Baby Mafia สะดุดรักมาเฟียสุดเลิฟ [Yaoi] END!

ตอนที่ 3 : 02 : Mocca [Fran x Chiong] .. 100 per ..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    11 ก.ย. 55


 
 




Juniel - Stupid (Babo) ft. Yonghwa

 






.. 100 Per ..

 


02 Mocca







ณ สนามแข่งรถ




เสียงโหวกเหวกโวยวายพร้อมกับเสียงเครื่องยนต์ดังก้องไปทั่วบริเวณ นี่น่ะหรอสนามแข่ง มันก็ตรงตามที่คิดเอาไว้นั่นแหละนะ สาวสวยหลายคนแต่งตัวสั้นจู๋ สั้นแบบนี้ไม่ต้องใส่มาเลยนะอีหนู -*- ฟรานเดินลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูให้ผม มือหนายื่นมาตรงหน้าผมแล้วฉุดร่างของผมออกมา




“อย่าปล่อยมือผมนะ ยังไงๆก็ห้ามเด็ดขาด”




“รู้น่า”ผมทำเสียงขึ้นจมูกเมื่อคนตรงหน้ามองผมเหมือนเด็กๆ




สายตาของคนหลายคนจับจ้องมาที่ฟรานกับผมไม่วางตา พวกสาวสวยพอเข้าใจว่ามองทำไม พวกเจ้าหล่อนมองอย่างยั่วๆด้วยสายตาประมาณว่า ต้องการไปสนุกต่อกับฉันคืนนี้มั้ย กลิ่นบุหรี่กับแอลกอฮอล์ตีเข้าจมูกผมจนแสบไปหมด ไม่คิดเลยว่ากลิ่นมันจะแรงมากขนาดนี้




“เฮ้ยมาแล้วเว้ย”เสียงเข้มๆเอ่ยขึ้นพร้อมกับกลุ่มผู้ชายน่าตาดีสามสี่คนที่นั่งล้อมวงคุยกันอยู่ พวกเขาโบกมือให้ฟรานเป็นเชิงบอกว่า พวกกูอยู่ตรงนี้เว้ย มาเร็วๆ =..=




ฟรานเดินไปตีมือกับคนกลุ่มนั้นแล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ส่วนผมก็นั่งลงตามเงียบๆ สายตามองกวาดไปรอบสถานที่ เสียงดัง หนวกหู และมีกลิ่นไม่พึงประสงค์ ทุกสิ่งที่นี่เป็นสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายทั้งนั้น




เสียงเชียร์สลับกับเสียงเร่งเครื่องดังขึ้นเป็นระลอกๆ เสียงล้อบดกับพื้นถนนดังจนปวดหู ผมทำหน้ามุ่ยหน่อยๆแล้วหันมาสนใจกลุ่มคนหน้าตาดีแต่นิสัยต้องโฉดแน่ๆ




“เฮ้ย มึงพาใครมาด้วยวะเนี่ย เด็กใหม่งั้นหรอวะ”




“พ่องงมึงสิครับ เนี่ยมายเลดี้ของกู”ฟรานไม่พูดเปล่าแถมยังรั้งเอวของผมเข้าไปใกล้ตัวมากยิ่งขึ้น ใบหน้าหล่อซบที่ไหล่ของผมแล้วฉีกยิ้มให้กลุ่มเพื่อนของตัวเอง




“โหย น่ารักขนาด ไปเอามาจากไหนวะ เบื่อๆแล้วส่งต่อพวกกูบ้างนะเว้ย”




ผมหน้าหงิกกับประโยคของคนตรงหน้าแล้วเชิดหน้าใส่มันซะด้วยความไม่พอใจ ฟรานฉีกยิ้มแห้งๆแล้วบอกปัดเสียงเข้ม




“คนนี้กูจริงจังครับ มึงอยากได้หาเอาสิวะ”




“โหย!! ไอ้ฟราน หนังหน้าอย่างมึงเนี่ยนะจะจริงจังกับใครได้นานเกินอาทิตย์มั้ยวะ”




ผมทำสีหน้านิ่งเฉยแล้วมองใบหน้าฟรานที่ฉีกยิ้มแห้งๆให้กับผม เขาตบหัวเพื่อนตัวเองเรียงตัวแล้วแยกเขี้ยวใส่ ให้มันได้อย่างนี้เส่ะ -*- !! ในขณะที่ผมเหม่อๆอยู่นั้นร่างของสาวสวย(?)หลายนางก็เดินตรงมาที่พวกผมนั่ง พวกหล่อนทิ้งตัวลงนั่งขนาบข้างชายหนุ่ม และมีอีกนางหนึ่งทิ้งตัวลงมานั่งข้างฟราน ก้นของหล่อนดันตัวผมจนเกือบจะตกเก้าอี้




