ะ!!! กูนี่ก็โง่จริง เขาขอแต่งงานไม่ได้ใช้ให้ไปแต่งพาน เฮ้อ...

 

.

.

 

"ห้ะ!!! อุ้ป=X=" พูดต่อไม่ได้ครับ โดนปิดปาก เฮ้ยยยย นี่ผมโดนจูบ เฮียมันจูบผม เฮ้ยนี่มันจะมากไปแล้วนะ นี่จูบแรกนะโว้ย

 

"อื้อ!! อื้มมม อ่ะ อื้มมม" มันแกล้งผมโดยการใส่ลิ้นเข้ามาในปาก มันจะเอาลิ้นมันมาจั้กจี้ปากผมแน่ๆเลย ไอ้หัวหน้ามาเฟียนี่มันโหดจริงๆ

 

แม่จ๋ากันโดนจูบ ดู๋ดูนะ ไอ้เฮียโตโน่มันมากินนมผมแทนกาแฟผมก็ไม่ได้ว่า เพราะมันคงหิว อันนี้ผมอภัยให้ได้ มันดูดคอผมอันนี้ผมก็ยังไม่โกรธเพราะมันคงอยากกินเลือด มันโหดๆแบบนี้อาจเป็นเพราะว่ามันกินเลือดชาวบ้านคู่กับอาหารเช้าทุกวันอยู่แล้วก็เป็นได้ #ไปใหญ่แล้ว

แต่เนี่ย!! มันลวนลามผม มันจูบผมอ่ะ อันนี้ผมรับไม่ได้ มันจะมาทำงี้ไม่ได้ ฮึ้ยยยย!!

 

*ว่าด้วยเรื่องอายุ

กัน = 17

พี่โน่ = 23 *

 

ผมได้แต่โวยวายในใจอยู่หลายนาทีจนมันผละออกไป ถึงได้โล่งปากโล่งคอขึ้นมาหน่อย มันใส่อะไรเข้าไปในปากก่อนจูบผมก็ไม่รู้ อร่อยดีนะ พอมันผละออกผมเลยคว้าคอมันเข้ามาประกบปากอีกซักที ผมว่าผมคงเริ่มหิวแล้วล่ะ  ออกไปหาอะไรกินหน่อยดีไหมนะ?

 

"อ่า.. กัน ตกลงแต่งไหม"

 

ฮึ? แต่งงานอะหรอ แต่งไปจะได้ทำอะไรแบบนี้สินะ อืม... แล้วไอ้ที่ทำอยู่นี่มันคืออะไรล่ะ?

 

"เดี๋ยวก่อน ที่เราทำอยู่นี่คืออะไรครับ อ๋าาา!!" ผมร้องเสียงหลง เสียววาบที่น้องชายทันที อะไร!! อะไรมันโดนน้องชายผม!!

 

"อื้อออ กันไม่ต้องรู้หรอก แต่งนะ"

 

"อ้าาา!! อื้อๆ!" ผมพยักหน้ารัวๆเลย ตอนนี้อะไรก็เอาเถอะ ออกมาจากน้องชายผมที มันแปลกๆแล้ว

 

"ขอบคุณนะ กันที่รัก" ผมโดนจูบที่ขมับอีกที ก่อนจะถูกจัดการกับส่วนรักส่วนหวง เฮียแกทำอะไรกับผมไม่รู้ มันมีความเสียว ความสุข ความทรมานหน่อยๆ ปนกันไปหมด แล้วผมก็ไม่ได้ลืมตาขึ้นมองเลย รู้สึกลืมไม่ไหว มันขนลุกไปหมด

.

.

กลางดึก

 

ร่างสูงหน้าตาหล่อเหลา ผู้ดำรงค์ตำแหน่งเป็นถึงหัวหน้าแก๊งค์มาเฟียที่ทรงอำนาจที่สุดในแถวนี้ (แถวไหน?)

