Baby Mafia สะดุดรักมาเฟียสุดเลิฟ [Yaoi] END!

ตอนที่ 9 : 08 : Macaroon [Fran x Chiong] .. 100 per ..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,107
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    12 ม.ค. 56





 
 





yearning of the heart - Ost. Boy over flowers




.. 100 per ..





08 Macaroon 





ในที่สุดวันรวมแก็งค์ก็มาถึง ผมยืนหมุนไปหมุนมาอยู่หน้ากระจกก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นฟรานที่กำลังจัดปกเสื้อ




“วันนี้แล้วสินะ .. ที่เราจะได้เจอกับชิม่อน”




“หวังว่าไอ้ไนท์จะพาควีนมาด้วยล่ะนะ”




 

รถคันหรูแล่นเข้ามาจอดที่คฤหาสน์ที่ตั้งตระหง่านตระการตาตรงหน้า บรรดาผู้มีชื่อเสียงและมาเฟียมากน่าหลายตาต่างมาร่วมงานนี้ด้วย การ์ดเดินมาเปิดประตูให้ผมแล้วโค้งให้ ฟรานจับมือผมเบาๆแล้วพาเดินเข้าไปภายในงาน




“คนเยอะเหมือนกันนะ แต่ถึงยังไงบรรยากาศในงานมันก็ดูแปลกๆ”ฟรานพึมพำออกมาแล้วกระซิบบางอย่างกับการ์ด มีผู้คนมากหน้าหลายตาเดินเข้ามาทักทายฟรานเพื่อคุยกันเรื่องธุรกิจ




“นี่คือมายเลดี้ของมาสเตอร์หรอครับ แหม น่าตาน่ารักมากเลยนะครับ” ชายร่างท้วมเอ่ยขึ้น สายตาที่จ้องมองมาที่ผมมันช่างน่ารังเกียจ ฟรานโอบล้อมรอบเอวผมแล้วดึงเข้าหาตัว ก่อนที่จะตอบเสียงเข้ม




“ครับ ผมหวังว่าเราจะได้ร่วมธุรกิจกันนะครับคุณปราน”ฟรานพูดแค่นั้นแล้วพาผมเดินไปยืนอยู่ที่มุมหนึ่งของงาน




“ที่นี่มันอันตรายเกินไปสำหรับเลสจริงๆนะครับ T^T




“ฉันก็ว่างั้นแหละ แต่มันเป็นงานนี่เนอะ แต่ตอนนี้ฉันยังไม่เห็นชิม่อนเลยนะ”




“อีกสักพักครับ ผมได้รับรายงานมาแล้วว่าทางแก็งค์นั้นก็มา”




สักพักงานก็เริ่มต้นขึนพิธีกรออกมาพูดเกริ่นงานและแนะนำเจ้าภาพบลาๆ ไปตามสเต็ป ส่วนผมก็ไม่ได้ฟังอะไรมากมาย ส่วนใหญ่จะพยายามมองหาชิม่อนมากกว่า




พรึ่บ !!




อยู่ๆไฟในงานก็ดับลงโดยไม่ทราบสาเหตุ เสียงจอกแจกจอแจเริ่มดังขึ้น ก่อนที่ไฟสำรองจะทำหน้าที่แทน พิธีกรเริ่มทำหน้าที่แทนเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ




“เอาล่ะครับๆใจเย็นๆกันก่อน เมื่อกี้เกิดเหตุขัดข้องขึ้นมาเท่านั้น เรามาเริ่มงานประมูลกันต่อเลยดีกว่า”พิธีกรเบี่ยงเบนความสนใจแล้วไปเริ่มประมูลสินค้า ผมมองหน้าไนท์ที่กระตุกยิ้มมุมปาก ผมไม่ชอบที่เวลาผู้ชายคนนี้ยิ้มแบบนี้เลย มันดูเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างที่ผมไม่สามารถรับรู้ได้ -___- !!




