บุพเพเล่ห์ร้าย

ตอนที่ 44 : พบพ่อแม่2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,468
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    17 พ.ค. 61

  หลังจากยืนโต้วาทีกันไปมาสักพัก ในที่สุดชายหนุ่มก็เป็นคนที่ทนไม่ได้ 
"ไปเถอะ เรายืนเถียงกันนานละ " ภูริชคว้าข้อมือของหญิงสาวก่อนจะลากจูงเดินไปตามทางโดยไม่สนใจอาการขัดขืน
"ปล่อยก่อนค่ะ คุณภู " พิจิกาบอกพร้อมกับพยายามแกะมือที่จับแน่นยังกับครีมออก
"ตกลงค่ะ ตกลง แพรจะเดินเข้าไปพร้อมกับคุณ ปล่อยมือได้แล้วค่ะ " พิจิกาบอกเสียงเรียบยอมถอยออกมาหนึ่งก้าว เพราะรู้ว่ายิ่งดันทุรังชายหนุ่มก็ยิ่งอยากจะเอาชนะให้ได้ เดินคู่กันไปก็คงจะดีกว่าให้เค้าเดินจับมือเข้าไปแบบนี้ หญิงสาวคิดอย่างรวดเร็ว 
ภูริชเมื่อได้ยินอย่างนั้นจึงยอมปล่อยมือ ยกยิ้มมุมปากสมใจเมื่อรู้สึกว่าเธอยอมเค้า 
"ไปสิคะ คุณท่านรองประธาน จะยืนยิ้มอีกนานมั๊ยคะ" พิจิกานึกหมั่นใส้ชายหนุ่มที่ยืนยิ้มแววตาพราวระยิบระยับ จึงเอ่ยเรียกตำแหน่งเต็มยศอย่างประชดประชัน ก่อนจะสาวเท้าอย่างเร็วเดินไป
"ครับผม คุณควีนไอที"

