Baby Mafia สะดุดรักมาเฟียสุดเลิฟ [Yaoi] END!

ตอนที่ 6 : 05 : Lolipop [Fran x Chiong] .. 100 per ..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,300
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    8 ธ.ค. 55

 

 

 
Love is you Ost. Me Too Flower






.. 100 Per ..





 

05 Lolipop







ตึกตึกตึกตึก




เสียงวิ่งลงบันไดเหมือนเด็กๆของฟรานดังขึ้นจนผมต้องเงยหน้าขึ้นมองด้วยความสงสัย มือที่กำลังจะหั่นแครอทหยุดลงแล้วตีหน้าดุใส่ร่างสูงที่ยิ้มทะเล้นเข้ามาในห้องครัว




>//////< เลส”




“อะไรกันฟราน ?!! อย่าวิ่งลงบันไดสิ มันอันตรายนะ”




“ขอโทษครับ ^////^ แต่เลสตอนโกรธน่ารักจังเลยนะครับ ยิ่งใส่ผ้ากันเปื้อนแล้วทำหน้าดุๆแบบนี้แล้ว เหมือนกับว่าเราพึ่งจะแต่งงานใหม่กันเลย”




ฉ่า




หน้าผมร้อนฉ่าขึ้นมาทันทีที่ฟรานพูดจบ ใบหน้าก้มงุดมองแครอทที่นอนอยู่บนเขียงรอโดนเฉือน เสียงหัวเราะใสๆของฟรานดังขึ้นก่อนที่มือหนาจะเท้าบนโต๊ะแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผม จนผมผงะไปด้านหลังแล้วเบิกตากว้างด้วยความตกใจ




“ยะ..ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉันทำไม”




“เลส เราไปเที่ยวที่อื่นกันเถอะ”




“ที่ไหนล่ะ ? -*- .. แล้วนายไม่เรียนรึไงฟราน”




“ผมสอบเทียบไปแล้วครับเหลือแค่สอบเข้ามหาลัย แต่ตอนนี้ได้ที่เรียนแล้ว รอปีหน้าไปรายงานตัวมอบตัวเรียนได้เลย เป็นไงล่ะ ผมเก่งใช่มั้ย ^[+++++]^”ฟรานฉีกยิ้มกว้างโชว์ฟันทุกซี่ที่เขามีให้ผมดู




“เฮ้อ.. ให้ตายสิ”




“ไม่ครับไม่ตาย ผมยังอยากรักเลสต่อไปอยู่”




เสี่ยว !!




ผมฉีกยิ้มแห้งๆแล้วหัวเราะในลำคอ เด็กสมัยนี้มันเป็นแบบนี้หมดแล้วหรอเนี่ย ไม่เสี่ยวก็เกรียน ไม่เกรียนก็กวนประสาท โลกมันหมุนเร็วเกินกว่าผมจะเข้าใจ T[]T




“เราไปทะเลกันดีมั้ย ><




“หืม ?.. ทะเลเนี่ยนะ จะไปยังไงล่ะ”




“โห เลสครับ ระดับหัวหน้าแก็งค์มาเฟียอย่างผมแล้วมันต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่น้อย เชื่อผมสิ ตกลงเลสจะไปมั้ยครับ เปลี่ยนบรรยากาศเผื่อว่าอะไรๆมันจะดีขึ้น”




ผมเอียงคอใช้ความคิดแล้วจ้องหน้าทะเล้นๆของฟรานที่กำลังรอคำตอบเหมือนสุนัขกำลังขอเจ้านายไปเดินเล่น คิ้วของผมขมวดเข้าหากันเป็นโบว์แล้ววางมีดที่ถือลงบนเขียง




“ก็ได้”




“เยส!”ฟรานถลาเข้ากอดผมแน่นแล้วฉีกยิ้มกว้างซะจนผมใจเต้นตามไปด้วย ผมไม่อยากเชื่อเท่าไหร่ว่าคนตรงหน้าผมคือหัวหน้าแก็งค์มาเฟียที่ใครต่างก็กลัวนักกลัวหนา





