สามีฉันคือท่านประธาน

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 : ซิงเกิ้ลมัม (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 82,299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,702 ครั้ง
    30 ส.ค. 62

เขาพยักหน้าบ่งบอกว่าเธอเข้าใจถูกแล้ว “ใช่ครับ”

แพรริศายิ้มกว้างอย่างไม่คาดคิด ก่อนหันไปหาลูกชายแล้วคว้าร่างเล็กเข้ามากอดโดยลืมไปว่ามีบุคคลที่สามมองดูอยู่

“หม่ามี้ได้งานแล้วจ้ะ ดีใจมั้ยลูก”

“ดีใจที่ชู้ดเลยค้าบ!

เด็กน้อยเห็นแม่ยิ้มร่าจนน้ำตาคลอก็พลอยดีใจตาม เป็นเพราะน้องพอร์ชแท้ๆ ที่ทำให้เธอได้งานนี้ในที่สุด เธอดีใจเหลือเกินที่พาลูกชายมาในวันนี้ด้วย แล้วเธอก็ปล่อยมือจากลูกชายและยกมือไหว้ชายหนุ่ม

“ขอบคุณมากเลยนะคะ...ท่านประธาน”

ในเมื่อตอนนี้เธอเป็นเลขาคนใหม่ของเขาแล้ว เธอก็ควรจะเรียกเขาอย่างเจ้านายตามตำแหน่งของเจ้าตัว ชายหนุ่มยกมือและโบกเบาๆ

“ผมไม่ใช่ท่านประธานหรอกครับ”

มือที่กำลังยกไหว้ของหญิงสาวถึงกับค้างเติ่ง นี่เธอไม่ได้จะเป็นเลขาของเขาอย่างนั้นหรอกหรือ

“ผมเป็นแค่น้องชายของท่านประธานน่ะครับ ปกติแล้วผมจะดูโรงแรมที่สาขาพัทยา แต่ว่าตอนนี้พี่ชายผมติดภารกิจอยู่ต่างประเทศ ผมเลยต้องมาช่วยดูงานและสัมภาษณ์เลขาแทนเขา”

“แล้ว...ถ้าเกิดว่าท่านประธานไม่อยากได้ดิฉันไปเป็นเลขาล่ะคะ”

ความน่ารักน่าเอ็นดูของน้องพอร์ชอาจจะไม่มีผลอะไรกับท่านประธานเลยก็ได้ อีกฝ่ายเป็นคนอย่างไรเธอก็ไม่ทราบได้ เสียดายที่เจ้านายของเธอไม่ใช่ผู้ชายตรงหน้า เพราะเขาดูเป็นคนอัธยาศัยดีมาก และท่าทางน่าจะใจดีไม่น้อยทีเดียว

“ไม่ต้องห่วงหรอกครับ เขายกหน้าที่การตัดสินใจให้ผมแล้ว ผมเลือกใครเขาก็ไม่ค้านหรอกเพราะผมรู้ดีว่าพี่ชายตัวเองอยากได้เลขาแบบไหน”

“อ้อ...ค่ะ”

สบายใจขึ้นแล้วเมื่อเขายืนยันเช่นนั้น แม้เจ้านายจะไม่ใช่ผู้ชายตรงหน้า แต่ความผิดคาดเล็กๆ ก็ไม่อาจทำให้เธอรู้สึกหดหู่ได้หลังจากที่รู้ว่าตัวเองสามารถคว้างานนี้ได้จากการพูดคุยกันแค่ไม่กี่นาที

“คุณลุงใจดีจังเลยค้าบ”

น้องพอร์ชเอ่ยชมชายหนุ่ม ทว่าทำเอาแพรริศาตกใจเบาๆ เมื่อได้ยินคำนามที่ลูกชายใช้เอ่ยเรียกเขา

“เรียกลุงเลยเหรอหืม...”