ผมจ้องเขม็งใส่เจ้าหล่อนแล้วลุกขึ้นจากที่นั่ง แขนยกขึ้นกอดอกด้วยความไม่พอใจ ฟรานฉีกยิ้มแห้งๆให้ผมแล้วยกมือเกาหัวแก้เก้อ เจ้าหล่อนตรงหน้าไม่ละความพยายามที่จะอ่อยคนตรงหน้า แขนเรียวพยายามดันให้หน้าอกหน้าใจตัวเองตูมขึ้นมา ริมฝีปากสีแดงสดฉีกยิ้มหวานเชื่อมจนหน้าคลื่นไส้




“เหอะ!”ผมสะบัดหน้าหนีอีตาฟราน ไหนๆก็มาถึงที่สนามแข่งรถละ ขอเดินสำรวจดูหน่อยก็แล้วกันอยากรู้ว่ามันจะมีอะไรที่น่าสนใจบ้าง




ผมเดินมาเรื่อยๆจนถึงบริเวณสนามแข่ง รถราคาแพงทั้งที่แต่งและไม่แต่งจอดเรียงกันในสนาม ถัดออกไปนอกสนามคือพิธีกรและพวกที่รับพนัน ถัดไปอีกมีสาวน้อยที่แต่งชุดบันนี่เกิร์ลยืนยั่วยวนชายหนุ่มด้วยรูปร่าง




“เอาล่ะครับ ของรางวัลในรอบนี้คือสาวน้อยบันนี่เกิร์ลนะครับ”เสียงประกาศดังขึ้นพร้อมกับเสียงเฮลั่น ผมขมวดคิ้วเป็นปมแล้วมองสาวน้อยดังกล่าวที่ฉีกยิ้มอย่างมีความสุข ทั้งๆที่ตัวเองเป็นของเดิมพันแท้ๆ ยังยิ้มได้อยู่อีกหรอ




สาวสวยอีกคนเดินไปยืนกลางสนามพร้อมกับธง เธอยืนตรงกลางระหว่างรถสองคัน ก่อนที่จะโบกธงเพื่อเป็นสัญญาณ พอรถถูกปล่อยตัวออกไปเสียงเฮลั่นพร้อมกับเสียงเชียร์ดังขึ้น ผมถูกดันออกมาจนติดขอบสนาม กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยมาปะกับจมูกของผมจนมึนหน่อยๆ




ผมพยายามปัดป่ายมือออกมาจากคนกลุ่มนี้จนกระทั่งทะลุออกมาด้านนอก แต่พอเงยหน้าขึ้น สายตาผมก็ไปสบเข้ากับดวงตาคมกริบของคนตรงหน้า มือหนาคีบบุหรี่เอาไว้ก่อนที่จะยกขึ้นมาสูบแล้วพ่นควันสีเทาออกมา ดวงตาคมตวัดมามองผมแล้วเหยียดยิ้มให้




“เอ่อ..




“คิง!! ทำยังไงดีครับ”ชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้น เขาวิ่งตาลีตาเหลือกเข้ามาหาร่างสูงตรงหน้า




“อะไรวะ”




“ของเดิมพันที่คิงเตรียมไว้หนีไปแล้วครับ คะ..คือ เราจะทำยังไงดีครับ”




พลั่ก




ร่างสูงถีบคนตรงหน้าจนทรุดลงไปนอนกองที่พื้นด้วยความจุก ผมที่เห็นเหตุการณ์ยืนงงแล้วพยายามเดินหนี เรื่องนี้เราไม่เกี่ยว หนีก่อนดีกว่า




หมับ




ในขณะที่ผมกำลังจะหมุนตัวหนีแล้วทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ มือหนาของร่างสูงก็คว้าหมับเข้าที่แขนของผมแล้วออกแรงกระชากจนตัวผมปลิวไปเผชิญหน้ากับเขา




“มึงรีบไสหัวเน่าๆของมึงไปได้แล้ว เพราะตอนนี้กูได้ของเดิมพันใหม่แล้วโว้ย”ร่างสูงพูดเสียงเข้มกับคนที่นอนอยู่ที่พื้นแล้วกระตุกข้อมือผมให้เดินตามเขาไป ผมพยายามขืนตัวสุดกำลังแล้วสะบัดอย่างแรงจนมือหนาหลุดออก ผมชักสีหน้าแล้วกำข้อมือตัวเองเบาๆ เจ็บมากอ่า TT




“อะไรเนี่ย อยู่ๆก็มาฉุดกระชาก”




“หุบปากเหอะน่า มึงเป็นของเดิมพันในรอบต่อไป”







ต่อค่ะ



 

=[]= วะ..ว่าไงนะ จะบ้าหรอ ไม่เอาโว้ย”ผมอ้าปากค้างแล้วสะบัดหน้าหนีมัน ขาพยายามก้าวหนีมันแต่แขนยาวๆของมันดันตวัดมารั้งตัวผมเอาไว้ได้ ใบหน้าโน้มลงมาที่ข้างหูผมแล้วเอ่ยเสียงเย็น




“กูไม่ชอบพูดมาก และกูตัดสินใจอะไรแล้วกูจะไม่มีวันเปลี่ยนใจเด็ดขาด!