“อ๊ะๆ..”ผมร้องลั่นเมื่อฟรานอุ้มตัวผมพาดบ่าแล้วเดินหน้าบานออกมาจากห้องครัว ทำอะไรของเขาเนี่ย T^T




“อะไรครับเลส^-^




“จะไปไหนเนี่ย T^T





“ไปทะเลไงครับ”




“ตอนนี้เลยหรอ ? จะรีบไปไหนกัน”




“ผมอยากไปนิ่”




“ปล่อยฉันลงฟรานเชส”




“ไม่เอา! ไปตอนนี้เลย”




“ฟรานเชส!!”ผมทำเสียงเข้มแล้วทุบแผ่นหลังกว้าง ฟรานค่อยๆลดตัวลงแล้วปล่อยร่างของผมลงสู่พื้น ใบหน้าหล่อแสดงสีหน้าผิดหวังเล็กๆออกมาแล้วค่อยๆหันหลังหนี ผมตีหน้านิ่งแล้วมองไอ้สูงที่ทำตัวเป็นเด็กทั้งๆที่ก็โตแล้ว




“ฟราน..”ผมพูดเสียงอ่อนลงแล้วค่อยๆเอื้อมมือไปแตะแผ่นหลังกว้างตรงหน้า แต่แตะได้แค่เพียงนิดเดียวร่างตรงหน้าก็ขยับหนีแล้วทำหน้าเฉื่อยๆใส่




“ผมไม่กวนเลสก็ได้ครับ ขอตัว”ฟรานทำเสียงหมาหงอยแล้วทำท่าจะเดินขึ้นไปบนห้อง ผมอ้าปากค้างเริ่มรู้สึกผิดขึ้นมาทันทีเลยครับ -_-! ฟรานเดินไกลออกไปเรื่อยๆและกำลังจะก้าวขึ้นบันไดไป ผมรีบเดินเข้าไปกระโดดเข้ากอดที่แผ่นหลังกว้างนั้นแล้วโน้มหน้าไปแนบ




“ฟราน,,




“ผมไม่อยากฝืนเลสหรอกครับ วันหลังก็ได้”น้ำเสียงตัดพ้อพร้อมกับมือหนาที่เลื่อนมาแกะมือผมออกช้าๆ TT อย่าทำแบบนี้สิ ผมเสียใจนะ




“ฟรานเชส!..




”ฟรานยังคงเดินต่อไปโดยไม่หันหลังมามองผม มันโหวงเหวงข้างในแปลก ๆ




“โอเคตกลง!.. จะไปกันเลยมั้ยทะเลน่ะ”




แต่ร่างสูงไม่หยุดแล้วหันมามองผมด้วยท่าทางทะเล้น เขาเดินขึ้นบันไดไปเรื่อยๆจนถึงตรงกลาง ผมเม้มปากเข้าหากันแน่นเพราะไม่รู้จะทำอะไรให้ฟรานหายงอน




“ฟรานเชส! ,, หันกลับมาเดี๋ยวนี้นะ ฉันจะไปทะเลกับนาย ตอนนี้เลย โอเค! ฉันยอมแล้ว”




พรึ่บ !




ร่างสูงหันมาทำสายตาวิ้งๆเหมือนลูกหมาที่อ้อนสำเร็จ หางกระดิกไปมาจนผมเริ่มหมั่นไส้ มารู้ตัวอีกทีว่าโดนหมอนี่หลอกก็ทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว =_= .. ฟรานเดินตรงเข้ามากอดผมเอาไว้แน่นแล้วทำเสียงงุงิๆที่ข้างหู อ้อนผมทำไมล่ะเนี่ย เด็กคนนี้ TvT




“เลสรู้ตัวป่าวว่าเลสน่ารักที่สุดเลย”




ฉ่า ..