เธอรีบหันขวับไปมองใบหน้าของชายหนุ่มที่ดูอย่างไรก็ไม่น่าจะอยู่ในวัย คุณลุงได้ นี่เธอจะต้องตกงานทันทีหลังจากเพิ่งได้งานใหม่เลยหรือเปล่าเนี่ย

แต่แล้วรอยยิ้มของชายหนุ่มกลับเผยกว้าง “เรียกว่าคุณอาก็พอแล้วมั้งครับตัวเล็ก”

“คับ...คุณอา”

แพรริศาโล่งใจที่เห็นว่าเขาไม่โกรธ และอดแปลกใจไม่ได้ที่เห็นเขาดูสนิทสนมกับลูกชายของเธออย่างรวดเร็วทั้งที่ไม่ได้เป็นญาติอะไรกัน

ชายหนุ่มที่เธอยังไม่รู้จักชื่อของเขาเลย ยกหูโทรศัพท์สั่งงานกับใครคนหนึ่ง

“ช่วยเอาสัญญาจ้างงานตำแหน่งเลขามาให้ผมที่ห้องด้วยนะครับ”

หญิงสาวเฝ้ารอด้วยความตื่นเต้น ครู่หนึ่งสัญญาก็ถูกนำมาให้เธออ่าน เธอพอใจกับเงินเดือนและสวัสดิการเป็นอย่างมาก แต่ฉุกใจเล็กน้อยก็ตรงรายละเอียดของช่วงทดลองงานที่มีการเรียกเก็บเงินประกันไว้จำนวนหนึ่ง ซึ่งจะจ่ายคืนให้ต่อเมื่อเธอทำงานได้สามเดือน ซึ่งถ้าทำงานไม่ครบตามนั้น เงินส่วนนี้ก็จะถูกยึดไว้

“คุณแพรริศาโอเคกับสัญญามั้ยครับ” น้องชายท่านประธานเอ่ยถามเมื่อเธอเงยหน้าจากสัญญาที่อยู่ในมือแล้ว

เธอใช้ความคิดชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียดูแล้ว พบว่าอย่างไรเสียเธอก็ยังอยากทำงานที่นี่มากอยู่ดี และเธอคงจะไม่มีเหตุผลใดให้ต้องลาออกกะทันหันก่อนสามเดือนหรอกน่า

“โอเคค่ะ” เธอตัดสินใจในที่สุด แต่ก่อนที่จะลงลายมือตัวเองในเอกสาร เธอนึกบางอย่างขึ้นได้

“เอ่อ...ถ้าหากดิฉันจะขอตัวออกไปรับลูกชายในช่วงบ่ายสามโมงของทุกวันและพาแกมาที่ออฟฟิศด้วย ไม่ทราบว่าจะได้หรือเปล่าคะ แต่ดิฉันจะรีบไปและรีบกลับมาเลยค่ะ จะชดเชยเวลาทำงานช่วงเย็นด้วยนะคะ” เธอรีบอธิบายเพิ่มและภาวนาขอให้เขาอนุญาต หากไม่เช่นนั้นเธอคงจะลำบากใจที่จะต้องเลือกระหว่างงานกับลูก เพราะเธอไม่อาจจะทิ้งลูกไว้ที่โรงเรียนจนกว่าจะเลิกงานได้

“ผมคิดว่าไม่มีปัญหานะครับ ยังไงคุณลองขออนุญาตกับพี่ชายผมอีกทีก็แล้วกัน แต่ผมคิดว่าเขาคงเข้าใจ”

“ค่ะ งั้น...ดิฉันเซ็นเลยนะคะ”

น้องพอร์ชมองดูมารดาจรดปลายปากกาเขียนอะไรบางอย่างลงบนกระดาษ แม้แกจะไม่รู้ว่าผู้ใหญ่ทำอะไร แต่ก็คิดว่ามันต้องเป็นเรื่องดีแน่ๆ เซ็นเสร็จแล้วก็ยื่นเอกสารไปให้ชายหนุ่ม

“เรียบร้อยครับ กำหนดเริ่มงานคือเดือนหน้านะครับ”

“พอดีเลยค่ะ ต้นเดือนหน้าโรงเรียนของน้องพอร์ชจะให้เปิดให้เข้าเรียนซัมเมอร์เตรียมอนุบาลก่อน ส่งลูกเสร็จดิฉันก็มาทำงานพอดี”

เธอกล่าวกับทั้งชายหนุ่มและลูกชายของตัวเองด้วย มือบางยื่นไปลูบศีรษะของลูกชายด้วยความรักใคร่

