สามีฉันคือท่านประธาน

ตอนที่ 34 : บทที่ 12 : ตามหาความจริง (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 86,519
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,074 ครั้ง
    4 พ.ย. 62

          ติณภัทรขับรถไปที่บ้านของมารดาในเช้าวันต่อมา ก่อนหน้านี้ชายหนุ่มโทรไปบอกแพรริศาแล้วว่าเขาจะไม่เข้าไปที่โรงแรม

นับตั้งแต่ที่รับเลขานุการคนใหม่เข้ามาทำงาน เขารู้สึกเหมือนว่าสัปดาห์นี้ผ่านไปอย่างเชื่องช้ากว่าปกติ เพราะมีเรื่องให้เขาคิดมากมาย ทั้งเรื่องน้องพอร์ชกับแพรริศา และการที่มารดาของเขาพยายามจะจับคู่ให้ แต่โชคดีที่เขาไหวตัวทันและผลักภาระไปให้น้องชายแทนได้สำเร็จ

“ดูแลน้องดีๆ นะลูก” นางรัชนีกำชับไว้ก่อนที่เขาจะพาหญิงสาวไปขึ้นรถ

          “คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ ผมแค่พาน้องเขาไปส่งให้เจ้าภูมิดูแลต่อ เห็นทีว่าคุณแม่คงต้องฝากความหวังไว้ที่ภูมิแล้วล่ะครับ”

          ประโยคยอกย้อน ทำให้เขาได้รับสายตาค้อนควักจากมารดาเบาๆ

          “ณิลานะคะคุณป้า” ณิชารีย์ยกมือไหว้มารดาของชายหนุ่ม

          “โชคดีนะจ๊ะหนูณิ”

          ติณภัทรบอกลามารดาก่อนก้าวขึ้นรถเช่นกัน ระหว่างเดินทางไปด้วยกัน เขาก็พบว่าหญิงสาวไม่ได้มีท่าทีจะสนใจเขาไปมากกว่าวิวสองข้างทางเลย จากตอนแรกที่เขาคิดว่าเธอคงเห็นดีเห็นงามด้วยที่มารดาของเขาจะจับคู่ให้ แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่อย่างนั้น และเขาก็เริ่มสงสัยถึงเหตุผลที่เธอยอมไปทำงานกับรัฐภูมิ แต่ก็ยังไม่แน่ใจมากนัก

          “ทำไมน้องณิถึงอยากไปทำงานที่พัทยาล่ะครับ”

          “ณิอยากลองทำงานดูก่อนที่จะไปสมัครงานจริงน่ะค่ะ และอยากเปลี่ยนบรรยากาศด้วย ไม่ทราบว่าพี่ภูมิเขาจะให้ณิทำงานตำแหน่งอะไรเหรอคะ”

          “ผู้ช่วยส่วนตัวน่ะ”

          “ผู้ช่วยเหรอคะ” ณิชารีย์ไม่คาดฝันว่าเธอจะได้ทำงานในตำแหน่งที่มีโอกาสใกล้ชิดกับเขามากขนาดนี้ มันทำให้เธออดหวั่นใจเล็กๆ ไม่ได้

          ประมาณสองชั่วโมงเศษๆ ทั้งคู่ก็มาถึงโรงแรมหรูริมชายหาด ปกติแล้วติณภัทรจะแวะมาที่นี่ทุกไตรมาสเพื่อประชุมผู้บริหาร ล่าสุดมาเมื่อเดือนที่แล้ว

          เลขานุการส่วนตัวของรัฐภูมิบอกว่าตอนนี้เจ้าตัวกำลังต้อนรับแขกวีไอพีอยู่ที่บริเวณสระว่ายน้ำส่วนกลาง ติณภัทรไม่อยากอยู่รอจึงไปหาน้องชายที่นั่นพร้อมด้วยณิชารีย์ หญิงสาวเดินตามไปพร้อมด้วยความรู้สึกตื่นเต้นเล็กๆ ที่จะได้เจอหน้าคนคนนั้นแล้ว

          ติณภัทรหยุดลงเมื่อมาถึงบริเวณสระว่ายน้ำกว้างกว่าห้าร้อยตารางเมตร ดวงตาคมภายใต้แว่นตากันแดดเพ่งมองหาน้องชาย เขาเกือบจะมองผ่านชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้อาบแดดกับหญิงสาวสวยในชุดว่ายน้ำไปแล้ว ทว่าเมื่อมองดีๆ ก็พบว่าคนนั้นเป็นน้องชายของตนเอง