“แล้วเลสรู้ตัวป่าวว่าเลสทำให้ผมรักเลสมากกว่าเดิมอีกนะ




=////=




“พอเลยๆ ! ,, ฉันจะบ้าตายเพราะนายนั่นแหละไอ้เด็กบ้า”




ฟรานอุ้มร่างผมแล้วพาเดินออกมาจากบ้านด้วยใบหน้าระรื่นสุดขีด เขาฮัมเพลงในลำคอแล้วทำหน้าตาเบิกบานเหมือนถูกรางวัลที่หนึ่ง เขายัดร่างผมเข้าไปในรถคันหรูแล้วรีบบึ่งออกมาทันที




รู้สึกว่าจะไม่ได้เตรียมข้าวของอะไรสักอย่างติดตัวมาเลย ไปทะเลแต่ไม่มีอะไรติดมือเลยเนี่ยนะ TT .. ไม่อยากจะนึกสภาพตัวเองเลย




“ฟราน เราจะไปทะเลโดยไม่มีอะไรเลยงั้นหรอ =_=




“ใครบอกครับเลส ผมเตรียมทุกอย่างไว้ที่นั่นแล้ว เดี๋ยวไปถึงแล้วเลสจะตะลึงเอง”ฟรานฉีกยิ้มกรุ่มกริ่มแล้วเร่งเครื่องให้เร็วมากขึ้นอีก รถคันหรูทะยานไปด้านหน้าโดยแซงทุกคันที่ขวางหน้า ผมมองรอบตัวด้วยความกลัว พอดีว่าไม่ถูกกับรถยนต์เท่าไหร่




“ฟราน”




“ครับ ?”




“อย่าขับเร็วได้มั้ย ฉันกลัว”




“หืม? .. งั้นเอาอย่างนี้นะครับ เลสหลับตาลงแล้วหายใจเข้าออกช้าๆ ครับอย่างนั้นแหละ”ผมทำตามที่ฟรานบอกและรู้สึกอบอุ่นที่มือ เขากุมมือผมเอาไว้แน่น ผมหายใจเข้าออกจนกระทั่งความกลัวที่เกาะกินหัวใจผมค่อยๆจางหายไป




 

“ฟราน..




“ชิองตามผมมาสิ”




“รอฉันด้วย.. อย่าทิ้งฉันนะ”




ฟรานยื่นมือมาตรงหน้าผมพร้อมกับรอยยิ้มสดใส ผมพยายามเอื้อมมือไปคว้ามันเอาไว้แต่สิงที่คว้าได้มีเพียงแค่ความว่างเปล่าเท่านั้น




“ไม่นะ !! ฟราน อย่าทิ้งฉันไป”




 

พรึ่บ !!




“เลสครับ”




ผมสะดุ้งตื่นจากความฝันแล้วมองเสี้ยวหน้าของฟรานที่หันมามองผมด้วยความตกใจ ร่างของผมชื้นไปด้วยเหงื่อที่มาจากไหนก็ไม่รู้ ผมมองรอบกายตัวเองที่ตอนนี้ทิวทัศน์กลายเป็นทะเลไปหมดแล้ว




“เป็นอะไรรึป่าว ?”




“ไม่มีอะไร แค่ฝันเท่านั้น”ผมฉีกยิ้มบางๆให้กับฟรานแล้วเปิดประตูรถลงไปดู วิวทิวทัศน์ของทะเลในยามพระอาทิตย์กำลังตกดินมันให้ความรู้สึกสบายใจดีจริงๆ




“ตามผมมาสิ ผมจะพาไปที่พักของเรา”ฟรานยื่นมือมาตรงหน้าผมพร้อมกับรอยยิ้มที่เห็นในฝันเมื่อกี้ ผมวางมือบนมือเขาเบาๆแล้วเดินตามแผ่นหลังกว้างไปเรื่อยๆ ความทรงจำบางส่วนกำลังไหลเข้ามาเรียบเรียงในหัวของผม




ทั้งรอยยิ้มที่เขายิ้มให้ผม




ทั้งเหตุการณ์ที่เราหัวเราะด้วยกัน




ผมฉีกยิ้มออกมาแล้วรีบเดินไปเคียงข้างฟราน มือจากที่กุมกันเบาๆเลื่อนมาควงแขนเขาทันที ฟรานทำหน้างงแต่เจ้าตัวก็ไม่ได้สะบัดออก




“ฟรานเชส”




“ครับ ?”