T^T !! บอกผมทีว่าไอ้นี่มันพูดเล่น




และในระหว่างที่ผมกำลังถูกกระชากลากถูอยู่นั้นมือหนาของใครบางคนก็มาคว้าแขนของผมเอาไว้แน่นแล้วออกแรงดึงจนตัวผมเซไปซบ ผมเงยหน้าขึ้นมองก็พบว่าเป็นฟราน เขาทำหน้านิ่งจนน่ากลัวแล้วจ้องคนตรงหน้าเขม็ง




“คิดจะทำอะไรของมึงวะ”ฟรานเอ่ยเสียงเข้มแล้วกอดรัดตัวผมเอาไว้แน่น ดวงตาคมจ้องเขม็งไม่วางตา สองคนนี้ต้องเคยมีเรื่องกันแน่ๆเลย *-*




“เหอะ จะทำอะไรก็เรื่องของกู คนอย่างมึงไม่ต้องรู้”




“งั้นหรอ แต่คนนี้เป็นคนของกู มึงห้ามมาแตะต้อง อย่าเอามือสกปรกของมึงมาจับตัวคนๆนี้เด็ดขาด”




“หึหึ ข่าวที่กระจายออกมาก็ไม่ผิดสินะ! มาสเตอร์แห่งแก็งค์ฟรานซิสซ่าร์มีมายเลดี้เป็นเรื่องจริงงั้นสิ”




“แล้วคิงของแก็งค์แมกนัสมีปัญหาอะไรกับกูวะ”




ผมกระดิกหูหน่อยๆเมื่อได้ยินว่าไอ้คนตรงหน้าผมเป็นหัวหน้าแก็งค์แมกนัส และถ้าจำไม่ผิด ลูกน้องของหมอนี่โดนพวกของฟรานซ้อมปางตายอยู่ที่คฤหาสน์ = = สองแก็งค์นี้คงจะไม่ถูกกันอย่างแรงสินะ




“หึ พอดีไอ้นั่นมันเป็นของเดิมพันในการแข่งรอบต่อไปวะ และมึงไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธใดๆทั้งสิ้น มึงก็รู้กฎของที่นี่นิ่หว่า”




“ไอ้เวรไนท์!!




“อยากช่วยมันก็ลงแข่งดิวะ”ร่างสูงตรงหน้าฉีกยิ้มแล้วเดินจากไป ทิ้งไว้แค่ความกังวลใจเท่านั้น




ฟรานนิ่งไปสักพักก็ค่อยๆคลายอ้อมกอดเพื่อไม่ให้ผมอึดอัด ใบหน้าหล่อมีความกังวลซ่อนเอาไว้อยู่ ผมเงยหน้าขึ้นมองด้วยความเป็นห่วง มือเลื่อนไปแตะเบาๆที่แก้มเนียน




“ฟราน เรายกเลิกไม่ได้หรอ”




“เรื่องนั้นมันยากมากถ้าจะยกเลิก เพราะสนามแข่งนี่เป็นส่วนกลาง ไม่มีใครคุมนอกจากความเข้าใจกันของแต่ละแก็งค์ ใครกร่างที่นี่โดนยิงทิ้งหมด แหมแต่ผมที่เป็นหัวหน้าแก็งค์ฟรานซิสซ่าร์ คนอื่นๆก็คงไม่พอใจถ้าผมทำอะไรตามใจจนไม่สนใจกฏเกณฑ์ที่ตั้งขึ้นมา”




“แบบนี้ก็ทำอะไรไม่ได้สินะ เฮ้อ..”ผมพูดออกมาเสียงแผ่วๆแล้วแกะมือหนาออก ผมค่อยๆเดินถอยห่างออกจากร่างสูง ความจริงวันนี้ผมไม่ควรจะมาเลยด้วยซ้ำ มาแล้วซวยเลยวุ้ย -*-




ร่างสูงเดินเข้ามากอดผมจากด้านหลังก่อนที่จะโน้มหน้าลงมาใกล้ ลมหายใจอุ่นๆรดที่ซอกคอของผมจนรู้สึกขนลุก




“ผมจะต้องชนะ เพื่อเลสของผม”ฟรานพูดแบบนั้นแล้วค่อยๆดันร่างผมออกเบาๆ มือหนาเอื้อมมากุมมือผมเอาไว้แล้วออกแรงดึงให้ผมเดินตาม ผมไม่ได้ขัดหรืองอแงใดๆทั้งสิ้น ทำได้แค่เดินตามร่างสูงไปเงียบๆ อย่างน้อยตอนนี้ก็ไม่อยากที่จะสร้างปัญหาให้เขาอีกแล้ว = = !!




