[ FIC Chanbaek ] T A T T O O - 8.2 S

ตอนที่ 2 : Drunkenness n. ความมึนเมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    5 ส.ค. 63

02

 

 

Drunkenness n. ความมึนเมา

 

“เฮีย ทำไมมาช้าจังวะ” เซฮุนถามคนที่พึ่งโผล่หน้ามา ด้านหลังเวทีตอนนี้ทุกคนมาครบแล้วขาดก็แต่พ่อมือกลองคนดี(ไม่ห่างเหิน) ที่เขากว่าจะอัญเชิญมาเล่นแทนแจฮยอนที่เกิดอุบัติเหตุได้ อุสาห์บอกก่อนแล้ว เจ้าตัวยังเสือกมาช้าอีก

 

“กูมาให้ก็ดีแค่ไหนแล้ว” ชานยอลนั่งลงบนโซฟาตัวเล็กก่อนจะยกนาฬิกาขึ้นมาดูเวลา เข็มสั้นที่ชี้ตรงเลข 9 พอดี ไม่ขาดไม่เกิน  

นัดสามทุ่ม กูก็มาสามทุ่ม ก็ไม่ได้มาสายนะ

คนตรงต่อเวลาอะ ไม่รู้จักหรอ?

 

“งั้นผมไปเช็คไมค์ก่อนนะ”คิม โดยองมือกีตาร์ประจำวงพูดขึ้น ก่อนจะออกไปเซ็คความเรียบร้อยบนเวทีก่อนขึ้นแสดง

 

“กูไปด้วย” เตนล์นักร้องนำของวง ตามเพื่อนรักไปอยากไม่รอช้า

ด้านหลังเวทีตอนนี้แหละเพียงแต่แทยงที่นั่งเล่นเกมส์อย่างไม่สนใครเพราะเขากำลังทำหน้าที่ที่สำคัญอยู่ เดอะแบกของทีมไม่ได้มาเพราะโชคช่วยนะจะบอกให้ 

 

“แจฮยองเป็นยังไงบ้าง”

 

“ไม่ได้เป็นไรมาก หมอบอกให้พักใช้แขนประมาณ 2 เดือน”

 

“แล้วเรื่องวงทำไง”

 

“คงต้องพักไว้ก่อนอะเฮีย ช่วงนี้ไอ้พวกนั้นก็เรียนหนักด้วย”

 

“คุยกับน้องมันยัง”

 

“คุยแล้ว พวกมันก็โอเคนะ  ช่วงนี้คงต้องหาวงใหม่มาเล่นแทนไปก่อน”

 

“มีอะไรให้ช่วยก็บอกแล้วกัน”

 

“แล้วร้านเป็นไงบ้าง” เซฮุนถามถึงร้านสักที่เขาพึ่งเปิดใหม่ แน่นอนว่าที่นั้นยังเป็นแหล่งสุ่มหัวเล่นเกมส์ของเจ้าพวกนั้นด้วย

 

 

“ก็ดี”

 

“เฮียชาน พร้อมแล้วครับ/ไอ้แทยงมึงเลิกเล่นเกมส์ได้แล้ว"

 

“ไรว่ะ ตายเลย เล่นเหี้ยไรของพวกมึงเนี้ย มึงเล่นไม่ดูเลนเลยวะ ถ้าจะกากขนาดนี้ลบเกมส์ทิ้งถอะสัสส์” แทยงหัวร้อนที่เพื่อนในเกมส์เล่นกากจนต้องเปิดไมค์ด่า ก่อนที่จะกดออกจากเกมส์และเดินตามเพื่อนขึ้นเวที

 

 

 

 

 

 

 

 

“สวัสดีทุกคนนะครับ ”

“พบกับพวกเราอีกเช่นเคยในคืนวันศุกร์แบบนี้ และสวัสดีพี่ชานยอลด้วยนะครับที่ให้เกียรติพวกเราในค่ำคืนนี้”

“มาฟังเพลงแรกจากพวกเรากันครับ พบกันใหม่ นะครับผม”

 

และแล้วก็รู้     ว่าคนที่จบกันไป

ด้วยคำที่บอกว่าเราจะมาพบกันใหม่

มักจะไม่พบกันอีก

จากกันคราวนี้   ไม่อยากให้ดูโหดร้าย รู้ดี

อย่าห่วงไม่เคยจะทำให้เธอต้องลำบาก

และอยากจะให้รู้เอาไว้

ถ้าเธอรักใครมากสักหนึ่งคน   

และผลคือเขาจะไป

เพราะรักนั้นเธอจะไม่ยอมแม้แต่ปล่อยให้

เขากังวลแม้แต่น้อย        

เจ็บเท่าไรยินดีให้เขานั้นเดินไป

อย่างที่ฉันกำลังที่จะทำ     

เจ็บช้ำด้วยความเต็มใจ

ขอแค่สักครั้งที่อย่างน้อยเธอสุขใจแม้

ทำได้เพียงตอนสุดท้าย

ก่อนจะลาไม่ว่าเธอจะพูดอะไร

คำไหนก็ยอมโดยดี

.

