บุพเพเล่ห์ร้าย

ตอนที่ 65 : วันวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,907
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 120 ครั้ง
    14 ส.ค. 61

"คุณแพร คุณแพรครับ ถึงแล้ว" ภูริชมองหญิงสาวที่หลับไหลไม่รู้เรื่องอยู่ด้านข้าง ชายหนุ่มดับเครื่องรถยนต์หลังจากเข้าที่จอดประจำของตัวเองเรียบร้อยแล้ว รู้สึกภูมิใจในการขับรถของตัวเอง เชื่องช้าและนุ่มนวลจนหญิงสาวหลับสนิทไม่รู้เรื่องเลย แม้กระทั่งตอนนี้ที่รถจอดที่คอนโดของเขา
ก็เขาบอกแค่ว่าจะไปส่งเธอที่คอนโด แต่ไม่ได้บอกว่าคอนโดใครสักหน่อย 
  ภูริชค่อยๆวางหญิงสาวลงบนที่นอนที่ครั้งนึงเธอเคยมานอนแล้ว หลังจากลงจากรถชายหนุ่มก็กดลิฟท์ส่วนตัวจากลานจอดรถที่ขึ้นมายังห้องของเขา

"อืม " พิจิกาบ่นงึมงำเมื่อรู้สึกว่าโดนก่อกวนการนอน แตก็ไม่ลืมตาทำเพียงพลิกตัวหนีไปมาเท่านั้น
"หืม..." ภูริชมองหญิงสาวที่พลิกตัวหันมาชนเข้ากับกล้ามท้องของเขา เหมือนหญิงสาวกำลังละเมออะไรบางอย่าง มือบางควานไปมาในอากาศจนมาจบลงที่หน้าท้องของเขา มือบางลูบไล้ไปมาจนตอนนี้เขาขนลุกไปทั้งตัวแล้วรวมทั้งเจ้าน้องชายของเขาด้วยนั่นอีก
"หยุดเดี๋ยวนี้นะพิจิกา" ชายหนุ่มบอกเสียงสั่นๆกับคนตัวบางที่หลับตาพริ้มไม่รู้เรื่องรู้ราว 

    " โอ๋ๆ น่าสงสาร ไม่ร้องนะคะ ไม่ร้อง" พิจิกาลูบเจ้าหมาน้อยที่อยู่หน้ารถไปมา เมื่อกี๊ชายหนุ่มเกือบขับรถชนมันเข้าแล้วถ้าเธอไม่ร้องเรียกให้หยุด จนเธอต้องเอามันขึ้นมานั่งในรถด้วยกัน แต่ทว่าจู่ๆ หมาน้อยที่อยู่ในอกเธอนั้นได้กลายร่างเป็นงูตัวใหญ่ม้วนตัวมันรัดเธอ จนเธอพยายามดิ้นสุดชีวิตเพื่อให้หลุด แล้วอยู่ๆมันก็คลายตัวออกแล้วเลื้อยหนีเธอไป 