“นายคิดว่าฉันจะจำนายได้ตอนไหน ?”




“ผมก็ไม่แน่ใจนะ แต่ผมคิดว่าเลสจะต้องจำเรื่องราวของเราได้แน่ๆ เชื่อผมสิ”




รอยยิ้มสดใสตรงหน้าฉีกยิ้มให้ผม ใบหน้าหล่อจ้องมองมาด้วยความเป็นห่วงที่ผมมัวแต่คิดว่า เมื่อไหร่กันนะที่ความทรงจำส่วนนั้นจะกลับมา ถ้าหากไม่กลับมาอีกครั้ง ผมคิดว่า แค่เราเติมเต็มมันเข้าไปใหม่ มันน่าจะทดแทนบางอย่างได้ ผมคิดแค่นั้นแล้วมองรอยยิ้มที่ดูมีความสุขของเขา




ฟรานพาผมเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าบังกะโลหลังหนึ่ง ด้านหน้ามีแคมป์ไฟเตรียมเอาไว้อย่างเรียบร้อย ลุงกับป้าคู่หนึ่งเดินเข้ามาทักฟรานด้วยรอยยิ้ม




“มากันแล้วหรอจ๊ะ ป้าเตรียมของทุกอย่างเอาไว้ให้แล้วนะ”




“ขอบคุณครับป้า แล้วนี่จะไปไหนกันต่อหรอครับ ?”




“ป้ากับลุงว่าจะเข้าเมืองไปซื้อของบางอย่างซะหน่อย อ่อจริงสิ คุณฟรานก็ระวังด้วยนะคะ คืนนี้พายุเข้าที่ชายฝั่ง ป้าไม่แน่ใจว่าจะรุนแรงขนาดไหน”




                  ผมทำหน้าตกใจแล้วมองท้องฟ้าที่ดูเหมือนว่าจะปลอดโปร่งดี แต่ทำไมป้าแกถึงบอกว่าพายุจะเข้าล่ะ  ฟรานพยักหน้ารับแล้วพาผมเดินเข้าไปในบังกะโล








ต่อค่ะ






ภายในนั้นถูกตกแต่งให้ดูเรียบง่ายสบายตา เขาเน้นโทนสีส้มให้ดูมีบรรยากาศที่อบอุ่น ห้องแรกที่เข้าไปเห็นเป็นห้องรับแขกที่มีโซฟาตัวยาววางอยู่กลางห้อง เขาผายมือเป็นสัญญาณให้เดินไปอีกห้องหนึ่ง ประตูถูกเปิดออกช้าๆทำให้เห็นภาพตรงหน้าได้ชัดเจน




เตียงขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางห้อง โคมไฟข้างเตียงสีส้มส่องสว่างอยู่ หน้าต่างที่มองเห็นวิวพระอาทิตย์ตกดินยิ่งมองยิ่งคิดถึงบรรยากาศโรแมนติก




“ผมคิดว่าสิ่งนี้น่าจะทำให้เลสมีความสุข”




“ขอบคุณ”ผมพูดแล้วฉีกยิ้มอย่างมีความสุข ฟรานดึงตัวผมเข้าไปกอดแน่นแล้วซุกหน้าลงมาที่ซอกคอ ลมหายใจอุ่นๆรดลงมาที่ซอกคอผมเบาๆจนรู้สึกสยิว




“ฟราน”




“เลส.. ผมจะไม่บังคับเลสหรอก ถ้าไม่พร้อมผมจะไม่ทำ”เสียงงุงิๆดังขึ้นที่ข้างหูผม เอิ่มนะ ผู้ชายด้วยกันมันก็ยังไงๆอยู่ ผมขยับตัวไปมาแต่ดันสะดุดขาตัวเองแล้วเกี่ยวร่างของฟรานล้มลงไปนอนกองกันบนที่นอน