ฟรานพาผมมาที่กลุ่มเพื่อนของตัวเองแล้วดันให้ผมนั่งลงที่โซฟาตัวเล็ก เขาย่อเข่าลงตรงหน้าผมแล้วมองด้วยสีหน้าจริงจังจนผมรู้สึกใจเต้น




“ผมจะลงแข่งเพื่อช่วยเลสของผม เลสเป็นของผม ไม่ว่ายังไงผมก็ไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องเลสเด็ดขาด”




=////=




“เฮ้ยไอ้ฟราน มึงจะลงแข่งหรอวะ O_o




“เออ ทำไมวะ พวกมึงจะทำหน้าเหมือนไม่เชื่อกูหรอ - -*




“ก็ใช่น่ะสิ มึงเคยบอกกูแล้วนะเว้ยว่าจะไม่แข่งอีก”




ผมนั่งมองพวกมันเถียงกันไปเถียงกันมาแล้วหันไปมองที่สนามแข่งรถ บรรยากาศรอบข้างผมมันอึกทึกครึกโครม มันไม่ใช่ที่ที่ผมสมควรจะอยู่ ผมควรจะหนีกลับบ้านซะตั้งแต่ตอนนี้ ผมค่อยๆปัดมือหนาออกช้าๆแล้วเดินถอยห่างออกมา ผู้คนรอบข้างที่ค่อนขางเถื่อนและใช่ มันไม่เหมาะกับผม




“เราไม่ควรอยู่ที่นี่”




ผมหันหลังแล้วเดินหนีออกมา ของเดิมพันคนก่อนยังหนีได้ ทำไมผมจะหนีไม่ได้ล่ะ มันต้องมีทางเลือกที่ดีกว่านี้สิ ผมเม้มปากเข้าหากันแล้วเดินฝ่าฝูงคนจนกระทั่งมาโผล่ที่ไหนก็ไม่รู้ และพอเงยหน้าขึ้นมองตามป้ายที่ ที่พักของรางวัลเอิ่มหมายถึงของเดิมพันในสนามแข่งล่ะมั้ง =o=




“นั่นไงของเดิมพันในรอบต่อไป จับตัวไว้เร็ว”ผู้ชายร่างกำยำพูดขึ้นแล้วชี้นิ้วมาทางผม สายตามากมายจับจ้องมายังผมแล้วต่างวิ่งเข้ามาพยายามจับตัวผม ผมกระโดดหนีแล้วค่อยๆถอยหลังไปด้านหลังจนไปชนกับอะไรบางอย่างนิ่มๆ




หมับ !




ผมโดนใครบางคนคว้าเอาไว้แล้วออกแรงบีบอย่างแรง และไอ้คนที่ทำแบบนี้คือ คิงแห่งแก็งค์แมกนัส หมอนั่นแสยะยิ้มเย็นๆใส่ผมแล้วเหวี่ยงร่างของผมไปให้พวกลูกน้องล็อกตัวเอาไว้




“ปล่อยนะ!




“ดิ้นไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา มึงเป็นของเดิมพัน”




“ไม่มีทาง!! ฉันไม่ใช่”




“มึงไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธใดๆทั้งสิ้น”มือหนาบีบที่ปลายคางของผมอย่างแรง น้ำเสียงเข้มบ่งบอกได้ถึงอารมณ์ของเขา ผมปัดมือหนาออกแล้วเดินถอยหลังหนีด้วยความกลัว




“อย่าเอามือสกปรกมาแตะต้องตัวเลสเด็ดขาดเลยนะ ไอ้ไนท์”




“หึ! กว่าจะโผล่หัวมาได้นะเว้ย คนอย่างมึงเนี่ยดูแลคนสำคัญได้ไม่ดีเท่าไหร่เลยนะ”




“หนอย!! มึง”




“ยังไงซะมึงก็ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้! หมอนี่ต้องเป็นของเดิมพันในรอบต่อไป อยากช่วยก็แข่งสิวะ หรือจะปล่อยให้หมอนี่ไปเป็นของคนอื่นก็ก็ไม่ได้ว่าหรอกนะ แต่พอดีว่ากูลงแข่งรอบนี้ด้วย ไอ้หน้าหวานนี้คงได้เป็นของกูแน่ๆเลยวะ”




“กูจะลงแข่ง คนสำคัญของกูต้องปกป้อง และกูจะไม่มีวันเสียคนสำคัญอีกเป็นครั้งที่สอง ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม กูไม่มีวันยอม!!




พวกเขาสองคนเถียงกันไปกันมาเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อกันและกัน ใบหน้าไม่ยอมใครของทั้งคู่บ่งบอกได้ถึงศักดิ์ศรีของแก็งค์ แน่ล่ะ แก็งค์ใหญ่สองแก็งค์มาเจอกัน อำนาจและศักดิ์ศรี เหอะ เรื่องน่าปวดหัวผมล่ะเกลียดที่สุด




“การแข่งขันรอบสุดท้ายของวันนี้จะเริ่มขึ้นในอีกสิบนาทีข้างหน้า ขอให้ผู้เข้าแข็งขันมารายงานตัวที่จุดรายงานตัวแล้วนำรถของท่านเข้าสนามเพื่อเช็คสภาพด้วยครับ”เสียงกรรมกาเอ่ยขึ้นทำให้ฟรานหยุดเถียงกับนายไนท์แล้วหันมามองผม มือหนาคว้ามือผมเอาไว้แล้วออกแรงดึงให้เดินตาม ไนท์แสยะยิ้มเย็นๆแล้วเดินไปที่พักของตัวเอง