ภูริชมองหญิงสาวที่อยู่ๆก็ลุกพรวดขึ้น จนเขาปรับอารมณ์ที่กำลังวาบหวามไม่ทัน
"ฝันเหรอเนี่ย โอ๊ย เหมือนจริงมาก " พิจิกาบ่นอยู่คนเดียวก่อนจะเงยหน้ามองรอบๆ   ห้องที่ดูเหมือนคุ้นตา แต่ก็นึกไม่ออก จนสายตาหันมาสบเข้ากับดวงตาที่แพรวพราวระยิบระยับของชายหนุ่มเจ้าของห้องที่นั่งกึ่งนอนเอนตัวสบายอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ ชายหนุ่มทำเพียงเลิกคิ้วมองเธอ
ภูริชอยู่ในท่านอนพิงหมอนท่อนบนไม่ใส่เสื้อโชว์นมสีชมพูและกล้ามท้องสีน้ำผึ้ง ไม่ขาวจั๊วแต่ก็ไม่ดำคล้ำขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจของชายหนุ่ม  ดังคลื่นทะเลที่ซัดเข้ามาเป็นระลอกระลอก ส่วนท่อนล่างนั้นเป็นกางเกงผ้าฝ้ายเนื้อบางขายาวเนื้อผ้าราบเรียบไปกับช่วงขาของชายหนุ่มชวนให้ใจไหวๆหวิวๆ จนเธอต้องรีบเอาสายตาหนีไปที่อื่น
"ขวัญเอ๋ย ขวัญมา โอ๋เอ๋ โอ๋เอ๋ " ภูริชขยับตัวสวมเข้ากอดปลอบหญิงสาวมือหนาก็ทำงานอย่างรวดเร็วลูบผมคนตัวบางไปมา
"คุณภูทำอะไรคะ" พิจิกาใช้สองมือยันแผงอกเปล่าเปลือยออกห่าง
"ก็คุณฝันร้ายไง ผมเลยกอดปลอบ เวลาผมฝันร้ายคุณแม่ก็จะกอดปลอบแล้วก็กล่อมแบบนี้แหละ" พิจิกานึกหมั่นไส้คนตัวโตชอบโชว์ แต่ก็โกรธตัวเองที่สายตาชอบแอบหันไปมองบ่อยๆ ฝ่ามือบางที่สัมผัสกับแผงอกเปล่าเปลือยนั้น เหมือนเธอได้รับกระแสพลังงานร้อนผ่านเข้ามาสู่ร่างกาย
"หน้าตาคุณยังดูตื่นๆ อยู่เลย เดี๋ยวแดง เดี๋ยวซีดสลับกัน มาเดี๋ยวโอ๋ เรียกขวัญให้นะครับ"
"พอแล้วค่ะ ไปใส่เสื้อเดี๋ยวนี้เลยนะ ชอบโชว์ตลอด" 
"ผมชอบโชว์แล้วคุณชอบมั๊ยล่ะ"
"ก็ชอบน่ะสิคะ อุ้บ" พิจิการีบยกมือปิดปากตัวเองทันที เมื่อรู้ตัวว่าเผลอพูดอะไรออกไปก่อนจะรีบลุกออกจากที่นอน
"แพรจะกลับคอนโดแพรแล้ว บอกให้ไปส่งคอนโด ไหงมาที่นี่ได้คะเนี่ย" น้ำเสียงสะบัดดูแง่งอนพร้อมกับหญิงสาวที่เดินออกจากห้องนอนไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ 
      ห้องขนาดสี่จุดสองตารางเมตร หน้าต่างรอบห้องเป็นแบบบานเลื่อนทั้งหมด การตกแต่งห้องแบบไสตล์โมเดิร์น ชุดโซฟาสีขาวทรงสี่เหลี่ยมที่เธอกำลังนั่งอยู่นี้ขนาดกำลังดีไม่ใหญ่โต เทอะทะเกินความจำเป็น  รอบห้องโถงเน้นสีเทาเป็นหลักดูเข้ากับบุคลิคเจ้าของห้อง เฟอร์นิเจอร์น้อยชิ้นดูลงตัวกับห้องสี่เหลี่ยมเป็นอย่างดี พิจิกามองสำรวจรอบๆห้องก็เผลอยิ้มขึ้นเมื่อเห็นกรอบรูปภาพเด็กตัวอ้วนตากลมยืนฉีกยิ้มหน้าต้นมะม่วงข้างบ้านหลังใหญ่สีขาว
แต่เอ๊ะ ทำไมเธอถึงรู้สึกคุ้นๆบ้านหลังนี้ เหมือนเคยเห็นที่ใหนมาก่อน แต่ก็นึกไม่ออก
"ฉายแววหล่อตั้งแต่เด็กเลยใช่มั๊ยล่ะ จ้องตาไม่กระพริบเชียว จีบไม่ได้นะครับ มีแฟนแล้ว"
"หลงตัวเอง" พิจิกาหันมามองชายหนุ่มทันที
"ระวังจะมาหลงด้วยอีกคนแล้วกันล่ะ หน้าตาดีแบบนี้ หุ่นแบบนี้ หายากนะครับ" ภูริชหยิบกรอบรูปที่อยู่ในมือหญิงสาวขึ้นมาดู 
"พอจะคุ้นมั๊ยครับ บ้านไม้สีขาว ต้นมะม่วง แล้วก็เด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักคนนี้ " 
"คะ " 
"คุณแพรลองนึกดูดีๆสิ ว่าเคยเจอบ้าน ต้นไม้ และเด็กคนนี้ที่ใหน" 
"แพรนึกไม่ออกจริงๆค่ะ เด็กคนนี้คุณภู แล้วเราจะเคยเจอกันได้ยังไงคะ" แล้วตอนนี้ใช่เวลามานั่งเล่นเกมจับผิดรูปภาพมั๊ยเนี่ย เวลาล่วงเลยเข้าไปวันใหม่เรียบร้อยแล้ว
"คุณภู แพรว่าเอาไว้วันหลังนะคะ ตอนนี้ง่วงแล้ว ไปส่ง..."
"ง่วง งั้นเข้าไปนอนกัน " ภูริชพูดแทรกขึ้นทันทีพร้อมกับจับไหล่บางดันให้เข้าไปยังห้องนอนที่หญิงสาวเพิ่งเดินออกมา
"คุณภู แพรจะกลับห้องแพร" 
"เมาไม่ขับ ตอนนี้ผมเมาขับไม่ไหวละ "
"อย่ามามั่วนะคะ เมาแล้วขับมานี่ได้ยังไง"
"เมาจริงๆดูสิ ฮ้า ฮ้า " ชายหนุ่มอ้าปาก ให้หญิงสาวพิสูจน์กลิ่นปาก
"กลิ่นไวน์เต็มไปหมดเลย ถ้าตำรวจเรียกนะ โดนแน่ๆ กลิ่นขนาดนี้"
"ยี้ คุณภู น่าเกลียด "
"ถ้าไม่อยากโดนกินตับ เอ๊ยโดนจับเมาแล้วขับ รีบไปนอนเดี๋ยวนี้เลยครับ " ชายหนุ่มดึงหญิงสาวที่ยังมึนงงกับกลิ่นไวน์จากปากของเขา ลงบนที่นอนพร้อมกับดึงผ้าห่มผืนหนาคลุมเจ้าตัวทันที 
"นอนครับ ถ้าไม่นอนจะไม่ได้นอนแล้วนะ เพราะว่าผมจะมีกิจกรรมบนที่นอนให้คุณเล่น"
"คุณภู"
"อ๊ะ หรือว่าอยากเล่น" ภูริชนึกขำคนตัวบางที่นอนถลึงตาใส่เขาจนลูกตาแทบจะถลนออกมานอกเบ้าแล้ว 
"ไม่เล่น" 
"ไม่เล่นก็นอนครับ หลับตา " พิจิกาต้องรีบหลับตาเมื่อได้ยินเสียงทุ้มดังอยู่ข้างหูชวนให้จักจี้
"คนบ้า " ภูริชได้ยินเสียงบ่นพึมพำอยู่นานจึงเงียบหายไปจนกลายเป็นเสียงลมหายใจสม่ำเสมอแทนที่ 
"หลับง่ายเสียจริง ยัยตัวแสบ" ชายหนุ่มกดจมูกจรดหน้าผากมนก่อนจะย้ายมาที่แก้มใส รอยยิ้มระบายขึ้นเต็มใบหน้าคมก่อนจะล้มตัวลงนอนเคียงข้างตัวบาง นอนคิดถึงหญิงสาวข้างกาย
พิจิกามีโรคประจำตัวเป็นภูมิแพ้ และหลังจากกินยาแก้แพ้ทุกครั้งหญิงสาวจะมีอาการง่วงทันทีและเวลาที่เมาก็จะชอบน็อคหลับกลางอากาศ เรื่องเมาแล้วหลับนี่ถ้ามีคนอยู่ด้วยก็คงไม่มีปัญหา แต่ถ้าอยู่คนเดียวนี่คงจะอันตรายน่าดู เขาคงจะปล่อยให้เธอห่างกายไม่ได้ซะละ





