สามีฉันคือท่านประธาน

ตอนที่ 32 : บทที่ 11 : จับคู่ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80,819
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,205 ครั้ง
    30 ต.ค. 62

          “แต่คุณป้าคะ ณิคิดว่า...ณิอยากทำงานนี้จริงๆ ค่ะ ให้ณิไปทำงานที่พัทยาก็ได้นะคะ”

          ไม่ใช่แค่นางรัชนีที่แปลกใจ ชายหนุ่มก็เช่นกัน ตอนแรกเขาคิดว่าเธอจะเห็นดีเห็นงามกับมารดาเขาด้วยและคัดค้านที่เขาเสนอให้เธอไปทำงานที่พัทยาแทน ทว่าหญิงสาวกลับดูอยากไปเสียอย่างนั้น

          “ป้าว่ามันจะดีเหรอจ๊ะ หนูณิก็รู้นี่ว่าป้าตั้งใจให้หนูมาทำงานที่นี่” แล้วนางก็หันไปมองลูกชาย ราวกับจะย้ำเตือนจุดประสงค์ของตัวเองให้หญิงสาวเข้าใจตรงกัน

          “แต่ในเมื่อพี่ภัทรบอกว่าที่นี่ไม่มีตำแหน่งว่าง แล้วณิตั้งใจแล้วว่าอยากทำงานจริงๆ ถ้าอย่างนั้นณิขอย้ายไปทำงานที่นั่นแทนก็แล้วกันนะคะ” มีความอ้อนเล็กๆ ในน้ำเสียงของเธอ

          นางรัชนีมองลูกชายของตัวเองที่เลิกคิ้วน้อยๆ มาให้อย่างผู้ชนะแล้วอดหมั่นไส้ไม่ได้ ส่วนหญิงสาวก็ถอดใจไม่สู้ต่อเสียอย่างนั้น แถมยังเกิดสนใจงานขึ้นมาดื้อๆ แต่ขอไปทำที่พัทยาแทน ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้วนางจะทำอะไรได้ จะพูดตรงๆ ต่อหน้าคนทั้งคู่ว่านางอยากให้ทั้งสองคบหากันสมใจตนเองก็อายปาก

          “อะ...ถ้าหนูณิต้องการอย่างนั้นก็ได้จ้ะ แต่ป้าไม่รู้หรอกนะว่าที่นั่นจะมีตำแหน่งว่างเหมือนกันหรือเปล่า”

          “เดี๋ยวผมจัดการให้ครับ”

          ติณภัทรกระตือรือร้นอยากช่วยจนดูออกนอกหน้า จึงได้รับสายตาค้อนควักจากมารดา ทว่าเขาไม่สะทกสะท้านใดๆ ทั้งสิ้น มือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทร.หาน้องชายทันที

          “ฮัลโหล...ไอ้ภูมิ พี่ถามอะไรแกหน่อยสิ ที่นั่นพอจะมีตำแหน่งงานว่างอยู่บ้างหรือเปล่า” เขาเดินห่างไปจากคนทั้งคู่เล็กน้อย หันหน้าเข้าหาหน้าต่างซึ่งมองเห็นวิวเบื้องล่าง

          “มีอะไรหรือเปล่าครับ หรือว่าพี่ภัทรจะฝากใครมาทำงานที่นี่”

          “ใช่ พี่จะฝากไปคนหนึ่ง เป็นผู้หญิงเพิ่งเรียนจบจากอังกฤษด้วยนะ” เขาตั้งใจปิดบังความจริงว่าเธอเป็นใคร และจงใจไม่บอกว่าเป็นตัวเองต่างหากล่ะที่จะต้องรับภาระนี้ไว้ตั้งแต่แรก และเป็นเขานั่นแหละที่คิดจะโยนไปให้อีกฝ่าย

          “ใครเหรอครับ ผมรู้จักมั้ย”

          “เอาเถอะน่า บอกมาก่อนว่ามีตำแหน่งให้ทำหรือเปล่า”

          “โปรไฟล์แบบนี้ คงต้องเป็นตำแหน่งสูงๆ หน่อยแหละครับ อืม...ผมคิดไม่ออกเลย ยังไม่มีใครที่กำลังจะลาออกด้วยสิ”