“ฟราน”




“ไม่ต้องห่วง ผมต้องชนะและช่วยเลสให้ได้”




ฟรานพูดแค่นั้นแล้วเดินไปรายงานตัว แลมโบสีดำสนิทของฟรานขับเข้ามาจอดเพื่อตรวจเช็คสภาพ ผมมองตามร่างสูงโปร่งที่เดินเข้าไปพูดคุยกัน มือกำกันแน่นจนเส้นเลือดปูด เป็นเพราะผมถึงทำให้คนอื่นเขาเดือดร้อน




“เฮ้ย ไม่คิดเลยนะเว้ยว่าไอ้ฟรานมันจะลงแข่งน่ะ”เสียงเพื่อนในกลุ่มของฟรานพูดขึ้นโดยที่ไม่รู้เลยว่าผมยืนอยู่ตรงนี้




“มันแปลกมากเลยนะเว้ย ปกติถ้ามันไม่ฉุกเฉินหรือว่ามันไม่อยากจะแข่งจริงๆมันจะไม่ลงเลยนะเว้ย หรือว่าของรางวัลมันจะเป็นของดีวะ งั้นเลสของไอ้ฟรานเป็นของกู”ผมสะดุ้งโหย่งกับคำพูดของคนพวกนี้ แล้วค่อยๆขยับออกห่างจากกลุ่มของพวกเขา สายตาจับจ้องไปยังร่างสูงโปร่งของฟรานที่ดูเคร่งขรึม เขายืนพิงตัวรถด้วยท่าทางสบายอารมณ์




“เอาล่ะครับ ตอนนี้ก็ถึงเวลาอันสมควรแล้วที่เราจะทำการแข่งขันรอบสุดท้ายของวันนี้ และเป็นที่น่าตกใจมากที่รอบนี้เราได้ของรางวัลที่น่ารักน่าเอ็นดูมาคนหนึ่ง”มือหนาของพวกการ์ดผลักตัวผมไปหาพิธีกรที่ยืนอยู่กลางสนามแข่ง ผมพยายามสะบัดตัวหนีแต่โดนสายตาจากทั่วทั้งสนามกดดันจนได้แต่ยืนนิ่ง ฟรานมองด้วยความไม่พอใจแบบสุดขีด




เสียงเซ็งแซ่ดังไปทั่วบริเวณ สายตาโลมเลียและอิจฉาปะปนกันมา ทั้งหญิงและชายมองมาที่ผมจนเริ่มทำตัวไม่ถูก  ผมยืนบีบมือตัวเองแน่นแล้วก้มลงมองพื้น




มือหยาบกร้านรั้งใบหน้าผมขึ้นให้มองผู้เข้าแข่งขัน เหมือนเป็นการปลุกใจผู้แข่งให้มีแรงที่จะสู้ ผมสะบัดหน้าหนีแล้วทำตาเขียวใส่ไอ้เวรนั่น !




“อย่าเอามือมาแตะต้องตัวฉันนะ”




“หึหึหึ !! ดูสิครับทุกท่าน ของรางวัลวันนี้น่าสนใจมากที่สุดในบรรดาของรางวัลที่ผ่าน เอาล่ะครับ ตอนนี้ได้เวลาอันสมควรแล้ว เราจะเริ่มทำการแข่งขันกันนะครับ”




 

ต่อค่ะ








 

 

 

ผมโดนพวกการ์ดลากเข้ามานั่งข้างสนามชนิดติดขอบเลยล่ะ ฟรานมองมาทางผมแล้วยัดตัวเข้าไปในรถคันหรู เสียงสตาร์ทเครื่องดังกระหึ่มพื้นที่ ผู้คนมากมายต่างให้ความสนใจกับการแข่งขันครั้งนี้กันมากๆ ด้วยเหตุผลที่ว่า การแข่งขันครั้งนี้มีหัวหน้าแก็งค์ที่มีอิทธิพลมากถึงสองแก็งค์ลงแข่งด้วย นั่นก็คือ ฟรานกับไนท์ !




สาวสวยหุ่นดีเดินลงไปยืนกลางสนามระหว่างรถสองคัน มือข้างขวายกขึ้นเหนือหัวพร้อมกับธงสีแดง เธอสะบัดธงลงพื้นเป็นจังหวะที่รถออกจากจุดสตาร์ท




รถสี่คันบนสนามออกจากจุดสตาร์ทด้วยความเร่ง เสียงล้อบดกับพื้นถนนดังซะจนปวดแก้วหู ผมมองรถแลมเบอร์ของฟรานที่ตอนนี้ขึ้นนำรถทั้งสามคัน เฟอร์รารี่สีแดงของไนท์ตามจี้ตูดมาติดๆจนผมเลยหายใจไม่ทั่วท้อง การแข่งจะแข่งทั้งหมดสามรอบ ผมกำมือแน่นแล้วมองด้วยความตื่นเต้น ถ้าฟรานแพ้ผมคงต้องไปเป็นตุ๊กตาของพวกมันคนใดคนหนึ่งในสนามแน่ๆ




แปะ




มือหนาของใครบางคนแตะที่ไหล่ของผม ผมสะดุ้งสุดตัวแล้วปัดมือนั่นออกห่าง เพื่อนของฟรานเดินมายืนข้างหลังผมตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ผมตีหน้านิ่งนิดๆแล้วหันหน้าหนีไปที่สนาม รถของฟรานยังคงนำอยู่ !