*** ยัยแพรนั้น ใหนจะงูรัด ใหนจะซิคแพคแน่น ยังจะนมชมพูอีก เอ่อ ถ้าจะขนาดนี้ แม่หมอฟันธงว่าหนูจะได้ผู้ชายนะลูกนะ 
ส่วนคุณภูคะ การพ่นกลิ่นปากให้สาวนี่เป็นวิธีมอมเมาให้สาวนอนห้องเหรอคะ อย่างนี้ก็ได้เหรอ  ***

อย่างที่บอกไปว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของไร้ท์ ผิดพลาดประการใดก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ อยากเขียนเรื่องที่ทำให้ทุกคนอ่านแล้วมีความสุข การอัพก็อาจจะช้าบ้างเร็วบ้างเป็นช่วงๆ ก่อนจะลงทุกครั้งก็เขียนแล้วลบ ไปมาหลายครั้ง ที่พูดมาทั้งหมดคือไรท์อยากได้กำลังใจ อิอิ  ชอบไม่ชอบยังไงคอมเม้นต์กันเข้ามานะคะ ฝากให้กำลังใจไร้ท์หน่อยนะ หัวใจรัวๆ ขอบคุณนักอ่านและรักนักอ่านทุกท่านค่ะ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 120 ครั้ง

298 ความคิดเห็น

  1. #135 Jingoo (@Jingoo) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 09:39
    ชอบคู่นี้มากก
    #135
    0
  2. #106 Namthip4991 (@Namthip4991) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 07:29
    ไรท์เขียนดีมากค่ะ เนื้อเรื่องน่ารัก ทำเล่มมั้ยคะ น่าเก็บ
    #106
    0
  3. #105 hydrangeapink (@hydrangeapink) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 23:40
    หลอกสาวมานอนด้วยอีกแล้ว สาวก็นะหัวถึงหมอนก็หลับไว้ใจมากไปแล้ว 555
    #105
    1
    • #105-1 ปุณณมล (@punnamol) (จากตอนที่ 65)
      14 สิงหาคม 2561 / 23:58
      ไว้ใจขนาดนี้ ระวังจะโดนงูข้างๆรัด อิอิ
      #105-1