          อีกฝ่ายไม่รับรู้เลยว่าเขากำลังยืนมองอยู่ เพราะมัวแต่คุยกับหญิงสาวคนนั้น แล้วหญิงสาวก็ลุกขึ้นก่อนถอดชุดคลุมออก เผยเรือนร่างเซ็กซี่หมุนตัวอวดโฉมต่อหน้าน้องชายเขารอบหนึ่งจึงเดินลงสระ เขาตัดสินใจเดินไปหาน้องชาย

          “ภูมิ”

          เขาเรียกทักอีกฝ่าย ฝ่ายนั้นไหวไหลเบาๆ คล้ายกับสะดุ้ง ก่อนรีบดันแว่นตาขึ้นมองเขา

          “พี่ภัทร!

          ติณภัทรไม่ได้บอกน้องชายก่อนว่าเขาจะพาพนักงานคนใหม่มาเริ่มงานในวันนี้ เพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายหาทางบ่ายเบี่ยงได้ เขาเลยมาทันเห็นความเจ้าชู้ไม่เบาเหมือนกันของรัฐภูมิ

          “ทำไมวันนี้พี่ภัทรถึงมาได้ล่ะครับ” รัฐภูมิรีบลุกขึ้นต้อนรับพี่ชาย แล้วมองเลยไปยังหญิงสาวอ่อนวัยที่ดูเหมือนมาจะด้วยกัน

          “แล้วนี่...”

          ณิชารีย์ยกมือไหว้เขา เห็นสายตาของเขาแล้วเธอรู้เลยว่าเขาคงจำเธอไม่ได้ เมื่อกี้นี้เธอทันเห็นภาพความสนิทสนมของเขากับหญิงสาวคนนั้นเช่นกัน แวบหนึ่งเธอก็ไม่แน่ใจว่าควรอยู่ต่อหรือควรเปลี่ยนใจขอกลับกรุงเทพไปพร้อมกับติณภัทรดี

          “นี่ก็คือพนักงานคนใหม่ที่พี่จะให้มาทำตำแหน่งผู้ช่วยของแกไงล่ะ”

          รัฐภูมิมองหญิงสาวร่างบางเจ้าของดวงหน้าหวานแล้วรู้สึกคุ้นตาอย่างประหลาด เธอสบสายตาเขา แล้วต่อมาก็เบือนหลบ เขาพยายามนึก แล้วสุดท้ายก็จำได้

          “น้องณิ ลูกของคุณน้าวิภาใช่มั้ย”

          ณิชารีย์พยักหน้า ยิ้มน้อยๆ “ใช่ค่ะ ณิเอง”

          รัฐภูมิยิ้มกว้างให้เธอเมื่อจำได้แล้ว เขากับเธอเคยเจอกันอยู่หลายครั้ง แต่ไม่ได้สนิทกันมากนักด้วยวัยที่ห่างกันถึงเจ็ดปี แต่เขาจำได้ว่าเธอเป็นเด็กนิสัยดี อ่อนหวาน ครั้งสุดท้ายที่เจอกันก็ผ่านมาหลายปีแล้ว บัดนี้เธอกลายเป็นหญิงสาวสวยสะพรั่งเต็มตัว ไม่แปลกที่เขาเกือบจะจำเธอไม่ได้ในคราแรก

          “พี่เกือบจำไม่ได้แน่ะ น้องณิหายไปตั้งหลายปี”

          “ณิเพิ่งเรียนจบและกลับมาเมืองไทยน่ะค่ะ”

          ทว่าเขายังไม่เข้าใจว่าเหตุใดพี่ชายจึงต้องฝากเธอมาทำงานกับเขาด้วย แถมยังยัดเยียดจะให้เขารับให้ได้อีกต่างหาก

          “เราไปคุยกันที่ห้องทำงานผมเถอะ” เขาบอกคนเป็นพี่ชาย ทว่าอีกฝ่ายกลับมองไปยังผู้หญิงคนหนึ่งในสระว่ายน้ำและพยักเพยิดถาม

          “เมื่อกี้นั่นใคร”   

“อ๋อ...เพื่อนผมเอง”

          “เพื่อนเหรอ” เขาหรี่ตามองคนเป็นน้องอย่างรู้ทัน

          “เพื่อนจริงๆ ครับ เธอมาเที่ยวพัทยาแล้วพักที่โรงแรมผม ผมก็บังเอิญเจอกับเธอที่นี่แหละ” รัฐภูมิอธิบาย โดยมีณิชารีย์เดินตามคนทั้งคู่และแอบฟังบทสนทนาอยู่เงียบๆ

