Baby Mafia สะดุดรักมาเฟียสุดเลิฟ [Yaoi] END!

ตอนที่ 7 : 06 : Kit Kat [Fran x Chiong] .. 100 per ..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,632
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    23 ธ.ค. 55


 
 





If you want - J-min






.. 100 per ..






06 Kit Kat






ฟรานดูเหมือนจะตกใจมากที่ผมพูดแบบนั้นออกไป เขานั่งยิ้มอยู่อย่างนั้นมาตลอดทั้งวัน ผมคงห้ามให้เขาเลิกทำหน้าเคลิ้มตลอดเวลาแบบนั้นไม่ได้ ยิ่งเห็นเด็กนี่ยิ้มผมยิ่งอยากจะบ้าตาย เห็นทีไรใจเต้นทุกทีเลย =..=




ตอนนี้ผมนั่งรับลมอยู่ที่ชายหาด ส่วนฟรานเห็นบอกว่าจะไปคุยเรื่องอะไรบางอย่างกับลูกน้องเดี๋ยวเดียวก็มา แต่ตอนนี้ไม่เห็นหัวเลยด้วยซ้ำไป ผมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าอย่างเหม่อลอย ความทรงจำเมื่อไหร่กันนะที่จะกลับมา ..




“อยากรู้หรอ”เสียงเข้มของใครบางคนดังก้องอยู่ในหัวของผม ใครกัน ,,




ผมเลื่อนมือขึ้นมากุมขมับตัวเองก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้างเมื่อความรู้สึกต่างๆมากมายเหมือนกำลังจะไหลเข้ามาในหัวของผม ลำดับภาพต่างๆค่อยๆถูกจัดเรียงใส่เข้าไปในเมมโมรี่ของสมอง น้ำตาผมไหลพรากออกมาเพราะตอนนี้รู้สึกปวดหัวมาก ภาพตรงหน้าค่อยๆพร่าเลื่อนแต่ความทรงจำมากมายกำลังถูกจดจำใหม่อีกครั้ง




“ฟราน”น้ำเสียงอันพร่าเลือนของผมกำลังเอ่ยเรียกชื่อของเขา ชื่อเดียวเท่านั้นที่ผมต้องการในตอนนี้ .. ฟราน

 

 

“นี่ดูนี่สิ .. ดอกไม้ดอกนี้เหมาะกับชิองมากเลยนะ”


“จริงหรอ ดอกไม้นี่สวยจัง”


..


“ผมจะแต่งงานกับชิอง.. เพราะชิองคือเจ้าสาวของผม”





 

พรึ่บ !! ..




ผมลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงในบังกะโล ข้างเตียงมีฟรานนั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่าง เขามองหน้าผมด้วยความเป็นห่วงก่อนที่จะดึงร่างของผมเข้าไปกอดแน่น




“ฟรานเชส.. นายคือผู้ชายที่ฉันจะแต่งงานด้วย”




O_o!!.. เลส ?”




“ฉันจำได้แล้ว จำได้ทุกอย่างว่านายเป็นใคร จำได้ว่าเราสัญญาอะไรกันไว้”ผมพูดแล้วฉีกยิ้มให้คนตรงหน้า ฟรานทำหน้าเหลือเชื่อแล้วฉีกยิ้มบางๆให้ผม ให้ตายสิ!! เรื่องแบบนี้ผมดันลืมมันได้ยังไงกัน เหตุการณ์มากมายไหลเวียนในหัวของผม ทั้งคำพูดที่เคยสัญญาและความรู้สึกเมื่อก่อน




ฟรานกอดร่างผมแนบอกเขาโอบรัดแน่นเหมือนกำลังดีใจที่ในที่สุดผมก็จำได้ ผมกอดตอบเขาแล้วซบหน้าลงไปที่ไหลกว้างด้วยความโหยหา อ้อมกอดอบอุ่นตรงหน้าทำให้ผมรู้สึกมีความสุข




“ฟราน.. พอแล้ว มันอึดอัด =///=




“เลสเขินผมก็บอกมาเถอะ”




