สามีฉันคือท่านประธาน

ตอนที่ 30 : บทที่ 10 : สงสัย (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 84,213
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,079 ครั้ง
    25 ต.ค. 62

          ติณภัทรยังไม่คลายจากความสงสัยเรื่องเด็กชาย เหตุการณ์ที่เกิดในวันนี้หลายๆ อย่างทำให้เขานิ่งนอนใจและคิดว่าทุกอย่างเป็นเพียงเรื่องบังเอิญต่อไปไม่ได้ เขาต้องการรู้เรื่องของหญิงสาวและลูกมากกว่านี้

          เขาไม่ได้ตรงกลับบ้าน แต่กลับไปยังโรงแรมอีกครั้งเพราะต้องการอะไรบางอย่าง เมื่อมาถึงห้องทำงานชายหนุ่มก็ยกหูโทรศัพท์ไปยังแผนกบุคคล

          “คุณช่วยเอาแฟ้มประวัติของแพรริศาเข้ามาให้ผมอีกที”

          ไม่นานเกินรอ สิ่งที่เขาต้องการก็ถูกนำมาวางไว้บนโต๊ะ หัวหน้าฝ่ายบุคคลเป็นคนนำเอกสารมาให้เขาด้วยตัวเอง และด้วยความที่ทำงานที่นี่มานานนับสิบปี อีกฝ่ายจึงกล้าเอ่ยถามตามตรง

          “ท่านประธานต้องการดูข้อมูลของแพรริศาไปทำไมเหรอคะ หรือว่าเขาทำผิดกฎของบริษัทหรือเปล่า ดิฉันจะได้เรียกมาตักเตือนค่ะ”

          “เปล่าหรอก ผมแค่อยากดูข้อมูลว่าเขาเคยทำงานที่บริษัทไหนมาก่อน พื้นเพเป็นคนที่ไหน เรียนจบอะไรมา”

          ฝ่ายนั้นยืนคิดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงตัดสินใจบอกกับเขา

          “ท่านประธานคะ ถ้าหากท่านประธานอยากรู้ข้อมูลเกี่ยวกับงานเก่าของแพรริศาล่ะก็ ดิฉันรู้จักอยู่คนหนึ่งที่พอจะให้ข้อมูลได้ค่ะ เพราะเขาเคยทำงานที่เดียวกันมาก่อน”

          คิ้วเข้มขมวดน้อยๆ “หืม...ใคร แพรริศาเขามีคนรู้จักทำงานในโรงแรมของเราด้วยหรือ”

          อีกฝ่ายพยักหน้ารับ

“มีค่ะ เป็นพนักงานแผนกบัญชีค่ะ เพิ่งเข้ามาทำงานเมื่อเดือนก่อน เห็นมาพูดให้ฟังว่ารู้จักกับแพรริศาค่ะ”

          “งั้นคุณให้เขาเข้ามาพบผมหน่อยก็แล้วกัน”

          “ได้ค่ะ”

          ฝ่ายนั้นหายไปครู่ใหญ่ คงกำลังไปอยู่คุยกับอีกราย เขาอ่านประวัติของเลขานุการสาวอีกครั้ง แต่ไม่มีส่วนไหนที่จะช่วยไขข้อข้องใจเกี่ยวกับเรื่องลูกของเธอได้เลย

          เขากำลังสงสัยเรื่องอะไรอยู่งั้นหรือ?

เขากำลังคิดว่าน้องพอร์ชอาจจะเป็นลูกตนเองอย่างไรล่ะ แพรริศาอาจจะเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีเคยความสัมพันธ์กับเขามาก่อน ทว่าเขาจำไม่ได้ว่าเธอเป็นใคร เคยเจอกันที่ไหน แต่เขาจะต้องรู้เรื่องนั้นให้ได้

          ติณภัทรนั่งรอจนใจร้อน ในที่สุดก็ได้ยินเสียงเคาะประตูเสียที ก่อนที่พนักงานสาวคนหนึ่งซึ่งเขาเพิ่งเคยเห็นหน้าเพราะไม่เคยคุยกับเธอโดยตรง เดินเข้ามาหาด้วยความไม่มั่นใจนัก

          “เชิญนั่ง” ชายหนุ่มผายมือให้เธอนั่งลงตรงข้ามเขา “คุณชื่ออะไร ทำงานแผนกไหน”

“ดิฉันกรกนกค่ะ อยู่ฝ่ายบัญชี”

ผมรู้มาว่าคุณเคยทำงานที่เดียวกับแพรริศา”

          “ใช่ค่ะท่านประธาน”

กรกนกตอบแล้วก็หลบสายตาของเขา เขามักจะชินกับท่าทีแบบนี้จากพนักงานของตนเองแล้ว

          “คุณสนิทสนมกับแพรริศามากน้อยแค่ไหน”