  ปลายจมูกของเราแตะกันเบาๆ ดวงตาสอดประสานกันและเหมือนกับว่าจะมีแรงดึงดูดบางอย่างทำให้ใบหน้าของเราเลื่อนเข้าหากันเรื่อยๆ จนกระทั่งริมฝีปากของเราแตะกัน ความหวานแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณู ผหลับตาพริ้มตอบรับจูบตรงหน้า มือเลื่อนไปโอบล้อมรอบคอของเขาเอาไว้




ฟรานถอนริมฝีปากออกช้าๆแล้วมองผมด้วยสายตาหวานซึ้ง เขาเลื่อนมือมาเกลี่ยผมที่ปรกตาออกช้าๆแล้วโน้มหน้าลงมาซุกที่ซอกคอ แขนยาวกอดรัดร่างของผมแน่น




“ฟราน.. ฉันขอโทษ”




“ไม่เป็นไรครับ วันนี้พักซะก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่”




ผมหลับตาพริ้มแล้วกอดร่างสูงเอาไว้แน่น ความอบอุ่นที่ผมไม่คิดว่าจะได้รับกำลังทำให้ผมมีความสุข ผมค่อยๆปล่อยให้ตัวเองเข้าสู่ห้วงนิทรากับความทรงจำบางส่วนที่ไหลเวียนเข้ามา..





 

“โตขึ้นผมจะแต่งงานกับชิอง”




“ได้สิ”




เสียงใสๆของเด็กผู้ชายสองคนนั่งคุยกันที่สวนสาธารณะ ผมมองภาพตรงหน้าแล้วเดินเข้าไปใกล้เด็กสองคนนั้นให้สามารถมองเห็นหน้าของพวกเขาได้ชัดเจน รอยยิ้มที่ผมจดจำได้ดี เด็กตรงหน้าคือผมเอง และข้างๆนั้นคือใครกันนะ ?




“ฟราน เราจะแต่งงานกัน”




ผมสะดุ้งโหยงเมื่อตัวผมในตอนเด็กเรียกผู้ชายข้างกายว่าฟราน ทั้งสองหัวเราะและยิ้มร่าอย่างมีความสุข




ฟราน.. ผมพยายามเอื้อมมือไปแตะร่างของเด็กทั้งสอง แต่ภาพๆนั้นค่อยไกลออกไปจนเหลือเพียงแค่ความมืดมิดเท่านั้น ผมนั่งจมปลักอยู่ตรงนั้นแล้วเงยหน้ามองท้องผ้า




“ชิอง..




เสียงพร่ำเรียกชื่อผมดังก้องอยู่ในหัว น้ำเสียงของฟรานที่ผมจำมันได้แม่น สายตากวาดมองไปทั่วบริเวณเพื่อพยายามหาเจ้าของเสียง ร่างของฟรานในปัจจุบันปรากฏตรงหน้า มือหนาที่ยืนออกมาพร้อมกับรอยยิ้มที่เขามักจะยิ้มเป็นประจำ




“ฟราน..




“มาสิครับ”




 

ผมค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นมองรอบกาย สายตาเหลือบไปมองนาฬิกาที่ตั้งอยู่หัวเตียง ตอนนี้ก็หกโมงเช้าแล้ว ผมแค่กำลังฝันไปเท่านั้นเอง พอเหลือบไปมองที่ข้างกายก็พบร่างของฟรานที่นอนหลับสนิท ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกเลยว่าเขาไม่ได้กำลังแกล้งหลับ




ผมหย่อนขาลงข้างเตียงแล้วเดินเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ ก่อนที่จะออกมาที่หน้าบังกะโลด้วยชุดสบายๆ กางเกงขาสามส่วนสีน้ำตาลคาราเมลกับเสื้อกล้ามสีดำสนิท