“เหอะ!! หลงตัวเองจังเลยนะ”ผมแก้เขินด้วยการทำเสียงขึ้นจมูกแล้วเชิดหน้าขึ้นแบบหยั่งเชิง ฟรานโน้มหน้าเข้ามาใกล้ผม เอาหน้าผากมาชนกันเบาๆ สายตาสอดประสานกันโดยมิได้นัดหมาย เสียงจังหวะการเต้นของหัวใจที่ทั้งรัวและเร็วดังก้องอยู่ในหัวของผม




ทำไมหัวใจมันเต้นเร็วแบบนี้ !! =/////=




ผมเม้มปากเข้าหากันแน่นแล้วจ้องตากับฟราน ถ้าเป็นปลากัดป่านนี้ผมคงท้องไปแล้วแน่ๆ =..= ใบหน้าเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างทำให้หน้าผมกับฟรานเลื่อนเข้าหากันช้าๆ




ริมฝีปากประกบกันช้าๆ รสจูบหวานละมุนกับความอ่อนโยนถูกส่งมาที่ใจของผม มือหนาเลื่อนมาประคองใบหน้าผมให้เอียงไปตามองศาที่เขาต้องการ ผมหลับตาพริ้มตอบรับจูบที่หอมหวานตรงหน้า ก่อนที่ฟรานจะค่อยๆถอนริมฝีปากออกไปช้าๆ




=////=




“เลสน่าแดง”




“หะ ? มั่วละๆ อากาศมันร้อน”ผมบอกปัดแล้วเมินหน้าหนี  ใบหน้าสีแดงระเรื่อพร้อมกับจังหวะหัวใจที่เต้นระรัวเหมือนกลอง ฟรานฉีกยิ้มบางๆแล้วโน้มหน้าลงมาเอาหน้าผากมาชนกับผมเบาๆ




“รักนะครับ”




=////= อะไรของนาย”




“ผมรักชิองนะครับ รักที่สุด” เสียงเข้มเอ่ยแผ่วเบาที่ข้างหูพร้อมๆกับที่ใบหน้าหล่อซบลงมาที่ไหล่ของผม เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกเลยว่าตอนนี้เขากำลังสบายใจ ความเครียดเรื่องที่ความทรงจำของผมหายไปคงทำให้ฟรานคิดมาก




“ฉันก็รักนายนะฟรานเชส”




“เย็นนี้ที่ชายหาดเขาจะเล่นดอกไม้ไฟกันด้วยนะครับ ชิองสนใจมั้ย ?”




“หืม ? ดอกไม้ไฟงั้นหรอ ? เอาสิ ไม่ได้เล่นมาตั้งนานแล้ว”




ผมตอบแบบยิ้มๆแล้วหลบสายตาฟรานออกไปมองที่ชายหาดตรงหน้า รอยยิ้มจางๆปรากฏบนใบหน้าของผม หาดทรายสีขาวกับท้องทะเลสีฟ้าอ่อน มันยิ่งทำให้ผมมีความสุข




“เอ้อใช่ .. แล้วเรื่องของชิม่อนไปถึงไหนแล้วหรอ” ผมหันกลับมาถามฟรานแล้วค่อยๆผละออกจากร่างสูง แววตาจริงจังจับจ้องใบหน้าหล่อที่แปรเปลี่ยนเป็นนิ่งเฉย




“ตามที่ได้ข่าวมา ตอนนี้ชิม่อนไปเป็นควีนให้กับแก็งค์แมกนัส ถ้าพูดกันตรงๆ หัวหน้าแก็งค์นั้นกับผมไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่ คงเป็นเพราะผมไม่ชอบขี้หน้ามันก็ได้ล่ะมั้ง”




=_____=




“แต่ถ้าบอกกันตรงๆ หัวหน้าแก็งค์นั้นก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรมากนัก ผมเป็นห่วงแค่ว่าอาการของชิม่อนจะกำเริบตอนไหน ตอนที่ผมไปเจอกับพี่หมอผมได้ถามเรื่องราวและอาการคร่าวๆของชิม่อนมา”




“แล้วพี่หมอว่ายังไงบ้าง ?”




