บุพเพเล่ห์ร้าย

ตอนที่ 68 : รักคุณเข้าแล้ว จริงจัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,658
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    28 ส.ค. 61

  ภูริชเดินนำณดาเข้ามาในห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ใจกลางเมือง หลังจากที่พิจิกาส่งข้อความมาบอกว่าคงไม่เจอกันวันนี้ เพราะอยากกินปิ้งย่างกับเพื่อนๆที่บังเอิญมาเจอกัน และกลัวว่าจะกลับดึกเลยไม่อยากให้เขาต้องรอ ขอยกเลิกนัดงั้นเหรอ ไม่มีทางซะละ นัดแล้วนัดเลย ในวินาทีนั้นเขาเลยตัดสินใจว่าจะต้องมา ยังไงก็ต้องมาให้เจอให้ได้ 
" ไหวมั๊ยเนี่ย " ภูริชหันไปถามณดาที่เดินตามอยู่ข้างหลัง 
"ไหวค่ะ ไม่ได้ปวดแล้วจริงๆ " 
" บอกว่าไม่ต้องมา พี่จะไปส่งที่โรงแรมก่อนก็ไม่ยอม " ชายหนุ่มเดินช้าลงเพื่อให้คนตัวเล็กเดินตามทัน สายตาก็คอยสอดส่ายมองตามร้านอาหาร
" พี่แพรก็บอกไปแล้วว่ามากินกับเพื่อน ทำไมพี่ภูต้องตามมาด้วยคะ " ณดาอดไม่ได้ที่จะถามออกไป ก็เธอยังไม่เคยมีแฟน ก่อนหน้านี้ก็ตามติดเป็นเงาพี่ภูมาตลอด ไม่เคยสนใจผู้ชายคนอื่นที่เวียนเข้ามาขายขนมจีบ  แล้วตอนที่พี่ภูยกเลิกนัดเธอ  เธอก็ไม่เห็นมีอาการอย่างที่พี่ภูเป็น ไม่เห็นอยากจะตามไปดูเลยว่าพี่ภูไปอยู่ที่ไหนกับใคร หรือว่านั่นเป็นเพราะว่าเธอไม่ได้รักพี่ภู
"โอ๊ะ ขอโทษค่ะ " "ขอโทษครับ " สองเสียงดังขึ้นพร้อมกัน โตมรเดินออกมาจากห้องน้ำพอพ้นมุมจะเลี้ยวออกก็มัวแต่ก้มดูโทรศัพท์เพลินเลยทำให้ชนเข้ากับหญิงสาวพอดี
"คุณอีกแล้ว แต่รอบนี้ขอโทษเป็นแฮะ" ณดาตอกกลับประโยคที่ชายหนุ่มพูดไว้ในลิฟท์เมื่อวาน 
"ขำอะไร" น้ำเสียงสะบัดถามคนตัวเล็ก
" เปล่า อ้าว พี่ภูหายไปใหนแล้วเนี่ย เพราะคุณเลย " โตมร มองหญิงสาวที่หันซ้ายหันขวาเหมือนหาใคร ก็อดไม่ได้ที่จะถามออกไป
"แฟนหายเหรอ " 
" ใช่ แฟนฉันหายก็เพราะคุณมาเดินชนเนี่ยแหละ  " ด้วยความปากไวจึงตอบออกไปอย่างนั้น แต่ก็ไม่เห็นจะเป็นไร เธอคงไม่ได้เจอกับอีตานี่อีกแล้วแหละ ก็แค่คนเดินชนกัน หญิงสาวคิดในใจ
"โทรศัพท์เล่นได้แต่ควรเล่นเป็นเวลานะคะ เดินอยู่ในที่สาธารณะก็ควรตั้งใจเดิน ไม่ใช่เดินไปเล่นไป เพราะแบบนี้ไง ถึงเกิดอุบัติเหตุอยู่บ่อยๆ คนขับมัวแต่ดูโทรศัพท์ทำให้ขับรถชนคนตายบ้าง ชนคันข้างหน้าบ้าง แล้วที่เกิดเมื่อกี๊คือคุณชนฉัน " น้ำเสียงหงุดหงิดบอกออกไปอย่างนึกโมโห เธอไม่เข้าใจ คนเราเดี๋ยวนี้โทรศัพท์กลายไปเป็นปัจจัยที่ห้าหรือไง มนุษย์ทุกคนจำเป็นต้องใช้มันในการดำรงชีวิต ทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่มีมันก็ยังอยู่กันได้ และเพราะคนที่มัวแต่เล่นโทรศัพท์ไม่เป็นเวลานี่แหละ ที่ีทำให้บิดามารดาของเธอต้องเสียชีวิต คนขับรถอีกคันสารภาพว่าขับรถโดยประมาทเพราะมัวแต่พิมพ์ข้อความตอบกลับลูกสาวที่อยู่ที่บ้าน เลยเสียหลักขับรถค่อมเลน ทำให้บิดาเธอต้องหักหลบกระทันหันรถพลิกคว่ำ 
" แฟนหายแล้วพาลว่างั้น " 
" ไปสิคุณ มายืนขวางอยู่ทำไม " หญิงสาวไม่ตอบกลับไล่คนตัวโตที่ยืนขวางหน้า
" ณดา หยุดทำไม เป็นอะไรหรือเปล่า " ภูริชสาวเท้าเข้าหาคนตัวเล็กที่ยืนนิ่ง จึงไม่ทันสังเกตุเห็นชายหนุ่มที่เพิ่งเดินจากไป
" เปล่าค่ะ ณดาคิดว่าจะเข้าห้องน้ำ เลยจะเรียกพี่ภู แต่พี่ภูหันมาก่อน " 
" อ้าวเหรอ  งั้นพี่รออยู่นี่นะ" ชายหนุ่มบอกเสียงอ่อนโยน ปล่อยให้คนที่บอกจะเข้าห้องน้ำเดินกะเผลกๆไป 