 

ตาคมมองร่างบอบบางของคนที่เขาเพิ่งจะขอแต่งงานไปเมื่อเช้าอย่างรักไคร่ หน้าตาหวานหยดงดงามราวกับผู้หญิง ผิวเนื้อนุ่มละมุนราวกับแป้งขนมหวาน และความใสซื่อที่มากเหลือเกิน จนเขาตกหลุมรัีกตั้งแต่ครั้งแรกที่เด็กหนุ่มคนนี้มาสมัครงานกับเขา ตำแหน่งมือขวาของหัวหน้าแก๊งค์มาเฟีย

 

หึ..  ทีแรกเขาก็นึกขำ เด็ก 16 จะมาเป็นมือขวาของเขา คิดอะไรอยู่

 

แต่หลังจากได้เห็นหน้า และได้พูดคุยกันตัวต่อตัว เขาก็ต้องมานั่งย้อนถามตัวเอง ว่าคิดอะไรอยู่ ถึงได้รับเด็กคนนี้มาเป็นมือขวาของเขา

 

ยิ่งอยู่ด้วยกันก็ยิ่งรัก

 

ยิ่งหึงยิ่งหวง

 

ช่วงหลังๆเขาไม่อยากให้กันออกไปตลาดเลย ชอบโดนพวก กุ๋ยๆ แซว หยอดอยู่เรื่อย

 

ทำไมเขารู้น่ะเหรอ ก็เขาตามไปน่ะสิ โถ่.. รักขนาดนั้น ปล่อยไปคนเดียวได้เหรอ เซ่อ ซุ่มซ่าม ซื่อ คาแรคเตอร์เด็กนี่ล่ะ เดินๆไปไหนเป็นอันต้องสดุดนู่นนี่นั่นให้เขาต้องดุเสียงดังอยู่เป็นประจำ ว่าไปแล้วก็อย่างกับเลี้ยงลูกแหน่ะ

 

แต่หลังจากนี้มันจะเปลี่ยนไป มันจะคนละเรื่อง กันเป็นของเขาแล้ว เมียหัวหน้าแก๊งค์มาเฟีย ใครมายุ่งเขาเอาตายแน่!!!

 

"อื้อออ~ หิว" นั่น.. เด็กน้อยของผมตื่นซะแล้ว

 

"หิวเหรอ มาๆกินขนมนะ อ้ะๆ! กันอย่าเพิ่งลืมตา อ้าปากสิเด็กดี" กันอ้าปากตามที่บอก

 

ผมเลยถือโอกาสป้อนขนมหวานสูตรโตโน่ให้ซะเลย กันชอบกินผมรู้

 

"อื้อออ อื้มมมม" กันตอบรับการรุกล้ำของผมอย่างดีคงคิดว่าผมป้อนขนมใส่ปากเขาจริงๆ เด็กนี่มันจะซื่อไปไหนนะ

 

เอ้อ! แล้วไอ้ที่ผมใช้งานกันแต่ละอย่างที่มันไม่เป็นประโยชน์กับการเป็นมาเฟียก็ไม่ใช่อะไร กันกำลังโต ผมอยากให้เขาเรียนรู้หลายๆอย่าง การเป็นแม่ศรีเรือนก็ด้วย ภรรยาของผมจะต้องงามสมบูรณ์แบบทำได้ทุกอย่าง

 

"เฮียย ง่วง ไม่เล่นแล้ว"

 

กันห้ามผมที่กำลังง่วนอยู่บนอกบาง สงสัยเด็กผมจะเหนื่อย หมดแรงแล้วจริงๆ ไว้แค่นี้ก่อนละกันเนอะ

 

"งั้นนอนนะ เด็กดี ไม่งอแงนะ" คิ้วสวยของคนตัวเล็กคลายออกจากกัน กลับมาหลับตาพริ้ม หายใจเข้าออกสม่ำเสมอ

 

"พรุ่งนี้ชีวิตนายจะเปลี่ยนไปนะ กัน.. ที่รักของฉัน" กล่าวกับคนข้างกายเบาๆ ก่อนจะโอบหัวกลมของร่างบางเข้าแนบอก โอบกอดร่างบางไว้ด้วยแขนอีกข้าง แล้วทั้งสองก็เข้าสู่ห้วงนิทราไป. . .