“ของประมูลชิ้นแรก.. นำออกมาเลยครับ”




เสียงดนตรีให้ลุ้นระทึกพร้อมกับร่างของคู่ครองของหัวหน้าแก็งค์หนึ่งเดินออกมาในสภาพถูกจับมัดมือมัดเท้า ปากถูกปิดด้วยผ้าจนได้ยินเพียงเสียงอู้อี้ๆเท่านั้น เสียงโวยวายดังขึ้นจากหัวหน้าแก็งค์ดังกล่าว




“มึงทำอะไรกับเมียกู!! เอาเมียกูไปประมูลทำเหี้ยไร เอาของกูคืนมา”




“หึหึหึ.. คงจะคืนให้ง่ายๆไม่ได้หรอกนะครับ ถ้าอยากได้คืนต้องประมูลเอา”เสียงพิธีกรจอมเจ้าเล่ห์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสนุกสนานต่างกับคนอื่นๆ




“ฟราน !! .. นี่มันอะไรกัน”




“ผมก็ไม่ทราบ แต่อย่าพยายามห่างจากตัวของผมเด็ดขาด”




ผมมองดูภาพเหตุการณ์ตรงหน้าเมื่องานเลี้ยงสังสรรค์กลายเป็นการประมูลคู่ครองของมาเฟียแต่ละแก็งค์ เราจะทำยังไงกันดี !! ผมเงยหน้ามองฟรานที่พยายามทำหน้าครุ่นคิดอะไรบางอย่างที่ไม่สามารถเดาได้




ฟรานหันหน้าไปตามแรงสะกิดของใครบางคน มือหนาดันร่างของผมไปที่ด้านหลังก่อนที่ผมจะพยายามมองบุคคลดังกล่าว




“ไอ้ฟราน กูก็ไม่ได้อยากจะมามีส่วนร่วมอะไรกับมึงหรอกนะ แต่คราวนี้มันฉุกเฉินวะ กูเป็นห่วงควีนของกู”




“อะไรของมึง”




“ดูจากสถานการณ์แล้วก็น่าจะรู้นิ่หว่า ไอ้พวกเหี้ยเนี่ยจะเอาคู่ครองของมึงมาประมูลขายต่อไงสัส”




ผมชะโงกหน้าออกมาดูบุคคลดังกล่าว นี่มัน!! ไอ้บ้าที่เจอที่สนามแข่งรถนิ่ ไอ้ผู้ชายนิสัยเสียคนนี้เป็นใครกัน ? สายตาผมเหลือบไปเห็นคนตัวเล็กข้างกายของผู้ชายคนนั้นก่อนที่จะเบิกตากว้าง




“ชิม่อน”




“พี่ชิอง”




แต่ยังกอดกันได้ไม่พอชื่นใจ ผมก็โดนฟรานดึงไปข้างตัว ส่วนไอ้บ้านั่นก็ดึงชิม่อนไปอยู่ข้างกาย การ์ดท่าทางน่ากลัวเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เขาพูดอะไรบางอย่างกันแต่สุดท้ายก็จบด้วยการลงไม้ลงมือ




ผมมองภาพตรงหน้าด้วยความตกใจเมื่อฟรานกับไนท์เริ่มปะทะกับการ์ดจำนวนเป็นสิบ ชิม่อนที่หลบการต่อสู้ไปมาบ้างก็มีเตะต่อยเหมือนในการ์ตูน น้องผมไปฝึกศิลปะการต่อสู้มาจากไหนกัน ?




หมับ !




มือหยาบกร้านจับที่ต้นแขนผมแล้วพยายามกระชากให้เดินตาม แต่ดีหน่อยที่ชิม่อนเดินเข้ามากระโดดเตะหมอนี่ออกไปให้ ชิม่อนหันมายิ้มให้ผมแล้วเดินไปยืนข้างกายไนท์ ใบหน้าซีดเซียวของชิม่อนยิ่งทำให้ผมรู้สึกกลัว




หมับ!!




ชิม่อนถูกชายคนหนึ่งจับตัวไป ฟรานเดินมายืนบังร่างของผมแล้วมองภาพตรงหน้านิ่ง ไนท์หยุดการกระทำแล้วสบตากับผู้ชายคนนั้น เขาพูดอะไรบ่างอย่างกันก่อนที่ไนท์จะอาศัยจังหวะที่ชายคนนั้นเผลอ ดึงตัวชิม่อนออกมาแล้วดันร่างชิม่อนมาทางผมกับฟราน





