สามีฉันคือท่านประธาน

ตอนที่ 35 : บทที่ 13 : จับพิรุธ (30%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 86,091
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,598 ครั้ง
    6 พ.ย. 62

ติณภัทรขับรถมาถึงกรุงเทพทันเวลาที่น้องพอร์ชเลิกเรียนพอดี ตลอดระยะเวลาที่ขับรถมาเขานึกถึงเด็กชายอยู่ตลอด รู้ตัวอีกทีก็ขับมาถึงหน้าโรงเรียนของน้องพอร์ชแล้ว จึงตัดสินใจจอดรถที่เดิมซึ่งเคยจอดเมื่อวันก่อน ไม่รู้ว่าตอนนี้แพรริศามารับลูกไปหรือยัง ด้วยเกรงว่าอาจจะคลาดกันเขาจึงโทรศัพท์ไปหาเธอ

          “สวัสดีค่ะท่านประธาน” เสียงนุ่มเอ่ยทักจากปลายสาย

          “แพร คุณออกมารับน้องพอร์ชหรือยัง”

          “กำลังนั่งรถไปค่ะ ใกล้จะถึงแล้ว ไม่ทราบว่าท่านประธานมีอะไรหรือเปล่าคะ”

          “ตอนนี้ผมอยู่หน้าโรงเรียนแล้ว งั้นเดี๋ยวผมเข้าไปรับแกเองก็แล้วกัน”

          “เอ๊ะ! ตอนนี้ท่านประธานไม่ได้อยู่ที่พัทยาเหรอคะ” เสียงของเธอดังกว่าเดิมเล็กน้อยเพื่อแข่งกับเสียงที่มาจากรอบๆ ตัว

          “ผมขับรถกลับมาแล้ว เอาเป็นว่าคุณไม่ต้องรีบมากนะ เดี๋ยวผมเข้าไปรับแกเอง”

          เขาวางสายเป็นการตัดบท ก่อนจะมุ่งหน้าไปทางโรงเรียน เขาเดินผ่านสนามเด็กเล่นที่มีเด็กนับสิบคนกำลังส่งเสียงเจื้อยแจ้วเล่นกันอย่างมีความสุข แล้วก็ได้ยินเสียงเล็กร้องเรียกตนเอง

“ลุงภัทร!

          เมื่อหันไปตามเสียงเรียกก็เห็นร่างเล็กวิ่งหลุนๆ เข้ามาหาด้วยความดีใจพร้อมกับยกแขนขึ้น เขาจึงย่อตัวรับร่างเล็กที่โผเข้ามากอด แล้วอุ้มแกขึ้นสู่วงแขนแกร่ง

          “ลุงภัทรมารับพอร์ชแล้ว เย่ๆ” เด็กน้อยชูมืออย่างดีใจ

          “น้องพอร์ชคิดถึงลุงเหรอ”

          “คิดถึงค้าบ” เด็กชายตอบเสียงใส แล้วดวงตากลมเป็นประกายไร้เดียงสาก็มองสอดส่ายไปรอบตัว “แล้วหม่ามี้ล่ะค้าบ หม่ามี้ไม่มาด้วยเหรอ”

          “เดี๋ยวหม่ามี้ก็มาครับ ลุงมาถึงก่อนก็เลยมาหาน้องพอร์ชก่อน”

          เขาปล่อยเด็กชายลงแล้วเปลี่ยนมาจูงมือแทน คุณครูคนเดิมที่เขาเคยเจอเมื่อวันก่อนเดินเข้ามาทัก

          “อุ๊ย! วันนี้เจ้านายของคุณแพรอุตส่าห์มารับน้องพอร์ชด้วยตัวเองเลยเหรอคะเนี่ย”

          “ผมขับรถผ่านมาทางนี้พอดีน่ะครับ เห็นว่าแพรยังมาไม่ถึงเพราะรถติด ผมเลยมารับให้ก่อน งั้นผมขอพาน้องพอร์ชกลับเลยนะครับ”

          “ได้ค่ะ”