“งานนี้ไม่หมูนะเว้ยพวกมึง ไอ้ไนท์มันลงแข่งด้วย มันคงไม่จบลงแบบแฮปปี้แน่ๆ เชื่อกูสิ”




“มึงอย่าพูดงั้นสิ เลดี้ผู้น่ารักของมันจะขวัญเสียหมด”




พวกมันพูดกรอกหูผมจนความเชื่อใจและความหวังของผมริบหรี่ ผมกุมมือตัวเองเอาไว้แน่นแล้วมองภาพตรงหน้า รถของไนท์เริ่มแซงมาเคียงข้างรถของฟราน ทั้งสองข้างขับแข่งกันอย่างสูสี




“พวกนายจะมาพูดสอดเสียดทิ่มแทงฉันอีกนานมั้ยหะ !! ถ้ายังจะพูดออกมาอีกนะ ฉันจะแหกปากนายแล้วดึงลิ้นไก่ออกมาเหยียบๆให้ดูเลย”ผมหันไปว๊ากใส่เพื่อนฟรานที่มาหูอยู่ข้างๆหูของผมจนไม่มีสมาธิเชียร์ พวกนั้นฉีกยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจก่อนที่ผู้ชายคนหนึ่งจะวางมือลงบนหัวของผมเบาๆ




“พวกเรายอมรับในตัวของเธอแล้วล่ะ”




O_O ! อะไร ?”




“พอดีพวกเรากำลังทดสอบอะไรบางอย่าง ถ้าคนที่จะอยู่ข้างไอ้ฟรานไม่ดีพอ พวกเราทั้งหมดจะเขี่ยคนๆนั้นทิ้ง”




ผมงงอยู่หน่อยๆแล้วสะบัดหน้าหนีไปทางสนาม ตอนนี้เข้ารอบสุดท้ายแล้ว รถของฟรานกับไนท์ขับมาสูสีกันมาก มีบางครั้งคราวที่ทั้งสองคันจะขับเบียดกันจนสีถลอกไปหมด ผมล่ะแอบเสียดาย !!




“จับตาดูดีๆล่ะ ผู้ชายที่กำลังแข่งรถเพื่อช่วยตัวของเธอน่ะ”เสียงเข้มของเพื่อนฟรานเอ่ยขึ้น ผมไม่รู้จักหรอกว่าพวกเขาทั้งหมดเป็นใคร พวกเขาสี่คนทำหน้านิ่งแล้วจ้องมองไปทางสนามแข่ง ผมลากสายตาไปมองด้วยความลุ้นระทึกจนหัวใจแทบจะออกมาเต้นข้างนอก




อีกร้อยเมตรจะเข้าเส้นชัย แต่แล้วจู่ๆรถของไนท์ได้ขับเบียดฟรานอย่างแรงจนฟรานเกือบจะเสียการทรงตัว รถทั้งสองคันขับบี้กันมาแบบไม่มีใครยอมใคร ผมกุมมือตัวเองไว้ตรงหน้าอกแล้วมองภาพตรงหน้าอย่างไม่กระพริบตา รถทั้งสองคันกระแทกกันไปมาจนวินาทีสุดท้าย




รถทั้งสองคันวิ่งเข้าเส้นชัยพร้อมๆกันจนผมรู้สึกใจหวิวๆ ทั้งสนามเงียบกริบลงเหมือนป่าช้า ฟรานเดินลงมาจากรถตัวเองพร้อมๆกับที่ไนท์เดินลงมาจากรถ ทั้งสองเดินเข้ามาปะทะกันทันทีที่ทำได้ มือหนาคว้าคอเสื้อของกันแหละกันแล้วฉีกยิ้มยะเยือกออกมา




“อะ..เอ่อ เอาล่ะครับ การแข่งขันที่ดุเดือดได้จบลงไปแล้ว เรามาดูจากวีดีโอที่ได้บันทึกไว้นะครับว่าใครจะเป็นผู้ชนะในค่ำคืนนี้”




เสียงกรรมการดังขัดขึ้น ผมกระโดดผ่านแนวกั้นระหว่างที่ยืนดูกับสนามออกไปหาฟรานด้วยความร้อนใจ ฟรานสะบัดมือออกจากคอเสื้อคนตรงหน้าแล้วหันหน้ามามองผม ดวงตาเย็นชาที่มองไนท์มันทำให้ผมกลัวหน่อยๆ




“ฟะ..ฟราน”