ไนท์รัวหมัดใส่หน้าชายคนนั้นไม่ยั้งด้วยความโกรธจัดจนฟรานต้องเข้าไปห้าม ผมมองชิม่อนที่อยู่ในสภาพซีดเซียว เนื้อตัวสั่นไปหมด




“มึงจะทำอะไรไอ้ไนท์”




“ฆ่าแม่งไง! .. อย่ามาขวางส้นตีนกูไอ้สัส”




“กูจะไม่ห้ามมึงเลยถ้าควีนของมึงไม่ตัวสั่นขนาดนั้น”




ไนท์วิ่งเข้ามาช้อนร่างชิม่อนเอาไว้




“อย่าเป็นอะไรนะมึง”




ผมมองภาพตรงหน้าก่อนที่จะทรุดตัวนั่งลงแล้วกุมมือน้องชายตัวเองเอาไว้ ไม่นะ !!





“ชิม่อนอย่าเป็นอะไรนะ!! .. ทำไมพอพี่เจอนาย แล้วนายต้องมาเป็นแบบนี้ด้วย”




“พี่ครับ.. อย่าโทษตัวเองเลย ผมหวังว่าความทรงจำของพี่จะกลับมาแล้วและผมอยากให้พี่ใช้ชีวิตส่วนที่เหลือแทนผมด้วยนะ”ชิม่อนพูดยิ้มๆแล้วพยายามหายใจเข้าออกช้าๆ




“อย่ามาพูดบ้าๆนะ!! นายต้องไม่เป็นอะไรเชื่อพี่สิ พี่หมอต้องช่วยม่อนได้แน่ๆ แข็งใจไว้นะ”ผมพยายามปลอบด้วยน้ำตา ไนท์ดึงร่างของชิม่อนไปกอดแน่นจนผมเริ่มกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่




ผมมองภาพตรงหน้าแล้วหันหน้าไปซบไหล่กว้างของฟราน ไนท์พาร่างของชิม่อนเดินฝ่าฝูงขนที่เข้ามามุง ผมกระตุดแขนฟรานให้เดินตามไป ผมต้องไปดูแลน้องชายของผม น้องชายคนนี้ผมรักเขามาก




ณ โรงพยาบาล


ผมกับฟรานวิ่งไปที่ห้องฉุกเฉินทันทีที่ถึงโรงพยาบาล ไนท์ยืนมองประตูห้องฉุกเฉินนิ่งเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ ฟรานเดินเข้าไปแตะที่บ่าเบาๆแล้วเอ่ยถาม




“ไอ้ไนท์ ชิม่อนเข้าไปนานรึยัง”




“เมื่อกี้”




“แล้วทำไมชิม่อนถึงไปอยู่กับนายได้ล่ะ! นายทำอะไรเขา”ผมเขย่าร่างของไนท์แล้วทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้อย่างอ่อนแรง ฟรานนั่งลงข้างๆแล้วกอดปลอบผมเบาๆ




เวลาผ่านไปร่วมสองชั่วโมงพี่หมอเดินออกมาจากห้องฉุกเฉินด้วยใบหน้าที่คลายกังวลหน่อยๆ เขาเดินตรงเข้ามาหาพวกผมทันทีที่เห็น




“ตอนนี้อาการของชิม่อนหน้าเป็นห่วงมาก หัวใจของเขาเริ่มทำงานไม่ปกติอีกครั้งหนึ่ง ถ้าหากไม่ดูแลดีๆจะทำให้เกิดอาการหัวใจวายได้ง่ายๆ ในตอนนี้เราจำเป็นต้องหาหัวใจที่สามารถเข้ากับร่างกายของชิม่อนให้ได้เร็วที่สุด เพราะถ้าหากมีหัวใจดวงใหม่ โอกาสรอดของโซจะสูงขึ้นอีก”




ผมมองเตียงที่เข็นร่างชิม่อนออกมาด้วยจิตใจที่ย่ำแย่ ไนท์เดินตามเตียงนั้นไปจนสุดสายตา แต่พวกผมติดพี่หมออยู่ พี่แกทำหน้าเคร่งเครียดจนผมใจหาย




“ชิอง พี่มีเรื่องจะคุยด้วย เชิญที่ห้องของผมก่อน ฟรานเชสด้วย”




พี่หมอเดินนำหน้าพวกผมไป ผมก้มหน้าก้มตาเดินตามไปโดยไม่ได้คิดอะไรมาก ฟรานกุมมือผมเอาไว้แน่นแล้วบีบเบาๆเป็นการให้กำลังใจ พอมาถึงที่ห้องของพี่หมอ พี่แกสั่งให้พยาบาลเอาน้ำมาเสิร์ฟก่อนที่จะเอ่ยขึ้น..