          “งั้นก็ให้เป็นผู้ช่วยของแกไปก็แล้วกัน” ติณภัทรพูดเสียงไม่ดังนัก เพราะไม่อยากให้ผู้หญิงทั้งสองได้ยินสิ่งที่เขาคุยกับรัฐภูมิ

          “เฮ้ย! พี่ภัทร ผมไม่จำเป็นต้องมีผู้ช่วยสักหน่อย จะให้ผมจ่ายเงินเดือนเพิ่มให้ตำแหน่งที่ไม่จำเป็นต้องมีไปทำไมกันครับ แบบนี้งบของโรงแรมผมก็เพิ่มขึ้นโดยเปล่าประโยชน์น่ะสิ”

          “เพิ่มอีกแค่ไม่เท่าไหร่หรอก พี่เป็นท่านประธานของโรงแรมในกรุ๊ปเรา ฉะนั้นพี่ขอสั่งให้แกเพิ่มตำแหน่งผู้ช่วยมาอีกตำแหน่งหนึ่งแล้วพี่จะส่งคนไปทำ ตกลงมั้ย”

          “แต่ผมว่า...” รัฐภูมิจะค้าน แต่คนเป็นพี่ชายกลับสรุปตัดบทเสียดื้อๆ

          “งั้นก็ตกลงตามนี้แล้วกันนะ”

          เขาจงใจพูดให้มารดาและณิชารีย์ได้ยินด้วย ก่อนกดวางสายน้องชายไปโดยไม่ฟังเสียงทักท้วงของอีกฝ่ายให้มากความ

          “ที่นั่นมีตำแหน่งว่างเหรอตาภัทร” นางรัชนีจับใจความที่ลูกชายคุยกับน้องไม่ได้เลย ได้ยินชัดเจนแค่ประโยคสุดท้ายเท่านั้น

          “ภูมิกำลังจะหาผู้ช่วยส่วนตัวอยู่พอดีเลยครับ ผมก็เลยเสนอไปว่ามีคนจะทำงานนี้” เขาไม่บอกหรอกว่าตำแหน่งนี้เพิ่งจะแต่งตั้งขึ้นมาเมื่อครู่นี้เอง

          “แล้วน้องรู้หรือเปล่าว่าคนที่จะไปทำตำแหน่งนี้คือหนูณิ”

          “ผมไม่ได้บอกหรอกครับ เอาไว้ให้เขาเซอร์ไพรส์ดีกว่า ผมคิดว่ายังไงภูมิก็ไม่กล้าปฏิเสธหรอก ใครจะกล้าขัดคำสั่งของท่านประธานล่ะครับจริงมั้ย”

          “จ้ะพ่อท่านประธานใหญ่ ใครๆ ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งหรอก แม้แต่แม่ยังสั่งไม่ได้เลยนี่” ได้ทีนางก็ประชดลูกชายคนโตด้วยความหมั่นไส้

“สรุปว่าหนูณิตกลงที่จะไปทำงานกับตาภูมิใช่มั้ยจ๊ะ” น้ำเสียงที่นางพูดกับหญิงสาวค่อนข้างอ่อนโยนกว่าที่เพิ่งเหน็บแนมลูกชาย

“ค่ะคุณป้า ณิอยากไป เอ่อ...ณิชอบชายทะเลน่ะค่ะ จะถือโอกาสไปพักผ่อนในตัวด้วย”

“ถ้าหนูณิอยากไปจริงๆ ป้าก็คงไม่ห้ามหรอกจ้ะ แต่ไม่รู้ว่าแม่ของหนูจะยอมหรือเปล่า”

“ไม่มีปัญหาหรอกค่ะ ณิคุยกับคุณแม่ได้”

นางรัชนีพ่นลมหายใจเบาๆ อย่างอ่อนใจ เมื่อทุกอย่างไม่เป็นไปดังหวัง นางก็ถอดใจขอตัวกลับบ้านไปพร้อมกับณิชารีย์ ซึ่งนางไม่ทันได้สังเกตว่าสีหน้าของหญิงสาวตอนนี้ดูจะสดใสกว่าตอนมาเสียอีก

 