“อาการของชิม่อนตอนนี้ถือว่าน่าเป็นห่วง มีโอกาสสูงมากที่หัวใจจะวายหรืออาจจะดีกว่านั้นหน่อยคือหัวใจหยุดเต้นชั่วขณะ เพราะตอนนี้หัวใจของชิม่อนอ่อนแอมาก”




“แล้วนายพอจะรู้บ้างมั้ยว่าตอนนี้ชิม่อนอยู่ที่ไหน”




ฟรานทำหน้าครุ่นคิดพักใหญ่ก่อนที่จะลุกจากเตียงแล้วเดินไปยืนพิงขอบหน้าต่าง สายตาที่เหม่อมองออกไปที่ชายหาดด้านนอกมันช่างว่างเปล่า ผมไม่รู้เลยว่าตอนนี้ขำลังคิดอะไรอยู่




“มีอยู่ทางเดียวที่เราจะเจอกับชิม่อนได้”




“ทางเดียวงั้นหรอ ?”




“ในวันที่เรารวมแก็วค์เพื่อแนะนำแก็งค์ต่างๆ วันนั้นเราจะได้เจอกับชิม่อนแน่ๆ แต่มันก็เสี่ยงเหมือนกันนะครับ เพราะงานแบบนี้มันค่อนข้างจะอันตราย”




“จะอันตรายแค่ไหนฉันไม่สนใจหรอกนะ ฉันแค่อยากจะรู้ว่าตอนนี้ชิม่อนเป็นตายร้ายดียังไงก็พอ”ผมพูดเสียงเข้มแล้วลุกขึ้นจากเตียงเดินไปยืนข้างๆกับฟราน




ท้องฟ้าในตอนนี้ปลอดโปร่งเหมือนกับหัวของผมที่มันว่างเปล่า สายลมอ่อนๆพัดผ่านเข้ามาในห้องจนผมที่ปรกหน้าค่อยๆปลิวไสวต้านลม มือหนาของฟรานเลื่อนมาเกลี่ยผมที่ข้างแก้มไปทัดที่ข้างหู ริมฝีปากสีซีดกดจูบลงมาที่ข้างแก้มของผมเบาๆ




“อย่ากังวลไปเลยครับ ทุกอย่างมันต้องผ่านไปได้ด้วยดี”




 

ตกเย็น


ผมนั่งมองบรรยากาศยามเย็นที่ริมชายหาด นักท่องเที่ยวมากหน้าหลายตากำลังนั่งมองดูพระอาทิตย์ตกดิน บ้างมากันเป็นคู่รัก บ้างมากันเป็นแก็งค์เพื่อน บ้างมากันเป็นครอบครัว ผมยิ้มให้กับภาพเหล่านั้นแล้วเหลือบมองท้องฟ้าที่กำลังมืดครึ้ม วันนี้เหมือนพายุจะเข้าเลยแหะ




พรึ่บ !!




มือหนาของใครบางคนปิดที่ตาของผม กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยลอยมาปะจมูกผม เสียงเข้มๆกระซิบที่ข้างหูผม




“ใครเอ่ย ?”




“อ่า.. ใครกันน้า”




“ทายมาสิครับ”




“ฉันไม่รู้จริงๆนะเนี่ย ใครกันน้า”




“ถ้าตอบถูกผมจะให้รางวัลเลย”




“รางวัลอะไรหว่า ชักอยากรู้แล้วสิ”ผมตอบกลับเสียงฉงนแต่ก็รู้อยู่แก่ใจนะว่าคนที่ปิดตาอยู่เป็นใคร มือค่อยๆเลื่อนมาสัมผัสมือหนาที่ปิดตาเอาไว้




“ถ้าตอบผิดก็มีรางวัลน้า”




“ฟรานเชส”




.. อ๊ะๆ ผิดหรือถูกน้อ” เสียงทะเล้นดังรอดริมฝีปากของเขา มือที่ปิดตาผมอยู่ค่อยๆเลื่อนออกช้าๆ ใบหน้าหล่อของฟรานยิ้มทะเล้นมาให้ก่อนที่รางวัลที่ฟรานพูดถึงจะปรากฏตรงหน้า ริมฝีปากสีซีดประทับลงมาช้าๆที่ริมฝีปากของผม ความหวานแพร่ซ่านไปทั่วทุกอณู ผมรู้สึกเลยว่าตอนนี้หน้าตัวเองต้องแดงมากแน่ๆ >////<




“ฟะ..ฟราน !!