"เป็นอะไรแก หน้านิ่ว คิ้วขมวด ขี้ไม่ออกเหรอ " พิจิกาถามขึ้นเมื่อเห็นโตมรเดินเข้ามานั่งด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึมผิดจากตอนที่เดินออกไป
"ใช่เวลาพูดมั๊ยเนี่ย " ทิชาส่งเสียงดุเบาๆ พร้อมกับใช้ตะเกียบคีบแผ่นหมูชิ้นบางวางลงบนเตาข้างหน้า
" แหม จริงจัง " พิจิกาถามเสียงสูงก่อนจะคีบหมูชิ้นที่อยู่บนเตาเข้าปากเลิกสนใจอาการหน้านิ่วคิ้วขมวดของโตมร
"คือ ฉันเห็นคุณภูมากับ..." ชายหนุ่มถอนหายใจเบาๆ กำลังชั่งใจว่าจะบอกเพื่อนดีหรือเปล่า ตอนที่เขาเดินจากมาจังหวะที่เผลอหันกลับไปมองจึงเห็นว่าหญิงสาวที่เขาชนตรงหน้าห้องน้ำเมื่อสักครู่นั้น  แฟนที่ยายนั่นบอกคือแฟนของเพื่อนเขาที่นั่งอยู่ตรงหน้าตอนนี้ แล้วจะเอายังไงดีวะ แต่ยังไม่ทันที่โตมรจะพูดจบประโยค เสียงใสจากข้างหลังก็ดังขึ้นเรียกชื่อหญิงสาวตรงข้ามเสียก่อน
"พี่แพร ณดากับพี่ภูเดินตามหาตั้งนาน" ณดาเดินเข้ามาพร้อมกับภูริช
"ตามหา " พิจิกาเลิกคิ้วถาม
" เ่อ่อ  " ภูริชอึกอัก ด้วยตอนเร่งรีบออกจากบ้านนั้นยังไม่ทันคิดว่าถ้าเจอพิจิกาจะพูดว่าอย่างไร เพราะมัวแต่รีบออกมาและอารมณ์เสียที่โดนยกเลิกนัดทั้งๆที่เจ้าตัวคนนัดยังไม่รู้เลย
"ไม่ใช่ครับ บังเอิญพอดีเห็นคุณบอกกินปิ้งย่าง ผมหิวพอดีเลยนึกอยากกินบ้าง แล้วบังเอิญณดามาพอดีเลยชวนมาด้วยเฉยๆ ไม่คิดว่าจะบังเอิญเจอคุณที่นี่" 
"บังเอิญเยอะจังนะคะ"  ทิชาพูดขึ้นเบาๆ แต่เหมือนจะได้ยินทั้งคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะและคนที่ยืนอยู่อีกสองคน

