สามีฉันคือท่านประธาน

ตอนที่ 11 : บทที่ 4 : ความลับที่บอกใครไม่ได้ (65%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 79,229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,011 ครั้ง
    16 ก.ย. 62

“แล้วสามีของคุณล่ะ ทำไมไม่ให้เขาไปรับลูกแทน”

สามีของเธอน่ะหรือ? สามีของเธอก็คือตัวเขานั่นเองอย่างไรล่ะ แพรริศาได้แต่คิดและกลืนน้ำลายเบาๆ เก็บซ่อนอาการ

“ดิฉันไม่ได้อยู่กับสามีหรอกค่ะ เลิกกันไปนานแล้ว ดิฉันเลี้ยงดูลูกมาคนเดียวน่ะค่ะ”

“งั้นหรือ”

ชายหนุ่มสงสัยว่าผู้ชายแบบไหนกัน ที่ปล่อยให้หญิงสาวร่างบอบบางอย่างนี้เลี้ยงดูลูกเพียงลำพัง และต้องวิ่งไปวิ่งมาระหว่างโรงเรียนกับที่ทำงานเพื่อรับลูกมาอยู่ด้วย แถมลูกชายก็กำลังอยู่ในวัยน่ารัก ได้คุยกันแค่แป๊บเดียวเขาก็ดูออกว่าแกเป็นเด็กฉลาดไม่เบา พ่อแบบไหนกันที่ทิ้งลูกน่ารักเช่นนี้ได้ลงคอ

กำลังจะถามมากกว่านั้น แต่ก็ฉุกคิดขึ้นได้ว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวของเธอ ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเขาเลย ไม่รู้ว่าเขาจะอยากรู้ไปทำไม

“เอาเถอะ คุณจะพาลูกมาอยู่ด้วยผมไม่ว่าอะไรหรอก แต่ขอให้คุณทำงานให้เต็มที่ บริหารเวลาให้ดีก็พอ”

“ขอบคุณค่ะท่านประธาน”

เป็นครั้งแรกที่เธอยิ้มกว้างให้กับเขา แต่พอรู้ตัว เธอก็รีบหุบรอยยิ้มลงทันที

“ถ้าท่านประธานไม่มีอะไรแล้ว ดิฉันขอตัวไปทำงานนะคะ คุณมนบอกไว้แล้วค่ะว่ายังมีงานอะไรค้างอยู่บ้าง ดิฉันจะรีบทำให้ทันค่ะ”

เขาพยักหน้า เธอจึงถือโอกาสนั้นออกไปจากห้องในที่สุด

          เมื่อหลุดออกมาจากห้องเย็นได้แล้ว หญิงสาวก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ อากาศภายในห้องนั้นที่ว่าเย็นแล้ว ยังไม่หนาวยะเยือกเท่ากับสายตาของท่านประธานหนุ่มยามที่มองเธอ เล่นเอาเธอรู้สึกเย็นวาบไปถึงขั้วหัวใจ กลัวจะถูกจับได้ว่าแอบซ่อนความลับสำคัญของเขาเอาไว้ เห็นทีว่าเธอคงต้องไปฝึกบริหารจิตใจและควบคุมอารมณ์เสียใหม่แล้ว เพื่อที่จะเผชิญหน้ากับเขาได้โดยไร้พิรุธ

          พอสบายใจขึ้นได้เล็กน้อย เธอก็นึกเอะใจว่าทำไมเธอไม่ได้ยินเสียงของน้องพอร์ชเลย จึงหันไปดูลูกชายที่บอกให้นั่งรอบนโซฟา แล้วก็ต้องระบายยิ้มและลมหายใจอ่อนๆ เมื่อเห็นว่าร่างเล็กที่ปกติจ้อไม่หยุด บัดนี้นอนหลับปุ๋ยไปแล้วโดยใช้แขนป้อมรองศีรษะต่างหมอน เธอเดินไปหาลูกและแตะเบาๆ บนแก้มยุ้ยของแก

          “หมดฤทธิ์แล้วสินะเจ้าตัวเล็กจอมยุ่ง”