 

 

 

(เช้า)

 

กันของผมหลับไปสองวันครึ่ง!!! ตั้งแต่วันนั้นแหละที่ผมรุกน้องมัน แต่คงหนักไปหน่อย สลบเหมือดเลย แต่เวลาสลบนี่ยังสวยเลยนะ น่ารักอย่างกับตุ๊กตาบาร์บี้ แต่ก็นะกันนอนนานเกินไปถึงจะยังหายใจเป็นปกติดี แต่มันก็นานเกินไป ผมเป็นห่วงเลยเรียกหมอมาตรวจกันที่บ้าน(ใหญ่อย่างกับวัง)ซึ่งไอ้หมอนี่ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนไกล น้องชายแท้ๆของผมเอง 'ไอ้หมอริท'

 

มันถามอาการและสาเหตุที่กันนอนหลับนานเกินไปแบบนี้กับผม ซึ่งผมไม่อายอยู่แล้ว ตอบหน้าด้านๆไปเลยว่าปล้ำกัน แต่ก็ไม่ลืมที่จะบอกมันไปว่าหลังจากปล้ำกันแล้ว กันก็ยังมีแรงอยู่เพราะคืนนั้นผมยังจูบกันก่อนนอนอยู่เลย

 

พอได้ฟังจากปากผมไอ้หมอก็ปากหมากวนตีนผมทันที ด้วยการวินิฉัยว่าในปากของผมมีพิษ ห้ามจูบกันอีกเด็ดขาด ผมตอบรับมันโดยการยันเข้ากลางหลังไปหนึ่งที มันไม่เจ็บหรอก เห็นตัวเล็กๆแต่ถึกชิป ควายยังขวิดมันไม่ตายเลย --'

 

แต่นิสัยของมันและความกวนตีนต่างๆนานาของมันก็ไม่ทำให้ผมเคืองมันได้มากเท่า การที่มันมองเมียผมด้วยรอยยิ้มแปลกๆ คือกันน่ารักผมก็รู้ไง ไอ้ริทห่างจากกันแค่สามปีผมก็รู้ ไอ้ริทดูเป็นคนดีกว่าผมผมก็เข้าใจ แต่เห้ย กูได้กันแล้วนะ เกรงใจกูนิดนึงเหอะ

 

"พี่โน่ไปรอข้างนอกไป รบกวนสมาธิ" ไอ้หมอเตี้ยไล่ผม แม่งใจร้าย ไอ้น้องเวร กูพี่มึงนะTT

 

"ไปดิ ริทจะตรวจภายในกัน" มันหันมาทำหน้าไม่พอใจ เดี๋ยวนะ มึงว่าอะไรนะเตี้ย

 

"ห้ะ!? ไอ้ริทนี่เมีย.... "

 

" พี่จะให้กันฟื้นไหม? ออกไป เร็วๆอย่าลีลา" บางทีผมก็คิดนะว่ามันดุกว่าพ่อผมอีก มึงไม่ต้องเป็นหมอก็ได้นะริท ลาออกจากหมอแล้วมาเป็นพ่อกูไหมTT

 

แล้วผมก็จำต้องเดินคอตกออกจากห้องมา นี่ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นหมอที่เก่งมากกกกก และมีประโยชน์กับมนุษย์อีกหลายรายนะ รักษากันเสร็จ ผมจะหักมันเป็นสองท่อนจิ้มซอสพริกให้ โรนาโด้กินเลยคอยดู (ชื่อหมาเฮียโตโน่ พันธุ์ไซบีเรียนฮัสกี้)

 

 

กัน

 

อืมมม.. ปวดหัวแฮะ แต่แขนก็ปวดนะ หน้าท้องก็ปวด เอวก็ปวด ขาก็ปวด หน้าก็ปวด

 

พอลองขยับดู...

 

อึก!! ตูดนี่ปวดหนักเลย โดนสวนตูดหรอวะ นี่กูท้องผูกอีกแล้วเหรอเนี่ย!!!

 

แต่.. คิดไปคิดมาผมว่าไม่น่าใช่ โตขนาดนี้แล้ว ใครจะบ้ามาสวนตูดให้อีก

 

เอ่อ.... แล้วนี่ใครหล่อดีนะ ขาวด้วย

 

"กัน.. " เขาเรียกผมด้วยรอยยิ้มสดใส โอ้โห เห็นแล้วใจละลายได้เลย ถ้าเป็นผู้หญิงนะ แต่เผอิญผมผู้ชายไง แมนๆ อกศอกครึ่งด้วย

 

" ใครครับเนี่ย" ผมยันตัวลุกขึ้นนั่ง คนที่ทักผมเมื่อครู่เลยเข้ามาช่วย อืม ดูใกล้ๆหน้าใสดีด้วย สงสัยใช้สมูทอีล้างหน้า

 

"หมอริทครับ"

 

อ่ออออออ หมอริทๆ

 

เอ่อะ..

