บุพเพเล่ห์ร้าย

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,871
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 252 ครั้ง
    3 ต.ค. 60

" พี่เชษ รู้แล้วเหรอคะว่าใคร " พิจิกาถามน้ำเสียงตื่นเต้น 
" แพร พี่อยากให้แพรลาพักร้อนไปก่อนสัก 3-4 วัน " เชษฐาบอกเสียงเรียบ หน้าตาดูเคร่งเครียด 
" ทำไมคะ เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ แล้วทำไมแพรต้องลาพักร้อนคะ พี่เชษใครเป็นคนขโมยแบบคะ " พิจิกาขมวดคิ้วถามด้วยสีหน้าสงสัย 
"ตอนนี้จากหลักฐานที่คุณภูริชเจอ คนที่เข้า ออก ห้องดาต้า เซ็นเต้อร์ ตลอดตั้งแต่ที่เอาแบบเข้าไปเก็บคือแพรคนเดียว" 
" หา !  แพรนี่นะคะ  ตั้งแต่วันที่เข้าเอาแบบไปเก็บกับคุณนับดาว ทีมออกแบบ  ตั้งแต่วันนั้นแพรยังไม่ได้เข้าไปที่ห้อง ดาต้า เซ็นเตอร์อีกเลยนะคะ พี่เชษ" พิจิกาบอกเสียงเครียด ตกใจกับเรื่องราวที่ได้รับรู้ อยู่ๆเธอกลายเป็นหัวขโมยไปซะแล้ว
" แล้วคุณภู เค้าคิดว่าแพรเป็นคนขโมยแบบ ด้วยหรือเปล่าคะ " พิจิกาพอจะเข้าใจถึงสาเหตุที่ชายหนุ่มหายเงียบไป ก็คงจะมาจากสาเหตุนี้สินะ ใบหน้าหวานสลดลงทันที 
" ตอนนี้คุณภูยังไม่ได้สรุปว่าเป็นแพรหรอก เพียงแต่เราพูดกันตามหลักฐานที่เจอเท่านั้น " เชษฐารีบพูดขึ้นหลังจากเห็นสีหน้าของหญิงสาวตรงหน้า
" สรุปก็คือ เค้าก็คิดว่าเป็นแพรน่ะแหละ แต่แพร ไม่ได้เป็นคนขโมยแบบนะคะ พี่เชษเชื่อแพรมั๊ย " 
เชษฐาพยักหน้า   " พี่เชื่อว่าแพรไม่ได้เป็นคนขโมย พี่ถึงอยากให้แพรลาพักร้อนตอนนี้ หลบไปก่อนสักพัก 
รอคุณภูกลับมาจากญี่ปุ่นแล้วจะสอบสวนเรื่องนี้กันอีกครั้ง "  
" ถ้าแพรหายไปตอนนี้ ก็เท่ากับว่าแพรยอมรับว่าเป็นขโมย แพรไม่ไปใหนทั้งนั้นค่ะ แล้วก็จะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นด้วยว่า แพรไม่ได้เป็นคนขโมย" 
" คนที่จะเข้า ออกได้ ต้องมีบัตร แล้วบัตรแพรก็แขวนอยู่ที่คอแพรตลอด มันจะแสกนเข้าห้องได้ยังไงคะ " พิจิกาตั้งข้อสงสัย 
" แพรมั่นใจมั๊ยว่าเราไม่ได้ไปเผลอลืมวางไว้ที่ใหนหรือเปล่า " เชษฐาถามเสียงเครียด
" ค่อยๆคิด  พี่รู้ว่าแพรไม่ได้ทำ และเรื่องนี้มันน่าสงสัย ทำไมคนทำต้องเจาะจงให้เป็นแพร " 
" ขอบคุณนะคะ พี่เชษที่เชื่อใจแพร คงมีพี่เชษคนเดียวล่ะค่ะ คนอื่นเค้าคงคิดกันไปละว่าแพรเป็นหัวขโมย" 
" คนอื่นที่ว่านี่ ใช่คุณภูริชมั๊ย เอาน่าอย่าเพิ่งเครียด เรามั่นใจว่าไม่ได้ทำซักอย่าง   ที่พี่มาบอกเราก็เพื่อให้ระวังตัวเองมากขึ้น     
แต่ตอนนี้ออกไปทำงานข้างนอกได้ละ ป่านนี้สายยูเซอร์ดังระงมแล้วมั้งเนี่ย   " เชษฐาปลอบหญิงสาวตรงหน้า
" ค่ะ " พิจิกาขานรับเสียงเบา เปิดประตูเดินไปยังโต๊ะด้วยใบหน้าเคร่งเครียด 