“พี่อยากจะรักษาสัญญาที่ได้ให้ไว้กับชิม่อนอยู่นะ แต่ดูจากวันนี้แล้วคงทำอะไรมากไม่ได้”




“พี่หมอกำลังพูดถึงอะไร ?”




“ชิม่อนจะอยู่ได้อีกไม่นาน..




O_o” หน้าผมกับฟราน




“ทำไมล่ะพี่หมอ !!




“ก็คือ เราก็รู้ๆกันอยู่สินะว่า หัวใจของชิม่อนอ่อนแอมาตั้งแต่เด็กๆ และตอนนี้มันกำลังจะมาถึงขีดจำกัดของมันแล้วล่ะ เราจะยื้อออกไปอีกไม่ได้ ทางเดียวที่จะช่วยชิม่อนได้ก็คือ .. ต้องทำการผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจโดยเร็วที่สุด”




“ผ่าตัดงั้นหรอ”ผมทำท่าครุ่นคิดก่อนที่จะเบิกตากว้าง ถ้าผมบริจาคหัวใจให้ชิม่อนล่ะ ทำแบบนั้นชิม่อนก็จะรอดส่วนผมก็จะ.. หายไปรึป่าวนะ





“อย่าคิดที่จะเข้าผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจให้ชิม่อนเลยนะชิอง ถ้าทำแบบนั้นพี่คิดว่ายังไงซะชิม่อนก็ไม่มีวันดีใจกับการเสียสละครั้งนี้แน่ๆ”




“แล้วเราจะทำอะไรได้บ้าง ?”ฟรานทำขึ้นหลังจากเงียบอยู่นาน หัวใจใช่ว่าจะได้รับบริจาคมาง่ายๆ




“ทำได้แค่ภาวนาและรอคอยหัวใจที่สามารถเข้ากับร่างกายของชิม่อนได้ และตอนนี้เราต้องพยายามยื้อชีวิตของชิม่อนออกไปให้ได้มากที่สุด”




ผมนั่งนิ่งแล้วค่อยๆเอนศีรษะไปพิงไหล่กว้างของฟราน ตอนนี้ผมเหนื่อยเกินกว่าจะรับอะไรเข้ามาอีกแล้ว ผมเครียดมากจนไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี ความคิดในหัวตีกันไปมาจนปวดหัว




“พี่ก็ไม่ได้อยากให้เครียดกันนะ ชิม่อนบอกว่าห้ามบอกพวกนาย แต่พี่ก็อดไม่ได้”




“ขอบคุณมากครับพี่หมอ”ฟรานพูดแล้วพาผมเดินออกมาจากห้องนั้น ร่างสูงโอบรอบเอวผมแล้วพาเดินไปอย่างไร้จุดหมาย ฟรานอาจจะพาไปหาชิม่อนก็ได้ แต่สำหรับผมมันช่างไร้จุดหมายเอามากๆ




“ชิอง .. ผมว่านะมันต้องมีทางออกนั่นแหละ อย่าเครียดเลย ยิ่งพี่เครียดแบบนี้ถ้าชิม่อนเห็นเข้า ชิม่อนก็คงจะใจไม่ดีแน่ๆ”




ผมพยักหน้ารับแล้วค่อยๆฉีกยิ้มบางๆออกมา ผมกับฟรานมาหยุดยืนที่หน้าประตูห้องของชิม่อนก่อนที่จะผลักประตูเข้าไป ไนท์นั่งเฝ้าที่ข้างเตียงไม่ไปไหนเลย ผมเดินเข้าไปแล้วเอามือแตะที่ไหล่ไนท์เบาๆ เจ้าตัวหันมาแล้วทำหน้าตกใจใส่ เหมือนกับว่าเขาพึ่งถูกปลุกจากภวังค์