“ไปกันเถอะครับ การแข่งรอบนี้ผมชนะแล้ว”ฟรานพูดเสียงเย็นแล้วก้มหน้าลงต่ำ เหมือนกำลังซ่อนสายตาเย็นชาไม่ให้ผมเห็น ผมไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่กุมมือหนาที่เย็นเฉียบเอาไว้แน่น ร่างสูงเดินนำผมไปแล้วกระตุกมือให้ผมเดินตามไปเบาๆ




“ผู้ชนะในค่ำคืนนี้ได้แก่ .. ฟราน ! หัวหน้าแก็งค์ฟรานซิสซ่าร์ครับท่าน”เสียงเฮดังลั่นสนามแข่ง ส่วนไนท์เดินหายไปกับกลีบเมฆ ฟรานเดินลิ่วๆไปหากลุ่มเพื่อนที่ยืนคุยกันอยู่ เขาเดินไปแปะมือกับเพื่อนแล้วฉีกยิ้มมุมปาก




“เลสครับ ผมยังไม่แนะนำให้รู้จักกับเพื่อนๆของผมสินะครับ”




“อะ..อืม”




“คนแรกคือไอ้หมอนั่น มันชื่อ คิว อายุอานามมันก็ 18 ปีพอดิบพอดี รู้จักกันมานานแล้วล่ะ พ่อกับแม่ของมันกับผมรู้จักกันดีเลยทำให้สนิทกัน ไอ้หมอนี่ไม่ค่อยสนใจใครรอบข้างมากนัก ถ้าคนๆนั้นไม่น่าสนใจมันจะไม่ปรายตามองเลยด้วยซ้ำ”ผมมองผู้ชายที่ชื่อคืนด้วยความพิจารณา ใบหน้านิ่งเฉยมองมาทางผมนิ่งๆ ผมสีดำที่ปรกตาหน่อยๆของเขา ดวงตาคมกริบที่ดูมีเสน่ห์ ริมฝีปากสีซีดขยับยิ้มมุมปาก




“เฮ้ยมึง O_o !! เมื่อกี้ไอ้คิวมันยิ้มวะ”




“หยุดเลยไอ้คิว คนนี้ของกู!!”ฟรานเอ่ยแล้วรั้งร่างขอผมเข้าไปใกล้ ผมได้แต่ทำหน้าเบื่อหน่ายแล้วจับแขนแกร่งเอาไว้แน่น ใบหน้าเงยขึ้นมองร่างสูงที่รั้งเอาไว้ก่อนที่สายตาเราจะประสานกัน ..




 “อะ..เอ่อ ส่วนไอ้หมอนี่ชื่อ นีเรสต์ อายุก็ 20 ปีแล้วครับ ประวัติมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพราะด้วยความที่มันโฉดและคาสโนว่าสุดกู่ เปลี่ยนผู้หญิงบ่อยกว่าเปลี่ยนเสื้อผ้า ไม่ค่อยใส่ใจความรู้สึกของคู่ขา มันถือคติที่ว่า กูพอใจก็พอ!”ผมมองหน้าไอ้คนหน้ามึน ใบหน้าหล่อฉีกยิ้มใส่ผม เอิ่มนะ แค่หน้ามันก็เอาใจสาวๆไปมากกว่าครึ่งจริงๆนั่นแหละ




“แล้วไอ้นี่ชื่อ อาร์มี่ อายุ 19 ปี มันเป็นพวกชอบเล่นเกม เถื่อนนิดๆ แรดหน่อยๆ หน้าด้านน้อยๆ แต่มันเป็นพวกที่รักเพื่อนมาก นิสัยชีกอสาวไปทั่ว รับได้ทุกเพศ มันคิดแค่ว่า กูจะทำอะไรก็เรื่องของกู !”ไอ้หน้ามึนเดินมาหาผมแล้วยักคิ้วใส่อย่างกวนประสาท




“แหะๆ ยินดีที่ได้รู้จักก็แล้วกันนะ”ผมพูดแล้วยิ้มแห้งๆให้ก่อนที่จะกระตุกมือหนาเบาๆ ผมอยากออกไปจากที่นี่แล้ว บรรยากาศแบบนี้ผมไม่ชอบเท่าไหร่เลย มันมีแต่สายตาที่จ้องมองมาตลอดเวลา




“ผมว่าเรากลับกันดีกว่า ผมไม่อยากให้เลสอยู่ที่นี่นาน”




“อืม ฉันก็คิดว่างั้น”




“เฮ้ยไอ้ฟราน คืนนี้ไม่ไป JJ หรอวะ กูอุตส่าห์นัดสาวไว้ให้”




ผมถอนหายใจเซ็งๆแล้วค่อยๆทำตัวลีบเหมือนไม่มีตัวตน ผมกลายเป็นอากาศภายในพริบตาเดียว เฮ้อ สังคมแบบนี้ผมทำตัวยอมรับไม่ได้จริงๆ - -*




“คงไม่วะ วันนี้จะอยู่กับเมียที่บ้าน”ฟรานโอบรอบเอวผมแล้วดึงเข้าหาตัว เพื่อนๆเขาส่งเสียงล้อเลียนก่อนที่จะเดินหายไปทีละคนสองคน