          “สรุปว่าทำไมพี่ภัทรถึงส่งน้องณิมาทำงานที่โรงแรมผมครับ” รัฐภูมิถามเมื่อกลับมาถึงห้องทำงานของตนเองแล้ว

          “คุณแม่น่ะสิ จะฝากมาทำงานที่โรงแรมพี่ แต่ว่าตำแหน่งในโรงแรมพี่เต็มแล้ว พี่เลยฝากให้แกรับน้องณิไว้แทน”

          “แล้วทำไมคุณแม่จะต้องฝากน้องณิไปทำงานกับพี่ภัทรด้วยล่ะครับ หรือว่า...”

          สองพี่น้องมองตากัน แล้วพลันก็เข้าใจในจุดประสงค์ของมารดาโดยไม่จำเป็นต้องอธิบาย รัฐภูมิพยักหน้าน้อยๆ

          “ผมเข้าใจแล้วล่ะ ว่าแต่...พี่จะโยนภาระมาให้ผมดื้อๆ แบบนี้เลยเนี่ยนะ” ประโยคหลังเขากระซิบกับพี่ชายเพราะไม่ต้องการให้หญิงสาวได้ยินด้วย

          “เออ...แกก็รับไว้หน่อยแล้วกัน ฉันคิดว่าน้องณิคงไม่สร้างปัญหาอะไรให้แกลำบากใจหรอก เผลอๆ แกอาจจะต้องขอบคุณพี่ก็ได้ที่เสนอให้น้องณิมาทำงานที่นี่”

          รัฐภูมิขมวดคิ้วใส่พี่ชาย เพราะไม่ค่อยเข้าใจความหมายที่แฝงอยู่ในคำพูดนั้น อันที่จริงเขาก็ไม่ได้หนักใจหรอกที่จะต้องรับณิชารีย์มาทำงานด้วย เพียงแค่แปลกใจก็เท่านั้น

          “ไหนๆ พี่ก็แวะมาแล้ว ขอดูรายงานของเดือนนี้หน่อยก็แล้วกัน”

          “ได้ครับ เดี๋ยวผมให้เลขาเอาเข้ามาให้”

          รัฐภูมิโทร.บอกให้เลขาของเขานำแฟ้มเอกสารเข้ามาให้ที่ห้อง และถือโอกาสให้ณิชารีย์เริ่มเรียนรู้งานส่วนต่างๆ ของโรงแรมไปด้วยเสียเลย

รัฐภูมิลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของณิชารีย์ พลางยอมรับในใจว่าเธอเป็นคนสวยมาก แต่ยังกังขาว่าเหตุใดเธอจึงยอมตกลงรับเงื่อนไขของนางรัชนีที่ส่งมาให้ทำงานกับใครคนใดคนหนึ่ง หรือว่าเธอแค่อยากมาทำงานจริงๆ ซึ่งหญิงสาวก็ดูตั้งอกตั้งใจฟังในสิ่งที่เขาและพี่ชายพูดเป็นอย่างดี

“ในเมื่อไม่มีปัญหาอะไร งั้นพี่ขอตัวกลับก่อนก็แล้วกัน”

ติณภัทรเอ่ยจบก็ลุกขึ้นยืน เขาเป็นคนที่คิดและทำอะไรอย่างรวดเร็วอยู่เสมอ

          “อ้าว! พี่ภัทรจะกลับเลยหรือครับ นึกว่าจะอยู่ค้างสักคืน ช่วงนี้พอจะมีห้องพักว่างอยู่น่ะครับ”

          “ไม่ล่ะพี่ขี้เกียจค้าง แล้วแกจะกลับไปหาคุณแม่วันหยุดนี้หรือเปล่า”

          “คงไม่ล่ะครับ เพราะวันก่อนผมเพิ่งเข้าไป”

          “อืม...งั้นก็ตามใจ ยังไงก็ดูแลน้องณิให้ดีๆ ด้วยล่ะ คุณแม่ฝากกำชับมา” ติณภัทรไม่ลืมส่งต่อข้อความของมารดามาให้น้องชาย

          “ไม่ต้องห่วงครับ”

          “สวัสดีค่ะพี่ภัทร ขอบคุณนะคะที่มาส่งณิ”