“ขอโทษที่เข้ามาโดยไม่บอก.. ชิม่อนยังหลับอยู่เลยเนอะ”ผมพูดขึ้นแล้วเดินอ้อมไปอีกฟากของเตียง มือเลื่อนไปจับที่ใบหน้าของชิม่อนที่ซีดเซียวไร้สีเลือด




“ต้องขอโทษเรื่องคราวก่อนตอนอยู่ที่สนามแข่ง”ไนท์เปิดปากพูดแล้วเงยหน้าขึ้น พอเห็นหน้าฟรานปุ๊บ เขาก็ทำหน้าไม่สบอารมณ์ทันที




ไนท์ลุกขึ้นยืนแล้วจ้องมองผมสักพัก ริมฝีปากสีซีดขยับพูดเบาๆ




“ชิม่อนเป็นของฉัน..






 

ไนท์เดินออกไปตามด้วยฟราน ผมไม่รู้หรอกว่าพวกเขาจะออกไปต่อยกันจนหน้าแหกหรืออะไร พอทั้งสองร่างเดินออกไปจนกระทั่งประตูปิดสนิท ผมก็ขยับไปนั่งที่ขอบเตียงแล้วเรียกชิม่อนเบาๆ ผมรู้ตั้งนานแล้วว่าชิม่อนแกล้งหลับ









ต่อค่ะ












“ชิม่อน หมอนั่นออกไปแล้วนะ”




ดวงตากลมโตลืมขึ้นมามองผมแล้วเหลือบสายตาไปมองรอบๆห้อง เขายิ้มบางๆให้ผมแล้วหยัดตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง มือเลื่อนมาปาดคราบน้ำตาที่ข้างแก้มออก




“พี่ชิอง”




“ความทรงจำของพี่กลับมาแล้วนะ แต่ชิม่อนก็ดันมาทรุดซะได้ ไม่เป็นไรนะ พี่หมอบอกว่าอาการของชิม่อนจะค่อยๆดีขึ้น”




“เรื่องของไนท์..




“พี่ไม่ว่าอะไรชิม่อนหรอก ถ้าชิม่อนมีความสุขที่ได้อยู่กับเขาก็อยู่ไปเลย พี่เห็นความสุขของนายมาก่อนเสมอนะ”




ชิม่อนฉีกยิ้มให้ผมก่อนที่จะโผเข้ากอดผมแน่น อ้อมกอดของชิม่อนมันช่างแสนเศร้า ชิม่อนกระซิบเบาๆที่ข้างหูของผม




“ถ้าผมหายไป ขอให้ใช้ชีวิตแทนผมด้วย”




ผมผละออกจากอ้อมกอดนั้นแล้วเลื่อนมือไปเช็ดน้ำตาที่ข้างแก้มชิม่อนเบาๆ




“นายจะต้องไม่เป็นอะไรเชื่อพี่สิ เดี๋ยวพี่ไปตามไนท์มาอยู่ด้วยนะ พี่ว่านายต้องอยากอยู่กับไนท์มากๆแน่”




ผมลุกขึ้นยืนแล้วยีหัวชิม่อนเบาๆ ก่อนที่จะเดินออกมาจากห้องแล้วค่อยๆดันร่างของไนท์เข้าไปแทน ผมว่าตอนนี้ชิม่อนคงจะอยากอยู่กับคนที่ตัวเองรักซะมากกว่า




“ยิ้มได้แล้วหรอครับ”




“อะไรของนาย =0=




“ผมเห็นชิองทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ตั้งแต่มาถึงโรงพยาบาลแล้วนะ”




“เชอะ ตอนนี้ฉันยิ้มแล้วไง มีปัญหาไรป่ะ”




“ไม่ครับ >w< เราไปหารายชื่อหรือติดต่อโรงพยาบาลที่มีหัวใจดีมั้ยครับ เพื่อว่าจะเข้ากับร่างกายของชิม่อนได้”




“ก็ดีนะ แต่ตอนนี้เหนื่อยมากเลย”




ผมพูดแล้วเปิดปากหาววอด ฟรานเอื้อมมือมากุมมือผมแล้วพาเดินออกมา ท้องฟ้าที่มืดครึ้มเหมือนกับกำลังจะมีพายุฝนยิ่งทำให้ผมรู้สึกใจไม่ดี เวลาท้องฟ้าปั่นป่วนแบบนี้ทีไรผมจะต้องเจอกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันอยู่เสมอๆ