อากาศที่ทะเลในตอนเช้ามันสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก ผมสวมรองเท้าแตะแล้วเดินออกมารับลมกับแสงแดดอ่อนๆยามเช้า ใบหน้าเงยขึ้นรับลมเอื่อยๆ แสงแดดอ่อนๆสาดส่องลงมาที่พื้นทรายด้านล่าง คลื่นทะเลที่ซัดเข้าฝั่งเสียงดัง ครืนๆ




“เราไม่ได้มาทะเลนานแค่ไหนกันแล้วนะ”ผมพึมพำออกมาแล้วเดินเลียบชายหาดไปเรื่อยๆ คลื่นซัดขึ้นมาถึงข้อเท้าผมให้ความรู้สึกเย็นสดชื่น ผมหลับตาพริ้มแล้วมองสุดขอบฟ้าที่ไม่สิ้นสุดตรงหน้า อยากรู้จริงๆว่าสุดขอบฟ้ามันไกลสักแค่ไหนกัน ..




“เราไปเที่ยวทะเลกันมั้ย”




ผมสะดุ้งโหยงเมื่อประโยคที่แสนคุ้นเคยดังก้องในหัว พอหันมองรอบกายก็พบแต่ความว่างเปล่า ผมสลัดความคิดดังกล่าวออกจากหัวแล้วเดินเลียบชายหาดไปเรื่อยๆ




ชาวต่างชาติต่างพากันมานอนอาบแดดตั้งแต่เช้า ชาวบ้านตั้งร้านขายของและกางร่มไว้ริมหาดเพื่อเรียกลูกค้า ผมมองเด็กที่กำลังเล่นก่อทรายกันแล้วหวนนึกไปถึงวันเก่าๆ




“ชิอง..




ผมหันไปตามเสียงเรียกแต่ก็พบความว่างเปล่า สายลมเอื่อยๆที่พัดผ่านร่างของผมทำให้ร่างทั้งร่างสั่นเบาๆ ใครกันที่เป็นคนเรียกผม ผมพยายามมองหาแต่ก็พบเพียงชาวต่างชาติที่เดินมาทำหน้างงใส่ผม




“คิดไปเองสินะ”ผมพึมพำแล้วเดินเอื่อยๆต่อไป เสียงหัวเราะของเด็กที่ก่อทรายอยู่เรียกให้ผมหันไปมอง เด็กฝรั่งสามสี่คนหัวเราะร่าเมื่อก่อปราสาททรายเสร็จ




“เลส..




พรึ่บ!




ร่างของผมถูกโอบกอดจากใครบางคน น้ำเสียงและกลิ่นน้ำหอมที่ผมจดจำได้ดี ฟรานนั่นเอง เขาทำเสียงงุงิๆอยู่ที่ข้างหูของผมก่อนที่จะจับผมให้หันกลับไปเผชิญหน้าเขา





“ทำไมเลสไม่รอผมก่อนออกมาล่ะ ถ้าเลสเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง ผมเป็นห่วงมากเลยนะ”




“ชู่”ผมเลื่อนนิ้วไปแตะริมฝีปากสีซีดตรงหน้าก่อนที่จะฉีกยิ้มบางๆให้ ฟรานทำหน้าตกใจ ใบหูของเขาเป็นสีชมพูอ่อนๆ น่ารักจริงๆ =..=




“เลส..




“ฉันแค่ไม่อยากปลุกนายก็เท่านั้น เห็นกำลังหลับสบายเลยปล่อยไป อากาศตอนเช้าๆริมทะเลมันดีจริงๆนะ รู้สึกสดชื่นมากเลย”




“สนุกมั้ยครับ”




ผมสะดุ้งโหยงอีกรอบเมื่อเสียงใสๆดังก้องในหัวของผม ผมหันไปมองรอบกายแล้วมองหน้าฟรานที่ทำหน้างงใส่ เขาคงไม่เข้าใจว่าผมเป็นอะไรกันแน่




“ยาที่นายให้มามันมีผลข้างเคียงรึป่าว แบบว่า ได้ยินเสียงแว่วๆอะไรแบบนี้”