“อะไรครับ ก็ผมกำลังให้รางวัลเลสอยู่ไง”เขาหัวเราะในลำคอแล้วทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่ผม แขนยาวเกี่ยวรอบเอวของผมเอาไว้แน่นแล้วอุ้มตัวผมจนลอยจากพื้น




“จะทำอะไรอีกล่ะเนี่ย”




=..= อยากทำอะไรล่ะครับ”




=____=; คิดอะไรอยู่มิทราบ”




“คิดว่าผมจะรักเลสตลอดไป”




=////= เด็กบ้าเอ้ย”




“ถึงจะบ้าแต่ผมก็บ้ารักนะครับ <3




ผมเมินหน้าหนีแล้วใช้สองมือเกาะที่ไหล่กว้างเอาไว้แน่น ตอนนี้ฟรานยังอุ้มผมเอาไว้แล้วพาเดินไปที่ชายหาดกว้าง ที่ตรงนั้นมีนักท่องเที่ยวกำลังมุงดูไฟเย็นกัน ท้องฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มพร้อมกับดาวที่ระยิบระยับเต็มฟากฟ้า




พนักงานโรงแรมแห่งหนึ่งในละแวกนั้นมาเตรียมตัวจุดดอกไม้ไฟที่ชายหาด ฟรานพาผมไปนั่งที่โขดหินที่น่าจะมองเป็นดอกไม้ไฟชัดที่สุด เขาวางผมลงแล้วทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ มือหนาเลื่อนมาโอบไหล่ของผมแล้วดึงให้ไปพิงกับไหล่กว้าง




“ตรงนั้นกำลังจะเริ่มจุดดอกไม้ไฟกันแล้ว”




“ฟรานเชส”




“ครับ ?”




“ขอบคุณนะ”




“หืม ? เรื่องอะไรหรอครับ ? เรื่องมาทะเลหรอ”




“ไม่ใช่หรอก.. ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง”




วี๊ด ด ปัง ปัง




เสียงดอกไม้ไฟถูกจุดขึ้นหลายต่อหลายลูก ผมเลื่อนหน้าไปประกบริมฝีปากกับฟรานเบาๆแล้วเงยหน้ามองดอกไม้ไฟหลากหลายสีบนท้องฟ้าสีคราม ผมแอบเห็นฟรานฉีกยิ้มดีใจก่อนที่ร่างสูงนั้นจะเอาคางมาเกยที่ไหล่ของผมแล้วเป่าลมรดที่ต้นคอเบาๆ









ต่อค่ะ








 

“แน่ะ!!.. เป่าทำไมเนี่ย ขนลุก”





“หึหึหึ เดี๋ยวนี้ทำตัวน่ารักนะครับ”




“น่ารักแล้วรักป่ะล่ะ”




“รักสิครับ รักมากเลยด้วย”




ผมอมยิ้มแล้วมองดอกไม้ไฟที่อยู่ตรงหน้า เสียงของดอกไม้ไฟดังก้องกังวานไปทั่วบริเวณ แต่สำหรับผมแล้วประโยคที่ฟรานพูดออกมาเมื่อกี้เท่านั้นแหละที่ดังก้องในหัวของผม




“เลสรอผมอยู่ตรงนี้นะ.. เดี๋ยวผมกลับมา”ฟรานทำท่าจะลุกแล้วเดินจากไปแต่อะไรไม่รู้ดลใจให้ผมคว้าข้อมือของเขาเอาไว้แน่น




“จะไปไหนหรอ ? นานรึป่าว”




“ไม่นานหรอกครับ”




ผมค่อยๆปล่อยมือช้าๆแล้วมองแผ่นหลังของฟรานที่เดินหายเข้าไปกับกลุ่มนักท่องเที่ยว เสียงดอกไม้ไฟยังคงดังก้องไปทั่วบริเวณ สายตาผมเหลือบไปมองบนท้องฟ้าก่อนที่จะมีหยดน้ำตกลงมาโดนใบหน้าผมหลายต่อหลายหยด