วันรุ่งขึ้น




ผมได้รับโทรศัพท์จากทางโรงพยาบาลในหลายๆแห่งเกี่ยวกับเรื่องการบริจาคหัวใจ ตอนนี้ผมกำลังนั่งจมปลักกับกองเอกสารเกี่ยวกับโรงพยาบาล การหาหัวใจที่จะตรงกับร่างกายของชิม่อนมันยากมากแต่ผมก็นั่งทำเรื่องมาทั้งวันทั้งคืนไม่ได้หลับได้นอนกันเล้ย




ตอนนี้ฟรานกำลังนั่งคุยธุรกิจกับอีตาโจนาธานที่โผล่มาจับตัวผมเมื่อครั้งก่อน นั่งคุยกันไม่ใกล้ไม่ไกลหรอกครับ ที่โต๊ะตัวยาวกลางห้องนั่นแหละ ส่วนผมก็นั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงานของฟราน เป็นเจ้าแม่ไปแล้วครับท่าน =w=




“ว่าแต่.. ทำไมวันนี้มายเลดี้มานั่งทำงานล่ะครับ”




“ยุ่งจัง - -*”ฟรานตอบเสียงขึ้นจมูกแล้วเอื้อมมือไปฟาดกบาลโจนาธานดังป๊าบ




ผมหัวเราะในลำคอแล้วจ้องมองรายชื่อโรงพยาบาลตรงหน้าก่อนที่จะส่งเมลล์ไปหาพี่หมอ งานของผมคงหมดเท่านี้ นอกนั้นก็คงเป็นหน้าที่ของโรงพยาบาลกับพี่หมอแล้วล่ะ




“ฟราน.. งานของฉันเสร็จแล้วนะ แล้วงานของนายล่ะ”




“ผมเหลือแต่ดูเอกสารบนโต๊ะแล้วเซ็นชื่อครับ”




ผมลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปนั่งข้างๆกับฟราน บนโต๊ะตรงหน้าทั้งสองคนมีเอกสารอะไรบางอย่างกองอยู่ มือเลื่อนไปหยิบมันขึ้นมาดูแล้วเลิกคิ้วสูง




ใบประเมินราคาสินค้าชนิด A ..




“มันคือ ?”




“มันคืออาวุธครับ”




0.0 ทำไม ? นายขายมันหรอ”




“ก็ไม่เชิงครับ ธุรกิจของผมมันค่อนข้างจะเป็นสีเทา ไม่ขาวบริสุทธิ์และไม่ดำทมิฬ ผมขายอาวุธที่รับมาอีกทีให้กับรัฐบาลของหลายๆประเทศครับ”




“เอิ่ม..




“ไม่ต้องมองหน้าผมอย่างนั้นหรอก ผมเป็นมาเฟียนะ ไม่ได้เป็นนักบริหารระดับสูงที่ขายของถูกกฎหมาย”




“ฉันก็ยังไม่ได้ว่าอะไรนิ่ =..=




“มาสเตอร์ กูกลับก่อนนะ วันนี้ภรรเมียของกูกำลังทำกับข้าวรออยู่”




“เออๆ ไสหัวไปเลยไอ้สัด เห็นหน้ามึงแล้วไม่มีความสุข”




>_< งั้นกูอยู่ต่อดีมั้ยเนี่ย”




- -*”หน้าผม




โจนาธานหัวเราะร่าแล้วเดินออกจากห้องไปพร้อมกับการ์ดของตัวเองที่พกมาด้วย ผมถอนหายใจแล้วเอียงหัวไปซบไหล่กว้างของฟราน ทำงานมาทั้งวันเหนื่อยเอามากๆเลย อยากจะหลับจริงๆ




“ชิอง”




“หืม ?”




