สามีฉันคือท่านประธาน

ตอนที่ 17 : บทที่ 6 : จุดเริ่มต้นของน้องพอร์ช (ุ65%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68,043
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,342 ครั้ง
    30 ก.ย. 62

ขอเซ็นเซอร์บางส่วนนะคะ เอาเป็นว่า เรารู้กันเนอะ อิอิ

 

แล้วมือของเขาก็ตะปบลงบนเนินทรวง หญิงสาวสะดุ้งเฮือก คิดจะต่อต้านในเสี้ยววินาทีนั้น แต่เมื่อมือของเขาคลึงเคล้นความอ่อนนุ่ม ร่างกายเธอก็ยอมสยบต่อแรงปรารถนาส่วนลึกในใจ แอ่นหยัดให้เขาอย่างลืมตัว

“ผมขอถอดนะ”

ไม่พูดเปล่า แต่เอื้อมมือไปปลดตะขอบราเซียร์กลางแผ่นหลังบางในทันที

....#$#%$^>....

“คุณสวย”

คำเยินยอนั้น ทำให้หัวใจและร่างกายเธอหลอมละลายราวกับขี้ผึ้งลนไฟ ความอ่อนประสบการณ์ของหญิงสาว ปลุกเร้าชายหนุ่มให้รู้สึกตื่นเต้นแปลกใหม่

....#$#%$^>....

“ใจเย็นๆ สาวน้อย”

“ฉะ...ฉัน ไม่เคย”

คำสารภาพของเธอทำให้เขายิ่งอยากจะสัมผัสกับความสวยงามบริสุทธิ์นั้นไปกันใหญ่ จนแทบอดใจรอไม่ไหวเพราะร่างกายของเขากำลังจะปริแตกด้วยความต้องการที่พลุ่งพล่านเช่นเดียวกัน

“มาถึงขั้นนี้แล้ว คุณคงไม่อยากหยุดหรอกนะ”

“ฉันกลัวค่ะ” สติอันน้อยนิดของหญิงสาว ฉุกคิดด้วยความไม่แน่ใจขึ้นมา

“ไม่ต้องกลัว ผมจะไม่รุนแรงกับคุณ”

เพื่อความเท่าเทียมกัน เขาถอดเสื้อผ้าของตัวเองบ้าง เสื้อยืดคอวีสีขาวถูกดึงออกทางศีรษะ เผยแผ่นอกกว้างที่อุดมไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นตึงที่เรียงตัวสวย ผิวของเขาเรียบลื่นน่ามอง ทำเอาคนที่อยู่ใต้ร่างเผลอมองเรือนร่างที่สมบูรณ์แบบของเขาอย่างไม่วางตา จนกระทั่งเขากำลังถอดกางเกง เธอจึงเบือนหน้าหนีด้วยความอับอาย

เมื่อเขาอยู่ในสภาพเดียวกับเธอแล้ว เขาก็โน้มตัวคร่อมเธอไว้แต่ไม่ได้ทาบทับ

“เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเปรียบ ผมให้คุณสัมผัสผมก่อนก็ได้”

“ใครยะ...อยากสัมผัสคุณกันเล่า”

“แต่ผมอยากสัมผัสคุณ”

 

 

ไม่รู้ว่าจะเซ็นเซอร์ยังไงให้ได้อรรถรสดี แต่ละประโยคเสี่ยงโดนแบนทั้งนั้นเลย 5555 งั้นขอตัดไปโคมไฟเลยก็แล้วกันนะคะ

 

“คุณเป็นยังไงบ้าง”

เขาถามคนที่เพิ่งมีประสบการณ์ครั้งแรก เกิดความภูมิใจขึ้นมานิดๆ เมื่อพบว่าตนเองได้เป็นครั้งแรกของเธอ

ใบหน้าของเธอแดงเรื่อ เขาคิดว่าน่าจะเป็นเพราะความอายมากกว่าเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอลล์ เธอหลบสายตาของเขา

“ฉันอยากหลับค่ะ ไม่ไหวแล้ว”

มือบางดันร่างแกร่งออกเบาๆ บอกให้เขาลุกจากตัวเธอได้แล้ว ชายหนุ่มจำต้องผละจากเรือนร่างอันเย้ายวนด้วยความเสียดาย

เมื่อเขาลุกจากตัวเธอแล้ว หญิงสาวก็พลิกกายหันหลังให้กับเขา ดึงผ้าห่มมาคลุมร่างกายที่เปลี่ยนจากความเร่าร้อนมาเป็นหนาวเย็น ศีรษะของเธอกลับมาปวดตุบๆ อีกครั้ง ความเหนื่อยอ่อนเล่นงานเธอจนไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะพูดอะไรอีก ในที่สุดเธอก็หลับไป

เช่นเดียวกับชายหนุ่มที่หมดเรี่ยวแรงไปกับเกมรักครั้งนี้ไม่น้อย ทั้งที่ปกติแล้วเขาจะอึดกว่านี้ แต่เป็นเพราะความเมาด้วยส่วนหนึ่งที่ทำให้เรี่ยวแรงของเขาหมดเร็วกว่าที่ควรเป็น ครู่หนึ่งก็หลับตามหญิงสาวไปเช่นกัน

 

 



✿◕ ‿ ◕✿ 

ด้วยความที่ตัดเนื้อหาบางส่วนออก จึงทำให้ตอนนี้สั้นนิดนึง พรุ่งนี้ไรท์ก็จะมาอัพให้อ่านกันต่อนะคะ




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.342K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,748 ความคิดเห็น

  1. #1639 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 02:49
    เรียบร้อยไปแล้วว
    #1,639
    0
  2. #946 pattyfig (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 11:02
    ในหนังสือจะมีตอนตัดมั้ยคะ555
    #946
    0
  3. #654 FerinFern (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 17:10
    ในหนังสือจะมีมั้ยคะ

    ตอนเซนเซอร์อ่า คิคิ
    #654
    0
  4. #398 afbas (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 09:49
    น่าจะจำกันได้เนอะ
    #398
    0
  5. #182 Nim Rungnapa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 12:31
    แปลกตรงพระเอกจำนางเอกไม่ได้
    #182
    0
  6. #85 nit252223 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 13:46
    ลุ้นมากกค้า
    #85
    0
  7. #84 Panarinya (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 05:56

    รอนะค่ะไรท์ มาต่อค่ะ กำลังสนุก
    #84
    0
  8. #83 opal2112 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 23:45
    มาอัพทุกวันเลยนะคะรออยู่คร้าาา
    #83
    0