[ FIC Chanbaek ] T A T T O O - 8.2 S

ตอนที่ 1 : Passion n. หลงใหล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    4 ส.ค. 63

01

 

 

 

 

 

Passion n. หลงใหล 

 

เคยหลงไหลหรือคลั่งไคล้อะไรสักอย่างไหม?

เชื่อว่าทุกคนเคยมีความรู้สึกนี้และผมก็เป็นหนึ่งในนั้น 

 

ร่างเล็กของแบคฮยอนเดินเข้าไปในซอยเล็กๆของตึกสูงย่านอิแทวอนเพื่อหาร้านสักร้านหนึ่งที่เขาบังเอิญเจอในทวิตเตอร์ ลายเส้นของร้านนี้ไม่เหมือนกับร้านอื่นที่เขาเคยเห็น เป็นลายเส้นที่ดูมีเสน่ห์มาก เขาเลื่อนดูผลงานเก่าๆที่ช่างได้สักไว้ ทุกรูปจะเขียนบอกไว้ว่าห้ามลอกเลียนแบบ รอยสักแต่ละลายจะบ่งบอกถึงตัวตนของเจ้ามัน 

และเขาเชื่อว่ารอยสักเป็นศิลปะอย่างหนึงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะบุคคล ถึงแม้จะเป็นช่างสักเหมือนกัน แต่เชื่อว่าทุกคนย่อมมีลายเส้นเป็นของตัวเอง

 

แบคฮยอนเดินวนอยู่หลายรอบจากที่มีแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ ตอนนี้เหลือเพียงแสงสว่างจากสิ่งประดิษฐ์ของทอมัส เอดิสันเพียงเท่านั้น เขามาเกือบจนสุดทาง จนแทบถอดใจแต่สุดทางก็เจอมันจนได้  

 

“ PCY.61 ”

 

ป้ายหน้าร้านที่แสนจะเล็กถ้าไม่สังเกตดีๆ ไม่มีทางเห็นแน่ๆ ร้านสักอะไรทำไมมันดูลึกลับหายากอะไรขนาดนี้ แบคฮยอนได้แต่นึกบ่นในใจ

เมื่อเจอเป้าหมายที่เดินหามาเกือบ2ชั่วโมงแล้ว แบคฮยอนไม่ลังเลที่จะผลักประตูเข้าไปในร้านทันที

เมื่อเข้ามาด้านในบรรยากาศในร้านแตกต่างกับหน้าร้านอย่างลิบลับ กลิ่นเทียนหอมลอยตลบอบอวลทั่วร้าน กลิ่นนี้เหมือนกลิ่นเทียนหอมที่ห้องผมเลย แสงไฟ warm light ทำให้บรรยากาศภายร้านดูอบอุ่นขึ้น ไม่เหมือนกับร้านสักเลย

ถ้าไม่รู้มาก่อนว่าที่นี้เป็นร้านสัก เขาคงคิดว่าที่นี่เป็นสตูดิโอหรือแกลอรี่อะไรสักอย่าง ที่เอาไว้เสพพวกงานอาร์ต 

รูปถ่ายผลงานของรอยสักบนโพลาลอย ภาพวาด ดอกไม้ และโมเดล องค์ประกอบทุกอย่างในนี้ไม่มีอะไรโดดเด่นออกมาเลยแม้แต่ชิ้นเดียวแต่มันกลับดึงดูสายตาได้อย่างไม่น่าเชื่อ  เจ้าของร้านต้องเป็นคนแบบไหนถึงออกแบบร้านได้ลงตัวขนาดนี้ 

 

 

 

“ร้านปิดแล้วนะครับ” ปาร์ค ชานยอล เอ่ยทักลูกค้าที่พึ่งเดินเข้ามาในร้าน วันนี้เขาปิดร้านเร็วกว่าปกติเพราะคืนนี้เขาต้องไปเล่นดนตรีให้เพื่อนที่ผับ พอดีว่ามือกลองเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย น้องชายตัวดีเลยขอให้ไปเล่นช่วย จะไม่ไปก็ไม่ได้น้องมันขอ

