Private Eye นักสืบ บันทึก ฆาตกรรม และ... เวทมนตร์

ตอนที่ 15 : เพื่อนใหม่ปริศนา (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    2 พ.ย. 53



            วันถัดมาหลังจากการโดนหาเรื่องโดยสองนักเลงรุ่นพี่ของแดนเนียลกับทิวทัศน์ก็ดูราบรื่นกว่าที่คิด พวกเขาไม่ได้มีรอยถูกต่อยถูกกระทืบเหมือนที่หลายๆคนคิดไว้แถมยังดูสบายอกสบายใจเกิดคาดราวกับเมื่อวานไม่มีอะไรเกิดขึ้น... แต่นอกจากข่าวลือหนาหูของสองเด็กหนุ่มนี้แล้วก็ยังมีเรื่องราวเล็กๆเกิดขึ้นโดยบังเอิญอีก... เมื่อชัยวัฒน์กับวิเชียรที่ถูกทิวทัศน์หลอกให้ไปร้านลูกชิ้นดันไปเจอคนน่าสงสัยสวมแว่นกรอบเหลี่ยมเข้าจริงๆ... และไอ้คนโชคร้ายนั่นก็ถูกกระทืบซะเละ แต่ชัยวัฒน์กับวิเชียรดันไม่รู้ว่าไอ้คนที่เขากระทืบไปนั้นเป็นลูกของสารวัตรตำรวจภูธรประจำจังหวัด... ดังนั้นการก่อเหตุแบบไม่มีเหตุผลรอบนี้ทั้งสองจึงถูกซิวไปสถานกักกันเยาวชนทันทีทันใด แถมยังมารู้ภายหลังด้วยว่าไอ้คนที่พวกเขากระทืบไปจนน่วมนั้นไม่ใช่ทิวทัศน์หรือแดนเนียลอย่างที่ไอ้รุ่นน้องผมหยักศกคนนั้นบอก แต่เป็นไอ้หนุ่มหน้าบื้อธรรมดาเท่านั้น

            เอาสั้นๆง่ายๆเลยว่า พวกเขาโดนหลอกเข้าเต็มเปาโดยฝีมือของไอ้พวกที่เขาตามหาอยู่นั่นแหละ...

            สรุปคือ เหล่าชมรมนักสืบคงไม่ถูกสองคนนี้หาเรื่องไปอีกพักใหญ่ๆ... อย่างน้อยก็จนกว่าพวกนั้นจะออกจากสถานกักกันเยาวชนได้นั่นแหละ...

            และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ใครหลายๆคนยิ่งแขยงแดนเนียลกับทิวทัศน์มากขึ้นไปอีก เพราะดันมีข่าวลือในหมู่เพื่อนนักเรียนว่า ที่สองนักเลงถูกจับกุมไปนั้นเป็นฝีมือของเด็กหนุ่มสองคนนี้ ทำให้คนที่ตกเป็นเป้าสายตาอยู่แล้วยิ่งตกเป็นเป้าสายตาหนักกว่าเดิม ประจวบกับช่วงนี้มีข่าวของนักสืบเวทมนตร์เข้ามาพอดี เลยมีข่าวลือไร้สาระอีกข่าวหนึ่ง โดยเฉพาะข่าวของทิวทัศน์ว่า... เพื่อนร่วมห้องคนนี้อาจจะมีเวทมนตร์ด้านมืดติดตัวบ้างก็ได้ เพราะไม่มีทางที่สองคนนี้จะสามารถเอาชนะนักเลงพวกนั้นด้วยวิธีปกติ...

            แถมจากบุคลิกของเด็กหนุ่มดูยังไงก็เหมือนพวกตัวร้ายในการ์ตูนเป๊ะ เผลอๆอาจจะหนักกว่าด้วย

            ทว่าหัวข้อสนทนาของนักเรียนในคลาส4/8ก็ต้องเปลี่ยนเรื่องฉับพลัน เมื่อวันนี้เป็นวันแรกที่พวกเขาจะได้พบเจอกับเพื่อนนักเรียนใหม่อีกคน... เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่พร้อมจะทำให้หลายๆคนโดยเฉพาะเด็กผู้ชายตัวละลายเก็บไปนอนเคลิ้มฝันได้ในคืนเดียว โดยไม่มีใครรู้สึกตัวสงสัยเลยว่า เธอสามารถสมัครเข้าเรียนช่วงกลางระหว่างเทอมแบบนี้ได้ยังไง... โดนหน้าตางดงามดุจนางฟ้าดึงความสนใจไปหมด