มือบางเอื้อมไปหยิบหมอนหนุนบนโซฟา แล้วยกศีรษะเล็กให้หนุนหมอนแทน เด็กชายขยับเปลือกตานิดๆ แต่ไม่ได้ตื่น เป็นโอกาสดีที่หญิงสาวจะได้ไปทำงานที่ค้างไว้เสียที ก่อนที่จะถูกท่านประธานตำหนิเอาได้อีกว่าเธออู้งาน

 

          สองชั่วโมงต่อมาน้องพอร์ชก็ตื่น เป็นเวลาเดียวกับที่หญิงสาวใกล้ทำงานเสร็จพอดี

          “หม่ามี้...”

          พอเห็นคนเป็นแม่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน เด็กชายก็เดินพลางยกมือขยี้ตาอย่างงัวเงียไปหา ก่อนจะออดอ้อนให้แม่อุ้มตัวเองนั่งบนตัก

          “ว่าไงครับจอมยุ่ง นอนอิ่มแล้วเหรอ”

          เด็กชายพยักหน้า ตาจ้องแป๋วไปยังจอคอมพิวเตอร์ “หม่ามี้ทำอะไรค้าบ”

          “หม่ามี้ทำงานอยู่จ้ะ”

          “พอร์ชจาช่วยทำด้วย” เด็กน้อยพูดเสียงใส เหมือนเห็นเป็นเรื่องสนุก

          “อย่าดีกว่าจ้ะ พอร์ชนั่งดูเฉยๆ แล้วกันนะลูก หม่ามี้ใกล้จะทำเสร็จแล้วล่ะ”

          ตอนนั้นเอง ประตูบานใหญ่เยื้องไปด้านหลังของแพรริศาถูกเปิดออก ร่างสูงก้าวออกมา ในมือของเขามีกระเป๋าเอกสาร ท่าทางเหมือนกับว่าจะออกไปข้างนอก

          หญิงสาวรีบอุ้มคนตัวเล็กลงจากตักแล้วลุกขึ้น “ท่านประธานจะไปไหนเหรอคะ”

          “ผมจะไปหาลูกค้าหน่อย งานไปถึงไหนแล้ว”

          “ใกล้เสร็จแล้วค่ะ เดี๋ยวดิฉันเอาไปวางไว้บนโต๊ะในห้องนะคะ”

          ชายหนุ่มพยักหน้า ปรายตามองเธอนิดๆ ก่อนลดสายตาคงมองคนตัวเล็กที่ยืนยิ้มแฉ่งให้เขา

          “คุณลุงปาทานกลับแล้วเหรอค้าบ”

          “หืม...ลุงปาทาน?

ใช่แค่ชายหนุ่มที่เลิกคิ้วสูงด้วยความแปลกใจ คนเป็นแม่ของเด็กชายก็ด้วยเช่นกัน

          “พอร์ช ทำไมเรียกท่านประธานว่าอย่างนั้นล่ะลูก”

          เด็กน้อยเงยหน้าพูดกับแม่ด้วยหน้าตาใสซื่อ “ก็หม่ามี้เรียกคุณลุงว่าปาทานนี่ค้าบ”

          สงสัยว่าเด็กชายจะเข้าใจผิดไปกันใหญ่ คนตัวโตที่เพิ่งถูกเรียกว่าลุงจึงต้องปรับความเข้าใจกับเด็กน้อยเสียใหม่ ร่างสูงโน้มตัวลงพูดกับคนตัวเล็กอย่างใจเย็น

          “ลุงไม่ได้ชื่อปาทาน แต่ลุงเป็นท่านประธานต่างหาก”

เขายอมรับตัวเองในสถานะ ลุงเป็นครั้งแรก เอาวะ! ลุงก็ลุง อย่างไรเสียเขาก็อายุมากกว่าแม่ของเด็กอยู่แล้ว

          น้องพอร์ชกะพริบตา ทำท่างงๆ “ท่านปาทานคืออะไรค้าบ”

          แพรริศาอยากจะปิดปากลูกชายจอมพูดมากเหลือเกิน กลัวจะทำให้เขาไม่พอใจไปเสียก่อน

          “ท่านประธานก็คือเจ้าของบริษัท เป็นเจ้านายของแม่หนูยังไงล่ะ”