.

.

.

.

.

.

 

 

อึก อึก อึก

“เบาได้เบา” โด คยองซูเตือนเพื่อนที่กำลังกระดกเหล้าราวกับแดกน้ำเปล่า 

เปิดมาเพลงแรกก็เพลงเศร้าเลยไอ้ชิบหาย เพื่อนกูแผลยิ่งสดอยู่

 

“แดกไปเลยมึง กินให้เมา เอาให้ลืม” คิม มินซอกคว้าแก้วเปล่าตรงหน้าเพื่อนมาชงก่อนจะยื่นแก้วนั้นคืนให้เพื่อนที่กำลังอกหักอยู่ตอนนี้

 

“แล้วตื่นมาอ้วก" อ้วกแล้วลำบากใคร ใครเป็นคนเก็บซากอารยธรรมของมัน   

กูไงจะใครละ!!!!!!

จะเอาไปทิ้งไว้ห้องคนเดียวก็ไม่ได้ 

 

“กูทำอะไรผิดหรอ ทำไมแม่งต้องนอกใจกูด้วย” คนที่มึงบอกว่าพี่น้อง พี่น้องแบบไหนหรอ หรือเป็นพี่น้องท้องชนกัน? อี้ชิงกรอกเหล้าแก้าใหม่ที่เพื่อนพึ่งชงให้ลงคออีกรอบ 

 

“คนเหี้ยก็คือคนเหี้ยอะมึง” คยองซูตบบ่าเพื่อนเบาๆ บอกหลายครั้งแล้วว่าให้มันระวังน้องรหัสแฟนมันให้ดีๆ เป็นไงละ เป็นหมาเลยไหมเพื่อนกู

 

“กูจะเลิกกับมันจริงๆแล้ว”

 

“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!!!!!” คยองซู ถึงกับเห่าสู้เมื่อได้ยินสิ่งที่พึ่งได้ยินเมือกี้

 

“คยองซู มึงเห่าทำไม”

 

“กูซ้อมเป็นหมาไว้ก่อน คร่าวที่แล้วมึงก็พูดแบบนี้ ไอ้ชิบหาย” คยองซูด่าเพื่อน

 

“แต่ครั้งนี้กูพูดจริงๆนะ”

 

“กูจะรอดู ”

 

“ว่าแต่….คยองซูผัวมึงไปไหน เมื่อไหร่จะมา”

 

“เออ  เมื่อไหร่ผัวกูจะมา ไอ้สัส!……ผัวก็เหี้ยแล้ว”

 

“สรุปมันจะมาไหม เพื่อนอกหักทั้งคนไม่คิดจากมาดูใจกันหน่อยหรอว่ะ แย่ๆ!!!!”

 

“นั้นไง พูดถึงก็มาเลย”มินซอกชี้ไปยังเพื่อนตัวเล็กที่กำลังตรงมาหาพวกเขา 

 

"กว่าจะมาได้นะมึง” อี้ชิงหันไปด่าเพื่อนที่มาปลอบใจเขาช้า  ก่อนที่จะซดเหล้าต่อ

 

“โทษที รถติด"

 

“แล้วนี้เป็นไร” แบคฮยอนหันไปถามเพื่อนที่ซดเหล้าอย่างหนักหน่วง ไม่ถามสุขภาพตับสักคำ

 

“มันอกหัก!!!” คยองซูตอบแทนคนเศร้า

 

“อ่อหรอ” แบคฮยอนไม่ยินคำนี้จนเบื่อแล้ว เดี่ยวค่อยดู สักพักก็คืนดีกัน

 

“พ่อพูดเหมือนไม่เชื่อหนู นี่อกหักจริงๆนะ"

 

“คยองซูเอาเพื่อนมึงไปเก็บดิ กูว่ามันเมาแล้ว”มินซอกเกียดท่าทางออเซาะของคนเมาเต็มทน

 

“นี่มากันนานยัง”

 

“พึ่งมาไม่นาน ว่าแต่มึงตอนเย็นหายไปไหนมา”