      คุณพิลาสและคุณธีรนันท์นั่งอยู่ที่โซฟาใหญ่กลางห้อง มองจะสบตากันเมือหันมาเห็นลูกชายเดินเข้ามาพร้อมกันกับหญิงสาวอีกคน
"สวัสดีครับ คุณพ่อ คุณแม่" 
"สวัสดีค่ะ ท่านประธาน คุณป้า" พิจิกาทำความเคารพผู้ใหญ่ทั้งสอง
"สวัสดีจ๊ะหนูแพร มาซ่อมเครื่องคุณลุงใช่มั๊ยจ๊ะ" คุณพิลาส รู้สึกเอ็นดูหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบกันแล้ว หญิงสาวมีกริยามารยาทดี หน้าตาก็สะสวย ใบหน้ารูปไข่ดวงตาคมที่ดูจะดื้อรั้น
แต่ก็ยังแอบซุกซนเหมือนกระต่ายน้อยลิงโลด
"ค่ะ คุณป้า  เครื่องท่านประธานที่มีปัญหาเครื่องในห้องทำงาน หรือว่าโน๊ตบุ๊คคะ " พิจิกาสอบถามถึงเครื่องที่ต้องการแก้ไข
"เครื่องในห้องทำงาน เครื่องเดิมนั่นแหละหนู ไปซ่อมได้เลย รู้สึกเหมือนจะโดนไวรัส ลุงเปิดหน้าเว็บอะไรก็ไม่ได้เลย ไม่แน่ใจพอดีก่อนหน้านี้มันมีอะไรขึ้นมาหน้าจอแล้วลุงเผลอไปกดแน่ๆเลย ไม่ทันระวัง มือเร็วไปหน่อย หลังจากนั้นมันก็เป็นเลย" คุณธีรนันท์ แจ้งปัญหาที่พบให้กับหญิงสาว 
"โทษทีนะจ๊ะ หนูแพร คุณลุงเค้าเป็นคนแก่รุ่นโบราณ ไอทงไอที อะไรก็ไม่รู้จัก " คุณพิลาสเอ่ยเสียงหยอกเย้าผู้เป็นสามี
"ก็สมัยก่อนมันไม่ได้มีแบบนี้นี่คุณ เมื่อก่อนผมยังกดแป้นพิมพ์ดีด แต๊ก แต๊ก อยู่เลย" คุณธีรนันท์ผู้เป็นประธานใหญ่ของบริษัท ซึ่งก่อร่างสร้างตัวด้วยตัวเอง จากเปิดห้องแถวเล็กๆในย่านพาหุรัดขาย จนขยายใหญ่โตถึงปัจจุบัน มีบริษัทใหญ่อยู่ในพื้นที่ใจกลางเมืองเศรษฐกิจ มีพนักงานที่ปกครองเป็นร้อยชีวิต และยังมีสาขาอีกหลายแห่งในห้างสรรพสินค้าชั้นนำ ถึงแม้ปัจจุบันจะเริ่มมีบทบาทน้อยลงแล้ว เนื่องจากต้องการให้ลูกชายเข้ามาดูแลต่อทั้งหมดนั้น แต่ก็ยังต้องมีติดต่อประสานงานในบางเรื่องที่ต้องใช้ตำแหน่งประธานบริษัทในการดำเนินการ
"ให้คุณแพรไปซ่อมได้หรือยังครับ เสร็จแล้วจะได้ลงมาทานข้าวพร้อมกัน ลูกชายหิวจะแย่แล้ว" ภูริชส่งเสียงออดอ้อน เมื่อพ่อแม่ไม่มีใครคิดจะสนใจเค้าเลย 
"หิวก็ไปทานเลยสิคะลูก เดี๋ยวแม่บอกให้เด็กตั้งโต๊ะให้" คุณพิลาสทำทีไม่ได้ยินในสิ่งที่ลูกชายบอก ก่อนจะแอบชำเลืองมองหญิงสาวที่เจ้าตัวพาดพิงถึง
"งั้นแพรขอตัวก่อนนะคะ" พิจิการีบเอ่ยขอตัว ก่อนจะเดินไปยังห้องทำงานเพื่อจัดการแก้ปัญหา
"ไม่ครับ ผมจะรอแพร" ชายหนุ่มบอกก่อนจะล้มตัวลงนอนที่โซฟายาว ไม่สนใจอาการอยากรู้ของผู้เป็นแม่
"ทำไมแกต้องรอหนูแพร เจ้าภู แกหิวแกก็ไปกินสิ เค้าบอกเหรอว่าจะกินกับแก"คุณธีรนันท์หมั่นใส้เจ้าลูกชาย
"ก็มาด้วยกัน คุณแพรยังไม่ได้ทานอะไรเลยตั้งแต่ออกจากบริษัท เพราะรีบมาซ่อมเครื่องคุณพ่อ ผมในฐานะเจ้านายและ คนรู้ใจ ก็ควรจะต้องรอทานพร้อมกันใช่มั๊ยครับ คุณแม่" 
"คนรู้ใจ " คุณพิลาสและคุณธรีนันท์ ทวนคำชายหนุ่มขึ้นมาพร้อมกัน
"ครับ คนรู้ใจ" ภูริชเปลี่ยนท่าลุกขึ้นนั่ง ตอบคำถามบุพการีทั้งสอง
"เดือนที่แล้วเพิ่งมีข่าวกับสาวญี่ปุ่น อาทิตย์ที่แล้วลูกสาวเพื่อนแม่แก วันนี้ลูกน้องในบริษัท"คุณธีรนันท์เอ่ยเสียงเรียบ
"คนใหนตัวจริงคะลูก" คุณพิลาส รู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่ลูกชายบอก เพราะเค้านั้นวาดหวังมานานแล้ว จะเป็นใครก็ได้ที่ลูกชายรักชอบใจ คนเป็นแม่ก็สนับสนุนทั้งนั้น เพราะอยากให้ลูกชายเป็นฝั่งเป็นฝา มีคนคอยดูแล
"คุณพ่อครับ นักข่าวเขียนไปกันเองทั้งนั้นสองคนแรกไม่มีอะไรเลย แต่คนสุดท้ายนี่จริงจังครับ"
"เค้าตกลงเป็นแฟนกับแกแล้วเหรอ " คณธีรนันท์โพล่งออกไป เพราะดูจากอาการหญิงสาวและข่าวในบริษัทที่พอจะได้ยินมาบ้างนั้นไม่ได้ตรงกับที่เจ้าลูกชายประกาศสักนิดเดียว
"เอ่อ... ถ้าแบบเป็นทางการก็ยังหรอกครับ " ภูริชบอกเสียงอ่อย
"แต่ว่าไม่ต้องห่วงนะครับ ไม่เกินความสามารถลูกชายคุณพ่อแน่นอน " ชายหนุ่มบอกเสียงโอ่
"อย่าให้มีปัญหาในบริษัทแล้วกัน" คุณธีรนันท์บอกเสียงเรียบ


*** มาแล้วว หลังจากหายไปนาน ลืมคุณภูกันหรือยังคะ 
อีตาคุณภูประกาศกับพ่อแม่ชัดเจนเลย สาวเจ้ายังไม่ได้ตอบตกลงเลยหนา
เดี๋ยวพลิกล็อคแล้วจะหน้าแตกนะคะ ***

ขอบคุณทุกยอดวิว ทุกการติดตาม ทุกคอมเม้นท์นะคะ  เป็นกำลังใจให้นักเขียนมือใหม่หน่อยน้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

298 ความคิดเห็น