          “ก็ไม่ค่อยสนิทกันหรอกค่ะ ตอนอยู่ที่เก่าเคยคุยกันบ้าง กินข้าวร้านเดียวกันบ้าง แต่ไม่ถึงขั้นไปไหนมาไหนด้วยกัน”

          “ตอนออกจากบริษัทเก่า แพรริศามีลูกหรือยัง”

          “มีลูก?” กรกนกแสดงสีหน้าประหลาดใจอย่างไม่ปิดบัง “ไม่นี่คะ ดิฉันเพิ่งทราบเดียวนี้เองว่าแพรมีลูกแล้ว”

          นั่นหมายความว่าหญิงสาวลาออกจากบริษัทเก่าก่อนที่เธอจะตั้งท้อง แล้วเธอไปเจอกับพ่อของเด็ก ซึ่งอาจจะเป็นตัวเขาเองได้อย่างไร

          “แล้วคุณรู้มั้ยว่าแพรเขาลาออกจากที่เก่าเพราะอะไร”

          อีกฝ่ายส่ายหน้า “ไม่ทราบเลยค่ะท่าน อยู่ๆ เขาก็หายไปไม่บอกไม่กล่าว หลังจากที่ไปทำงานกับเจ้านายที่เชียงใหม่”

          “เชียงใหม่งั้นหรือ”

          เขาจำได้ว่าตนเองเคยไปเชียงใหม่ครั้งล่าสุดเมื่อเกือบสี่ปีก่อน เขาจำมันได้ดีเพราะไม่เคยลืมเหตุการณ์ที่ตนเองถูกแฟนสาวหักอกครั้งนั้น และหากนับอายุของน้องพอร์ชดูแล้ว บวกกับที่เธอต้องอุ้มท้องอีกเก้าเดือน นั่นก็เป็นเวลาเกือบสี่ปีเช่นกัน

          ทันใดนั้นหัวใจของเขากระตุก หรือว่าเธอจะเป็นผู้หญิงคนนั้น

เขาจำได้เพียงเลือนรางว่าตนเองนั่งดื่มอยู่ในร้านอาหารกึ่งผับ ก่อนจะได้เจอกับผู้หญิงคนหนึ่ง เหมือนว่าเขากับเธอจะนั่งดื่มด้วยกัน หลังจากนั้นก็ให้คนขับรถของเขาพาไปยังโรงแรม หลังจากนั้นก็จำได้บ้างไม่ได้บ้างเป็นเพราะว่าเขาเมา รู้เพียงว่าเขามีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนนั้น แล้วเมื่อตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่พร้อมกับศีรษะที่ปวดตุบๆ เขาก็ไม่พบเธออีกเลย มีเพียงแค่ร่องรอยคราบสีแดงบนเตียงที่บ่งบอกว่าเมื่อคืนเขาได้พรากเวอร์จิ้นไปจากผู้หญิงคนหนึ่ง และนอกจากนั้นก็ยังมีเสื้อที่เลอะไปด้วยคราบอาเจียนของเธอในห้องน้ำที่ทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า แต่เขากลับจำหน้าเธอไม่ได้เลย คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก ในเมื่อเธอก็หนีหายไปจากชีวิตของเขาแล้ว ชายหนุ่มจึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องนั้นอีกเลยจนกระทั่งมานึกขึ้นได้ในวันนี้

ผู้หญิงคนนั้นคือคุณเองหรือแพรริศา

เขาครุ่นคิดในใจ แล้วน้องพอร์ชล่ะ น้องพอร์ช...เป็นลูกชายของเขาด้วยหรือเปล่า

“ท่านประธาน...มีอะไรจะถามดิฉันอีกหรือเปล่าคะ” กรกนกเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเขานิ่งเงียบไป

          ชายหนุ่มสั่นศีรษะ “ไม่มีอะไรแล้ว ผมถามแค่นี้แหละ คุณไปได้แล้ว”

          หญิงสาวงุนงงว่าเขาเรียกเธอมาถามเพียงแค่นี้เองงั้นหรือ ได้แต่เก็บซ่อนความอยากรู้เอาไว้ในใจแล้วออกไปตามที่เขาสั่ง

          ติณภัทรคิดอย่างหนักใจ ว่าเขาจะทำอย่างไรจึงจะได้รู้ความจริงเรื่องพ่อของน้องพอร์ช ครั้นจะถามจากเด็กชาย แกก็คงไม่รู้เรื่องอะไรเพราะยังไร้เดียงสาเกินไป

          มันต้องมีวิธีสิน่า!