 

“ปิดแล้วหรอครับ  ผมว่าจะมาสัก" แบคฮยอนถามชายตัวสูงตรงหน้าที่คิดว่าน่าจะเป็นเจ้าของร้าน 

อุสาห์เดินหาตั้งนาน ไม่น่ามัวแต่หลงเลย 

ป้ายร้านก็เล็กนิดเดียวใครจะไปเห็น!!!!

 

“ได้นัดไว้ไหม” 

 

“ต้องนัดด้วยหรอ” 

 

“ถ้าไม่ได้นัดล่วงหน้าผมคงสักให้ไม่ได้ และวันนี้ร้านก็ปิดแล้วด้วย” 

 

“ผมอยากสักจริงๆ เดินหาร้านหลายรอบมากว่าจะเจอ คุณคงไม่ใจร้ายไล่ผมกลับหรอกใช่ไหม” แบบนี้คงต้องตื้อแล้วแหละ ผมอยากสักจริงๆนี่นา วันนี้ก็มาแล้วด้วยเขาคงไม่ใจร้ายไล่ผมกลับไปหรอกนะ

 

“ผมไม่ใช่คนใจดี” ปาร์ค ชานยอลบอกคนตรงหน้าเสียงเรียบ ปกติแล้วเขารับสักเฉพาะลูกค้าที่นัดล่วงหน้าเท่านั้น มีหลายครั้งที่มีลูกค้ามาถึงหน้าร้านแบบนี้แต่เขาก็ไม่เคยสักให้ใครเลย 

มาทีหลังก็ต้องรอดิว่ะ 

ถ้ารอไม่ได้ก็ไปร้านอื่น!

 

“ไม่ได้จริงๆหรอ” แบคฮยอนทำหน้าเศร้า 

 

“………….” 

 

“โอเคร งั้นวันหลังผมจะนัดล่วงหน้าก็แล้วกัน” เมื่อไม่มีปฏิกิริยาตอบรับจากคนตรงหน้า แบคได้แค่ทำคอตกเป็นลูกหมาและเตรียมจะเดินออกจากร้าน 

เสียดาย อุสาห์มาถึงแล้ว  

แต่ก็เข้าใจได้ เขาผิดเองแหละที่ไม่ได้นัดไว้ล่วงหน้า 

 

 


“อยากสักลายอะไร” แบคฮยอนยังไม่ทันได้เดินพ้นออกจากประตูร้าน เสียงของเจ้าของร้านก็ทักขึ้น 

ชานยอลไม่ได้นึกพิศวาสเด็กนี้หรอกนะ เห็นว่าเดินหาตั้งนานเลยสงสาร 

ถ้าลายไม่ยากอะไร เขาก็พอมีเวลาสักให้ได้ 

 

 

“เอ๊ะ  ไหนว่าไม่ใช่คนใจดี” แบคฮยอนหันไปถามคนที่ปฏิเสธเสียงแข็งว่าจะไม่สักให้เขาตั้งแต่ตอนแรก

 

“ตามมา" ชานยอลไม่ได้ตอบอะไร ก่อนที่จะเดินนำคนตัวเล็กไปยังอีกห้องหนึ่ง ซึ่งเป็นห้องที่เขาใช้ออกแบบลายและเอาไว้สักให้ลูกค้า ห้องด้านในจะมีขนาดเล็กกว่าด้านหน้าเล็กน้อย แต่การตกแต่งยังเป็นแนวเดิมเหมือนกับห้องด้านหน้า ต่างกันแค่ในห้องนี้จะมีเตียงและอุปกรณ์การสักเพิ่มเข้ามาเท่านั้น 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ทำไมถึงสักชื่อตัวเอง” ชานยอลถามขึ้นขณะที่สายตายังจดจ้องอยู่ที่ปลายเข็มอย่างมีสมาธิ ไหปลาร้าเนียนตอนนี้เริ่มขึ้นสีแดงนิดๆ เมื่อมีสิ่งมารบกวนบนผิวสวย

 

“มันเป็นสิ่งที่บอกถึงตัวตนของเราได้ดีที่สุด” 

 

“แล้วดอกเดซี่?” 