" สวัสดีค่ะ คุณโชค  แพรเองนะคะ จากแผนกไอที แพรมีเรื่องจะให้คุณโชคช่วยหน่อยค่ะ "  ทันทีที่ถึงโต๊ะ พิจิกาต่อสายหาชายหนุ่มเลขารองประธานบริษัททันที 
" สวัสดีครับคุณแพร มีอะไรให้ผมช่วยครับ แจ้งได้เลย" ศุภโชคเหลือบมองชายหนุ่มอีกคนที่กำลังเปิดประตูออกมายืนอยู่หน้าโต๊ะของเค้า ก่อนจะตอบกลับคนที่อยู่ในสาย
" แพรอยากดูกล้องวงจรปิดของแผนกไอที ช่วงสัปดาห์ที่แล้วทั้งหมดค่ะ แต่แพรขอคงไม่ได้ คุณโชคพอจะช่วยแพรได้มั๊ยคะ "
" แพรคิดว่าคุณโชค คงรู้เรื่องนั้นแล้ว แพรต้องการพิสูจน์ให้ทุกคนรู้ว่าแพรไม่ได้ทำ และจะหาตัวคนผิดให้ได้ด้วย " พิจิกาบอกเสียงเรียบ เคร่งเครียด
" เธอไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นพิจิกา อยู่เฉยๆ " ภูริชแย่งโทรศัพท์ไปหลังจากที่รู้ว่าคนที่โทรหาเลขาเค้าคือหญิงสาวที่เป็นปัญหาอยู่ตอนนี้  เค้ารึอุตสาห์อดทนไม่โทรหา ไม่ไปให้เห็นหน้า แต่ยัยตัวแสบดันโทรหาผู้ชายคนอื่นซะอย่างนั้น
" คุณภู " พิจิกาอุทานเสียงเบา 
" ใช่ ผมไม่อนุญาตให้คุณทำอะไรทั้งนั้น ตอนนี้คุณเป็นผู้ต้องสงสัย บางทีคุณอาจจะต้องการดูเพื่อทำลายหลักฐานก็ได้ ฉะนั้นตอนนี้ช่วยอยู่เฉยๆ เดี๋ยวผมจัดการเอง "
" นี่คุณคิดว่าฉันเป็นคนขโมยแบบเหรอคะ " พิจิกาถามเสียงเย็น หากแววตาไหวระริก ถ้าชายหนุ่มจะมองเห็น
" ก็หลักฐานมันบอกอย่างนั้น " ภูริชรู้ดีว่าหญิงสาวไม่ใช่คนขโมยแบบ แต่ตอนนี้จะพูดอะไรมากก็ไม่ได้ เค้าต้องการสรุปให้แน่ชัดก่อนว่าคนทำตั้งใจทำแบบนี้เพราะอะไร และมีจุดประสงค์ใดที่ต้องการโยนความผิดให้พิจิกา
" ก็ได้ถ้าคุณเชื่อในสิ่งที่คุณเห็น ฉันจะหาหลักฐานมายืนยันเองว่าฉันไม่ได้เป็นคนทำ "  พิจิกาบอกชายหนุ่มไปในสาย ก่อนจะวางสายลงทันที

      หลังจากสะสางงานจนเสร็จพิจิกาก็รีบกลับมาที่คอนโด นอนจ้องเพดานนิ่งครุ่นคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ทำไมต้องเป็นเธอ แล้วใครกันที่อยากให้เธอเป็นหัวขโมย คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก เธอเพิ่งมาทำงานที่นี่ได้ไม่นาน จะว่ามีศัตรูก็ไม่น่าจะใช่ เพราะ วันๆเธอก็เดินไปมาแก้เครื่องคอม ไม่เคยมีเรื่องกระทบกระทั่งกับใคร แล้วอะไรเป็นสาเหตุุ  
' โอ๊ยยย  คิดไม่ออก เฮ้อ ' พิจิกาถอนหายใจเสียงดัง หรือจะโทรไปเล่าให้ยัยพลอยกับทิชาฟังดี 