 

ใครวะ แล้วมาทำไมอ่ะ

 

"กัน!! กันตื่นแล้วเหรอ! " เฮียโตโน่พรวดพราดเข้ามาจนประตูกระแทกกันดังปึงปัง เดินเข้ามารวบตัวผมไปกอด จับหัวผมซุกอก

 

" ครับ"ผมก็ตอบรับกลับ เห็นคุณหมอที่นั่งอยู่ตรงหน้าเบะปากมองบนเป็นการใหญ่

 

"คือ.. นี่ไอ้หมอริท พี่รู้จักน่ะ" อ้อ คนรู้จักเฮียเหรอ หน้าตาคล้ายเฮียเลยนะ พอมองดูดีๆแล้ว

 

"น้องกันมองหน้าพี่มีอะไรเหรอครับ" พี่หมอถาม อ้าว ตายห่าน! นี่เผลอมองหน้าพี่หมอมากไปเหรอกู

 

"กันอย่าไปมองหน้ามัน"

 

เห? ผมมองหน้าเขาไม่ได้เหรอ??

 

"พี่โน่ ไปไกลๆเลย ริทยังตรวจกันไม่เสร็จเลยนะ" พี่หมอเอ่ยปากไล่คนที่กอดผมอยู่

 

"อะไรวะ ตรวจอะไรนักหนา ตรวจถึงไหน!! " เฮียขึ้นเสียง ไม่ยอมปล่อยผม กลับกอดแน่นกว่าเดิม

 

" ตรวจภายในไง เอ้ะ! พี่นี่พูดไม่รู้เรื่องหรือไง เดี๋ยวปักแขนด้วยยาสลบเลย!! "พี่หมอก็ขึ้นเสียงใส่เฮียเหมือนกัน เฮียนิ่งไปเลย สักพักก็คลายอ้อมกอดออก เดินช้าๆออกไปทางประตู แล้วปิดให้เรียบร้อย

 

อั้ยยะ เพิ่งรู้ว่ามาเฟียกลัวหมอนะ ฮ่าๆๆ

 

" กันยิ้มน่ารักจัง"ผมเบนสายตาจากประตูมาหาคนตรงหน้าทันที พี่หมอนั่งยิ้มอ่อนโยนให้ผมอยู่

 

"พี่หมอก็น่ารักครับ หน้าใส้ใส" พูดจริงๆจากใจเลย

 

"หรอ? แล้วนิ่มมั้ยอ่ะ พี่จับทุกวันแต่ก็ไม่แน่ใจเลย" พี่หมอพูดเสียงอ้อนๆ(ตามความคิดของผม) สายตาที่มองมาก็ดูอ้อนๆเช่นกัน

 

"เอ่อ.. ขออนุญาตินะครับ" ผมขยับตัวไปกดจมูกตัวเองลงบนแก้มใสของพี่หมอ โอ้โห!!! โคตรนิ่ม!! เพิ่งเคยสัมผัสอะไรนิ่มมากๆแบบนี้เป็นครั้งแรกนะเนี่ย!!!

 

อะไร? อย่ามามองผมแบบนั้นนะ แม่ผมบอกว่าจมูกคืออวัยวะส่วนที่ไวต่อการสัมผัสมากที่สุด ผมเอามาใช้สัมผัสแก้มพี่หมอมันผิดตรงไหน?