          เพราะเห็นว่าชายหนุ่มเป็นเจ้านายของผู้ปกครองเด็ก แถมตัวเด็กเองก็ยังดูสนิทสนมกับเขามากอีกด้วย คุณครูสาวจึงยอมให้ชายหนุ่มพาเด็กชายออกไปจากโรงเรียน

          “วันนี้น้องพอร์ชอยากกินลูกชิ้นอีกมั้ย” เขาถามเด็กชายที่เดินจูงมือมาด้วยกัน

          “อยากกินค้าบ พอร์ชช๊อบชอบ”

          เขาจึงพาแกไปยังรถเข็นขายลูกชิ้นหน้าโรงเรียนเจ้าเดิม ก่อนหยิบมาทั้งหมดยี่สิบไม้จนแม่ค้าเกือบจะปิ้งให้ไม่ทันเลยทีเดียว

          “น้องพอร์ช! ท่านประธาน”

          เสียงคุ้นหูดังขึ้นจากข้างหลังของคนทั้งคู่ แล้วเด็กชายก็ปล่อยมือจากติณภัทร วิ่งเข้าไปหาเจ้าของเสียงเรียกนั้นทันที

          “หม่ามี้!

          เธออ้าแขนรับเจ้าตัวเล็กที่โผเข้ามาหา ก่อนจะหอมแก้มยุ้ยสองฟอดใหญ่ด้วยความคิดถึง ราวกับไม่ได้เจอหน้ากันมาหลายวัน

          “ลุงภัทรซื้อลูกชิ้นให้พอร์ชยี่สิบไม้เลยค้าบ” เด็กชายชี้ไปยังท่านประธานที่กำลังยืนรอลูกชิ้นปิ้งอยู่หน้าเตา เธอเดินไปหาเขา

          “นี่ท่านประธานซื้อให้น้องพอร์ชเยอะขนาดนี้เลยเหรอคะ” เธอบุ้ยปากไปยังลูกชิ้นเสียบไม้ที่วางเรียงกันจนเต็มเตา

          “เปล่าหรอก ผมจะกินด้วย แล้วก็...แบ่งให้คุณด้วย เพราะวันก่อนคุณเลี้ยงผมแล้ว”

          แพรริศาไม่อยากจะเชื่อว่าท่านประธานสุดเนี้ยบอย่างเขาจะมายืนซื้อของกินตามรถเข็นให้เธอกับลูก ทั้งที่เขาไม่จำเป็นต้องทำอะไรแบบนี้เลยก็ได้

          “ได้แล้ว นี่ของคุณกับน้องพอร์ช” เขารับถุงมาจากแม่ค้า ก่อนแบ่งถุงหนึ่งมาให้เธอ

          “ขอบคุณค่ะ แล้วนี่...ท่านประธานจะเข้าไปที่ออฟฟิศอีกมั้ยคะ ถ้าไม่เข้าแล้วฉันจะได้พาน้องพอร์ชขึ้นแท็กซี่กลับไปโรงแรมเลย ไม่อยากให้เสียเวลามากกว่านี้น่ะค่ะ”

          “ใครบอกล่ะว่าคุณจะให้คุณกลับไปทำงานต่อ ผมจะไปที่บ้านของคุณต่างหาก”

          อีกแล้วหรือนี่ เขาจะไปที่บ้านของเธอบ่อยๆ ทำไมกันนะ

          “แต่ท่านประธานเคยไปที่บ้านของฉันแล้วนี่คะ มันก็ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย”

          “แต่พอร์ชอยากให้ลุงภัทรไปค้าบ” น้องพอร์ชเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นมารดาทำท่าจะปฏิเสธ

          เขาพยักเพยิดไปยังเด็กชาย “ผมก็ไปตามความต้องการของน้องพอร์ชไงล่ะ ตามมาเร็วๆ เข้าคุณ”

          ชายหนุ่มจัดการจูงมือของเด็กชายเดินกลับไปยังรถของตนเองเสียเลย ทำให้แพรริศาต้องเดินตามมาอย่างขัดคำสั่งไม่ได้