 

“ไปสักมา”

 

“เห้ย จริงดิ สักที่ไหนว่ะ” คยองซูทำหน้าตื่นเต้น เขาอยากลองไปสักบ้าง แต่ติดตรงเดี่ยวเลย 

ไอ้เหี้ย…..กลัวเข็ม

 

“แถวอิแทวอนหน่ะ”

 

“ไหนเอามาดูดิ สักรูปอะไร” แบคฮยอนเปิดเสื้อข้างซ้ายลงให่เพื่อนดู ไม่แน่ใจว่าเห็นไหม เพราะในนี้ค่อนข้างมืด

 

“เออ สวยดีว่ะ เห็นแล้วอยากสักบ้างเลย”

.

.

.

.
.
.

.

“ไปเข้าห้องน้ำนะ” นั่งไปได้สักพักแบคฮยอนก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน เพราะเวลาเมาถ้าได้ฉี่ออกมันก็จะดีขึ้น ตอนนี้ก็มึนๆแล้วสิ

 

 

แบคฮยอนเปิดประตูห้องน้ำเข้าไป ก่อนที่จะได้ยินเสียงอะไรแปลกๆ 

 

 

อ อืม อือ อ๊าส์ ธ เธอ…..มีคนมา

“ชูว์!!!!!!!!”

 

อ่า เขาโตพอที่จะรู้ว่าเสียงนี้มันคือเสียงอะไรนะ 

ถ้าให้เดา คงเป็นห้องในสุดสินะ รู้เหมือนมีประสบการณ์ 

เปล่านะ เพื่อนเล่าให้ฟัง!!!!!!!!

 

 

 

 

จากทีแรกแบคฮยอยตั้งใจว่าจะไปเข้าห้องน้ำ แต่เหตุการณ์เมื่อกี้ทำให้เขาเปลี่ยนใจมาที่ดาดฟ้าแทน ไม่อยากไปขัดจังหวะความสุขของใครและก็ไม่อยากดูหนังสดด้วย เสียงครางนั้นยังหลอนติดหูไม่หาย

แต่เขาไม่ได้ตั้งใจนะ ใครจะไปรู้

คนไม่รู้ย่อมไม่ผิด

 

แบคฮยอนล้วงเอาซองบุหรี่ออกมาจากระเป๋ากางเกง มือเล็กเคาะเบาๆก่อนจะส่งบุหรี่ม้วนเล็กเข้าปาก ปลายอีกด้านถูกจุดอย่างใจเย็นก่อนที่จะอัดควันสีเทาเข้าปอด กลิ่นเผาไหม้ของเปเปอร์มิ้นทำให้สมองของเขาโล่งอย่างไม่น่าเชื่อ เขารู้ว่าบุหรี่มันไม่ใช่สิ่งที่ดี ถ้าแม่นมรู้ว่าเขาสูบมีหวังโดนตีขาลายแน่

 

“เป็นเด็กเป็นเล็กหัดสูบบุหรี่" เสียงคนมาใหม่ทักขึ้น แบคฮยอนหันไปมองคนที่กำลังต่อว่าเขา

อ่า….บังเอิญจัง

คุณเจ้าของร้านสัก PCY_61 

 

“ยุ่งอะไรด้วย” แบคฮยอนหันไปว่าคนตัวโตกว่า

“บุหรี่อะ  มันไม่ดีหรอก” ชานยอลพูดพร้อมกับแย่งบุหรี่ที่เหลือครึ่งม้วนในมือของคนตัวเล็ก เขาโยนมันลงบนพื้นก่อนที่จะใช้เท้าดับ แบคฮยองได้แต่งงกับการกระทำของอีกฝ่าย 

 

“เห้ย  นั้นมันบุหรี่ผม ยังสูบไม่หมดเลย”

 

“ก็บอกแล้วไงว่ามันไม่ดี เลิกซะ” อะไรว่ะ เป็นใครว่ะอยู่ดีๆก็มาบอกให้คนอื่นเลิก แล้วเรารู้จักกันไหม ก็ไม่หนิ

 

“เป็นใครอะ ถึงมาบอกให้เลิก”

 

“เป็นคนที่หวังดีกับมึงไง เลิกซะก่อนที่จะสาย”

 

“ผมก็ไม่ได้สูบบ่อยขนาดนั้น แค่เฉพาะเวลาเครียดๆ”

 

“ตัวแต่นี้มีเรื่องอะไรให้เครียด”

 

“ตัวแค่นี้แล้วเครียดไม่ได้หรอ” ไม่ว่าตัวแค่ไหน อายุเท่าไรก็ต้องมีเรื่องเครียดกันทั้งนั้นแหละ 

 

“แล้วมึงเครียดเรื่องอะไร”

 

“โทษที ไม่ชอบเล่าเรื่องส่วนตัวให้คนอื่นฟัง”

 

“อ่า ด่ากูเสือกเถอะ ถ้าจะพูดขนาดนั้น"

 

“ได้หรอ”

 

“……."