“กล้าพูดนะว่าเมียน่ะ -*- ไม่อายรึไง”




“อายทำไมมีเมียน่ารัก”




=///= บ้าไปแล้ว”




“เขินผมล่ะสิ”




“ใครเขิน นายมั่วมากเลย กลับบ้านดีกว่า”ผมสะบัดหน้าหนีเพราะเริ่มรู้สึกว่าหน้าจะร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เสียงหัวเราะชอบใจในลำคอของร่างสูงยิ่งทำให้ผมแทบจะมุมดินหนีก็ว่าได้ มือหนาเลื่อนมากุมมือผมเอาไว้แล้วพาเดินไปยังรถของเรา 



 



Say : อายทำไมมีเมียน่ารัก ^^

 Fran 








-----------------------------------------------------------------------------
สวัสดีค่ะ :) วันนี้แวะมาแปะให้ครบ 100 % เลยนะคะ ^^ 

อาจจะช้าหน่อยตามสภาพความเป็นอยู่ของตัวไรท์เองเน้อ เหอะๆ

มาต่อให้แล้วนะจ๊ะ ติชมกันได้ตามสะดวกเลยจ้า คอมเมนท์ยาวอ่านเพลินดี อิอิ

มาฟินกันต่อกับฟรานชิองกันได้เเล้วค่ะ 555 

จิ้มเม้นให้ไรท์ตัวน้อยด้วยนะคะ *-* .. I love you <3




:)  Shalunla

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,024 ความคิดเห็น

  1. #1017 popo~ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 19:35
    ฟรานนี่น่ารักจริงๆๆๆๆ

    ติดตามๆๆๆๆ
    #1,017
    0
  2. #1009 OTKprincer (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 09:16
    เมียน่าร้าาาากกก เขินจุงเบย
    #1,009
    0
  3. #986 blacksaya (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2557 / 21:39
    เป็นมาเฟียที่มุ่งมิ้งน่ารักมากอ่ะ><
    #986
    0
  4. #983 KookieZoMini☆ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 09:50
    เมียน่ารักมากก >\\<
    #983
    0
  5. #981 อายะตัน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:18
    อายทำไมเมียน่ารัก >////<  
    #981
    0
  6. #972 nattamonyys (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:57
    กร๊ากกกกกมุมิมากกกกกกกกก
    #972
    0
  7. #967 gamemie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2556 / 00:50
    ฟราน น่ารักอ่ะ ชิอง เขินมากกกก
    #967
    0
  8. #945 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2556 / 21:48
    นั่นสิ!! อายทำไมมีเมียน่ารัก ㅋㅋ so fun ~
    #945
    0
  9. #924 KiHaE*129 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 14:26
    ที่ว่าไม่ยอมเสียของสำคัญ
    ของสำคัญครั้งแรกที่เสียไปคือไรอ่ะ
    #924
    0
  10. #899 LooknamTK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2556 / 00:58
    น่ารักกกกกกกกกกกกกกกก
    ><
    #899
    0
  11. #887 โครตเอ็กโซติก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 18:05
    อายทำไมมีเมียน่ารัก !+++++++++ ฟรานบ้า! เขินนะ > <
    #887
    0
  12. #866 zeejoy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2556 / 00:50
    น่าร๊าก!!ได้อีกอ่ะ
    #866
    0
  13. #837 Plankton J (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 23:46
    คู่ซีม่อนไม่มาบ้างหรอออ
    #837
    0
  14. #830 bmw snw ;) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 12:32
    คุยกันน่ารักมากอ่ะ
    #830
    0
  15. #824 Yunchi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 15:52
    มดขึ้นทั้งตอนอ่ะ

    หวาน~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
    #824
    0
  16. #816 Sky Ami (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 09:39
    ฟินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน (ขึ้นสวรรค์ไปแล้ว)
    #816
    0
  17. #799 •-MaMaI-• (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 01:59
    ชิอง ความทรงจำกลับมาไวๆนะ ^^
    #799
    0
  18. #781 poyxxbayimm' (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 01:41
    ก็เมียน่ารัก เมียน่ารัก เมียน่ารักจนใจไหวหวั่น (?)
    #781
    0
  19. #761 mummy_yaoi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2556 / 16:14
    มาเฟียน่ารัก
    #761
    0
  20. #711 AomEiei (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 15:24
    แอร๊ยยยยยยยยฟินเลยยยยย ~ 
    #711
    0
  21. #704 Rominwoo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 22:32
    อายทำไมมีเมียน่ารัก ฟินอ่าคำเนี่ยๆๆๆ>///<
    #704
    0
  22. #638 Black Moon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2556 / 01:34
    หวานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #638
    0
  23. #621 GGINTONIC. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 08:56
    ไนท์ห่ามแบบอ่อนโยนป่ะ
    #621
    0
  24. #620 haginey (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 23:36
    ฟรานน่ารักมากกกกกก
    #620
    0
  25. #612 GGINTONIC. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 23:11
    ฟรานน่ารักอ่ะ มีเหลือป่ะคะ 555555555555
    #612
    0