“ไม่นิ่ครับ หมอไม่ได้บอกอะไรผมแค่บอกให้กินตามเวลา เลสได้ยินเสียงอะไรหรอ”




“เสียงเรียกน่ะ บางทีก็ถาม”




ฟรานทำหน้าครุ่นคิดแล้วโอบรัดรอบตัวผมแน่น เขารั้งเข้าหาตัวเองแล้วทำหน้าตาแอ๊บแบ้วใส่ เขาจับตัวผมพาดบ่าแล้วพาวิ่งไปยังทะเล




“เฮ้.!! นายทำอะไรของนายเนี่ยฟราน”ผมว๊ากแล้วพยายามดิ้น แต่ร่างสูงไม่ได้ใส่ใจเลยว่าผมร้องลั่นแค่ไหน





“หนุกๆครับ เล่นน้ำกันเถอะ”




“ตะ..แต่ว่า”




“มาทะเลทั้งทีต้องเล่นน้ำสิครับ”ฟรานยิ้มทะเล้นแล้วเปลี่ยนมาโอบกอดร่างผมในท่าอุ้มเจ้าหญิง เขาวิ่งลงทะเลเหมือนเด็กๆทั้งๆที่ยังมีร่างผมอยู่ในอ้อมกอด




น้ำทะเลเย็นฉ่ำสัมผัสกับร่างกายของผม ใบหน้ายิ้มทะเล้นของฟรานยิ่งทำให้ผมมีความสุข เขารั้งร่างผมเอาไว้แน่นแล้วพาเดินลึกลงไปอีก ผมกลัวจมน้ำจึงเลื่อนมือไปโอบรอบคอแกร่งเอาไว้แล้วดันตัวเองขึ้นจากน้ำ




“ฟรานมันลึกเกินไปแล้ว T^T




“เลสก็เกาะผมไว้สิครับ จะได้ไม่ตกลงไป”




TmT งื๊อ ไอ้เด็กบ้า”




น้ำทะเลสูงจนถึงคางของผมแต่สำหรับฟรานมันแค่หน้าอก =_= ไอ้เด็กนี่สูง แต่ผมดันเกิดมาเตี้ย ทำไมฟ้าช่างโหดร้ายเยี่ยงนี้ ฟรานฉีกยิ้มกรุ่มกริ่มก่อนที่จะค่อยๆดันร่างผมออกห่างช้าๆ




“จะทำอะไรน่ะ”ผมถามเสียงสั่นๆด้วยความกลัว มือยึดไหล่กว้างเอาไว้แน่นแล้วเม้มริมฝีปากเข้าหากัน




“ป่าวนะ *-*




“ฟรานอย่าทำอย่างนี้ ฉันกลัว”




ฟรานดึงร่างผมเข้าไปกอดแน่นแล้วพาดำลงไปในน้ำอย่างรวดเร็ว ผมพยายามลืมตาในน้ำแล้วมองหน้าไอ้เด็กบ้าตรงหน้า เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้ผมก่อนที่จะประทับริมฝีปากลงมาอย่างแผ่วเบา ออกซิเจนถูกถ่ายเข้ามาให้ผมทั้งๆที่เราแค่เงยหน้าขึ้นจากน้ำก็ได้ออกซิเจนแล้ว




แต่ไอ้เด็กนี่มันแผนสูงเกินไป !!




ผมโผล่ขึ้นมาจากผิวน้ำแล้วมองหน้าฟรานให้ชัดๆ มือเลื่อนไปบีบจมูกเขาแล้วแยกเขี้ยวใส่




“อยากจูบก็บอกดีๆดิ”




“บอกดีๆเหมือนเลสจะให้งั้นแหละ”




“ฉันเคยบอกหรอว่าไม่ให้”




O_o.. ห๊ะ!!