ฝนกำลังเทลงมาใส่กลุ่มนักท่องเที่ยวที่อยู่ ณ ชายหาด ผมลุกขึ้นยืนเตรียมตัวจะเดินเข้าร่มแต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น มือหนาหยาบกร้านของใครบางคนก็เอื้อมมาปิดปากของผมแล้วกระชากไปที่ด้านหลังอย่างแรงจนตัวผมลอย เสียงเข้มๆเอ่ยกระซิบผ่านทางวิทยุสื่อสารขนาดเล็ก




“เราจับตัวของมายเลดี้แห่งแก็งค์ฟรานซิสซ่าร์ได้แล้ว ตอนนี้กำลังจะพาตัวกลับไป”




ผมเบิกตากว้างแล้วดิ้นขลุกขลักไปมาเพื่อหวังว่าจะหลุดพ้นจากเงื้อมือของร่างสูง แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือหมัดหนักๆปะทะเข้าที่ท้องของผม ความรู้สึกจุกกำลังเล่นงานผม น้ำตาไหลพรากออกมาด้วยความหวาดกลัว




ฟราน.. ช่วยด้วย




ดวงตาเหลือบไปมองร่างสูงที่จับตัวผม ใบหน้าที่มีแว่นตาดำปกปิดเอาไว้ทำให้ไม่สามารถจดจำรายละเอียดได้มากนัก แต่ที่เห็นได้ชัดๆเลยก็คือที่บริเวณคางมีรอยแผลเป็นที่เป็นจุดสังเกตเอามากๆ ผมจดจำรายละเอียดแล้วพยายามดิ้นให้หลุด




“มึงจะดิ้นอะไรนักหนาหะ!! อยู่นิ่งๆไม่เป็นรึไง”เสียงเข้มตวาดลั่นแล้วปล่อยมือที่ปิดปากผมออกไปหยิบบางอย่างออกมา มันคือผ้าเช็ดหน้าและถ้าเดาไม่ผิดมันคงเป็นยาสลบแน่ๆ แววตาของผมสั่นระริกด้วยความกลัวก่อนที่จะตะเบ็งเสียงเพื่อร้องขอความช่วยเหลือ




“ช่วยด้วย!! ใครก็ได้ อุ๊บ”ผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นปิดจมูกและปากของผม หัวใจเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว ทั้งๆที่พยายามเรียกให้คนช่วย ใครก็ได้ ดวงตาของผมค่อยๆหรี่ลงช้าๆก่อนที่จะปิดมืดและสติได้หลุดลอยหายไป


 

ตึก           ตึก           ตึก




เสียงฝีเท้าปลุกให้ผมตื่นขึ้นจากฤทธิ์ยา ดวงตาค่อยๆปรือมองรอบตัว รู้สึกแขนและขาขยับไม่ได้ซ้ำยังชาหนึบไปทั้งตัวอีกด้วย ความรู้ปวดหัวจวนจะระเบิดออกมาทำให้ผมต้องนิ่วหน้าขมวดคิ้ว แสงไฟสลัวๆที่ปรากฏในห้องทำให้พอที่จะมองเห็นรายละเอียดในห้องได้บ้าง




“ตื่นแล้วหรอ ทำตัวตามปกตินะ”เสียงเข้มของใครบางคนเอ่ยขึ้นพร้อมกับร่างที่เดินออกมาจากมุมมืดของห้อง เขาลากเก้าอี้มานั่งที่ข้างๆเตียงแล้วจับจ้องที่ใบหน้าของผมนิ่งๆ




“นายเป็นใคร ต้องการอะไรจากฉัน”




“ฉันไม่ได้ต้องการอะไรจากนาย เพียงแค่นายเป็นตัวต่อรองในเชิงธุรกิจนิดหน่อยก็เท่านั้น”น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยออกมาจากริมฝีปากหนาตรงหน้า ถึงแม้ว่าใบหน้าจะยิ้มอยู่ตลอดเวลาแต่ดูจากสายตาที่มองมาแล้วมันไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่เลย




“ธุรกิจ ? นายเป็นมาเฟียงั้นหรอ!