 

"ฮะๆๆ น้องกันน่ารักจัง พี่อยากได้ไปเลี้ยงที่บ้านเลย" พี่หมอขำน้อยๆอย่างน่ารัก เลื่อนตัวมาลูบหัวผมอย่างเอ็นดู

 

"เดี๋ยวพี่ขอตรวจร่างกายหน่อยนะครับ น้องกันจะได้ไปอาบน้ำแต่งตัวได้" เออว่ะ.. เดี๋ยวนะ คือตอนนี้ บัดนาว ผมไม่มีเสื้อผ้าติดตัวเลยซักชิ้นเดียว เห้ยยยยยย แล้วก็นั่งคุยกับผู้ชาย โดนเฮียโตโน่กอดด้วย น่าอายจริงๆกู

 

แล้วคนถอดนี่ก็ไม่มีน้ำใจจะใส่กลับคืนให้สักหน่อยเลยใช่ไหม โคตรไม่มีน้ำใจเลย ไอ้เราก็แรงไม่ค่อยจะมีด้วย แม่ง เดี๋ยวก็แก้ผ้าอยู่บ้านวันนึงเต็มๆเลยดีไหม!!?

 

"ฮึดฮัดอะไรอยู่เหรอน้องกัน หายใจปกติก่อนนะครับ พี่หมอขอตรวจจังหวะหัวใจหน่อย" ฮะ? จังหวะหัวใจ?

 

มาเล่นให้ใจฉันเต้นแบบนี้~ ฉันว่าเธอก็มีอาการใช่ไหม~~

 

อุ่ย! เล่นเพลินเลย เกือบเต้นออกท่าทางแล้วไหมล่ะกู เดี๋ยวได้อับอายขายหน้าพี่หมออีก กูนี่เล่นไม่รู้เวล่ำเวลาจริงๆ

 

"รอยช้ำทั่วตัวเลย เจ็บมากมั้ยน้องกัน" เอออเนอะ พอมองตามตัว ของตัวเองแล้ว ช้ำเป็นจ้ำๆไปหมดเลย หรือว่าตอนผมหลับเมื่อคืนพี่โน่มันจะแค้นผม เลยอัดผมคืน โหยยยยย! ไอ้เฮียใจร้าย!!

 

"เดี๋ยวน้องกันไปอาบน้ำนะครับ ออกมาเช็ดตัวให้แห้ง เดี๋ยวพี่หมอรอทายาให้นะ"

 

"ครับ พี่หมอเรียกเฮียโตโน่ให้ผมทีสิครับ" พี่หมอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วตะโกนเรียกเฮียโตโน่ให้

 

ก็ดูมันทำผมดิ จะลุกยังไม่ไหวเลย ปากก็บอกไม่เคยโกรธผม แต่เอาคืนซะลุกไม่ขึ้นเลย ผมนี่ไม่ควรเชื่อลมปากมาเฟียเลยจริงๆ มันคงเข่าใส่ก้นผมแน่ๆเลย ปวดระบมไปหมด

 

เพราะฉะนั้นใครทำก็ควรต้องรับผิดชอบใช่ป้ะ มันก็ควรมาดูแลผมในช่วงที่ผมไม่มีแรงอ่ะ เหตุเพราะมัน มันต้องรับผิดชอบ!!!

 

 

"กันนนนนน~ จะให้พี่พาไปอาบน้ำเหรอ มามะเด็กดี" เฮียโตโน่ทำท่าจะให้ผมเข้าไปในอ้อมกอดเหมือนท่าจะอุ้มเด็ก แต่ผมไม่มีแรงจะขยับไปเข้ากอดเฮียหรอก เจ็บก้น ปวดขา

 

"ไม่ไหว ผมลุกไม่ไหวเลย" ผมตอบไปตามความจริง สีหน้าคงดูอิดโรยแบบสุดๆ

 

"โอ๋~ มามะ พี่อุ้มนะกัน" เฮียคลานขึ้นเตียงมาแบกผม อย่างกับอุ้มลูกไปอาบน้ำ

 

แหม... ทำอย่างนี้ก็ดีนะ มาเฟียดูอ่อนโยนไปเลย

 

"อ่ะแฮ่ม! เร็วๆล่ะ อย่าเข้าไปนาน" พี่หมอกระแอมแล้วเอ่ยเตือน ผมพยักหน้าให้พี่หมอทั้งที่อยู่บนบ่าเฮีย แล้วยิ้มให้พี่หมอก่อนจะถูกพาเข้าห้องน้ำไป

 

 

ฉาก ห้องน้ำ~~

 

ผมถูกเฮียล้างเนื้อล้างตัวให้อย่างเบามือสุดๆ #ไม่น่าเชื่อเลย ขัดตรงนู้นตรงนี้ได้สักพัก เฮียก็ให้ผมหลับตา แล้วแบกผมขึ้นบ่า