  ภูริชทำเป็นไม่ได้ยินเสียง ชายหนุ่มทรุดนั่งลงเบียดพิจิกาทันทีทั้งๆที่มีที่ว่างเหลืออยู่น้อยนิด ถึงแม้ที่ฝั่งตรงข้ามจะมีโตมรนั่งอยู่เพียงคนเดียวต่างกับที่นั่งฝั่งพิจิกา ที่มีเธอและทิชานั่งอยู่
" คุณภู คุณไปนั่งฝั่งนู้นสิคะ ณดาจะได้นั่งฝั่งนี้ " พิจิกาหันไปบอกชายหนุ่มที่ทำมึนไม่สนใจใคร หลังจากนั่งเรียบร้อยก็โบกมือเรียกพนักงานของร้านขออุปกรณ์จานช้อนเพิ่มอีกสองชุดทันที 
"เอ้าคุณ จะยืนมองคนอื่นกินอีกนานมั๊ย นั่งสิครับ " โตมรบอกคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ 
' เฮอะ พี่ภูนะพี่ภู พอเจอแฟนก็เป็นอย่างนี้ทุกที ลืมเราตลอด ไม่น่าตามมาเลย ' ณดาบ่นพึมพำก่อนจะกระแทกตัวลงนั่งข้างชายหนุ่มอีกคนที่จ้องมองเธอเขม็ง 
         
"แพรขับรถมาค่ะ " พิจิกามองชายหนุ่มที่ดูจะไม่เข้าใจที่เธอพูด  หลังจากจบมื้ออาหาร โตมรไปกับณดาซึ่งนายใหญ่บอกว่ารู้จักกับณดามาก่อนแถมยังพักอยู่ที่เดียวกันอีกซึ่งนี่เป็นอีกประเด็นที่เธอกับทิชาแอบสังสัย และคิดว่าคืนนี้เธอจะต้องโทรไปซักฟอกเพื่อนให้รู้ความจนได้  ทิชาก็กลับรถตัวเอง ส่วนคนที่เป็นปัญหาอยู่ตอนนี้คือชายหนุ่มตรงหน้า
"ก็จอดไว้ที่นี่ พรุ่งนี้ผมให้โชคมาเอาให้ ไปทางเดียวกันจะขับไปทำไมตั้งสองคัน" 
"ฮึ ทางเดียวกันยังไงคะ  " เสียงหลงถามออกไป 
" คอนโดคุณไง " ภูริชยกยิ้มมุมปากเดินเข้าไปเบียดหญิงสาวแล้วก้มลงบอกข้างใบหู 
นี่ขนาดห่างกันเมื่อเช้าแต่ทำไมเขารู้สึกเหมือนมันนานมาก ท่าทางเขาจะเป็นเอามากแฮะ ชายหนุ่มคิดในใจ
" ไม่ค่ะ แพรจะไม่ให้คุณนอนห้องแพรอีกแล้ว คุณกลับไปนอนบ้านคุณเลย " 
" ถ้าคุณไม่ให้ผมนอนกับคุณ งั้นคุณไปนอนกับผม " 
"ไปได้แล้ว ผมง่วงเต็มทีละ " ภูริชบอกพร้อมกับถือโอกาสฉวยเอากุญแจรถที่หญิงสาวถืออยู่มาไว้ในมือก่อนจะหย่อนลงกระเป๋ากางเกง
"ถ้าอยากขับกลับเอง ก็ต้องล้วงเอา แต่ผมขอเตือนไว้ก่อนถ้าล้วงแล้วอาจจะเจอค้อนแทนกุญแจก็ได้นะครับ "  ภูริชบอกพร้อมกับยักคิ้วส่งให้
 พิจิกาถอนหายใจแรง กรอกตามองบนก่อนจะสะบัดค้อนส่งให้ชายหนุ่มที่ยืนอมยิ้มอย่างไม่ท่าทีทุกข์ร้อน
"ไปเร็วคุณ " ภูริชคว้าข้อมือเรียวบางก่อนจะลากตัวหญิงสาวให้เดินตามเขา  