“หัวไวดีนิ่ มายเลดี้เป็นคนสำคัญของแก็งค์ฟรานซิสซ่าร์มาก ดูท่านเป็นประโยชน์ในการต่อรองธุรกิจ”




“ฟรานไม่โง่ขนาดนั้นหรอกนะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!!”ผมดิ้นไปดิ้นมาเพื่อหวังจะให้เชือกที่มัดข้อมือกับข้อเท้าหลุด แต่มันแน่นมากซะจนรู้สึกแสบๆ ผมมองข้อมือตัวเองที่เป็นสีแดงจากการเสียดสีไปมาของเชือก




ก๊อก        ก๊อก        ก๊อก




ชายชุดดำสองคนเดินเข้ามาในห้องก่อนที่จะเดินเข้าไปกระซิบชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าผม เล่นพูดซะจนจำใจความของเนื้อสารไม่ได้เลย =______=;




“ทำหน้าสนอกสนใจซะขนาดนั้น อยากรู้สินะว่าคุยเรื่องอะไรกันอยู่”




“คะ..ใครจะไปอยากรู้กัน เหอะ!





“อ้าจริงสิ.. ฉันลืมแนะนำตัวไปสินะ ชื่อของฉันคือโจนาธาน เรียกสั้นๆว่า โจ เป็นหัวหน้าแก็งค์ตะวันตกที่เป็นพันธมิตรกับแก็งค์ฟรานซิสซ่าร์ แต่พอดีว่าอยู่ในช่วงอิ่มตัวแต่อยากได้มากกว่านี้เลยจะขอขึ้นราคาของซะหน่อย”




ผมเม้มปากเข้าหากันแน่นซะจนกลายเป็นเส้นตรง ในใจภาวนาเพียงแค่ว่าขอให้ฟรานรู้ไต๋ของพวกนี้ด้วย ผมพยุงตัวเองพิงกับหัวเตียงแล้วเมินหน้าหนีมันซะ หมั่นไส้ !!




“บอส.. ผมติดต่อไปหาฟรานเชสแล้วครับ ทางนั้นดูท่าทางจะเดือดเป็นฟืนเป็นไฟน่าดู”




“หึหึหึ ฮ่าฮ่าฮ่า.. น่าสนุกดีวะ กูจะรอดูสีหน้าของมัน อยากรู้ว่าถ้ามายเลดี้ของมันอยู่ในสภาพไม่ 100% มันจะทำหน้ายังไง”




“นะ..นาย !!”ผมแว๊ดเสียงหลงแล้วขดตัวงอ ดวงตาสั่นระริกจับจ้องที่โจนาธานไม่กระพริบ




“ล้อเล่นน่า.. เห็นอย่างนี้แต่ฉันไม่ได้ชั่วขนาดนั้นนะ แต่จะว่าไปนายก็หน้าเหมือนผู้หญิงดีนะ” มือหนาเลื่อนมาจับที่ใบหน้าของผมแล้วพิจารณาอยู่พักใหญ่  เขาเกลี่ยเบาๆที่แก้มของผมแล้วฉีกยิ้มพึงพอใจออกมา




“ปะ..ปล่อยนะ !!”ผมดิ้นแล้วสะบัดหน้าหนีมือหนานั้น ดวงตาจับจ้องไปยังชายตรงหน้าก่อนที่จะเม้มปากเข้าหากันแน่น




“อย่าพยศให้มากนัก ตอนนี้นายอยู่ในฐานะที่ไม่มีทางเลือก ฉันจะทำอะไรกับนายก็ได้โดยที่นายไม่มีสิทธิ์ร้องขอใดๆทั้งสิ้น”




ความรู้สึกจุกอกแล่นขึ้นมาทันทีที่ประโยคของหมอนั่นจบลง ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากรอความช่วยเหลือจากฟราน ผมทำให้ฟรานต้องเดือดร้อน ทำให้เขาต้องวิ่งวุ่นเพื่อมาช่วยผม ถ้าไม่มีผมสักคนหนึ่งฟรานคงไม่ต้องมาทำอะไรแบบนี้