          ติณภัทรโล่งใจที่มารดากลับไปแล้ว แต่ยังหนักใจกับเรื่องส่วนตัวของตนเองที่ยังบอกให้ใครรู้ไม่ได้ นั่นก็คือเรื่องเด็กชายที่เขากำลังคิดว่าเป็นลูกของตนเอง

          เมื่อคิดถึงน้องพอร์ช พลันก็รีบยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูว่าตอนนี้ได้เวลาโรงเรียนของเด็กชายหรือยัง เขามัวแต่จัดการกับปัญหาที่ถูกมารดาคิดจะจับคู่จนเกือบลืมเรื่องของเด็กชายไปเสียสนิทเลย อีกสิบห้านาทีจะได้เวลาเลิกเรียนแล้ว เขายกหูโทรศัพท์ต่อสายไปหาเลขานุการหน้าห้อง

          “แพร...คุณจะออกไปรับน้องพอร์ชหรือยัง”

          “ฉันกำลังจะเข้าไปบอกท่านประธานอยู่พอดีเลยค่ะว่าขอตัวไปรับลูก ท่านประธานมีอะไรจะใช้ให้แพรทำก่อนไปหรือเปล่าคะ”

          “เปล่าหรอก ผมแค่จะบอกว่าเดี๋ยวผมจะสั่งให้คนขับรถไปส่งคุณที่โรงเรียน แล้วจะให้เขาพาคุณกับลูกไปส่งที่บ้านเลย ไม่จำเป็นต้องกลับมาทำงานต่อแล้ว วันนี้ผมอนุญาตให้คุณกลับไปก่อน”

          เธอเงียบไปครู่หนึ่ง อาจเป็นเพราะกำลังอึ้งอยู่

“ท่านประธานหมายความว่ายังไงนะคะ ทำไมฉันไม่ต้องกลับมาทำงานแล้วล่ะคะ ฉันยังเหลืองานให้ทำอีกตั้งเยอะเลย อีกอย่างหนึ่ง...ฉันนั่งแท็กซี่ไปรับลูกเองก็ได้ค่ะ ไม่อยากรบกวนท่านประธาน”

          ชายหนุ่มกรอกตาเบาๆ นี่ถ้าหากเป็นพนักงานคนอื่น ป่านนี้คงจะดีใจและรีบตอบรับเขาไปแล้ว เธอจะเกิดขยันอะไรขึ้นมาตอนนี้

          เขาจะบอกเธอได้อย่างไรว่าเขากำลังสงสัยว่าเด็กชายเป็นลูกของเขา ซึ่งหากความจริงเป็นเช่นนั้น  เขาก็อยากให้แกได้นั่งรถยนต์มายังโรงแรมอย่างสบายๆ ไม่ต้องไปเบียดเสียดบนรถสาธารณะ

          “ผมแค่ไม่อยากให้น้องพอร์ชต้องเดินทางไปๆ มาๆ และเกรงว่าแกจะเบื่อเสียเปล่าๆ ที่ต้องมานั่งอยู่ในออฟฟิศ

ถือซะว่านี่เป็นสวัสดิการพิเศษในฐานะที่คุณเป็นเลขาของผมก็แล้วกัน เพราะฉะนั้นคุณลงไปรอด้านล่างได้เลย ผมจะโทร.ไปบอกให้คนขับรถมารับ”

          “แต่ว่า...”

          เมื่อใครตั้งท่าจะเถียงหรือคัดค้าน เขาจะวางสายใส่ทันทีอย่างที่ทำมาแล้วกับน้องชายเพื่อตัดบท ไม่อยากพูดเยอะ

          ข้างแพรริศาก็ยังถือสายค้างไว้อย่างมึนงง หันไปมองประตูหน้าห้องของเขาอย่างไม่เข้าใจ

          “ท่านประธานจะทำอย่างนี้ไปทำไมนะ”

          แม้จะไม่เข้าใจจุดประสงค์ของเขา แต่ตอนนี้ได้เวลาที่เธอต้องไปรับลูกชายแล้ว จึงหยุดความสงสัยเอาไว้แค่นั้น ก่อนหันไปบันทึกงานในคอมพิวเตอร์ที่ทำค้างไว้และจัดการปิดเครื่อง คว้ากระเป๋ามาสะพายบนไหล่ก่อนลงไปยังด้านล่างของโรงแรมและจำต้องยอมรับบริการพิเศษจากเจ้านายหนุ่มอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