          ชายหนุ่มมุ่งมั่นที่จะหาคำตอบให้ได้ เขาคิดถึงการตรวจดีเอ็นเอ แต่คิดว่าแพรริศาคงไม่ยอมให้เขาพาลูกของเธอไปตรวจง่ายๆ แน่ และนั่นยังเป็นเพียงแค่ข้อสันนิษฐานเท่านั้น เขาไม่อยากให้เธอไหวตัวทันเสียก่อนว่าเขากำลังจะทำอะไร

ใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง ความคิดที่ดูเหมือนจะเข้าท่าอย่างหนึ่งก็ผุดวาบในหัวของเขาราวกับมีใครมาเปิดสวิตซ์ไฟข้างในนั้น

          “เห็นทีจะต้องใช้วิธีนี้แหละ”

          เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนลุกขึ้นแล้วหยิบชุดสูทที่พาดเอาไว้บนพนักติดมือเดินออกจากห้องทำงานด้วยหัวใจที่ลิงโลดด้วยความหวัง

 

 




✿◕  ◕✿ 

ท่านประธานจะใช้วิธีไหนกันนะ แล้วจะสำเร็จหรือเปล่า มาลุ้นกันต่อในตอนต่อๆ ไปนะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.079K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,747 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 2 มกราคม 2563 / 17:31
    ตรวจDNA ขอแค่ให้ได้เส้นผมนเองพอร์ต​ก็ได้นะเอาจริงๆ​ แต่เส้นผมต้องมีรากผมจึงจะตรวจได้​
    #2,310
    1
    • #2310-1 ราชันย์นิยาย(จากตอนที่ 30)
      16 มกราคม 2563 / 22:45
      ผมกำลังคิดเลยว่าพระเอกเราจะไปแอบจิกเส้นผมแม่-ลูกคู่นี้มาป่าว...
      #2310-1
  2. #1653 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 03:27
    ท่าน ประธาน ฉลาดจริงๆเลยนะ คิดออกแล้วสินะ
    #1,653
    0
  3. #1427 noom0337 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 11:17
    ตลกได้อีกกก
    #1,427
    0
  4. #953 new_surada (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 22:33
    ท่านประธารจะจีบเมียตัวเองใช่มั้ย ^_^
    #953
    0
  5. #767 Irish66 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 00:51

    จะแอบถอนผมน้องพอร์ชไปตรวจดีเอ็นเอรึป่าว

    #767
    0
  6. #719 หมีผงาดฟ้า (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 18:31

    ซิเดอเรร่ารองเท้าแก้ว>>>>แพรเสื้อเปื้อนอ้วก
    #719
    0
  7. #679 18233001 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 21:19
    คุณพ่อจะมีวิธีพิสูจน์อย่างไรน้อ ลุ้น ๆ ค่ะ
    #679
    0
  8. #652 IMAGRIL (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 14:50
    รอเสมอ~~~~
    #652
    0
  9. #609 0890651056 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 02:26

    รอนะค่ะ
    #609
    0
  10. #608 Rich99 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 01:35
    โหหห ค้างงงง
    #608
    0
  11. #596 afbas (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 00:47

    ลุ้นๆๆ
    #596
    0
  12. #585 sunrisesomchao (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 18:32
    ท่านประธานจะทำงัยน้อ.
    #585
    0
  13. #582 kefkef2 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 16:33

    ออกอีบุ๊คตอนนี้ก็ดีนะ

    #582
    0
  14. #581 kefkef2 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 16:33

    เอาละสิลุงปาทานจะทำงัยนะ

    #581
    0
  15. #580 Pimsaranya (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 16:25
    e book ไปทางไหนคะ
    #580
    0
  16. #577 angrada (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 14:19
    รอลุ้นไปกับท่านประธานค่ะ
    #577
    0
  17. #576 Jiew (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 07:12

    ตามๆๆลุ้นๆท่านประทานจะจัดการกับเมียยังไง

    #576
    0
  18. #574 Jirapanonpitak (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 00:20

    รอออออลุ้นจัง
    #574
    0
  19. #573 yuy26112535 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 00:07
    รอๆอัพต่อนะคะ
    #573
    0
  20. #572 Kyoshilo Losinsu (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 00:07
    แต่ละตอนพาเครียดจัง
    #572
    0
  21. #571 Kyoshilo Losinsu (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 00:07
    แต่ละตอนพาเครียดจัง
    #571
    0
  22. #570 AissaraPholyiam (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 00:02

    สู้ๆนะคะท่านประธาน!!
    #570
    0
  23. #569 kopkap2244 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 21:55
    รออออออ
    #569
    0
  24. #568 Panarinya (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 20:49

    พิสูนจ์แล้ว
    #568
    0
  25. #567 Panitasaesong (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 19:51
    รออออออ
    #567
    0