ผมนั่งก้มหน้านิ่งมองสภาพตัวเองที่ถูกมัดมือมัดเท้าจนขยับไปไหนไม่ได้ น่าสมเพช! ผมทำได้แค่คิดอยู่ในใจก่อนที่จะทิ้งตัวพิงที่หัวเตียงเบาๆ สายตาเหม่อมองไปที่ประตูห้องโดยไม่สนใจเสียงพูดคุยจอแจของโจนาธานที่กำลังพร่ำพรรณนาอะไรบางอย่างออกมา




RRrrr




เสียงโทรศัพท์ของโจนาธานดังขึ้นเรียกให้ผมตื่นจากภวังค์ความคิดแล้วหันไปสบตากับเขา โจนาธานหยิบโทรศัพท์ตัวเองออกมาดูก่อนที่จะแสยะยิ้มพึงพอใจออกมา นิ้วเรียวยาวกดรับสายแล้วกรอกเสียงเข้มๆเข้าไป เขากดเปิดสปีกเกอร์โฟนให้ผมฟังด้วย




“ฮัลโหล..




(ไอ้เชี่ยนาธาน อย่ามาเล่นแผนสกปรกแบบนี้กับกู !! ปล่อยตัวมายเลดี้ของกูมาซะก่อนที่กูจะถล่มรังของมึง)




“แหมๆ .. พูดซะน่ากลัวเลยนะครับคุณมาสเตอร์แห่งแก็งค์ฟรานซิสซ่าร์ ตอนนี้มายเลดี้ของคุณอยู่ครบ 32 และไม่มีบาดแผลเลยแม้แต่น้อย อ๊ะๆ หรืออาจจะมีแผลอยู่ล่ะมั้ง 5555




ผมได้ยินเสียงกัดฟันกรอดของฟรานดังรอดมา ตอนนี้ฟรานคงอยากจะพ่นไฟออกมาแน่ๆ ผมเม้มปากเข้าหากันแน่นแล้วเหลือบสายตาไปมองโจนาธานที่ฉีกยิ้มอย่างสนุกสนานเหมือนกำลังเล่นเกมอะไรบางอย่างอยู่ ไอ้โรคจิตเอ้ย




“อยากได้ยินเสียงของมายเลดี้มั้ยล่ะครับคุณมาสฯ”




โทรศัพท์ถูกยื่นมาตรงหน้าผม โจนาธานยักคิ้วให้เป็นสัญญาณให้รีบพูดก่อนที่จะไม่มีโอกาส




“ฟราน.. ฉันไม่เป็นอะไรมาก ไม่ต้องเป็นห่วงนะ”




(เลส.. เดี๋ยวผมจะไปช่วยเดี๋ยวนี้แหละ รอผมก่อนนะ)




ตู๊ดดดด




โทรศัพท์ถูกตัดสายไปทำให้คนที่อยู่ในห้องตกอยู่ในความมึนงงชั่วขณะ โจนาธานโยนโทรศัพท์ไปบนเตียงแล้วผลักร่างของผมให้นอนราบ มือหนาล็อกใบหน้าของผมเอาไว้ก่อนที่จะโน้มหน้าต่ำลงมา ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของผมเหมือนกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง




“ยะ..อย่า นะ !!




“ถ้าเอานายไปขายราคาน่าจะดี..”ร่างสูงพึมพำเบาๆแล้วจับข้อมือของผมไปกดไว้เหนือหัว เขาพยายามจะเลิกเสื้อของผมขึ้น แต่ผมดิ้นเพื่อให้หลุดจากพันธนาการของเขา




“อย่ามาแตะต้องฉันนะ!!




“ดิ้นไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก อยากจะลองสำรวจดูซะหน่อยว่าของยังสดใหม่อยู่รึป่าว”




สิ้นเสียงเข้มร่างสูงก็ถาโถมน้ำหนักตัวลงมาทาบทับร่างของผมเอาไว้จนไม่สามารถขยับไปไหนได้ ลมหายใจร้อนๆรดที่ซอกคอของผมจนรู้สึกสยิว น้ำตารื้นที่ขอบตาด้วยความหวาดกลัว




ใครก็ได้ช่วยผมที !!