 









Say : อยากจูบก็บอกดีๆดิ

Chiong
 



 


 

:)  Shalunla

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,024 ความคิดเห็น

  1. #1018 popo~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 20:06
    ทำไมหวานกันขนาดนี้ละะะ

    ติดตามๆๆๆๆๆ
    #1,018
    0
  2. #989 blacksaya (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2557 / 21:24
    เหมือนเลสจะรุกO_O
    #989
    0
  3. #974 nattamonyys (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 / 10:07
    แอร๊ยยยยยยฉันเขินน่ะ
    #974
    0
  4. #948 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2556 / 19:11
    ชิอง...ระวังปากบ่วมเจ่อตลอดเวลานะ คึคึ ¬_¬
    #948
    0
  5. #927 KiHaE*129 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 18:56
    >//////////<
    อิอิ
    #927
    0
  6. #902 LooknamTK (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2556 / 07:44
    ฉันเคยบอกเหรอว่าไม่ให้ >////////////////<
    #902
    0
  7. #869 zeejoy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2556 / 11:25
    หวานได้อีกคู่นี้
    #869
    0
  8. #859 lovegun-rit (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2556 / 19:56
    หวานเกิน น่ารักไปนะมาเฟีย
    #859
    0
  9. #833 bmw snw ;) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 12:56
    แงะ ฟรานมาช่วยชิองเร็วๆน้าา
    #833
    0
  10. #826 ihaew (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 11:05
    555 ฟรานเงิบบ
    #826
    0
  11. #817 Sky Ami (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 10:05
    น่ารักจนมดขึ้นตัวแล้วเนี้ยยยย
    #817
    0
  12. #810 i s a v y ★ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 04:49
    ชิองงงงงงงง
    พูดอย่างนี้หมายความว่าไงอะ =//=
    #810
    0
  13. #668 มินโฮแก่ คริสปล้ำยอล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 15:14
    ต่อมหื่น น่ะหนูเอ้ย 5555
    #668
    0
  14. #642 Black Moon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 เมษายน 2556 / 02:07
    มันจะหวานอะไรกันขนาดนี้เนี่ย
    #642
    0
  15. #616 GGINTONIC. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 23:23
    พี่หมอให้ยาอะไรเนี่ย ฟื้นความจำหรอ >0<
    #616
    0
  16. #573 PP7RI4M (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 เมษายน 2556 / 02:40
    ชิอง เด่วนี้ยั่วเก่งม่กเลยน่ะ. นี้ได้ยินเสียงเรียกหรอ~~. ชิอวหลอน(?)
    #573
    0
  17. #547 aom'ht 1254 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 16:21
    ชิองอ่อยหรอ >< 555
    #547
    0
  18. #488 CHaBo! (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 21:28
    อ่านเรื่นี้พูดไปกี่รอบเเล้วเนี้ยยย ชิองน่าร๊ากกกกกกก ><
    #488
    0
  19. #441 กูติ่งวาย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 22:10
    ว๊ายยยยยยยยย

    ชิองน่ารักไปแล้ววว

    ฉันจะไม่ทนแล้วนะ 55555555
    #441
    0
  20. #424 My name is kus (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 12:32
    อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ
    #424
    0
  21. #415 Dark-V (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 21:48
    ไม่ได้บอกว่าไม่
    แสดงว่ายอมสินะ หึหึ
    #415
    0
  22. วันที่ 24 มีนาคม 2556 / 18:52
    ไนท์ก็พูดเพราะๆกับชิม่อนบ้างสิ ควีนเป็นโรคหัวใจอยู่นะ อย่าดุนัก
    #407
    0
  23. #379 -dark angel- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2556 / 00:24
    ฉันเคยบอกเหรอว่าไม่
    แสดงว่ายินยอม
    #379
    0
  24. #345 rcc/9 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 23:46
    น่านนนนนน แบบนี้เขาเรียกว่าสมยอมใช่ป่ะ
    #345
    0
  25. #334 snow_crystal (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 10:31
    55555

    ตาดไม่ถึงจิงๆ นั่นแหละ

    อยากเห็นหน้าฟรานตอนนี้ชะมัด
    #334
    0