 

“…….” ทำหน้าดุอีกแล้ว พูดเองไม่ใช่หรอว่าด่าได้

 

“ยังเจ็บอยู่ไหม?”

 

“หะ?”

 

“ที่สักไป….ยังเจ็บอยู่ไหม?”

 

“อ่อ นิดหน่อย"

 

“พ่อ แม่ ไม่ว่าหรอ”

 

“เรื่อง?”

 

“เรื่องสัก”

 

“ผมโตแล้วนะ ชีวิตผมป่ะ ผมจะทำอะไรมันก็เรื่องของผม เขามีสิทธิอะไรมาว่าผมอะ”

 

“แล้วมึงจะอารมณ์เสียทำไมเนี้ย” 

เออ แล้วผมจะอารณ์เสียใส่เขาทำไมเนี้ย?

แต่ก็นั้นแหละผมโตแล้ว ผมจะทำอะไรก็ได้ถ้ามันไม่เดือดร้อนใคร

 

“ไม่อยากกลับบ้านว่ะ” แบคฮยอนมองนาฬิกา เข็มสั้นเลขหนึ่ง บ่งบอกว่าวันใหม่ได้เริ่มขึ้นแล้ว 

 

“ทำไมไม่อยากกลับบ้าน”

 

“ถ้าบ้านไม่ใช่เซฟโซน ใครมันจะอยากกลับไป” บ้านมันไม่ใช่เซฟโซนของทุกคนหรอกนะ อย่างน้อยก็เขาคนหนึ่งที่แหละ 

 

“ไม่กลับบ้านและจะไปไหน”

 

“ไม่รู้สิ" แบคฮยอนไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปนอนไหนดี จะไปนอนห้องเพื่อนก็เกรงใจแฟนพวกมัน หลังๆเขาเลยต้องกลับไปนอนบ้าน 

 

“อยากไปกับกูไหมละ” ชานยอลถามคนที่กำลังทำหน้าดึงเพราะไม่อยากกลับไปนอนบ้าน

 

“หมายถึง”

 

“อยากรู้จักมึง” 

แบคฮยอนหันไปมองคนตัวสูง 

เขาเข้าใจความหมายของประโยคเมื่อกี้ 

 

“เออ” ถ้าไปกับเขา คืนนี้เขาก็ไม่ต้องกลับไปนอนบ้านสินะ ไม่ต้องกับไปเจอคนคนนั้น

 

“ตกลง เอาไง”

 

“ก็……..อืม” 

‘อืม’ ที่แปลว่าตกลง 

อย่าหาว่าเขาใจง่ายนะ

แต่….จะว่าก็ว่าเถอะ เพราะมันคือความจริง

เขาใจง่ายเฉพาะคนที่น่าสนใจเท่านั้นแหละ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mercedes Benz AMG G65 คันสวยพุ่งทะยานไปบนท้องถนนที่ค่อนข้างโล่งเนื่องจากเวลานี้เป็นเวลาประมาณตี 2 กว่าๆแล้ว เขาจำได้ว่าทางนี้เป็นทางไปร้านสักแถวอิแทวอน หรือว่าคนข้างๆจะพาเขาไปที่นั้น นึกว่าเป็นแค่ร้านสักซะอีก

 

“จะแวะข้างหน้า เอาอะไรไหม?” ชานยอลถามคนข้างๆขณะที่สายตายังไม่ละจากถนน 

 

“ไม่อ่ะ” 

 

“งั้นก็รอบนรถ” รถคันงานจอดข้างฟุตบาทตรงหน้าร้านสะดวกซื้อที่เปิด 24 ชั่วโมง คตัวสูงเปิดประตูลงไปซื้อของโดนทิ้งผู้โดยสารไว้บนรถเพียงลำพัง

 

ผ่านไป 5 นาที เจ้าของรถกลับมาด้วยถุงขนมก่อนที่จะโยนให้คนตรงข้ามที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว แบคฮยอนค้นดูของในถุง ภายในมีแต่ลูกอมและหมากฝรั่งมากมาย ซื้อมาเยอะอะไรขนาดนี้ กินหมดนี้มีหวังฟันฟุหมดปากแน่