          ติณภัทรรับไหว้จากหญิงสาว แล้วจึงออกมาจากห้องทำงานของรัฐภูมิ ชายหนุ่มเดินจากมาพร้อมกับความมั่นใจในอะไรบางอย่าง

          เขาคิดว่าตนเองดูไม่ผิดหรอก สายตาที่ณิชารีย์มองรัฐภูมิ ประกอบกับความกระตือรือร้นของเธอที่จะมาทำงานที่นี่ มันไม่สามารถคิดเป็นอย่างอื่นได้จริงๆ นอกเสียจากเธอแอบมีใจให้กับน้องชายของเขา แม้นางรัชนีจะต้องผิดหวังที่เขากับหญิงสาวไม่ได้ลงเอยกัน แต่นางก็ยังมีหวังจะได้หญิงสาวไปเป็นลูกสะใภ้อย่างที่ต้องการ เพียงแต่เปลี่ยนจากสะใภ้ใหญ่ไปเป็นสะใภ้เล็กเท่านั้นเอง

          ส่วนตำแหน่งสะใภ้ใหญ่นั้น ในเร็วๆ นี้คงได้รู้กันว่าจะเป็นคนที่เขาคิดไว้หรือไม่ บางที...มารดาของเขาอาจจะได้สะใภ้พร้อมกันทีเดียวสองคนเลยก็ได้ แถมหลานตัวน้อยให้อีกคนด้วยอีกต่างหาก

 

 



✿◕  ◕✿ 

สายตาระดับท่านประธานนี่มองขาดจริงๆ ค่ะ แต่สำหรับเรื่องลูกของตัวเองนั้น ยังไงก็ต้องรอผลที่แน่ชัดกันต่อไปเนอะ :)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.074K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,747 ความคิดเห็น

  1. #1657 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 03:37
    ชอบ อาภูมิ นี่เอง หนูณิ
    #1,657
    0
  2. #882 อ้วน (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 14:03

    ค้างรออยู่น้ะ

    #882
    0
  3. #820 benchi (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 12:40
    รอน๊า รออีบุ๊คด้วย
    #820
    0
  4. #819 0847186250nang (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 07:12

    รออยู่น๊า
    #819
    0
  5. #818 natthakong (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 06:10
    มี ebook ยังคะ
    #818
    0
  6. #817 BellLu (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 03:33
    งื้อลุ้น
    #817
    0
  7. #814 chantrawadee1290 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 21:13
    หยักได้เล่ม
    #814
    0
  8. #813 suijiranan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 19:04
    สนุกกก รอค่าส
    #813
    0
  9. #812 254228 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 15:53
    ลุ้นมากจ้าาา
    #812
    0
  10. #811 Arunsriplan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 14:02
    เจ้าเล่ห์
    #811
    0
  11. #810 0621244214 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 12:31
    ใจจะขาด
    #810
    0
  12. #809 InthiraP (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 10:49

    เจ้าแผนการนะเนี่ย

    #809
    0
  13. #808 Plum Rakzy (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 10:48
    รออออ่านน
    #808
    0
  14. #807 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 09:42
    รออ่านนะคะ
    #807
    0
  15. #805 Npff (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 00:16
    มาลุ้นท่านปาทานกัน
    #805
    0
  16. #804 Tia_Tia (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 23:06
    รอนะค่ะ
    #804
    0
  17. #803 tphee (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 22:14
    ท่านประธานคะ มีความจะมัดมือชกนะคะ ทำไมเราชอบบบบ 555
    #803
    0
  18. #802 KNNish (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 21:24
    จีบแม่ด้วยมัดมือชกไม่ดี~~~
    #802
    0
  19. #797 sim' ple (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 14:51
    เจ้าแผนการจริงๆ
    #797
    0
  20. #795 782544 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 12:13
    หลงรักท่านประธาน​แล้วว
    #795
    0
  21. #794 aj_chi (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 12:12
    แหม่ๆ คิดเองเลยนะท่านประธาน
    #794
    0
  22. #793 162608 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 11:50
    ยอมรับเค้าเป็นสะใภ้ใหญ่ รักเค้าแล้วหรอคะคุณพี่555
    #793
    0
  23. #792 250nuch (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 10:49
    ร้ายนะคะท่านประทาน
    #792
    0
  24. #791 natty2338 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 10:25
    ฟินค่ะ
    ท่านประธาน
    #791
    0
  25. #789 Rich99 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 09:54
    ดีมากค่ะ ที่คุณพ่อรู้ตัว
    #789
    0