 

 

          แพรริศาก็อยากจะเชื่ออยู่หรอกว่ามันเป็นเพียงความผูกพันระหว่างสายเลือดของติณภัทรกับน้องพอร์ช ที่ทำให้เขาอยากอยู่ใกล้ๆ ลูกชายตลอดเวลา เธอไม่อยากคิดกังวลว่าเป็นเพราะเขากำลังสงสัยอะไรอยู่

          เธอปล่อยให้ทั้งคู่นั่งเล่นอยู่ด้วยกันประมาณหนึ่งชั่วโมง แล้วคิดว่าควรแก่เวลาที่เขาจะกลับไปได้แล้ว

          “ท่านประธานคะ เดี๋ยวฉันจะพาน้องพอร์ชไปหาของกินมื้อเย็นที่ตลาดนัดแถวนี้ ท่านประธานจะกลับเลยหรือยังคะ” เธอเอ่ยถามตรงๆ ไม่อ้อมค้อม

          “ตลาดนัดเหรอ น่าสนใจดีนะ ผมยังไม่รีบกลับงั้นไปด้วยคนก็แล้วกัน”

          นั่นไม่ใช่คำตอบที่แพรริศาคาดว่าจะได้ยิน เธอเผลอถลึงตาใส่เขานิดๆ เป็นการไล่ทางอ้อมว่าเขาควรกลับไปได้แล้ว แต่ก็ไม่สามารถออกปากไล่เจ้านายตัวเองตรงๆ ได้

          “ที่ตลาดไม่ค่อยมีอะไรหรอกค่ะ คงไม่มีของที่ท่านประธานอยากจะซื้อ แถมอากาศก็ร้อน คนก็เยอะด้วยค่ะ” เขาได้ยินเช่นนี้แล้วต้องเปลี่ยนใจแน่ๆ เธอมั่นใจ

          “ผมไม่ซีเรียสหรอก เปลี่ยนบรรยากาศดูบ้างก็ดีเหมือนกัน แล้วนี่คุณจะออกไปหรือยังล่ะ”

          แพรริศาถึงกับต้องหันไปมองทางอื่น สูดลมหายใจเข้าออกช้าๆ พยายามประคองสติให้มั่นคง รับมือกับเขาด้วยความใจเย็น

          “แต่ฉันคิดว่าท่านประธานอย่าไปด้วยเลยนะคะ มันเดินไม่สะดวกเหมือนห้างสรรพสินค้าหรอกค่ะ”

          เมื่อเธอปฏิเสธเขาหลายรอบ ชายหนุ่มก็ยิ่งมั่นใจว่าเธอต้องมีเรื่องบางอย่างปิดบังเขาอยู่แน่ๆ  จึงไม่ยอมให้เขาใกล้ชิดกับน้องพอร์ชมากเกินไป

          เขาลุกขึ้นจากโซฟาหนังสีน้ำตาลกลางเก่ากลางใหม่ที่นั่งอยู่กับน้องพอร์ช ก่อนปรี่ไปคว้าแขนของเธอเดินไปทางหน้าบ้านโดยไม่สนใจว่าเด็กชายจะงุนงงหรือเปล่าว่าเกิดอะไรขึ้น

          “ท่านประธาน!

          แพรริศาสะบัดแขนทิ้ง ทั้งตกใจและประหลาดใจที่เขาจู่โจมถึงเนื้อถึงตัวเธออย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน

          “คุณมีปัญหาอะไรกับผมหรือเปล่าแพรริศา พูดมาตรงๆ ก็ได้นะ”

          “ใครจะไปกล้ามีปัญหากับท่านประธานล่ะคะ” เธอพยายามทำใจดีสู้เสือไว้ แม้ใจจะเต้นตึกตักด้วยความหวั่นเกรงก็ตาม

          “หรือว่าคุณปิดบังอะไรผมอยู่”

 

 

 



✿◕  ◕✿ 

แพรจะตอบท่านประธานว่ายังไงนะ แต่ไม่ว่ายังไงก็คงสายเกินไปแล้วที่จะทำให้ท่านประธานถอยหลังซะแล้วล่ะ