 

“ซื้อมาทำไมเยอะแยะ” แบคฮยอนถามเจ้าของคนที่ซื้อเจ้าพวกนี้มา

 

“เอาไว้กินเวลาที่มึงรู้สึกอยากสูบบุหรี่”

 

“ห่ะ!!!!!” แบคฮยอนไม่คิดว่าที่ชานยอลบอกให้เขาเลิกบุหรี่ อีกคนจะจริงจังขนาดนี้ 

ทำไมใจสั่นแปลกๆอีกแล้ว

เหมือนตอนนั้นเลย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PCY_61

 

เป็นครั้งที่สองที่แบคฮยอนได้กับมาเหยียบที่ร้านสักแห่งนี้อีกครั้ง แตกต่างที่ครั้งนี้เขาไม่ได้มาสักเหมือนครั้งก่อน ชานยอลเดินนำขึ้นไปบนชั้นสองด้วยท่าทีสบาย ผิดกับเขาที่ก้าวขาไม่ค่อยอยากจะออก ไม่ใช่ว่าไม่เคยอยู่ในสถานะการณ์แบบนี้ แต่ครั้งนี้มันต่างออกไปอีกคนดูใจเย็นจนเขาใจไม่ดี

 

“จะอาบน้ำก่อนไหม”ชานยอลหันไปถามคนที่เดินตามเขาเข้ามาในห้องนอน แบคฮยอนที่เอาแต่มองสำรวจรอบๆ พยักหน้าเป็นการให้คำตอบ

 

“ยืมผ้าขนหนูหน่อยนะ” 

 

“อืม”

 

เมื่อได้รับอนุญาตแบคฮยอนเดินไปยังประตูบานเล็กที่เขาคิดว่าน่าจะเป็นห้องน้ำ วันนี้เขาตั้งใจจะมากินเหล้าเป็นเพื่อนอี้ชิงที่กำลังอกหัก ไม่คิดว่าคืนนี้จะจบลงแบบนี้และเขาก็ไม่ได้เตรียมตัวอะไรมาเลย จะให้ทำเลยก็คงไม่ได้

 

 

เมื่อคนตัวเล็กหายเข้าไปในห้องน้ำ ชานยอลล้วงของบางอย่างที่แวะซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อออกมาจากกระเป๋ากางเกง Kondom 2 กล่อง ถูกโยนลงไปในลิ้นชักหัวเตียง 

ปกติจะมีติดห้องตลอดแต่ช่วงหลังๆเขาไม่ค่อยพาใครมานอนด้วยนานแล้ว เลยไม่จำเป็นต้องมี ดีที่นึกขึ้นได้ เพราะถ้าไม่มีเขาคงไม่สดหรอก 

No kondom, No sex อ่ะเคยได้ยินไหม

 

ชานยอลตัดสินใจบางอย่างสักพัก ก่อนจะถอดเสื้อเชิ้ตสีดำตัวสวยออกและจัดการโยนลงในตะกร้าเหลืออย่างลวกๆ 

รางสูงเดินออกไปเอาของบางอย่างนอกห้อง Class เบียร์ยี่ห้อโปรดถูกหยิบอออกมาจากตู้เย็นก่อนที่เจ้าของห้องจะเดินกลับเขาไปยังห้องนอนอีกครั้ง

ชานยอลพิงสะโพกเข้ากับขอบของระเบียง ก่อนที่จะกระดกเบียร์กินอย่างใจเย็นรอคนตัวเล็กอาบน้ำเสร็จ ก้านนิ้วยาวเคาะเข้ากับราวขอบของระเบียงเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง

 

 

 

 

แกร่ก!!!!!!!!!!

 

 

และเวลาเดียวกันประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออก ชานยอลสบตาเข้ากับแบคฮยอนที่พึ่งเดินออกมาในสภาพที่มีผ้าขนหนูพันกายตัวเดียว 

อ่า…..แบบนี้จะไม่ไหวเอานะ  

ชานยอลกระดกเบียร์ที่เหลืออยู่รวดเดียว ก่อนที่จะโยนกระป๋องเปล่าทิ้งอย่างไม่ใยดี

 

 

 

 

TBC.

 

 

ตัดให้ขาดเลย ฉับ ฉับ ฉับ 

มาเจอกันตอนหน้านะ

เราจะไปเที่ยวอัซคาบันแห่งรวมคนปาบด้วยกัน

หรือจะไม่ไปดีนะ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น