" จะไปไหนคะ " พิจิกาถามขึ้นเมื่อสังเกตุเห็นว่าคนขับไม่ได้ขับไปยังเส้นทางกลับคอนโดของเธอ
" ทะเล " 
" ..... " 



**** โอ๊ย  ภูขาห่างนิดห่างหน่อยไม่ได้เลยใช่มั๊ย  นี่อะไรอีกจะมาพาสาวหนีไปค้างที่ทะเล 
อย่างนี้ก็ได้เหรอ เสื้อผ้าล่ะคะ  บิกินี่ ยัยแพรยังไม่มีเลย แวะหาซื้อให้นางบัดเดี๋ยวนี้




ดีใจมากมายค่ะ เมื่อวานเลยแคปไว้  เลขสวยมากเลย งานตองก็มา 
ขอบคุณนักอ่านทุกท่าน ทุกคอมเม้นท์ ทุกกำลังใจค่ะ ทุกการติดตามนะคะ ดีใจจริงๆค่ะ 
รักนักอ่านทุกคนค่ะ ฝากติดตามกันต่อไปจนถึงตอนจบเลยนะคะ จุุ๊บ จุ๊บ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

298 ความคิดเห็น

  1. #172 Napaporn นะจ๊ะ (@-naja1234) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 17:57
    ชอบณดา เหมือนกัน อยากให้มีคู่ สงสารนาง
    #172
    0
  2. #118 2201pj (@2201pj) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 12:56

    รอๆๆๆๆๆๆคร่าาา
    #118
    1
    • #118-1 ปุณณมล (@punnamol) (จากตอนที่ 68)
      1 กันยายน 2561 / 11:21
      วันนี้เรามาต่อกันนะคะ
      #118-1
  3. #114 hydrangeapink (@hydrangeapink) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 01:09
    มึนได้อีก พาสาวหนีเที่ยวหรา
    #114
    1
    • #114-1 ปุณณมล (@punnamol) (จากตอนที่ 68)
      1 กันยายน 2561 / 11:22
      คุณภูมึนเข้าข้างตัวเองตลอดค่ะ อิอิ
      #114-1
  4. #113 Namthip4991 (@Namthip4991) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 09:22
    ณดาเจอคู่แล้วดีใจจัง กลัวดราม่ามากเลย
    #113
    1
    • #113-1 ปุณณมล (@punnamol) (จากตอนที่ 68)
      1 กันยายน 2561 / 11:21
      จะใช่คู่ณดามั๊ยน้า ลุ้นค่ะ
      #113-1
  5. #112 วนิดา บุญมา (@nidapokpong) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 08:27
    โอ๊ย....พี่ภู มดกัดแล้วเนี่ย
    #112
    1
    • #112-1 ปุณณมล (@punnamol) (จากตอนที่ 68)
      1 กันยายน 2561 / 11:22
      ไต่ยั๊วเยี๊ยเลย
      #112-1