            เสียงฮือฮายิ่งเพิ่มระดับมากขึ้นอีก เมื่อคนตกเป็นหัวข้อสนทนาเดินเข้ามาในคลาสพร้อมอาจารย์ ดำรัส

            ทิวเพียงเลิกคิ้วขึ้นข้าง เหลือบมองเด็กสาวอยู่ครู่... แค่ครู่เดียวจริงๆก่อนเขาจะหยิบหนังสือหลักจิตวิทยาหนาเท่าอิฐบล็อกเล่มใหม่ขึ้นมาอ่านเหมือนทุกวัน

            แต่งานนี้คนที่น่าแปลกคือ แดนเนียล... ทั้งที่ปกติเด็กหนุ่มควรจะเป็นคนแรกที่น่าจะส่งยิ้มกะล่อนให้กับเด็กสาวหน้าตาแบบนี้แท้ๆ แต่วันนี้เขากลับดูไม่ตื่นเต้นเหมือนปกติ... ออกจะธรรมดา แม้จะยิ้มรับหน่อยๆ แต่ก็ถือว่าน้อยเกินไปสำหรับแดนเนียล

          แปลกๆนะ...

            ทิวคิดในใจขณะเหลือบมองคนข้างตัวอย่างสงสัยนายดูเงียบผิดปกตินะ

            เด็กหนุ่มลูกครึ่งฝรั่งเศสหมุนใบหน้ามายังหัวหน้าชมรมนักสืบ เงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วพูดขึ้นว่า บางทีอาจจะรู้สึกไปเอง... แต่ฉันคิดว่าบรรยากาศของเธอเหมือนคนที่ฉันรู้จักใช่... ทั้งใบหน้าปั้นแต่งที่ดูเงียบๆเหมือนคนมีอะไรในใจ ทั้งรอยยิ้มที่ดูสวยเกินไปจนไม่ต่างกับตุ๊กตาในห้าง

            และคำตอบของแดนเนียลก็ไม่ได้ให้ความกระจ่างอะไรกับทิวทัศน์ ซึ่งเจ้าของแว่นกรอบเหลี่ยมเพียงจ้องมองเด็กหนุ่มอยู่ครู่ ก่อนหมุนหน้ากลับมายังหนังสือจิตวิทยาของตนต่อ แม้จะยังติดใจนิดหน่อยกับถ้อยคำระลึกอดีตของแดนเนียล แต่เขาก็ไม่อยากซักไซ้อะไรมาก เพราะถ้าเจ้าตัวอยากบอกก็คงบอกตั้งแต่เมื้อกี้นี้แล้ว

            "เอ่อ... มีที่ให้ เอริส นั่งบ้างมั้ย" อาจารย์ดำรัสเปรยขึ้น

            และเมื่อถึงเวลาการจัดสรรที่นั่งให้เพื่อนนักเรียนใหม่ บรรยากาศเดิมๆครั้งแดนเนียลเข้าใหม่ก็หวนกลับมาอีกหน... หากใครจำได้ตอนที่แดนเข้าเรียนวันแรก เขาเห็นที่ว่างแค่สองที่ นั่นคือ ไม่ซ้ายก็ขวาของทิวทัศน์ และตอนนี้เขาก็นั่งทางขวาเรียบร้อย... นั่นหมายถึงทั้งคลาส4/8เหลือที่ว่างเพียงที่เดียว

            ด้านซ้ายมือของทิวทัศน์...

            มันทำให้เพื่อนร่วมชั้นหลายคนกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ๆทันใด แม้จะมีผู้ชายหลายคนรู้สึกอยากอาสาเสียสละโชว์ความแมนโดยการให้เอริส นักเรียนเข้าใหม่มานั่งที่เดิมของเขา ส่วนเขาก็ไปนั่งด้านซ้ายของคนที่พิลึกที่สุดในคลาส... แม้ตอนแรกจะคิดแบบนั้นแต่พอเหลือบไปเห็นบรรยากาศทะมึนๆชวนขนลุกของเด็กหนุ่มสวมแว่นกรอบเหลี่ยมที่กำลังเหยียดยิ้มกว้างขณะอ่านหนังสือจิตวิทยาพร้อมหัวเราะ หึ หึ นั่น ก็ต้องเปลี่ยนความคิดทันใด และเลือกนั่งที่เดิมต่อดีที่สุด แถมช่วงนี้ยังมีข่าวลือหนาหูเกี่ยวกับมนต์ดำของทิวทัศน์ด้วย ทั้งคำสาปมั่ง ควบคุมผีได้มั่ง ยิ่งทำให้ความรู้สึกเชิงลบของเพื่อนร่วมคลาสที่มีต่อเด็กหนุ่มสวมแว่นกรอบเหลี่ยมทวีความหนักกว่าเดิมหลายเท่า