“ดิฉันยังไม่รู้จักชื่อของคุณเลยค่ะ” เธอกำลังจะกลับและเกือบลืมถามชื่อเขาเสียแล้ว

“รัฐภูมิครับ ถ้าเจอกันคราวหน้าเรียกผมว่าภูมิเฉยๆ ก็พอ” ชายหนุ่มบอกอย่างไม่ถือตัว

“ค่ะคุณภูมิ”

หญิงสาวหวังว่าพี่ชายของเขา ซึ่งเป็นเจ้านายตัวจริงของเธอนั้นคงจะมีนิสัยคล้ายๆ กับคนเป็นน้องชายเช่นกัน เพราะถ้าเจอเจ้านายที่เอาใจยากเธอก็อาจจะต้องปวดหัวและเหนื่อยหน่อย

“สวัสดีครับคุณภูมิด้วยนะลูก” เธอบอกลูกชายก่อนที่จะจูงมือแกกลับออกไป

“ซาหวัดดีค้าบ...คุณอาภูมิ บ๊ายบายนะค้าบ”

มือเล็กพนมไหว้ก่อนจะยกขึ้นโบกไหวๆ ให้ชายหนุ่ม เด็กน้อยช่างแสนรู้มากเหลือเกิน แถมยังดูคนออกด้วยว่าใครใจดีหรือเล่นด้วยได้ ร้ายไม่เบาเชียว

“บ๊ายบายครับ”

รัฐภูมิโบกมือให้คนตัวเล็ก เฝ้ามองหญิงสาวจูงมือเด็กน้อยหายไปจากบานประตู

เขาบอกไม่ถูกเลยว่าทำไมถึงรู้สึกถูกชะตากับเด็กชายที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก อาจเป็นเพราะเขารู้สึกคุ้นๆ หน้าและรอยยิ้มของแก มันเหมือนใครบางคนที่เขาคุ้นเคย ใครกันหนอ?

แล้วก็นึกออก ใครคนนั้นไม่ใช่คนอื่นคนไกลเลย แต่เป็นพี่ชายของเขานั่นแหละ น้องพอร์ชดูคล้ายกับพี่ชายของเขาในวัยเด็ก ถ้าหากมีใครบอกว่าเด็กน้อยเป็นน้องชายคนสุดท้องของบ้านเขาหรือว่าเป็นลูกหลานของคนในครอบครัวเขา เขาก็คงจะไม่ค้านสายตา

แต่นั่นมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว มันคงเป็นเรื่องบังเอิญของคนที่หน้าคล้ายกันเท่านั้น และสาเหตุที่เขาถูกชะตากับเด็กน้อยก็คงเป็นเพราะเรื่องนั้นเอง

 




✿◕ ‿ ◕✿ 

อ้าว! ไม่ใช่ท่านประธานหรอกเหรอ ฮิๆๆ 

แต่ตอนหน้าท่านประธานมาแน่ค่า รออ่านกันนะคะ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.702K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,748 ความคิดเห็น

  1. #2199 อัศวินกินขนมปัง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 19:55
    หึ่ยยย เด็กน่ารักมารู๊กกกก

    อ่านล่ะฉันอยากมีครอบครัวเลยอ่ะ (อีกซีกนึงของความคิด : ไหนผลัวล่ะ หุๆ)
    #2,199
    0
  2. #1625 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 02:11
    น้องพอร์ช ช่างน่ารักจริงๆลูก
    #1,625
    0
  3. #1481 sichul (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 19:56