 

สัมผัสเรียวยาวบางอย่างถูกส่งเข้ามาทางช่องด้านหลัง ผมหลับตาปี๋ สัมผัสนั้นเหมือนจะกวักอะไรสักอย่างออกจากช่องนั้น เล็บของคนที่กำลังยุ่งกับช่องด้านหลังของผม ครูดเข้ากับผนังด้านใน ทำเอาผมหลุดเสียงร้องออกมาอย่างช่วยไม่ได้

 

"อ๊าาาาาาาา~" อ่ะ.. เสียว เสียวอีกแล้ว พอแล้วม้างทำอะไรของเฮียนักหนาเนี่ยยย ผมจะ...

 

"อ่า... เกือบหยุดไม่ได้.. "เฮียพึมพำคนเดียวเบาๆ ผมได้ยินไม่ค่อยถนัด แต่ก็ถูกวางลงให้ยืนดีๆบนพื้น

 

จากนั้นก็ไม่มีอะไร ผมถูกเฮียอาบน้ำฟอกสบู่ให้ปกติ ไม่เสียวไม่อะไรเท่าไหร่(?)

 

และแล้วก็ถูกอุ้มออกมาวางแหมะลงบนเตียงตามเดิม อ่อ... ต่างจากเดิมนิดหน่อย ตรงที่ตอนนี้มีเสื้อผ้าลายการ์ตูนฟรุ้งฟริ้งใส่ปกปิดร่างกายอยู่ เฮียบอกว่าของน้องเฮียตอนอายุ 14 แล้วช่างบังเอิญว่าผมใส่ได้พอดีเด้ะ ไม่เข้าใจว่าผมตัวเล็กหรือไง นี่อกศอกครึ่งนะ จะให้ต้องย้ำอีกซักกี่รอบ?

 

ผมได้เห็นรอยยิ้มน่ารักของพี่หมออีกรอบทำเอาอาการเจ็บปวด เมื่อยเนื้อตัว เกือบหายเป็นปลิดทิ้ง คนอะไร สว่างกระจ่างใจเกิ้นนน

 

ขณะที่พี่หมอขยับเปิดกล่องยา หาอุปกรณ์มาทายาให้ผม เฮียโตโน่ก็คลานขึ้นเตียงมานั่งซ้อนด้านหลังผม กลายเป็นว่าตอนนี้ผมถูกซ้อนหลังโดยเฮีย เฮียก็อยู่ไม่นิ่งอีก ซุกไซ้ ไล่ดมแถวๆคอผมอยู่นั่น ทาอะไรให้ผมไม่รู้ในห้องน้ำ แล้วก็มาไซ้ดมอยู่ต่อหน้าพี่หมอเนี่ย -__-

 

"น่ารำคาณเนอะกัน" พี่หมอทำหน้าแหยๆ พยักเพยิดหน้ากับผม

 

"ครับ" เห้ย! หลุดปากไป เฮียสะดุ้งเล็กน้อยกับคำตอบผม เลยผละออกจากผมไปแว้บนึง ผมขอไม่หันไปดูแล้วกัน เฮียก็ไม่ได้เดินออกไปไหนนี่ วนๆอยู่ตรงตู้เสื้อผ้านั่นแหละ ซักพักก็กลับมาพร้องสัมผัสนุ่มๆบนหัวผม

 

อ่า... ผ้าเช็ดหัวน่ะเองง เฮียลงมือขยุ่มๆหัวผมอย่าเบามือ เมื่่อกี้ผมสระผมด้วย หัวเลยเปียก ลืมไปเลยนะเนี่ย พี่หมอเห็นหน้าเราตอนหัวเปียกแล้วด้วยอ่ะ น่าเกลียดหรือเปล่าวะ เมื่อกี้เนี่ย...