ฟรานเรียกแต่ชื่อผมก่อนที่จะดันร่างผมให้นอนราบกับโซฟาตัวยาว ร่างสูงขึ้นคร่อมร่างผมเอาไว้แล้วจ้องด้วยดวงตาที่แน่วแน่ หัวใจผมที่เต้นระรัวเร็วเหมือนกับว่ามันกำลังจะระเบิดออกมาให้ได้ รู้สึกว่าไม่สามารถที่จะมองหน้าฟรานได้อย่างเต็มที่ มองทีไรใจเต้นทุกทีเลย >_<




“อย่าจ้องนะ >/////<”ผมแว๊ดใส่ฟรานแล้วเอามือมาปิดหน้าตัวเองเอาไว้




“ทำไมล่ะครับ ^_^




“ไม่รู้ ห้ามๆ”




ฟรานดึงมือผมออกแล้วมองหน้าผม ใบหน้าโน้มต่ำลงมาจนลมหายใจรดกันเบาๆ มือทั้งสองข้างประสานกันไว้แน่น ดวงตาจ้องดวงตาไม่กระพริบกันเลยทีเดียว




ริมฝีปากนุ่มค่อยๆกดจูบลงมาช้าๆ ผมเบิกตากว้างแต่ก็ต้องยอมรับว่าจูบนี้มันหวานมาก มากซะจนผมต้องยอมแพ้ให้กับสัมผัสนี้




“ชิอง..




“เป็นอะไรหืม วันนี้อ้อนจังเลยนะ =..=




“ผมง่วง เหนื่อยด้วย”




“ก็พักสิ”




“แต่เดี๋ยวชิองเหงา”




ผมกอดร่างสูงเอาไว้แน่น ถึงแม้ว่าจะเป็นมาเฟียแต่ก็ยังเป็นเด็กอยู่วันยังค่ำแหละนะ นานๆทีจะมาอ้อนผมแบบนี้ มันทำให้ผมลืมเรื่องเครียดๆไปได้ครึ่งหนึ่งแล้วล่ะ




“ฟราน พรุ่งนี้เราไปเที่ยวกันอีกดีมั้ย”




“ที่ไหนล่ะครับ”




“แล้วแต่ฟรานเลย พรุ่งนี้ฉันจะตามใจนายหนึ่งวันเต็มๆ”




ฟรานผละออกจากอ้อมกอดผมแล้วจ้องมาด้วยตาเป็นประกาย เอิ่ม.. เหมือนกับว่าผมไปปลุกต่อมอะไรสักอย่างของฟรานเข้าแน่ๆ ไม่งั้นแววตาไม่เป็นประกายแบบเด็กที่กำลังได้ของเล่นที่ถูกใจแบบนี้หรอกนะ




RRrrr..


ผมเหลือบไปมองโทรศัพท์ที่แผดเสียงอยู่ สายตาลากมามองร่างสูงที่คร่อมทับผมอยู่แล้วทำสายตาประมาณว่า โทรศัพท์ดังอยู่นะ ลงไปได้แล้ว!! ฟรานค่อยๆขยับตัวลงไปนั่งดีๆแล้วดึงร่างผมขึ้นมา




ผมเดินไปรับโทรศัพท์แล้วหันไปมองหน้าฟรานที่ฉีกยิ้มใส่ผม แหม.. น่ารักอ่า <3




“ฮัลโหลครับ”




(ชิองรึป่าว นี่พี่หมอนะ)




“ครับๆ พี่หมอมีอะไรรึป่าว”




(เรื่องที่ชิองติดต่อกับโรงพยาบาลอื่นให้ ขอบคุณนะ ตอนนี้ทางโรงพยาบาลพี่กำลังทำเรื่องให้ ตอนนี้เราก็สบายใจได้เปราะหนึ่งแล้วล่ะ)




“จริงหรอครับ ^^ ดีใจจัง ถ้ามีอะไรคืบหน้าก็ช่วยโทรหาผมด้วยนะครับ .. ว่าแต่ ตอนนี้ชิม่อนเป็นยังไงบ้าง”




(ก็มีไนท์คอยดูแลทุกฝีก้าวเลยล่ะ พี่ว่าน่ะ ยังไงซะชิม่อนก็มีความสุขและคงจะไม่วิตกกับเรื่องของตัวเองมากหรอก เห็นไนท์ดูห่ามๆแบบนั้นแต่อ่อนโยนมากเลยนะ)




“ผมพอจะดูออกครับ.. พี่หมอช่วยอะไรผมหน่อยนะ”




(ครับ ว่ามาสิ)




“ฝากบอกไนท์ด้วยว่า ดูแลชิม่อนให้ดีๆนะ”