    คุณแม่จะผ่านสามเดือนแรกไปได้มั้ยเนี่ยย เอาใจช่วยเลยย
    #1,481
    0
  4. #1436 Nathans (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 20:10
    นิยายก็คือนิยายนะคับ ลองปล่อยความเป็นจริงแล้วสนุกกับมันดีกว่านะคับ สู้ๆนะครับคุณนักเขียน
    #1,436
    0
  5. #1424 chanchan123 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 10:40
    ก้อว่าอยู่ทำไมท่านประทานถึงดูใจดีจัง ที่แท้น้องชาย 555+
    #1,424
    0
  6. #1349 MinMng BlueBlue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 23:58
    อ่านแล้วรู้สึกได้เลยว่าคนแต่งยังไม่เคยมีลูกใช่ไหมคะ หนึ่งเลยคนเป็นแม่ไม่ฝากลูกไว้กับคนแปลกหน้าแน่นอนค่ะ และตัวเลือกที่ดีที่สุด คือตุณป้าข้างบ้าน เพราะรู้จักคุ้นเคยกันอยู่แล้ว อย่างที่หลายๆเม้นท์บอก ไปสมัครงานไม่ควรเอาเด็กไปอยู้แล้ว แล้วยิ่งเข้าห้องสัมภาษณ์ด้วย ไม่ได่งานแน่ๆค่ะ
    #1,349
    1
    • #1349-1 Poonchanit(จากตอนที่ 3)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 18:01
      +1 อีกคน
      แต่คงหวังความจริงทั้งหมดจากนิยายไม่ได้ เพราะดูที่จินตนาการด้วย
      #1349-1
  7. #1219 Iglues_M (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 00:22
    โห อ่านเม้นล่างๆบางเม้นแล้วขนลุกเลย น่าจะใช้ภาษาที่มันถนอมใจคนแต่งกว่านี้เนาะ 55555

    ยังไงก็สู้ๆนะคะ พัฒนาต่อไปค่ะ
    #1,219
    0
  8. #1035 Thungpang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 23:35
    พาลูกไปสัมภาสไม่พอ ยังจะขอออกไปรับลูกตอนเวลาทำงานทุกวันอีก พระเจ้า! ก่อนมีลูก นางคงเก่งมาก ที่บริษัทใหญ่ๆถึงยอมให้นางขนาดนี้อ่ะ ชีวิตจริงๆนี่98%คือไม่ผ่านสัมภาษแน่ๆ
    #1,035
    0
  9. #900 noobusaba (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 07:45
    ไปสมัครงาน เอาลูกไปด้วย คิดว่าเจ้าของจะรับง่ายไม๊ เด็กก็อวดฉลาดเกิน. มโนในคลองแสนแสบ
    #900
    1
    • #900-1 Poonchanit(จากตอนที่ 3)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 18:01
      ถ้าเป็นเรา คงไม่รับ แต่อันนี้เป็นนิยาย 555
      #900-1
  10. #590 Rich99 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 23:13
    5555 ไอเราก็นึกว่าท่านฯ แหมมมม จะจำไม่ได้เลยเหรอหม่ามี๊
    #590
    0
  11. #389 afbas (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 06:46

    พึ่งเข้ามาอ่านชอบๆค่ะ
    #389
    0
  12. #238 นามข้าว่าพ่นไฟ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 16:54
    ภาษาไหลลื่นดีอ่า ชอบเลย :)
    #238
    0
  13. #230 Mns37 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 14:01
    เห็นด้วยค่ะ ภาษาไหลลื่นมาก แต่เนื้อเรื่องไม่เมคเซ็นส์กะความจริง นางเอกควรคิดได้แล้วว่าจะทำยังไงต่อไป เช่น จ้างพี่เลี้ยง หรือย้ายบ้าน โรงเรียนที่ทำงานอยู่ใกล้ๆกัน เงินเดือนระดับเลขานุการน่าจะยกฐานะได้ไม่ยากเย็น
    #230
    0
  14. #224 XtatiyaX (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 03:59
    ตอนที่แล้วว่าแปลก ๆ แล้ว ตอนนี้ยิ่งหนัก มีแวบขอไปรับลูกอีก........
    #224
    0
  15. #175 J.JINA (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 19:47
    สนุกค่ะ แต่บางจุดไม่ค่อยเมคเซ้นส์ โรงแรมมีชื่อเสียง ตำแหน่งเลขานุการ สัมภาษณ์แค่นี้รับเข้าทำงานแล้ว เราว่ามันแปลกๆ นะคะ
    #175
    0
  16. #18 Pat In (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 23:46
    รอนะคะ
    #18
    0
  17. #17 Banna (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 11:43

    สวัสดีค่ะติดตามอยู่นะคะชอบค่ะ

    #17
    0