ฟราน! ขอร้องล่ะช่วยฉันด้วย




 


Say : น่ารักแล้วรักป่ะล่ะ

Chiong







:)  Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,024 ความคิดเห็น

  1. #990 blacksaya (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2557 / 15:44
    รีบมาเร็วๆ เดี๋ยวเลสไม่บริสุทธิ์น้า
    #990
    0
  2. #975 nattamonyys (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:39
    มาช่วยเลสด้วยน๊่าาาาาาา่
    #975
    0
  3. #949 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2556 / 20:32
    ฟรานนนนนนน มาช่วยชิองเร็วๆ!!!! ไอโจนาธานแม่มชั่ว!!!
    #949
    0
  4. #928 KiHaE*129 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 19:10
    เฮ้ยยยยยยย
    ฟรานมาช่วยให้ทันนะ
    พลิสสสสสสสสสสส
    #928
    0
  5. #903 LooknamTK (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2556 / 07:56
    รีบๆมาล่ะฟรานนนนนนนนนนน
    #903
    0
  6. #870 zeejoy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2556 / 11:55
    เลสโดนจับซะแล้วอ่ะ
    #870
    0
  7. #860 lovegun-rit (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2556 / 20:47
    แง!!!! หวานอยู่ดีๆ ไงเป็นแบบนี้
    #860
    0
  8. #851 Violin flower (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2556 / 22:25
    โจ ไอบ้าา
    #851
    0
  9. #827 ihaew (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 11:25
    เวรละ ฟรานรีบมาช่วยชิองเลยยย
    #827
    0
  10. #811 i s a v y ★ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 05:04
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    เล่นสกปรกอะ ไม่แมนเลยมันไม่แมน!!
    #811
    0
  11. #735 Evilz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2556 / 18:03
    โจอย่าเล่นสกปรกเส่ -o-*

    #735
    0
  12. #643 Black Moon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2556 / 02:17
    รีบมาช่วยเร็วเข้า  ฟรานนนนนนนนนนนนนนนน
    #643
    0
  13. #618 GGINTONIC. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 23:27
    ฟรานมาช่วยด่วน +++
    #618
    0
  14. #574 PP7RI4M (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 เมษายน 2556 / 02:52
    เห้อ.   ไอ่โจบ้า เล่นสกปรกนี้หว่า อย่าคิดว่าจะรอดน่ะเฟ้ย
    #574
    0
  15. #548 aom'ht 1254 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 16:48
    ฟรานนนน ~ มาช่วยมายเลดี้ของแกสักทีเด้ TT
    #548
    0
  16. #522 =MeAn= (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 20:23
    ฟรานนนน ทำอะไรอยู่ฟร้าาา รีบมาช่วยชิองเส่!!!จะโดนนาธานเขมือบอยู่แล้วโว้ยยยยย\(=[]=)/
    #522
    0
  17. #489 CHaBo! (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 21:29
    อย่าทำอะไรชิองนะ ฟรานยังไม่ทันได้ทันเลย -.,-
    #489
    0
  18. #442 กูติ่งวาย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 23:00
    ฟรานรีบมาช่วยชิองเร็วๆเลยย

    โจอย่าพึ่งทำอะไรชิองนะ!

    ไม่งั้นแกตายแน่ 5555
    #442
    0
  19. #426 My name is kus (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 20:35
    มาเร็ว ๆนะฟราน
    #426
    0
  20. #416 Dark-V (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 21:58
    ฟรานนายรีบมาช่วยมายด์เลดี้ของนายเร็วๆนะ //
    #416
    0
  21. #380 -dark angel- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2556 / 00:37
    โจนาธานจะอยากได้อะไรนักหนา
    #380
    0
  22. #365 ซินดี้ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 03:37
    =[]=!!!!โหดร้ายยยย~~~
    #365
    0
  23. #346 rcc/9 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 23:56
    แก!!!! ไม่ตายดีแน่ๆ ฟรานพ่นไฟใส่หน้าแกแน่ๆ
    #346
    0
  24. #335 snow_crystal (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 10:35
    อ้าววววววว 

    ก้างมาซะแล้ว

    โหยยยยย มารชัดๆ
    #335
    0
  25. #283 thenungning (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 15:58
    เขินแทนชิอง -//////-
    #283
    0