 

"อ้ะ! "สัมผัสเย็นๆที่แตะมาโดนหน้าท้องทำเอาผมสะดุ้ง ก้มลงไปมองก็พบว่าทำลังโดนทายาด้วยสำลีชุบยาอะไรไม่รู้ สีน้ำตาลๆ

 

" เจ็บเหรอน้องกัน" พี่หมอถาม สีหน้าเป็นห่วงจนผมต้องรีบอธิบาย

 

"เปล่าครับ ไม่เจ็บเลย"ผมตอบด้วยน้ำเสียงสดใสก่อนจะยิ้มแป้นให้ คุณหมอยิ้มคืนมาให้ผม แล้วลงมือทายาต่อ ระหว่างทายาก็มีคุยกันงุ้งงิ้งตามประสาคนอายุน้อย ส่วนคนอายุมากที่.......

 

เริ่มเช็ดหัวผมแรงขึ้นเรื่อยๆ จนไม่รู้ว่าตอนนี้ผมดกดำของผมร่วงหมดหัวไปแล้วหรือยัง--____--

 

อื้มมม.. นี่ขนาดบ่นแล้วนะ ยัง ยังจะรุนแรงไม่เลิกอีก เดี๋ยวพ่องับคอเข้าให้เลยนี่!!

 

"เฮีย กันปวดหัว" ผมพูดขึ้นอย่างเหนื่อยหน่ายใจ

 

"อ้าว.. พี่ขอโทษ แห้งแล้วๆ" เฮียละมือจากหัวผมออกไป แต่พอผ้าไม่มีแล้วเฮียแกก็เล่นหัวผมแทน เออ.. นี่สรุปคืออยากเล่นหัวกันว่างั้น ไอ้ตาลุงโตแต่หน้า!!

 

"พี่โน่.. มานี่หน่อยดิ" พี่หมอเรียกเฮียเข้าไปใกล้ๆ เฮียก็ว่าง่ายทำตามที่พี่หมอบอก กระซิบกระซาบอะไรกันสองคนไม่รู้ พี่หมอน่ารักโดนตบหัวด้วย เฮียนี่มันเถื่อนจริงๆเลย

 

"อย่าลืมกินยา ทายาตามที่หมอบอกนะครับ"

 

ทายา? พี่หมอบอกตอนไหนง่ะ??

 

"ครับ"รับปากส่งๆไปก่อนแล้วกัน อาจจะฝากยาทาไว้กับเฮียมั้ง

 

"กัน ลาหมอแบบตอนที่กันทดสอบแก้มหมอหน่อยสิ คราวนี้เอาส่วนอื่นทดสอบนะ"พี่หมอทำหน้าอ้อนใส่ ทำเอาหัวใจผมเต้นรัวเลย ผมนึกอยู่ 3 วิ ว่าจะเอาอะไรลาพี่หมอดี

 

อ้อออออ!!

 

จุ้บ

 

คราวนี้ผมใช้ปากทดสอบแทน เพราะพ่อผมก็เคยสอนไว้ว่าปากเป็นอวัยวะที่รับสัมผัสได้ดีที่สุดรองจากจมูก ฮ้า~~ แก้มพี่หมอนิ่มนุ่มนวลดีจริงๆเลยอ่ะ!! >0<

 

"กั้น!! "เฮียโตโน่เรียกผมเสียงดังแล้วรวบร่างผมไปกอดทั้งตัว ร่างผมซุกอยู่กับอกแกร่ง ขยับไม่ได้เลย พยายามโบกปลายนิ้วมือน้อยๆให้พี่หมอเพื่อบอกลา

 

ซึ่งพี่หมอก็ส่งจุ้บมาให้ตามสายลม ยักคิ้วให้เฮียโตโน่ แล้วหัวเราะคิกคักเดินออกจากห้องไป

 

 

"กูไม่ต้องไประแวงใครที่ไหนไกลเลย น้องกูเองแท้ๆ แม่งเอ้ย!! "คนตัวโตฟึดฟัดใหญ่ ผมก็ชักจะรู้สึกหิวขึ้นมาตะหงิดๆเหมือนไม่ได้กินอะไรมาสามวันได้ เลยหาทางจะบอกเฮีย จะขยับออกก็ไม่ได้ ตาลุงนี่รัดแน่นเลย

 

" เฮียๆ" เอาปลายเล็บขูดๆมือเฮียเบาๆ ให้เฮียรู้สึกตัว

 

"ครับ? ว่าไง"เฮียคลายกอดออกแล้วจับผมออกมานั่งหันหน้าเข้าหากันดีๆ เออ หายใจสะดวกหน่อย แต่กอดเฮียนี่อุ่นโคตรๆเลยเหมือนกันนะ มีประโยชน์ช่วงหน้าหนาวนะเราอ่ะ