ผมพูดแค่นั้นแล้วกดตัดสายไป ฝากด้วยนะไนท์ ผมหวังว่าไนท์จะทำให้ชิม่อนกลับมาร่าเริงได้เหมือนเดิม





Say : เชอะ ตอนนี้ฉันยิ้มแล้วไง มีปัญหาไรป่ะ

 Chiong 





:)  Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,024 ความคิดเห็น

  1. #1019 popo~ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 22:21
    พี่น้องคู่นี้น่ารักก

    ชิม่อนหายไวๆนะ

    ติดตามๆๆๆๆ
    #1,019
    0
  2. #992 blacksaya (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 เมษายน 2557 / 20:30
    ห่วงใยซึ่งกันและกันแบบนี้ น่ารักอ่ะอยากมีพี่แบบนี้บ้างจัง
    #992
    0
  3. #951 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2556 / 21:15
    พี่น้องคู่นี้น่ารักดีจัง⌒.⌒ อยากเห็นตอนไนท์อ่อนโยน คงฟินน่าดู อุกิ้วๆ
    #951
    0
  4. #930 KiHaE*129 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 19:36
    ชิม่อนต้องหายนะ
    #930
    0
  5. #905 LooknamTK (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2556 / 12:01
    เด็กมันขยันอ้อนนนนนนนนนนน
    #905
    0
  6. #872 zeejoy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2556 / 12:46
    ชิม่อนต้องไม่เปนอะไรน่ะ
    #872
    0
  7. #862 ihaew (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 02:09
    สู้ๆนะชิม่อน
    #862
    0
  8. #852 Violin flower (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2556 / 22:38
    ชิม่อนชิมแปนซีสู้ๆนะ
    #852
    0
  9. #813 i s a v y ★ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 05:24
    ถ่อววว 
    อิพี่ไนท์นี่เป็นพวกซึนเดระนี่เอง ๕๕๕๕๕๕๕
    #813
    0
  10. #764 mummy_yaoi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2556 / 17:22
    ชิม่อนสู้ๆ
    #764
    0
  11. #645 Black Moon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 เมษายน 2556 / 11:38
    น่ารักทั้งคู่เลยยยยยยยยยยยยยย
    #645
    0
  12. #622 GGINTONIC. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 09:00
    ชิองกำลังมีปัญหาเรื่องความจำมั้ยเนี่ย #ฟรานน่ารักตลอด
    #622
    0
  13. #576 PP7RI4M (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2556 / 03:23
    ชิม่อนอย่าเป็นอะไรน่ะ สู้ๆ
    #576
    0
  14. #550 aom'ht 1254 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 17:09
    ชิม่อนหายไวๆนะ ^^
    ฟรานขี้อ้อนน 
    #550
    0
  15. #491 CHaBo! (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 00:08
    ชิม่่อนหายไว้ๆนะ เพิ่งเจอกันป่วยซะเเล้ว -w-
    #491
    0
  16. #451 กูติ่งวาย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 22:23
    ชิม่อนหายไวๆนะ

    อย่าปล่อยให้ไนท์ต้องอยู่คนเดียวนะ : )
    #451
    0
  17. #428 My name is kus (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 21:11
    ขอให้หายไวๆ
    #428
    0
  18. #417 Dark-V (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 22:17
    ไนท์ก็ยังมีมุมที่อ่อนโยนอยุ่บ้างละน้าาา >///<
    #417
    0
  19. #382 -dark angel- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2556 / 01:04
    ชิม่อนอย่าป็นอะไรนะ
    #382
    0
  20. #348 rcc/9 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 00:22
    ดีจังเลยนะพี่น้องคู่นี้ มีพระเอกหล่อๆมาเป็นห่วงเป็นใยตลอด
    #348
    0
  21. #285 thenungning (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 16:39
    เขินๆๆๆ -/////-
    #285
    0
  22. #272 zine (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มกราคม 2556 / 20:56
    น่ารักจัง:):)
    #272
    0
  23. #253 FIFA~~ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2556 / 01:36
    น่ารักกันจังเลยน๊าา ชิม่อนหายเร็วๆนะ
    #253
    0
  24. #252 44784 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2556 / 00:25
    ไนต์เค้าก็ดีในแบบห่ามๆของเขานั่นแหละ 

    #252
    0
  25. #250 mookko (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 21:18
    ชิม่อนหายไวๆนะ ><
    #250
    0