ตอนแรกปันแก้วก็คิดจะให้ท่านประธานแอบนำเส้นผมของน้องพอร์ชไปตรวจดีเอ็นเอนะคะ แต่ตามบทแล้วก็คิดว่าแพรคงไม่ยอมง่ายๆ แน่ และการแอบตรวจโดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ปกครองของเด็กก็เป็นเรื่องผิดกฎหมายค่ะ จึงเปลี่ยนเป็นการจ้างนักสืบแทน ซึ่งจะได้ผลยังไงนั้นฝากติดตามกันต่อนะค้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.598K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,747 ความคิดเห็น

  1. #1659 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 03:39
    เสร็จแน่แพรขยันไล่ซะจริง
    #1,659
    0
  2. #1369 Ommanin (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 01:20
    ง่อววววววววว มีรายปิดป่าาาาาว
    #1,369
    0
  3. #870 EmeraldRuby (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 08:50

    รอนะคะไรท์
    #870
    0
  4. #869 Jajaarakna (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 08:19
    รอๆๆ ไรท์มาเร๋วๆน๊า.. ใจจิขาดดดดด
    #869
    0
  5. #868 Kunny_Choop (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 16:42
    รอออ​ แพรทำตัวน่าสงสัยจิงๆ​5555
    #868
    0
  6. #867 OnApin15 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 15:21
    ลุ้นนนนน
    #867
    0
  7. #866 tanapaul_wayo (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 06:17
    เอาแล้วววววว แม่แพร เล่นไล่เขาขนาดนั้นเป็นใครก็สงสัยเด้อ
    #866
    0
  8. #865 KNNish (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 00:25
    แงวววว รออ
    #865
    0
  9. #864 swl_srw_402 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 00:07
    รอออออออ
    #864
    0
  10. #862 CrescentMoonStar (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 21:23
    ลุ้นนนนนน
    #862
    0
  11. #861 suijiranan (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 12:29
    ค้างแล้วจ้าาา รอคะ
    #861
    0
  12. #860 Ekaract Sun (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 11:46
    ความจะแตกเพร่ะหม่ามี๊นี้แหละน้องพอร์ช
    #860
    0
  13. #859 PloyPloy98 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 08:07

    รู้เถอะะ ลุ้นจะแย่
    #859
    0
  14. #858 SiriphonSeangsai (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 07:47
    รุกแรงอ่ะท่านประธาน
    #858
    0
  15. #857 BellLu (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 02:13
    โอ๊ยรอๆ
    #857
    0
  16. #856 0610578645 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 22:50
    ท่านประทานใจเย็นๆน่ะ เเพรวใจหวั่นเเล้ว55
    #856
    0
  17. #855 lianxff (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 21:50
    ท่านประธานมั่นใจว่าเป็นเมียกับลูกไปแล้ว 99.9999999%
    #855
    0
  18. #854 150221 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 21:41
    รอลุ้นกันตัวโก่งหมดแล้ว55
    #854
    0
  19. #853 aj_chi (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 21:40
    ลุ้นนนนนน
    #853
    0
  20. #852 daodoy (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 21:27
    ท่านประทานใจเย็น
    #852
    0
  21. #851 Jjapinya (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 21:23
    งื้อออ รออๆๆๆๆๆๆๆๆ น้องพอร์ชน่ารักอ่ะะะะะพะ
    #851
    0
  22. #850 Tonphaibamboo (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 20:05
    มีค่ะ มีมากด้วยค่ะ55
    #850
    0
  23. #849 Jajaarakna (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 19:57
    อดใจมะไหวแว้วววขอebookด่วนๆคร้า
    #849
    0
  24. #848 luktapo2001 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 19:49
    ป๊าวววปิดบังอาไร๊ ไม่มี๊ แพรไม่ได้ปิดบังไร๊เร๊ยยยย จีงๆนะ!!!555
    #848
    0
  25. #847 373744 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 19:08
    ลุ้นๆๆๆ
    #847
    0