เสียงสัญญาณออดหน้าห้องดังขึ้น ใครมาเวลานี้ หญิงสาวบ่นเดินไปเปิดประตู
"คุณภู มาได้ไงคะ แล้วรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่  "  พิจิกาถามเสียงตะหนก 
" ผมโทรไปถามคุณเชษ ขอเข้าไปหน่อยสิ ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ " ชายหนุ่มบอกเสียงเรียบ 
" ไม่ดีกว่าค่ะ ตอนนี้ดึกแล้ว แล้วฉันก็ง่วงมากด้วย คงจะไม่ดีถ้าเราจะอยู่ในห้องด้วยกันสองคน " 
" ทำอย่างกับไม่เคย "  ภูริชจ้องตอบหญิงสาวที่ยืนห่างกันแค่คืบ
" คุณภู คุณพูดบ้าอะไรเนี่ย " พิจิการ้องเสียงหลง ใบหน้าคว่ำ
" ผมหมายถึงทำอย่างกับว่า คุณไม่เคยอยู่ในห้องกับผมสองคน  สองครั้งแล้วด้วย " ภูริชบอกแววตาเป็นประกายล้อเลียน
" แต่นี่ห้องฉัน มีอะไรก็พูดมาดีกว่าค่ะ ตอนนี้" พิจิกากลอกตามองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า
" คุณแพร ผมอยากให้คุณอยู่เฉยๆ ไม่ต้องไปตามหาคนผิด " ชายหนุ่มบอกเสียงเรียบ
"คุณจะบอกว่าให้ฉันอยู่เฉยๆ ทั้งๆที่ฉันไม่ได้เป็นคนทำนี่นะ ถึงคุณจะเข้าใจว่าฉันเป็นคนทำก็ตาม แต่ฉันจะไม่ยอมรับผิดในเรื่องที่ฉันไม่ได้ทำแน่นอน "  พิจิกาประชด รู้สึกตื้อตึงในลำคอ 
" เอาละ ฟังนะพิจิกา ผมไม่รู้ว่าจะพูดกับคุณยังไงดี เอาเป็นว่าตอนนี้ผมยังไม่มีหลักฐาน แต่ผมขอให้คุณอยู่เฉยๆสักพัก ไม่ต้องพยายามหาว่าใครคือคนขโมย เรื่องนี้ยังมีคนรู้ไม่มาก ผมไม่ต้องการให้คนที่ทำจริงๆไหวตัวทัน  หลังจากที่ผมกลับมาจากญี่ปุ่นแล้วผมจะมาอธิบายให้คุณฟัง" ภูริชบอกเสียงอ่อน
พิจิกาปรายตามองชายหนุ่มข้างหน้า ก่อนจะปรับอารมณ์ให้อยู่ในโปมดปกติ
" ก็ได้ค่ะ สรุปว่าคุณไม่ได้คิดว่าฉันเป็นคนขโมยใช่มั๊ย " ถ้อยคำที่หลุดจากพิจิกาแผ่วเบา
ภูริชส่ายหน้า นัยน์ตาพราวระยับ ทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง  "ผมอยากให้คุณเป็นหัวขโมย ผมจะได้จับคุณขังไว้กับผมสองต่อสองในห้อง 7 วัน 7 คืนเลย "
ใบหน้าหวาน เริ่มขึ้นสี ดวงตากลมหลุบต่ำปกปิดอาการ
" ฮ้าว... ฉันง่วงนอนละ หมดเรื่องที่จะพูดแล้วใช่มั๊ยคะ งั้นราตรีสวัสดิ์ค่ะ  " พิจิการแสร้งทำเสียงเข้มเพื่อปกปิดอาการ
" ผมจะไม่อยู่อีกหลายวันนะ ไปญี่ปุ่น  " ภูริชบอกเสียงเรียบ เหมือนอ่านรายงานหน้าห้องเรียน
"คะ..." 
" ก็บอกให้รู้ เดี๋ยวเห็นผมหายไป จะหาว่าไม่จริงจัง " ชายหนุ่มยักคิ้ว หลิ่วตาให้หญิงสาว
" อะไรของคุณ ทีก่อนหน้านี้หายไปตั้งหลายวันไม่เห็นจะมาบอก " 
" ฮั่นแน่  มีนับด้วย แสดงว่าคิดถึงผมใช่มั๊ยล่ะ " ภูริชยิ้มอ่อน
" ฮ้าว.... ฉันง่วงนอนจริงๆละ กลับได้แล้วค่ะ ราตรีสวัสดิ์ " พิจิกาบอกพร้อมกับปิดประตูทันที หญิงสาวหันหลังพิงประตูรู้สึกร้อนที่แก้ม ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากัน อมยิ้มโดยไม่รู้ตัว  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 252 ครั้ง

298 ความคิดเห็น

  1. #160 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 18:36
    โอ้ยย

    ไปเผยไต๋ให้เค้ารู้ทำไมหล่ะยัยแสบ 555
    #160
    0
  2. #5 junewin (@junewin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 13:37
    น่ารักดีค่ะ รอตอนต่อไปนะคะ
    #5
    1
    • #5-1 ปุณณมล (@punnamol) (จากตอนที่ 15)
      18 ตุลาคม 2560 / 12:23
      ขอบคุณค่ะ สำหรับการติดตาม และกำลังใจค่ะ
      #5-1