ใช่แล้ว!!!

นอกจากชื่อของแบคฮยอนที่เป็นภาษาอังกฤษแล้ว ท้ายชื่อยังมีดอกไม้พันธ์จิ๋วชนิดหนึ่งที่เขาชอบมาก และแน่นอนว่าทุกองค์ประกอบของรอยสักนี่มันมีความหมายในตัวของมันเอง ต่อให้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนเขาก็เชื่อว่ามันจะมีความหมายกับเขาเสมอ

 

“ชอบความหมาย”

 

“ความหมายที่ว่า เดซี่ดอกไม้แห่งความรักที่บริสุทธิ์?” ชานยอลพอที่จะรู้ความหมายของดอกไม้ชนิดนี้ เขาเคยถามความหมายมันจากลูกค้าที่เคยมาสักกับเขา

หลายคนบอกเป็นเสียงเดียวกันว่ามันคือตัวแทนของความรักที่บริสุทธิ์

 

“หมายถึงความอดทนต่างหาก คุณรู้ไหมว่าดอกเดซี่มันเป็น flowery mead มันเกิดในทุ่งหญ้า มันไม่ต้องการการดูแลและเอาใจใส่ แต่มันก็สามารถเติบโตมาได้อย่างสวยงามในแบบของมัน” เหมือนเขาที่ไม่เคยได้รับการดูแลและเอาใจใส่ แต่เขาก็เติบโตมาได้ ถึงจะจะบิดเบียวไปบ้างก็เถอะ 

 

“ฟังดูไม่เลว” ชานยอลไม่แปลกใจที่ลูกค้าตัวเล็กจะตีความหมายของเดซี่ต่างไปจากคนอื่น ทุกคนมีมุมมองเป็นของตัวเอง ถึงแม้จะเป็นดอกเดซี่เหมือนกัน แต่ถ้ามองคนละมุมก็ไม่แปลกที่ความหมายจะต่างกัน 

ยอมรับว่าความหมายดอกเดซี่ของแบคฮยอน สร้างความประทับใจให้เขาไม่น้อย

 

"อีกอย่างดอกเดซี่ยังเป็นดอกไม้ประจำราศีเมษอีกด้วยนะ" ก็เขาหน่ะเกิดราศีเมษด้วยหนิ 

แบคฮยอนจ้องไปที่ปลายเข็มที่กำลังทิ่มเนื้อของเขาอยู่ตอนนี้ก่อนจะเงยหน้าสบตาเข้ากับคุณเจ้าของร้านที่เงยหน้าขึ้นมามองเขาพอดี 

นัยตาสีนิลเข้มกำลังจดจ้องมาที่เขา

ตาสวยจัง ถึจะดูดุไปหน่อยก็เถอะ 

สายตาของคุณเจ้าของร้านนั้นเหมือนมีแรงดึงดูดอะะไรบ้างอย่างที่ทำให้เขาตกเข้าสู่ห่วงภวังค์อะไรสักอย่างที่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร รู้แค่ว่าชอบที่เห็นตัวเองผ่านสายตาคู่นั้น

และเป็นแบคฮยอนเองที่เป็นคนละสายตาจากคนตรงหน้าเปลี่ยนไปเป็นเพดานสีขาวนั้นแทน ส่วนชานยอลกลับไปจดจ่อที่ผิวเนียนดังเดิม

 

“อ่า…น่าสนใจ”

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น