ติณภัทรก็ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองจะต้องมาต่อปากต่อคำกับหนูน้อยคนนี้ ทั้งที่เขาควรจะหงุดหงิดที่ถูกเด็กเรียกเสียแก่ว่าลุง แต่นี่กลับไม่ แถมยังอยากพูดคุยด้วยอย่างที่เขาก็อธิบายตัวเองไม่ได้

          “แล้ว...แล้วคุณลุงชื่ออะไรเหรอค้าบ”

          “ลุงชื่อติณภัทร เรียกว่าลุงภัทรก็ได้” เขาตอบแกอย่างเอ็นดู

          “ลุงภัทร!

 


 



✿◕ ‿ ◕✿ 

น่ารักจริงๆ เลยค่า ลูกชายของท่านประธานและหม่ามี้แพร ท่าทางท่านประธานจะเอ็นดูเด็กน้อยมากๆ ด้วย 

ติดตามกันต่อนะคะ 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.011K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,747 ความคิดเห็น

  1. #1633 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 02:36
    น้องพอร์ช น่ารักอ่ะ
    #1,633
    0
  2. #1298 Lalisafanclub (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 10:23
    ใจเย็นๆกันค่ะบางเม้นก็บอกไม่สมเหตุสมผลบ้างล่ะอย่างงู้นอย่างี้บ้างหล่ะถ้าเม้นเชิงให้คำแนะนำนี่ว่าไปอย่างนี่ขนาดเพิ่งมาอ่านก็ไม่รู้สึกตะขิดตะขวางอะไรออกจะสนุกเเละให้คิดอยู่เสมอนะคะทุกคนมันเป็นเพียงนิยายไม่ใช่ชีวิตจริงมีหน้าที่อ่านก็อ่านไปเถอะค่ะ(ฟรีด้วย)อย่าบั่นทอนกำลังใจนักเขียนเลย
    #1,298
    3
    • #1298-2 sichul(จากตอนที่ 11)
      25 พฤศจิกายน 2562 / 20:20
      จริงค่ะ เห็นด้วยเลย
      #1298-2
    • #1298-3 miyadra007(จากตอนที่ 11)
      3 ธันวาคม 2562 / 21:47
      เห็นด้วย
      #1298-3
  3. #951 new_surada (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:11
    พี่ภัทรเวลาอยู่กับน้องพอร์ชแล้วละมุนอ่ะ >\\<
    #951
    0
  4. #595 Rich99 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 23:48
    555 ต่อปากต่อคำ
    #595
    0
  5. #439 teemojeans (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 00:11
    ไม่สมเหตุสมผลเป็นอย่างมาก ตั้งเเต่รับคนที่มีลูกมาทำงานเป็นเลขา เเละนำลูกมาที่บริษัท อีกทั้ง เด็กสามขวบไม่น่าจะพูดได้เจื้อเเจ้วขนาดนี้
    #439
    0
  6. #396 afbas (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 08:10
    ทำความรู้จักกัน5555
    #396
    0
  7. #369 18233001 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 23:22
    สายเลือดน่ะเออ
    #369
    0
  8. #344 chalalaiale (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 20:41

    ถามจริง ? -ที่ไข่ไว้เนี่ยไม่สงสัยบ้างเลยเหรอ

    #344
    0
  9. #198 natty2338 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 16:25
    พ่อลูกพ่อ
    ลุงไม่ใช่หน่า
    #198
    0
  10. #187 mama260238 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 16:16
    ลุงลุง นั่นลุกลุงนะ
    #187
    0
  11. #57 Banna (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 12:25

    เข้ามาส่องตลอดๆ ค่ะ ดีใจได้อ่านละ

    #57
    0
  12. #56 SalinCH (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 10:47
    จะรู้ได้ยังไงน้าง่าน้องพอร์ชคือลูกทั่นนน
    #56
    0
  13. #55 kar1965 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 21:41

    หนายๆๆๆว่าท่านปาทานใจร้ายยยไง???

    #55
    0
  14. #54 meme1104 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 21:23
    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #54
    0