            “งั้น เอริส เธอไปนั่งข้างทิวทัศน์นะอาจารย์จำรัสว่าขึ้น เมื่อเห็นมีที่นั่งเหลือเพียงที่เดียวและไม่มีใครว่าอะไร ซึ่งเด็กสาวก็พยักหน้ารับเบาๆ ใบหน้าเฉยชาไม่สื่ออารมณ์ใดๆ ก่อนเก้าย่ำไปยังที่นั่งประจำของตน โดยมีสายตาแสลงๆกึ่งสงสารเหมือนเธอกำลังก้าวเข้าประตูนรกของเพื่อนร่วมชั้นมองตามหลัง...

            สวัสดีคำทักทายเรียบๆของเพื่อนคนใหม่ดังขึ้นข้างหูของเด็กหนุ่มสวมแว่นกรอบเหลี่ยม ซึ่งแดนเนียลเพียงฉีกยิ้มอย่างนึกสนุกนิดๆ และเริ่มมองตามการกระทำของทิวทัศน์ว่าเขาจะยิงคำถามพิลึกๆอะไรออกมาเหมือนตอนตนมานั่งข้างรึเปล่า

            เงียบ... ไร้เสียงตอบรับ เหมือนตอนเราเป๊ะ  แดนคิดพลางฉีกยิ้มนิดๆ

            ทว่า เอริส ซูลเดอเรีย ไม่ได้มีสีหน้าแปลกใจราวรู้อยู่ก่อนแล้วว่าเด็กหนุ่มต้องมีอาการประมาณนี้ก่อนเอ่ยขึ้นอีกหน ไม่คิดจะทักทายเพื่อนใหม่หน่อยเลยหรือ

            เธอถามอีกครั้ง ทว่าคนถูกถามเพียงยกคิ้วขึ้นสูงอยู่นิดและไม่ได้ตอบกลับ จงใจทำหูทวนลมแสดงออกชัดเจน บรรยากาศอึดอัดเกิดขึ้นเร็วกว่าที่คิด ก่อนเจ้าของแว่นกรอบเหลี่ยมจะฉีกยิ้มยียวนขณะหมุนหน้าไปทางเพื่อนใหม่และเอ่ยถ้อยคำจงใจกวนอารมณ์ต่อว่า

            รู้มั้ย ว่าฉันไม่คบผู้หญิงเป็นเพื่อน เพราะผู้หญิงส่วนใหญ่ทั้งเรื่องมากและไม่ฉลาดโดยเฉพาะผู้หญิงสวย และฉันชอบมีเพื่อนแค่คนฉลาด”         

            ตัดสัมพันธ์เสร็จก็หันกลับมาวนกับหนังสือจิตวิทยาต่อเช่นเดิม ทิ้งให้ร่างบางขมวดคิ้วเล็กๆกับมารยาทที่หาไม่มีของคนตรงหน้า

            ถึงเธอจะรู้มาก่อนแล้วแต่ไม่นึกว่าจะเป็นเอาขนาดนี้...         

            เอริสคิดขณะฉีกยิ้ม ก่อนเปรยขึ้นแผ่วเบาพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหูด้วยน้ำเสียงเย็บเหยียบเนิบนาบว่า

            งั้นฉันก็คงเป็นคนส่วนน้อย... ใช่มั้ยล่ะ ไพรเวส อาย

            นัยน์ตาสีดำใต้แว่นกรอบเหลี่ยมเบิกกว้าง เด็กหนุ่มตวัดใบหน้าไปมองนักเรียนใหม่ปริศนาอย่างตกตะลึง...

            เธอเป็นใคร... แล้วรู้ได้ยังไงว่าเขาคือ ไพรเวส อาย...

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

41 ความคิดเห็น

  1. #40 vermorn (@blackbriar) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:42
    รอตั้งนานเเล้วนะครับ
    เขียนตอนใหม่เร็วๆนะครับ
    #40
    0