 

 

 



✿◕  ◕✿ 

ท่านประธานคิดจะทำอะไรอยู่ ติดตามกันต่อไปนะคะ 

ช่วงนี้ปันแก้วจะอัพนิยายตอนใหม่ ทุกๆ วันจันทร์ วันพุธ และวันเสาร์นะคะ  

และขอตอบคำถามเกี่ยวกับอีบุ๊คอีกรอบ ตอนนี้ปันแก้วได้ส่งเนื้อเรื่องให้สนพ.พิจารณาอยู่ค่ะ ถ้าทราบผลเมื่อไหร่จะมาแจ้งให้ทราบอีกครั้งนะคะ กรณีถ้าไม่ผ่าน ปันแก้วก็จะทำอีบุ๊คเช่นเดิมค่ะ :)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.205K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,747 ความคิดเห็น

  1. #2333 Myomu (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 16:44

    ขอทายว่าไรท์เป็นคนอีสาน

    #2,333
    0
  2. #1655 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 03:32
    ท่านประธานสงสัยแล้วไงแพร
    #1,655
    0
  3. #732 Jmy7 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 22:11

    เอ้ะ! เอ้ะ! เอ้ะ! คงไม่ได้ให้คนขับรถยืนยันให้หรอกนะ

    #732
    0
  4. #731 หลานคุณตา ดีทองอ่อน (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 17:37
    รอๆอยากรู้ต่อแล้ว
    #731
    0
  5. #725 anuyamanee12345 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 15:09
    อยากอ่านเรื่องภูมิ×ณิ รอค่าาาาาา
    #725
    0
  6. #724 Tintin13 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 13:19
    อยากรู้ความจริงด้วยจัง
    #724
    0
  7. #723 Yuyabeam (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 08:57

    ขอแบบ 5 ตอนรัวๆhttps://image.dek-d.com/27/0793/9973/128903179


    #723
    0
  8. #722 ZunnMA (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 19:49
    เมื่อไหร่จะรู้ความจร้งน๊าาาาาา
    #722
    0
  9. #721 † FuNe ~ Real † (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 19:24
    ลุ้นๆ อยากให้รู้ความจริงไวๆ
    #721
    0
  10. #720 0847186250nang (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 18:35

    ลุ้นนะคะ ว่าเมื่อไหร่พ่อจะรู้จักกับลูกสะที ด้วยวิธีไหน
    #720
    0
  11. #718 Girl.iD (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 18:15

    รออ่านอยู่นะคะ
    #718
    0
  12. #717 afbas (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 13:03

    รอลุ้นๆ
    #717
    0
  13. #716 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 11:40
    รออ่านนะคะ
    #716
    0
  14. #715 Wow (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 11:33

    รอออออออออจ้า

    #715
    0
  15. #714 123 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 11:30

    รออ่านๆ

    #714
    0
  16. #712 sunrisesomchao (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 07:05
    รออออออคะ
    #712
    0
  17. #711 P-Supaporn (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 22:58
    รีบๆ เลยท่านประธาน
    #711
    0
  18. #710 coonX3 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 21:55
    ทดสอบเลย
    #710
    0
  19. #709 Rich99 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 21:15
    ดูแลลูกกกก ดีนะคะ
    #709
    0
  20. #708 Jirapanonpitak (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 20:13
    รออออออออ
    #708
    0
  21. #707 deardeeda (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 19:41
    ขนาดสงสัยยังดูแลดีขนาดนี้ ถ้ารู้ว่าจริงไม่หลงหนักว่านี้หรอเนี้ย
    #707
    0
  22. #706 luktapo2001 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 19:22

    โอ้ยยสามี(แพร)ตรวจดีเอ็นเอเลยค่ะที่รักกกก!!
    #706
    0
  23. #705 noonsaitan (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 19:06
    เมื่อไหร่จะวันเสาร์
    #705
    0
  24. #704 meme1104 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 18:30
    รอๆๆนะคะ คิดถึงน้องพอร์ช
    #704
    0
  25. #703 iamkool (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 18:29
    ความคุณพ่อนี้นะคะ
    #703
    0