 

"กินข้าวกันเถอะ ผมหิว" พอได้ฟัง เฮียก็ทำหน้าเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้

 

"กันหลับตาก่อนสิ เดี๋ยวพี่ให้ขี่คอพาลงไปกินข้าว" ผมว่ามันต้องมีอะไรคุณเชื่อไหม บอกให้ผมหลับตาทีไร มันเป็นอันโดนทำอะไรกับร่างกายทุกที อย่างครั้งนี้นะ ผมว่า อุ้ป!!

 

นั่นไงล่ะ หลับตาคิดยังไม่ทันจบเลย โดนอีกแล้ว!!!

 

จริงๆผมก็หลับตาตั้งแต่เฮียแกบอกแล้วนั่นแหละ จะว่าโง่ก็ได้ จะว่าเต็มใจก็ไม่เชิง แต่ผมว่าผมรู้แล้วว่าก่อนทืำแบบนี้เฮียแกใส่อะไรเข้าไปในปาก น่าจะเป็นน้ำตาลไซรัปนะ มันหวานๆหอมๆอ่ะ อร่อยดีนะ นี่ถ้าว่างๆจะพาคุณมาชิมกับปากพี่โน่เองเลยดีไหม? อื้มมมมม มันชักจะนานไปแล้วล่ะ ผมขอตัวห้ามตาลุงแกก่อนนะ ผมหิวข้าว ยังจะเล่นอยู่นั่น เอ้ะ! เฮียนี่พูดไม่เข้าใจเล้ยยย!!

 

 

********ขอเม้นต์หน่อยก้าบบบบ********ขอหน่อยยยยยยยย******************

 

#จบเถอะ เนอะ 5555555555 อยากให้ทุกคนมาอ่าน อยากอ่านเม้น เรื่องนี้ยาวจริงๆสงสัยพี่กันต๊องมากไป ถถถถถถ

#ขอให้สนุกเด้อ<3

ปล.คือเรื่องนี้มันมีฉากที่ค่อนข้าง เอิ่ม... ต้องขออภัยเด็กๆเยาวชนทุกท่านด้วยนะคับ ใช้วิจารณญาณในการอ่านเน้ออ ^3^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

212 ความคิดเห็น

  1. #201 PhantaSia_pf (@chanokprattana) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 15:32
    มาอัพต่อเร็วๆน้า... คิดถึงคุณชายออร่าแล้วอ่า คิดถึงนภัทรน้อยด้วย ><
    #201
    0
  2. #200 chow (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 22:22
    น้องกันเด็กน้อยใสซื่อมากก็น้องเด็กจริงๆอายุเพิ่ง17เอง. ตาลุงหลอกกินเด็กนะเนี่ย. โดนข้อหาพรากผู้เยาว์แน่ๆๆ แต่เด็กเหมือนสมยอมแฮะ!!!!ตลกมากกก ออกแนวมาเฟียต๊องๆๆ หื่นๆๆ กับเงาะน้อยใสซื่อ โมเอะ#  น้องริทขี้แกล้งได้ใจ

    อัพอีกนะตะเองสนุก คลายเครีด บ้าบอ ออกเรท18+?55555  สนุกม๊ากกก. ชอบบบบบบ

    ตะเองหายไปนาน คนอ่านอาจยังไม่เห็นก็ได้. เราก็เพิ่งเข้ามาอ่าน จะเม้นต์ให้ทุกตอนเลย



    #200
    0
  3. #197 namtanwhan (@namthanwhan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 18:51
    ใสอะไรขนาดนั้นคะลูก ^^ น้องกันน่ารักอ่าาา >\\\< ชอบๆรออ่านอยู่น้าาา ^_^
    #197
    0
  4. #196 ของขวัญ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 18:00
    น้องกันใสซื่อมาก ชอบๆๆ โดนจูบโดนกดไม่รู้เรื่องกับเค้าเลยยยย แล้วขนมที่พี่โน่ป้อนน้องมันคืออะไรเนี่ยยย เราไม่รู้เหมือนกัน 555555 ขออีกน้าาาา
    #196
    0